Αρχική » Καθημερινότητα (Σελίδα 20)
Αρχείο κατηγορίας Καθημερινότητα
Σουβλατζίδικα, από το Μοναστηράκι στο… Σύνταγμα!

Ο Σπύρος Μπαϊρακτάρης, το ιστορικό κατάστημα 142 ετών στο Μοναστηράκι και οι ανατιμήσεις στο σουβλάκι. Αποτελεί σημείο αναφοράς στο κέντρο της Αθήνας, ενώ το όνομα του ιδιοκτήτη της, έχει άρρηκτα συνδεθεί με το… εθνικό φαγητό των Ελλήνων. Και εδώ και μερικά χρόνια μπορείτε να βρείτε αυτή τη γωνιά στην αρχή της Ερμού στο Σύνταγμα…

Ενενήντα οκτώ χρόνια από την ίδρυση του, «Σάββας από το Μοναστηράκι» σημαίνει ποιότητα και γνήσιες, μερακλήδικες γεύσεις που αιχμαλωτίζουν τις αισθήσεις: παραδοσιακό κεμπάπ, αυθεντικό λαχματζούν, χειροποίητη πίτα, παστουρμαλί, γιαουρτλού, γύρος χοιρινό και κοτόπουλο με μοναδική σως, και πολλές πολίτικες, και όχι μόνο, προτάσεις που κερδίζουν και τους πιο απαιτητικούς ουρανίσκους.

Και τα δυο σουβλατζίδικα έχουν του θαυμαστές τους. Η ουσία είναι ότι κρατάνε μια ποιότητα που παντρεύει την γευστική παράδοση με τη νέα εποχή. Δείχνουν να είναι πιστοί στο όραμά τους να συνεχίσουν μαζί το ταξίδι της γεύσης, για να ξαναζήσουν οι πελάτες τους τις αξίες της παράδοσής στην κάτω μεριά της πλατείας Συντάγματος. Κι αυτό είναι ωραίο, επειδή για όσους έρχονται στη χώρα μας, Ελλάδα είναι κι αυτό, το σουβλάκι!

Πάμε στη Κηφισιά, να δούμε το Άλσος αυτή την εποχή;

Η Κηφισιά είναι πάντα ένας ελκυστικός προορισμός, για όσους μένουν στο ευρύτερο Λεκανοπέδιο της Αττικής. Βοηθάει σ’ αυτό, ότι ο τερματικός σταθμός του ΗΣΑΠ είναι ακριβώς έξω από το Άλσος Κηφισιάς. Για να περάσεις μέσα, περνάς μέσα από αυτή την πόρτα. Βρεθήκαμε χθες εκεί για δουλειές και ρίξαμε μια ματιά για να καταγράψουμε αυτή την ομορφιά.

Η εικόνα αυτή είναι συνηθισμένη μέσα στο Άλσος. Θεόρατα δέντρα που ο ίσκιος τους δίνει δροσιά το καλοκαίρι. Και τι πιο ωραίο από ένα παγκάκι στο κορμό τους, έτσι που ο επισκέπτης να μπορεί να ξαποστάσει λίγο και να ξεκουραστεί από το δρόμο και τη βόλτα του. Να πάρει μια ανάσα. Φυσικά εκεί κοντά έχει και το καφέ ALSOS, αν ζητάει κάτι περισσότερο.

Ο ευκάλυπτος είναι ένα δέντρο που μας ήρθε από την μακρινή Αυστραλία, αλλά συμβαίνει να ευδοκιμεί πολύ και στη χώρα μας. Και δείτε το, πόσο αρμονικά “δένει” με τα υπόλοιπα δέντρα του Άλσους. Μια χαρά! Και είναι χάρμα οφθαλμών όλο το Άλσος. Μπορείς να το διαπιστώσεις αυτό, περπατώντας το. Εμείς το κάναμε χθες και πιστέψτε μας, το χαρήκαμε…

Το παρκάκι έξω από τo πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα

Οδός Κρατύλου και Ετεοκλή! Ένα μικρό παρκάκι, ακριβώς έξω από τα περιφραγμένα όρια του ανοιχτού αρχαιολογικού πάρκου της Ακαδημίας Πλάτωνα. Μια σταλιά, αλλά γλυκό και όμορφο! Είχα καιρό να περάσω από εκεί και χθες με έβγαλε ο δρόμος μου, οπότε και έκανα μια στάση για να το φωτογραφίσω. Κι άξιζε τον κόπο. Μερικοί άνθρωποι ξεκουράζονταν στον ίσκιο των δέντρων.

Το μπόλικο πράσινο ξεκουράζει το μάτι και ηρεμεί την ψυχή. Μικρές οάσεις που δίνουν στους ανθρώπους ζωή, από αυτή που έχουν ανάγκη και που, γενικά, απουσιάζει στη μεγαλούπολη. Στο παρελθόν, έχω περάσει κι εγώ ώρες εδώ, όταν χρειαζόμουν προσωπικό χρόνο για να διεκπεραιώσω δύσκολα ζητήματα. Πόσοι άνθρωποι δεν το έχουν ανάγκη αυτό, ο καθένας για τους δικούς του λόγους.

Ήταν προσεγμένο από τις υπηρεσίες πρασίνου του Δήμου Αθηναίων κι αυτό είναι ενθαρρυντικό. Το χρειαζόμαστε. Η εγκατάλειψη “σκοτώνει”. Τα πάντα χρειάζονται φροντίδα, προσοχή και αγάπη. Κι εδώ ήταν γενικά αισθητή αυτή η προσπάθεια των ανθρώπων του Δήμου. Ας είναι καλά. Η γειτονιά, αποκτά μια ποιότητα και προσφέρει, αντί να αφαιρεί από τη ζωή των κατοίκων.

Τελικά, εδώ στην Αθήνα, δεν είδαμε και τίποτα το φοβερό!

Μόνο λίγο η θερμοκρασία που έπεσε αισθητά και ο δυνατός αέρας. Όλα τα άλλα που διαβάζαμε μάλλον έγιναν κάπου αλλού. Όχι πάντως στην Αθήνα! Αυτό ήταν λοιπόν; Και μετά, τι; Εξασθενεί ο θυελλώδης βοριάς τις επόμενες ημέρες, σύμφωνα με τη μετεωρολόγο της ΕΡΤ Νικολέτα Ζιακοπούλου. Εικονογραφήσαμε το θέμα με φωτογραφίες καθημερινότητας από τους δρόμους της Αθήνας.

Μάλιστα, οι πρώτες ημέρες του Οκτωβρίου θα περάσουν με ήλιο, χωρίς καθόλου φαινόμενα και θερμοκρασίες πολύ κοντά στα κανονικά για την εποχή επίπεδα, με αρκετή βέβαια ψύχρα τη νύχτα και νωρίς το πρωί. Από την Πέμπτη έρχονται νοτιάδες οι οποίοι θα ανεβάσουν τη θερμοκρασία και θα φέρουν βροχές βασικά στη δυτική Ελλάδα.

Σε τέτοιους καιρούς ζούμε. Όλα γίνονται ξαφνικά και τελειώνουν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Οι μεγαλύτεροι ανάμεσα μας θυμούνται πως δεν ήταν έτσι πάντα. Ομαλά περνάγαμε από τη μια εποχή στην άλλη. Και αυτές ήταν διακριτές, όχι όπως τώρα που άλλη εποχή είναι το πρωί, άλλη το μεσημέρι και άλλη απόγευμα προς βράδυ…

Σε ισχύ δελτίο επιδείνωσης καιρού. Ας προσέχουμε

Από χθες το απόγευμα τέθηκε σε ισχύ έκτακτο δελτίο επιδείνωσης για τον καιρό που επικαιροποιήθηκε από την ΕΜΥ. Σύμφωνα με αυτό θα υπάρξουν ραγδαίες αλλαγές στις καιρικές συνθήκες που ξεκίνησαν από χθες το απόγευμα με βροχές, καταιγίδες και θυελλώδεις ανέμους. Και κατά την ΕΜΥ θα συνεχιστούν και σήμερα. Ας είμαστε προσεκτικοί, αν διαπιστώσουμε τέτοια πράγματα στον τόπο που μένουμε.

Χθες λοιπόν, Κυριακή είχαμε κάποιες τοπικές βροχές και καταιγίδες που έπεσαν αρχικά στα βορειοδυτικά και βαθμιαία στα υπόλοιπα κεντρικά και βόρεια τμήματα της χώρας. Οι καταιγίδες ήταν κατά τόπους ισχυρές από το μεσημέρι στην κεντρική και ανατολική Μακεδονία και από το απόγευμα στη Θράκη και το βορειοανατολικό Αιγαίο.

Οι άνεμοι στράφηκαν σε βορειοδυτικούς και ενισχύθηκαν στα 7 με 8 και κάποιες στιγμές ίσως φτάσουν και τα 9 μποφόρ αρχικά στο Ιόνιο και από το απόγευμα και στο Αιγαίο. Αλλάζει το σκηνικό του καιρού. Αλλά μήπως δεν έπρεπε να γίνει έτσι; Πολύ δεν κράτησε το φετινό καλοκαίρι με τους μεγάλους καύσωνες; “Ντύσαμε” αυτό το κομμάτι με όμορφα ηλιοβασιλέματα. Πάρτε δύναμη!

Στους δρόμους του Χολαργού. Γνωρίζοντας την Αθήνα…

Το ότι μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτισμούς, κουλτούρες, το γνωρίζουν οι τακτικοί αναγνώστες μας. Το βλέπουμε στα καθημερινά δημοσιεύματα μας. Ταξιδεύουμε, είτε νοητά, μέσα από φωτογραφίες φίλων και συνεργατών, είτε πραγματικά, με φωτογραφίες δικές μας. Το κάνουμε αυτό με χαρά επειδή γεμίζουμε παραγωγικά το χρόνο μας με κάτι που αγαπούμε

Σήμερα λοιπόν λέμε να σας πάμε στοπ Χολαργό. Ένα προάστιο της Αθήνας, κοντά στην Αγία Παρασκευή που ξεκινά από τη Μεσογείων και φτάνει ώς τις παρυφές του Υμηττού. Έχουμε φίλους που μένουν εκεί, αλλά αυτή την εβδομάδα βρεθήκαμε εκεί για άλλη δουλειά. Κρατήσαμε λοιπόν κάτι από τους δρόμους τους και την κίνηση τους. Και όπως βλέπετε κι εσείς είναι ήπια. Κι ας είναι Σεπτέμβρης.

Υποτίθεται ότι οι γονείς έχουν επιστρέψει, αφού εδώ και δυο εβδομάδες άνοιξαν τα σχολεία. Ο μήνας που παραδοσιακά ήταν “νεκρός” για την Αθήνα ήταν ο Αύγουστος, αλλά όπως όλα αλλάζουν γύρω μας με γρήγορους ρυθμούς φαίνεται ότι κι αυτό έχει αλλάξει. Οι δρόμοι είναι έρημοι και μόνο τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα δείχνουν ότι κάπου εκεί υπάρχουν και άνθρωποι.

Τοποθετήσαμε την προστατευτική, για τον αέρα, τέντα…

Το είχαμε προσέξει ότι στη βεράντα του 7ου ορόφου, του σπιτιού των παιδιών, χρειάζονταν μια προστατευτική τέντα από το πλάι. Ο Κώστας μάλιστα το είχε πει από την αρχή. Θα έκοβε έτσι τον αέρα και θα προστάτευε τα λουλούδια που δοκιμάζονται στο μπαλκόνι, όταν φύσαγε δυνατά. Όσο ήταν εδώ τα παιδιά το φετινό καλοκαίρι φροντίσαμε να έρθουν οι ειδικοί, να δουν το μέρος, να κάνουν τη μελέτη τους και να τη τοποθετήσουν.

Ήταν αναγκαία μια προετοιμασία και μετά να έρθουν να την τοποθετήσουν. Το έκαναν χθες. Ήρθε το συνεργείο με δυο ανθρώπους για την τοποθέτηση της. Ήταν συνεπείς στο ραντεβού τους και χρειάστηκαν κοντά δυο ώρες μέχρι να μοντάρουν όλο αυτό το υλικό και να τοποθετήσουν την τέντα στη θέση της. Παρακολουθήσαμε και καταγράψαμε φωτογραφικά, όλη αυτή τη διαδικασία από ανάγκη. Έπρεπε να είμαστε εκεί, για ότι χρειάζονταν οι άνθρωποι που δούλευαν.

Κι εδώ που τα λέμε, μοιάζει μικρό το έργο με την πρώτη ματιά, αλλά τον ήθελε τον χρόνο του και τη δουλειά του, καθώς οι άνθρωποι δούλευαν με πολύ επαγγελματισμό. Έφτασαν γύρω στις 9:45 το πρωί και τέλειωσαν γύρω στις 11:40. Σταθερά, χωρίς βιασύνες, με πολύ υπομονή και τέχνη προκειμένου να υπάρξει ένα καλό αποτέλεσμα. Ο ένας από τους δύο τεχνίτες, ήταν ο ίδιος που δούλεψε στην τοποθέτηση της πέργκολας. Ήξερε τον τόπο και τα κατατόπια. Και ήθελε πολύ προσοχή. Δούλευαν πάνω στο μάρμαρο του τοίχου σε ύψος επτά (7) ορόφων.
























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…