Φθινόπωρο, αλλά ας μη χαλαρώνουμε υπερβολικά. Ο Covid-19 είναι εδώ, δεν έφυγε...

anixi1.030520
Όλα γύρω μας είναι φαινομενικά καλά, αλλά μόνο φαινομενικά. Το πρόβλημα είναι εδώ και καραδοκεί απειλητικό για τις ανθρώπινες ζωές... Το σημαντικό δεν είναι ότι μοιάζει να ξαναρχίζει να λειτουργεί η ζωή… Αλλά, πρέπει να συνεχίζουμε να είμαστε προσεκτικοί, παίρνοντας τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας... Στο τρίτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου, ας είμαστε προσεκτικοί με ότι κάνουμε.

anixi2.030520
Θα βγούμε για λίγο έξω; Ασφαλώς. Τοέχουμε ανάγκη... Αλλά με προσοχή, περισσότερη κι από όσο μας συστήνουν οι ειδικοί... Το χρειαζόμαστε. Να ξαναθυμηθούμε πώς ήταν η ζωή, πριν προκύψει η πανδημία και αλλάξουν όλα γύρω μας... Αγνοήστε τους αντιεμβολιαστες και αρνητές του ιού. Αφήστε τους, να ζουν στον κόσμο τους.

anixi3.030520
Με μέτρο λοιπόν, για να μην ξεθαρρεύουμε… Συνεισφέραμε λοιπόν και εμείς στον περιορισμό της διασποράς του κορονοϊού Covid-19 με τον εμβολιασμό. Εγώ έκανα και τις δυο δόσεις του astrazeneka και η Σούλα την πρώτη δόση ενώ έχει προγραμματιστεί η δεύτερη δόση για τις 4 Αυγούστου. Και τώρα πρέπει να προσπαθήσουμε να επιστρέψουμε στη ζωή. Όπως την ξέραμε θα μας πάρει καιρό, αλλά ας δοκιμάζουμε σιγά - σιγά. 

anixi4.030520
Και ας είμαστε ρεαλιστές... Τίποτα δεν είναι ευκολο… Οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να φοβούνται… Και οι προγραμματισμοί, ακόμα και οι βραχυπρόθεσμοι, από δύσκολοι έως αδύνατοι. Αλλά η ζωή, δεν μπορεί να σταματήσει έτσι... Αλλιώς, φανταζόμαστε ότι θα γίνει όλο αυτό. Και το εμπεδώσαμε, σε βάθος… Αλλά να μας λείπουν οι... ηρωισμοί με τους συνωστισμούς. Ασκούμε διάκριση.

anixi5.030520

Όλες οι φωτογραφίες που καλύπτουν το δημοσίευμα αυτό και το ομορφαίνουν, υπενθυμίζοντας μας ότι έξω είναι η ζωή, είναι από την Άνδρο... Ας είναι καλά η Ευαγγελία και ο Λούης... Χωρίς αυτούς και την αγάπη τους, ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ θα ήταν πιο φτωχός... Αλλά ακριβώς, επειδή έχουμε τέτοιους φίλους, αισθανόμαστε πολύ πλούσιοι!

Μάταια η προσπάθεια μου να βοηθήσω μέσα από το Σύλλογο γονέων του 54 Γυμνασίου

Posted in Μαρτυρίες

Οι εκλογές έγιναν την Τρίτη 13/1/2009 κυρίως από τις 12-13.30 το μεσημέρι, τις ώρες δηλαδή που πήραμε βαθμούς Α' τριμήνου.

Η κάλπη έμεινε ανοιχτή μέχρι τις 5 το απόγευμα, μήπως ήθελε κανείς αργοπορημένος να πάει να ψηφίσει.

Οι εκλογές έγιναν με υποδειγματικό τρόπο, καταφέραμε και πιάσαμε το μέτρο και έτσι τώρα έχουμε ένα νόμιμο Σύλλογο με εκπροσώπηση παντού στον οποίο είχα βάλει κι εγώ υποψηφιότητα για το Διοικητικό Συμβούλιο και για εκπρόσωπος στην Ένωση Συλλόγων Γονέων 4ου Διαμερίσματος Δήμου Αθηναίων.

Δυστυχώς, δεν τα κατάφερα να εκλεγώ πουθενά. Έτσι η αγωνία μου για κοινωνική προσφορά μέσα από το Σύλλογο Γονέων του σχολείου που πηγαίνει ο γιος μου, πήγε στράφι.

Το καλό είναι ότι ο Λάμπρος με ελάχιστη έως καθόλου βοήθεια στο σπίτι έφτασε το 16 Μ.Ο.

Πήρα το δίπλωμα της μηχανής

Posted in Επικαιρότητα

Η δεύτερη προσπάθεια ήταν πιο καθοριστική για να πάρω το δίπλωμα της μηχανής.

Την Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2008, μέσα στο γνωστό κλίμα στην Αθήνα και τις μεγάλες πόλεις της χώρας από τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή, έδωσα εξετάσεις στο Χαλαργό κι αυτή τη φορά όλα πήγαν καλά.

Φυσικά δεν ήταν ώρα για... καμιά τυμπανοκρουσία. Σιγά το πράμα. Τόσοι και τόσοι το έχουν κάνει ήδη. Άλλωστε η κατάσταση είναι πολύ φορτισμένη και δεν υπάρχει διάθεση ούτε για... πλάκα.

Από τις 18 του Δεκέμβρη οδηγούμε κανονικά καθότι διπλωματούχοι παρακαλώ. Επιτέλους τελειώσαμε μ' αυτή την αηδεία...

Στο Allu Fan Park τα γενέθλια του Λάμπρου

Posted in Τα δικά μου

Ο Λαμπρούκος με έξι συμμαθητές και φίλους του γιόρτασε τα γενέθλια του το Σάββατο 25/10/2008 στο Allu Fan Park. Έκοψε την τούρτα του και είχε τη δυνατότητα αυτός και οι φίλοι του να παίξουν από τις 5.30 το απόγευμα ως τις 10 το βράδυ σε όλα τα παιχνίδια με το βραχιολάκι που τους δώσουμε.

Και μεις οι γονείς ήπιαμε ένα καφέ και τα απολαμβάναμε να χαίρονται το παιχνίδι τους. Ο Λάμπρος έχει παράδοση στα γενέθλια. Όσο πήγαινε δημοτικό τα πάρτι του κουβεντιάζονταν παντού. Τώρα στο γυμνάσιο την έχει δει πιο συγκρατημένος.

Tο 233 φύλλο της ΦΩΝΗΣ των ΤΕΧΝΙΚΩΝ του ΟΤΕ ήρθε στην ΠΕΤ ΟΤΕ, έφυγε με το ταχυδρομείο

Posted in Δημοσιογραφικά

Αυτό είναι το εξώφυλλο του νέου τεύχους 233 της "ΦΩΝΗΣ των ΤΕΧΝΙΚΩΝ του ΟΤΕ" που περιμένουμε, ώρα την ώρα, να έρθει στην ΠΕΤ ΟΤΕ και να παραδοθεί στο ταχυδρομείο για αποστολή. Έχει το χρόνο της η διεκπεραίωση...

Τελειώσαμε και μ' αυτό το περιοδικό!. Μπήκαν και οι τελευταίες πινελιές και έφυγε για το πιεστήριο. Εφυγε κι όλας κανονικά με το ταχυδρομείο και ήρθαν και καμιά 500 κομμάτια στην ΠΕΤ ΟΤΕ που γίνονται ανάρπαστα.

Όλη η διαδικασία γι' αυτό το φύλλο ξεκίνησε στις 26/1/2009. Χρειάστηκε να επικοινωνήσουν ο Μπρόφας με τον Βασίλη Λάμπρου (Γραμματέας Δημοσίων Σχέσεων με Πρόεδρο της ΠΕΤ ΟΤΕ) για να ξεκινήσουμε δυναμικά το μάζεμα της ύλης.

Από την προηγούμενη εβδομάδα είχαμε κολλήσει σ' αυτό. Και δεν ξέρω αν το ξεπεράσαμε, αλλά εγώ πήρα εντολή να προχωρήσω γρήγορα αν θέλουμε να έχουμε φύλλο μέσα στις εκλογές της ΠΕΤ ΟΤΕ, εκεί στο τρίτο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου.

Στην πρώτη κρούση έδωσαν ύλη για το δισέλιδό τους οι συνδικαλιστικές παρατάξεις ΠΑΣΚΕ και ΕΣΚ. Περιμένω και τους άλλους. Και στο μεταξύ ετοιμάζω την υπόλοιπη ύλη...

Ετοιμος και ο «Κρέοντας» τ. 13

Posted in Δημοσιογραφικά

Έτοιμος και ο νέος «Κρέοντας» για το τυπογραφείο. Τη Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου πήγε η ύλη στο τυπογραφείο. Και σε δύο μέρες ήταν έτοιμη. Όλα λειτούργησαν ρολόι. Γιορτινό το 13 τεύχος του ομώνυμου Συλλόγου της γειτονιάς που προσπαθεί να παρουσιάσει ένα έργο.

Το σημαντικό είναι ότι η πρόεδρός του, Σούλα Τριανταφύλλου, προσπαθεί να βάλει να αλλάξει κάτι, έτσι που να αναδειχθεί ένα άλλο πρόσωπο του Συλλόγου στην περιοχή. Δεν είναι εύκολο αυτό βέβαια όταν δεν έχεις συνεργάτες. Αλλά στην εφημερίδα κάνουμε ότι μπορούμε.

Επέστρεψα στη δουλειά από τη μίνι άδεια

Posted in Δημοσιογραφικά

Η άδεια, ιδιαίτερα όταν περνάς καλά τελειώνει γρήγορα. Κατά ένα παράδοξο τρόπο αυτό συμβαίνει πάντα. Το ίδιο συνέβη και σε μένα. Γνώρισα υπέροχους ανθρώπους και φανταστικά μέρη στη βόρειο Ελλάδα. Και κατέγραφα καθημερινά τις εντυπώσεις μου στο Blog μου. Με πολλές φωτογραφίες που, θες δε θες, σε ταξιδεύουν στο χρόνο και τον τόπο.

Διάβασα με χαρά τα σχόλια των φίλων μου και απάντησα σχεδόν σε όλα. Ήταν για μένα κάτι το φανταστικό.

Μια μοναδική εμπειρία η γνωριμία με τη Μακεδονία, τους υπέροχους ανθρώπους της και τους ξεχωριστούς τόπους.

Νέος προϊστάμενος στο αθλητικό της "Κ"

Posted in Δημοσιογραφικά

Άλλαξε ο προϊστάμενος στο αθλητικό τμήμα της "Καθημερινής", της εφημερίδας που δουλεύω στην ύλη της. Εγώ είμαι ήδη σε άδεια δεκαπενθήμερη, υπόλοιπο από το καλοκαίρι, φέτος με την Ολυμπιάδα ήταν άστα να πάνε, αλλά τα νέα μαθεύονται. Και αύριο το μεσημέρι στις τρεις ο διευθυντής της εφημερίδας Αλέξης Παπαχελάς θα έρθει στο τμήμα να μας παρουσιάσει τον νέο προϊστάμενο κ. Γ. Λυκουρόπουλο.

Ο μέχρι χθες προϊστάμενος, Γιάννης Κουκουλάς, παραμένει αρθρογράφος με μόνιμη στήλη. Παραγματικά το "κλίμα" άλλαξε προς το πολύ καλύτερο. Ο Γιώργος είναι μια ήρεμη δύναμη που σου δίνει κουράγιο στην καθημερινή πίεση της δουλειάς.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA