Ζούμε στα όρια μιας νέας εποχής… Ας είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί, παρακαλώ πολύ…

anixi1.030520
Ξεσγύγγουν πάλι λίγο τη μέγγενη με τα περιοριστικά μέτρα… Το ξέρετε… Τι νέο θα έχουμε αυτή την εβδομάδα; Τα ΜΜΕ σας πήραν τα αυτιά για το άνοιγμα του λιανεμπορίου με έναν ιδιαίτερο τρόπο και άλλα όπως τα κουρεία και τα κομμωτήρια με ραντεβού έστω που τόσο μας έχουν λείψει... Το σημαντικό όμως είναι ότι μοιάζει να ξαναρχίζει να λειτουργεί η ζωή… Μέσα σε ένα κρύο και παγωμένο από τον καιρό, περιβάλλον

anixi2.030520
Θα πάμε (όπως και το κάναμε) με προσοχή στο κουρείο μας; Ασφαλώς. Έπιβάλεται να ξαναγίνουμε άνθρωποι... Όσες παρεμβάσεις και αν κάναμε στον καιρό της καραντίνας, από μόνοι μας ή με τη βοήθεια των ανθρώπων μας, χρειάζεται ένας επαγγελματίας, προκειμένου να επαναφέρει το κεφάλι μας σε μια υποφερτή κατάσταση.

anixi3.030520
Λίγα – λίγα και με μέτρο όμως, για να μην ξεθαρρεύουμε… Επειδή, αν κρίνουμε σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο και ιδιαίτερα με τις ΗΠΑ, την Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, εμείς κρατηθήκαμε σε μια καλή κατάσταση… Συνεισφέραμε λοιπόν και εμείς στον περιορισμό της διασποράς του κορονοϊού Covid-19. Και τώρα πρέπει να επιστρέψουμε στη ζωή. Όπως την ξέραμε θα μας πάρει καιρό, αλλά ας δοκιμάζουμε σιγά - σιγά. 

anixi4.030520
Ας είμαστε ρεαλιστές... Δεν θα είναι καθόλου εύκολο, κάτι τέτοιο… Οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να φοβούνται… Και οι προγραμματισμοί, ακόμα και οι βραχυπρόθεσμοι, από δύσκολοι έως αδύνατοι. Αλλά η ζωή, δεν μπορεί να σταματήσει έτσι... Αλλιώς φανταζόμαστε ότι θα γίνει όλο αυτό. Και αυτό το εμπεδώσαμε, σε βάθος… Αλλά να λείπουν οι... ηρωισμοί με τις συγκεντρώσεις στις πλατείες όπως γινόταν στην πρώτη καραντίνα.

anixi5.030520

Όλες οι φωτογραφίες που καλύπτουν το δημοσίευμα αυτό και το ομορφαίνουν, υπενθυμίζοντας μας ότι έξω είναι η ζωή, είναι από την Άνδρο... Ας είναι καλά η Ευαγγελία και ο Λούης... Χωρίς αυτούς και την αγάπη τους, ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ θα ήταν πιο φτωχός... Αλλά ακριβώς, επειδή έχουμε τέτοιους φίλους, αισθανόμαστε πολύ πλούσιοι!

5 νέα πάρκα τσέπης «φυτρώνουν» στην Αθήνα, ένα από αυτά είναι και το δικό μας παρκάκι

Posted in Επικαιρότητα

parkaki1
Μέχρι τώρα βλέπαμε απλά τα έργα να προχωρούν στο μικρό παρκάκι στον Κολωνό. Δείτε όμως τι διαβάσαμε χθες στο site του ΑΘΗΝΟΡΑΜΑΤΟΣ: Στην ευρωπαϊκή και διεθνή κουλτούρα αστικής ανάπτυξης, τα πάρκα τσέπης αποτελούν αναγκαία ανάσα για το βεβαρυμμένο από τσιμέντο δίκτυο των μεγαλουπόλεων.

parkaki2
Και πραγματικά μικρές εκτάσεις (έως μισού στρέμματος), αξιοποιούνται ως χώροι πρασίνου και ανάπαυσης για τους κατοίκους, προσφέροντας καθημερινή διέξοδο σε επίπεδο γειτονιάς. Εμείς παρακολουθούμε, όπως θα έχετε διαπιστώσει από τοις αναρτήσεις μας, σταδιακά αυτά τα βήματα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Μιλάμε για τα έργα που γίνονται στη γωνία Κιλκίς και Αλαμάνας.

parkaki3
Μετά την παρέμβαση στην Άνω Κυψέλη, στη συμβολή των οδών Ευδοκίας και Καρτερίας όπου δημιουργήθηκε το πρώτο «pocket park» επίβλεψης του Δήμου Αθηναίων με τη συνεργασία ιδιωτών, ετοιμάζονται ακόμη πέντε αντίστοιχοι χώροι σε πυκνοκατοικημένες περιοχές της Αθήνας.

parkaki4
Στο Παγκράτι, τα Σεπόλια, τον Νέο Κόσμο, τα Πατήσια και τον Κολωνό προγραμματίζονται οι επόμενες παρεμβάσεις του προγράμματος, οι οποίες πρόκειται να παραδοθούν εντός δύο μηνών, με τελικό στόχο να δημιουργηθούν συνολικά 30 πάρκα τσέπης το 2021. Δείτε τρία ακόμα δημοσιεύματα που έχουμε κάνει ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

parkaki5
Πρόκειται για χώρους ανοιχτούς προς χρήση, οι οποίοι φυτεύονται με διάφορες ποικιλίες ανθέων και φυτών και φωτίζονται εκ νέου από τα συνεργεία του δήμου. Αρμόδιος του προγράμματος είναι ο αντιδήμαρχος Πρασίνου και Ηλεκτροφωτισμού Ευγένιος Κολάτος. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι κάνουν καλή δουλειά!

6parkaki6
Και τους αξίζουν μπράβο. Έχουμε μάλιστα ετοιμάσει ένα ακόμα δημοσίευμα όπου οι άνθρωποι έβαλαν και δέντρα και λουλούδια, αλλά αυτό σας το κρατάμε για την άλλη εβδομάδα... Και συγνώμη τώρα που έχουμε δώσει τόση μεγάλη έκταση προβολής σε ένα μικρό παρκάκι, αλλά είναι πολύ σημαντικό για μας.

Στα χαμηλά ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης. «Τσάμπα» πήγε, επικοινωνιακά, η όλη ιστορία

Posted in Δημοσιογραφικά

orkwmosia kybernisi
Οι εφημερίδες της χώρας μας πρόβαλαν πολύ χαμηλά το θέμα του κυβερνητικού ανασχηματισμού... Θες οι αργίες, θες το ζήτημα που προέκυψε ως πονοκέφαλος για την κυβέρνηση με το «αντάρτικο» της Ορθόδοξης Εκκλησίας σχετικά με το γιορτασμό των Φώτων, ούτε τα φυλοκυβερνητικά φύλλα, βρήκαν χώρο για προβολή. Η φωτογραφία είναι από την Eurokinissi.

ethnikoskiriks070121
logos070121Πραγματικά μόνο η ομογενειακή εφημερίδα της Νέας Υόρκης ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ έδωσε έμφαση στο ζήτημα, αλλά κι αυτοί απομόνωσαν το σχετικό στιγμιότυπο από την ορκωμοσία του πρωθυπουργού με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Χριστόδουλο. Α, είχε και η πρωινή εφημερίδα ΛΟΓΟΣ ένα σχόλιο στην πρώτη της σελίδα την επομένη της ορκωμοσίας, όχι και τόσο κολακευτικό για την κυβέρνηση, που το παραθέτουμε εδώ...

Προέκυψαν μετά και τα γεγονότα με τους διαδηλωτές, τους πέντε νεκρούς από τη εξέγερση στην Ουάσιγκτον στο Καπιτώλιο και η είδηση του ανασχηματισμού της κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη πήγε «άπατη». Ούτε τα ονόματα των νέων υπουργών δεν προλάβαμε να μάθουμε...

Ας είναι, ίσως με τον καιρό, τα καταφέρουμε... Αν και δεν είναι αυτό το ζήτημα. Εμείς έτσι κι αλλιώς, ζούμε την πραγματικότητα...

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 9/1/2021

Μια «νέα» κυβέρνηση λοιπόν, πόσο πολύ θάρρος, κουράγιο και δύναμη μπορεί να δώσει στους ταλαιπωρημένους από τον κορονοϊό Covid-19, συνανθρώπους μας; Μάλλον καθόλου και σε τίποτα δεν ωφέλησε αυτή η κίνηση.

Η απογοήτευση είναι διάχυτη παντού. Κι αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με τις δυνατότητες των νέων μελών της κυβέρνησης. Ανεξάρτητα από τα ταλέντα ή τις ικανότητες που μπορεί να είχαν το βέβαιο είναι ότι οι ανθρώπινες δυνατότητες τους, είναι περιορισμένες.

Ας είναι. Κάποιοι θα πανηγυρίσουν, ενώ άλλοι θα κριτικάρουν, επειδή νομίζουν ότι κάπου εκεί εξαντλείται η προσφορά τους στο κοινωνικό σύνολο και κάποιοι θα δουν το ζήτημα εντελώς αδιάφορα.

Στην εποχή του κορονοϊού Covid-19, όλα είναι πολύ διαφορετικά. Ακόμα και ο ανασχηματισμός… Όταν δεν ξέρεις αν αύριο ζεις, όταν δεν μπορείς να κάνεις μακροπρόθεσμα σχέδια για το μέλλον, δεν έχει και τόσο σημασία ποιος κατέχει το τάδε ή το δείνα χαρτοφυλάκιο.

Ίσως να έχει κάποια αξία, κυρίως γι’ αυτούς που θα τρέξουν στα ταμεία του κράτους για να εισπράξουν την παχυλή τους αποζημίωση. Απλά δεν ξέρω αν τους απασχολεί το γεγονός, εφόσον με την κατάρρευση της οικονομίας, ο κρατικός κορβανάς συνεχίζει να έχει χρήματα για αυτούς…

Και νομίζω έτσι, σχετικά αδιάφορα το αντιμετώπισαν και τα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Εκείνοι που επέμεναν από τη μια ή την άλλη πλευρά, είναι όσοι ζουν και «ποτίζονται» από τον φανατισμό, κυρίως τον κομματικό και ο οποίος έχει να κάνει με τα μεγάλα πολιτικά κόμματα και τον αγώνα που κάνουν για εναλλαγή στην εξουσία.

Όντως, ζούμε σε εποχές τόσο διαφορετικές… Είδαμε την Ορθόδοξη Εκκλησία, μέσω της Ιερά Συνόδου, αλλά και την Εκκλησία της Κρήτης, να καλούν σε «αντάρτικο» τους πιστούς, απαιτώντας να ανοίξουν οι ναοί για τον εορτασμό των Φώτων, κόντρα στην κυβερνητική απόφαση, για γενικό οριζόντιο λοκντάουν.
episimansis.neo
Ένας δείκτης για το πώς πάνε τα πράγματα και αν οι κατέχοντες εξουσία είναι σε θέση να διαχειριστούν καταστάσεις δύσκολες αποτελεί και το άνοιγμα της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Κι εμείς, όπως και πολλοί συμπολίτες μας, διακρίνουμε μια προχειρότητα στη λήψη και την εφαρμογή αποφάσεων.

Όλα γίνονται στο πόδι, εξυπηρετώντας κάποιες ανάγκες και όχι πάντα εκείνες που είναι απαραίτητες και άκρως αναγκαίες, σύμφωνα και με τις εισηγήσεις των λοιμοξιολόγων.

Έχουμε υπομονή να περιμένουμε; Και βέβαια έχουμε! Αν μάθαμε κάτι όλους αυτούς τους μήνες που αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα με την πανδημία, είναι ότι εκπαιδευτήκαμε πάνω σ’ αυτή την ιδιότητα.

Ακούμε με προσοχή και υπευθυνότητα, όλα όσα μας λένε οι ειδικοί γιατροί για να μη συμμετέχουμε στη διασπορά τους ιού, προς βλάβη τόσο του εαυτού μας, όσο και των φίλων μας.

Είναι δυνατόν ένας κυβερνητικός ανασχηματισμό, να μας δυσκολέψει, περισσότερο από ότι είναι τώρα η ζωή μας; Ή μπορεί να μας γεμίσει φρούδες ελπίδες και μια επίπλαστη αισιοδοξία; Όχι βέβαια!

Αφήνουμε τα παιχνίδια της πολιτικής σ’ αυτούς που έχουν μάθει να ζουν μ’ αυτά. Κι ενώ παρακολουθούμε από απόσταση τα τεκταινόμενα, αρνούμαστε γα γίνουμε γρανάζι και ιμάντας της προπαγάνδας τους.

Για μας, το έχουμε πει πολλές φορές ως τώρα και θα το ξαναπούμε, αυτό που έχει μεγάλη αξία, είναι η ίδια η ζωή. Και οφείλουμε να την προστατεύουμε, Τα όποια παιγνίδια τους, δεν μας αγγίζουν.

Αυτό που περιμένουμε από όσους ασκούν εξουσία, είναι να παίξουν με σοβαρότητα το ρόλο τους. Χρειαζόμαστε ήρεμους, και σοβαρούς, ψύχραιμους και αποτελεσματικούς ανθρώπους, να μας κυβερνήσουν. Τουλάχιστον για όσο διαρκεί αυτό το σύστημα πραγμάτων. Μετά, όλα θα πάρουν το δρόμο τους…

  1. Το κείμενο αυτό θα δημοσιευτεί στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ, που θα κυκλοφορήσει το Σάββατο 9/1/2021 στη στήλη μου «Επισημάνσεις».

Μερικά πράγματα μας αρέσουν! Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούμε να τα απολαύσουμε

Posted in Επικαιρότητα

tiganites.stasula
Οι τηγανίτες της Στασούλας μας στο πιάτο με το δικό τους εξαιρετικό μέλι, είναι ότι καλύτερο αυτή την εποχή. Εκείνη βέβαια τους ετοίμαζε και τον καιρό που υπήρχαν οι ελιές, γιατί είναι ένας καλός μεζές για τη ρακή στο δεκατιανό διάλειμμα και μάλλον από εκεί είναι κι αυτές που βλέπετε εδώ.

neratzia
Αυτή η νεραντζιά είναι από το Σκαραμαγκά, φωτογραφημένη την ημέρα που πήγαμε με τη Σούλα και είδα ξανά ύστερα από σχεδόν μισό αιώνα το οικοτροφείο που έμενα, όταν ήρθα από το χωριό μου στην Αθήνα... Έτσι φορτωμένες από καρπό είναι φέτος κι εδώ στη γειτονιά μου. Αχ, και να ήταν όλα αυτά λεμόνια...

lotos
Αυτό το δέντρο του λοτού, μας έρχεται από τις Σέρρες... Είναι στην αυλή του φίλου μας, Ηλίας Θεολόγου. Και προσέξτε το, παρακαλώ, έχει χάσει όλα τα φύλλα του το δέντρο, αλλά κρατάει, με θυσίες, τον υπέροχο καρπό του. Σκέτο μέλι, όταν ωριμάσει σωστά. Φαντάζομαι το έχετε δοκιμάσει και το ξέρετε.

musmula.ximoniatika
Κι αυτή είναι μια... χειμωνιάτικη μουσμουλιά! Η Ηλίας επιμένει ότι δεν μου κάνει πλάκα κι ότι αληθινά, αυτό είναι το πραγματικό της όνομα. Δεν έχω λόγους να μην τον πιστέψω, αν και κρατάω μια επιφύλαξη, επειδή συχνά κάνει τα αστεία του με πολύ σοβαρό τρόπο.

lotos1
Το δέντρο του λοτού με τους καρπούς του... Ένα πιο κοντινό πλάνο μας φέρνει πιο κοντά σ' αυτό το θαύμα της φύσης. Να κρατά πάνω στα γυμνά κλαδιά του, μόνο τον καρπό του! Ευχαριστώ τον Ηλία που μου τις έστειλε. Γενικά, μου στέλνει πολλά πράγματα που τα χρησιμοποιώ κάθε τόσο.

manitari
Κι ένα μανιτάρι που μας αρέσει. Δεν ξέρω καν αν τρώγεται. Έχω μια επιφύλαξη δικαιολογημένη με τα άγρια, επειδή μερικά είναι δηλητηριώδη. Αλλά εμπιστεύομαι απόλυτα όσα βρίσκει ο Αγησίλαος. Κι αν είμαστε στο χωριό στην εποχή τους, τα γευόμαστε στη σόμπα ή στο τηγάνι. Κρασομεζές άριστος!

Στο οικοτροφείο Σκαραμαγκά η ζωή δεν ήταν και το πιο εύκολο πράγμα. Ποια κοινωνικότητα;

Posted in Τα δικά μου

ikotrofio.skaramagka1.261220
Το να έρχεσαι από ένα χωριό της Κρήτης στην Αθήνα και να χρειαστεί να μείνεις σε ένα οικοτροφείο, σε ένα μέρος που βλέπεις για πρώτη φορά στη ζωή σου, και για πρώτη φορά μόνος σου μαζί με 150 άλλα παιδιά από όλη την Ελλάδα ήταν, όπως και να το κάνεις, μια δοκιμασία… Η πρώτη εικόνα του κτιρίου όμως επιβλητική! Ακόμα και σήμερα, 46 χρόνια μετά που έχει εγκαταλειφθεί στην καταστροφή.

ikotrofio.skaramagka2.261220
Το οικοτροφείο του ΟΑΕΔ, δίπλα στις εγκαταστάσεις εκπαίδευσης της σχολής μαθητείας του ίδιου Οργανισμού, όπου πηγαίναμε τα απογεύματα, μετά τη δουλειά και μια μικρή μεσημεριανή ανάπαυση, αμέσως μετά το φαγητό, ήταν λοιπόν το πρώτο «σπίτι» μου στην Αθήνα. Ήταν πολύ κοντά στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά και μέσα στο πράσινο όπως βλέπετε… Τόσο κοντά που πηγαίναμε με τα πόδια, κάθε πρωί στη δουλειά....

ikotrofio.skaramagka3.261220
Αυτό ήταν από τα καλά στοιχεία που μου άρεσαν... Η ησυχία, η ηρεμία...  Συχνά μάλιστα τις Κυριακές, ανέβαινα μόνος μου πάνω στις πλαγιές στο όρος Αιγάλεω με τα πόδια, διασχίζοντας τον Σχιστό και εκεί καθόμουν και έγραφα στους γονείς μου Ήταν ήσυχα και μου άρεσε πολύ! Εκεί διαπίστωσα για πρώτη φορά, πόσο πολύ μου άρεσε το γράψιμο. Δείτε ΕΔΩ, το πρώτο δημοσίευμα που κάναμε γι' αυτές τις αναμνήσεις...

ikotrofio.skaramagka4.261220
Στο οικοτροφείο, ήμουν για τα δεδομένα εκεί, «μορφωμένος», αφού είχα πάει ως την τρίτη γυμνασίου, ανεξάρτητα αν την είχα τελειώσει ή όχι. Πολλά παιδιά, είχαν βγάλει μόλις το δημοτικό σχολείο και δεν ήξεραν να γράψουν ή να διαβάσουν, ούτε δυο λέξεις στα γράμματα που τους έστελναν οι δικοί τους. Με επιστολές γινόταν τότε η επικοινωνία... Μην κοιτάτε που τώρα στα γραμματοκιβώτια βρίσκεται μ΄πονο λογαριασμούς. Τότε οι άνθρωποι, έστελναν γράμματα... 

ikotrofio.skaramagka5.261220
Έτσι, σιγά – σιγά έγινα ο προσωπικός «γραμματέας» κάποιων συμμαθητών μου. Σε μένα έδιναν να τους διαβάσω τα γράμματα που λάβαιναν κι εγώ έπρεπε να απαντήσω ως να ήμουν αυτοί… Αλλά κάπου μου άρεσε όλη αυτή η διαδικασία και το διασκέδαζα, πράγμα που είχα ανάγκη στη μοναξιά μου. Βλέπωντας αυτές τις εικόνες εγκατάλειψης λυπήθηκα πολύ. Τι κρίμα να αφήνουν οι άνθρωποι να καταστρέφονται έτσι, αυτά που έχουν φτιάξει.

ikotrofio.skaramagka6.261220
Τις Κυριακές επίσης μπορούσαμε να πάμε με τα πόδια ώς τη στάση του λεωφορείου, στον κεντρικό δρόμο Αθήνα – Ελευσίνα και να πάρουμε το αστικό που θα μας κατέβαζε στην Αθήνα. Κάπως έτσι γνώρισα το κέντρο της, την Ομόνοια, το φαρμακείο Μπακάκου ως τόπο συναντήσεων, την Ακρόπολη κ.α. Έμεινα εδώ, κοντά δυόμιση χρόνια… Περισσότερα, σε λίγο...

Χάλασε από χθες ο καιρός κι έβαλε τα χειμωνιάτικα του. Βροχές δυνατές και καταστροφές

Posted in Επικαιρότητα

vurkoti8
Κι αυτή τη φορά οι μετεωρολόγοι έπεσαν μέσα στις προβλέψεις τους. Από χθες το απόγευμα ακόμα και στην Αθήνα είχαμε δυνατές βροχές και κεραυνούς που έκαναν τη νύχτα μέρα. Κι εμείς νιώσαμε την ανάγκη να "ξαναπάμε" στη Βουρκωτή, χρησιμοποιώντας τις τελευταίες από μια σειρά φωτογραφίες.

vurkoti9
Να υπενθυμίσουμε δυο ακόμα δημοσιεύματα που έχουμε κάνει εδώ, στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Μπορείτε να τα δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Και είναι ωραίο ότι τα ερεθίσματα μας γι' αυτές τις αναρτήσεις είναι μέσα από την πραγματική ζωή, όχι μέσα από τη φαντασία μας, όπως κάνουν τα περισσότερα Site.

vurkoti10
Μας αρέσει να ιχνηλατούμε τέτοιες ομορφιές της φύσης. Και η αλήθεια είναι, ότι στην Άνδρο θα βρεις πάρα πολλές. Κι ενώ, όταν πήγαμε πριν από τρία χρόνια, για 10 μέρες, οι φίλοι μας, φρόντισαν να μας γνωρίσουν πολλά μέρη, διαπιστώνουμε πως υπάρχουν ακόμα πολλά που δεν ξέρουμε.

vurkoti11
Θα μας αρέσουν πάντα, όταν η ομίχλη τα κάνει πιο... μαγικά, όταν προσθέτει πάνω στην ομορφιά της εικόνας και όλα γίνονται ακόμα πιο όμορφα. Χαίρομαι να βλέπω τέτοιες φωτογραφίες. Και ευχαριστώ τον Λεωνίδα που μας είχε στη σκέψη του και μας τις έστειλε.

vurkoti12
Είμαι σίγουρος πως τα κιτρινισμένα φύλλα θα πέσουν μ' αυτές τις τελευταίες δυνατές βροχές. Αλλά οι εποχές θα κάνουν τον κύκλο τους. Και με κορονοϊό ή όχι, η άνοιξη θα έρθει ξανά και θα πρασινίσουν τα δέντρα και θα ανθίσει η φύση. Αυτό είναι το μόνο βέβαιο.

vurkoti13
Κρατήσαμε τελευταία αυτή την εικόνα, επειδή μας αρέσει πολύ. Αποτυπώνει μια ελπίδα, μια αισιοδοξία, καθώς στο κέντρο της έχει μια λάμψη, πράγμα που μπορεί και να σημαίνει να μην απογοητευόμαστε, επειδή όλα μπορούν να αλλάξουν και να γίνουν καλύτερα. Και θα γίνουν!

Χαρούμενοι που τα καταφέραμε και μαζέψαμε τις λίγες φετινές ελιές. Βγάλαμε λάδι δυο χρόνων

Posted in Τα δικά μου

barka.eleies1.151120
Η πρώτη καλή είδηση του 2021 έχει την... ουρά της πίσω, στη χρονιά που πέρασε... Με τη βοήθεια της ανιψιάς μου Ελένης, κόρης της αδελφής μου Γεωργίας, του συζύγου της, Μιχάλη και του γιού της Γιάννη, μαζεύτηκαν οι ελιές μας κι έτσι μπορούμε πια να πούμε με σιγουριά πως εξασφαλίσαμε το λάδι μας και για φέτος και για του χρόνου.

elies.stin.barka2.221220
Αισθανόμαστε λοιπόν την ανάγκη να πούμε ένα μεγάλο "ευχαριστώ" στην Ελένη που ανταποκρίθηκε με την οικογένεια της στο κάλεσμά μας. Και βέβαια πληρώθηκαν για την προσφορά τους οι άνθρωποι, αλλά και πάλι, για μας, η βοήθεια τους είναι ανεκτίμητη. Οφείλουμε να το πούμε και δημόσια.

elies.stin.barka3.221220
Όλες οι σημερινές φωτογραφίες είναι ακριβώς από την ημέρα που πήγαν στις ελιές μας στην Μπάρκα. Κι εδώ βλέπουμε τον σύζυγο της Ελένης, τον Μιχάλη Παναγιωτάκη, την ώρα που εργάζεται, κρατώντας το ραβδιστικό του μηχάνημα... Να είναι καλά και να έχουν πάντα τη δύναμη και την προθυμία να προσφέρουν.

elies.stin.barka4.221220
Κι αυτός είναι ο γιός της, Γιάννης Παναγιωτάκης... Παλικάρι πια! Μεγάλωσε και εργάζεται κανονικά, προσφέροντας στην οικογένεια του. Μπράβο του! Και μπράβο και στους γονείς του που τον γαλούχησαν με καλά χαρακτηριστικά, ώστε να είναι κοντά τους και να τους βοηθά, αντί να ρεμπελεύει στο καφενείο, όπως κάνουν πολλοί της ηλικίας του.

elies.stin.barka5.221220
Και τι να πούμε γι' αυτόν τον άνθρωπο; Τον Αγησίλαο. Ήταν εκεί στην Μπάρκα και όχι μόνο με το τρακτέρ του για να φορτώσει τις ελιές, να τις πάει στο ελαιουργείο και να επιστατήσει στην παραγωγή του λαδιού στο άλεσμα τους. Ο Θεός να τον έχει πάντα καλά. Τον αγαπούμε!

elies.stin.barka6.221220
Δημοσίευση χρέους, ήταν η σημερινή... Εκφράσαμε εδώ την αγωνία μας για τις φετινές ελιές που αν δεν τις μαζεύαμε θα χανόντουσαν και θεωρήσαμε χρέος μας να πούμε δυο κουβέντες τώρα που όλα ολοκληρώθηκαν καλά και το λάδι είναι πια στο πιθάρι μας... Ιδιαίτερα εσένα Στασούλα, σε ευχαριστούμε για όλα!

Μια βόλτα στο Άλσος Ηλιούπολης. Με τη φαντασία μας, φυσικά, πώς αλλιώς να πάει κανείς;

Posted in Επικαιρότητα

parko.iliupolis1.191220
Αυτές τις όμορφες φωτογραφίες, τις "ανέβασε" την προηγούμενη εβδομάδα στον τοίχο της στο Facebook, η φίλη μας Παναγιώτα Βερικίου και μας άρεσαν πολύ. Αποτυπώνουν της φύση στο αστικό περιβάλλον της Ηλιούπολης, στο εκεί πάρκο. Και η αλήθεια είναι πως ούτε καν το γνώριζα.

parko.iliupolis2.191220
Μου αρέσει όμως πολύ το χρώμα των φύλλων των δέντρων, αυτό το κίτρινο ανάμεσα στο λίγο πράσινο που κάνει έντονα την παρουσία του, αυτή την εποχή. Με τις μουριές να κυριαρχούν, καθώς ρίχνουν τα φύλλα τους. Αυτό βέβαια το δέντρο δεν είναι μουριά. Αλλά ούτε και ξέρω πώς το λένε.

parko.iliupolis3.191220
Φυσικά η Παναγιώτα έσκυψε και κάτω και πήρε το πράσινο της γης που μετά τις βροχές αναπτύχθηκε Και καθώς δεν έχουν ακόμα πέσει πολύ οι θερμοκρασίες, αυτά φούντωσαν, αναπτύχθηκαν δυνατά και κάνουν όμορφη την επιφάνεια της γης. Ο χειμώνας σε μια ήπια, για την ώρα μορφή.

parko.iliupolis4.191220
Μερικές φορές αναρωτιέμαι, πώς τόσα χρόνια στην Αθήνα και να μην έχω πάει σ' αυτό  το πάρκο; Αλλά όσοι ξέρουν, η περιφέρεια της Αθήνας είναι πολύ μεγάλη. Και επιπλέον χρειάζεται να έχεις έναν λόγο να πας μέχρι εκεί. Να έχεις δηλαδή φίλους να επισκεφτείς.

parko.iliupolis5.191220
Αλλά, όπως φαίνεται και από τις φωτογραφίες, μάλλον αξίζει μετά την καραντίνα να το προγραμματίσει κανείς. Με το αυτοκίνητο οι αποστάσεις μικραίνουν. Αρκεί να υπάρχει θέληση και όλα μπορούν να γίνουν. Αρκεί μόνο αυτό. Τα υπόλοιπα είναι εύκολο να γίνουν.

parko.iliupolis6.191220
Ευχαριστούμε την Παναγιώτα για την ξενάγηση στο πάρκο Ηλιούπολης, έστω και μέσα από αυτές τις υπέροχες φωτογραφίες. Εμάς τουλάχιστον μας έβαλε την ιδέα να το επισκεφτούμε, μόλις αυτό είναι εφικτό. Κι αν θυμάμαι καλά έχουμε και φίλους, εκεί κοντά, να δούμε. Ευκαιρία!

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Τελικά είναι μεγάλη υπόθεση η υπομονή… Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Επιτέλους! Άπό τις 24/10/2020 είμαι και επίσημα συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! Και τώρα έχω τη δυνατότητα πια, να μπαλώσω ένα σωρό τρύπες που δημιουργήθηκαν τους ατέλειωτους μήνες της προσμονής. Όλα αυτά ήταν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς εφημερίδες. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA