Με τα χρώματα θέλουμε να «παίξουμε» σήμερα, «ποντάροντας» στις μαγευτικές φωτογραφίες από το ξημέρωμα που τράβηξε ο φίλος μας ο Πέτρος, καθώς βρισκόταν στον δρόμο προς τη δουλειά του προς το δάσος. Τι ομορφιά είναι αυτή! Πραγματικά, τα μάτια ελκύονται, λες και δεν μπορούν ή αρνούνται να αντισταθούν στον μαγνήτη που έχουν μπροστά τους. Έτσι συνέβη και σε εμάς, και είμαι βέβαιος ότι θα συμβεί και σε εσάς, από όποια συσκευή κι αν τις βλέπετε.
Στις εικόνες αυτές, ο πρωινός ουρανός μοιάζει να έχει τυλιχθεί στις φλόγες. Ένα εντυπωσιακό, πύρινο πορτοκαλί χρώμα απλώνεται ανάμεσα σε βαριά, δραματικά σύννεφα, καθρεφτίζοντας πάνω στη βρεγμένη άσφαλτο του δρόμου. Η υγρή άσφαλτος λειτουργεί σαν φυσικός καθρέφτης, πολλαπλασιάζοντας το μεγαλείο της φύσης και δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα κινηματογραφική. Τα καλώδια της ΔΕΗ, οι κολόνες φωτισμού και τα σπίτια στο βάθος στέκονται σαν σιωπηλοί μάρτυρες σε αυτό το καθημερινό, αλλά ταυτόχρονα μοναδικό θαύμα της ανατολής.
Αυτές οι εικόνες, πέρα από τον οπτικό θαυμασμό που προσφέρουν, μας οδηγούν αναπόφευκτα σε βαθύτερες σκέψεις για τη δημιουργία. Πόσο ωραία θα ήταν τα πράγματα γύρω μας, αν δεν παρενέβαινε ο άνθρωπος και αν δεν ενέδιδε στο εύκολο κέρδος, χωρίς να λογαριάζει τις επιπτώσεις στην ποιότητα της ζωής του; Αχ, πόσο ωραία θα ήταν η ζωή, αν την αφήναμε να λειτουργήσει χωρίς τις καταστροφικές του παρεμβάσεις…
Η φύση έχει τον δικό της, αλάνθαστο τρόπο να μας υπενθυμίζει την αξία της αρμονίας. Κάθε αυγή είναι μια καινούργια ευκαιρία, ένας καμβάς που βάφεται με χρώματα ανεπανάληπτα, τα οποία καμία ανθρώπινη τεχνολογία δεν μπορεί να αντιγράψει πιστά. Ωστόσο, αντί να σταθούμε με δέος απέναντι σε αυτό το μεγαλείο, συχνά το αντιμετωπίζουμε ως πεδίο εκμετάλλευσης. Η ανεξέλεγκτη τσιμεντοποίηση, η ρύπανση και η αλóγιστη καταστροφική δράση απομακρύνουν τον σύγχρονο άνθρωπο από τις ρίζες του.
Ας αφήσουμε λοιπόν αυτές τις φωτογραφίες του Πέτρου να γίνουν κάτι παραπάνω από ένα όμορφο στιγμιότυπο στην οθόνη μας. Ας λειτουργήσουν ως καμπανάκι συνειδητοποίησης. Αν δεν προστατεύσουμε το φυσικό μας περιβάλλον και τους δρόμους που διασχίζουμε καθημερινά, κινδυνεύουμε να χάσουμε την ίδια την ψυχή και τα χρώματα της ζωής μας. Η ομορφιά εξακολουθεί να υπάρχει γύρω μας – αρκεί να έχουμε τα μάτια ανοιχτά για να τη δούμε και τη διάθεση να την προστατεύσουμε.
