Όμορφες παιδικές μνήμες ξύπνησαν μέσα μου, αυτές οι φωτογραφίες με τον πατέρα μου!

o.pateras.mu
Τις είδα ανεβασμένες στο Facebook από τον δραστήριο Πολιτιστικό Σύλλογο του χωριού μου, Θραψανού. Φωτογραφίες τραβηγμένες τη δεκαετία του 80, οι έγχρωμες... Ο πατέρας μου, Λευτέρης Θεοδωράκης του Κουμαλή, "σέρνει" τη στομωσά ως μάστορας στον αγγειοπλαστικό συνεταιρισμό "Μίνωας". Το θυμάμαι αυτό το εγχείρημα. Και είναι ενθαρρυντικό ότι, παρά τα όσα πέρασε, υπάρχει και λειτουργεί, ακόμα στο χωριό.

bambas
Εδώ, ο πατέρας μου πιο νέος, τότε σίγουρα δεν υπήρχαν χρωματιστές φωτογραφίες. Είναι με συγγενείς και φίλους σε ένα τραπέζι για τον πολιτευτή της Ενώσεως Κέντρου τότε, δικηγόρο Γ. Α. Μαγκάκη... Εκείνη την εποχή, εγώ ήμουν πολύ μικρός και δεν καταλάβαινα, γιατί έπρεπε στο πρόσωπο μου να τιμωρηθεί η όποια πολιτική δράση του πατέρα μου... Μισόν αιώνα μετά, ακόμα δεν μπορώ να το καταλάβω αυτό.

o.pateras.mu1
Τα πιθάρια όμως ήταν η ζωή του... Έφτιαξε ο ίδιος, εκατοντάδες σε όλη την την Κρήτη στις βεντέμες που πήγαινε από τον Μάη ώς τον Οκτώβρη, κάθε χρόνο. Και εκπαίδευσε τον αδελφό μου Κωστή, να τον ακολουθήσει μετά το θάνατο του ή λίγο νωρίτερα, όταν πια ο ίδιος είχε αποσυρθεί, φτιάχνοντας το δικό του καμίνι στο Λιγαρά και κρατώντας το σε λειτουργία μέχρι που μπορούσε. Ενέπνευσε ακόμα τον εγγονό του, Μανώλη Βολυράκη και τον γιο του, Αγησίλαο να συνεχίσουν και σήμερα την τέχνη του αγγειοπλάστη... Δεν ξεχνιέται εύκολα αυτός ο άνθρωπος!

me ti mana mou ke ton patera mou

Η Ζαγορά, που ζήσαμε αυτές τις μέρες, των μικρών ανοιξιάτικων διακοπών μας, στο Πήλιο…

Posted in Επικαιρότητα

zagora1.120522
Ήταν μια ανάσα όμορφη. Και τη χαρήκαμε στο έπακρο. Περπατήσαμε βήμα – βήμα τα χωριά του Πηλίου. Θα έχουμε την ευκαιρία να τα πούμε αυτά, πιο αναλυτικά, εν καιρώ… Έχουμε επίσης υλικό που υποστηρίζει αυτή την προσπάθεια. Για σήμερα ας μείνουμε στη Ζαγορά, σε μια βόλτα που κάναμε να γνωρίσουμε τον τόπο που μένουμε.

zagora2.120522
Και είχαμε την ευκαιρία να γευτούμε τοπικούς μεζέδες και σπεσιαλιτέ , όπως στην "ταβέρνα του Πατή", στη μικρή πίσω αυλή του, όπου μπορούσες να ησυχάσεις, χωρίς τον παραμικρό θόρυβο από τον κεντρικό δρόμο. Άνθρωποι που είναι διαθέσιμοι για συζήτηση. Δεν έχει ακόμα αρχίσει η τρεχάλα της τουριστικής σεζόν, οπότε είναι σε θέση και επιδιώκουν την κουβέντα.

zagora3.120522
Σ’ αυτά τα δρομάκια περπατήσαμε νιώθοντας πιο ήρεμα, πιο ήσυχα και μακριά από υποχρεώσεις. Χωριό με όλη τη σημασία της λέξης. Και χαίρεσαι ήρεμα την κάθε στιγμή. Αισθάνεσαι αυτό που λες αποτοξίνωση από τη ζωή της πόλης. Και καθετί το κάνεις με ξεχωριστή διάθεση. Για φαντάσου! Ύστερα από χρόνια αγόρασα και διάβασα εφημερίδα του Βόλου, τον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ.

zagora4.120522
Σπίτια που μας άρεσαν… Κι ας ήταν κλειστά. Κι ας μην έμεναν πια άνθρωποι μέσα. Αλλά προσδίδουν στην τοπική αρχιτεκτονική. Φωτογράφησα αρκετά. Και θα έχουμε τη δυνατότητα να δούμε κι άλλα τις επόμενες μέρες στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Ομόρφυναν τη ζωή μας εδώ στη Ζαγορά. Ομορφαίνουν τώρα και τον ιστότοπο μας, καθώς μεταφέρονται εδώ ως εμπειρία…

zagora5.120522
Μια φωτογραφία τραβηγμένη από το μπαλκόνι της ταβέρνας που καθίσαμε για το μεσημεριανό μας φαγητό. Όλη η ομορφιά της Ζαγοράς. Μικρά κεραμοσκεπή σπιτάκια για ανθρώπους που ζουν από την αγροτική παραγωγή, αλλά και από τον τουρισμό. Φάγαμε τα πιο γευστικά μήλα που μας φίλεψαν στο Χορευτό. Και τα χαρήκαμε.

zagora6.120522
Άλλο ένα σπίτι που μας έκανε «κλικ». Φτιαγμένο, όπως γράφει μια μαρμάρινη επιγραφή πάνω από την κεντρική του είσοδο, στις αρχές του περασμένου αιώνα. Την αρχή μου φάνηκε κλειστό, αλλά μετά είδα ανθρώπους να μπαίνουν μέσα. Είναι όμως εντυπωσιακό, δεν το βρίσκεται κι εσείς ή είναι μόνο ιδέα μου;

Είναι αυτά τα μέσα ενημέρωσης που μας αξίζουν; Ας το ξαναδούμε, λίγο πιο προσεκτικά...

Posted in Δημοσιογραφικά

daskalakis
"H Ρούλα Πισπιρίγκου βρίσκεται προφυλακισμένη στον Κορυδαλλό με την κατηγορία ότι σκότωσε την 9χρονη κόρη της, ενώ παράλληλα οι Αρχές ερευνούν και τον θάνατο των άλλων δύο παιδιών στην υπόθεση της Πάτρας. Ο άλλοτε… λαλίστατος Μάνος Δασκαλάκης που είναι; Ο πατέρας των παιδιών έχει εξαφανιστεί από το προσκήνιο τις τελευταίες εβδομάδες, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι ετοιμάζεται να απαντήσει στο εξώδικο που του έστειλε η Ρούλα Πισπιρίγκου με τον ίδιο τρόπο". Αυτή η εισαγωγή είναι από τα διαδικτυακά ΝΕΑ, ναυρχίδα άλλοτε του συγκροτήματος Λαμπράκη...
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 14/05/2022

Διάβασα πριν λίγες μέρες στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ένα πολύ καλό άρθρο του συναδέλφου Γιώργου Σταματόπουλου για τον τρόπο που τα ΜΜΕ αξιολογούν και προβάλλουν τον τελευταίο καιρό τις ειδήσεις και είδα πόσο δίκιο είχε. Πραγματικά σε πιάνει θλίψη και κινδυνεύεις από κατάθλιψη έτσι και αποφασίσεις να εμπιστευτείς την ενημέρωση σου στην τηλεόραση.

Τον Γιώργο, συμβαίνει να τον γνωρίζω από κοντά. Δουλέψαμε μαζί στα πρώτα δημοσιογραφικά μας βήματα, σε μια μικρή αθηναϊκή εφημερίδα που έβγαινε πιο πολύ από το κέφι και τη διάθεση της δημοσιογραφικής ομάδας, με επικεφαλής τον Κώστα Γερονικολό που δεν ζει σήμερα.

Η πένα του Γιώργου ήταν εκπληκτική. Μπορούσε να γράψει άνετα για οποιοδήποτε θέμα επέλεγε, είχε μια αμεσότητα ζηλευτή κι έναν τρόπο σκέψης που έκανε να θέλουμε να τον διαβάζουμε ακόμα κι εμείς που δουλεύαμε στο διπλανό γραφείο του εντύπου. Μια φορά μάλιστα δεν δίστασε να σχολιάσει την αχαρακτήριστη στάση του εκδότη του. Πολύ τολμηρό, αν το δείτε ψύχραιμα.

Αλλά ας μιλήσουμε λίγο γ’ αυτό το άρθρο που ανέφερα στην αρχή. Κάθισε, γράφει, ένα βράδυ να δει τις ειδήσεις από το κεντρικό δελτίο ενός καναλιού. Εκείνος το αναφέρει, αλλά εμείς δεν θεωρούμε σκόπιμο να το κάνουμε, επειδή λίγο - πολύ, όλα τα δελτία των τηλεοπτικών διαύλων είναι μια κοψιά.

Και τι είδε; Διαπίστωσε έκπληκτος, ότι διαθέτουν υπερβολικό χρόνο στην προβολή και ανάλυση επουσιωδών αστυνομικών ειδήσεων με λεπτομέρειες που δεν προσφέρουν τίποτα, ενώ αποσιωπούν τις μεγάλες και σοβαρές ειδήσεις που αφορούν και επηρεάζουν την καθημερινότητα των ανθρώπων.

Αλήθεια δεν είναι; Δείτε, ας πούμε τι βάρος δίνουν στις όποιες εξελίξεις στο ζήτημα της Πισπιρίγκου, τη δίκη του πιλότου από τα Γλυκά Νερά, στο έγκλημα της Καβάλας και τόσα άλλα, που και μόνο τους τίτλους να ανέφερα, θα «έτρωγα» ένα μεγάλο μέρος της στήλης.episimansis.neo

Θα μου πείτε: Δεν είναι αυτές ειδήσεις και δεν απασχολούν τους ανθρώπους; Είναι, αλλά συγχωρήστε μου, γι’ αυτό σε κάθε δελτίο ειδήσεων υπάρχει διευθυντής και αρχισυντάκτης για να αξιολογούν με την ομάδα τους την επικαιρότητα και να την παρουσιάζουν, ώστε να καλύπτουν σφαιρικά τα ενδιαφέροντα των τηλεθεατών.

Με το ίδιο τρόπο λειτουργούν και τα έντυπα, οι εφημερίδες, τα περιοδικά και φυσικά οι ειδήσεις στους ραδιοφωνικούς σταθμούς. Το επιπλέον που διαθέτει η τηλεόραση είναι η εικόνα και πάνω της επενδύουν πολλά, με το σκεπτικό ότι μια μεγάλη τηλεθέαση, θα φέρει σίγουρα μεγαλύτερο διαφημιστικό μπάτζετ και θα κάνει τους ιδιοκτήτες να τρίβουν τα χέρια τους από τα έσοδα που θα έρχονται στα ταμεία του. Έτσι λοιπόν κάνουν χρησιμοποιούν «πιασάρικες» ατάκες.

Όλο αυτό όμως απέχει πολύ από τη δημοσιογραφική δεοντολογία που θέλει η ενημέρωση να έχει άλλα κριτήρια για την επιλογή και προβολή των ειδήσεων. Και δεν είναι ότι δεν την γνωρίζουν, όσοι επιλέγουν να μην το κάνουν. Όχι! Την ξέρουν καλά, αλλά επιθυμούν να «γαργαλούν» τα αυτιά (και να ερεθίζουν τα μάτια) των τηλεθεατών, για να γίνονται ευάρεστοι στα αφεντικά τους.

Βέβαια, πάντα γινόταν, λίγο πολύ στα ΜΜΕ που διέθετε κάθε εποχή. Αλλά υπήρχαν και οάσεις και ρωγμές στο σύστημα που επέβαλε την απόλυτη ισοπέδωση στην ενημέρωση. Σήμερα, αυτές οι αντιστάσεις έχουν καμφθεί σε επικίνδυνο βαθμό.

Προσέξτε κάτι, που αφορά τον Τύπο σε όλη τη χώρα. Υπάρχει ένα πρακτορείο ειδήσεις, το κρατικό ΑΠΕ που παρέχει 24ωρο σέρβις στην ειδησεογραφία από την Ελλάδα και το εξωτερικό, έναντι αμοιβής. Το αποτέλεσμα; Ειδήσεις καρμπόν και όμοιο φωτογραφικό υλικό!

Κάποτε οι εφημερίδες είχαν μια ομάδα δικών τους φωτογράφων. Και οι δημοσιογράφοι του ελεύθερου ρεπορτάζ, τους έπαιρναν μαζί τους για να βγάλουν αποκλειστικό λαυράκι. Σήμερα ελάχιστες έχουν δικούς τους φωτογράφους, άσε που πολλές δεν έχουν καθόλου ελεύθερους ρεπόρτερ.

Σήμερα τη «δουλειά» έχουν αναλάβει ανώνυμοι, άπειροι, ανόητοι και ξιπασμένοι συντάκτες του διαδικτύου, με μόνο εφόδιο ότι διαθέτουν μια σύνδεση για να ανεβάζουν ότι τους κατέβει στην κούτρα, νομίζοντας ότι ασκούν… λειτούργημα. Αν είναι δυνατόν! Κι από την άλλη μεριά, άπειροι συντάκτες, χαμηλοαμοιβόμενοι, εξαντλούνται στα copy paste για να βγάζουν θέματα που σε καμιά περίπτωση δεν είναι αποκλειστικά. Η εικόνα του Τύπου, σήμερα!

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 14/5/2022 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου "Επισημάνσεις".

Οι πλάτανοι του Πηλίου. Όπου κι αν πας, στο καταπράσινο Πήλιο, θα τους δεις μπροστά σου

Posted in Επικαιρότητα

platanos1.080522
Καταπράσινο βουνό το Πήλιο... Σχεδόν όπου κι αν πας, θα βρεις τρεχούμενα νερά και φυσικά πλατάνους... Το δέντρο αυτό, το θέλει το νερό του. Τον συγκεκριμένο πλάτανο που βλέπετε, τον συναντήσαμε στη Μακρυνίτσα. Τόσο μεγάλος που η Σούλα μπόρεσε και μπήκε άνετα μέσα στον κορμό του.

platanos2.080522
Η φωτογραφία "προδίδει" τον τόπο που έχει τραβηχτεί η φωτογραφία. Ήταν ένας από τους πρώτους σταθμούς, σ' αυτή την εκδρομή μας. Καθίσαμε για φαγητό μεσημεριανό, την πρώτη μέρα που ήρθαμε στο Πήλιο. Τουριστικό και λίγο τσιμπημένο στις τιμές, αλλά άξιζε που το ζήσουμε.

platanos3.080522
Άλλος ενας πλάτανος από τα χωριά του Πηλίου. Είπαμε, θα συναντήσεις πολλά τέτοια δέντρα, εδώ. Και τεράστια! Αν είχαν "μάτια" θα μπορούσαν να μας διηγηθούν πολλά... Αλλά δεν έχουν. Μόνον έναν βαθύ ίσκιο από τα φύλλα τους, ιδανικό για τη δροσιά τους το καλοκαίρι.

platanos4.080522
Εδώ είναι στη Ζαγορά. Λίγο πιο άγριο το τοπίο. Είναι δίπλα στις πηγές με τα τρεχούμενα νερά. Πώς να μη μεγαλώσουν με τόσο νερό, δίπλα τους, γύρω τους; Και οι κισσοί τα αγκαλιάζουν και σφυχτοδένονται μαζί τους. Όμορφες εικόνες, λίγο πριν μπει το καλοκαίρι.

platanos5.080522
Οι άνθρωποι που ζουν στο Πήλιο, όταν ο πλάτανος είναι δίπλα στο σπίτι τους, φροντίζουν να του προσθέσουν και μερικές γλάστρες κάνοντας την ομορφιά του ακόμα καλύτερη. Ξέρουν να ζουν και το δείχνουν, την κάθε στιγμή, με ότι καταπιάνονται.

platanos6.080522
Κεντρική πλατεία της Ζαγοράς. Γεμάτη πλατάνια! Προσέγγισα ένα από αυτά. Εδώ έχουν προσθέσει περιφερειακά στον κορμό του και κάτι σαν περβάζι, έτσι που να μπορεί να κάτσει να ξαποστάσει κανείς, αν το χρειάζεται. Μου άρεσε πολύ αυτή η σκέψη στον κουρασμένο περιπατητή.

Ακρίβεια και πληθωρισμός είναι που κάνουν ακόμα πιο δύσκολη τη ζωή των ανθρώπων...

Posted in Δημοσιογραφικά

plithorismos1
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η ΕΛΣΤΑΤ τον Απρίλιο ο πληθωρισμός εκτινάχθηκε στο 10,2% από 8,9% τον Μάρτιο με τον αντίκτυπο του πολέμου στην Ουκρανία και της ενεργειακής κρίσης να γίνεται κάτι παραπάνω από αισθητός. Και όλα αυτά κάνουν ακόμα μικρότερο το καλαθιού καταναλωτή, αφού, δυστυχώς με το ίδιο χαμηλό εισόδημα πρέπει να αντιμετωπίσει τη μεγάλη ακρίβεια στα αναγκαία είδη λαϊκής κατανάλωσης.
bonis.leo.neo
Θέμα ακρίβεια. Νομίζω ήρθε η ώρα να το δούμε. Η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) ανακοίνωσε τον πληθωρισμό του Απριλίου που έσπασε το φράγμα του 10% για πρώτη φορά ύστερα από 28 χρόνια. Σύμφωνα με τα στοιχεία εκτινάχθηκε στο 10,2% από 8,9% τον Μάρτιο.

Τι είναι όμως ο πληθωρισμός που όλοι το συζητάμε; Ή Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στην επίσημη ιστοσελίδα της αναφέρει το εξής: "Πληθωρισμός εμφανίζεται όταν υπάρχει γενικευμένη αύξηση των τιμών των αγαθών και των υπηρεσιών, και όχι μόνο συγκεκριμένων πραγμάτων. Αυτό σημαίνει ότι με 1 ευρώ μπορείτε σήμερα να αγοράσετε λιγότερα αγαθά και υπηρεσίες από ό,τι χθες. Με άλλα λόγια, ο πληθωρισμός μειώνει την αξία του νομίσματος με την πάροδο του χρόνου.

Όλα τα αγαθά και οι υπηρεσίες που καταναλώνουν τα νοικοκυριά στη διάρκεια ενός έτους αντιπροσωπεύονται από ένα «καλάθι» ειδών. Κάθε προϊόν στο καλάθι αυτό έχει μια τιμή, η οποία μπορεί να μεταβληθεί με την πάροδο του χρόνου. Ο ετήσιος ρυθμός πληθωρισμού είναι η τιμή του συνολικού καλαθιού ένα συγκεκριμένο μήνα σε σύγκριση με την τιμή που είχε τον ίδιο μήνα ένα έτος νωρίτερα".

Στην ουσία, με τα χρήματα σου μπορείς να αγοράσεις όλο και λιγότερα πράγματα και υπηρεσίες όσο ανεβαίνει ο πληθωρισμός. Η αύξηση αυτή έρχεται και σε συνάρτηση με την διαθεσιμότητα αλλά και τη ζήτηση των προϊόντων. Λόγω του πολέμου για παράδειγμα, η εφημερίδα Υπαιθρος Χώρα αναφέρει ότι "η Ουκρανία έσπειρε περί τα 70 εκατομμύρια στρέμματα εαρινών σιτηρών φέτος, 25% έως 30% λιγότερο σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο πέρυσι, και εξήγαγε 1,090 εκατομμύριο τόνους σιτηρών τον Απρίλιο, ανακοίνωσε ο ουκρανός υπουργός Γεωργίας Μίκολα Σόλσκιι.

Η εισβολή της Ρωσίας τον Φεβρουάριο συνέβαλε στην αστάθεια των διεθνών αγορών εκτοξεύοντας τις τιμές των εμπορευμάτων και αποσταθεροποιώντας τις εφοδιαστικές αλυσίδες. Περί τα 25 εκατομμύρια τόνοι σιτηρών έχουν εγκλωβισθεί στην Ουκρανία, λόγω της αποσταθεροποίησης των υποδομών και τον αποκλεισμό των λιμανιών της Μαύρης Θάλασσας, ανακοίνωσε ο ΟΗΕ".

Οι τιμές λοιπόν έχουν χρηματιστηριακό χαρακτήρα. Και αυτό έχει αντίκτυπο πάντα στην τσέπη του καταναλωτή. Εδώ λοιπόν θα φανεί η εφευρετικότητα και η προσαρμοστικότητα του κάθε σπιτικού. Αυτή η αβεβαιότητα στα οικονομικά ενός νοικοκυριού φέρνει ακόμα μεγαλύτερη ύφεση καθώς οι καταναλωτές είναι επιφυλακτικοί και δεν κάνουν "ανοίγματα". Πάμε λοιπόν και βλέπουμε.

Βρήκαμε στο Βόλο το κτίριο που στεγάζει τη FRIKTORIA που μας φιλοξενεί στους σέρβερ

Posted in Επικαιρότητα

friktoria1.080522
Καθώς βρεθήκαμε στο Βόλο, σε μια βόλτα μας από τη Ζαγορά, είπαμε να βρούμε τα γραφεία της FRIKTORIAS, της εταιρίας που μας φιλοξενεί στους σέρβερ της. Τα πράγματα ήταν σχετικά απλά. Η Google, τη βρήκε στο πι και φι. Αλλά ήταν Κυριακή και το κτίριο κλειστό. Αν ήταν ανοιχτό, θα χαιρόμαστε να γνωρίσουμε από κοντά τα παιδιά.

friktoria2.080522
Ο δρόμος τους, ένα μικρό στενό κοντά στο λιμάνι. Ήσυχος, χωρίς κίνηση. Χρειάστηκα λίγη βοήθεια από έναν περαστικό. Ήξερε! Και με οδήγησε σωστά. Να είναι καλά! Στις περιφερειακές πόλεις τα πράγματα είναι πιο απλά και οι άνθρωποι πιο ομιλητικοί. Ανοίγονται χωρίς αναστολές, σα να σε ήξεραν από πάντα.

friktoria3.080522
Άφησα το αυτοκίνητο σε έναν παράπλευρο δρόμο προκειμένου να τραβήξω τις φωτογραφίες του κτιρίου, Κανείς δεν με ρώτησε το πώς και το γιατί. Μ’ αρέσουν οι άνθρωποι που δεν ασχολούνται με τους άλλους, παρά μόνο με τον εαυτό τους. Μοιάζουν να είναι καλύτεροι. Και σίγουρα πιο συμπαθείς…

friktoria4.080522
Έχουμε μιλήσει πολλές φορές τηλεφωνικά με τα παιδιά που εργάζονται εδώ. Και πάντα με αφορμή κάποιο πρόβλημα τεχνικό που ίσως αντιμετώπιζα στον ιστότοπο που διαβάζετε. Είναι πολύ ευγενικά, αν και οι χρόνοι τους, δεν είναι απόλυτα συντονισμένοι με αυτούς των μεγαλουπόλεων. Καθόλου παράξενο αυτό, αν σκεφτείς τον αέρα που αναπνέουν.

friktoria5.080522
Γενικά, είμαι ευχαριστημένος. Βεβαίως κανείς δεν είναι τέλειος, αλλά όλοι προσπαθούμε να βελτιωνόμαστε και ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ, γενικά, είναι καλά εδώ. Εύχομαι και ελπίζω έτσι να συνεχιστεί η συνεργασία μας και στη συνέχεια. Και γιατί να μη συμβεί, δηλαδή; Οι απαιτήσεις που έχουμε, καλύπτονται με τον καλύτερο τρόπο.

friktoria6.080522
Έφυγα από το Βόλο με μια μικρή ικανοποίηση. Γνώρισα το «σπίτι μας». Αν είχα επιλέξει την Google, ίσως δεν ήξερα πού θα ήταν. Μπορεί και σε κάποιο σύννεφο σαν αυτά του διαδικτύου. Αλλά πιστέψτε με, αλλιώς είναι να σηκώνει το τηλέφωνο στην επικοινωνία, ένας άνθρωπος που μιλάει τη γλώσσα σου και σε καταλαβαίνει κι αλλιώς μια άλλη γλώσσα, ξένη σε σένα.

Ξεκινώντας τη μέρα μας, με την ανατολή ηλίου, στην πανέμορφη Ζαγορά του Πηλίου!

Posted in Επικαιρότητα

anatolli1.080522
Ένα από τα πράγματα που μου αρέσει όταν βρίσκομαι στην επαρχία είναι το ξημέρωμα , η ανατολή του ήλιου. Μου λείπει στην Αθήνα. Εδώ ο ορίζοντας είναι ανοιχτός και η ησυχία μεγάλη. Ακούς τα πουλιά που κελαηδούν και συναντάς ελάχιστη κίνηση αν βγεις να περπατήσεις. Μόνο που χρειάζεται να ντυθείς γιατί κάνει κρύο.

anatolli2.080522
Αυτό έκανα και στη Ζαγορά του Πηλίου. Σηκώθηκα νωρίς, ύστερα από ένα όμορφο και ξεκούραστο ύπνο και βγήκα έξω να απολαύσω το πώς χαράζει στο Αιγαίο. Κατά το Χορευτό είναι που βγαίνει ο ήλιος. Και δεν τον περίμενα πολύ. Λιγότερο από 20 λεπτά μεσολάβησαν ανάμεσα στις φωτογραφίες του σημερινού δημοσιεύματος.

anatolli3.080522
Τις ανέβασα επί τόπου στο Facebook. Πρόλαβα ακόμα και τον φίλο μου τον Πέτρο από τη Χαλκίδα. Λίγο πριν ή παράλληλα ανεβάσαμε σχεδόν παρόμοιες φωτογραφίες. Η διαφορά ήταν ότι ο ουρανός του Πέτρου είχε μερικά σύννεφα. Ο δικός μου, ούτε ένα. Καθαρός ο ορίζοντας μπροστά μου.

anatolli4.080522
Συχνά ανεβάζω στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ ανατολές και ηλιοβασιλέματα. Μ’ αρέσουν αυτές οι ώρες της χαραυγής και του σούρουπου. Και τις απολαμβάνω. Δείτε μερικές από τις αναρτήσεις που έχω κάνει κατά καιρούς ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Ας είναι καλά και οι φίλοι, όπως ο Πέτρος που είναι πρωινός τύπος και βοηθούν σ’ αυτό.

anatolli5.080522
Σήμερα λέμε να κατέβουμε στα Άνω Λεχώνια να πάρουμε τον μουτζούρη και να φτάσουμε μέχρι τις Μηλιές. Θα την έλεγες και ολοήμερη εκδρομή, αφού η επειστροφή α γίνειτ ο απόγευμα. Και είμαστε σίγουροι ότι θα απολαύσουμε το ταξίδι στο καταπράσινο, αυτή την εποχή Πήλιο.

anatolli6.080522
Εδώ συναντάς ανθρώπους που έχουν χρόνο και διάθεση να μιλήσουν μαζί σου. Να σου ανοίξουν την καρδιά τους. Όπως τον Γιώργο που είδα στη ΘΡΑΚΑ. Ας είναι καλά. Προσφέρθηκε να βοηθήσει με τον φορτιστή του λάπτοπ. Μου τον έφερε από τον Βόλο που μένει. Στη Ζαγορά εργάζεται. Ένας εξαιρετικό νέος με όνειρα για τη ζωή του. Χαρήκαμε την κουβέντα μαζί του…

Κάπως έτσι βρήκαμε τη Ζαγορά του Πηλίου... Επιστροφή, ύστερα από πέντε χρόνια!

Posted in Επικαιρότητα

zagora1.070522
Πραγματικά, έτσι είναι. Επιστρέψαμε στη Ζαγορά του Πηλίου ύστερα από πέντε ολόκληρα χρόνια. Γενάρης του 2017 ήταν τότε. Δείτε ΕΔΩ το δημοσίευμα που κάναμε. Και δείτε πώς είναι τώρα, ανοιξιάτικα. Ολάνθιστη και μοσχομυρισμένη!

zagora2.070522
Δυστυχώς τότε δεν μπορέσαμε να περπατήσουμε το Πήλιο. Όπως βλέπετε ΕΔΩ την επόμενη μέρα που ξυπνήσαμε τα βρήκαμε όλα χιονισμένα. Πού να πας έτσι και τι να δεις από το πανέμορφο Πήλιο; Όταν όλα γύρω σου είναι λευκά, χάνεις την υπέροχη ομορφιά των χρωμάτων.

zagora3.070522
Το μέρος μας αρέσει, όπως και οι άνθρωποι τους. Γι' αυτούς έχουμε ξαναγράψει στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που κάναμε τον Μάη του 2017. Πάντα τους έχουμε στο μυαλό μας. Και τώρα θα έχουμε τη χαρά να τους ξαναδούμε από κοντά.

zagora4.070522
Παντού "μυρίζει" άνοιξη. Και δεν ξέρω ή μάλλον ξέρω το γιατί μας αρέσει. Δείτε ΕΔΩ το μέρος, μια άλλη εποχή από το όχι και τόσο μακρινό 2018. Απρίλιος μήνας ήταν και η φύση έμοιαζε λιγάκι με τη σημερινή που συναντήσαμε, αν και είμαστε πια στο Μάη, οπότε...

zagora5.070522
Αλλά ΕΔΩ τα χιόνια είναι στο φόρτε τους. Τον Μάρτιο φέτος το κάναμε αυτό το δημοσίευμα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Απίστευτη ομορφιά! Αλλά και τώρα και φαντάζομαι και το καλοκαίρι θα είναι υπέροχα. Η δροσιά του το κάνει να ξεχωρίζει ως χωριό, τη Ζαγορά.

zagora6.070522
Τους είδαμε να μαζεύουν μήλα τον Οκτώβρη του 2017. Δείτε ΕΔΩ. Η Ζαγορά φημίζεται για τα μήλα της. Θα ψάξουμε τις μέρες που θα μείνουμε εδώ για να δούμε αν υπάρχουν. Και φυσικά θα έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε το μεγαλύτερο μέρος του Πηλίου!

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Αλλά τώρα είμαι συνταξιούχος πια έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια κστις αυλές, τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA