Από τα ΕΛΤΑ στο Car Rental, ένα βήμα δρόμος

Κάποια κτίρια περιμένουν χρόνια έναν νέο ένοικο και υπάρχουν άλλα που αλλάζουν ταυτότητα πριν καλά-καλά το καταλάβουμε. Η περίπτωση του καταστήματος στη συμβολή της Λένορμαν 71 και Ερετρίας ανήκει σίγουρα στη δεύτερη κατηγορία. Εκεί που μέχρι πρόσφατα εξυπηρετούσαν τα Ελληνικά Ταχυδρομεία (ΕΛΤΑ), οι ρυθμοί άλλαξαν «εν μία νυκτί».

Οι μπλε επιγραφές έδωσαν τη θέση τους στο μαύρο και το κόκκινο, καθώς ο χώρος ανακαινίστηκε πλήρως για να φιλοξενήσει τη νέα έδρα της Auto Liatis.
Η επιλογή της τοποθεσίας δεν είναι τυχαία. Η οδός Λένορμαν αποτελεί διαχρονικά μια από τις «αρτηρίες» της Αθήνας που ευδοκιμεί η επιχειρηματικότητα γύρω από το αυτοκίνητο, τις ενοικιάσεις και τις πωλήσεις.
Τι άλλαξε στο σημείο:
- Ταχύτητα: Η μετάβαση από το δημόσιο κατάστημα στην ιδιωτική επιχείρηση έγινε με ρυθμούς που σπανίζουν για τα δεδομένα της περιοχής.
- Αισθητική: Ο χώρος απέκτησε μια σύγχρονη, «industrial» όψη που ταιριάζει με τον χαρακτήρα των υπηρεσιών (Car Rental, Ταξί, Εμπορία).
- Νέα Ζωή: Εκεί που η λειτουργία των ΕΛΤΑ ολοκληρώθηκε, ξεκινά άμεσα μια νέα δραστηριότητα, δίνοντας ζωή σε ένα κομβικό σημείο του δρόμου.

Είναι τελικά θέμα σωστού timing ή σωστού μέρους; Μάλλον και τα δύο. Το σίγουρο είναι ότι η Λένορμαν συνεχίζει να εξελίσσεται, αποδεικνύοντας ότι στον κόσμο των επιχειρήσεων, ο χρόνος είναι χρήμα και η προσαρμοστικότητα το παν.
“Δεύτερη ματιά” στη Στουρνάρη και το Πολυτεχνείο

Υπάρχουν σημεία στην Αθήνα που νομίζεις πως τα ξέρεις απ’ έξω. Το Πολυτεχνείο είναι ένα από αυτά. Έχουμε γράψει για την ιστορία του, για το βάρος του ονόματός του, για τη σημασία του. Χθες, όμως, αποφασίσαμε να αφήσουμε την ιστορία για λίγο στην άκρη και να περπατήσουμε το γύρο του τετραγώνου με μια διαφορετική, σχεδόν περιπατητική διάθεση. Εστιάσαμε το βλέμμα μας στη Στουρνάρη.

Εκεί που οι τοίχοι του ιστορικού ιδρύματος γίνονται καμβάς για τη φωνή της πόλης — άλλοτε με συνθήματα και αφίσες που δηλώνουν παρόν στα παγκόσμια γεγονότα, και άλλοτε με τα σημάδια του χρόνου πάνω στο μάρμαρο και το χρώμα. Περπατώντας, η ματιά εναλλάσσεται. Η επιβλητική αρχιτεκτονική και οι κλασικές γραμμές του Πολυτεχνείου, που στέκουν αγέρωχες παρά τη φθορά και τα γκράφιτι.

Η κίνηση της πόλης: Τα κίτρινα ταξί, οι μηχανές που ελίσσονται στο μποτιλιάρισμα της Πατησίων, οι πολυκατοικίες με τα αμέτρητα μπαλκόνια που κοιτάζουν αφ’ υψηλού τη βοή του δρόμου. Η καθημερινή ανάπαυλα.Μια στάση για καφέ στο “White Turtle”, εκεί που οι φοιτητές, οι περαστικοί και οι μόνιμοι κάτοικοι γίνονται ένα, σε μια γωνιά που μοιάζει να βγάζει τη γλώσσα στη βιασύνη της πόλης.

Γιατί συχνά η ομορφιά κρύβεται στη λεπτομέρεια που προσπεράσαμε χίλιες φορές. Στο φως που πέφτει πάνω στην πινακίδα της οδού Πατησίων, στη γεωμετρία μιας μπλε πολυκατοικίας που ξεχωρίζει στον ορίζοντα, στο ζωντανό μωσαϊκό των ανθρώπων που διασταυρώνονται στα στενά των Εξαρχείων. Δεν κάναμε ανασκαφή στο παρελθόν. Κάναμε μια βουτιά στο τώρα.























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…