Αρχική » 2022 » Σεπτέμβριος (Σελίδα 3)

Αρχείο μηνός Σεπτέμβριος 2022

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 7 7 8 0 0

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.
Α και κάτι ακόμα. Επειδή δεχόμασταν μεγάλη επίθεση από αυτόματα μηχανήματα για δικούς τους διαφημιστικούς λόγους θα μπείτε στον μικρό κόπο να... αποδείξετε ότι είστε άνθρωποι. Τόσο απλή δοκιμασία που θα γελάσετε!

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Σεπτέμβριος 2022
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 184 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ Κι ΕΔΩ το τ.183, ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 450

Έτοιμο και το 450 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 449, ΕΔΩ το τ. 448, ΕΔΩ το τ. 447, ΕΔΩ το τ. 466, ΕΔΩ το τ. 445, ΕΔΩ το τ. 444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Και οι μέρες μας περνούν όμορφα, ήσυχα κι απλά…

Και κάπως έτσι οι μέρες μας εδώ, στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ, στην Τέμενη Αιγίου, περνούν υπέροχα, χωρίς επαναλήψεις, αλλά με όμορφα ξεχωριστά πράγματα, καθημερινά. Έχουμε βάλει στη ζωή μας το πρωινό περπάτημα. Στους μικρούς δρόμους του οικισμού με το μπόλικο πράσινο και τα δέντρα, κάτι τέτοιο είναι εφικτό. Χρειάζεται να πάει δέκα η ώρα, για να καταλάβεις τη ζέστη.

Επιπλέον, κάθε μέρα είναι πολύ διαφορετική. Προχθές είχε ζέστη, αλλά χθες ο καιρός ήταν συννεφιασμένος και η θερμοκρασία έχει αρχίσει να πέφτει. Γενικά συμβαίνει αυτό που λένε οι μετεωρολόγοι… Απλά στην επαρχία είσαι εκτεθειμένος στις καιρικές συνθήκες και όλα αυτά είναι πιο ευδιάκριτα. Δύσκολο να το κατανοήσουν εύκολα οι άνθρωποι της πόλης, αλλά συμβαίνει…

Κι εμείς το έχουμε δουλέψει και προσπαθούμε να απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή, με την ίδια χαρά που θα το κάνουμε αν ξέραμε ότι είναι η τελευταία. Αν και δεν είναι… Και ξέρουμε πως έχουμε ακόμα μέρες μπροστά μας, εμείς το κάνουμε. Και μας αρέσει. Το παραθεριστικό κέντρο αδειάζει σιγά –σιγά. Όλο και λιγοστεύουμε, όσοι είμαστε εδώ. Αλλά και πάλι μας αρέσει..

Ξημέρωμα στο παραθεριστικό κέντρο… Μοναδική ομορφιά!

Ότι αγαπώ τα πρωινά, το ξέρετε. Μια από τις πρώτες μέρες εδώ στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου έψαξα να βρω από πού βγαίνει ο ήλιος και φωτογράφισα την ανατολή του. Αυτή η ώρα έχει μια ξεχωριστή ομορφιά, οπότε και την απόλαυσα. Δείτε το αποτέλεσμα στις φωτογραφίες που τράβηξα. Ο ήλιος βγαίνει μέσα από τη θάλασσα του Κορινθιακού.

Λίγο πριν πλησιάσω στην ακροθαλασσιά η εικόνα μέσα από τα δέντρα του παραθεριστικού κέντρου ήταν αυτή. Και όπως βλέπετε δεν κυκλοφορεί ψυχή. Θα πρέπει να έχεις λόγους σοβαρούς ενώ κάνεις διακοπές να ξυπνήσεις μια τέτοια πρωινή ώρα. Αλλά εμένα μου αρέσει. Μια όμορφη μέρα ανοίγεται μπροστά μου. Αρκεί να έχω καλή διάθεση και να την απολαύσω με τον άνθρωπο μου.

Είναι να την κρατήσεις αυτή την εικόνα. Λες και έχει πάρει φωτιά η… θάλασσα! Και όμως απλά μια νέα μέρα ξεκινά. Μια μέρα που αν το θέλουμε εμείς θα το σχεδιάσουμε και θα είναι όμορφη. Επειδή σε ένα μεγάλο βαθμό από εμάς ξεκινάνε όλα. Αρκεί να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε και όλα, μα όλα, μπορούν να γίνουν. Να το θυμάστε αυτό.

Πανσέληνος, στο παραθεριστικό κέντρο στην Τέμενη Αιγίου

Ζήσαμε εδώ στην Τέμενη που βρισκόμαστε την Πανσέληνο του Σεπτέμβρη. Είχαμε φτάσει το μεσημέρι του Σαββάτου, τακτοποιηθήκαμε στον οικίσκο μας, ξεκουραστήκαμε και το βράδυ κατεβήκαμε στο κέντρο με τα διάφορα μαγαζιά. Επιλέξαμε ένα ποτό και μια κρέπα αρμυρή και καθίσαμε να θαυμάσουμε την ομορφιά με το ολόγιομο φεγγάρι. Δεν είμαι βέβαιος ότι οι φωτογραφίες που πήραμε αποδίδουν την πραγματικότητα.

Όμως ναι, είχε το κάτι άλλο, καθώς το φεγγάρι έβγαινε πάνω από τη θάλασσα και φώτιζε φυσικά τον μικρό κυματισμό της. Δεν υπάρχει πιο όμορφο, σε συνδυασμό και με το πλατάγιασμα των κυμάτων καθώς έσκαζαν πάνω στα βότσαλα. Μπορούσες να κάτσεις με τις ώρες και να το απολαμβάνεις. Το κάναμε για αρκετή ώρα. Αγαπούμε να ζούμε τέτοιες μοναδικές στιγμές!

Ονειρεμένη Πανσέληνος στο συγκεκριμένο μέρος! Αυτό είναι, να βρεθείς την κατάλληλη ώρα στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις όλη αυτή την υπέροχη δημιουργία. Ευγνώμονες που ήρθαν έτσι τα πράγματα, αν και δεν υπήρχε κανένας σχεδιασμός με συγκεκριμένη στόχευση και καταφέραμε και το ζήσαμε. Αυτή η θαμπάδα στις φωτογραφίες έχει να κάνει με την υγρασία, δίπλα στη θάλασσα.

Στον οικίσκο 151. Πρώτη φορά, με τη Σούλα εδώ…

Λίγο μετά τις 2 το μεσημέρι, χθες, τακτοποιηθήκαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ. Μας δόθηκε ο οικίσκος 151 που βλέπετε και βάλαμε τα πράγματα μας στη θέση τους. Οι πρώτες εντυπώσεις; Οι καλύτερες! Στη γραμματεία μας καλωσόρισαν με χαμόγελα και ένα μικρός τεχνικό πρόβλημα ξεπεράστηκε άμεσα, αφού υπήρχε καλή θέληση. Να ήταν έτσι απλά τα πράγματα και στην πραγματική ζωή!

Σε ξύλινο, συνήθως μέναμε με τον Δήμο όταν ερχόμασταν, συνήθως μέσα στον Μάρτιο, για τη Γενική Συνέλευση της ΠΕΤ ΟΤΕ. Και αυτό το σπιτάκι είναι μπροστά και δεξιά μας. Το γνώρισα. Όμως με τη Σούλα ερχόμαστε σε ξύλινο, πρώτη φορά. Ανακαινισμένο, καθαρό και με αιρκοντίσιον! Ε, αυτό να πω την αλήθεια μου, δεν το περίμενα. Αλλά το είδα και το ένοιωσα, καθώς η μέρα χθες ήταν ιδιαίτερα ζεστή.

Ξεκουραστήκαμε από το ταξίδι καθώς σκόπιμα χρησιμοποιήσαμε τον παλιό εθνικό δρόμο για να απολαύσουμε το ταξίδι ανάμεσα από τις πόλεις και τα χωριά και τη θάλασσα στα δεξιά μας. Κι αυτό είχε και τον παραπάνω χρόνο του και την κούραση. Αλλά ο σκοπός μας πέτυχε. Οπότε μια μικρή μεσημεριανή σιέστα, μας έφερε στα ίσια μας. Επειδή η ζωή συνεχίζεται…

Φθινοπωρινές οι εικόνες μας από την Κηφισιά…

Βρεθήκαμε την Πέμπτη το μεσημέρι στην Κηφισιά και τις ζήσαμε αυτές τις φθινοπωρινές εικόνες. Ναι, μπορεί να κιτρινίζουν τα φύλλα των δέντρων, αλλά η θερμοκρασία κρατάει καλά για Σεπτέμβρη, οπότε ας το δούμε μόνο ως φαινόμενο που παραπέμπει στο φθινόπωρο που είναι μπροστά μας. Στις μέρες που έρχονται τέτοιες εικόνες θα είναι όλο και πιο πολλές.

Μας αρέσει αυτό το πάρκο… Είναι αυτό, μπροστά στον τερματικό σταθμό του ΗΣΑΠ, εκεί που γίνονται οι ανθοκομικές εκθέσεις και άλλες δράσεις από τον τοπικό Δήμο. Υπάρχει πολύς χώρος για περπάτημα ανάμεσα στα δέντρα. Και φυσικά υπάρχει ένα καφέ που μπορείς να καθίσεις με την παρέα σου. πριν συνεχίζεις της βόλτα σου στο προάστιο αυτό της Αθήνας.

Ξέρουμε πως κάποτε η Κηφισιά αποτελούσε για τους κατοίκους του κέντρου, έναν εξοχικό προορισμό. Προσιτό, φυσικά, σε όσους είχαν τα βαλάντια. Πολλοί τον επέλεγαν για να κάνουν εδώ, ανάμεσα στο πράσινο και την εξοχή, τις καλοκαιρινές διακοπές. Βέβαια στις μέρες μας τα πράγματα έχουν αλλάξει. Αν και σύγχρονη πολιτεία πια, δεν έχει χάσει το πράσινο και τη φυσική ομορφιά της.

Ανάσα ζωής, οι μικρές διακοπές του Σεπτέμβρη!

Κάτι που θα μας βοηθήσει να τα καταφέρουμε είναι να δίνουμε στον εαυτό μας την ευκαιρία για μικρά διαλείμματα που μας αξίζουν. Τα έχουμε ανάγκη και τα χρειαζόμαστε. Αυτές οι μικρές ανάσες είναι που θα μας κρατήσουν όρθιους στη ζωή. Και θα μας δώσουν τη χαρά να ζήσουμε στιγμές, που κάποια συγκεκριμένα κέντρα θα ήθελαν πολύ να ξεχάσουμε…

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 10/09/2022

Πως είναι να κάνεις σχέδια και όνειρα για μια εβδομάδα μικρών διακοπών τον Σεπτέμβρη, προκειμένου να πας κάπου να χαλαρώσεις; Όσοι το έχουν δοκιμάσει, ξέρουν καλά πως αποτελεί μεγάλο προνόμιο να μπορείς να το καταφέρεις.

Καταρχήν υπάρχει μεγάλη ησυχία από πλευράς κινητικότητας, ενώ ο καιρός συνεχίζει να είναι καλός με μικρά, πολύ μικρά διαλείμματα αστάθειας. Τα ανοιχτά μαγαζιά στην εστίαση, σε προσέχουν περισσότερο. Έχει ελαττωθεί αισθητά η πελατεία τους, οπότε είσαι ένας από τους μοναδικούς πελάτες που πρέπει να προσέξουν.

Η θάλασσα είναι ακόμα ζεστή, αν θέλεις να κάνεις το μπάνιο σου. Τα παιδιά έχουν πάει ή ετοιμάζονται για το σχολείο τους. Και γενικά όλα δείχνουν να συνωμοτεί το σύμπαν για να περάσεις καλά, σε όποιον προορισμό επιλέξεις να πας. Όχι, δεν είναι διηγήσεις τρίτων, τα παραπάνω. Σε ένα προσωπικό άρθρο, δεν είναι ωραίο να μεταφέρεις απόψεις ανθρώπων που δεν γνωρίζεις. Κι εγώ, κάτι που δεν μ’ αρέσει, προσπαθώ να μην το κάνω.

Αντιθέτως, επιδιώκω να χρησιμοποιώ προσωπικές εμπειρίες. Μ’ αρέσει να το έχω ζήσει και μετά να το διηγηθώ. Η αλήθεια το κάνει ακόμα πιο ζωντανό. Και οι αναγνώστες που μας τιμούν με το να στρέφουν την προσοχής τους στο κομμάτι μου, επιθυμούν να έχουν το σεβασμό μου με τις αλήθειες μου.

Ο Σεπτέμβρης ήταν πάντα ένας όμορφος μήνας, στο μυαλό μου. Μπορεί να έχει τις δυσκολίες του καθώς, μετά τις διακοπές έχουν συσσωρευτεί ένα σωρό υποχρεώσεις και πληρωμές, αλλά η θερμοκρασία πάντα έπεφτε λίγο κι ένα μπουφανάκι ελαφρύ, το χρειαζόσουν το απόγευμα. Γενικά παρέπεμπαν σε κάτι διαφορετικό από την καλοκαιρινή ραστώνη.

Φυσικά ο φετινός Σεπτέμβρης διαφέρει από τους προηγούμενους ως προς την προετοιμασία, από πολλές πλευρές. Είναι πολλά αυτά που μας καλούν να αποδεχτούμε χωρίς συζήτηση και αφορούν τα πιο απαισιόδοξα σενάρια για τον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Ναι, είναι τόσο το θράσος και η παραπληροφόρηση που καθημερινά δεχόμαστε ακόμα και στους τίτλους τους (δες, ας πούμε, τον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ) και προσπαθήσουν να μας πείσουν ότι όλα είναι μια χαρά. Μάλιστα χωρίς ντροπή βάζουν στο στόχαστρο, ιδιαίτερα τους συνταξιούχους. Κάποιοι άλλοι καλλιεργούν φρούδες ελπίδες περιμένοντας από τον πρωθυπουργό της χώρα να τοποθετηθεί πάνω σε όλα αυτά τα ζητήματα, στην ομιλία του, στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο της ΔΕΘ.

Το ερώτημα είναι τι μπορεί να κάνεις; Πόσο και για πόσο, θα είναι σε θέση να βάζει χέρι στον κρατικό προϋπολογισμό, έτσι ώστε να παρουσιάζουν κάποια μπαλώματα με τις ενισχύσεις που δίνονται για το ρεύμα, το φυσικό αέριο, την επιταγή ακρίβειας για το σούπερ μάρκετ και τόσα άλλα έξοδα που «πνίγουν» τα νοικοκυριά στην καθημερινότητα τους.

Η αλήθεια λοιπόν είναι ότι όλα γύρω μας είναι μαύρα κι άραχνα. Αλλά εμείς δεν θα σταθούμε σε αυτό. Δεν είναι ο σκοπός μας μέσα σ’ αυτές τις 600 λέξεις να σας μαυρίσουμε κι άλλο την ψυχή. Ξέρουμε ότι, γι’ αυτό φροντίζουν άλλοι. Εδώ θέλουμε να σας δώσουμε μια νότα αισιοδοξίας. Να σας πούμε ότι όλα όσα ζούμε είναι κομμάτια μιας ζωής που μας αφορά, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, αλλά σίγουρα υπάρχει κάτι καλύτερο για τον καθέναν.

Μόνο που δεν πρέπει να περιμένουμε να… πέσει από τον ουρανό, ούτε και να μας προσφερθεί ως δώρο. Είναι κάτι που χρωστάμε στον εαυτό μας, να το επιδιώξουμε εμείς, με μέθοδο και σταθερά βήματα στους στόχους που έχουμε θέσει. Έτσι δεν θα πέσουμε στην παγίδα που έντεχνα μας στήνουν. Θέλουν να είμαστε ευάλωτοι, τρομαγμένοι, χωρίς ελπίδα για το αύριο για να μπορούν χωρίς ιδιαίτερο κόπο να μας χειραγωγούν, όπως άλλωστε ξέρουν καλά να κάνουν χιλιάδες χρόνια. Μια ματιά να ρίξετε στον ρου της ιστορίας θα το διαπιστώσετε με βεβαιότητα.

Ας μην τους κάνουμε λοιπόν αυτή τη χάρη. Ας προχωρήσουμε μπροστά βάζοντας , βάζοντας στόχους ρεαλιστικούς, στόχους που είμαστε σε θέση να υλοποιήσουμε και ας αφήνουμε στην κάθε μέρα τα προβλήματα που θα φέρνει. Όλα μαζί είναι ένα ασήκωτο βάρος για τις πλάτες μας.

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί στις 10/9/2022 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις»

Τον γνωρίζετε τον τηλέγραφο; Αυτό το υπέροχο λουλούδι;

Τις φωτογραφίες τις ανέβασε η Soti Mertika στην ομάδα “GreekFlora” τραβηγμένες στην τοποθεσία Varkiza Beach. Τι λουλούδι είναι; Η Marieta Fyrou αναφέρει σε σχόλιο της ότι στα Κύθηρα το λένε τηλέγραφο. Όντως! Το ψάξαμε λιγάκι και είδαμε ότι έχει απόλυτο δίκιο.

Ο τηλέγραφος (Tradescantia pallida) είναι φυτό της οικογένειας των κομμελινοειδών το οποίο είναι ιθαγενές στις ακτές του κόλπου του Μεξικού. Ο βοτανολόγος Έντουαρτ Πάλμερ ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που παρατήρησε και έδωσε λατινική ονομασία στο είδος το 1909.

Ο τηλέγραφος είναι αειθαλές, πολυετές φυτό. Διακρίνεται από επιμήκη, μυτερά φύλλα κόκκινου ή μοβ χρώματος και φέρει μικρά άνθη λευκού, ροζ ή μοβ χρώματος τα οποία έχουν τρία πέταλα. Το φυτό συνήθως πεθαίνει από τους παγετούς του χειμώνα, αλλά ξαναφυτρώνει από τις ρίζες του.

Η πανέμορφη Κέρκυρα που έχουμε γνωρίσει και αγαπήσει…

Αυτή την εποχή η εφαρμογή του Facebook ή Meta, όπως το λένε τώρα, μας δείχνει συνεχώς αναμνήσεις από την Κέρκυρα. Ήταν πέρσι τέτοιον καιρό που βρισκόμαστε με τα παιδιά μας, Κώστα και Άννυ σ’ αυτό το νησί. Μέναμε νότια, στη Vila Lou της φίλης μας Αλέκας, αλλά είχαμε την ευκαιρία να γυρίσουμε σχεδόν ολόκληρη την Κέρκυρα. Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε τότε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Όμως, επίσης χθες, η φίλη μας Αλέκα, είχε κατέβει στην πόλη της Κέρκυρας και ανέβασε τις φωτογραφίες που βλέπετε από την τοποθεσία “Ανεμόμυλος”. Υπέροχες φωτογραφίες! Το ξέρουμε αυτό το μέρος. Το 2016 στο πρώτο ταξίδι με αφορμή την επέτειο του γάμου μας ήρθαμε μια βδομάδα και το ξενοδοχείο μας βρισκόταν δυο βήματα από αυτό το σημείο, δίπλα στον Μον Ρεπό. Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε τότε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Ο “Ανεμόμυλος” είναι πολύ όμορφος. Σε ένα από τα καφέ του έχουμε καθίσει κι εμείς σε κάποια από τις βόλτες μας. Το τοπίο είναι υπέροχο, η Κέρκυρα μοναδική, όλα ξεχωρίζουν. Την Κέρκυρα θα την έχουμε πάντα στην καρδιά μας. Έχουμε ζήσει πολύ όμορφες στιγμές εκεί. Και μερικά πράγματα μένουν χαραγμένα για πάντα. Ιδιαίτερα, τα όμορφα…