Αρχείο κατηγορίας Ζωή

Φωτογραφίες του Σταύρος Αποστόλου τραβηγμένες στη Ρόδο και δημοσιευμένες στον Ομάδα Natura Hellenica με την ένδειξη Limonium aucheri. Πού αλλού θα το βρεις αυτό το φυτό; Πολύ σπάνιο σε Αττική και Πελοπόννησο, συχνό σε πολλά νησιά του κεντρικού και νότιου Αιγαίου: Άνδρος, Κρήτη, Εύβοια, Κάσος, Κύθηρα, Κύθνος, Κως, Λέρος, Λιάδι, Νίσυρος, Σύρος.

Πρόκειται για ένα είδος φυτού, από το γένος της θαλάσσιας λεβάντας (Limonium) στην οικογένεια των κολοκυθών (Plumbaginaceae). Είναι ένας πολυετής υποθάμνος που φτάνει σε ύψος τα 18 με 35 εκατοστά. Το στέλεχος είναι διακλαδισμένο στη βάση. Τα φύλλα έχουν διαστάσεις 15 έως 35 × 5 έως 12 χιλιοστά, είναι φτιαγμένα έως σφηνοειδή, ζαρωμένα, σαρκώδη και αμβλύ έως φραγκοσυκιά.

Το περίγραμμα του πανικού είναι ρομβικό με το Tragdoldig. Οι ακίδες είναι μονόπλευρες, χαλαρές, καμπύλες, μεγέθους 30 έως 80 χιλιοστών και έχουν 1 έως 2 μονόανθα στάχυα ανά εκατοστό . Το εσωτερικό βράκτο έχει μέγεθος 5 έως 6 χιλιοστά. Ο κάλυκας έχει μέγεθος 6,5 έως 7 χιλιοστά. Η περίοδος ανθοφορίας εκτείνεται από τον Απρίλιο έως τον Μάιο. Εμφανίζεται στο νότιο Αιγαίο και στην Κύπρο. Το είδος αναπτύσσεται σε ασβεστόλιθους και συσσωματώματα.

Είχαμε καιρό να δούμε την Αθήνα και όχι μόνο, σε απεργιακή κινητοποίηση. Η πόλη νεκρή και καθώς και η δημόσια συγκοινωνία συμμετέχει στην απεργία η κίνηση στους δρόμους είναι από το πρωί μεγάλη. Με Ι.Χ. προσπαθούν να κατέβουν στην απεργία. Ως το παραπέντε δεν γνώριζαν ποια ΜΜΜ θα κινηθούν και ποιες ώρες. Κι έτσι δεν μπορούσαν να προγραμματίσουν τίποτα.

Το κακό είναι πως αν και το ζήτημα της ακρίβειας απασχολεί όλους τους ανθρώπους, τα συνδικάτα βρίσκουν τρόπους να διαδηλώσουν ξεχωριστά. Ποιον να φοβίσουν με τέτοια… ενότητα; Δείτε κάποιοι θα συγκεντρωθούν στα πλατεία Κλαυθμώνος. Κάποιοι άλλοι στα Χαυτεία και άλλοι στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου… Ο καθένας διεκδικεί, για τον εαυτό του, την αυθεντία στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Το ΠΑΜΕ διευρύνει το διεκδικητικό του πλαίσιο. Απαιτεί τρόφιμα και ρεύμα φτηνά για τον λαό. Και τα καύσιμα; Και τα είδη πρώτη ανάγκη; Είχαμε καιρό να δούμε μια τέτοια μεγάλη κινητοποίηση στην Ελλάδα, ξεκινώντας από την Αθήνα και διευρύνοντας την σε όλες τις μεγάλες πόλεις. Το ζήτημα είναι αν λύνονται μ΄ αυτό τον τρόπο τέτοια σοβαρά ζητήματα…

Σπειρανθές το σπειροειδές (Spiranthes spiralis) θα το συναντήσουμε στην περιοχή Αργαλαστής, στο Πήλιο, Μαγνησία, 3-11-2007. Το Σπειρανθές με την κοινή ονομασία πλεξούδα, ανήκει στην οικογένεια Ορχεοειδή και κατανέμεται σε Ευρώπη, Ασία και Βόρεια Αφρική. Στην Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι δεν το συναντάμε εύκολα, κατανέμεται σχεδόν σ’ όλη την επικράτεια.

Το όνομα του γένους προέρχεται από το “σπείρα” και “άνθος”, με αναφορά στο σπειροειδές σχήμα της ταξιανθίας, το όνομα του είδους επαναλαμβάνει το σπειροειδές σχήμα της ταξιανθίας. Τα φύλλα είναι τοποθετημένα σε ρόδακα στη βάση του φυτού. Η ταξιανθία είναι σχετικά πυκνή με 6-30 λευκά μικρά άνθη.

Ανθίζει από το Σεπτέμβριο μέχρι και το Νοέμβριο και είναι η τελευταία ορχιδέα του έτους που ανθίζει, σηματοδοτώντας έτσι την έναρξη του φθινοπώρου. Οι φωτογραφίες είναι της Popi Bormpoudaki στη ομάδα “Cretan Flora” με την ένδειξη: Ηράκλειο, Οκτώβριος 2022. Οι πληροφορίες είναι από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Οκτώβρης τα «μαζεύει» σιγά – σιγά. Απόψε μας αποχαιρετά! Αλλά ο καιρός, ευτυχώς, είναι ακόμα καλός. Και λέω ευτυχώς, γιατί φαντάζεστε να είχαν αρχίσει τα κρύα και να χρειαζόμαστε κάποιο θερμαντικό για το σπίτι; Ούτε σαν σκέψη δεν είναι καλό. Μια τέτοια ηλιόλουστη μέρα, το περασμένο Σάββατο βρεθήκαμε στην πλατεία Κοτζιά, απέναντι από το παλιό Δημαρχείο της Αθήνας, επί της οδού Αθηνάς.

Η μέρα ήταν όμορφη, γλυκιά. Η θερμοκρασία γύρω στου 20οC, αλλά ο δυνατός ήλιος, τις πρώτες προς το μεσημέρι ώρες, έδειχνε πως δεν άντεχες να φοράς και πολλά βαριά ρούχα. Λίγοι άνθρωποι κυκλοφορούσαν, αν και τα καταστήματα ήταν ανοιχτά. Η αργία της 28^ης Οκτωβρίου έκανε λίγο διαφορετικό αυτό τα Σαββατοκύριακο, είναι αλήθεια. Αλλά εμάς, μας άρεσε η ησυχία και η ηρεμία της πόλης.

Για την πλατεία Κοτζιά έχουμε γράψει αρκετές φορές στον παλιό ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Μια ματιά ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ από το αρχείο μας, θα σας πείσει. Μερικά πράγματα, όπως θα διαπιστώσετε, παραμένουν διαχρονικά. Άλλα πάλι, αλλάζουν. Κι έχουν να κάνουν με τα συναισθήματα της στιγμής. Αυτά έχει να αντιμετωπίσει, μπροστά του, ένας γραφιάς. Και αποτελούν μια πολύ ωραία πρόκληση.

Οι φωτογραφίες είναι του Christopher Cheiladakis, δημοσιευμένες στην ομάδα «GreekFlora» με το σχόλιο: “Η φτέρη Cystopteris fragilis. Λευκά Όρη. Χανιά, Κρήτη, Σεπτέμβριος 2022”. Με το κοινό όνομα φτέρη είναι γνωστά κοινώς όλα τα φυτά που ανήκουν στα Πτεριδόφυτα (Pteridophyta).

Το γνωστότερο από αυτά είναι το Πτερίδιον το αέτειον (Pteridium aquilinum), συνηθισμένο αυτοφυές στην Ελλάδα, μοναδικό γένος του είδους Πτερίδιον (Pteridium) της οικογένειας Υπολεπιδίδες (Hypolepidaceae) . Η εν λόγω οικογένεια παλαιότερα συγκροτούσε, μαζί με άλλες οικογένειες, μία ενιαία οικογένεια, με το όνομα Πολυποδιίδες (Polypodiaceae).

Η εξάπλωσή της ποικίλλει από τις παραθαλάσσιες ώς τις ορεινές περιοχές. Χρησιμοποιείται κυρίως για τα φύλλα της (για δημιουργία πρόχειρης στέγης και για συσκευασία φρούτων), ενώ στο παρελθόν έχει χρησιμοποιηθεί για την εξαγωγή ποτάσας, επειδή έχει υψηλή περιεκτικότητα σε κάλιο. Με το κοινό όνομα φτέρη είναι γνωστά και πολλά άλλα είδη Πτεριδικών, τα οποία καλλιεργούνται ως διακοσμητικά.

Διαβάσαμε αυτό: “Τα Κέντρα Επισκεπτών του Αστεροσκοπείου της Αθήνας, στο Θησείο και την Πεντέλη είναι ανοιχτά για το κοινό για την παρατήρηση της μερικής έκλειψης, καθώς δεν είναι ασφαλής η παρατήρηση με γυμνό μάτι”. Χθες το μεσημέρι. Κι έτσι πήγαμε μια βόλτα μέχρι εκεί… Πάνω στην Πνύκα! Με φόντο το Λυκαβηττό και την Ακρόπολη.

Ήταν ένα τσούρμο παιδιά, από κάποιο δημοτικό σχολείο και προσπαθούσαν να τα βάλουν σε μια σειρά οι δάσκαλοι για να δουν το φαινόμενο, πράγμα δύσκολο. Την παρατήρηση μπορούσες να την κάνεις μέσα από ειδικά τηλεσκόπια, όπως αυτά. Αλλά με γυμνό μάτι δεν καταλάβαινες και πολλά πράγματα, καθώς η μέρα ήταν έτσι κι αλλιώς ηλιόλουστη.

Φυσικά από νωρίς είχαν πάρει θέση και τηλεοπτικά συνεργεία μάλλον για να καταγράψουν αντιδράσεις των ανθρώπων, καθώς θα έβλεπαν την μερική έκλειψη ηλίου. Θα το χρειάζονταν στα βραδινά δελτία ειδήσεων. Μου έδωσαν και έβαλα και τα ειδικά χάρτινα γυαλιά. Χρειαζόσουν ειδικά φίλτρα για να το δεις πιο καθαρά. Ας είναι, έστω και μ’ αυτά, περάσαμε όμορφα με τη βόλτα μας…

Οι φωτογραφίες του σημερινού δημοσιεύματος είναι παρμένες από το διαδίκτυο και ευτυχώς έχουν πάνω τους τη στάμπα του ανθρώπου που αγωνίστηκε για να βάλει στο κάδρο του όλη αυτή την ομορφιά. Όπως αυτές της Μαίρης Παναγιώτου. Προσέξτε μια φοβερή σύνθεση: Μερικά άγρια κυκλάμινα φύλλα και καρπός από την καστανιά και κάπου εκεί κι ένα ξεραμένο φύλλο πλατάνου.

Εδώ είναι μερικά βατόμουρα. Αν έχεις την τύχη και περπατάς μέσα στο δάσος θα τα δεις αυτά. Κι αν πρόκειται για μένα σίγουρα θα σταθώ και θα κόψω μερικούς από αυτούς τους ώριμους υπέροχους καρπούς για να τους απολαύσω επιτόπου. Είναι πολύ ευαίσθητα και δεν μπορείς να τα κρατήσεις κάπου για το σπίτι. Μόνο επί τόπου τα απολαμβάνεις.

Κι ακόμα ένα φανταστικό πλάνο… Ένα πλατανόφυλλο, είτε στημένο, είτε τυχαία τοποθετημένο πάνω στον κορμό ενός δέντρου. και δίπλα του κι άλλα ξεραμένα πια. Αυτό δεν έχει προλάβει ακόμα να ξεραθεί. Αλλά έτσι είναι αυτή η εποχή που μεσολαβεί πριν τον χειμώνα. Μ’ αρέσουν πολύ και κάθε φορά που τις πετυχαίνω στην “τσάρκα μου” στο διαδίκτυο, κοντοστέκομαι…