Ο τελευταίος αποχαιρετισμός για τον αδελφό μου Κωστή Θεοδωράκη, έγινε χθες στις 3 μ.μ.

ta aderfia

Λιγοστεύουμε… Ο αδελφός μου, Κωστής Θεοδωράκης, είναι ο δεύτερος από τα πέντε αδέλφια που έφυγε από κοντά μας. Είχε προηγηθεί 10 χρόνια νωρίτερα, η αδελφή μας Γεωργία.

Η κηδεία του έγινε στις 3 το μεσημέρι, χθες, στο νεκροταφείο του χωριού μας, Θραψανού… Πραγματικά, μαύρη Παρασκευή…

Όλα έγιναν τόσο γρήγορα που δεν προλάβαμε να πάμε. Είναι κι αυτές οι συνθήκες στην εποχή του κορονοϊού Covid-19 που επιβάλλεται να είμαστε πολύ προσεκτικοί.

Τηλεφωνηθήκαμε όμως με την κόρη του Ελευθερία για τα συλλυπητήρια μας και για να συμπαρασταθούμε στη θλίψη της οικογένειας του. Η καρδιά μας, η σκέψη μας, είναι εκεί κοντά τους. Καταλαβαίνουμε τον πόνο τους, αλλά θέλουμε να ξέρουν πως η αγάπη μας γι’ αυτούς είναι πάρα πολύ μεγάλη. Ο αληθινός Θεός να τον θυμηθεί…

ta aderfia1

Ετοιμάζονται για τη γιορτή του πιθαρά

Posted in Κρήτη

O Μανώλης Βολυράκης, ο γιος της Στασούλας κάνει πιθάρια στο καμίνι του...

Τους είδαμε χθες βράδυ καθώς γυρίζαμε από το Αρκαλοχώρι. Στο χωριό δουλεύουν ήδη προετοιμάζοντας τη γιορτή του αγγειοπλάστη. Βάζουν το μεγάλο ταμπλό με τον πίνακα ζωγραφικής, φέρνουν τα τραπέζια και τις καρέκλες. Είναι και η γιορτή της Αγίας Μαρίνας και θα φέρει κόσμο, οπότε κάποιοι από αυτούς θα... ξεπέσουν και στο χωριό μας να διασκεδάσουν.

Έχω ξαναγράψει ότι δε με “τρελαίνουν” αυτού του είδους οι γιορτές, αφού από γιορτή πολιτισμού έχουν καταντήσει σε... ένα υπάιθριο νυχτερινό κέντρο από αυτά στα οποία συνειδητά ΔΕΝ ΠΑΩ, όπου το ουίσκι με τα συμπαραμαρτούντα έχει 100 ευρώ και η φίρμα – λυράρης - τραγουδιστης θα βγει μετά τις 11 το βράδυ ώς τις 4 – 5 το πρωί που θα γίνει και η μεγάλη κατανάλωση.

Δεν θα πάω για διασκέδαση έτσι όπως την εννοούν αυτή, μια βόλτα όμως θα την κάνω να δώ ανθρώπους που κοντεύω να ξεχάσω, τόσα χρόνια που λείπω από το Θραψανό.

Σε περιπέτιες, καλοκαιριάτικα, το Blog μου

Posted in Τα δικά μου

Συνεχίζει να υπάρχει το πρόβλημα με το Blog μου. Δεν "παίζει σωστά" και το χειρότερο, δεν ξέρω πού οφείλετε αυτό. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που παθαίνει κάθε τοσο.

Αυτή τη φορά μάλλον πρέπει να άλλαξε ιδιοκτήτη η Blog.com που πάνω της έχω "χτίσει" το "Θραψανιώτης μεχρι... κόκαλο" και από την Τρίτη 14/7 εμφάνισε πολλές αλλαγές που δεν τις έκανα εγώ κι αυτό με ανησυχεί ιδιαίτερα.

Από την... μπάρα δεξιά, ας πούμε, εξαφανίστηκαν πολλά πράγματα που είχα βάλει και εμφανίστηκε μόνο ότι είχε από γεννησιμιού του το Blog σε... νηπιακή μορφή και μάλιστα αποκλειστικά με λατινικούς χαρακτήρες. Το ίδιο και στο βασικό πάνελ με τα δημοσιεύματα της ημέρας. Εγώ ανέβασα κανονικά σημείωμα ημέρας και ενώ το κοντρόλ πάνελ που διαχειρίζομαι για να κάνω τις αναρτήσεις μου, μου δείχνει ότι το "παίζει" στην κεντρική σελίδα, εκεί εμφανίζεται ένα δημοσίευμα από την προηγούμενη Παρασκευή. Κι εδώ οι ημερομηνίες είναι με λατινικούς χαρακτήρες.

Τα πράγματα μοιάζουν να είναι δύσκολα... Μέχρι σήμερα έχει κανονική ενημέρωση, αλλά ενώ ανεβαίνουν κανονικά τα πόστ δεν φαίνονται. Το Blog δείχνει να... έχει κολλήσει στην περασμένη Παρασκευή. Κακό του κεφαλιού του, γιατί έτσι όπως πάνε τα πράγματα δείχνει να παίρνει κεφάλι αυτό το site και να μην υπάρχει δρόμος επιστροφής στο Blog.

Οι πρώτες μέρες διακοπών στο χωριό...

Posted in Τα δικά μου

 

Βρίσκομαι από την Κυριακή 5 Ιουλίου στο χωριό μου, το Θραψανό κάνοντας χρήση του δικαιώματος για καλοκαιρινές διακοπές.  Θα έχω την ευκαιρία στο χρόνο που θα μείνω εδώ να θυμηθώ πράγματα από τον τόπο που γεννήθηκακαι μεγάλωσα.

Μένουμε με το γιό μου Λάμπρο στο σπίτι της αδελφής μου Στασούλας και από κει, χωρίς πρόγραμμα διαχειρισζόμαστε τις μέρες που έρχονται.

Μια πρώτη ματιά, οι πρώτες εικόνες από το Θραψανό είναι εδώ. Καθημερινή ενημέρωση υπάρχει στο Blog μου.

Μια βραδιά "γεμάτη" θέατρο

Posted in Επικαιρότητα

Η Θεατρική Ομάδα του "Πολύτροπου Τέχνης". Από αριστερά Γεράσιμος, Ευτυχία, Φρόσω, Χριστίνα, Κέρη, Δαμιανός. Μπράβο παιδιά ήσασταν υπέροχοι στους ρόλους σας!

Α, μα ήταν απίθανα χθες το βράδυ στη θεατρική παράσταση του "πολύτροπου Τέχνης" στο ανοιχτό θεατράκι του λόφου Κολωνού. Πέρασα δύο μαναδικά ξεχωριστές ώρες με το έργο των Ρέππα - Παπαθανασίου "Μπαμπάδες με Ρούμι". Έπαιξαν εξαιρετικά οι Γεράσιμος Σπαθής, Φρόσω Παππά, Ευτυχία Τσαγκαράκη, Δαμιανός Σκιαθάς, Κέρη Καρβέλη και Χριστίνα Πασκόνη.

Και η χορευτική ομάδα "Ενέργεια" που άνοιξε τη χθεσινή βραδιά...

 

Αγώνας για την αξιοπρέπεια και τη δουλειά

Posted in Δημοσιογραφικά

Η κατάσταση στον Τύπο στους καιρούς που διανύουμε δεν είναι και οι καλύτεροι. Η οικονομική κρίση χτυπά και τα ΜΜΕ. Στις 22 Ιουνίου η κ. Γιάννα Αγγελοπούλου ανακοίνωσε ότι κλείνει την εφημερίδα "Ελεύθερος Τύπος", τον ραδιοφωνικό σταθμό City 99,5 Fm και το portal της εφημερίδας. Σοκ για τους 450 εργαζόμενους, τις οικογένειες τους και όλους εμάς στον κλάδο που νιώθουμε περισσότερο από κάθε άλλη φορά ανασφαλείς.

Οι συνάδελφοί μας με περισσή αξιοπρέπεια στάθηκαν όρθιοι και χθες την Τετάρτη 1 Ιουλίου έβγαλαν την πρώτη πραγματικά ελεύθερη εφημερίδα τους που κυκλοφόρησαν ως ένθετο μέσα από τις εφημερίδες "Η ΑΥΓΗ", "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ" και "SPORDAY".

  • Δείτε ΕΔΩ σε αρχείο PDF όπως κυκλοφόρησε και διαβάστε τη. Είναι είναι θαύμα ανθρώπινης δύναμης, Ασε που πληροφορίες μου λένε πως ετοιμάζουν και άλλο 16σέλιδο

Τελευταία εβδομάδα πριν από την άδεια...

Posted in Τα δικά μου

... Και μόνο που σκέφτομαι τι έχω να ζήσω στο χωριό μου, καλοκαιριάτικα, χαλαρώνω. Πίσω σε μέρη που περπάτησα μικρός, εκεί που γεννήθηκα και πέρασα μερικές από τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής μου καθώς άρχισα να γνωρίζω τον κόσμο...

Ο Ιούλης είναι ο μήνας που αγαπώ. Μπορεί να έχει τις ζέστες του, αλλά στην εξοχή έχει τις ομορφιές του. Τα τελευταία φρούτα, τα πρώτα σύκα και σταφύλια τα φάγαμε και πέρσι. Εικόνες που γεμίζουν γλυκιές αναμνήσεις το μυαλό...

Τώρα καθώς διευθετώ τις τελευταίες εκκρεμότητες για να μην αφήσω στη μέση τίποτα, τέτοιες εικόνες σαν τις παραπάνω είναι που ηρεμούν το μυαλό και τη σκέψη...

Σε λίγο όλα αυτά θα είναι παρελθόν... Η αλλαγή στις εικόνες θα ξαναδώσει ζωή. Θα ζωντανέψει παλιές  όμορφες στιγμές. Και η παρέα με απλούς ανθρώπους θα αναδείξει τα πραγματικά σπουδαία και αληθινά που αξίζουν να κοντοσταθείς και να προσέξεις στις λεπτομέρειες του...

Ετοιμος και ο "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ" τ. 85

Posted in Δημοσιογραφικά

Ο "Ηλεκτρικός" είναι έτοιμος. Εφυγε για το τυπογραφείο και σελίγο θα είναι στα χέρια των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ. 

Οι δουλειές, με μεγάλη πίεση, μπαίνουν σε μια σειρά. Μετά τον "Κρέοντα" που παραδόθηκε ήδη στον ομώνυμο Εξωραϊστικό Σύλλογο και ο "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ" παραδόθηκε ολοκληρωμένος στο τυπογραφείο. Έχει βέβαια λίγη δουλίτσα, αφού χρειάζεται δακτυλογράφηση στο μεγαλύτερο μέρος της, αλλά η κατάσταση ελέγχεται.

Στο τυπογραφείο έχουν παραδοθεί περισσότερες από 20 σελίδες της "Φωνής των Τεχνικών του ΟΤΕ", ενώ συνεχίζω να μαζεύω τις εκκρεμότητες που έχει...

Τέλος, έκανα μια πρώτη κουβέντα αλλά μένει μια ακόμα επαφή και ίσως κι άλλη που πρέπει να γίνουν μέσα σ' αυτή και την ερχόμενη εβδομάδα για την "ΑΙΧΜΗ".

Γενικότερα πάει καλά το πράγμα. Μέσα στα όρια  που είχα βάλει. Ελπίζω ότι όλα θα πάνε καλά μέχρι τις αρχές Ιουλίου που θα φύγω για τρεις εβδομάδες σε καλοκαιρινή άδεια. Ένταση δουλειάς μέσα στο καλοκαίρι.

  • Δείτε ΕΔΩ τον "Ηλεκτρικό τ. 85" σε αρχείο PDF όπως κυκλοφορεί τυπωμένος

 

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA