Αρχείο κατηγορίας Ζωή

Το κάναμε σαν εκδρομή με φίλους, χθες Κυριακή, πρώτη μέρα του 2023. Και πήγαμε μια βόλτα στο Μαραθώνα. Αλλά δεν πήγαμε βιαστικά, ούτε ψάχνοντας… Την έρευνα την έκαναν νωρίτερα οι φίλοι μας, μέσω του διαδικτύου και τηλεφωνικά, έκλεισαν τραπέζι για μεσημέρι. Μια μέρα σχετικά δύσκολη για ταβέρνες.

Παρ’ όλα αυτά μείναμε ευχαριστημένοι, από τα ψαρικά που γευτήκαμε… Και η ταβέρνα ήταν δίπλα στη θάλασσα. Αν και γενικά στην περιοχή έχουμε πάει πολλές φορές, στον “Ψαρά” ήταν η πρώτη φορά που πηγαίναμε. Και μας άρεσε! Χαμογελαστοί άνθρωποι, μας εξυπηρέτησαν πολύ γρήγορα. Τα φαγητά τους ήταν πολύ νόστιμα και οι τιμές, ανθρώπινες.

Το κρατάμε, γιατί μάλλον θα ξαναπάμε… Φαντάζομαι, το καλοκαίρι θα έχει περισσότερο κόσμο, μιας και είναι πάνω σε μια υπέροχη αμμουδιά, όπου στη θάλασσα του, μπορείς να κάνεις το μπάνιο σου και μετά να καθίσεις για να φας. Και η διαδρομή είναι ωραία και σχετικά κοντά, χρησιμοποιώντας την Αττική Οδό με έξοδο προς Ραφήνα.

Ήταν ωραία η μέρα, με ήλιο, οπότε το επιδιώξαμε. Να πάμε να περπατήσουμε στην Ακρόπολη. Και φτάσαμε μέχρι τους Αέρηδες. Έτσι καθιερώθηκε να λέγεται το αρχαίο μνημείο που βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες της Ακρόπολης Αθηνών, στο χώρο της Ρωμαϊκής Αγοράς στην Πλάκα. Η επίσημη ονομασία του είναι Ωρολόγιο του Κυρρήστου και θεωρείται πως το ανήγειρε ο Ανδρόνικος ο Κυρρήστης (ή Κύρρηστος).

Πρόκειται για οκταγωνικό μαρμάρινο κτίριο, χωρίς κίονες, όπου στις ισάριθμες μετόπες του φέρονται ανάγλυφοι οι οκτώ κύριοι άνεμοι, εξ ου και η ονομασία «Αέρηδες». Φέρει δύο θύρες, μία προς βορρά και μία προς δύση. Πρόκειται για ένα πυργωτό οκτάγωνο οικοδόμημα από πεντελικό μάρμαρο, μήκους πλευράς 3,20 μέτρων και συνολικού ύψους 12 μέτρων, του οποίου η βάση αποτελείται από τρεις βαθμίδες.

Η στέγη του είναι κωνική κεραμοσκεπής. Στη νότια πλευρά φέρει ένα ημικυλινδρικό πρόσκτισμα μικρότερου ύψους ενώ στη ΒΑ και ΒΔ πλευρά φέρει από ένα πρόπυλο με δύο αντιτακτούς κίονες έκαστο. Στη κορυφή της στέγης υπήρχε ορειχάλκινος ανεμοδείκτης υπό μορφή Τρίτωνα, ο οποίος περιστρεφόμενος έδειχνε, κρατώντας δείκτη, την κατεύθυνση ενός από τους οκτώ κύριους ανέμους.

Άδεια η Αθήνα χθες. Και οι φωτογραφίες ενδεικτικές από το λίγο περπάτημα που κάναμε. Εδώ η οδός Κολοκοτρώνη, ένα μικρός δρόμος που ξεκινάει από την Αιόλου, πολύ κοντά στην Αθηνάς και φτάνει ώς τη Σταδίου. Ψυχή δεν υπήρχε στις 10 το πρωί. Ούτε άνθρωποι, ούτε αυτοκίνητα.

Εντάξει, είναι υπερβολικό να είσαι στα τελειώματα του Δεκεμβρίου και να λες στον τίτλο, “Λες κι είναι Αύγουστος”. Έτσι όμως αισθάνθηκα χθες καθώς περπατούσα στο πλάι της παλιάς Βουλή, εκεί με τα ωραία μπαράκια. Προσέξτε στο πλάνο τίποτα δεν δείχνει να κινείται. Το μόνο που με επανέφερε στην πραγματικότητα ήταν το κρύο.

Οδός Καραγιώργη Σερβίας. Κι εδώ, ψυχή ανθρώπινης παρουσίας… Έτσι είναι τις ημέρες αργίας… Τρώνε και πίνουν λίγο παραπάνω ι άνθρωποι και μετά κοιμούνται επίσης λίγο παραπάνω. Πού να πάνε, αφού δεν έχουν δουλειά; Ίσως καμιά βόλτα αλλά κι αυτή μετά, το απόγευμα.. Ας είναι. Εμείς καλά περάσαμε, σε μια Αθήνα χωρίς κόσμο…

Μας αρέσει να περπατούμε στην Αθήνα, πάντα, αλλά έχουμε ιδιαίτερους λόγους τέτοιες μέρες. Έξω έχει παγωνιά όσο κι αν λένε οι μετεωρολόγοι ότι θα φτιάξουν τα πράγματα. Σήμερα θα σας δείξουμε κάποια κομμάτια της οδού Περικλέους, παράλληλη της Ερμού και συνέχεια της Καραγιώργης Σερβίας που ξεκινάει από την πλατεία Συντάγματος.

Η Περικλέους είναι μονόδρομος και φτάνει ώς την οδό Αθηνάς. Έχει πολλά μαγαζιά δεξιά και αριστερά της, κόβει κάθετα την Αιόλου και καταλήγει πάνω στην οδό Αθηνάς, πολύ κοντά και δίπλα στην πλατεία Μοναστηρακίου. Ανήκει μέσα στο ιστορικό τρίγωνο και εκτός από εμπορικά, θα βρείτε εδώ και πολλά καφέ για να ξαποστάσετε στη βόλτα σας.

Τη μέρα που τραβήξαμε αυτές τις φωτογραφίες υπήρχε σχετική ησυχία, όχι υπερβολική κίνηση, όπως βλέπετε κι εσείς. Η Περικλέους είναι ένας στενός δρόμος για τα αυτοκίνητα. Όχι πως τα πεζοδρόμια της, είναι μεγαλύτερα… Παρ’ όλα αυτά, όλο και κάποια αυτοκίνητα κάνουν ολιγόλεπτες στάσεις για ψώνια.

Καναδάς, μέρος δεύτερον. Κι αυτή τη φορά θα σας πάμε στη χιονισμένη Κελώνα. Στο λίγο χρόνο που πήγαμε το 2015, δεν προλάβαμε να την επισκεφτούμε. Εκεί μένουν ο Χρήστος με τη Λίτσα και όπως μπορείτε να διαπιστώσετε το λευκό του χιονιού προσθέτει πάνω στη φοβερή φυσική ομορφιά της περιοχής.

Όσοι έχουν πάει, λένε πως είναι μια υπέροχη κοιλάδα με φοβερό πράσινο. Ένας μικρός παράδεισος! Και όταν λέμε κοιλάδα μη βάζετε στο νου σας, ως μέτρο, αυτό που λέμε κοιλάδα στη χώρα μας. Εδώ οι εκτάσεις είναι αχανείς και τα μεγέθη πολύ διαφορετικά. Όμως και χιονισμένη είναι πολύ όμορφη!

Αυτές τις μέρες είναι κοντά στους γονείς της η Άννυ, οπότε μπόρεσε να μας στείλει τις φωτογραφίες που βλέπετε και την ευχαριστούμε πολύ γι’ αυτό. Είναι υπέροχο να μοιράζεσαι πράγματα. Εμείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, χρόνια τώρα το έχουμε νιώσει καλά στο πετσί μας. Και συχνά οι φίλοι μας αναγνώστες μας προμηθεύουν υλικό.

Νιώθουμε τον καιρό που αλλάζει με ραγδαία πτώση της θερμοκρασίας… Είναι κι αυτό το βοριαδάκι που σε κάνεις να έχεις την αίσθηση για ακόμα μικρότερη θερμοκρασία. Και όπως διαβάζουμε στα ορεινά του Ολύμπου χιόνισε κιόλας. Αλλά εμείς σήμερα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ σας έχουμε χιονισμένα τοπία από το Βανκούβερ του Καναδά.

Είναι από την αυλή του σπιτιού της Έστερ στον Νόρθ Βανκούβερ. Εκεί που το 2015 περάσαμε 15 ολόκληρες μέρες. Ήταν και παραμένουν μοναδικές στη μνήμη μας. Δείτε κάποια δημοσιεύματα από το αρχείο μας που έκανα τότε από εκεί. Αλλά ήταν άνοιξη τότε όπως κι εδώ. Τελειώματα του Μάρτη, αρχές του Απρίλη. Χειμώνα, με χιόνια δεν είχα φωτογραφίες

Κι αυτές είναι χθεσινές. Μας τις έστειλε η κόρη της Σούλας, μέσω WhatsApp. Βοηθούν πολύ αυτές οι εφαρμογές στην επικοινωνία. Είναι εύκολες στη χρήση τους και δωρεάν. Πάει η εποχή που πληρώναμε χρυσές τις τηλεφωνικές εταιρίες για να μιλήσουμε λίγο με τους δικούς μας ανθρώπους. Αυτά είναι τα καλά που έχουν… Χρειάζεται όμως να είμαστε προσεκτικοί στη χρήση τους.

Κυριακάτικες φωτογραφίες από το κέντρο της Αθήνας και συγκεκριμένα την οδό Κολοκοτρώνη, περπατώντας… ανάποδα. Όσοι ξέρουν την περιοχή, έχουν δει ότι για τα αυτοκίνητα είναι μονόδρομος με κατεύθυνση από την Αιόλου έως τη Σταδίου. Με έναν καιρό ζεστό, γεμάτο ήλιο, κάτι που πολύ θα ζήλευαν οι βόρειες χώρες της Ευρώπης.

Οι πλάτανοι στην κάτω πλατεία του Συντάγματος έχουν κιτρινίσει τα φύλλα τους και σιγά – σιγά πέφτουν. Αλλά συνεχίζουν να προσθέτουν σε ομορφιά στο τοπίο. Χαιρόσουν να τους βλέπεις και κάποιες στιγμές εκεί κατά το μεσημέρι αποζητούσες τον ίσκιο του… Στο Δεύτερο δεκαήμερο του Δεκέμβρη ναι, τον αποζητούσες!

Στη Σταδίου, πλατεία Κολοκοτρώνη, τα ειδικά διαμορφωμένα λεωφορεία που κάνουν δρομολόγια για να γνωρίσουν οι τουρίστες την Αθήνα, είναι εκεί στο πόστο τους. Έτοιμα να κάνουν ένα ακόμα γύρο για χάρη εκείνων που θέλουν να γνωρίσουν την πόλη. Με ημερήσιο εισιτήριο, έτσι ώστε να κατεβαίνουν κάπου και να συνεχίζουν με άλλο.