Η Πράγα είναι μια πόλη που σε μαγεύει σε κάθε της γωνιά, όμως η ομορφιά της αποκαλύπτεται με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο όταν τη θαυμάζεις από το νερό. Η περιήγηση με το πλοιάριο κατά μήκος του ποταμού Μολδάβα υπήρξε αναμφίβολα μια από τις πιο ιδιαίτερες και αξέχαστες στιγμές του ταξιδιού.
Καθώς το σκάφος γλιστρούσε ήρεμα πάνω στα σκοτεινά, καθρεφτισμένα νερά του ποταμού, οι εικόνες γύρω μας διαδέχονταν η μία την άλλη σαν πίνακα ζωγραφικής. Η επιβλητική αρχιτεκτονική της πόλης, οι ιστορικές γέφυρες με τα πέτρινα τόξα και τα επιβλητικά γλυπτά, αλλά και τα φράγματα με τα αφρισμένα νερά δημιουργούσαν ένα σκηνικό γεμάτο γαλήνη και δέος. Στο βάθος, ο λόφος Petřín και το Κάστρο της Πράγας στεκόταν αγέρωχοι κάτω από τον γλυκό, συννεφιασμένο ουρανό της δειλινής ώρας.
Βέβαια, ο καιρός αποφάσισε να κάνει τα δικά του παιχνίδια! Παρά τη σχετική δροσιά, η Άννυ —που γενικά δεν πτοείται εύκολα και αντέχει το κρύο— χρειάστηκε τελικά να επιστρατεύσει τη χρωματιστή εσάρπα της για να προστατευτεί από το δροσερό αεράκι του ποταμού. Η αλλαγή του καιρού και η απότομη ψύχρα έκαναν την ανάγκη για ζεστό ντύσιμο επιβεβλημένη, προσθέτοντας όμως ταυτόχρονα μια νότα αυθεντικής, φθινοπωρινής γοητείας στη διαδρομή. Χαμογελαστή και προστατευμένη πίσω από τα γυαλιά ηλίου της, απόλαυσε κάθε λεπτό της διαδρομής, με φόντο τα αφρισμένα κύματα και την πανοραμική θέα της πόλης.
Αυτή η βόλτα στον Μολδάβα δεν ήταν απλώς μια τουριστική περιήγηση, αλλά μια εμπειρία μοναδική, γεμάτη εικόνες, συναισθήματα και αναμνήσεις που μένουν ανεξίτηλες. Με την επιστροφή στην Ελλάδα το ερχόμενο Σάββατο, οι βαλίτσες θα είναι γεμάτες όχι μόνο με ενθύμια, αλλά και με τις ομορφότερες ιστορίες. Κι όλες αυτές οι στιγμές θα αποτελέσουν την καλύτερη «προίκα» για το επόμενο μεγάλο ταξιδιωτικό κεφάλαιο που ανοίγεται στον ορίζοντα: τη διασταύρωση του Ατλαντικού και την αναχώρηση για το μακρινό Βανκούβερ του Καναδά τον Σεπτέμβριο!
