Το «Αγγούρι» της Βαρκελώνης που ξεχωρίζει

Περπατώντας στους δρόμους της Βαρκελώνης, ανάμεσα στα ιστορικά κτίρια και τα παγκόσμιας εμβέλειας αριστουργήματα του Γκαουντί, είναι αδύνατον να μην προσέξετε ένα ιδιαίτερο κατασκευαστικό επίτευγμα που υψώνεται στον ουρανό της πόλης. Ο Πύργος Agbar (Torre Glòries), με το ασυνήθιστο σχήμα του και την εντυπωσιακή πρόσοψή του, αποτελεί πλέον ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύγχρονα τοπόσημα της Καταλονίας.
Το τουριστικό αυτό αξιοθέατο γεννήθηκε το φθινόπωρο του 2005, με τα εγκαίνιά του να πραγματοποιούνται παρουσία του βασιλιά της Ισπανίας. Σχεδιάστηκε από τον διάσημο Γάλλο αρχιτέκτονα Jean Nouvel, ενώ την υλοποίηση του έργου ανέλαβε η εταιρεία Dragados.
Το όνομά του, “Agbar”, είναι σύντμηση των ισπανικών λέξεων “Aguas de Barcelona” (Vodocanal de Barcelona), καθώς αρχικά στέγαζε την εταιρεία ύδρευσης της πόλης.
Ο πύργος ακολουθεί το στυλ του αφηρημένου συμβολικού εξπρεσιονισμού. Αν και πολλοί κάτοικοι του έχουν δώσει το χιουμοριστικό παρατσούκλι «αγγούρι» λόγω του σχήματός του, η πηγή έμπνευσης του Nouvel ήταν πολύ πιο βαθιά:
- Τα ορμητικά στοιχεία του νερού.
- Τα θρυλικά καμπαναριά της Sagrada Familia.
- Οι χαρακτηριστικοί κωνικοί βράχοι του όρους Montserrat.
Ωστόσο, δεν λείπουν και οι κριτικές, καθώς πολλοί ειδικοί θεωρούν ότι το κτίριο αποτελεί «αντίγραφο» του διάσημου ουρανοξύστη 30 St Mary Axe (The Gherkin) του Norman Foster στο Λονδίνο. Ύψος: Λίγο πάνω από 142 μέτρα, γεγονός που τον κατατάσσει ως την τρίτη ψηλότερη κατασκευή στη Βαρκελώνη (πίσω από το Arts Hotel και τον Πύργο Mapfre). Όροφοι: Διαθέτει συνολικά 38 ορόφους, εκ των οποίων οι 34 βρίσκονται πάνω από το έδαφος και οι 4 είναι υπόγειοι. Βρίσκεται κοντά στην Plaza de los Glòries Catalanes.
Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα υπερσύγχρονο κτίριο που έρχεται σε αντίθεση με την παλιά αρχιτεκτονική της πόλης, ο Πύργος Agbar έχει καταφέρει να κερδίσει μια θέση στην καρδιά των ντόπιων και να αποτελεί σημείο υπερηφάνειας, προσφέροντας ένα μοναδικό οπτικό θέαμα, ειδικά όταν φωτίζεται κατά τις βραδινές ώρες.

Πάνω από την Ερμού, στο υπέροχο «Θέα Αθήναι»

Υπάρχουν στιγμές που η πόλη στην οποία ζούμε και κινούμαστε καθημερινά, αποκαλύπτει ένα πρόσωπο που δεν είχαμε φανταστεί. Αρκεί μια αλλαγή προοπτικής. Ανεβαίνοντας στον 7ο όροφο του «Θέα Αθήναι», στον αριθμό 46 της οδού Ερμού, το γνώριμο σκηνικό του ιστορικού κέντρου μεταμορφώνεται σε μια μαγευτική καρτ ποστάλ. Από αυτό το ύψος, η Αθήνα μοιάζει να ηρεμεί.

Η Ακρόπολη, επιβλητική και σε απόσταση αναπνοής, δεσπόζει στον ορίζοντα, ενώ ο Λυκαβηττός ξεπροβάλλει ανάμεσα στις στέγες, θυμίζοντάς μας τη διαχρονική γοητεία αυτής της πόλης. Οι κόκκινες κεραμοσκεπές της Πλάκας και τα στενά σοκάκια γύρω από την Ερμού συνθέτουν ένα μωσαϊκό που συνδέει το χθες με το σήμερα. Παλιά και νεότερα προσπαθούν να έχουν κοινή παρουσία.

Πολλοί λένε πως αν ζεις χρόνια στην Αθήνα, την ξέρεις. Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική: η Αθήνα δεν εξαντλείται ποτέ. Το να ανακαλύπτεις νέα, αξιόλογα στέκια όπως αυτό, είναι κάτι παραπάνω από μια απλή έξοδο. Είναι: Ένα απαραίτητο διάλειμμα από το καθημερινό «τρέξιμο». Μια ευκαιρία για ισορροπία, αφήνοντας για λίγο πίσω το άγχος της ρουτίνας.

Μια υπενθύμιση ότι η ομορφιά βρίσκεται στις μικρές λεπτομέρειες και στις νέες γωνιές που περιμένουν να τις εξερευνήσουμε. Την επόμενη φορά που θα βρεθείτε στο κέντρο, σηκώστε το βλέμμα ψηλά. Η πόλη έχει πάντα έναν τρόπο να σας προσφέρει εκείνη την πολύτιμη «ανάσα» που έχουμε όλοι τόσο ανάγκη.























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…