Στην ταχύτητα της καθημερινότητας στην πόλη, συχνά ξεχνάμε να κοιτάξουμε ψηλά. Τα ψηλά κτίρια περιορίζουν τον ορίζοντα και τα τεχνητά φώτα «κλέβουν» τη λάμψη από τα αστέρια και τα χρώματα του δειλινού. Για όσους από εμάς όμως έχουν την τύχη να βρίσκονται στην επαρχία, κάθε ηλιοβασίλεμα είναι μια ιεροτελεστία. Εκεί που οι θόρυβοι της πόλης σωπαίνουν και το μάτι δεν εμποδίζεται από τσιμέντο, το ξημέρωμα και το ηλιοβασίλεμα γίνονται οι απόλυτοι πρωταγωνιστές.
Είναι οι στιγμές που η φύση μας υπενθυμίζει πόσο μικροί είμαστε, μπροστά στο μεγαλείο της, αλλά και πόσο τυχεροί που μπορούμε να το απολαμβάνουμε. Οι φωτογραφίες που μοιράστηκε μαζί μας ο φίλος μας ο Πέτρος, δεν είναι απλώς «λήψεις»· είναι η απόδειξη της ομορφιάς που κρύβεται στην απλότητα. Ένα συννεφιασμένο ηλιοβασίλεμα που μεταμορφώνει τον ουρανό σε έναν ζωντανό καμβά.
Χρυσές ανταύγειες που ξεπροβάλλουν μέσα από τα σύννεφα. Σιλουέτες δέντρων που στέκονται επιβλητικά κόντρα στο φως. Μια αίσθηση γαλήνης που μόνο η επαρχία μπορεί να προσφέρει απλόχερα. Είναι αυτές οι εικόνες που μας κάνουν να θέλουμε να αφήσουμε για λίγο το κινητό στην άκρη, να πάρουμε μια βαθιά ανάσα και να αφήσουμε το βλέμμα μας να χαθεί στον ορίζοντα.
