Ένας «χρυσός» φυσικός φράκτης που μου άρεσε

Συχνά προσπερνάμε τους δρόμους της γειτονιάς μας βιαστικά, με τη σκέψη στον επόμενο προορισμό. Κι όμως, αν σταθείς για μια στιγμή, η φύση έχει τον τρόπο να σε «σταματήσει». Αυτή η συνάντηση έγινε μπροστά από έναν φράκτη. Ένα φυτό πλημμυρισμένο στο πράσινο, που έχει αγκαλιάσει το σύρμα του περιβόλου με τέτοια ορμή, δημιουργώντας ένα ζωντανό τείχος.

Είναι το Κίτρινο Γιασεμί. Μπορεί να μην έχει το μεθυστικό άρωμα που έχουμε συνδέσει με το όνομά του, αλλά η οπτική του παρουσία είναι αφοπλιστική. Γιατί αξίζει να το προσέξεις: Το έντονο κίτρινο πάνω στο βαθύ πράσινο είναι μια ένεση αισιοδοξίας, ειδικά κάτω από το γαλανό ουρανό. Στέκεται εκεί, «φρουρός» του σπιτιού, προσφέροντας ιδιωτικότητα και ομορφιά χωρίς να ζητάει πολλά.

Μας υπενθυμίζει ότι η ομορφιά δεν χρειάζεται πάντα να είναι «θορυβώδης» ή μυρωδάτη. Μερικές φορές, αρκεί η απλότητα ενός ανθισμένου κλαδιού που γέρνει πάνω από το πεζοδρόμιο. Την επόμενη φορά που θα βγείτε για περπάτημα, αφήστε το κινητό στην τσέπη. Παρατηρήστε γύρω σας. Ίσως η επόμενη φωτογραφία που θα σας φτιάξει τη μέρα να βρίσκεται στον φράκτη του γείτονα.
Όταν η Φύση “αρνείται” να κοιτάξει το ημερολόγιο

Η Κηφισιά την άνοιξη είναι συνώνυμη με το χρώμα και τα αρώματα. Έτσι, μια πρόσφατη επίσκεψή μας στο ιστορικό Άλσος “Δημήτρης Ζωμόπουλος”, με αφορμή μια επαγγελματική υποχρέωση στην περιοχή, είχε έναν συγκεκριμένο σκοπό: να γεμίσουμε τα μάτια μας με τις πρώτες εικόνες μιας ανθισμένης άνοιξης. Ωστόσο, οι εικόνες που αντικρίσαμε (και που μοιραζόμαστε μαζί σας) διέφεραν από τις προσδοκίες μας.

Το Άλσος παραμένει “συγκρατημένο”, με τα δέντρα να διατηρούν ακόμα τη χειμερινή τους όψη και τα λουλούδια να μοιάζουν σαν να βρίσκονται σε αναμονή. Στο ερώτημα μας “γιατί αργεί φέτος η άνοιξη στο Άλσος;”, η απάντηση ήρθε από τους πλέον αρμόδιους. Ένας νεαρός κηπουρός του Δήμου, που φρόντιζε εκείνη την ώρα τον χώρο, επιβεβαίωσε αυτό που υποψιαζόμασταν: Ο όψιμος χειμώνας και οι χαμηλές θερμοκρασίες πήγαν πίσω το βιολογικό ρολόι της φύσης.

“Τα δέντρα και τα λουλούδια θα ανθίσουν μόλις ‘νιώσουν’ πως ζέστανε ικανοποιητικά η ατμόσφαιρα”, μας εξήγησε. “Δεν ακολουθούν την ημερομηνία, αλλά τη θερμοκρασία”. Είναι εντυπωσιακό πώς η φύση έχει τους δικούς της μηχανισμούς προστασίας. Αν τα φυτά άνθιζαν πρόωρα μέσα στο κρύο, θα κινδύνευαν να καταστραφούν. Τώρα, απλώς περιμένουν την κατάλληλη στιγμή.

Το Άλσος Κηφισιάς, ακόμα και σε αυτή την “ενδιάμεση” κατάσταση, διατηρεί τη γοητεία του. Μας υπενθυμίζει ότι η ομορφιά δεν βιάζεται και ότι μερικές φορές, το μόνο που χρειάζεται είναι λίγη υπομονή. Ας περιμένουμε, λοιπόν… Η μεγάλη έκρηξη χρωμάτων είναι προ των πυλών!























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…