Αρχείο κατηγορίας Ζωή

Τα είδαμε πριν λίγες μέρες και τα καταγράψαμε με το φακό μας… Κάποιοι, με το καταστροφικό πνεύμα που τους διέπει, έσπασαν την τζαμαρία του Ψηφιακού Μουσείου Ακαδημίας Πλάτωνα… Ένας πολύ ωραίος χώρος και μια πολύ πρωτότυπη ιδέα για την Ελλάδα. Ένα Μουσείο που μέσα από μια διαδραστική εμπειρία μαθαίνει και δείχνει σε κάποιον τα πάντα για τον Πλάτωνα, αλλά και για άλλους φιλοσόφους.

Πρόκειται για έναν χώρο γεμάτο με οθόνες, στις οποίες ο επισκέπτης πατάει και βλέπει βίντεο εικόνες, διαβάζει, κάνει κουίζ και απατάει σε ερωτήσεις. Κάτι εκπληκτικό και ελκυστικό ακόμα και για κάποιον που δεν θεωρεί πως ένα Μουσείο μπορεί να γίνει εκπληκτικό και ελκυστικό. Αυτή την ομορφιά που τιμά και αναβαθμίζει την περιοχή, βρήκαν να καταστρέψουν! Δυστυχώς υπάρχουν κι αυτοί που δεν θέλουν τίποτα καλό να υπάρχει και να λειτουργεί.

Στο Μουσείο υπάρχουν αίθουσες όπου μέσα από βίντεο – κινούμενα σχέδια με χιούμορ και προσαρμοσμένα στις μέρες μας, κρατούν το ενδιαφέρον του επισκέπτη και του δείχνουν πώς ήταν η εποχή εκείνη και πώς συζητούσε ο Πλάτωνας με τους άλλους φιλοσόφους και του μαθαίνουν πράγματα που κανένα άλλο μουσείο δεν θα μπορούσε να του δείξει. Δείτε περισσότερα στοιχεία για το Ψηφιακό Μουσείο Ακαδημίας Πλάτωνα ΕΔΩ.

Είχαμε την ευκαιρία την περασμένη Παρασκευή να πάμε στο θέατρο REX – σκηνή Μαρίκα Κοτοπούλη και να δούμε το θεατρικό έργο τα “Φώτα της Πόλης” του Τσάλι Τσάπλιν, από το Εθνικό Θέατρο. Με φόντο το οικονομικό κραχ της Αμερικής, το διαχρονικό και αξεπέραστο αριστούργημα του Τσάρλι Τσάπλιν, είναι μια ξεκαρδιστική κωμωδία και ταυτόχρονα μια αστική παραβολή που πραγματεύεται την κοινωνική αδικία, αλλά και την άδολη αγάπη.

Μια ταινία με το ωραιότερο φινάλε στην ιστορία του κινηματογράφου, ένα έργο – καθρέφτης της τραχιάς μεσοπολεμικής εποχής που αποθεώνει την ασυμβίβαστη ζωή, την ανιδιοτελή προσφορά και τον έρωτα χωρίς όρια. Οι φωτογραφίες και η βάση του κειμένου που βλέπετε εδώ, είναι από την ιστοσελίδα του Εθνικού Θεάτρου. Θέατρο REX – Σκηνή Μαρίκα Κοτοπούλη. Και τη χαρήκαμε! Ναι, μας άρεσε πολύ…

Η παράσταση διαδραματίζεται στον χώρο ενός κινηματογραφικού στούντιο και ακολουθεί την πλοκή της ταινίας του 1931, όπου ο Τσάρλι Τσάπλιν, ως άνεργος περιπλανώμενος Σαρλώ, ερωτεύεται μια τυφλή ανθοπώλισσα και κάνει τα πάντα προκειμένου να εξασφαλίσει τα χρήματα για την εγχείρηση που θα της χαρίσει την όραση. Ο μύθος γνωστός, αλλά η καλή ερμηνεία των ηθοποιών του REX, στο Εθνικό, απογείωσε την παράσταση.

Αυτό είναι το Πολυτεχνείο. Πατησίων και Στουρνάρη, ένα Σαββατιάτικο πρωινό μιας σχετικά καλής χειμωνιάτικης μέρας. Το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, γνωστό και ως Πολυτεχνείο Αθηνών, είναι ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα με έδρα την Αθήνα. Ιδρύθηκε το 1837 και είναι το παλαιότερο τεχνολογικό ίδρυμα της Ελλάδας, συνεισφέροντας τα μέγιστα στην επιστημονική, τεχνική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Κι εδώ είναι η διασταύρωση Άργους με τη Λένορμαν… Κι αν την έχουμε διασχίσει αμέτρητες φορές… Χρειάζεται να περιμένεις υπομονετικά, επειδή τα φανάρια δίνουν προτεραιότητα και σωστά στη Λένορμαν, μιας και είναι ένας δρόμος που συνδέει την Αθήνα με το Περιστέρι και έχει μεγάλο φορτίο οχημάτων. Ένα στιγμιότυπο λοιπόν που το έχουμε ζήσει πολλές φορές στο πετσί μας… Να περιμένουμε, να γίνει πράσινο το φανάρι, για να περάσουμε.

Πλατεία Κολοκοτρώνη… Με πρόσωπο τη Σταδίου που οδηγεί από την ομόνοια στο Σύνταγμα. Στο βάθος φαίνεται το Xenodocheio Milos το οποίο αποτελεί την πρώτη ξενοδοχειακή μονάδα στον κόσμο που λειτουργεί ως «συνέχεια» του Estiatorio Milos, του πλέον φημισμένου γαστρονομικού προορισμού για τους λάτρεις της ψαροφαγίας και όχι μόνο, με 7 εστιατόρια στις πιο κοσμοπολίτικες πόλεις του κόσμου (Νέα Υόρκη, Μαϊάμι, Λας Βέγκας, Μόντρεαλ, Λονδίνο αλλά και Αθήνα).

Τα είδαμε στο διαδίκτυο, φωτογραφημένα από την Maria Rouss με το σχόλιο: “Ποσό μου αρέσει κάθε φορά που τα συναντώ! Μανουσάκια! Και μυρίζουν τόσο ωραία! Γίνομαι παιδί, ξανά! Αλήθεια σε ποιον δεν αρέσουν αυτή την εποχή τα άγρια μανουσάκια; Είναι πολύ πιο ωραία να ζεις στην επαρχία και να ξέρεις πού θα πας για να τα βρεις, από το να τα αγοράζεις στη λαϊκή.

Κυκλάμινα του Νοέμβρη. Φωτογραφημένα κάπου στη Έδεσσα από την Marys Land και δημοσιευμένα στην ομάδα «Natura Hellenica». Ότι πιο ωραίο αυτή περίοδο! To κυκλάμινο της υπαίθρου είναι ένα από τα ομορφότερα αγριολούλουδα της Ευρώπης. Είναι πολυετές φυτό με μωβ άνθη ή σπανιότερα λευκά και χαρακτηριστικά καρδιοειδή φύλλα με εντυπωσιακούς χρωματισμούς. Κάποια είδη κυκλάμινου ανθίζουν την άνοιξη και άλλα το φθινόπωρο.

Η ανεμώνη ή ανεμώνα είναι αγγειόσπερμο, δικοτυλήδονο φυτό, ανήκει δε στην οικογένεια των Βατραχιοειδών ή Ρανουγκουλίδων της τάξης των Βατραχιωδών. Είναι εξαπλωμένη σε ολόκληρο τον κόσμο, είτε ως αυτοφυής είτε ως καλλιεργούμενη, αλλά βασικά βρίσκεται στις δασικές εκτάσεις και τα λιβάδια των βόρειων και εύκρατων περιοχών. Εδώ φωτογραφημένες από την Roula Apostolaki στη Ρόδο και δημοσιευμένα στην ομάδα “GreekFlora”.

Ας αλλάξουμε λίγο διάθεση και ας δούμε μερικά πράγματα τα οποία είναι θέση να μας προσφέρει απλόχερα η φύση, αυτόν τον καιρό. Καταρχήν τα μανιτάρια έκαναν κιόλας την εμφάνιση τους. Δείτε αυτά εδώ που φωτογράφισε ο διαδικτυακός φίλος μας Παύλος Μαθιουδάκης και τα ανέβασε στην ομάδα “Κρήτη των γεύσεων / Crete of tastes”. Έχουμε φάει υπέροχα μανιτάρια ή αμανήτους, στο σπίτι του γαμπρού μου Αγησίλαου, που ξέρει να τα βρίσκει.

Να και οι μανταρινιές, φορτωμένες με τον καρπό τους! Φωτογραφημένες από την διαδικτυακή μας φίλη Χρύσα Καλλέργη και δημοσιευμένες στην ομάδα “Κρήτη μου όμορφο νησί” με το σχόλιο ότι αυτές είναι φορτωμένα όμορφα φρούτα την ώρα που τελειώνουν τα καλοκαιρινά… Προσωπικά μου αρέσουν πολύ τα μανταρίνια, αν και δεν μπορώ να φάω πολλά. Δεν γίνεται όμως να είναι Τετάρτη, να πάμε λαϊκή και να μην πάρουμε για το σπίτι.

Τα κούμαρα είναι κι αυτά της εποχής! Φρούτο των βουνών, τα χαρακτηρίζει ο διαδικτυακός μας φίλος Babis Kitrinakis-Chiosroomsmaria καθώς ανεβάζει τη φωτογραφία τους στην ομάδα “Ορεινές Περιπλανήσεις”. Και πράγματι, μόνο στα βουνά μπορείς να τα συναντήσεις, καθώς είναι άγρια. Έχω κόψει και έχω φάει από την Πάρνηθα, κάπου κοντά στους Θρακομακεδόνες, ένα μονοπάτι που κάποτε μου άρεσε πολύ να το περπατάω.

Ξέρω πως και ο ίδιος ο Ηλίας και η γυναίκα του, η Κατερίνα, αγαπάνε τα λουλούδια και φροντίζουν πάντοτε ο κήπος τους να έχει εποχιακά φυτά. Όπως αυτά τα χρυσάνθεμα. Και επίσης τους αρέσει να δείχνουν τους κόπους των χεριών τους, οπότε συχνά τα ανεβάζουν στο διαδίκτυο. Δείτε κι άλλα δημοσιεύματα που έχουμε κάνει, κατά καιρούς, για τον Ηλία ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Και καλά κάνει, εδώ που τα λέμε. Υπάρχει κάτι πιο όμορφο από το να έχεις επιλέξει να ζεις σε ένα χωριό της βόρειας Ελλάδας, το χωριό που γεννήθηκες και μεγάλωσες, εν προκειμένω την Αναστασιά Σερρών και να ασχολείσαι με τον κήπο σου και τα ζώα σου; Πώς αλλιώς θα περάσει η καθημερινότητα της ζωής και πώς αλλιώς θα νιώθεις καλά με την επιλογή σου;

Είτε στις γλάστρες, είτε στα παρτέρια, η ομορφιά είναι η ίδια… Και αυτή την εποχή τα χρυσάνθεμα κυριαρχούν. Και το κίτρινο χρώμα κάνει τη ζωή πιο λαμπερή και της δίνει περισσότερο χρώμα, έτσι ώστε να αποκτά νόημα, ακόμα για σ’ αυτή τη συγκυρία με την ακρίβεια και τις οικονομικές δυσκολίες που όλοι περνάμε. Ο Ηλίας, έχει το δικό του όμορφο κόσμο.

Η Κακίλη η παράλια (Cakile maritima) με κοινή ονομασία Ρόκα της θάλασσας, ανήκει στην οικογένεια των Σταυροφόρων ή Σταυρανθών (Cruciferae) στην οποία ανήκουν επίσης πολλά γνωστά μας λαχανικά όπως το λάχανο, το κάρδαμο, το ρεπάνι, το σινάπι, η ρόκα κ.ά. Οι φωτογραφίες είναι του Andreas Koutsolampros, δημοσιευμένες στην ομάδα Greek Flora.

Κατανέμεται στις ακτές της Μεσογείου και του Ατλαντικού, ενώ στην Ελλάδα κατανέμεται σε όλες τις παράκτιες περιοχές της χώρας. Αποτελεί ένα αλονιτρόφιλο είδος, από τα χαρακτηριστικά είδη φυτών των αμμοθινών, της ζώνης της κυμαγωγής της ακτογραμμής. Τα είδη αυτά είναι πολύ καλά προσαρμοσμένα στις δύσκολες περιβαλλοντικές συνθήκες που επικρατούν στους αμμόλοφους.

Συνήθως, είναι φυτά ανθεκτικά στις υψηλές μεταβολές αλατότητας, καθώς και στην έλλειψη υγρασίας, ειδικά κατά το θέρος και έχουν πολύ εκτεταμένες και βαθιές ρίζες, ώστε να συγκρατούν το έδαφος και να φθάνουν στο επίπεδο του υδροφόρου ορίζοντα. Δυστυχώς όμως, τα σημεία που αναπτύσσονται, αποτελούν και τα σημεία που επισκέπτονται και δραστηριοποιούνται οι λουόμενοι το καλοκαίρι, με αποτέλεσμα να απειλούνται όλο και περισσότερο.