Αρχείο κατηγορίας Επικαιρότητα

Η ατμόσφαιρα ήταν ακόμα τυλιγμένη στην υγρή, δροσερή σιωπή του πρωινού. Στο Νόρθ Βανκούβερ, οι δρόμοι δεν είχαν ξυπνήσει ακόμα πλήρως, κρατώντας αυτή την ευεργετική ησυχία που τόσο αγαπούν οι πρώτοι πεζοπόροι. Καθώς περπατούσα, απολαμβάνοντας το απαλό φως που άρχιζε να διαλύει τη νύχτα, το μάτι μου έπεσε σε μια κινούμενη σκιά. Δεν ήταν ένα φύλλο παρασυρμένο από τον αέρα, ούτε μια οφθαλμαπάτη. Ήταν ένα μικρούλης σκίουρος.

Μαύρος σαν βελούδο και τόσο γρήγορος που θύμιζε ριπή ανέμου, διέσχιζε τον γκριζομπλέ ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Η ουρά του, πυκνή και επιβλητική, λειτουργούσε σαν αντίβαρο σε αυτή την ξαφνική, αποφασιστική κίνηση. Δεν περπατούσε—έτρεχε. Με κάθε άκρο τεντωμένο, το σώμα του σχημάτιζε μια δυναμική καμπύλη ενέργειας. Ήταν η ενσάρκωση του επείγοντος, η φυσική έκφραση της φράσης: «Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο!». Τι τον έσπρωχνε σε τέτοια βιασύνη;

 Ένα ξεχασμένο βελανίδι που έπρεπε να θαφτεί πριν ανατείλει για τα καλά ο ήλιος; Η συνάντηση με τον πρωινό του έρωτα; Ή απλώς η αγνή χαρά της κίνησης, η ανάγκη να νιώσει την αίσθηση της ταχύτητας κάτω από τα πόδια του σε έναν άδειο από κόσμο δρόμο; Σε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου, η μικροσκοπική του σιλουέτα, σε αντίθεση με το τεράστιο, απρόσωπο τοπίο της ασφάλτου, έδειχνε την άγρια ζωή που αντιστέκεται ακόμα μέσα στην αστική ζούγκλα. Μας θύμισε ότι κάθε δρόμος, κάθε πεζοδρόμιο, είναι απλώς ένας διάδρομος στον αέναο χορό της φύσης.

Είναι αρκετά συνηθισμένο στην Ελλάδα, ειδικά τον Αύγουστο, να κλείνουν ορισμένα μαγαζιά.  Ο Αύγουστος είναι ο κατεξοχήν μήνας διακοπών για τους Έλληνες. Πολλοί ιδιοκτήτες μαγαζιών και εργαζόμενοι κλείνουν τις επιχειρήσεις τους για να κάνουν τις καλοκαιρινές τους διακοπές, συχνά επιστρέφοντας στα χωριά τους ή τα νησιά.  Ενώ σε τουριστικές περιοχές (όπως τα νησιά) τα μαγαζιά συνήθως μένουν ανοιχτά για να εξυπηρετήσουν τους τουρίστες, σε μη τουριστικές περιοχές των μεγάλων πόλεων, όπως η Αθήνα, μπορεί να παρατηρηθεί μειωμένη κίνηση ή ακόμα και κλειστά καταστήματα. Τα μεγάλα πολυκαταστήματα και τα σούπερ μάρκετ λειτουργούν συνήθως κανονικά, με εξαίρεση την αργία του Δεκαπενταύγουστου. Οι φωτογραφίες είναι χθεσινές από μαγαζιά γύρω στην πλατεία Αττικής.

Η Ακτή του Ήλιου στον Άλιμο είναι ουσιαστικά η σύγχρονη εκδοχή της παλαιότερης οργανωμένης παραλίας που υπήρχε εκεί από τη δεκαετία του 1960. Ο χώρος ήταν για πολλά χρόνια δημοφιλής προορισμός για Αθηναίους που ήθελαν να κάνουν μπάνιο κοντά στην πόλη. Μιλώντας για τον Άλιμο αναφερόμαστε στο Καλαμάκι. Οι μεγαλύτεροι είμαι βέβαιος ότι το θυμούνται αυτό.

Η σύγχρονη μορφή της Ακτής του Ήλιου, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα με τις οργανωμένες εγκαταστάσεις, beach bars, εστιατόρια, ναυαγοσώστες και event spaces, δημιουργήθηκε με ανακαίνιση και εκσυγχρονισμό στις αρχές της δεκαετίας του 2000, και συγκεκριμένα γύρω στο 2004–2005, με αφορμή και τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.

Η περιοχή παραμένει υπό τη διαχείριση του Δήμου Αλίμου και ιδιωτών μέσω μακροχρόνιων μισθώσεων, και συνεχώς ανανεώνεται για να προσελκύει επισκέπτες. Εδώ ήρθαμε την προηγούμενη εβδομάδα με την Άννυ και την Κατρίν για μπάνιο. Και φύγαμε, άρον – άρον, όταν μας έπιασε μια δυνατή μπόρα. Δείτε και το δημοσίευμα που κάναμε τότε, ΕΔΩ.

Αίγινα, λιμάνι— ένα από τα πιο γραφικά και δημοφιλή σημεία του νησιού. Μπορεί κανείς να δει το καραβάκι να δένει στην αποβάθρα, τουρίστες να περπατούν, και στο βάθος τα όμορφα νεοκλασικά κτήρια με τις κόκκινες στέγες και τις ιστιοπλοϊκές βάρκες. Τι μπορείς να κάνεις εκεί αυτή την εποχή; Μικρά ταξίδια με καΐκι σε Μονή, Αγκίστρι ή Πέρδικα. Ταβέρνες κοντά στο λιμάνι για φρέσκο ψάρι. Πολιτιστικά σημεία, όπως ο ναός της Αφαίας ή το Αρχαιολογικό Μουσείο.

Πίσω από ένα ασημί Suzuki Jimny και μερικά άλλα οχήματα, ένα εντυπωσιακό τριώροφο κτίριο, στο λιμάνι της Αίγινας, τραβάει την προσοχή κάτω από τον καταγάλανο ουρανό. Το κτίριο, με την κιτρινισμένη πρόσοψή του που φέρει τα σημάδια του χρόνου και της έκθεσης στα στοιχεία, διαθέτει περίτεχνα μπαλκόνια με σιδερένιες κιγκλιδώσεις στον δεύτερο και τρίτο όροφο, ενώ τα παράθυρα του προστατεύονται από ξύλινα, κίτρινα παντζούρια που δίνουν μια ζεστή, παραδοσιακή νότα.

Χρωματιστές ομπρέλες και γραφικά σοκάκια στην καρδιά της Αίγινας – κάθε γωνιά και μια μικρή έκπληξη! Μια στενή ανάσα καλοκαιριού, όπου οι ομπρέλες αιωρούνται σαν όνειρα πάνω απ’ τα βήματα — και κάθε πέτρινο σοκάκι ψιθυρίζει ιστορίες του νησιού. Θυμάμαι καλοκαίρια που μοσχοβολούσαν βασιλικό και παγωτό λεμόνι… κάπου εδώ, κάτω απ’ τις ομπρέλες που αρμενίζουν στον αέρα. Κάπως έτσι χωράνε τα μεγάλα όνειρα στα πιο μικρά μέρη. Ευχαριστούμε την Άννυ για τις φωτογραφίες.

Με τη Άννυ τη Σούλα και την Κριστίν πήγαμε χθες το μεσημέρι στην Ακτή του Ήλιου στον Άλιμο. Είναι ιδιαίτερα δημοφιλής για τα καθαρά νερά της και τις οργανωμένες παροχές, όπως φαίνεται και στη φωτογραφία με τα φουσκωτά παιχνίδια στη θάλασσα. Παρά το σύννεφο που φαίνεται στον ορίζοντα να απειλεί με καταιγίδα, η παραλία ήταν γεμάτη ζωή και κόσμο που απολάμβανε τη θάλασσα.

Ήταν μια καλοκαιρινή μέρα με τον ήλιο ψηλά, τον αέρα ζεστό αλλά δροσερό όσο πλησίαζες το νερό, και  παρούσα τη μυρωδιά της αντηλιακής κρέμας να αναμειγνύεται με την αλμύρα της θάλασσας. Καθώς έφτανες στην παραλία, αντίκριζεςς έναν ζωντανό μικρόκοσμο: οικογένειες κάτω από ομπρέλες, ζευγάρια ξαπλωμένα σε ξαπλώστρες, παρέες νέων να παίζουν ρακέτες και παιδιά να τρέχουν με παγωτά στα χέρια.

Στο βάθος, τα πολύχρωμα φουσκωτά στη θάλασσα δημιουργούν ένα σκηνικό παιχνιδιού και ανεμελιάς — μικροί και μεγάλοι σκαρφαλώνουν, γελούν, βουτάνε. Η θάλασσα είναι δροσερή, με κύματα που φτάνουν απαλά στην ακτή και αφρίζουν πάνω στην υγρή άμμο. Μπαίνεις στο νερό και αισθάνεσαι την ένταση της πόλης να ξεπλένεται. Το φως του ήλιου αντανακλά πάνω στο νερό, τυφλώνει γλυκά, και όλα μοιάζουν λίγο πιο ήρεμα, λίγο πιο όμορφα.

Φαίνεται πως στο Σύνταγμα η επόμενη μέρα μετά τον καύσωνα μέρα έφερε συννεφιά, όπως δείχνει η φωτογραφία, αλλά όχι βροχή. Ο χθεσινός ουρανός ήταν γεμάτος πυκνά σύννεφα, όμως το φως της ημέρας παρέμενε έντονο. Ο κόσμος κυκλοφορούσε κανονικά, ίσως απολαμβάνοντας τη δροσιά που έφερε η αλλαγή στον καιρό και η Βουλή στο βάθος δίνει το γνώριμο πολιτικό πλαίσιο της περιοχής.

Η αλλαγή του καιρού στην Αθήνα μετά από έναν καύσωνα, όπως δείχνει και η φωτογραφία από το Σύνταγμα, είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται συχνά τα τελευταία χρόνια, ειδικά μέσα στο καλοκαίρι. Μετά από παρατεταμένες περιόδους υψηλών θερμοκρασιών, ακολουθούν ημέρες με πιο δροσερό καιρό, αυξημένη νέφωση και μερικές φορές μπόρες ή καταιγίδες, αν και σε αυτή την περίπτωση δεν υπήρξε βροχή.

Αυτό το μοτίβο καιρικών εναλλαγών συνδέεται με την αστάθεια στην ατμόσφαιρα που προκαλείται από την έντονη θέρμανση του εδάφους. Με την κλιματική αλλαγή, που εντείνει τα ακραία φαινόμενα, όπως καύσωνες και απότομες μεταβολές του καιρού. Με τη γεωγραφική θέση της Αθήνας, που είναι ευάλωτη σε θερμά κύματα από τη Βόρεια Αφρική αλλά και σε ψυχρότερες μάζες από τα βόρεια Βαλκάνια.

Ο Χάρης Φασουλάς είναι γνωστός στην Κρήτη (και όχι μόνο) ως τραγουδιστής με έμφαση στο παραδοσιακό, έντεχνο και λαϊκό ελληνικό τραγούδι. Το ρεπερτόριό του περιλαμβάνει: Παραδοσιακά & Κρητικά τραγούδια. Ριζίτικα και συρτά. Μαντινάδες. Κλασικά τραγούδια της Κρήτης από καλλιτέχνες όπως ο Νίκος Ξυλούρης, ο Βασίλης Σκουλάς, ο Ψαραντώνης κ.ά. Κι ακόμα Έντεχνα & Λαϊκά τραγούδια. Ερμηνεύει και τραγούδια από μεγάλους Έλληνες συνθέτες και στιχουργούς όπως: Μάνος Χατζιδάκις, Μίκης Θεοδωράκης, Θάνος Μικρούτσικος, Σταύρος Ξαρχάκος, Διονύσης Τσακνής, Σωκράτης Μάλαμας. Ο Χάρης Φασουλάς έχει επίσης ηχογραφήσει πρωτότυπα τραγούδια, είτε σε δικούς του στίχους και μουσική είτε σε συνεργασία με σύγχρονους στιχουργούς και συνθέτες.