Οι άνθρωποι μετράνε τις ζημιές από τις καταστροφές που έφεραν οι πλημμύρες...

xipna5.2017

Μόλις τον περασμένο μήνα μοιράσαμε κι ακόμα συνεχίζουμε να το κάνουμε, αυτό το περιοδικό. Πρόκειται για το ΞΥΠΝΑ τ. 5 του 2017. Πόσο μπροστά είναι η οργάνωση μας! Το βλέπουμε τώρα με τις βροχές και τα καταστροφικά τους αποτελέσματα. Γι' αυτό χρειάζεται προσοχή αδελφοί και να μην παίρνουμε τίποτα αψήφιστα και επιπόλαια, διότι αυτό μπορεί να κοστίσει σε ανθρώπινες ζωές...

Να θυμάστε: Καθένας μπορεί να πέσει θύμα μιας καταστροφής. Άρα και εμείς. Το σημαντικότερο εφόδιο για την επιβίωσή σας είναι η προετοιμασία. Αλλά τι περιλαμβάνει η προετοιμασία;

Προετοιμαστείτε ψυχολογικά. Αποδεχτείτε το γεγονός ότι οι καταστροφές είναι μια πραγματικότητα και ότι τόσο εσείς όσο και τα αγαπημένα σας πρόσωπα μπορεί να κινδυνέψετε. Όταν συμβεί η καταστροφή, θα είναι πλέον πολύ αργά για να προετοιμαστείτε.

Ενημερωθείτε για τις καταστροφές που μπορεί να συμβούν στην περιοχή σας. Μάθετε πού υπάρχουν καταφύγια. Εξακριβώστε αν η κατασκευή του σπιτιού σας και η τοποθεσία του είναι όσο πιο ασφαλείς γίνεται. Πάρτε μέτρα για την προστασία σας από φωτιά. Εγκαταστήστε ανιχνευτές καπνού και να αλλάζετε τις μπαταρίες τους τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο.

Ετοιμάστε προμήθειες έκτακτης ανάγκης. Σε περίπτωση καταστροφής, είναι πιθανό να κοπεί το ρεύμα, το νερό ή το τηλέφωνο και να διακοπούν οι μεταφορές. Αν έχετε αυτοκίνητο, να φροντίζετε να είναι το ρεζερβουάρ τουλάχιστον μισογεμάτο και να έχετε πάντοτε στο σπίτι σας τρόφιμα, νερό και σακίδιο με είδη έκτακτης ανάγκης.

Να έχετε πρόχειρα τα τηλέφωνα φίλων, είτε μένουν κοντά σας είτε μακριά.

Καταρτίστε σχέδιο διαφυγής και εξοικειωθείτε με αυτό. Μάθετε πού βρίσκονται οι κοντινότερες έξοδοι στο κτίριο όπου μένετε ή εργάζεστε, καθώς και το σχέδιο έκτακτης ανάγκης του σχολείου των παιδιών σας. Ορίστε συγκεκριμένα σημεία όπου θα συναντηθεί η οικογένειά σας —για παράδειγμα κάποιο σχολείο ή μια πλατεία— ένα κοντά στη γειτονιά σας και ένα πιο μακριά. Οι αρχές συστήνουν να κάνετε πρόβα με την οικογένειά σας πηγαίνοντας σε αυτά τα σημεία με τα πόδια.

Σκεφτείτε πώς θα βοηθήσετε και άλλους, παραδείγματος χάρη ηλικιωμένους ή αναπήρους.

Ας έχουμε έτοιμο ένα σακίδιο…

Επίσης, μερικές οικογένειες έχουν ετοιμάσει σακίδιο με είδη έκτακτης ανάγκης στα οποία περιλαμβάνονται τα εξής: 
·         Κουβέρτες, μια αλλαξιά ζεστά ρούχα και ανθεκτικά παπούτσια
·         Φακός, ραδιόφωνο (με μπαταρίες ή μανιβέλα) και επιπλέον μπαταρίες
·         Κουτί πρώτων βοηθειών και σφυρίχτρα για να καλέσετε βοήθεια
·         Σκεύη φαγητού, ανοιχτήρι κονσέρβας, σετ εργαλείων τσέπης και αδιάβροχα σπίρτα
·         Μάσκες σκόνης, αδιάβροχη κολλητική ταινία και κομμάτια νάιλον
·         Οδοντόβουρτσες, σαπούνι, πετσέτες και χαρτί υγείας
·         Προμήθειες για τη φροντίδα των παιδιών και απαραίτητα είδη για τη φροντίδα ηλικιωμένων ή αναπήρων
·         Αδιάβροχη συσκευασία με απαραίτητα φάρμακα και αντίγραφα ιατρικών συνταγών καθώς και άλλων σημαντικών εγγράφων
·         Κατάλογος τηλεφώνων έκτακτης ανάγκης και σημείων συνάντησης, καθώς και χάρτης της περιοχής
·         Πιστωτικές κάρτες και μετρητά
·         Επιπλέον κλειδιά σπιτιού και αυτοκινήτου
·         Χαρτί, μολύβια, βιβλία και παιχνίδια για παιδιά
·         Αγία Γραφή

Δείτε, παρακαλώ περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ. Και μη θεωρείτε ποτέ, ότι το πρόβλημα δεν πρόκειται να ακουμπήσει εσάς...

Το JW Broadcasting Νοεμβρίου το είδαμε όλοι μαζί χθες, Σάββατο 18/11, στις 1 μ.μ.

noenvrios2017.1

Το JW Broadcasting του Νοεμβρίου 2017 παίζει ήδη! Για μας είναι πολύ όμορφο να το δούμε με φίλους μας, όλοι μαζί και μετά να συζητήσουμε το περιεχόμενο του. Βεβαίως μπορείτε και από εδώ να το δείτε. Πιο κάτω υπάρχει ο σύνδεσμος, αλλά έχει άλλη γοητεία όλη αυτή η ομορφιά του, να το δούμε όλοι μαζί σαν προβολή κινηματογράφου,

Από τις 6 Οκτωβρίου 2014, ξεκίνησε μια δοκιμαστική διευθέτηση για έναν αγγλόφωνο διαδικτυακό τηλεοπτικό σταθμό με το όνομα JW Broadcasting. Από τον Αύγουστο του 2015, τα προγράμματα μεταφράζονται σε πάνω από 70 γλώσσες έτσι ώστε περισσότεροι αδελφοί και αδελφές μας να απολαμβάνουν αυτές τις πνευματικά εποικοδομητικές εκπομπές.

Και φυσικά και στα ελληνικά. Πολλοί θεατές σε όλο τον κόσμο έχουν εκφράσει την εκτίμησή τους για αυτή τη συναρπαστική νέα προμήθεια. paketo

Τα αποτελέσματα είναι συγκινητικά! Κάθε μηνιαίο πρόγραμμα, που ανεβαίνει συνήθως την πρώτη Δευτέρα του μήνα, ξεπερνάει τις δύο εκατομμύρια προβολές εκείνον τον μήνα. Συνολικά, οι εκπομπές του σταθμού, μαζί με όλα τα άλλα βίντεο, φτάνουν τις δέκα εκατομμύρια και πλέον προβολές τον μήνα.

Με την υποστήριξη του Ιεχωβά, είμαστε πεπεισμένοι ότι το JW Broadcasting θα εξακολουθεί να αποτελεί πλούσια πνευματική ευλογία για την παγκόσμια αδελφότητά μας και θα φέρνει ολοένα και μεγαλύτερο αίνο και δόξα στον Ιεχωβά.

Εμείς το βλέπουμε μαζί στην Αίθουσα Βασιλείας που στεγάζετε η εκκλησίας μας Αθήνα Αττική, Χρυσολωρά 10, στο Περιστέρι (είναι πολύ κοντά στο ΜΕΤΡΟ Αγ. Αντωνίου) το πρώτο δεκαήμερο κάθε μήνα. Αυτή τη φορά το είδαμε χθες Σάββατο 18/11/2017, ώρα 1 μ.μ.

Το κάνουμε κάθε μήνα και είναι πολύ όμορφο. Ωστόσο μπορείτε να δείτε ήδη το JW broadcasting αυτού του μήνα, από ΕΔΩ... Κι ΕΔΩ δείτε το σπέσιαλ Broadcasting για το τι ακριβώς συμβαίνει τώρα στη Ρωσία και πώς φτάσαμε σε μια άδικη δικαστική απόφαση.

noenvrios2017.2

Δυο εικόνες από το Broadcasting του Νοεμβρίου 2017... Δείτε το, αξίζει, πιστέψτε με...

noenvrios2017.3

Έτσι λοιπόν κάνουμε το βλέπουμε κάποιο Σάββατο μέσα στο μήνα όλοι μαζί στην Αίθουσα Βασιλείας της εκκλησίας μας σε ημερομηνία που ανακοινώνει το πρεσβυτέριο. Συνιστούμε να το δείτε, έστω και από δω. Είναι βέβαιο ότι θα ωφεληθείτε...

noenvrios2017.4

Εικόνα και ήχος καθαρός... Με μηνύματα που μπορεί να φτάσουν στην καρδιά κάθε καλόπιστου ανθρώπου... Δοκιμάστε να το δείτε, αξίζει, πιστέψτε με...

Ο Μολυβένιος Στρατιώτης... Μια αλληγορική ιστορία ή απλά ένα όμορφο παραμύθι

Posted in Επικαιρότητα

moilivenios.stratiotis1

Κάποτε ένας κατασκευαστής παιχνιδιών αποφάσισε να φτιάξει μια σειρά από στρατιωτάκια. Πήρε λοιπόν ένα κομμάτι καλό ξύλο και άρχιζε να το ροκανίζει και να προσπαθεί να του δώσει μορφή. Αφού λοιπόν πέρασαν πολλές ημέρες και το αποτέλεσμα δεν ήταν καλό άρχισε να σκέφτεται με τι άλλο υλικό θα μπορούσε να φτιάξει τα μικρά του στρατιωτάκια. Κάποια μέρα ψάχνοντας στην αποθήκη του εργαστηρίου να βρει ένα εργαλείο έπεσε το μάτι του σε μια παλιά μολυβένια κατσαρόλα. Σκέφτηκε να κάνει ένα καλούπι και λιώνοντας την κατσαρόλα να φτιάξει μολυβένια στρατιωτάκια. Έτσι και έγινε.

Αφού έφτιαξε ένα πολύ καλό καλούπι έλιωσε την μολυβένια κατσαρόλα και κατασκεύασε 40 στρατιωτάκια. Μετά έκατσε και τα ζωγράφισε. Έκανε κόκκινες τις στολές τους και μαύρα τα παντελόνια τους και πράσινα τα καπελάκια τους με ένα κόκκινο φτερό.

Το ένα όμως στρατιωτάκι βγήκε από λάθος με ένα πόδι παρόλα αυτά το κουτσό στρατιωτάκι στεκόταν όρθιο όπως τα αλλά που είχαν δυο πόδια. Ο τεχνίτης ενθουσιασμένος από τους μικρούς στρατιώτες που έφτιαξε τους αράδιασε στη  βιτρίνα του μαγαζιού με τέτοιο τρόπο που έδιναν την εικόνα ενός μικρού στρατού.

moilivenios.stratiotis2
Κάποια μέρα ένα ανδρόγυνο αφού θαύμασε αρκετή ώρα την βιτρίνα με τα στρατιωτάκια μπήκε στο μαγαζί και  τα αγόρασε όλα για να τα κάνει δώρο στη γιορτή του μικρού τους γιου. Ο μικρός μόλις άνοιξε το κουτί και αντίκρισε το μικρό στρατό έβγαλε μια φωνή από την χαρά του. Αχού τι ωραία στρατιωτάκια, σας ευχαριστώ που για το δώρο, θα τα βάλω αμέσως κάτω να παίξω. Αμέσως λοιπόν τα έστησε επάνω στο τραπέζι μαζί με τα άλλα δώρα πλάι στο ανάπηρο στρατιωτάκι στεκόταν στο ένα της πόδι σε μια χορευτική φιγούρα μια κούκλα μπαλαρίνα που φορούσε ένα κοντό φορεματάκι από ταυτα. Το στρατιωτάκι μόλις αντίκρισε την κούκλα δίπλα του αισθάνθηκε ένα σκίρτημα στην καρδιά του. Αυτή η γυναίκα είναι για μένα είπε. Κρύφτηκε πίσω από έναν χάρτινο πύργο και περίμενε να νυχτώσει για να πάει κρυφά από τα άλλα στρατιωτάκια να της μιλήσει.

moilivenios.stratiotis3
Το βράδυ λοιπόν μόλις τα παιδιά πήγαν για ύπνο και στο σπίτι έπεσε σκοτάδι και σιωπή το στρατιωτάκι άρχισε να ψάχνει να βρει την πανέμορφη μπαλαρίνα μα πουθενά. Κουρασμένος  μετά από αρκετή ώρα ξάπλωσε πάνω στο τραπέζι και αποκοιμήθηκε.

moilivenios.stratiotis4
Την άλλη μέρα το πρωί μόλις ξύπνησε το αγόρι πήγε κατευθείαν στο τραπέζι με τα παιχνίδια πήρε τον κουτσό στρατιώτη και τον έβαλε στο έξω περβάζι του παράθυρου για να φυλαει το σπίτι. Σε λίγο έπιασε δυνατή βροχή και δυο παιδιά που περνούσαν απέξω στάθηκαν κάτω από την μαρκίζα του παραθύρου για να μη βραχούν. 


moilivenios.stratiotis5

Κάποια στιγμή είδαν το κουτσό στρατιωτάκι και το πήραν. Αφού έφτιαξαν ένα χάρτινο καραβάκι έβαλαν επάνω το μικρό στρατιωτάκι και το έβαλαν με προσοχή πάνω στην επιφάνεια του νερού που κυλούσε στο ρυάκι του δρόμου. Ο μικρός στρατιώτης ταξίδεψε έτσι πάνω στο φύλλο για πολύ ώρα ώσπου κάποια στιγμή έφτασε σε έναν αγωγό που τον παρέσυρε σε έναν σκοτεινό υπόνομο.

 - Αχ! τι πυκνό σκοτάδι είναι αυτό εδώ μέσα;

 - Αχ! τι καλά που ήταν να είχα την αγαπημένη μου χορεύτρια εδώ δίπλα μου.

Ξαφνικά την ησυχία του υπονόμου αναστάτωσαν στριγκλιές από τα ποντίκια που  κατοικούσαν εκεί και ένας χοντρός ποντικός παρουσιάστηκε μπροστά του και του είπε:

 - Για πες μου φιλαράκο πως βρέθηκες εσύ εδώ μέσα;

 - Δεν ξέρεις πως εδώ είναι περιοχή ελεγχόμενη από εμάς τα ποντίκια;

 - Έκανες παρά πολύ άσχημα που τρύπωσες στο σπίτι μας.

moilivenios.stratiotis6
Το στρατιωτάκι χωρίς να δώσει καμία απάντηση συνέχισε το ήρεμο ταξίδι του στο φυλλαράκι που το παρέσυραν μακριά τα νερά του υπονόμου. Τα ποντίκια θυμωμένα από την περιφρόνηση του στρατιώτη όρχησαν αμέσως να φωνάζουν:

 - Πιάστε τον, πιάστε τον μην το αφήσετε να απομακρυνθεί…

 - Αυτός είναι κατάσκοπος... κατάσκοπος!

Τα νερά του υπονόμου σύντομα έφτασαν στη θάλασσα, μεγάλα κύματα αναποδογύρισαν το μεγάλο πλατύφυλλο και ο μικρός μολυβένιος στρατιώτης άρχισε να βυθίζεται στα βαθιά νερά…

Όταν ένα μεγάλο ψάρι τον πλησίασε γρήγορα άνοιξε το στόμα του και τον κάταπιε ολόκληρο.

moilivenios.stratiotis7
- Πωπωωω τι πυκνό σκοτάδι είναι εδώ μέσα….

Το μικρό στρατιωτάκι δεν έχασε το θάρρος του έμεινε ακίνητο με το όπλο στον ώμο του. Κάποια στιγμή το ψάρι άρχισε να σπαρταρά και να στριφογυρίζει σαν τρελό. Μετά από λίγο έμεινε ακίνητο και μετά από αρκετό χρονικό διάστημα κάποιος άνοιξε το στόμα του ψαριού και μια φωνή ακούστηκε:

 - Αχ! απίστευτο το στρατιωτάκι μας που το παρέσυρε το ρυάκι πριν από μερικές μέρες βρίσκετε μέσα στο στόμα του ψαριού.

Τότε το στρατιωτάκι κατάλαβε τι είχε συμβεί… Κάποιος ψαράς έπιασε το ψάρι το πήγε στην αγορά και το αγόρασε η μαγείρισσα που δούλευε στο σπίτι που ζούσε ο μικρός και οι γονείς του που έκαναν δώρο για την γιορτή του τα μολυβένια στρατιωτάκια. Η μαγείρισσα πήρε προσεκτικά το στρατιωτάκι από το στομάχι του ψαριού  και το πήγε στο τραπέζι που ήταν και τα άλλα στρατιωτάκια το μικρό αγόρι ξετρελαμένο από την χαρά του έπλυνε προσεκτικά το στρατιωτάκι τόκοι φάνηκαν πάλι λαμπερά τα ωραία χρώματα της στολής του. Ο μικρός όμως στρατιώτης ήταν ζαλισμένος από την ξαφνική επιστροφή του στο σπίτι και αισθανόταν ευτυχισμένος που βρισκόταν πάλι στην αγαπημένη του χορεύτρια. Τότε εκείνη γύρισε και κοίταξε επιτέλους το ανάπηρο στρατιωτάκι. Η καρδιά της σκίρτησε από λαχταρά να τον αγγίξει.

moilivenios.stratiotis8
Ο στρατιώτης ένιωσε μια ευτυχία να πλημμυρίζει την καρδιά του.

Σε λίγες μέρες που το αγόρι είχε τους φίλους του μαζεμένους στο σπίτι ένα παιδί άθελα του έσπρωξε το μικρό στρατιωτάκι και εκείνο έπεσε στο αναμμένο τζάκι. Αμέσως η στολή του τυλίχτηκε στις φλόγες.

 - Αχ! Αχ! καίγομαι…. Καίγομαι…

moilivenios.stratiotis9
Σιγά σιγά το στρατιωτάκι άρχισε να λιώνει με την σκέψη του όμως πάντα στην πολυαγαπημένη του χορεύτρια. Εκείνη την στιγμή η πόρτα άνοιξε από έναν δυνατό άνεμο και ο αέρας που μπήκε στο δωμάτιο παρέσυρε την μικρή χορεύτρια και την έριξε και αυτή στο τζάκι δίπλα στον αγαπημένο της στρατιώτη. Άρχισε και αυτή λοιπόν να καίγεται πλάι του. Έτσι τελείωσε η θλιβερή αυτή ιστορία του μικρού μολυβένιου στρατιώτη και της πανέμορφης χορεύτριας που χάθηκαν μαζί!

Κι ένα ποίημα για τον Μολυβένιο Στρατιώτη

Φτάνω σε σένα εδώ moilivenios.stratiotis1
και καιρό σε περιμένω
σε ψάχνω και τότε στο σκοτάδι 
με προσμένει θλίψη απέραντη

Ποτέ πια ούτε εγώ ούτε κι εσύ μαζί
η αγάπη μοιάζει σαν ένα μαύρο κουτί
βρες την, εδώ είναι η αλήθεια
μα είναι γερασμένη όπως εγώ

Μια σκέψη έχω στο νου
και αυτή συνεχώς μου έρχεται
ότι στο ίδιο ποτάμι κανείς
δεν μπαίνει δυο φορές

Εγώ είμαι ένας μολυβένιος στρατιώτης
δεν θα τολμούσα ποτέ στην φωτιά να πλησιάσω
Να δω το πρόσωπό σου γιατί θα άκουγες την κραυγή
κι εγώ εύκολα θα καιγόμουν

Ρύθμισα το ρολόι μου στο για πάντα
σε μια βραδιά όμως γέρασα
και τον ήλιο ποτέ να μην ξαναδώ
φτάνει εσύ να ήσουν εδώ

Και όταν φωνάζω το όνομά σου
σώπασε όταν σε καλώ
θυμήσου το πρόσωπό μου
ακόμα κι όταν εγώ ο ίδιος το ξεχνώ

Τα ίχνη μου είναι μόνο μνήμες πίστεψέ με
τα στεγνά μου δάκρυα είναι απλά ένα σημάδι
ότι εγώ γερνώ και χάνομαι
όπως η φλόγα στο κερί

Μια ματιά το πατρικό μου, μέσα από πολύ πρόσφατες φωτογραφίες που το αφορούν...

Posted in Τα δικά μου

spiti.vukavilies1
Λοιπόν, από καιρό σε καιρό, μου αρέσει να παρακολουθώ το πατρικό μου σπίτι στο Θραψανό. Προσπαθώ να το κρατώ ζωντανό, επειδή κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να προκύψει και ίσως χρειαστεί να χρησιμοποιηθεί, αν η ανάγκη το επιβάλλει. Είμαστε προετοιμασμένοι για όλα...

spiti.vukavilies2
Έτσι πληρώνω τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού, του τηλεφώνου, διότι θέλω να υπάρχει και να λειτουργεί το internet και φυσικά του νερού. Κι έτσι μπορεί η αδελφή μου η Στασούλα να παρακολουθεί, να προσέχει, αλλά και να ποτίζει τα λίγα λουλούδια μας, τώρα που είμαστε μακριά. Την ευχαριστούμε γι' αυτό.

spiti.vukavilies3
Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι το πώς επιβίωσαν και οι δύο βουκαμβίλες που είχαμε φυτέψει πριν από αρκετά χρόνια, από την παγωνιά του φετινού χειμώνα, στις αρχές του Γενάρη, όταν το έστρωσε στο χωριό το χιόνι, για περισσότερο από δέκα πόντους, πράγμα που δεν συμβαίνει και πολύ συχνά...

spiti.vukavilies4
Όλο και μεγαλώνουν, όλο και θεριεύουν. Σε ένα χρόνο θα ξαναφτάσουν τις βουκαβίλιες που είχαμε. Τον Γενάρη που σχεδιάζουμε να κατέβουμε στο χωριό, θα ανέβω σε μια σκάλα να κατεβάσω τα ξερόκλαδα της από τη στέγη. Για την ώρα υπάρχουν εκεί, να μας θυμίζουν την καταστροφή τους.

spiti.vukavilies5
Και φυσικά κάποια στιγμή πρέπει να φτιάξουμε και τα παρτέρια... Αυτή που δείχνει να μένει σταθερή στην ανάπτυξη της είναι η τριανταφυλλιά δίπλα στη βουκαμβίλια. Είναι μια τριανταφυλλιά που φύτεψε η μητέρα μου και παρά τις εργασίες που έγιναν στο σπίτι και την ξηρασία εκείνη επέζησε. Όπως και από τον πάγο.

spiti.vukavilies6
Στις άμεσες προτεραιότητες μας είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική όσο και στην εξωτερική αυλή. Αν το επιτρέψει κι ο Ιεχωβά, ελπίζω να τα καταφέρουμε... Το να ζει κανείς έστω και για λίγο σε ένα περιβάλλον όμορφο, όπως και να το κάνεις, είναι ωραίο και αναζωογονητικό.

spiti.vukavilies7
Ναι, θέλει δουλειά ακόμα το σπίτι... Αλλά τουλάχιστον διαθέτει τα βασικά και είναι κατοικήσιμο... Σιγά - σιγά, με το χρόνο, θα προσπαθήσουμε να τα βάλουμε όλα σε μια σειρά. Άλλωστε δεν υπάρχει και τίποτα που να μας πιέζει τόσο πολύ... Για την ώρα ο χρόνος δείχνει να είναι με το μέρος μας...

spiti.vukavilies8
Σ' αυτή την εσωτερική αυλή του πατρικού μου, έχω περάσει πολύ όμορφες στιγμές. Και έχω ζωντανές μνήμες από τότε που, αντί για την κεραμοσκεπή που έβαλα εγώ, είχε το πυκνό φύλλωμα από τις δύο κρεβατίνες που είχε φυτέψει ο πατέρα μου, για να κάνουν ίσκιο και δροσιά το καλοκαίρι...

Σκληρό να βιώνεις την ανεργία στο πετσί σου σε εποχές πολύ δύσκολες σαν αυτή που ζούμε

Posted in Δημοσιογραφικά

oaed1
Αυτό είναι το δικό μου «χαρτί» - βεβαίωση ότι βιώνω ήδη τη δική μου ανεργία. Έδωσα «μάχη» υπομονής για περισσότερες  από 6 ½ ώρες στην αναμονή του ΟΑΕΔ… Ναι, το ζήσαμε όλο αυτό όπως θα δείτε και στο κείμενο που ακολουθεί.

oaed2
Η φωτογραφία δεν αποδίδει την πραγματικότητα που έζησα εγώ… Είναι από το κάθισμα της αναμονής μου και δείχνει την εξυπηρέτηση μπροστά στα γκισέ. Και εκεί, όπως διαπίστωσα κι εγώ όταν έφτασα όλα λειτουργούσαν καλά.

oaedΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 11/11/2017

Πώς μπορεί να αισθάνεται κάποιος που βιώνει την ανεργία; Μου δόθηκε η ευκαιρία να το γνωρίσω την περασμένη εβδομάδα, καθώς πήρα την απόλυση μου από τη δουλειά που εργαζόμουν 34 συναπτά έτη, από τον Μάρτιο του 1983, στην αρχή ως εξωτερικός συνεργάτης και μετά ως υπάλληλος, στο Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ, των τεχνικών δηλαδή του ΟΤΕ.

Στον προθάλαμο της συνταξιοδότησης μου, για να βιώσω από τα μέσα τα συναισθήματα, όλων όσων κάποια στιγμή βρέθηκαν στην ανεργία και έπρεπε να τη δηλώσουν στις αρμόδιες αρχές του ΟΑΕΔ. Είναι θλιβερό να ζεις το άκαμπτο ελληνικό δημόσιο, στην πιο σκληρή και ακραία μορφή του…

Προσωπικά λειτούργησα, ως να είχα μπροστά μου να αντιμετωπίσω μιαν οποιαδήποτε δημόσια υπηρεσία. Αλλά γρήγορα αντιλήφθηκα ότι δεν ήταν καθόλου έτσι τα πράγματα… Την πρώτη μέρα και μέχρι να βρω πού είναι τα γραφεία του ΟΑΕΔ στα οποία ανήκει ο τομέας μου, βρέθηκα στη Σταδίου 54, δυο βήματα από την Ομόνοια, μετά τις 11.

Ευγενικά και χαμογελαστά, είναι αλήθεια, οι υπάλληλοι εκεί, μου είπαν πώς «άργησα πολύ». Έπρεπε να είμαι εκεί, μέχρι τις 9:30, για να μπορέσω να πάρω αριθμό προτεραιότητας, ώστε να εξυπηρετηθώ.

Προσαρμόστηκα στις… οδηγίες που μου δόθηκαν και βρέθηκα την επομένη στο ίδιο σημείο, ώρα 8:30 προκειμένου να πάρω τον αριθμό μου και να μπω στην ουρά της αναμονής, για να εξυπηρετηθώ ως πολίτης, ασκώντας ένα συνταγματικό δικαίωμα μου.

Δεν ξέρω από τι ώρα είχαν έρθει οι συμπολίτες μου πριν από εμένα, αλλά πήρα το νούμερο 105, ενώ στα γκισέ εξυπηρετούνταν το νούμερο 8… Είχα την αφέλεια να ρωτήσω κάποιους υπαλλήλους, αν προλάβαινα να πάω στον ΕΔΟΕΑΠ να ψηφίσω για την συνέχιση της ύπαρξης και λειτουργίας του ιατροφαρμακευτικού φορέα περίθαλψης και επικούρησης των δημοσιογράφων και να επιστρέψω. Γέλασαν! «Προλαβαίνει» μου είπαν…episimansis

Το Ταμείο δεν ήταν και πολύ μακριά. Πήγα με τη μηχανή μου, ψήφισα και επέστρεψα στη θέση μου. Ήταν όπως σας είπα, στο νούμερο 8 όταν έφυγα. Και όταν επέστρεψα εξυπηρετούνταν το νούμερο 25. Ήταν φανερό πως είχα μακρύ δρόμο μπροστά μου, στη διάρκεια της μέρας…

Έφυγα, δεν υπήρχε ούτε κάθισμα, στην αναμονή, για να ξαποστάσω… Βρήκα ένα καφέ στο τετράγωνο, πίσω στη στοά και κάθισα να πιω έναν καφέ και να δω τα e-mail μου με το Wi-Fi του… Θα κάθισα περισσότερο από μια ώρα και επέστρεψα στα γραφεία του ΟΑΕΔ.

Ίδια η ουρά στην αναμονή. Μπορεί να είχαν σταματήσει να δίνουν νούμερα προτεραιότητας, εδώ και μια ώρα, αλλά όσοι εξυπηρετούνταν δεν μπορώ να πω ότι το έκαναν αυτό με τρελούς ρυθμούς. Στις 11 εξυπηρετούνταν το 48… Κι εγώ είχα το 105!

Δεν απογοητεύτηκα. Είχα συνειδητοποιήσει ότι δυστυχώς δεν μου έμενε άλλη επιλογή κι έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να καλλιεργήσω την πολύτιμη ιδιότητα της υπομονής. Ευτυχώς, βρήκα μια θέση να καθίσω κι έτσι μπορούσα να κρατήσω μερικές σημειώσεις, προκειμένου να γράψω αυτό το κομμάτι, για να μοιραστώ μαζί σας μια άσχημη προσωπική εμπειρία από τη συναλλαγή μου με το δημόσιο.

Τελικά εξυπηρετήθηκα στις 2:15, αλλά ήταν για μένα μια μεγάλη δοκιμασία και το ζητούμενο είναι αν τελικά δικαιούμαστε, ως φορολογούμενοι πολίτες μια τέτοια αντιμετώπιση; Διότι, υποτίθεται ότι μας οφείλετε ο σεβασμός του κράτους, αν μη τι άλλο.

Βέβαια, εγώ δεν είδα κάτι τέτοιο… Κι ευτυχώς που η υπάλληλος, η οποία διεκπεραίωσε την υπόθεση μου, ήταν τόσο καλή, σοβαρή και υπεύθυνη, που διόρθωσε κάπως τα πράγματα στην κακή εικόνα που είχα σχηματίσει. Ελπίζω, πάντως, να διορθωθεί αυτή η θλιβερή κατάσταση στα υποκαταστήματα του ΟΑΕΔ.

Δεν ξέρω πόσες φορές θα χρειαστεί να ξαναέρθω στις ουρές του, ελπίζω όχι πολλές, αλλά ότι κι αν γίνει, αυτή τη φορά θα διαθέτω την απαιτούμενη Ιώβεια υπομονή. Το είδα, το ένιωσα, το κατέγραψα. Άλλωστε πέρασε ισοπεδωτικά από πάνω μου.

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 11/11/2017 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου, «Επισημάνσεις».

Εκδρομή με την εκκλησία της Νέας Αλικαρνασσού Ηρακλείου Κρήτης στα πανέμορφα Χανιά

Posted in Μαρτυρίες

ekl.alikarnasos1
Το έχουμε ζήσει κι εμείς με τη δική μας εκκλησία τότε που πήγαμε στα Καλάβρυτα, στο Ναύπλιο ή στην Αρχαία Κόρινθο και είναι πραγματικά πολύ όμορφη αυτή κοινωνική συναναστροφή με τους αδελφούς, μια ολόκληρη μέρα. Και βλέπουμε ότι το συνηθίζουν κι άλλες εκκλησίες. Αυτή την όμορφη συνήθεια θέλουμε να προβάλουμε σήμερα δημοσιεύοντας φωτογραφίες από την εκκλησία Ν. Αλικαρνασσού στα Χανιά.

ekl.alikarnasos2
Οι αδελφοί της εκκλησίας Ν. Αλικαρνασσός Ηρακλείου, εκμεταλλεύτηκαν την αργία της 28η  Οκτωβρίου και έκαναν εκδρομή προς τα Χανιά. Επισκέφθηκαν ένα υπέροχο καταπράσινο χωριό, τις Βρύσες για καφέ. Κατόπιν την πόλη των Χανίων, επίσκεψη στο παλιό λιμάνι στην παλιά πόλη και ακόμη επισκέφτηκαν το Ακρωτήρι με τους τάφους των Βενιζέλων.

ekl.alikarnasos3
Επιστρέφοντας στο Ηράκλειο κάθισαν και έφαγαν στον Κουρνά με την ομώνυμη λίμνη, επίσης μια στάση έγινε και στο Ρέθυμνο και επιστροφή στη βάση τους, το Ηράκλειο. Ήταν μία όαση αυτή η εκδρομή στην καθημερινότητα που καταπιέζει τους ανθρώπους. Δύο πούλμαν με 102 αδελφούς απόλαυσαν μια ωραία συναναστροφή και εποικοδομητικές συνομιλίες μεταξύ τους.

ekl.alikarnasos4
Χρειάζεται ένα μεγάλο μπράβο σε όλους γιατί και σε αυτή την επικοινωνία, αυτό που πρυτάνευσε ήταν η αγάπη, ο σεβασμός και η κατανόηση. Όλοι έμειναν ευχαριστημένοι τόσο που σε μια δεδομένη στιγμή θα ήθελαν να απολαύσουν ξανά μια τέτοια συναναστροφή. Ο καιρός θα το δείξει. Είναι πάντως ωραίο να είναι μαζί οι αδελφοί σ’ αυτές τις δύσκολες μέρες της απομόνωσης.

Η ιστορία φέρνει στη μνήμη όμορφα πράγματα όπως η διακράτηση χριστιανικής ακεραιότητας

Posted in Μαρτυρίες

filaki.1974
Θα θέλαμε να μοιραστούμε μαζί σας τόσο αυτές τις φωτογραφίες - κειμήλια, όσο και  τα αισθήματά μας! Εδώ την ημέρα αποφυλάκισης των αδελφών μας πριν από 40 χρόνια Έξω από τις φυλακές Ιωαννίνων!

bogiati.1969
Αν και η φωτογραφία έχει από μόνη τη λεζάντα, εμείς να προσθέσουμε ότι είναι από τις φυλακές Μπογιατίου... Πόσο περήφανοι είμαστε που έχουμε τέτοιους αδελφούς!

roloiΣαν χθες, στις 7 Νοεμβρίου του 1977, ακριβώς πριν 40 χρόνια, οι πόρτες της φυλακής άνοιξαν και οι ως τότε κρατούμενοι Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά, αποφυλακιστήκαν από τις φυλακές Ιωαννίνων!

Η πρώτη φωτογραφία - κειμήλιο, είναι αυτή που επέτρεψε τότε, η Διοίκηση των φυλακών, να βγάλουν οι αδελφοί μας στην πύλη της φυλακής Ιωαννίνων, ως ενθύμιο της πολύχρονης φυλάκισής τους!

Τα ίδια κτίρια που σήμερα είναι ερείπια, κάποτε φυλάκισαν αθώους, σημάδεψαν με φρικτά βασανιστήρια ζωές νεαρών τηρητών ακεραιότητας, στέρησαν με απάνθρωπο τρόπο την ελευθερία για πολλά χρόνια σε ανθρώπους που είπαν όχι στη βία και στον πόλεμο!

Παράλληλα όμως, έφεραν κοντά ανθρώπους με κοινούς στόχους, ιδανικά, πίστη.

Στην πραγματικότητα, αυτά τα κολαστήρια που σήμερα είναι ερείπια, τελικά έχτισαν άφθαρτες φιλίες, σφυρηλάτησαν ακλόνητη πίστη και σιδερένια υπομονή και ανέδειξαν ανθρώπους με υπέροχες προσωπικότητες.

Έτσι, η πίστη αυτών των νεαρών τηρητών ακεραιότητας, με την βοήθεια του Ιεχωβά Θεού, ανάγκασε το άδικο σύστημα, πολιτικό, θρησκευτικό, νομοθετικό και δικαστικό να υποχωρήσει και να παρακμάσει, μέχρι του σημείου να γίνει ερείπια και κατοικίδιο ποντικών και φιδιών! Παροιμίες 21:1).

Οι αναμνηστικές μας φωτογραφίες στο διάλειμμα της Συνέλευσης Περιοχής στο Grecotel

Posted in Τα δικά μου

grecotel.kilinis1
Τις βγάλαμε κι εμείς τις αναμνηστικές φωτογραφίες μας στο διάλειμμα της Συνέλευσης Περιοχής που ανήκει η εκκλησία του Αιγίου την οποία σας παρουσιάσαμε στο χθεσινό σημείωμα μας. Λίγο πιο προσωπικό το σημερινό καθώς περπατήσαμε λίγο στους τεράστιους χώρους του συγκροτήματος και φωτογραφηθήκαμε στους κήπους του.

grecotel.kilinis2
Περπατήσαμε λίγο μέσα στο χώρο του ξενοδοχείου στο λίγο χρόνο που είχαμε στη διάθεση μας, διότι δεν προλαβαίναμε με τίποτα. Πρόκειται για ένα όμορφο χάος, όπου δεν ξέρεις από πού να αρχίσεις και πού να τελειώσεις. Πραγματικά χάνεσαι μέσα σ' αυτή την ξεχωριστή ομορφιά.

grecotel.kilinis3
Αυτό που μας ενδιέφερε ήταν κρατήσουμε στις αναμνήσεις μας κάτι από αυτόν τον τόπο... Και τα καταφέραμε νομίζω, καθώς επιλέξαμε όμορφα σημεία για τη φωτογράφιση. Αυτό που θέλαμε, όπως πάντα άλλωστε, είναι να είναι ζωντανές, όχι στημένες, στιλιστικές...

grecotel.kilinis4
Κι ευτυχώς πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι να βοηθήσουν... Τη συγκεκριμένοι φωτογραφία την τράβηξε ένα πολύ μικρό αγόρι... Ήταν κοντά εκεί με τη μαμά για να μια φωτογραφία δικιά τους. Ανταλλάξαμε τους φωτογράφους με την προϋπόθεση ο δικός μας φωτογράφος να ήταν ο τετράχρονος... Κι εδώ που τα λέμε δεν τα πήγε και άσχημα.

grecotel.kilinis5
Τα μέρη μέσα στο χώρο του ξενοδοχείου είναι υπέροχα... Και δεν φτάσαμε μέχρι τη θάλασσα επειδή ο χρόνος δεν ήταν με το μέρος μας και δεν προλαβαίναμε... Όλα αυτά έγινα είπαμε στη διάρκεια του διαλείμματος που έπρεπε και κάτι να "τσιμπήσουμε" για να αντέξουμε στο υπόλοιπο πρόγραμμα. Το οποίο έτσι κι αλλιώς είχε πολύ ενδιαφέρον.

grecotel.kilinis6
Η απόσταση από την Κυλλήνη μέχρι το Αίγιο είναι αρκετά μεγάλη. Ξεκινήσαμε κατά τις 5 και φτάσαμε επτά παρά. Κουρασμένοι σωματικά, αλλά πολύ ευχαριστημένοι και γεμάτοι από το πλούσιο πνευματικό πρόγραμμα από το οποίο ωφεληθήκαμε πολύ... Άσε που είδαμε τόσους αδελφούς που είχαμε γνωρίσει το καλοκαίρι...

grecotel.kilinis7
Επιστρέψαμε στη βάση μας χθες το βράδυ, αλλά κάνοντας την επιστροφή μας... εκδρομή. Περάσαμε τη γέφυρα του Ρίο και ήρθαμε από Αθηνών - Λαμία, περνόντας από Ναύπακτο και κάνοντας μια στάση για φαγητό στους Δελφούς. Δεν την είχε κάνει αυτή τη διαδρομή η Ρούλα ααι ήθελε. Δεν μπορούσα να της χαλάσω το χατίρι και το κάναμε...

grecotel.kilinis8
Και η αλήθεια είναι ότι, πέρα από την κούραση λόγω των πολύ περισσότερων χιλιομέτρων, η διαδρομή ήταν πολύ όμορφη με μεγάλες εναλλαγές τοπίων... Βουνό, θάλασσα, πεδιάδες. Και σπίτια στο πλάι του δρόμου που μας άρεσαν. Άλλοτε χωριάτικα με κεραμιδένιες στέγες κι άλλοτε πιο όμορφα, καλοχτισμένα αρχοντικά.

Στο Grecotel στην Κυλλήνη για να παρακολουθήσουμε την τοπική Συνέλευση Περιοχής

Posted in Μαρτυρίες

kilini1
Ήταν ωραίο το ταξίδι μας χθες το πρωί από το Αίγιο ως την Κυλλήνη και το ξενοδοχείο Grecotel όπου πραγματοποιήθηκε η Συνέλευση Περιοχής που ανήκει η εκκλησία Αιγίου Αχαΐας. Βρεθήκαμε εδώ, επειδή είχαμε υποσχεθεί το καλοκαίρι που μας πέρασε, στη φίλη μας Ρούλα ότι θα είμαστε παρόντες στη βάφτιση της.

kilini2
Και να, που ήρθε η ώρα που περίμενε με λαχτάρα τόσα χρόνια, καθώς μελετούσε ένθερμα το Λόγο του Θεού την Αγία Γραφή και μάθαινε τι απαιτήσεις έχει Εκείνος από εμάς προκειμένου να τον ευχαριστούμε καθημερινά. Φτάσαμε χθες στο Αίγιο. Και να ‘μαστε τώρα στην Κυλλήνη. Ερχόμαστε για πρώτη φορά εδώ..

kilini3
Η Συνέλευση έχει θέμα της «Μην παραιτείστε καθώς εκπληρώνετε τον Νόμο του Χριστού» και για μας δεν ήταν κάτι νέο, επειδή το είχαμε ήδη κάνει, πριν ένα μήνα περίπου, στη δίκη μας Περιοχή, στην Αίθουσα Συνελεύσεων της Μαλακάσας. Και φυσικά έχει εξαιρετικές αρχές, που μας βοηθούν στην καθημερινή μας ζωή.

kilini4
Η επανάληψη βέβαια, ποτέ δεν έβλαψε κανέναν... Κι απ’ την άλλη μας βοήθησε πολύ ο καιρός. Όλη η διαδρομή, μέχρι εδώ, ήταν πολύ όμορφη με έναν ήλιο εξαιρετικό.! Και το ξενοδοχείο Grecotel στην Κυλλήνη καλύπτει μια πολύ μεγάλη έκταση σε ένα φανταστικό μέρος, με όμορφες κατασκευές. Πυκνή βλάστηση και δέντρα καλύπτουν τα πάντα γύρω.

kilini5
«Ευχή» στην Αγία Γραφή σημαίνει, υπόσχεση που οφείλεις να κρατάς κάθε μέρα. Η Ρούλα ήταν ανάμεσα στους αδελφούς μας που βαφτίστηκαν σε αυτή τη Συνέλευση Περιοχή. Παρακολουθήσαμε με πολύ προσοχή, την ομιλία για το βάφτισμα. Αν και έχουμε ακούσει πολλές παρόμοιες ομιλίες, αυτή που ακούσαμε εδώ ήταν ξεχωριστή.

kilini6
Μαζί με τη Ρούλα σε αυτή τη Συνέλευση βαφτίστηκαν άλλοι τέσσερις νέοι αδελφοί μας. Στο πρωινό πρόγραμμα ήταν παρόντες 666 αδελφοί όπως ακούσαμε από τον εισηγητή. Και κανείς δεν αισθάνθηκε άσχημα. Διότι απλά, κανείς από τους παρόντες δεν είναι προληπτικός! Και σε αυτό μας έχει βοηθήσει και μας έχει ελευθερώσει, η αλήθεια του Λόγου του Θεού.

kilini8
Λίγο αργότερα έξω από το ξενοδοχείο στην πισίνα που στήθηκε για το βάφτισμα.... Ανάμεσα σε πολλούς αδελφούς που περίμεναν υπομονετικά τους πέντε νέους αδελφούς μας κι ανάμεσα τους τη Ρούλα, τη δίκη μας Ρούλα από το Άνω Διακοφτό... Ο ήλιος ήταν καυτός και η αντοχή μας δοκιμάστηκε, περιμένοντας.. Αλλά άξιζε τον κόπο!

kilini9
Ήταν για μας μια πολύ όμορφη μέρα στη Κυλλήνη καθώς παρακολουθήσαμε όλο το προγράμματος Συνέλευσης. Και μπορεί σωματικά να κουραστήκαμε, επειδή τόσες ώρες στο πόδι είναι φυσικό να νιώσουμε έτσι... Όμως πνευματικά, γυρίσαμε ενισχυμένοι και δυνατοί. Τι πιο όμορφο να θέλει κανείς;

kilini7

Χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά το καλοκαίρι και κάθε εποχή είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί του το πρωινό...

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που εκείνη την εποχή ήταν στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.kalokeri1

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες…

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα τους με κούφια δημοσιογραφικά θέματα που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να έτσι. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το κυβερνών σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Δοκιμάστε το. Θα οφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ δείτε το πρόγραμμα του Νοεμβρίου 2017 που εκπέμπετε τώρα... Σίγουρα είναι πολύ ενδιαφέρον!

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA