Ημερολόγιο: 7 Σεπτεμβρίου 2026. Τυπικά, το φθινόπωρο έχει κάνει την εμφάνισή του. Στα χαρτιά, οι διακοπές τελείωσαν. Στην πραγματικότητα, όμως, η θάλασσα, αυτή η υπέροχη ξεμυαλίστρα, αρνείται να μας αποχαιρετήσει. Και εμείς, με χαρά, αρνούμαστε να της γυρίσουμε την πλάτη. Κοιτάζοντας τις φωτογραφίες από το περασμένο Σαββατοκύριακο, η αίσθηση είναι ξεκάθαρη: το καλοκαίρι καλά κρατεί. Ο ουρανός διατηρεί αυτό το βαθύ, απύθμενο μπλε, χωρίς ούτε ένα σύννεφο να τολμά να διαταράξει την τελειότητά του . Τα νερά παραμένουν κρυστάλλινα, φιλόξενα, έτοιμα να αγκαλιάσουν όποιον αναζητά μια δόση δροσιάς στις, ομολογουμένως, επίμονες υψηλές θερμοκρασίες.
Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που σκέφτηκαν ακριβώς το ίδιο: “Γιατί όχι;”. Η παραλία είχε κόσμο, αλλά με αυτή την ήρεμη, απολαυστική ατμόσφαιρα του “μετά τη σεζόν”. Άνθρωποι απολαμβάνουν τον ήλιο που, αν και Σεπτέμβρης, καίει ακόμα με θέρμη, ενώ άλλοι προτιμούν την χαλάρωση στις ξαπλώστρες, αφήνοντας το βλέμμα να πλανηθεί στο απέραντο γαλάζιο.
Εντάξει, ξέρουμε, τα σχολεία ανοίγουν σε λίγο. Ο θόρυβος της προετοιμασίας, τα καινούργια βιβλία, οι σχολικές τσάντες… Όλα αυτά είναι το θέμα της πόλης. Αλλά, ας είμαστε ειλικρινείς, για όσους από εμάς δεν έχουμε πια μικρά παιδιά να ετοιμάζονται για άλλη μια σχολική χρονιά, αυτή η περίοδος έχει μια άλλη, γλυκιά γεύση. Είναι η ώρα που η θάλασσα μας “ανήκει” ξανά. Είναι οι μέρες που μπορούμε να απολαύσουμε την ηρεμία, την καθαρότητα των νερών και τον ήλιο χωρίς τον συνηθισμένο πανικό του Αυγούστου.
Αυτή η φωτογραφία με το ζευγάρι που απολαμβάνει το μπάνιο του, λουσμένο στο φως του ήλιου αποτυπώνει τέλεια αυτή την αίσθηση. Είναι η στιγμή που ο χρόνος σταματά, οι υποχρεώσεις ξεχνιούνται και το μόνο που μετράει είναι η επαφή με το νερό και τον ήλιο. Δεν υπάρχει βιασύνη, δεν υπάρχει άγχος για το “μετά”. Υπάρχει μόνο το “τώρα”, εδώ, στην ακτή.
Οι θερμοκρασίες, λοιπόν, επιμένουν να είναι υψηλές. Και εμείς επιμένουμε να εκμεταλλευόμαστε κάθε ευκαιρία. Γιατί η θάλασσα είναι εκεί, ήρεμη και δροσερή μια αιώνια ερωμένη που μας καλεί να ξεχάσουμε το ημερολόγιο και να ζήσουμε, έστω και για λίγο ακόμα, την ψευδαίσθηση ενός ατελείωτου καλοκαιριού. Ας την ακολουθήσουμε.
