Ο «ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ» μεγαλώνει μαζί σας!

Φτάσαμε τους 45.000 μοναδικούς επισκέπτες και η συγκίνηση μας είναι μεγάλη. Η σταθερή σας προτίμηση μας δίνει τη δύναμη να προχωράμε μπροστά, ξεπερνώντας κάθε εμπόδιο και κάθε νέο «κάβο».
- 45.000 διαφορετικοί φίλοι.
- 45.000 λόγοι για να γινόμαστε καλύτεροι.
Για εμάς, κάθε I.P. δεν είναι ένας αριθμός σε μια οθόνη, αλλά ένας άνθρωπος που μας τίμησε με το χρόνο και την προσοχή του. Η αποδοχή σας και τα καλά σας λόγια είναι η «καύσιμη ύλη» για να συνεχίσουμε το ταξίδι μας με το ίδιο μεράκι.
Ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη και την υποστήριξη. Η πορεία συνεχίζεται!
Μικρές «ανάσες» πρασίνου ανάμεσα στο τσιμέντο

Στην καρδιά της αστικής πυκνότητας, εκεί που τα Σεπόλια συναντούν την Κολοκυνθού και ο θόρυβος της πόλης μοιάζει ασταμάτητος, υπάρχουν μερικά «θαύματα» υπό προθεσμία. Είναι τα οικόπεδα που η ανοικοδόμηση ξέχασε ή που η κρίση του 2011 άφησε σε αναμονή. Εκεί που θα μπορούσε να υψώνεται άλλη μια πολυκατοικία, σήμερα απλώνεται ένα καταπράσινο χαλί.

Μολόχες, άγρια σινάπια με κίτρινα άνθη και μαργαρίτες καταλαμβάνουν τον χώρο, μετατρέποντας τα εγκαταλελειμμένα οικόπεδα σε αυθόρμητους πνεύμονες πρασίνου. Είναι η στιγμή που η φύση διεκδικεί το δικό της μερίδιο στο αθηναϊκό τοπίο, προσφέροντας μια οπτική και ψυχική ανάσα στους περαστικούς και τους κατοίκους των γύρω πολυκατοικιών.

Αυτή η εικόνα, όσο ειδυλλιακή κι αν φαίνεται, έχει ημερομηνία λήξης. Η Άνοιξη, είναι η εποχή της ζωής, όπου το πράσινο κυριαρχεί. Το Καλοκαίρι, η ζέστη θα μετατρέψει αυτή την όαση σε εύφλεκτο υλικό. Σύμφωνα με τον νόμο, οι ιδιοκτήτες οφείλουν να καθαρίσουν αυτούς τους χώρους πριν τις πρώτες μεγάλες ζέστες, για την προστασία της γειτονιάς από τον κίνδυνο πυρκαγιάς. Οι κυρώσεις είναι αυστηρές, και η ασφάλεια προηγείται της αισθητικής.

«Ας τα χαρούμε, όσο είναι ζωντανά και καταπράσινα…» Μέχρι τότε, ας κοντοσταθούμε για μια στιγμή καθώς βγαίνουμε από το Μετρό. Ας εκτιμήσουμε αυτή την άγρια, απρόσμενη ομορφιά που μας υπενθυμίζει ότι, ακόμη και κάτω από το τσιμέντο, η ζωή περιμένει πάντα την ευκαιρία της για να ανθίσει.























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…