Αρχική » Ζωή (Σελίδα 30)
Αρχείο κατηγορίας Ζωή
Φλοίσβος: Ένας τόπος για περίπατο και καφέ με φίλους

Είναι κοντινός προορισμός και εξαιρετικός, να πίνεις τον καφέ σου και να αφήνεις το μάτι σου να φεύγει ώς τα κότερα που είναι εκεί ελλιμενισμένα. Και ο πεζόδρομος σε προστατεύει από το να έχεις συνεχώς στο μυαλό σου, πώς να αποφύγεις από τα αυτοκίνητα. Επειδή, απλά, δεν υπάρχουν αυτοκίνητα να κινούνται εκεί.

Δείτε, τι όμορφα είναι αυτή την εποχή! Οι μαργαρίτες ανθισμένες στο μικρό παρτέρι του δέντρου και πιο δίπλα οι άνθρωποι, κάθονται στο τραπεζάκι τους. Η εικόνα είναι πολύ όμορφη! Αν και οι άνθρωποι εδώ, μας είναι άγνωστοι. Αφήστε όμως τη φαντασία σας να δουλέψει και βάλτε τον εαυτό σας εκεί, να δείτε τι ωραία που είναι.

Κι εδώ είναι η ταβέρνα ή το ρεστοράν ΝΗΣΟΣ, πείτε το όπως θέλετε. Η ουσία είναι αυτή που μετράει. Και το γεγονός ότι αν ο ήλιος αντέχεται, είναι ιδανικό μέρος για το γεύμα ή το δείπνο με τον άνθρωπο σου. Αλλά και για μια απλή βόλτα, ένα απόγευμα, είναι ιδανικό μέρος. Τέτοια πράγματα μας αρέσει να τα βάζουμε στο πρόγραμμά μας.
Ολοκληρώθηκε η τοποθέτηση λουλουδιών στο μπαλκόνι…

Το ζήτησαν τα παιδιά ως επιθυμία για το σπίτι τους και φροντίσαμε να γίνει έτσι ακριβώς, όπως το ήθελαν. Ζητήσαμε από έναν ειδικό γεωπόνο να εκπονήσει ένα σχέδιο με λουλούδια και φυτά που θα μπορούσαν να αντέξουν στον 7ο όροφο μιας πολυκατοικίας στο κέντρο της Αθήνας.

Έκανε το σχέδιο με τις προτάσεις του, το είδαν τα παιδιά, το ενέκριναν και το βάλαμε σε εφαρμογή… Δεν θα σας το δείξουμε ολόκληρο, τελειωμένο, γιατί δεν έχει και νόημα. Στον καιρό του, μέσα από φωτογραφίες επικαιρότητας και καθώς τα φυτά θα μεγαλώνουν και θα αυξάνονται, θα τα βλέπετε από τις αναρτήσεις μας.

Χθες ολοκληρώθηκε η τοποθέτηση τους και ο μηχανισμός αυτόματου ποτίσματος. Τη χαρήκαμε όλη αυτή τη διαδικασία. Και το μπαλκόνι ομόρφυνε! Θα είναι ωραίο για όσους μένουν εδώ, να απολαμβάνουν χρόνο στη βεράντα τους. Ευχόμαστε να το απολαύσουν φέτος που θα έρθουν.
Τη Δευτέρα 25 Μαρτίου, ήταν η πανσέληνος Μαρτίου

Χθες απολαύσαμε στην Αττικό ουρανό την πανσέληνο Μαρτίου. Την είπαν «φεγγάρι του σκουληκιού». Από πού πήρε, όμως, το όνομά του και ποιος ο θρύλος που συνοδεύει τη συγκεκριμένη πανσέληνο του έτους.
Η πανσέληνος του Μαρτίου είναι η πρώτη ανοιξιάτικη πανσέληνος της χρονιάς και έχει ονομαστεί έτσι από το παλιό ημερολόγιο αγροτικών εργασιών.
Σύμφωνα με την πρώτη ερμηνεία της ονομασίας, το «φεγγάρι του σκουληκιού» πήρε το όνομά του από τους γαιοσκώληκες, οι οποίοι κάνουν την εμφάνισή τους καθώς το έδαφος θερμαίνεται την άνοιξη. Η εμφάνιση των σκουληκιών προσκαλεί τους κοκκινολαίμηδες και άλλα πουλιά να τραφούν, κάτι που πολλοί θεωρούν πως αποτελεί και το πρώτο σημάδι της άνοιξης. Περίπου το 1760, ο καπετάνιος Jonathan Carver επισκέφτηκε τις Naudowessie και άλλες φυλές ιθαγενών της Αμερικής και έγραψε ότι το όνομα αυτό αναφέρεται σε ένα άλλο είδος «σκουληκιού», στις προνύμφες των σκαθαριών, οι οποίες και αρχίζουν να αναδύονται από τα χειμερινά τους κρησφύγετα τον Μάρτιο.
Άλλες ονομασίες που χρησιμοποιούνται για το ανοιξιάτικο φεγγάρι είναι «Φεγγάρι του Αετού», και «Φεγγάρι της Χήνας».
Στα παράθυρα θα εστιάσουμε σήμερα. Μια ομορφιά!

Παρακολουθώ κάποιες Ομάδες στο Facebook που έχουν κάτι να πουν και να δώσουν. Όλες λοιπόν οι σημερινές φωτογραφίες είναι δημοσιευμένες στην Ομάδα ΠΟΡΤΕΣ, ΠΟΡΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΘΥΡΙΑ. Και η συγκεκριμένη φωτογραφία είναι της Charoula Demosthenous. Το κακό (για μένα κακό) είναι ότι δε γράφουν από πού είναι τραβηγμένες. Ένα γενικότερο πρόβλημα, στο διαδίκτυο.

Αφού, ξέρουν αυτοί! Ίσως λένε μέσα τους. Ναι, αλλά υποτίθεται ότι αφού βάζεις τη φωτογραφία σε κοινή θέα, μέσα από του διάφορα κοινωνικά δίκτυα, δεν θα ήταν πιο ωφέλιμο να πεις από πού έχεις τραβήξει τη συγκεκριμένη φωτογραφία; Ούτε η Margarita Papadopoulou το έκανε. Ακόμα κι αν το σπίτι που την τράβηξε δείχνει να είναι εγκαταλειμμένο.

Το ίδιο ακριβώς έκανε και ο ευγενιοσ καραβιωτησ. Αλλά εμείς, που μας αρέσει να περπατάμε στο κέντρο της παλαιάς Αθήνας, είμαστε σχεδόν βέβαιοι ότι είναι από την Πλάκα. Όπως και να έχει όμως μας αρέσει να βλέπουμε διαφορετικά παράθυρα, προσεγμένα και φτιαγμένα με αγάπη. Διατηρημένα ή αφημένα στην τύχη τους.
Από χθες η μέρα μεγαλώνει στην Ελλάδα. Ήρθε η άνοιξη!

Η εαρινή ισημερία, ήταν χθες Τετάρτη 20 Μαρτίου 2024 και σηματοδοτεί το ξεκίνημα της φετινής άνοιξης στην Ελλάδα. Ωστόσο, ο αστρονομικός όρος «ισημερία» οδηγεί συχνά στην παρανόηση ότι η ημέρα αυτή σηματοδοτεί την ίση διάρκεια ημέρας και νύχτας. Κόκκινο χαλί στην Χίο, με τους λαλάδες της Άνοιξης. Η φωτογραφία είναι του Babis Kitrinakis-Chiosroomsmaria δημοσιευμένη στην Ομάδα “ΧΙΟΣ ΝΗΣΊ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗΜΈΝΟ”.

Ωστόσο, στην Ελλάδα χθες η ημέρα ήταν μεγαλύτερη από τη νύχτα. Η ίση διάρκεια συνέβη λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 17 Μαρτίου. Όπως επισημαίνει ο ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ, Χαράλαμπος Βάρβογλης, αν αναζητήσουμε τις ώρες ανατολής και δύσης της ημέρας αυτής θα δούμε με έκπληξη ότι, για παράδειγμα, η ανατολή στο Ελληνικό της Αττικής είναι στις 6:28 και η δύση στις 18:37. “Η άνοιξη συνεχίζει να μας μαγεύει” (Περιοχή Φικάρδου) Η φωτογραφία είναι της Yianna Charalambous δημοσιευμένη στην Ομάδα “Στο Νησί / On the island”.

«Τι σόι ισημερία είναι αυτή, που η μέρα είναι 18 λεπτά μεγαλύτερη από τη νύχτα; Η απάντηση είναι απλή: κατά την ισημερία θα είχαμε πράγματι ίσες διάρκειες ημέρας και νύχτας, αν ο Ήλιος ήταν σημείο (γεωμετρία) και αν η Γη δεν είχε ατμόσφαιρα (διάθλαση)», εξηγεί. Η φωτογραφία είναι του Αντώνης Στυλιανεσης. Δημοσιευμένη στην Ομάδα ΤΑ ΠΑΤΗΣΙΑ ΑΝΩ ΚΑΤΩ.
ΗΜΕΡΑ ΑΝΑΜΝΗΣΗΣ – Κυριακή 24 Μαρτίου 2024…

Είναι ότι πιο σπουδαίο μας έχει δοθεί ποτέ ως δώρο και μας αφορά όλους!
Ο Ιησούς έδωσε τη ζωή του για όλους εμάς και μας έδωσε την εντολή να κάνουμε μια φορά το χρόνο το ίδιο πράγμα που έκανε ο ίδιος με τους μαθητές του, την τελευταία νύχτα, λίγο πριν συλληφθεί και υποστεί ταπεινωτικό θάνατο.
Σε ανάμνηση του!
Θα το κάνουμε αυτό την Κυριακή 24 Μαρτίου 2024, μετά τη δύση του ήλιου στο ξενοδοχείο Novotel Athens, Μιχαήλ Βόδα 4, Ημιόροφος – Αίθουσα ΠΛΕΙΑΔΕΣ.
Η ευλογημένη ελιά που αντέχει υπομονετικά στο χρόνο

Η ελιά ή ελαιόδενδρο ή λιόδεντρο (επιστ. Ελαία, Olea) είναι γένος καρποφόρων δέντρων της οικογένειας των Ελαιοειδών (Oleaceae), το οποίο συναντάται πολύ συχνά στην Ελλάδα. Ο καρπός του ονομάζεται επίσης ελιά και από αυτόν παράγεται το ελαιόλαδο. Αυτό τον καιρό η τιμή του έχει πάρει την ανηφόρα, αλλά αυτό είναι άλλη, θλιβερή ιστορία.

Στην Ελλάδα υπάρχουν 2.700 ελαιοτριβεία που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους ελαιοπαραγωγούς, οι οποίοι αποτελούν το 34% του αγροτικού πληθυσμού της χώρας. Τις «καλές χρονιές» στην χώρα μας, παράγονται περίπου 300.000 τόνοι λάδι εξαιρετικής ποιότητας, ενώ στο ελληνικό έδαφος καλλιεργούνται περίπου 132 εκατομμύρια ελαιόδενδρα.

Τα μέρη που φημίζονται περισσότερο για το ποιοτικό τους ελαιόλαδο είναι η Φωκίδα, η Λακωνία, η Μεσσηνία, η Λέσβος και η Κρήτη. Γενικά θα τη βρούμε στο χώρο της ανατολικής Μεσογείου. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, πατρίδα της ελιάς είναι η Αθήνα και η πρώτη ελιά φυτεύτηκε από την Αθηνά στην Ακρόπολη.

Οι Έλληνες ήταν ο πρώτος λαός που καλλιέργησε την ελιά στον ευρωπαϊκό μεσογειακό χώρο. Την μετέφεραν είτε Έλληνες άποικοι είτε Φοίνικες έμποροι. Όπως αναφέρει ο Πλίνιος, κατά το 580 π.Χ, ούτε το Λάτιο, ούτε η Ισπανία, ούτε η Τύνιδα γνώριζαν την ελιά και την καλλιέργειά της. Το κείμενο για την ελιά είναι παρμένα από το Wikipedia.























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…