Αρχική » 2026 » Απρίλιος (Σελίδα 2)

Αρχείο μηνός Απρίλιος 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 5 0 3 4 2

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Απρίλιος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 181

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 182 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 447

Έτοιμο και το και το 448 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ Κι ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: nikosth2004@yahoo.gr

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 22ο χρόνο!

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Άνδρος, ένα ξημέρωμα που φωτίζει την αναμονή

Υπάρχουν κάποιες στιγμές που η φύση αποφασίζει να μας θυμίσει πόσο μικροί, αλλά και πόσο τυχεροί είμαστε. Το ξημέρωμα στην Άνδρο είναι μια τέτοια εμπειρία. Δεν είναι απλώς η ανατολή του ήλιου πάνω από το πέλαγος· είναι η ησυχία που συνοδεύει το πρώτο φως, είναι η μυρωδιά της αλμύρας και του θυμαριού που ξυπνούν μαζί με τη μέρα.

Όσοι είχαμε την τύχη να ζήσουμε αυτό το νησί για κάμποσες μέρες, ανάμεσα σε καλούς φίλους και ζεστή φιλοξενία, ξέρουμε πως αυτές οι εικόνες μένουν χαραγμένες μέσα μας. Σήμερα, ταξιδεύουμε ξανά πίσω σε εκείνα τα πρωινά μέσα από τον φακό της αγαπημένης μας φίλης, Ευαγγελίας.

Η Ομορφιά Μέσα από τα Μάτια των Φίλων

Οι φωτογραφίες που μας έστειλε η Ευαγγελία δεν είναι απλά τοπία· είναι μια τρυφερή υπενθύμιση πως η ομορφιά πολλαπλασιάζεται όταν τη μοιράζεσαι.

  • Το ροδαλό χρώμα που βάφει τα σύννεφα.
  • Ο ήλιος που ξεπροβάλλει δειλά πίσω από τις σιλουέτες των κυπαρισσιών.
  • Η απεραντοσύνη του Αιγαίου που γαληνεύει το βλέμμα.

Ευαγγελία, σε ευχαριστούμε που μας κράτησες στην σκέψη σου και μας χάρισες αυτή την «ανυπέρβλητη ομορφιά». Μας θύμισες πως, όπου κι αν βρισκόμαστε, υπάρχει πάντα ένα φως που μας περιμένει να ανατείλει.

Η «κοσμοπολίτικη» αγκαλιά του Παγασητικού

Σε απόσταση μόλις 18 χιλιομέτρων από τον Βόλο, εκεί που το καταπράσινο βουνό των Κενταύρων συναντά τα γαλήνια νερά του Παγασητικού, βρίσκονται τα Καλά Νερά. Ένα παραθαλάσσιο θέρετρο που αποτελεί διαχρονικά το σημείο αναφοράς για όσους αναζητούν τον τέλειο συνδυασμό χαλάρωσης, παράδοσης και τουριστικών υποδομών.

Για πολλούς από εμάς, τα Καλά Νερά δεν είναι απλώς ένας προορισμός, αλλά ένα σύνολο αναμνήσεων. Από τη δεκαετία του ’80, όταν το χωριό έσφυζε από ζωή και φιλοξενούσε τις εμβληματικές στρατιωτικές κατασκηνώσεις, η περιοχή είχε μια μοναδική αύρα.

Θυμάμαι ακόμα τα καλοκαίρια εκείνης της δεκαετίας, υπηρετώντας ως κινηματογραφιστής εκπαιδευμένος στην τότε ΥΕΝΕΔ, να προβάλλω ταινίες στο θερινό σινεμά της κατασκήνωσης για τους παραθεριστές. Η μυρωδιά του νυχτολούλουδου, ο ήχος της μηχανής προβολής και τα γέλια των οικογενειών κάτω από τα αστέρια… Αυτή η γοητεία των Καλών Νερών παραμένει αναλλοίωτη μέχρι σήμερα.

Γιατί να επισκεφθείτε τα Καλά Νερά σήμερα;

Τα Καλά Νερά έχουν καταφέρει να εξελιχθούν σε ένα πλήρες θερινό θέρετρο, χωρίς να χάσουν τον γραφικό τους χαρακτήρα.

  • Η Παραλία: Διαθέτουν μια εκτεταμένη, οργανωμένη αμμουδιά με πεντακάθαρα νερά (βραβευμένη με Γαλάζια Σημαία), ιδανική για οικογένειες λόγω της ηρεμίας της θάλασσας.
  • Γαστρονομία & Διασκέδαση: Ο παραλιακός πεζόδρομος είναι γεμάτος με παραδοσιακά τσιπουράδικα, ταβέρνες με πηλιορείτικες γεύσεις, μοντέρνα café και bar που παραμένουν ζωντανά μέχρι αργά το βράδυ.
  • Φυσική Σκιά: Οι εντυπωσιακοί πλάτανοι και οι ευκάλυπτοι φτάνουν σχεδόν μέχρι το κύμα, προσφέροντας δροσιά ακόμα και τις πιο θερμές ώρες μιας καλοκαιρινής ημέρας.
  • Υποδομές: Διαθέτει από ενοικιαζόμενα δωμάτια και boutique ξενοδοχεία μέχρι οργανωμένα camping, οι επιλογές διαμονής καλύπτουν κάθε ανάγκη.

Το Ιδανικό Ορμητήριο

Η στρατηγική θέση του χωριού το καθιστά ιδανική βάση για να εξερευνήσετε το υπόλοιπο Πήλιο:

  1. Μηλιές & Βυζίτσα: Σε απόσταση αναπνοής, μπορείτε να επισκεφθείτε τα ορεινά κεφαλοχώρια.
  2. Ο Μουντζούρης: Το ιστορικό τρενάκι του Πηλίου ξεκινά από τα γειτονικά Λεχώνια, μια εμπειρία που δεν πρέπει να χάσετε.
  3. Πεζοπορία: Τα παλιά καλντερίμια συνδέουν τα Καλά Νερά με τις γύρω περιοχές, προσφέροντας μαγευτικές διαδρομές μέσα στη φύση.

Είτε πάτε για πρώτη φορά, είτε επιστρέφετε για να αναβιώσετε αναμνήσεις περασμένων δεκαετιών, τα Καλά Νερά θα σας κερδίσουν με την απλότητα και την ποιότητά τους. Είναι ο τόπος όπου ο χρόνος μοιάζει να σταματά, επιτρέποντάς σας να απολαύσετε το ελληνικό καλοκαίρι που έρχεται στην πιο αυθεντική του μορφή.

«Ζωντανό» λαογραφικό κέντρο, “Κίτσου Μακρή”

Στην περιοχή του Αναύρου, στην οδό που φέρει το όνομά του, βρίσκεται το Λαογραφικό Κέντρο Κίτσου Μακρή, ένα κτίριο που συμπυκνώνει την ουσία της λαϊκής μας παράδοσης. Πρόκειται για την κατοικία του κορυφαίου λαογράφου (1917-1988), η οποία μετά το θάνατό του δωρίστηκε από την οικογένειά του στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, λειτουργώντας σήμερα ως παράρτημα της Κεντρικής Βιβλιοθήκης του ιδρύματος.

Το σπίτι κτίστηκε το 1955 σε σχέδια του Βολιώτη αρχιτέκτονα Αργύρη Φιλιππίδη. Η αρχιτεκτονική του είναι επηρεασμένη από τα παραδοσιακά πηλιορείτικα αρχοντικά, ενταγμένα όμως σε μια σύγχρονη για την εποχή τους μορφή, ακολουθώντας το πνεύμα του κινήματος «Επιστροφή στις Ρίζες».

Η συλλογή περιλαμβάνει θησαυρούς που ο ίδιος ο Κίτσος Μακρής συγκέντρωσε με πάθος κατά τη διάρκεια της ζωής του. Τα εκθέματα χρονολογούνται κυρίως στον 18ο και 19ο αιώνα και περιλαμβάνουν:

  • 25 έργα του Θεόφιλου Χατζημιχαήλ: Ο Μακρής υπήρξε από τους πρώτους μελετητές που ανέδειξαν την αξία του μεγάλου λαϊκού ζωγράφου.
  • Μοναδικές τοιχογραφίες: Ξεχωρίζουν οι τοιχογραφίες των Παγώνηδων από τη Δράκεια Πηλίου και έργα του λαϊκού ζωγράφου Ν. Χριστόπουλου.
  • Ξυλόγλυπτα και Κεραμικά: Στο καθιστικό, που έχει τη μορφή πηλιορείτικου «δοξάτου», θα θαυμάσετε αυθεντικές ξυλόγλυπτες οροφές από παλιά αρχοντικά.
  • Αρχειακό Υλικό: Η βιβλιοθήκη του περιλαμβάνει πάνω από 4.000 τόμους βιβλίων, καθώς και ένα πλούσιο αρχείο με χιλιάδες φωτογραφίες και διαφάνειες που αποτυπώνουν μνημεία της λαϊκής τέχνης που δεν σώζονται πια.

Πληροφορίες:

  • Διεύθυνση: Κίτσου Μακρή 38, Βόλος 382 22
  • Τηλέφωνο: 24210 74369
  • Ωράριο Λειτουργίας: * Δευτέρα έως Παρασκευή: 09:00 π.μ. – 02:00 μ.μ.
    • Σάββατο & Κυριακή: Κλειστά

Η επίσκεψη στο Λαογραφικό Κέντρο είναι μια μοναδική εμπειρία, καθώς ο επισκέπτης νιώθει ότι εισέρχεται στον προσωπικό κόσμο ενός ανθρώπου που αφιέρωσε τη ζωή του στη διάσωση του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού.

Αθήνα, πλατεία Βάθη: Ένα «σταυροδρόμι» γεύσεων

Υπάρχουν σημεία στην Αθήνα που δεν τα επισκέπτεσαι για να «αράξεις» σε ένα παγκάκι, αλλά για να νιώσεις τον παλμό της πόλης και να ανακαλύψεις τις πιο αυθεντικές γωνιές της. Η Πλατεία Βάθη είναι ακριβώς αυτό: ένας ζωντανός οργανισμός, ένα σταυροδρόμι ανθρώπων και πολιτισμών που σε προκαλεί να το περπατήσεις. Αν ο δρόμος σου σε βγάλει εδώ, η αφορμή είναι συχνά γαστρονομική.

Στην αρχή της οδού Λιοσίων 5, εκεί που ο δρόμος σχεδόν «ακουμπά» την πλατεία, κρύβεται το μυστικό για το πιο αυθεντικό ανατολίτικο φαλάφελ της πόλης. Δεν πρόκειται για άλλη μια «mainstream» επιλογή, αλλά για την τέχνη ανθρώπων που έφεραν μαζί τους τις γεύσεις και τις παραδόσεις της πατρίδας τους. Εκεί, ανάμεσα στις μυρωδιές των μπαχαρικών και τον τραγανό ρεβυθοκεφτέ, καταλαβαίνεις τι σημαίνει πραγματικό street food: άμεσο, τίμιο και γεμάτο ιστορία.

Το παράδοξο με τη Βάθη είναι ότι δύσκολα τη νιώθεις ως πλατεία με την κλασική έννοια. Δεν θα βρεις μεγάλους ανοιχτούς χώρους ή σειρές από παγκάκια για ξεκούραση. Είναι ένας αστικός κόμβος, μια ένωση δρόμων που περιβάλλεται από ψηλά κτίρια, παλιά νεοκλασικά που στέκουν ακόμα με πείσμα και τη συνεχή κίνηση των αυτοκινήτων. Η ζωή εδώ μεταφέρεται στα πεζοδρόμια.

Όταν ο καιρός το επιτρέπει, τα λιγοστά μαγαζιά εστίασης βγάζουν τα τραπεζάκια τους έξω, δημιουργώντας μικρές οάσεις μέσα στη βοή της πόλης. Είναι το ιδανικό σημείο για να παρατηρήσεις την Αθήνα στην πιο ωμή και ειλικρινή της μορφή. Το φαλάφελ και τα κεμπάπ της περιοχής είναι από μόνα τους προορισμός. Η συνύπαρξη σύγχρονων πολυκατοικιών με επιβλητικά κτίρια άλλων εποχών.

Όταν η βιομηχανική ιστορία συναντά τη γνώση

Στο πιο κεντρικό σημείο της παραλίας του Βόλου, εκεί που το αστικό τοπίο συναντά τον Παγασητικό, δεσπόζει το επιβλητικό κτίριο του Παλιού Εργοστασίου Τσιγάρων Παπαστράτου. Σήμερα, απαλλαγμένο από τους καπνούς του παρελθόντος, το κτίριο αποτελεί την έδρα των Πρυτανικών Αρχών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, συνδέοντας άρρηκτα την οικονομική ιστορία της πόλης με το ακαδημαϊκό της μέλλον.

Χτισμένο τη δεκαετία του 1930 (ολοκληρώθηκε το 1935), το κτίριο φέρει την υπογραφή μιας εποχής που ο Βόλος υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα βιομηχανικά κέντρα της Ελλάδας.

  • Αρχιτεκτονική: Χαρακτηρίζεται από έναν εκλεκτικιστικό σχεδιασμό με στοιχεία Art Deco, που του προσδίδουν μια διαχρονική κομψότητα.
  • Η Θέση: Η προνομιακή του τοποθεσία πάνω στο κύμα το καθιστά το “πρόσωπο” της πόλης για κάθε επισκέπτη που περιηγείται στην παραλία.
  • Η Μεταμόρφωση: Μετά την παύση της λειτουργίας του ως εργοστάσιο, το κτίριο αποκαταστάθηκε υποδειγματικά, διατηρώντας την εξωτερική του αίγλη ενώ εσωτερικά διαμορφώθηκε σε έναν υπερσύγχρονο χώρο εκπαίδευσης και διοίκησης.

Από τον καπνό στα Γράμματα

Η παρουσία του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στο συγκρότημα Παπαστράτου έδωσε νέα πνοή στην περιοχή. Σήμερα, το κτίριο στεγάζει:

  1. Τις Πρυτανικές Αρχές και τις κεντρικές διοικητικές υπηρεσίες.
  2. Το Αμφιθέατρο «Γιάννης Κορδάτος», το οποίο φιλοξενεί μερικές από τις σημαντικότερες επιστημονικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις της Μαγνησίας.
  3. Τμήματα και εργαστήρια που σφύζουν από φοιτητική ζωή.

Το Συγκρότημα Παπαστράτου δεν είναι απλώς ένα κτίριο· είναι το σύμβολο της μετάβασης του Βόλου από την εποχή της βιομηχανικής παραγωγής στην εποχή της πληροφορίας και της παιδείας.

Η αγγειοπλαστική που επιβιώνει αιώνες τώρα

Μεταφέρουμε εδώ ολόκληρο το δημοσίευμα στην αθηναϊκή εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ της 23/04/2026, επειδή αποτελεί έπαινο για το χωριό που γεννήθηκα κι επειδή αυτό το site φέρει το όνομα ενός από τους κατοίκους του…

Στην ενδοχώρα του Ηρακλείου, το Θραψανό δεν είναι απλώς ένα ακόμα κρητικό χωριό· αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ζωντανά εργαστήρια παραδοσιακής αγγειοπλαστικής στην Ελλάδα. Η τέχνη της κεραμικής εδώ δεν περιορίζεται σε μια τεχνική δεξιότητα, αλλά συγκροτεί ένα πλήρες πολιτισμικό σύστημα, που συνδέει το φυσικό περιβάλλον, την τοπική οικονομία, τις κοινωνικές δομές και τη συλλογική μνήμη των κατοίκων.
Οι πληροφορίες για το Θραψανό αντλούνται από την Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά της Unesco, σύμφωνα με την οποία το έθιμο έχει βαθιές ιστορικές ρίζες, που ανάγονται τουλάχιστον στην περίοδο της Ενετοκρατίας, ενώ εντάσσεται σε μια ακόμη μακρύτερη παράδοση κεραμικής στην Κρήτη, από τη μινωική εποχή έως σήμερα. Η εξέλιξη της τέχνης συνδέθηκε άμεσα με τις ανάγκες της αγροτικής κοινωνίας, καθώς τα πήλινα αγγεία αποτελούσαν βασικά εργαλεία για την αποθήκευση και μεταφορά προϊόντων όπως λάδι, κρασί και δημητριακά.

Το «χωριό των πιθαράδων» και η κοινωνική οργάνωση της τέχνης

Το Θραψανό απέκτησε τη φήμη του «χωριού των πιθαράδων», καθώς εξειδικεύτηκε κυρίως στην κατασκευή μεγάλων αποθηκευτικών αγγείων, των γνωστών πιθαριών. Η παραγωγή τους απαιτούσε υψηλό επίπεδο τεχνικής κατάρτισης, εμπειρίας και συνεργασίας, καθώς το μέγεθος και η αντοχή τους δεν επέτρεπαν λάθη.
Η αγγειοπλαστική δεν ήταν ατομική δραστηριότητα αλλά οργανωμένη σε ομάδες, τα λεγόμενα «τακίμια». Κάθε τακίμι λειτουργούσε με σαφή ιεραρχία: ο «μάστορας» είχε τον κύριο ρόλο στην κατασκευή, ενώ οι υπόλοιποι τεχνίτες αναλάμβαναν επιμέρους στάδια της παραγωγής. Η γνώση μεταδιδόταν βιωματικά, από πατέρα σε γιο, μέσα από πολυετή μαθητεία.

Η «βεντέμα»: μια κινητή βιοτεχνία

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της θραψανιώτικης αγγειοπλαστικής είναι η εποχική μετακίνηση των τεχνιτών, γνωστή ως «βεντέμα». Από την άνοιξη έως τα τέλη του καλοκαιριού, οι αγγειοπλάστες εγκατέλειπαν το χωριό και μετακινούνταν σε άλλες περιοχές της Κρήτης, όπου υπήρχε ζήτηση για αγγεία.
Εκεί έστηναν πρόχειρα εργαστήρια, αξιοποιώντας τοπικές πρώτες ύλες και παράγοντας επί τόπου τα προϊόντα. Η πρακτική αυτή αποκαλύπτει όχι μόνο την προσαρμοστικότητα των τεχνιτών αλλά και τη σημασία της τέχνης ως βασικής οικονομικής δραστηριότητας για την επιβίωση της κοινότητας.


Τεχνογνωσία: από το χώμα στο τελικό αγγείο


Η διαδικασία παραγωγής παραμένει μέχρι σήμερα βαθιά συνδεδεμένη με τη φύση. Οι αγγειοπλάστες επιλέγουν συγκεκριμένα είδη πηλού, τα οποία επεξεργάζονται με νερό και ζυμώνουν ώστε να αποκτήσουν την κατάλληλη υφή. Στη συνέχεια, χρησιμοποιούν τον τροχό για τη διαμόρφωση του αγγείου, ενώ μεγάλα αντικείμενα, όπως τα πιθάρια, κατασκευάζονται τμηματικά.
Ακολουθεί το στέγνωμα, η διακόσμηση –συχνά λιτή αλλά χαρακτηριστική– και τέλος το ψήσιμο σε καμίνια, όπου το στοιχείο της φωτιάς ολοκληρώνει τη μεταμόρφωση του πηλού σε ανθεκτικό κεραμικό προϊόν. Η διαδικασία αυτή δεν είναι απλώς τεχνική αλλά εμπειρική γνώση που απαιτεί ακρίβεια, συγχρονισμό και βαθιά κατανόηση των υλικών.

Ακμή, παρακμή και προσαρμογή


Η αγγειοπλαστική γνώρισε μεγάλη ακμή μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα. Ωστόσο, όπως και σε άλλες παραδοσιακές τέχνες, η βιομηχανική παραγωγή, η αλλαγή των καταναλωτικών συνηθειών και η αστικοποίηση οδήγησαν σε σταδιακή μείωση της ζήτησης.
Πολλοί τεχνίτες εγκατέλειψαν το επάγγελμα, ενώ ο αριθμός των ενεργών εργαστηρίων μειώθηκε σημαντικά. Παρά ταύτα, η τέχνη δεν εξαφανίστηκε. Αντίθετα, προσαρμόστηκε στις νέες συνθήκες, στρεφόμενη προς την παραγωγή διακοσμητικών αντικειμένων και προϊόντων που απευθύνονται κυρίως στην τουριστική αγορά.
Σήμερα, στο Θραψανό λειτουργούν αρκετά εργαστήρια που συνεχίζουν την παράδοση, συνδυάζοντας τις παλιές τεχνικές με σύγχρονες αισθητικές τάσεις.

Η πολιτιστική σημασία και η ανάγκη διαφύλαξης


Η αγγειοπλαστική του Θραψανού δεν αποτελεί μόνο επαγγελματική δραστηριότητα αλλά βασικό στοιχείο της πολιτιστικής ταυτότητας της κοινότητας. Είναι μια ζωντανή παράδοση που συνδέει το παρελθόν με το παρόν και λειτουργεί ως φορέας γνώσης, αξιών και κοινωνικής συνοχής.
Παράλληλα, έχει ευρύτερη σημασία για την ελληνική κοινωνία, καθώς αποτελεί μέρος της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας και συμβάλλει στη διατήρηση της πολιτιστικής ποικιλομορφίας.
Για τον λόγο αυτό, τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί πρωτοβουλίες για τη διαφύλαξη και ανάδειξή της: εκπαιδευτικά προγράμματα, εργαστήρια για νέους, πολιτιστικές εκδηλώσεις και δράσεις που ενισχύουν τη σύνδεση της τέχνης με τον πολιτιστικό τουρισμό.

Μια τέχνη ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον


Το Θραψανό αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα κοινότητας που κατάφερε να διατηρήσει μια παραδοσιακή τέχνη μέσα σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον. Η αγγειοπλαστική εδώ δεν είναι ένα μουσειακό κατάλοιπο, αλλά μια δυναμική πρακτική που συνεχίζει να εξελίσσεται.
Σε μια εποχή όπου η ομογενοποίηση απειλεί τις τοπικές ιδιαιτερότητες, η περίπτωση του Θραψανού δείχνει ότι η παράδοση μπορεί να επιβιώσει –όχι ως νοσταλγία, αλλά ως ενεργό στοιχείο σύγχρονης πολιτιστικής δημιουργίας.

Ο μύθος των Αργοναυτών συναντά το σήμερα

Περπατώντας στην πολυσύχναστη παραλία του Βόλου, υπάρχει ένα σημείο όπου ο χρόνος μοιάζει να σταματά. Ανάμεσα στον κόσμο που απολαμβάνει τη βόλτα του και τον ήχο της θάλασσας, θα «πέσεις» σίγουρα πάνω τους: στον Ιάσονα και την Αργώ.

Το χάλκινο άγαλμα του Ιάσονα στέκεται αγέρωχο, κρατώντας το δόρυ του και το θρυλικό Χρυσόμαλλο Δέρας. Η μορφή του, στραμμένη προς τον Παγασητικό, μοιάζει έτοιμη να δώσει το σύνθημα για ένα ακόμα ταξίδι. Λίγο πιο δίπλα, μια ενημερωτική πινακίδα στέκεται ως γέφυρα γνώσης, αποκαλύπτοντας τα μυστικά της Αργούς – του πλοίου που έγινε σύμβολο της ναυτικής τέχνης και της ανθρώπινης τόλμης.

Η Ιστορία Ζωντανεύει

Διαβάζοντας τις τεχνικές λεπτομέρειες για την κατασκευή της Αργούς και αναλογιζόμενος τον άθλο των 50 Αργοναυτών, η φαντασία αρχίζει να καλπάζει:

  • Πώς ήταν άραγε η στιγμή που το σκαρί άγγιξε για πρώτη φορά το νερό;
  • Πώς ένιωθαν οι ήρωες εκείνης της εποχής, ξεκινώντας για το άγνωστο χωρίς χάρτες, παρά μόνο με το θάρρος τους;

Μύθος ή Πραγματικότητα;

Είναι εύκολο να αναρωτηθεί κανείς αν όλα αυτά συνέβησαν πραγματικά ή αν είναι απλώς γεννήματα της πλούσιας ελληνικής μυθολογίας. Όμως, καθώς στέκεσαι μπροστά στο άγαλμα, με τη μυρωδιά της αλμύρας να σε τυλίγει, η απάντηση δεν έχει πια τόση σημασία. Είτε πρόκειται για ιστορικό γεγονός είτε για έναν πανίσχυρο μύθο, η ενέργεια της Αργοναυτικής Εκστρατείας είναι ακόμα εκεί, ζωντανή, να μας θυμίζει πως ο άνθρωπος πάντα θα αναζητά τους δικούς του «Κολχίδες».

Σταθείτε για λίγο μπροστά στον Ιάσονα, διαβάστε την ιστορία στην πινακίδα και αφήστε το βλέμμα σας να χαθεί στον ορίζοντα. Για μια στιγμή, ίσως ακούσετε τα κουπιά της Αργούς να σχίζουν τα κύματα.