Αρχική » 2022 » Σεπτέμβριος (Σελίδα 2)

Αρχείο μηνός Σεπτέμβριος 2022

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 7 7 8 0 0

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.
Α και κάτι ακόμα. Επειδή δεχόμασταν μεγάλη επίθεση από αυτόματα μηχανήματα για δικούς τους διαφημιστικούς λόγους θα μπείτε στον μικρό κόπο να... αποδείξετε ότι είστε άνθρωποι. Τόσο απλή δοκιμασία που θα γελάσετε!

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Σεπτέμβριος 2022
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 184 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ Κι ΕΔΩ το τ.183, ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 450

Έτοιμο και το 450 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 449, ΕΔΩ το τ. 448, ΕΔΩ το τ. 447, ΕΔΩ το τ. 466, ΕΔΩ το τ. 445, ΕΔΩ το τ. 444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Ελάτε να σας δείξουμε τη λίμνη Κουρνά, στα Χανιά

Η λίμνη Κουρνά βρίσκεται στα Χανιά και είναι η μοναδική λίμνη γλυκού νερού που υπάρχει στην Κρήτη. Στην αρχαιότητα ήταν γνωστή με το όνομα Κορησία, αλλά αργότερα πήρε το σημερινό όνομά της από την αραβική λέξη για τη λίμνη. Βρίσκεται σε μια πολύ όμορφη τοποθεσία, σε ένα κοίλωμα ανάμεσα σε λόφους, περίπου 4χλμ μακριά από τη Γεωργιούπολη.

Η λίμνη Κουρνά είναι σχετικά μικρή με μέγιστο μήκος 1087 μέτρα και μέγιστο πλάτος 880 μέτρα. Καλύπτει έκταση 579 στρεμμάτων και είναι γενικά ρηχή με 22,5 μέτρα μέγιστο βάθος, ενώ βρίσκεται 20 μέτρα περίπου ψηλότερα από τη θάλασσα. είναι ιδανικός προορισμός για έναν απογευματινό περίπατο, ή μια κοντινή εκδρομή μέσα στην ημέρα. Πολλοί την προτιμούν και για ένα απογευματινό πικνίκ.

Στην λίμνη Κουρνά υπάρχουν δυο πηγές στη Νοτιο-Ανατολική όχθη, από τις οποίες η μια είναι ορατή στο τέλος του καλοκαιριού, το Μάτι ή Αμάτι, όπως την αποκαλούν οι ντόπιοι. Η λίμνη τροφοδοτείται από τα νερά που κατεβάζουν τα γειτονικά βουνά και οι λόφοι, που τα πετρώματα της περιοχής διακόπτουν την υπόγεια ροή τους και δεν τους επιτρέπουν να συνεχίσουν την πορεία τους μέχρι τη θάλασσα.

Σητεία, η πατρίδα του ποιητή Βιτσέντσου Κορνάρου

Η Σητεία είναι παραλιακή πόλη της ανατολικής Κρήτης και έδρα του ομώνυμου δήμου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού, στο δυτικό μυχό του φερώνυμου όρμου, σε υψόμετρο 20 μέτρα. Απέχει 65 χιλιόμετρα από τον Άγιο Νικόλαο και 56 χιλιόμετρα από την Ιεράπετρα.

Η Σητεία όπως και το κοντινό Πισκοκέφαλο είναι η πατρίδα του ποιητή του «Ερωτόκριτου» Βιτσέντσου Κορνάρου. Όπως διαβάζουμε στο Wikipedia, η Σητεία διαθέτει μικρό αεροδρόμιο (με το όνομα Βιτσέντσος Κορνάρος), μέσω του οποίου συνδέεται με την Αθήνα και τα νησιά του Αιγαίου και αποτελεί τουριστικό θέρετρο.

Ο αρχαιολογικός χώρος Πετρά, βρίσκεται περίπου 1,5 χιλιόμετρο νοτιοανατολικά του κέντρου της Σητείας και 400 μέτρα νότια του όρμου της Σητείας, στη βόρεια ακτή της Κρήτης, στο Αιγαίο Πέλαγος. Επίσης έχει και την ποδοσφαιρική ομάδα, Α.Ο. Νίκη Σητείας..

Οι τελευταίες φωτογραφίες που πήραμε, πριν φύγουμε…

Σας έχουμε δώσει ήδη πολλά δημοσιεύματα ώς τώρα από τη βδομάδα που μείναμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Θεωρητικά έχουμε καλύψει και με το παραπάνω το πόσο ωραία περάσαμε στον ανανεωμένο ξύλινο οικίσκο που μας δόθηκε. Λίγο πριν φύγουμε τραβήξαμε μερικές φωτογραφίες, να κρατήσουμε τις τελευταίες εικόνες στο μυαλό μας.

Είναι κάτω από την παραλία. Επάνω η τραπεζαρία, όπως φαίνεται μέσα από τη συστάδα το δέντρων κι εδώ τέτοια διαφημιστικά είδαμε πολλά, διάσπαρτα, φέτος σε διάφορα σημεία να καταδεικνύουν ότι ο Ομοσπονδία Εργαζομένων του ΟΤΕ κατάφερε το 1984 να διεκδικήσει αυτή την “πολυτέλεια” για τους εργαζόμενους, αλλά και κάτι ανάλογο στο Φανάρι Κομοτηνής.

Κι εδώ στο μπαράκι δίπλα στη θάλασσα πήραμε το τελευταίο ποτό ή παγωτό μας. Ευκαιρία να δροσιστούμε από το αεράκι που ερχόταν από τη θάλασσα. Είχαμε μπροστά μας δρόμο για την Αθήνα. Αλλά ήμασταν γεμάτοι κι ευχαριστημένοι με όλα όσα ζήσαμε εκεί. Σε άλλους χρόνους και καιρούς θα σας ξαναδώσουμε μερικά πράγματα ή για τις εκδρομές που κάναμε από εκεί.

Το νησί Σπιναλόγκα με τα μάτια της φίλης μας Μαρίνας

Την ώρα που εμείς ήμασταν για μια εβδομάδα διακοπών δίπλα από το χωριό της την Ελίκυ, στην Τέμενη Αιγίου, η φίλη μας Μαρίνα ταξίδευε με τον άνδρα της, κάνοντας διακοπές στην Κρήτη. Σ’ αυτό και σε επόμενα δημοσιεύματα θα δούμε τοπία του νησιού που αποτύπωσε με τη φωτογραφική της μηχανή. Την ιστορία του, θα τη θυμάστε από την τηλεοπτική επιτυχία του MEGA “Το Νησί”.

Η Σπιναλόγκα ή Καλυδώνα είναι ένα μικρό νησί με έκταση 0,100 τ.χλμ., το οποίο κλείνει από τα βόρεια τον κόλπο της Ελούντας στον δήμο Αγίου Νικολάου του νομού Λασιθίου Κρήτης. Οχυρώθηκε άριστα από τους Βενετούς τόσο από κατασκευαστικής και αρχιτεκτονικής άποψης όσο και από απόψεως αισθητικής του όλου τοπίου που και σήμερα ακόμη διατηρεί την ομορφιά του.

Εδώ έχουμε πάει κι εμείς στο παρελθόν. Και δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ πώς καταγράψαμε τότε στο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ το γεγονός… Για την ιστορία στις 30 Μαΐου του 1903 υπογράφηκε η απόφαση για να μετατραπεί η Σπιναλόγκα σε νησί των λεπρών και στις 13 Οκτωβρίου 1904 μεταφέρθηκαν 251 ασθενείς, 148 άνδρες και 103 γυναίκες. Το νησί είναι επισκέψιμο σήμερα με καΐκια από την Πλάκα, απέναντι…

Ένα από τα βράδια μας στην Τέμενη… Μοναδική ομορφιά!

Η Σούλα κατέγραψε κι εγώ το κάνω θέμα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, εικόνες από ένα βράδυ μέσα στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ, θα ήταν νομίζω το βράδυ με την Πανσέληνο που κατεβήκαμε κάτω στα μαγαζιά της παραλίας να τσιμπήσουμε κάτι και να πιούμε ένα ποτό. Τώρα πια είμαστε σπίτι, οπότε στην ασφάλεια του σπιτιού, είναι καταγραμμένα αυτά.

Να το και το φεγγάρι, ανάμεσα στα φωτισμένα από τους προβολείς, δέντρα,  μέσα το κάμπινγκ. Έχει την ομορφιά, έτσι δεν είναι; Μου άρεσαν και είπα να τις μοιραστώ μαζί σας καθώς από σήμερα θα ξαναπιάσουμε το νήμα της καθημερινότητας και θα μπούμε με τα μπούνια σε ότι εκείνη μας ζητάει και οφείλουμε να ανταποκριθούμε.

Είναι που ακόμα και μάλλον αυτό θα κρατήσει για καιρό, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε όσα ζήσαμε στις ολιγοήμερες διακοπές μας στην Τέμενη Αιγίου… Αν και με λίγο κόσμο, αν και χωρίς εκδηλώσεις, ήταν για μας. αυτό ακριβώς που θέλαμε! Μια ανάσα ζωής που τη χρειαζόμαστε όσο τίποτα άλλο…

Φεύγουμε σήμερα, επιστρέφουμε στη βάση μας

Κατά το μεσημεράκι, παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής, σπίτι μας, στη βάση μας. Περάσαμε πολύ όμορφα επτά ημέρες εδώ, στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Κι ευχαριστούμε από καρδιάς εκείνους που μας έδωσαν αυτή τη δυνατότητα. Στο μεταξύ, τις προηγούμενες μέρες έπιασαν δουλειά οι άνθρωποι που το φροντίζουν, ώστε όλα να είναι έτοιμα για την επόμενη σεζόν ή όποτε ανοίξει ξανά.

Προσέξαμε και καταγράψαμε ένα συνεργείο που εργαζόταν στο κλάδεμα των μουριών. Κι έχει πολλές το παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ. Οι μουριές έχουν ένα πλατύ φύλλο που κάνει τον ίσκιο τους ιδανικό για το καλοκαίρι. Τις κλαδεύουν από τώρα, τουλάχιστον τα ψηλά κλαδιά και φροντίζουν να κινηθούν τα νέα σε μια κατεύθυνση που θα πολλαπλασιάσουν αυτόν τον ίσκιο τους το επόμενο καλοκαίρι.

Ωραίοι άνθρωποι! Τους ζήτησα την άδεια να τους φωτογραφίσω και μου την έδωσαν χαμογελώντας και λέγοντας ότι αυτές οι φωτογραφίες θα φτάσουν ως το Μέγαρο του ΟΤΕ, εννοώντας τη Διοίκηση του Οργανισμού. Φυσικά δεν υπάρχει τέτοια πρόθεση, εμείς για τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ τις τραβήξαμε, αλλά πάλι ποτέ δεν ξέρεις αν έχουμε κατά κεί αναγνώστες. Όπως και να ‘χει ας είναι καλά οι άνθρωποι.

Και κάπως έτσι το φθινόπωρο μπαίνει στη ζωή μας…

Η εικόνα με τις άδειες ξαπλώστρες δίπλα στη θάλασσα που παραπέμπουν στο φθινόπωρο, τη μοναξιά και την εγκατάλειψη, είναι κάτι πέρα για πέρα αληθινές… Τις ζήσαμε, τις καταγράψαμε και σας τις μεταφέρουμε. Από την Τέμενη Αιγίου, όπου βρεθήκαμε για λίγες μέρες διακοπών …

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 17/09/2022

Έχουν κι αυτά την ομορφιά τους… Να είναι Σεπτέμβρης προχωρημένος, να κάθεσαι δίπλα στη θάλασσα και να απολαμβάνεις την «αγριάδα» της, καθώς σκάει το κύμα πάνω στην προβλήτα. Θα μπορούσες να τη χαρακτηρίσεις κι αυτή φθινοπωρινή εικόνα και ας είναι συνυφασμένη στο μυαλό μας με τα κίτρινα φύλλα των φυλλοβόλων δέντρων που χαρακτηρίζει και το τέλος μιας εποχής, αυτής του καλοκαιριού.

Είναι και η ηρεμία του τοπίου, απαλλαγμένη από τις χαρούμενες φωνές των παιδιών στα παιχνίδια τους. Έχουν ήδη αποχωρήσει και βρίσκονται σπίτι τους. Έχουν τις σχολικές σκοτούρες μπροστά τους, αν και είναι νωρίς να μιλήσει κανείς την πρώτη εβδομάδα σχολικής ζωής, γι’ αυτές. Βέβαια εμείς έχουμε την εμπειρία των χρόνων, οπότε μπορούμε να δούμε λίγο πιο μακριά.

Όταν αναλογίζεσαι ότι μπροστά σου έχεις ένα χειμώνα δύσκολο από πολλές απόψεις και προσπαθείς να είσαι ψύχραιμος, προφανώς δεν είναι να πέφτεις στην απογοήτευση και να… πεθαίνεις πριν την ώρα σου…

Ο μήνας έχει την ομορφιά του. Οι ψυχρούλες και οι ζέστες, εναλλάσσονται. Το να καθίσεις έξω το απόγευμα, στη βεράντα, όχι μόνο αντέχεται, αλλά είναι και κάτι που το θέλει κανείς, επιθυμητό.

Δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει αυτό. Γενικά το φθινόπωρο, όπως και η άνοιξη, ως εποχές, έχουν συρρικνωθεί ακολουθώντας μια τάση που… οδηγεί στην εξαφάνιση τους. Φταίει γι’ αυτό η κλιματική αλλαγή και όσα έχει κάνει ο άνθρωπος από απληστία, απέναντι στο περιβάλλον.

Όσο όμως και να κρατήσει το φθινόπωρο, είναι καλό να εκμεταλλευτούμε τα καλά του σημεία και να ωφεληθούμε. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό, αν δεν βιαζόμαστε στο καθετί με το οποίο καταπιανόμαστε και αν ακολουθούμε τους ρυθμούς της καρδιάς μας.

Αξίζει να το κάνουμε πότε – πότε, ελεγχόμενα, ώστε να απολαμβάνουμε τις στιγμές όπως ακριβώς τις ζούμε και αυτό είναι κάτι που τις κάνει μοναδικές.

Παρεούλες, συζητήσεις, πράγματα που μας έχουν λείψει. Λιγότερη τηλεόραση, λιγότερο διαδίκτυο, όχι εξαρτήσεις από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης Και μπορούμε να υπολογίζουμε πως οι μέρες θα είναι όμορφες και παραγωγικές.

Το σημαντικό είναι να αντιληφθούμε ότι δεν πρέπει να καθόμαστε με τα χέρια σταυρωμένα, περιμένοντας να μας έρθουν όλα όπως τα θέλουμε. Αυτό που ενδείκνυται είναι να παίρνουμε την πρωτοβουλία και να χαράζουμε τους δρόμους που θέλουμε να περπατήσουμε.

Ας μη μας απογοητεύουν, όσοι με τη στάση τους και τη συμπεριφορά τους, προσπαθούν να σπείρουν δυσκολίες, αμφισβητήσεις στους στόχους και διλήμματα για ότι σχεδιάζουμε. Αφήστε τους έξω από τη ζωή σας. Έχουν επιλέξει να ζουν στη μιζέρια και την απαισιοδοξία τους.

Η ζωή εκεί έξω, πέρα από τις δυσκολίες και τα προβλήματα της, συνεχίζει να είναι όμορφη. Φτάνει να έχουμε εκπαιδεύσει τις αισθήσεις μας, έτσι ώστε να είναι σε θέση να απολαμβάνουν κάθε στιγμή, όπως ακριβώς της αξίζει.

Και μη στεκόμαστε από τώρα στο δύσκολο χειμώνα που είναι μπροστά μας Μια ματιά να ρίξουμε πίσω στο χρόνο, θα δούμε πόσους κάβους έχουμε περάσει. Δεν μας χαρίστηκε τίποτα και καθετί που ζούμε, το έχουμε κατακτήσει. Ναι, ακριβαίνουν κι άλλο τα τιμολόγια της ΔΕΗ, του φυσικού αερίου, όπως και τα είδη πρώτης ανάγκης, ενώ η τιμή της βενζίνης συνεχίζει να είναι στα ύψη.

Αλλά, εμείς ξέρουμε πού να στηρίξουμε την εμπιστοσύνη μας και θα το κάνουμε, βέβαιοι ότι δεν πρόκειται να απογοητευτούμε. Φυσικά δεν αναφέρομαι στους πολιτικούς, αλλά σε Εκείνον που δεν μπορεί να πει ψέματα, επειδή είναι η προσωποποίηση της αλήθειας.

Έτσι για την ώρα ας απολαμβάνουμε τις φθινοπωρινές εικόνες, όσο τις έχουμε διαθέσιμες. Επειδή, πιστέψτε με, δεν θα είναι για πολύ. Το σκηνικό αυτού του κόσμου αλλάζει. Το βλέπουμε, άλλωστε, στο καθετί, γύρω μας.

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 17/9/2022 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».

Πήγαμε εκδρομή στην Achaia Clauss, στην όμορφη Πάτρα…

Χθες είπαμε να πάμε μια εκδρομή στην Πάτρα. Και επιλέξαμε ως προορισμό μας το επισκέψιμο οινοποιείο της ACHAIA CLAUSS. Πρόκειται για την πρώτη ελληνική Οινοποιία, η οποία ιδρύθηκε από τον Βαυαρό Γουσταύο Κλάους και δραστηριοποιείται αδιάκοπα από το 1861, μέχρι σήμερα. Από το 1861 οινοποιεί. Περάσαμε πολύ όμορφα. Και μετά κατεβήκαμε στην πόλη για βόλτα. Αλλά αυτό το υλικό θα αποτελέσει αφορμή για μιa άλλη ανάρτηση εδώ, στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

Η ACHAIA CLAUSS βρίσκεται στον ομώνυμο λόφο και ιδρύθηκε το 1861 από τον Βαυαρό Gustav Clauss, που ήρθε στην Πάτρα το 1854 για να εργαστεί σε μία γερμανική εταιρεία εξαγωγής σταφίδας. Σε μία από τις εξορμήσεις του γνώρισε την περιοχή και εντυπωσιάστηκε από το μαγευτικό τοπίο και τον αμπελώνα της. Αρχικά αγόρασε ένα αμπέλι 60 μόλις στρεμμάτων και τελικά δημιούργησε το Κάστρο-Οινοποιείο που διατηρείται έως σήμερα. Από το 1861 οινοποιεί.

Το γλυκό κόκκινο κρασί που πρωτοπαρήγαγε ο Gustav Clauss το 1873, στον αμπελώνα του, ονομάστηκε «Μαυροδάφνη», προς τιμήν της Ελληνίδας αγαπημένης του με τα όμορφα μαύρα μάτια, της Δάφνης, που πέθανε σε νεαρή ηλικία. Ο Gustav Clauss θεωρείται ο ιδρυτής και καθιερωτής του θεσμού του Οινοτουρισμού στην Ελλάδα, κατόπιν της επισκέψεως της Πριγκίπισσας Σίσσυ της Αυστροουγγαρίας το 1885, για χάρη της οποίας μάλιστα ονόμασε το Κελλάρι «Αυτοκρατορικό.