Αρχείο κατηγορίας Ζωή

Προχθές το βράδυ στην Αθήνα ήταν καλοκαίρι… Κι εμείς επωφεληθήκαμε με τα παιδιά και περάσαμε μια βραδιά μαζί τους σε ένα γνώριμο σε μας και αγαπημένο μέρος στου Ψυρρή, το “Βολιώτικο Τσιπουράδικο”. Και περάσαμε πολύ ωραία. Η εξυπηρέτηση από τα γκαρσόνια του, ιδιαίτερα από τον Δημήτρη που μας φρόντισε, ήταν άψογη και τα φαγητά του εξαιρετικά. Το σημαντικό όμως είναι ότι άρεσε και στην Στηβ, την Έστερ και τη Βικτώρια που πήγαιναν για πρώτη φορά.

Και οι μουσικοί μας άρεσαν πολύ. Σε μια ένταση φυσιολογική, τόσο που μπορούσες και να κουβεντιάσεις στην παρέα, χωρίς πρόβλημα και να ακούγεσαι. Και οι επιλογές τους πολύ ωραίες. Λαϊκό τραγούδι που άρεσε σε όλους. Δίπλα μας κάθονταν μια μεγάλη παρέα Ιταλών που δεν ήξεραν τους στοίχους, ούτε και μπορούσαν να τους καταλάβουν, αλλά ακολουθούσαν το ρυθμό της μουσικής και ένοιωθαν πολύ χαρούμενοι.

Ο κήπος μοναδικός στο κέντρο της Αθήνας, σε μια παλιά ιστορική περιοχή στου Ψυρρή, πυκνοκατοικημένη. Κατά τα άλλα και ευειδή, όπως είπαμε ήταν εκείνη την ημέρα… καλοκαίρι. λίγη δροσιά ήταν ιδιαίτερα αποδεκτή από όλους μας. Όλα σ’ αυτόν τον τόπο συνηγορούν στο να κάνουν όμορφη τη βραδιά μιας παρέας, γι’ αυτό και το επιδιώκουμε όταν έχουμε φίλους μας φιλοξενούμενους και θέλουμε να μοιραστούμε μαζί τους μια όμορφη βραδιά.

Το μπουζούκι αυτού του ανθρώπους μας ταξίδεψε! Δεξιοτέχνης, ήταν η καρδιά στα τραγούδια και τις μουσικές που δεν είχαν για ώρες σταματημό. Γύρισα από τη θέση που καθόμουν και τον φωτογράφησα. Ήθελα να κρατήσω αυτή την εικόνα ως μέρος μιας ξεχωριστής βραδιάς με μια παρέα που την άξιζε. Ώρες μετά, ακόμα ηχούν στ’ αυτιά μου οι μελωδίες του παρέπεμπαν σε Ελλάδα και καλοκαίρι, όσο κι αν αυτό συνεχίζει να μας δοκιμάζει.

Πρόκειται για μια αγριοτριανταφυλλιά που μπορεί και να μην έχουμε ξαναδεί. Η επιστημονική της ονομασία είναι Reseda minoica (Resedaceae) Ένα είδος που περιγράφηκε πρόσφατα, στην Ελλάδα και δεν καταγράφηκε εκτός της περιοχής του Αιγαίου. Η φωτογραφίες είναι του Stephen Lenton δημοσιευμένες στην Ομάδα “Flowers of Crete”.

Θα τη βρείτε επίσης στην Κύπρο. Σύμφωνα με την έρευνα που κάναμε, είναι πολύ σπάνιο να τη συναντήσεις στην Κρήτη. Έχει ωστόσο καταγραφεί παλιότερα στα Μάταλα και στα νησιά Γαβδοπούλα και Γαύδο. Γενικότερα ένα δύσκολο φυτό, μια αγριοτριανταφυλλιά ιδιόμορφη με μοναδική εμφάνιση και ομορφιά.

Στο σημείωμα που συνοδεύει την ανάρτηση, ο Stephen Lenton αναφέρει ότι την ανακάλυψε τον Ιούλιο του 2020, σε άλλη τοποθεσία από εκείνην που τη βρήκε ο Χριστόφορος Χειλαδάκης, κοντά στα Άνω Μουλιά, ένα μήνα μετά. Και είναι ένα φυτό που φυτρώνει σε βραχώδεις χώρους σε ξηρή θαμνή βλάστηση καθώς και στις άκρες δρόμων και αγενείς οικοτόπους.

Σήμερα Σάββατο έχουμε ανάγκη να χαλαρώσoυμε λίγο. Αρκετό τρέξιμο είχε η εβδομάδα που πέρασε. Και ο καιρός δεν βοήθησε ιδιαίτερα. Μια ιδιότυπη Άνοιξη έχουμε μπροστά μας. Το πρωί υγρασία, μέχρι το μεσημέρι ήλιο που παραπέμπει σε καλοκαίρι και μετά το μεσημέρι ζούμε φθινοπωρινές εποχές με βροχή.. Πώς το κάνει αυτό ο καιρός;

Έχει απορυθμιστεί το σύστημα, εντελώς. Και τελικά το μόνο που μένει είναι κάτι φανταστικές φωτογραφίες με τριαντάφυλλά που συναντούμε στο διαδίκτυο και μας κάνουν να χαμογελάμε λιγάκι. Σαν αυτές τις φωτογραφίες που βλέπετε στη σημερινή ανάρτηση.  Είναι του Ioannis Kolitsidakis δημοσιευμένες στην Ομάδα “Εραστές των ρόδων”.

Σημειώνει εκεί ο Γιάννης: Αυτό το κυκλικό παρτέρι έχει 59 τριανταφυλλιές.  Στο κέντρο στέκεται μια ψηλή Σοφία Renaissance.  Γύρω της είχε 6 Berleburg.  Έξω από αυτές 20 Τροπικάνες. Στον εντελώς εξωτερικό κύκλο ανά 3 Κοραλίνες μια Ηλιοστάλαχτη,  συνολικά 24 Κοραλίνες και 8 Ηλιοστάλακτες. Μ’ αρέσει ο τρόπος που τις προσεγγίζει…

Και συνεχίζει: Δυστυχώς οι 6 Berleburg  πνίγονταν από τις πολύ ψηλότερες Τροπικάνες που είχαν εξωτερικά.  Έτσι τον χειμώνα που τα φυτά κοιμόντουσαν,  έβγαλα από την γη τις 6 Berleburg  και 6 Τροπικάνες και τους άλλαξα θέση, έφερα δηλαδή τις πρώτες εξωτερικά και τις δεύτερες εσωτερικά. Κανένα φυτό δεν χάθηκε και οι Berleburg ανθίζουν επιτέλους χαρούμενες.

Σ’ αυτό το λουλουδάδικο της Πλάτωνος στον Κολωνό έχουμε κάνει πολλές φορές στάσεις προκειμένου να ψωνίσουμε κάτι για το σπίτι. Ξέρουμε τι έχει σε κάθε γωνιά του. Μας ενδιαφέρει, μας αφορά.

Όμως, αυτή την εποχή είναι το κάτι άλλο. Δεν άντεξα και το κατέγραψα με τις φωτογραφίες μου. Η πόλη φεύγει για λίγο από τη μουντάδα της και αποκτά κάτι από την Άνοιξη που καραδοκεί εκεί έξω…

Πώς γίνεται να μεταμορφώνεται έτσι ο κόσμος; Πώς γίνεται να αποκτά τόση ομορφιά; Αυτό δεν είμαστε σε θέση να το κατανοήσουμε. Μπορούμε όμως να το ζήσουμε. Και το ζούμε! Τόσο απλά, τόσο όμορφα!

Το δηλώσαμε με πολλούς τρόπους, ότι είμαστε έξω και μακριά από αυτή τη φθοροποιό εκλογική διαδικασία. Και εξηγήσαμε τους λόγους για τους ειλικρινείς φίλους μας που θα ήθελαν να τους ακούσουν. Η επόμενη μέρα έχει κάτι από την ομορφιά αυτής της παπαρούνας στα χέρια ενός νεαρού κοριτσιού που μόλις την έκοψε.

Είχαμε χθες αυτή τη χαρά. Να πάμε με φίλους στο Κατσιμίδι και να απολαύσουμε αυτή την πλευρά της Πάρνηθας που είναι πανέμορφη την εποχή της Άνοιξης. Φωτογράφος μας, η Σούλα. Με το κινητό της τραβήχτηκαν οι φωτογραφίες που βλέπετε. Της αρέσει πάντα, να εστιάζει πάνω στα αντικείμενα που επιλέγει, εν προκειμένω τα άγρια λουλούδια.

Ακόμα κι αυτό το κομμάτι του αμπελιού, είναι υπέροχο και μοναδικό! Και το πράσινο του, μαλακώνει την ψυχή και διώχνει κάθε πρόβλημα. Μακάρι να είχαν τη δυνατότητα να τη δουν και να τη θαυμάσουν όλοι αυτοί που από χθες το απόγευμα ήταν “καρφωμένοι” στους αναλυτές των εκλογών στους τηλεοπτικούς δέκτες.

Από σήμερα θα δείτε τις εφημερίδες γεμάτες με εκτιμήσεις για το αν το πρώτο κόμμα μπορεί να εισπράξει την αυτοδυναμία ή αν χρειαστεί να ξαναπάμε για εκλογές Ιούνιο ή Ιούλιο. Και φυσικά κάποιοι θα μιλούν για θρίαμβο ή για αποτυχία. Ωστόσο εμείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ έχουμε επιλέξει την ομορφιά της Άνοιξης, μέσα από τα αγριολούλουδα της Πάρνηθας. Και νομίζω ότι κάναμε την καλύτερη επιλογή.

Από το φιλόξενο σπίτι  της Ευαγγελίας στην Άνδρο να σας δείξουμε σήμερα τον ανθισμένο κήπο της. Και τι άλλο, από τριαντάφυλλα, δεν θα κυριαρχούσαν; Κοιτάξετε τι ομορφιά έχουν αυτά τα κίτρινα! Μ’ αρέσουν πολύ. Όλα βέβαια είναι υπέροχα, και όλοι όσοι αγαπούν τα λουλούδια, το ξέρουν αυτό. Φυσικά δεν μας φτάνει που τα είχαμε εμείς. Θέλαμε να τα μοιραστούμε και μαζί σας.

Και βέβαια, δεν είναι μόνο τα τριαντάφυλλα. Ότι λουλούδια και αν δείτε, ανθισμένα, αυτή την εποχή, προφανώς έχουν την ομορφιά τους! Όπως αυτά εδώ στη φωτογραφία. Έχουν δημιουργηθεί ακριβώς γι’ αυτό το σκοπό! Να μας κάνουν να νοιώθουμε ωραία, να καλύπτουν τα κενά μας και τις ευαισθησίες μας, να δημιουργούν εκείνες τις προϋποθέσεις για να αντιμετωπίζουμε ψύχραιμα, τη σκληρή πραγματικότητα.

Βέβαια, τα τριαντάφυλλα είναι ασυναγώνιστα. Έχουν μια ευαισθησία, άλλο πράγμα. Και είναι ο Μάης, ο μήνας που τα κάνει να φαίνονται ακόμα πιο εντυπωσιακά και πιο όμορφα. Αχ βρε Ευαγγελία! Ένα μικρό παράδεισο, άμεση αναφορά στο μέλλον, έχεις κάνει στον τόπο που μένεις. Τον ξέρουμε καλά, τον έχουμε ζήσει Ιούνιο μήνα, του 2018, όταν ήμασταν εκεί, κοντά σας για ένα δεκαήμερο.

Έχουμε περάσει πολλές ώρες στο μπαλκόνι της Χάρις, στο σπίτι της, κάνοντας παρέες. Ιδιαίτερα τα καλοκαίρια με την τέντα, είχε μια δροσιά άλλο πράγμα, στον τρίτο όροφο που βρίσκεται. Οι κάκτοι της όμως είναι το κάτι άλλο, ανθισμένοι αυτή την εποχή. Χαίρεσαι να τους βλέπεις.

Και είναι τόσο ανθισμένοι που αν δεν σας το έλεγα ότι είναι κάκτοι, ίσως και να νομίζατε ότι πρόκειται για κάποιο άλλο λουλούδι. Για μας είναι κάτι πολύ όμορφο. Μας αρέσουν! Το πιο σημαντικό είναι ότι παρά τα αγκάθια που μπορεί να έχει ένας κάκτος, η ομορφιά του απαράμιλλη.

Αγαπώ καθετί που αφορά στο λουλούδι και τη φυσική ομορφιά. Για μένα είναι μια ευαισθησία αυτή. Πρόκειται για απλά πράγματα που ομορφαίνουν τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας. Συνεχίζω να τα παρακολουθώ και να καταγράφω όλη αυτή την ομορφιά, όσο μπορώ κι όσο αντέχω.