Αρχική » 2026 » Ιανουάριος (Σελίδα 8)

Αρχείο μηνός Ιανουάριος 2026

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:

Οι επισκέπτες μας

0 4 3 6 6 0

Εδώ θα δείτε τα σχόλια σας!

Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον **ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ** είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν **να μας γράφετε.** Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Βασίλειος Παπίας στο Το λες και κατάντια στον «Καπράλο», στο λόφο Κολωνού27 Ιουλίου 2025
Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…
Panos Chatziliadis στο Οι αέρηδες των Κυκλάδων στην Αμοργό για λίγη δροσιά!26 Ιουνίου 2025
Κάθε Ελληνικό νησί ήταν πάντα μια πρόκληση για μένα από τα παιδικά μου χρόνια, και περισσότερο η Αμοργός. Δεν κατάφερα…
Βασίλειος Παπίας στο Λιμάνι Μαντουδίου: Η Πύλη προς τις Σποράδες6 Ιουνίου 2025
Υπέροχο ενημερωτικό δελτίο!!!
Βασιλειος Παπιας στο Τελικά, τη βροχή την είδαμε την Κυριακή το απόγευμα29 Απριλίου 2025
Επιβεβαιώνω όλα τα αναγραφόμενα του φίλου μου Νίκου γιατί εκείνες τις ώρες ήμασταν μαζί. Η δικιά μου γνώμη είναι ότι....πλέον…
Βασίλειος Παπίας στο Ο Κώστας και η Άννυ ταξίδεψαν στο Κανκούν του Μεξικό23 Απριλίου 2025
Αχ τι όμορφα μέρη υπάρχουν!!! Να περνάνε καλά τα παιδιά!!!

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!

Ιανουάριος 2026
Κ	Δ	Τ	Τ	Π	Π	Σ
	1	2	3
4	5	6	7	8	9	10
11	12	13	14	15	16	17
18	19	20	21	22	23	24
25	26	27	28	29	30	31

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου.

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του **ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ** θα δείτε αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ**.

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου**, Λευτέρης του Κουμαλή**, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο **Κωστής Θεοδωράκης** και ο εγγονός του, ο **Μανώλης Βολυράκης** και δίπλα του ο γιος του, ο **Αγησίλαος**. Δείτε **ΕΔΩ** ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό **"Κ"** που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της **ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ**. Για να καταλάβετε τι λέω…

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 181 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

Έτοιμο και το και το 447 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩ το τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434, ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431, ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394 ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Βουδαπέστη και Καστοριά με ένα μπολ Γκούλας

6 Ιανουαρίου 2026 / Σχολιάστε

Όταν το κρύο αρχίζει να «τσιμπάει» στις πλαγιές της Καστοριάς και η ομίχλη αγκαλιάζει τους Αμπελόκηπους, η κουζίνα στο «Αθήρι» μεταμορφώνεται σε ένα καταφύγιο αναμνήσεων. Εκεί, η ιδιοκτήτρια και σεφ Ευθαλία Ρουσκοπούλου, δεν ανακατεύει απλώς κατσαρόλες· ανακατεύει την ίδια την ιστορία της οικογένειάς της. Υπάρχουν φαγητά που σε χορταίνουν και φαγητά που σε «ταξιδεύουν». Το Γκούλας της Ευθαλίας ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Είναι η ζωντανή κληρονομιά της γιαγιάς Φωτεινής, που έφερε μαζί της από την Ουγγαρία τα μυστικά της αυθεντικής πάπρικας και την τέχνη του αργού μαγειρέματος.

Κάθε κουταλιά είναι ένας φόρος τιμής σε εκείνη την κουζίνα της γιαγιάς, όπου η αγάπη μετριόταν σε ώρες αναμονής πάνω από τη φωτιά και σε μυρωδιές που πλημμύριζαν το σπίτι. Στο «Αθήρι», η Ευθαλία μας παρουσιάζει το Γκούλας σε δύο εμβληματικές μορφές: Η Γκούλας Σούπα: Μέσα στο παραδοσιακό σκεύος, το βαθύ κόκκινο χρώμα της πάπρικας «καίει» σαν μικρή εστία φωτιάς. Ζουμερό μοσχαράκι, καρότα και πατάτες μελώνουν μέσα σε έναν ζωμό πλούσιο και αρωματικό. Είναι το απόλυτο αντίδοτο στον χειμώνα. Γκούλας με χειροποίητα ζυμαρικά: Εδώ η ένταση της σάλτσας συναντά την τρυφερότητα. Τα χειροποίητα ζυμαρικά, φτιαγμένα με τον παλιό τρόπο, γίνονται ο ιδανικός «καμβάς» για να αναδειχθεί το κρέας, ενώ μια δόση δροσερής κρέμας και τα φρέσκα μυρωδικά απογειώνουν το πιάτο στο σήμερα.

Ένα μάθημα από το θερμοκήπιο του Πέτρου…

6 Ιανουαρίου 2026 / Σχολιάστε

Υπάρχει μια ιδιαίτερη ιεροτελεστία στο να φτιάχνεις τον δικό σου κήπο. Ξεκινάει από το χώμα στα νύχια, συνεχίζεται με το καθημερινό πότισμα και κορυφώνεται με εκείνη την κρυφή περηφάνια όταν βλέπεις τα πρώτα πράσινα φύλλα να ορθώνονται με σθένος. Για τους ερασιτέχνες κηπουρούς, αυτά τα φυτά δεν είναι απλώς “κηπευτικά”· είναι η σύνδεσή με τη γη, είναι η υπόσχεση για το καθαρό φαγητό στο τραπέζι της οικογένειας.

Φέτος, ο Καλό φίλος Πέτρος πήρε όλες τις προφυλάξεις. Έστησε το θερμοκήπιο, το έντυσε με νάιλον, στρεέωσε τα καλάμια με προσοχή. Ήθελε να προσφέρει στις ντοματιές του ένα ασφαλές σπίτι, μακριά από τα δόντια του παγετού. Τις έβλεπε να μεγαλώνουν, να δένουν καρπό, να γεμίζουν το χώρο με εκείνη την έντονη, υπέροχη μυρωδιά του καλοκαιριού που πλησιάζει. Και μετά, ήρθε ένα πρωινό.

Εκεί που περιμένεις να δεις το ζωντανό πράσινο να σε καλωσορίζει, αντικρίζεις τη σιωπή του μαύρου. Ο παγετός, αθόρυβος και ανελέητος, κατάφερε να τρυπώσει εκεί που νομίζαμε πως είχαμε οχυρωθεί. Οι ντοματιές, που μέχρι χθες έσφυζαν από ζωή, τώρα κρέμονται μαραζωμένες πάνω στα δεσίματά τους, σαν να παραδόθηκαν σε μια μάχη που ήταν άνιση από την αρχή.

Όταν η φύση «καλημερίζει» την περιφέρεια…

5 Ιανουαρίου 2026 / Σχολιάστε

Υπάρχει μια ιδιαίτερη μαγεία στο να ξυπνάς πριν από τον ήλιο. Εκείνες τις στιγμές που η πόλη ακόμα κοιμάται και η ησυχία είναι τόσο βαθιά, που μπορείς να ακούσεις τις σκέψεις σου. Για πολλούς από εμάς που ζούμε ανάμεσα σε πολυκατοικίες, το ξημέρωμα είναι συχνά μια χαμένη ευκαιρία, κρυμμένη πίσω από τόνους τσιμέντου και τα τεχνητά φώτα του δρόμου. Στην επαρχία, όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Εκεί, ο ορίζοντας είναι ανοιχτός. Εκεί, ο ουρανός δεν είναι απλά ένα φόντο, αλλά ο πρωταγωνιστής. Ο καλός μας φίλος, ο Πέτρος, που ζει στη Χαλκίδα, έχει την τύχη (και την πειθαρχία) να βιώνει αυτή τη μετάβαση καθημερινά. Η δουλειά του στο δάσος τον καλεί νωρίς, και η διαδρομή του προς τα εκεί είναι ένα δώρο που επαναλαμβάνεται κάθε πρωί. Από το σκοτάδι στην έκρηξη των χρωμάτων

Οι φωτογραφίες που μοιράστηκε μαζί μας ο Πέτρος δεν είναι απλά λήψεις· είναι μια ιεροτελεστία. Όλα ξεκινούν με εκείνο το βαθύ μπλε και τις σιλουέτες των κυπαρισσιών να στέκονται αγέρωχες απέναντι στο πρώτο, αμυδρό πορτοκαλί φως. Λίγα λεπτά αργότερα, καθώς οδηγεί στον δρόμο της Χαλκίδας, ο ουρανός «φλέγεται». Τα σύννεφα παίρνουν αποχρώσεις του ροζ, του βιολετί και του έντονου κόκκινου, μετατρέποντας μια συνηθισμένη διαδρομή σε έναν ζωντανό πίνακα ζωγραφικής.

40.000 “Ευχαριστώ” για την εμπιστοσύνη σας!

5 Ιανουαρίου 2026 / Σχολιάστε

Στον «ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ», ποτέ δεν κυνηγήσαμε τα «κλικ» με φθηνούς εντυπωσιασμούς. Πιστεύαμε πάντα ότι η αλήθεια, η ποιότητα και η καθαρή ματιά στα πράγματα έχουν τη δική τους δύναμη. Σήμερα, η δική σας ανταπόκριση μας δικαιώνει. Ξεπεράσαμε τους 40.000 μοναδικούς επισκέπτες και η χαρά μας δεν περιγράφεται! Συνεχίζουμε μαζί, προσεγγίζοντας τη ζωή από την πλευρά που της αξίζει: την αληθινή. Σας ευχαριστούμε που είστε κομμάτι αυτής της προσπάθειας.

Βενέτικος και χιόνια σε Καϊμακτσαλάν – Λασίθι

4 Ιανουαρίου 2026 / Σχολιάστε

Ο χειμώνας έδειξε για τα καλά τα δόντια του τις τελευταίες ημέρες, με τον υδράργυρο να κάνει «βουτιά» σε πολλές περιοχές της χώρας. Οι πολικές θερμοκρασίες μπορεί να δυσκολεύουν την καθημερινότητα, όμως η φύση φρόντισε να μας αποζημιώσει με εικόνες σπάνιας ομορφιάς που θυμίζουν τοπία της Βόρειας Ευρώπης. Στα Γρεβενά, το σκηνικό είναι πραγματικά απόκοσμο. Ο ποταμός Βενέτικος, ένας από τους ομορφότερους της Ελλάδας, παραδόθηκε στο δριμύ ψύχος. Τα ορμητικά νερά του «κοκκάλωσαν», δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό στρώμα πάγου που καλύπτει την επιφάνειά του, προσφέροντας ένα θέαμα που σπάνια αντικρίζει κανείς με τέτοια ένταση.

Την ίδια ώρα, το Καϊμακτσαλάν φόρεσε τα λευκά του. Το χιόνι κάλυψε τις πλαγιές του βουνού, προσελκύοντας δεκάδες επισκέπτες που έσπευσαν να απολαύσουν το χειμωνιάτικο τοπίο. Παρά τις χαμηλές θερμοκρασίες, η διάθεση παρέμεινε στα ύψη, με το χιονοδρομικό κέντρο να σφύζει από ζωή. Η φωτογραφία δείχνει ξακάθαρα τη διάθεση των ανθρώπων για παιχνίδι. Επειδή όλοι έχουμε μέσα μας ένα παιδί που ψάχνει ευκαιρίες για να του δώσει χώρο να εκφραστεί…

Η κακοκαιρία δεν άφησε παραπονεμένη ούτε την Κρήτη. Στο Οροπέδιο Λασιθίου, η πρωινή πάχνη και το χιόνι μεταμόρφωσαν τον κάμπο σε μια απέραντη λευκή έκταση. Η ηρεμία του τοπίου κάτω από τον καθαρό ουρανό δημιουργεί μια ατμόσφαιρα γαλήνης, αποδεικνύοντας ότι ο χειμώνας στα ορεινά της Κρήτης είναι μια εμπειρία μοναδική. Πηγή Φωτογραφιών: Οι υπέροχες λήψεις προέρχονται από τις ομάδες Fire & Weather Hellas και Meteo Hellas στο Facebook, τα μέλη των οποίων απαθανάτισαν με τον καλύτερο τρόπο το πέρασμα του ψύχους από τη χώρα μας.

H «αστυνόμευση» του κόσμου υπερβαίνει το Δίκαιο

4 Ιανουαρίου 2026 / Σχολιάστε

H διεθνής κοινότητα παρακολουθεί αμήχανη μια επιχείρηση που πολλοί χαρακτηρίζουν ως «κρατική απαγωγή» και άλλοι ως «επιβολή της δικαιοσύνης». Η σύλληψη ενός εν ενεργεία ηγέτη σε ξένο έδαφος από τον στρατό μιας άλλης χώρας, χωρίς την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ανοίγει έναν επικίνδυνο ασκό του Αιόλου. Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, η εθνική κυριαρχία είναι απαραβίαστη.

Η χρήση βίας επιτρέπεται μόνο σε περιπτώσεις αυτοάμυνας ή με ρητή εντολή του ΟΗΕ. Η Ουάσιγκτον βασίζει τις πράξεις της σε ποινικά κατηγορητήρια για «ναρκο-τρομοκρατία» (narco-terrorism). Θεωρώντας ότι ο Μαδούρο δεν είναι ο νόμιμος πρόεδρος αλλά ο αρχηγός ενός καρτέλ, οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν την επιχείρηση όχι ως πόλεμο, αλλά ως «εκτέλεση εντάλματος». Αυτή η πρακτική καταργεί τη διπλωματική ασυλία και την αρχή της μη επέμβασης. Αν κάθε κράτος μπορούσε να συλλαμβάνει ηγέτες που θεωρεί «εγκληματίες» βάσει των δικών του νόμων, η διεθνής τάξη θα κατέρρεε σε ένα καθεστώς παγκόσμιας αναρχίας.

Η κριτική σου για τη στάση του ΟΗΕ είναι εύστοχη. Ζούμε σε μια εποχή όπου οι διεθνείς οργανισμοί δείχνουν παράλυτοι μπροστά στις μεγάλες δυνάμεις. Η πόλωση μεταξύ ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας στο Συμβούλιο Ασφαλείας σημαίνει ότι καμία ουσιαστική απόφαση δεν μπορεί να ληφθεί. Οι εκκλησεις για «αυτοσυγκράτηση» και «σεβασμό του δικαίου» ακούγονται συχνά ως κενό γράμμα όταν οι πύραυλοι έχουν ήδη πέσει και οι ηγέτες έχουν ήδη μεταφερθεί σε αμερικανικά κρατητήρια.

Η Αποτυχία των ΜΜΕ: Δημοσιογραφία ή «Στενογραφία»;

Η μετατροπή των ειδησεογραφικών πρακτορείων σε απλούς αναμεταδότες των δελτίων τύπου του Λευκού Οίκου ή του Πενταγώνου αποτελεί σοβαρό πλήγμα για τη δημοκρατία. Πολλά μέσα υιοθετούν άκριτα την ορολογία των εισβολέων (π.χ. «απελευθέρωση» αντί για «επέμβαση»), παραμερίζοντας τις ανθρωπιστικές επιπτώσεις και τη νομική διάσταση. Όταν η ενημέρωση περιορίζεται σε “Live Blogs” που αναπαράγουν αναρτήσεις από τα social media των πρωταγωνιστών, η βαθύτερη ανάλυση και η κριτική ματιά θυσιάζονται στον βωμό της ταχύτητας και της θεαματικότητας.

Η νέα αρχή της Πέπας στην Αθήνα, στο “λιμάνι” της

3 Ιανουαρίου 2026 / Σχολιάστε

Υπάρχουν κάποιες στιγμές που το χαμόγελο δεν είναι απλώς μια έκφραση, αλλά ολόκληρη η ιστορία ενός ανθρώπου. Χθες, η φίλη μας η Πέπα, με καταγωγή από τη Βουλγαρία, άνοιξε την πόρτα του δικού της σπιτιού. Μετά από χρόνια περιπλανήσεων, ενοικίων και της αβεβαιότητας που κουβαλά η ζωή του μετανάστη, η Πέπα και ο γιος της βρήκαν επιτέλους το δικό τους «λιμάνι». Η μετακόμιση δεν ήταν μόνο κούτες και έπιπλα. Ήταν η μεταφορά μιας ολόκληρης ζωής σε ένα μέρος που πλέον τους ανήκει.

Η Πέπα ήρθε στη χώρα μας αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο και σήμερα, έχοντας κερδίσει την αγάπη και τον σεβασμό των φίλων της, δηλώνει πως εδώ είναι ο τόπος της. Δεν θέλει να φύγει· θέλει να ριζώσει δίπλα στους ανθρώπους που την αγκάλιασαν. Όπως σε κάθε σημαντική στιγμή, οι φίλοι ήταν εκεί. Με τάξη, ασφάλεια και πολλή διάθεση, βοηθήσαμε όλοι να στηθεί το νέο σπιτικό. Το φορτηγό ξεφόρτωνε, οι κούτες ανέβαιναν στις κλασικές αθηναϊκές βεράντες και η ατμόσφαιρα ήταν γεμάτη από εκείνη τη γλυκιά κούραση της δημιουργίας.

Η συνεργασία με το συνεργείο μετακόμισης ήταν άψογη, κάνοντας τη διαδικασία να κυλήσει σαν το νερό. Βλέποντας το πλατύ χαμόγελο της Πέπας και τη χαρά του γιου της, θυμηθήκαμε πως, παρά τις δυσκολίες του «συστήματος», η ελπίδα παραμένει η πιο ισχυρή κινητήριος δύναμη. Πέπα μας, καλορίζικο! Σου ευχόμαστε μέσα σε αυτούς τους τοίχους να ζήσεις στιγμές που θα ξεπεράσουν και τα πιο τολμηρά σου όνειρα. Να το αγαπήσεις, να το χαρείς και να γεμίσει το νέο σου σπιτικό με γέλια, φως και αγάπη.

Αρχείο μηνός Ιανουάριος 2026

Τελευταίες Αναρτήσεις:

Οι επισκέπτες μας

Εδώ θα δείτε τα σχόλια σας!

Η ώρα του δειλινού...

Ραδιόφωνα

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 181

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 447

Ο τόπος που αγαπώ

Νίκος Ελ. Θεοδωράκης