Αρχική » Αθήνα (Σελίδα 13)

Αρχείο κατηγορίας Αθήνα

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 7 3 0 1 1

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.
Α και κάτι ακόμα. Επειδή δεχόμασταν μεγάλη επίθεση από αυτόματα μηχανήματα για δικούς τους διαφημιστικούς λόγους θα μπείτε στον μικρό κόπο να... αποδείξετε ότι είστε άνθρωποι. Τόσο απλή δοκιμασία που θα γελάσετε!

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Οκτώβριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 184 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ Κι ΕΔΩ το τ.183, ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 450

Έτοιμο και το 450 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 449, ΕΔΩ το τ. 448, ΕΔΩ το τ. 447, ΕΔΩ το τ. 466, ΕΔΩ το τ. 445, ΕΔΩ το τ. 444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Παγκάκι, ίσκιος και η απόλυτη θερινή ραστώνη

20 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Το είδαμε κι αυτό στους δρόμους της πόλης, σε μια από εκείνες τις ημέρες που ο υδράργυρος χτυπάει κόκκινο και η άσφαλτος μοιάζει να λιώνει κάτω από τα πόδια σου. Όταν η ζέστη γίνεται ανυπόφορη, ο άνθρωπος ψάχνει ενστικτωδώς να πιαστεί από κάπου, να βρει μια μικρή ανάσα δροσιάς, μια υποτυπώδη διέξοδο από το αστικό καμίνι. Και πού αλλού θα τη βρει; Εκεί όπου η φύση επιμένει ακόμα να προσφέρει το δικό της φυσικό κλιματιστικό: κάτω από τον παχύ ίσκιο των δέντρων ενός πάρκου.

Ο φακός κατέγραψε μια σκηνή γεμάτη απόλυτη θερινή ραστώνη. Ένας άνδρας, εξουθενωμένος προφανώς από το λιοπύρι, βρήκε το δικό του προσωπικό καταφύγιο. Ξαπλωμένος νωχελικά σε ένα πράσινο ξύλινο παγκάκι, με το χέρι να κρέμεται χαλαρά και το κεφάλι ακουμπισμένο σε μια αυτοσχέδια μαξιλαροθήκη, παραδόθηκε στη θαλπωρή της σκιάς. Δείχνει να κοιμάται βαθιά, αποκομμένος από τη βοή της πόλης, αλλά μπορεί και όχι – ίσως απλώς να απολαμβάνει με κλειστά μάτια τις λιγοστές σταγόνες δροσιάς που αφήνουν τα φυλλώματα να περάσουν.

Το εντυπωσιακό είναι πως ο «πρωταγωνιστής» μας δεν ενοχλήθηκε καθόλου από τα διαδοχικά «κλικ» της φωτογραφικής μηχανής. Όταν το σώμα ζητά επίμονα ξεκούραση και η θερμοκρασία σε εξαντλεί, οι γύρω θόρυβοι χάνουν τη σημασία τους. Γύρω του, το σκηνικό συμπληρώνουν μερικά περιστέρια που κόβουν βόλτες στο χώμα αναζητώντας τροφή, ενώ στο βάθος, πίσω από τα κάγκελα του πάρκου, η κίνηση των αυτοκινήτων συνεχίζεται κανονικά.

Λίγο πιο πέρα, οι μεγάλες πέτρες και τα δέντρα στέκονται σαν αιώνιοι φρουροί αυτής της μικρής πράσινης όασης. Και σιγά τώρα που τα τζιτζίκια, με το ασταμάτητο, μονότονο τραγούδι τους, θα του δημιουργούσαν πρόβλημα… Αντίθετα, μοιάζουν να λειτουργούν σαν το ιδανικό λευκό θόρυβο, ένα νανούρισμα που σε μεταφέρει μακριά από το τσιμέντο. Σε μια πόλη που φλέγεται, αυτό το παγκάκι μετατράπηκε στο πιο πολυτελές κρεβάτι του κόσμου.

Αναζητώντας λίγη δροσιά στην Ακαδημία Πλάτωνα

20 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Είχαμε καιρό να περπατήσουμε στο ανοιχτό αρχαιολογικό πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα. Οι έντονοι ρυθμοί της καθημερινότητας και, κυρίως, οι υψηλές θερμοκρασίες της εποχής μάς είχαν κρατήσει μακριά από μια από τις πιο αγαπημένες μας συνήθειες. Χθες, Κυριακή, πήραμε επιτέλους τη μεγάλη απόφαση. Κοιτάζοντας το ρολόι, ξεκινήσαμε γύρω στις 11:00 το πρωί, ελπίζοντας ότι η ζέστη θα ήταν ακόμη κάπως υποφερτή. Η βόλτα μας αποδείχθηκε μια σύντομη, «εξπρές» απόδραση, αφού πριν τις 12 το μεσημέρι είχαμε ήδη επιστρέψει στην ασφαλή θαλπωρή και τη δροσιά του κλιματιστικού στο σπίτι.

Παρά τη σύντομη διάρκειά της, όμως, αυτή η εξόρμηση ήταν υπέροχη. Μας ξύπνησε όμορφες αναμνήσεις από παλαιότερες εποχές, τότε που οι συνθήκες ήταν σαφώς καλύτερες και πιο ήπιες, επιτρέποντάς μας να απολαμβάνουμε αυτόν τον περίπατο πολύ συχνά, κυρίως τα απογεύματα. Η χθεσινή εμπειρία είχε μια πολύ ιδιαίτερη, σχεδόν απόκοσμη γοητεία. Το πάρκο ήταν εντελώς άδειο από κόσμο. Φυσικά, ποιος θα ρίσκαρε  να βγει για περπάτημα κάτω από τον καυτό ήλιο, όταν το θερμόμετρο στην Αθήνα άγγιζε και φλέρταρε επίμονα με τους 40°C; Αυτή η απόλυτη ησυχία, ωστόσο, μας έδωσε την ευκαιρία να παρατηρήσουμε το τοπίο με άλλη ματιά και να βγάλουμε μερικές όμορφες φωτογραφίες.

Περνώντας την ανοιχτή σιδερένια πύλη με τη γνωστή καφέ πινακίδα που καλωσορίζει τους επισκέπτες στο «Γυμνάσιο της Ακαδημίας», βρεθήκαμε μπροστά σε γνώριμα αλλά ερημικά μονοπάτια. Το πάρκο, παρά το λιοπύρι, διατηρεί την πυκνή του βλάστηση. Τα χωμάτινα δρομάκια, πλαισιωμένα από ψηλά, καταπράσινα δέντρα, ελιές και πυκνούς θάμνους, δημιουργούσαν μικρές οάσεις σκιάς. Ο ήλιος προσπαθούσε να διαπεράσει τα φυλλώματα, δημιουργώντας πανέμορφες αντιθέσεις φωτός και σκιάς στο έδαφος.

Οι όρθιοι φανοστάτες έστεκαν σιωπηλοί ανάμεσα στα δέντρα, περιμένοντας τη νύχτα, ενώ στο βάθος, πίσω από τις πράσινες φυλλωσιές, μπορούσε κανείς να διακρίνει τις άκρες των πολυκατοικιών, μια υπενθύμιση του πόσο κοντά βρίσκεται αυτός ο ιστορικός πνεύμονας πρασίνου στον αστικό ιστό. Ήταν μια σύντομη αλλά πολύτιμη υπενθύμιση της ομορφιάς που κρύβει η γειτονιά μας, ακόμη και τις πιο καυτές ημέρες του καλοκαιριού. Μπορεί να επιστρέψαμε γρήγορα στο air condition, αλλά η ηρεμία της Ακαδημίας Πλάτωνα μας συντρόφευσε για όλη την υπόλοιπη ημέρα.

Καλοκαιρινή χαλάρωση με καλούς φίλους

13 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Η καθημερινότητα στην πόλη συχνά μετατρέπεται σε έναν ασταμάτητο αγώνα δρόμου. Ανάμεσα σε γεμάτα προγράμματα, πιεστικές υποχρεώσεις και τη συνεχή ροή της ρουτίνας, υπάρχουν κάποιες στιγμές που λειτουργούν σαν πολύτιμα «αντίδοτα». Είναι εκείνα τα μικρά, αυθόρμητα διαλείμματα που έχουμε τόσο ανάγκη για να γεμίσουμε τις μπαταρίες μας, να πάρουμε μια ανάσα και να θυμηθούμε την ομορφιά των απλών πραγμάτων. Μια τέτοια αυθεντική ανθρώπινη στιγμή αποτυπώνεται ιδανικά στις φωτογραφίες από μια πρόσφατη κυριακάτικη έξοδο στην καρδιά των Εξαρχείων, αμέσως μετά την επιτυχή ολοκλήρωση ενός άκρως παραγωγικού έργου.

Όταν η ένταση της δημιουργίας δίνει τη θέση της στην ικανοποίηση, δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να μοιράζεσαι αυτή τη χαρά με τους ανθρώπους που εκτιμάς και αγαπάς. Άλλωστε, οι πραγματικοί φίλοι δεν είναι δίπλα μας μόνο στα δύσκολα, αλλά είναι εκείνοι που πολλαπλασιάζουν την ευτυχία μας στις όμορφες στιγμές της ζωής. Το σκηνικό στήνεται στον εξωτερικό χώρο του φιλόξενου Cafe Bar Bistro 67, στη χαρακτηριστική γωνιά της Εμμανουήλ Μπενάκη. Η κυριακάτικη ζέστη του Ιουλίου απαιτεί λίγη δροσιά και χαλάρωση, και το συγκεκριμένο μπιστρό προσφέρει το ιδανικό καταφύγιο.

Οι φωτογραφίες ξεχειλίζουν από ζωντάνια, χρώματα και αυθεντικότητα. Στο επίκεντρο κυριαρχεί ένας μεγάλος μαυροπίνακας που κλέβει τις εντυπώσεις, προβάλλοντας με πολύχρωμες κιμωλίες ένα ιδιαίτερο μενού γεμάτο σπιτικές γεύσεις, από παραδοσιακό ελληνικό γιαούρτι μέχρι ιδιαίτερες ουκρανικές σπεσιαλιτέ, όπως το διάσημο μπορς (borshch) και χειροποίητα γλυκά όπως το medivnyk. Γύρω από τα τραπέζια, η ατμόσφαιρα είναι γεμάτη ζεστασιά.

Η διακόσμηση του χώρου, με τα ζωηρά πράσινα κασπό, τα κρεμαστά φωτιστικά και τα παραδοσιακά φλοράλ μαξιλάρια στους πάγκους, δίνει μια αίσθηση οικειότητας, σαν να βρίσκεσαι στην αυλή του σπιτιού σου. Στα πρόσωπα της παρέας αποτυπώνεται ακριβώς αυτό που περιγράφει ο ορισμός της καλής συντροφιάς: αυθόρμητα χαμόγελα, ζωηρές συζητήσεις με χειρονομίες, πειράγματα και μια διάχυτη θετική ενέργεια. Με δροσερά ποτήρια στο τραπέζι, μισοτελειωμένα πιάτα που μαρτυρούν ένα όμορφο brunch και τη σκιά των δέντρων να προσφέρει την απαραίτητη ανάπαυλα από τον αθηναϊκό ήλιο, η στιγμή γίνεται σχεδόν κινηματογραφική.

Όταν ο ήλιος παραδίδει τη σκυτάλη στη βροχή

10 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Ένα πρωινό περπάτημα στην οδό Αθηνάς είναι πάντα μια εμπειρία αισθήσεων, αλλά αυτό το συγκεκριμένο πρωί, η ατμόσφαιρα ήταν φορτισμένη με κάτι περισσότερο από την τυπική κίνηση της πόλης. Όπως αποτυπώνεται καθαρά στις φωτογραφίες, ο ήλιος μεσουρανούσε, λούζοντας με εκτυφλωτικό φως την πλατεία Κοτζιά και τα γύρω κτίρια. Η γωνία με τη στάση λεωφορείου, όπου η σκιά των δέντρων προσφέρει μια μικρή ανακούφιση, αλλά ο ορίζοντας είναι καθαρός και φωτεινός. Ομοίως, μια πανοραμική θέα της πλατείας, με τον καθαρό, καταγάλανο ουρανό να κυριαρχεί πάνω από τα εμβληματικά κτίρια και την κίνηση των πεζών και των σκούτερ.

Τίποτα σε αυτές τις πρωινές λήψεις δεν προμήνυε τη συνέχεια. Η ζέστη ήταν ανυπόφορη, μια κλασική αθηναϊκή καλοκαιρινή μέρα. Και όμως, η πρόβλεψη για αλλαγή του καιρού στις 2 το μεσημέρι αποδείχθηκε ακριβής. Η κλιματική αλλαγή δεν είναι πλέον μια μακρινή απειλή, αλλά μια καθημερινή πραγματικότητα που βιώνουμε έντονα. Οι απότομες μεταβολές του καιρού, τα ακραία φαινόμενα, οι ξαφνικές μπόρες που διαδέχονται καύσωνες, είναι όλα σημάδια μιας διαταραγμένης ισορροπίας.

Αν και δεν έχουμε φωτογραφία από την ίδια τη στιγμή της βροχής, ένα άλλο σημείο της οδού Αθηνάς, είναι μια πιο σκιερή γωνιά. Εδώ, ο φωτισμός είναι λιγότερο έντονος, και η παρουσία των σκούτερ και του μνημείου σε συνδυασμό με την πυκνή βλάστηση δίνει μια πιο ήσυχη, ίσως ελαφρώς “κλειστή” αίσθηση. Αυτή η εικόνα, αν και δεν δείχνει βροχή, υποδηλώνει μια διαφορετική ατμόσφαιρα από την εκτυφλωτική λιακάδα της πλατείας Κοτζιά.

Το σημαντικό είναι ότι, παρά τη βροχή και τη σκοτεινιά που ακολούθησε, η θερμοκρασία δεν έπεσε αισθητά. Η υγρασία έκανε την ατμόσφαιρα ακόμα πιο βαριά. Αυτό είναι ένα ακόμα χαρακτηριστικό της κλιματικής κρίσης: οι έντονες βροχοπτώσεις δεν φέρνουν πάντα την αναμενόμενη δροσιά, αλλά συχνά επιτείνουν το αίσθημα της δυσφορίας.

Η οδός Αθηνάς, με την ιστορικότητα και την καθημερινή της ζωντάνια, γίνεται ο καμβάς όπου αποτυπώνονται οι προκλήσεις της εποχής μας. Αυτές οι φωτογραφίες είναι μια υπενθύμιση ότι η πόλη μας, η Αθήνα, αλλάζει, και μαζί της και οι ρυθμοί και οι συνθήκες ζωής μας.

Στοές της Αθήνας: Ο ρολογάς της Πανεπιστημίου

9 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Η Αθήνα είναι μια πόλη γεμάτη εκπλήξεις, και οι στοές της κρύβουν μικρούς θησαυρούς για όσους έχουν την υπομονή να ψάξουν. Μια τέτοια στοά, γεμάτη ιστορία και χαρακτήρα, βρίσκεται στην οδό Πανεπιστημίου, λίγο πριν από το Πανεπιστήμιο, στο αριστερό χέρι καθώς ανεβαίνετε προς το Σύνταγμα.

Σε αυτή τη στοά, μπορείτε να βρείτε μια ποικιλία από καταστήματα, από κοσμηματοπωλεία μέχρι φαρμακεία. Αλλά αν ψάξετε καλά, θα βρείτε και έναν πραγματικό τεχνίτη, έναν ρολογά που αγαπά τη δουλειά του.

Εκεί, σε ένα μικρό αλλά πλήρως εξοπλισμένο εργαστήριο, θα βρείτε τον Φώτη Βαϊόπουλο. Ο κύριος Φώτης είναι ένας ευγενικός και εξυπηρετικός άνθρωπος, που θα σας βοηθήσει με οποιοδήποτε πρόβλημα έχετε με το ρολόι σας. Είτε πρόκειται για μια απλή αλλαγή μπαταρίας, είτε για μια πιο περίπλοκη επισκευή, εκείνος θα φροντίσει το ρολόι σας με προσοχή και μεράκι.

Εκτός από την επισκευή ρολογιών, ο κύριος Φώτης προσφέρει επίσης μια ποικιλία από μπαταρίες και λουράκια, για να δώσετε στο ρολόι σας μια νέα πνοή. Και το καλύτερο από όλα; Οι τιμές του είναι πολύ προσιτές, για να μπορείτε να φροντίσετε το ρολόι σας χωρίς να ξοδέψετε πολλά.

Αν λοιπόν βρεθείτε στην Πανεπιστημίου, μην παραλείψετε να επισκεφθείτε τη στοά και να τον γνωρίσετε. Είναι ένας πραγματικός τεχνίτης, που θα σας εντυπωσιάσει με την αγάπη του για τα ρολόγια και την προσοχή που δίνει στη δουλειά του.

Πολυχώρος Πολιτισμού στην καρδιά της Αθήνας

8 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Ο ΙΑΝΟΣ στην οδό Σταδίου δεν είναι απλά ένα βιβλιοπωλείο. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός, ένα τοπόσημο πολιτισμού που προσφέρει μια ολοκληρωμένη εμπειρία σε κάθε επισκέπτη. Από την εμβληματική βιτρίνα του, όπου τα πορτρέτα σπουδαίων δημιουργών, μέχρι τον ζεστό και φιλόξενο χώρο του καφέ, ο ΙΑΝΟΣ αποτελεί έναν προορισμό που αξίζει να εξερευνήσετε.

Με μια πλούσια συλλογή τίτλων που καλύπτει κάθε αναγνωστικό γούστο, ο ΙΑΝΟΣ προσκαλεί τους λάτρεις του βιβλίου να χαθούν στις σελίδες των αγαπημένων τους συγγραφέων. Οι προσεγμένες βιτρίνες, αναδεικνύουν νέες κυκλοφορίες και κλασικά έργα, ενώ ο χώρος «IANOS art» φιλοξενεί εκθέσεις και εικαστικά δρώμενα.

Πολιτισμός σε κίνηση

Το καφέ στον πρώτο όροφο, με την ιδιαίτερη διακόσμηση όπως τα σκαλιά με τις ρήσεις, είναι η «καρδιά» των πολιτιστικών εκδηλώσεων του ΙΑΝΟΥ. Εδώ, μπορείτε να παρακολουθήσετε:

  • Παρουσιάσεις βιβλίων: Γνωρίστε από κοντά τους αγαπημένους σας συγγραφείς, ακούστε τις σκέψεις τους και συζητήστε μαζί τους για τα έργα τους.
  • Συναυλίες & Μουσικές Βραδιές: Απολαύστε live εμφανίσεις από καταξιωμένους και ανερχόμενους καλλιτέχνες σε ένα ατμοσφαιρικό περιβάλλον.
  • Συζητήσεις & Ομιλίες: Συμμετάσχετε σε ενδιαφέρουσες συζητήσεις για θέματα που αφορούν την επικαιρότητα, την τέχνη και τον πολιτισμό.

Μια εμπειρία συνάντησης

Ο ΙΑΝΟΣ στη Σταδίου είναι, πάνω απ’ όλα, ένας χώρος συνάντησης. Είναι το ιδανικό μέρος για να:

  • Απολαύσετε τον καφέ ή το ποτό σας με την παρέα σας, σε έναν χώρο που αποπνέει ηρεμία και έμπνευση.
  • Ανακαλύψετε νέα ενδιαφέροντα και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας μέσα από τις ποικίλες εκδηλώσεις.
  • Γίνετε μέλος μιας κοινότητας που μοιράζεται το πάθος για το βιβλίο και τον πολιτισμό.

Σε κάθε περίπτωση, μια βόλτα από τον ΙΑΝΟ στη Σταδίου αξίζει τον κόπο. Είναι μια επίσκεψη που ξεπερνά τα όρια μιας απλής αγοράς και μετατρέπεται σε μια πραγματική, πολυδιάστατη εμπειρία.

Το κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου Αθηνών…

27 Ιουνίου 2026 / Σχολιάστε

Βγαίνοντας από τη στάση «Πανεπιστήμιο» του Μετρό, η ματιά σας θα πέσει σίγουρα σε ένα από τα πιο εμβληματικά κτίρια της Αθήνας. Πρόκειται για το κεντρικό κτίριο του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). Ανήκει στην «Αθηναϊκή Τριλογία» – μαζί με την Εθνική Βιβλιοθήκη και την Ακαδημία – και είναι το μεσαίο και παλαιότερο από τα τρία υπέροχα νεοκλασικά κτίρια που κοσμούν την οδό Πανεπιστημίου. Το κτίριο αυτό εντυπωσιάζει τους τουρίστες και τους κατοίκους της Αθήνας γιατί η κατασκευή του θυμίζει έντονα την αρχαία Ελλάδα.

Αν και οι αρχιτέκτονες δούλεψαν πάνω σε σχέδια ξένων, κατάφεραν να εντάξουν στοιχεία της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής στην καρδιά της νεότερης Αθήνας. Οι κίονες ιωνικού ρυθμού, οι αετωματικές απολήξεις, και οι πλούσιες ζωγραφικές διακοσμήσεις στις ζωφόρους, όλα παραπέμπουν στη λαμπρότητα της κλασικής αρχαιότητας. Αυτή η «σύζευξη» του παλιού με το νέο δημιουργεί μια μοναδική ατμόσφαιρα. Σήμερα, αν και το ΕΚΠΑ έχει πολλές σχολές διάσπαρτες στην Αθήνα, αυτό το κεντρικό κτίριο διατηρεί την ιστορική του σημασία.

Εδώ πραγματοποιούνται οι τελετές αποφοίτησης, όπου οι πανεπιστημιακές σχολές δίνουν τα πτυχία στους σπουδαστές τους. Η ατμόσφαιρα είναι πάντα συγκινητική, καθώς οι νέοι επιστήμονες ξεκινούν το επαγγελματικό τους ταξίδι από αυτόν τον ιστορικό χώρο. Ο φακός μας στέκεται στον εξωτερικό χώρο, όπου δεσπόζουν αγάλματα σημαντικών προσωπικοτήτων. Ας δούμε τι απεικονίζουν: Ρήγας Φεραίος. Στην πρόσοψη του κτιρίου, εκατέρωθεν της κεντρικής εισόδου, θα δείτε το άγαλμα του Ρήγα Φεραίου Η τοποθέτησή του εδώ, στην είσοδο του Πανεπιστημίου, τονίζει τη σημασία της εκπαίδευσης και της παιδείας στον αγώνα για την εθνική ανεξαρτησία.

Προβολή προεπισκόπησης↗

Ιωάννης Καποδίστριας: Λίγο πιο πέρα, θα δείτε το άγαλμα του Ιωάννη Καποδίστρια, του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας. Ο Καποδίστριας ήταν ένας από τους κύριους υποστηρικτές της ίδρυσης του Πανεπιστημίου και έθεσε τις βάσεις για τη λειτουργία του. Η παρουσία του εδώ είναι ένας φόρος τιμής στον άνθρωπο που πίστεψε στην εκπαίδευση ως θεμέλιο για την ανάπτυξη της νέας Ελλάδας. Σε άλλη γωνιά του χώρου, θα βρείτε και το άγαλμα του Αδαμάντιου Κοραή, του μεγάλου διαφωτιστή που αγωνίστηκε για την κάθαρση της ελληνικής γλώσσας και την παιδεία του έθνους.

Πλοήγηση άρθρων

← Προηγούμενα άρθρα Επόμενα άρθρα →