Αρχική » 2026 (Σελίδα 2)

Αρχείο έτους 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 6 9 5 9 3

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Ιανουάριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 183 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 449

Έτοιμο και το 449 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.448, ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Τα φουντούκια του Ηλία στην Αναστασιά Σερρών

29 Σεπτεμβρίου 2026 / Σχολιάστε

Όταν σκεφτόμαστε φουντούκια, το μυαλό μας πηγαίνει συνήθως στα ράφια των καταστημάτων ξηρών καρπών ή στους πάγκους της λαϊκής αγοράς. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ετικέτα αναγράφει «εισαγωγής», καθώς η γειτονική Τουρκία κατέχει τη μερίδα του λέοντος στην παγκόσμια παραγωγή και προμηθεύει τη διεθνή αλλά και την ελληνική αγορά. Κι όμως, αν ανηφορίσει κανείς προς τη Βόρεια Ελλάδα, θα ανακαλύψει ότι η ελληνική γη κρύβει τις δικές της μικρές, πολύτιμες εκπλήξεις.

Στην Αναστασιά των Σερρών, ο Ηλίας διατηρεί ανάμεσα στα υπόλοιπα δέντρα του και φουντουκιές. Στις φωτογραφίες μας, μπορείτε να δείτε το χέρι του να κρατά περήφανα μια χούφτα φουντούκια, μόλις μαζεμένα κατευθείαν από τα κλαδιά του δέντρου, προστατευμένα ακόμη μέσα στο φυσικό, εξωτερικό τους περίβλημα. Σε άλλη εικόνα, πάνω στο τραπέζι, ξεδιπλώνονται οι καθαρισμένοι καρποί, έτοιμοι προς κατανάλωση, αποκαλύπτοντας τη φυσική φρεσκάδα και την εξαιρετική τους ποιότητα.

Γιατί αγαπάμε τόσο πολύ τα φουντούκια;

Τα φουντούκια δεν είναι απλώς ένας γευστικός ξηρός καρπός. Η πλούσια, βουτυρένια γεύση τους και το άρωμά τους τα καθιστούν αγαπημένα σε μικρούς και μεγάλους. Αποτελούν τη βάση για τη σοκολατοποιία —ποιος μπορεί να αντισταθεί σε μια πραλίνα φουντουκιού;— ενώ παράλληλα διαθέτουν τεράστια διατροφική αξία. Είναι πλούσια σε καλά λιπαρά (μονοακόρεστα), βιταμίνη E, μαγνήσιο, φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικά, προσφέροντας ενέργεια και θωρακίζοντας την καρδιαγγειακή υγεία.

Γιατί λείπουν οι μεγάλες καλλιέργειες από την Ελλάδα;

Αν και το κλίμα ορισμένων περιοχών της Βόρειας Ελλάδας ευνοεί την καλλιέργειά τους, στην χώρα μας δεν παρατηρούνται μεγάλες, συστηματικές εκτάσεις φουντουκιάς. Αυτό οφείλεται κυρίως:

  • Στον ανταγωνισμό: Η Τουρκία παράγει τεράστιες ποσότητες με πολύ χαμηλότερο κόστος εργατικών, καθιστώντας δύσκολη την ανταγωνιστικότητα των Ελλήνων παραγωγών σε μαζική κλίμακα.
  • Στην παράδοση και την εξειδίκευση: Οι Έλληνες αγρότες παραδοσιακά στράφηκαν σε άλλες καλλιέργειες (όπως ελιές, αμύγδαλα, καρύδια ή φιστίκια) που είχαν ήδη οργανωμένα δίκτυα διάθεσης.
  • Στις απαιτήσεις του δέντρου: Η φουντουκιά απαιτεί συγκεκριμένα επίπεδα υγρασίας, ειδικές εδαφολογικές συνθήκες και συστηματική φροντίδα για να αποδώσει σταθερά.

Παρ’ όλα αυτά, παραγωγοί όπως ο Ηλίας αποδεικνύουν ότι με μεράκι και αγάπη για τη γη, τα ελληνικά φουντούκια μπορούν να ξεχωρίσουν για τη γεύση και την αγνότητά τους. Μια γεύση που μας θυμίζει πόσο πλούσιος είναι ο τόπος μας όταν τον φροντίζουμε!

Όταν η καρδιά γεμίζει, ο χρόνος έχει άλλη αξία

28 Σεπτεμβρίου 2026 / Σχολιάστε

Λίγο πιο αργά σήμερα η πρώτη μας ανάρτηση στο site. Κι αυτό γιατί, όπως γνωρίζετε όσοι μας παρακολουθείτε τακτικά, συνήθως προετοιμάζω το υλικό από την προηγούμενη ημέρα. Όμως χθες το βράδυ, οι δυνάμεις και το κουράγιο απλώς δεν υπήρχαν. Η ανάγκη να ξεκουραστώ, να κάνω ηρεμία κάνοντας παρεούλα με τη Σούλα και να κοιμηθώ νωρίς, ήταν πιο επιτακτική από κάθε πρόγραμμα. Ελπίζαμε ότι θα τα καταφέρναμε να ανακτήσουμε αμέσως τους ρυθμούς μας, αλλά η αληθινή ζωή έχει τους δικούς της κανόνες και το δικό της βηματισμό.

Η χθεσινή ημέρα ήταν ολοκληρωτικά αφιερωμένη στη Συνέλευση Περιοχής των Μαρτύρων του Ιεχωβά με τον Επίσκοπο Περιοχής. Το κεντρικό θέμα της πρόσκλησης, «Όποιος Εμπιστεύεται στον Ιεχωβά Είναι Ευτυχισμένος», βασισμένο στο εδάφιο Παροιμίες 16:20, αντηχούσε σε κάθε στιγμή του προγράμματος. Ήταν μια μέρα πλημμυρισμένη από βαθιά συναισθήματα, πνευματική ενθάρρυνση και πολύτιμες αναμνήσεις.  Ο νέος επίσκοπος περιοχής ήταν απλά υπέροχος, μεταδίδοντας τις σκέψεις του με θέρμη, πραότητα και ουσιαστική αγάπη.

Όλο το πρόγραμμα της Συνέλευσης ήταν εξαιρετικά ο οργανωμένο και πνευματικά αναζωογονητικό. Από την υπηρεσία και τη συμμετοχή στη μελέτη ΣΚΟΠΙΑΣ, μέχρι τις ομιλίες και την επικοινωνία με τους αδελφούς, κάθε λεπτό μάς υπενθύμιζε πόση πραγματική ευτυχία και ασφάλεια αντλεί κανείς όταν εναποθέτει την εμπιστοσύνη του στον Δημιουργό. Όταν όμως η καρδιά και το μυαλό γεμίζουν από τόσο δυνατά πνευματικά ερεθίσματα, ο οργανισμός ζητάει το χρόνο του για να αφομοιώσει όσα βίωσε και να αποφορτιστεί από τη συγκίνηση. Η σωματική κούραση είναι φυσικό επακόλουθο μιας τόσο γεμάτης ημέρας, αλλά η πνευματική ικανοποίηση που μένει πίσω είναι ανεκτίμητη.

Θέλουμε επίσης να εκφράσουμε ένα μεγάλο, ειλικρινές ευχαριστώ στους αγαπημένους φίλους που, χωρίς καν να τους το ζητήσουμε, απαθανάτισαν τις στιγμές μας στη σκηνή. Αυτές οι αυθόρμητες φωτογραφίες είναι ένα πανέμορφο ενθύμιο μιας ημέρας που θα θυμόμαστε με πολλή αγάπη. Από σήμερα, επιστρέφουμε σιγά-σιγά στους γνωστούς μας καθημερινούς ρυθμούς, αλλά με ανανεωμένες τις πνευματικές μας μπαταρίες και με την καρδιά γεμάτη από τις σκέψεις της Συνέλευσης. Ελπίζουμε και εύχομαι ολόψυχα η νέα εβδομάδα να φέρει σε όλους σας ειρήνη, χαρά και την αληθινή ευτυχία που πηγάζει από την απόλυτη εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά.

Η Πανσέληνος Σεπτεμβρίου στα καλύτερα της

28 Σεπτεμβρίου 2026 / Σχολιάστε

Η πανσέληνος του Σεπτεμβρίου αποτελεί παραδοσιακά ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά και αγαπημένα αστρονομικά φαινόμενα του φθινοπώρου. Για το 2026, το ολόγιομο φεγγάρι στόλισε τον αττικό ουρανό το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου (με την πληρότητά του να παρατηρείται τις πρώτες πρωινές ώρες, προσφέροντας παράλληλα ένα εντυπωσιακό θέαμα κατά την ανατολή του τόσο το βράδυ της Παρασκευής 27 όσο και της Κυριακής).

Η πανσέληνος του Σεπτεμβρίου είναι ευρύτερα γνωστή ως το «Φεγγάρι της Σοδειάς» (Harvest Moon). Η ονομασία αυτή έχει τις ρίζες της στις παραδόσεις των ιθαγενών αμερικανικών φυλών, αλλά και των αγροτικών πληθυσμών της Ευρώπης.

Ο λόγος που πήρε αυτό το όνομα είναι καθαρά πρακτικός και συνδέεται με τη γεωργία:

  • Η Φθινοπωρινή Ισημερία: Πρόκειται για την πανσέληνο που βρίσκεται πλησιέστερα χρονικά στη φθινοπωρινή ισημερία.
  • Το Φως της Νύχτας: Εκείνες τις ημέρες, το φεγγάρι ανατέλλει πολύ πιο γρήγορα μετά τη δύση του ηλίου σε σχέση με τις υπόλοιπες περιόδους του έτους.
  • Η Βοήθεια στους Αγρότες: Το έντονο, παρατεταμένο φως του φεγγαριού αμέσως μόλις έπεφτε το σκοτάδι επέτρεπε στους αγρότες να συνεχίζουν τη συγκομιδή των καρπών (όπως τα καλαμπόκια και τα φρούτα) αργά μέσα στη νύχτα, πριν ξεκινήσουν οι πρώτες βροχές και τα κρύα του φθινοπώρου.

Εκδηλώσεις στον Αττικό Ουρανό

Όπως κάθε χρόνο, η φθινοπωρινή πανσέληνος προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία για νυχτερινές εξορμήσεις κάτω από το αττικό φως. Αν και το Υπουργείο Πολιτισμού διοργανώνει κατά κύριο λόγο το μεγάλο πρόγραμμα δωρεάν εισόδου σε αρχαιολογικούς χώρους και μουσείο για την Πανσέληνο του Αυγούστου, η πανσέληνος του Σεπτεμβρίου συνοδεύεται επίσης από σημαντικές πρωτοβουλίες:

  • Αρχαιολογικοί Χώροι & Μουσεία: Επιλεγμένα αττικά τοπόσημα και μουσεία συνηθίζουν να παρατείνουν το ωράριό τους ή να φιλοξενούν μουσικές βραδιές.
  • Αστρονομικές Παρατηρήσεις: Ερασιτεχνικοί αστρονομικοί σύλλογοι και φορείς (όπως στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών) διοργανώνουν συχνά βραδιές παρατήρησης με τηλεσκόπια για το κοινό.
  • Πολιτιστικά Φεστιβάλ: Στο πλαίσιο των φθινοπωρινών φεστιβάλ των δήμων της Αττικής (όπως στους λόφους της Αθήνας, στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος ή στην παραλιακή ζώνη), προγραμματίζονται συναυλίες και προβολές υπό το φως του φεγγαριού.

Για όσους αγαπούν να στρέφουν το βλέμμα ψηλά, ελπίζω να τα κατάφερα στις 26 Σεπτεμβρίου 2026. Πρόσφερε την τέλεια αφορμή για μια βόλτα στον Λόφο του Φιλοπάππου, το Σούνιο ή την ακτογραμμή της Αττικής, απολαμβάνοντας τη μοναδική λάμψη του «Φεγγαριού της Σοδειάς».

Ένας αγαπημένος τόπος συνάντησης και φιλίας

27 Σεπτεμβρίου 2026 / Σχολιάστε

Υπάρχουν κάποια μέρη που, όσες φορές κι αν τα επισκεφτείς, διατηρούν πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά σου. Ένας τέτοιος τόπος είναι και η Μαλακάσα, ένας χώρος που συνδέεται με όμορφες αναμνήσεις, ζεστή συναναστροφή και ξεχωριστές στιγμές με φίλους και αδελφούς. Βρεθήκαμε εκεί χθες για να βοηθήσουμε εθελοντικά στην καθαριότητα και την προετοιμασία των εξωτερικών χώρων ενόψει της σημερινής Συνέλευσης Περιοχής. Η φροντίδα του χώρου πριν από μια τέτοια συνάντηση είναι πάντα μια ευκαιρία προσφοράς που γεμίζει χαρά, αλλά και μια αφορμή να απολαύσει κανείς την ηρεμία του τοπίου.

Πώς είναι, λοιπόν, η Μαλακάσα αυτήν την εποχή του φθινοπώρου; Όμορφη και γαλήνια, όπως πάντα! Η φύση έχει αρχίσει να φορεί τα φθινοπωρινά της χρώματα. Τα φυλλοβόλα δέντρα και οι πλάτανοι αλλάζουν σιγά-σιγά όψη: τα φύλλα τους παίρνουν ζεστές αποχρώσεις του κόκκινου, του χρυσαφένιου και του καφέ, ξεραίνονται ελαφρώς και αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο γρασίδι και στα πλακόστρωτα μονοπάτια.  Όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες μας, το τοπίο συνδυάζει μοναδικά το πράσινο των περιποιημένων θάμνων και των κωνοφόρων δέντρων με τις φθινοπωρινές πινελιές των φυλλωμάτων.

Στους προσεγμένους κήπους ξεχωρίζουν οι μικρές πέτρινες κατασκευές και η διακοσμητική λίμνη, ενώ τα κλαδιά των δέντρων απλώνονται προστατευτικά πάνω από τα ξύλινα παγκάκια. Αυτά τα παγκάκια, τοποθετημένα κάτω από τη σκιά των δέντρων και δίπλα στους διαμορφωμένους διαδρόμους, είναι έτοιμα να υποδεχτούν τους παρευρισκόμενους. Αν ο καιρός κρατήσει καλό και ο ουρανός παραμείνει αίθριος, αυτοί οι εξωτερικοί χώροι θα γεμίσουν ζωή, καθώς εκεί θα καθίσουν όλοι για να απολαύσουν το φαγητό τους, να ξεκουραστούν και να ανταλλάξουν εγκάρδιους χαιρετισμούς κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων.

Σήμερα, σε αυτόν τον φιλόξενο χώρο, πρόκειται να περάσουμε μερικές από τις πιο όμορφες και εποικοδομητικές ώρες της ζωής μας. Είναι μια μέρα αφιερωμένη στην πνευματική αναψυχή και την ενθάρρυνση, παρέα με φίλους και αδελφούς από διάφορες περιοχές της Αθήνας. Η ατμόσφαιρα είναι γεμάτη ζεστά χαμόγελα, αγκαλιές και διάθεση για ουσιαστική συναναστροφή. Ελάτε, λοιπόν, μέσα από τις εικόνες μας να σας ξεναγήσουμε στους πανέμορφους εξωτερικούς χώρους της Μαλακάσας. Περιηγηθείτε στα καθαρά μονοπάτια, θαυμάστε το φθινοπωρινό σκηνικό και νιώστε κι εσείς τη γαλήνη και τη χαρά που εκπέμπει αυτός ο ιδιαίτερος τόπος!

Αναζωογονητική ημέρα πνευματικής ενίσχυσης

27 Σεπτεμβρίου 2026 / Σχολιάστε

Η σημερινή ημέρα στην αίθουσα Συνελεύσεων της Μαλακάσας αποτελεί ολόκληρη μια ξεχωριστή πνευματική εμπειρία. Από το πρωί έως το απόγευμα, έχουμε τη χαρά και την ευλογία να παρακολουθήσουμε τη Συνέλευση Περιοχής των Μαρτύρων του Ιεχωβά για το έτος 2026-2027 με τον Επίσκοπο Περιοχής. Το κεντρικό θέμα της συνέλευσης, «Όποιος Εμπιστεύεται στον Ιεχωβά Είναι Ευτυχισμένος», βασισμένο στο εδάφιο Παροιμίες 16:20, είναι βέβαιο ότι θα αγγίξει τις καρδιές όλων των παρευρισκόμενων και θα μας προσφέρει πολύτιμα εφόδια για την καθημερινή μας ζωή.

Το πρόγραμμα είναι εξαιρετικά αναζωογονητικό, πλούσιο σε διδαχές και απόλυτα προσαρμοσμένο στις ανάγκες των καιρών μας. Από τις πρώτες πρωινές ομιλίες και τη μουσική εισαγωγή, η ατμόσφαιρα θα γεμίσει με αισθήματα ειρήνης, ενότητας και αδελφικής αγάπης. Η θεματική ανάλυση του εδαφίου Παροιμίες 16:20 μας υπενθυμίζει ότι η αληθινή ευτυχία δεν εξαρτάται από τις μεταβαλλόμενες συνθήκες του κόσμου γύρω μας, αλλά από το βάθος της εμπιστοσύνης και της πεποίθησης που δείχνουμε στον Δημιουργό μας, τον Ιεχωβά.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας, αναμένεται να παρακολουθήσουμε εμπεριστατωμένες ομιλίες, πρακτικά συμπόσια και συγκινητικές εμπειρίες που θέλουν να τονίσουν πώς μπορούμε να εφαρμόζουμε τις Βιβλικές αρχές στις δοκιμασίες, στην οικογενειακή ζωή και στη διακονία μας. Ιδιαίτερη έμπνευση μας δίδουν τα παραδείγματα πιστών υπηρετών του Θεού, τόσο από την Αγία Γραφή όσο και από τη σύγχρονη εποχή, που παρέμειναν ακλόνητοι εμπιστευόμενοι την κατεύθυνση και τις υποσχέσεις Του. Παράλληλα, οι στιγμές του βαφτίσματος των δύο νέων αδελφών και η αδελφική συναναστροφή στα διαλείμματα θα ενισχύσουν ακόμα περισσότερο τους δεσμούς της ενότητάς μας.

Οι διδαχές και οι παροτρύνσεις του Επισκόπου Περιοχής θα μας δώσουν νέα ώθηση και πνευματική δύναμη. Φεύγοντας από την αίθουσα Συνελεύσεων της Μαλακάσας, θα νιώθουμε στην καρδιά μας γεμάτη από ευγνωμοσύνη, ανανεωμένη πίστη και αποφασιστικότητα προκειμένου να συνεχίσουμε τον «καλό αγώνα της πίστης».

Η πεποίθησή μας είναι πλέον πιο ισχυρή από ποτέ: Όταν θέτουμε την εμπιστοσύνη μας στον Ιεχωβά, βρίσκουμε όχι μόνο πραγματική ειρήνη αλλά και την αυθεντική, διαρκή ευτυχία που μόνο Εκείνος μπορεί να προσφέρει. Ανυπομονούμε να εφαρμόσουμε όλα όσα μάθαμε και να μοιραστούμε αυτό το ελπιδοφόρο μήνυμα με τους συνανθρώπους μας!

Δείτε ΕΔΩ ολόκληρο το πρόγραμμα των εργασιών της Συνέλευσης…

Χαλκοκονδύλη, το παρελθόν συναντά το σήμερα

26 Σεπτεμβρίου 2026 / Σχολιάστε

Η Αθήνα είναι μια πόλη που την καταλαβαίνεις πραγματικά μόνο όταν την περπατάς. Αυτή τη φορά, τα βήματα με έφεραν στην οδό Χαλκοκονδύλη, στο ύψος της 3ης Σεπτεμβρίου. Γνώριμα μέρη, γεμάτα αναμνήσεις, που έζησα από κοντά για περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Η καθημερινή πρωινή μου εργασία βρισκόταν μόλις λίγα μέτρα πιο δίπλα, στη Βερανζέρου 34. Για μένα, αυτό το κομμάτι του κέντρου δεν είναι απλώς ένας δρόμος στο χάρτη, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός που τον παρακολουθώ να μεταλλάσσεται στο πέρασμα του χρόνου.  Καθώς κατηφορίζεις ή ανηφορίζεις τη Χαλκοκονδύλη με κατεύθυνση προς την πλατεία Κάνιγγος, η αίσθηση του αστικού τοπίου είναι επιβλητική.

Υπερμεγέθη τσιμεντένια κτίρια και πολυκατοικίες ορθώνονται εκατέρωθεν του δρόμου. Πολλά από αυτά τα παλιά επαγγελματικά κτίρια και γραφεία έχουν πλέον ανακαινιστεί ριζικά. Φήμες και συζητήσεις της γειτονιάς αναφέρουν πως αρκετά έχουν περάσει στα χέρια ξένων επενδυτών —με συχνή αναφορά σε Κινέζους αγοραστές— προκειμένου να μετατραπούν σε διαμερίσματα βραχυχρόνιας μίσθωσης. Το real estate αλλάζει το πρόσωπο της περιοχής, δίνοντας μια νέα, πιο τουριστική και παροδική όψη σε κτίρια που κάποτε στέγαζαν παραδοσιακές αθηναϊκές επιχειρήσεις.  Σήμα κατατεθέν της οδού παραμένει το τεράστιο, χαρακτηριστικό κίτρινο κτίριο στάθμευσης.

Ένας πολυώροφος “γίγαντας” από μπετόν με κίτρινες λεπτομέρειες, που συνεχίζει να καλύπτει τις καθημερινές ανάγκες των εκατοντάδων εργαζομένων και επισκεπτών που κατακλύζουν το κέντρο και αναζητούν μια θέση για το Ι.Χ. τους. Παράλληλα, η Χαλκοκονδύλη διατηρεί τον κομβικό της χαρακτήρα στις αστικές μετακινήσεις. Η αφετηρία των λεωφορείων με τις μπλε στάσεις και τις πινακίδες δίνει έναν συνεχή ρυθμό κίνησης. Άνθρωποι κάθε ηλικίας περιμένουν στα πεζοδρόμια, κοιτάζοντας το ρολόι ή τα τηλέφωνά τους, ενώ τα αστικά λεωφορεία περνούν διαρκώς.  Στα ισόγεια των ψηλών κτιρίων, η ζωή συνεχίζεται με μαγαζιά μικρής κλίμακας, μικρομαγαζάκια παροχής υπηρεσιών, καταστήματα χρηματικών μεταφορών και συνοικιακά καφέ.

Εκεί, ο κόσμος κάνει μια σύντομη στάση για έναν γρήγορο καφέ στο χέρι, μια σύντομη συνομιλία ή τις καθημερινές του δουλειές. Ο ήλιος που πέφτει ανάμεσα στα ψηλά κτίρια δημιουργεί έντονες αντιθέσεις φωτός και σκιών στην άσφαλτο και τα πεζοδρόμια. Η Χαλκοκονδύλη συμπυκνώνει όλη την αντιφατική γοητεία της Αθήνας: την παλιά βιομηχανική και επαγγελματική της αύρα, την καθημερινή βοή των συγκοινωνιών και την ταχεία μετάβαση στη νέα εποχή του τουρισμού και της αστικής ανάπλασης. Ένας περίπατος εδώ είναι πάντα μια υπενθύμιση του πως η πόλη αλλάζει, διατηρώντας όμως πάντα τις σταθερές της γωνίες.

Απόγευμα Πέμπτης: Η άλλη πλευρά του Πέτρου

25 Σεπτεμβρίου 2026 / Σχολιάστε

Στο site μας, έχουμε συνηθίσει να σας μεταφέρουμε σε κόσμους μακρινούς και άγνωστους, συχνά μέσα από τις ιστορίες ανθρώπων που ακολουθούν μονοπάτια διαφορετικά. Σήμερα, όμως, η πυξίδα μας στρέφεται κάπου πιο κοντά, κάπου που η ομορφιά κρύβεται στην απλότητα και την καθημερινότητα. Ο λόγος για τον Πέτρο Πατσαλαρίδη, τον καλό μας φίλο από τη Χαλκίδα, τον ρητινοσυλλέκτη που με κάθε του ανάρτηση μας ταξιδεύει στα βουνά της Εύβοιας. Σας έχουμε μιλήσει ξανά για τη δουλειά του, για τον ιδρώτα που κυλά κάτω από τον ήλιο, για τη σχέση του με τη φύση, για το πώς η ζωή του ξεδιπλώνεται ανάμεσα στα δέντρα και τα βράχια. Αυτή τη φορά, όμως, θέλουμε να σας δείξουμε μια άλλη πλευρά του Πέτρου. Μια πλευρά που δεν έχει να κάνει με τη δουλειά του, αλλά με την ίδια του την ανθρώπινη υπόσταση. Την πλευρά που αναζητά την ηρεμία και την ομορφιά, την πλευρά που ξέρει να εκτιμά τις μικρές στιγμές που κάνουν τη ζωή όμορφη.

Η ανάρτησή του ήταν απλή, σχεδόν λιτή: “Απόγευμα Πέμπτης”. Αλλά πίσω από αυτές τις δύο λέξεις κρύβεται ένας ολόκληρος κόσμος. Κρύβεται η επιστροφή στο σπίτι, μετά από μια κουραστική μέρα. Κρύβεται η ανάγκη για χαλάρωση, για αποσυμπίεση, για σύνδεση με τον εαυτό του και με το περιβάλλον. Ο Πέτρος δεν επέλεξε να πάει κατευθείαν σπίτι του. Σταμάτησε κάπου δίπλα στη θάλασσα, κάπου που ο ορίζοντας απλώνεται μπροστά του και ο ήλιος αρχίζει να δύει, βάφοντας τον ουρανό με χρώματα μαγικά. Και εκεί, σε εκείνη την γωνιά της παραλίας, βρήκε την γαλήνη που χρειαζόταν. Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν την ανάρτησή του είναι μια απόδειξη της ικανότητάς του να βλέπει την ομορφιά εκεί που οι άλλοι βλέπουν απλά ένα τοπίο. Ένα παγκάκι, μια ομπρέλα, ένα δέντρο που σκιάζει την αμμουδιά, τα κύματα που σκάνε στην ακτή… όλα αυτά αποκτούν μια άλλη διάσταση μέσα από το φακό του.

Στην πρώτη φωτογραφία, βλέπουμε ένα παγκάκι, κενό, να περιμένει. Περιμένει κάποιον να καθίσει, να ξεκουραστεί, να απολαύσει τη θέα. Είναι ένα σύμβολο της μοναξιάς, αλλά και της ελπίδας. Ένας χώρος που μπορεί να γεμίσει με σκέψεις, με όνειρα, με αναμνήσεις. Στη δεύτερη φωτογραφία, βλέπουμε μια ομπρέλα, να στέκεται όρθια στην αμμουδιά, σαν ένας φύλακας. Προστατεύει από τον ήλιο, αλλά και από τις έγνοιες της καθημερινότητας. Είναι ένας τόπος καταφυγίου, ένας χώρος που μπορείς να βρεις την ησυχία που ζητάς. Στην τρίτη φωτογραφία, βλέπουμε ένα δέντρο, να απλώνει τα κλαδιά του πάνω από την άμμο, σαν μια αγκαλιά. Προσφέρει σκιά, αλλά και μια αίσθηση ασφάλειας. Είναι ένα σύμβολο της ζωής, της αντοχής, της δύναμης. Στην τέταρτη φωτογραφία, βλέπουμε τα κύματα, να σκάνε στην ακτή, με ένα ρυθμικό, σχεδόν υπνωτιστικό ήχο. Είναι η φωνή της θάλασσας, μια φωνή που σε καλεί να την ακούσεις, να την νιώσεις, να την αφήσεις να σε ταξιδέψει.

Αυτές οι τέσσερις φωτογραφίες, μαζί με τις δύο λέξεις του Πέτρου, αποτελούν μια ιστορία. Μια ιστορία για έναν άνθρωπο που, παρά τις δυσκολίες της δουλειάς του, ξέρει να εκτιμά τις όμορφες στιγμές. Μια ιστορία για έναν άνθρωπο που, παρά το γεγονός ότι ζει σε μια μικρή πόλη, ξέρει να βρίσκει την γαλήνη και την ηρεμία στην ίδια του την καθημερινότητα. Είναι μια ιστορία που μας υπενθυμίζει ότι η ομορφιά δεν βρίσκεται μόνο στα μεγάλα και τα εντυπωσιακά, αλλά και στα μικρά και τα απλά. Ότι η ζωή είναι γεμάτη με στιγμές που, αν τις προσέξουμε, μπορούν να μας γεμίσουν με χαρά, με ελπίδα, με αγάπη. Σε ένα κόσμο που τρέχει με γρήγορους ρυθμούς, σε ένα κόσμο που η καθημερινότητα μας πνίγει, ο Πέτρος μας δείχνει ότι υπάρχει και ένας άλλος τρόπος ζωής. Ένας τρόπος που μας επιτρέπει να σταματήσουμε, να πάρουμε μια ανάσα, να εκτιμήσουμε αυτά που έχουμε.

Πλοήγηση άρθρων

← Προηγούμενα άρθρα Επόμενα άρθρα →