Φθινόπωρο, αλλά ας μη χαλαρώνουμε υπερβολικά. Ο Covid-19 είναι εδώ, δεν έφυγε...

anixi1.030520
Όλα γύρω μας είναι φαινομενικά καλά, αλλά μόνο φαινομενικά. Το πρόβλημα είναι εδώ και καραδοκεί απειλητικό για τις ανθρώπινες ζωές... Το σημαντικό δεν είναι ότι μοιάζει να ξαναρχίζει να λειτουργεί η ζωή… Αλλά, πρέπει να συνεχίζουμε να είμαστε προσεκτικοί, παίρνοντας τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας... Στο τρίτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου, ας είμαστε προσεκτικοί με ότι κάνουμε.

anixi2.030520
Θα βγούμε για λίγο έξω; Ασφαλώς. Τοέχουμε ανάγκη... Αλλά με προσοχή, περισσότερη κι από όσο μας συστήνουν οι ειδικοί... Το χρειαζόμαστε. Να ξαναθυμηθούμε πώς ήταν η ζωή, πριν προκύψει η πανδημία και αλλάξουν όλα γύρω μας... Αγνοήστε τους αντιεμβολιαστες και αρνητές του ιού. Αφήστε τους, να ζουν στον κόσμο τους.

anixi3.030520
Με μέτρο λοιπόν, για να μην ξεθαρρεύουμε… Συνεισφέραμε λοιπόν και εμείς στον περιορισμό της διασποράς του κορονοϊού Covid-19 με τον εμβολιασμό. Εγώ έκανα και τις δυο δόσεις του astrazeneka και η Σούλα την πρώτη δόση ενώ έχει προγραμματιστεί η δεύτερη δόση για τις 4 Αυγούστου. Και τώρα πρέπει να προσπαθήσουμε να επιστρέψουμε στη ζωή. Όπως την ξέραμε θα μας πάρει καιρό, αλλά ας δοκιμάζουμε σιγά - σιγά. 

anixi4.030520
Και ας είμαστε ρεαλιστές... Τίποτα δεν είναι ευκολο… Οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να φοβούνται… Και οι προγραμματισμοί, ακόμα και οι βραχυπρόθεσμοι, από δύσκολοι έως αδύνατοι. Αλλά η ζωή, δεν μπορεί να σταματήσει έτσι... Αλλιώς, φανταζόμαστε ότι θα γίνει όλο αυτό. Και το εμπεδώσαμε, σε βάθος… Αλλά να μας λείπουν οι... ηρωισμοί με τους συνωστισμούς. Ασκούμε διάκριση.

anixi5.030520

Όλες οι φωτογραφίες που καλύπτουν το δημοσίευμα αυτό και το ομορφαίνουν, υπενθυμίζοντας μας ότι έξω είναι η ζωή, είναι από την Άνδρο... Ας είναι καλά η Ευαγγελία και ο Λούης... Χωρίς αυτούς και την αγάπη τους, ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ θα ήταν πιο φτωχός... Αλλά ακριβώς, επειδή έχουμε τέτοιους φίλους, αισθανόμαστε πολύ πλούσιοι!

Αρκετά κράτησε το φετινό καλοκαίρι, ας ευχηθούμε ο χειμώνας να μην είναι πολύ βαρύς...

Posted in Δημοσιογραφικά

fthinoporo3.2014
Αλλάζουν οι εικόνες γύρω μας... Φθινοπωριάζει πια... Λίγο απότομα περάσαμε στη νέα λογική. Οι θερμοκρασίες έπεσαν απότομα κατά πως έλεγαν οι μετεωρολόγοι, αλλά αυτό που ενδιαφέρει τους περισσότερους στη δύσκολη κατάσταση που βιώνουν είναι να μην είναι βαρύς και σκληρός ο χειμώνας που θα έρθει. Θα είναι δύσκολο να τον αντέξουμε.
fthinoporo5.2014
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 25/09/2021

Κράτησε πολύ το φετινό καλοκαίρι… Με θερμοκρασίες ιδιαίτερα επικίνδυνα υψηλές, ασυνήθιστες σε διάρκεια και δύσκολο να θυμηθείς στο παρελθόν κάτι ανάλογο. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που μερικοί υποστηρίζουν ότι ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις. Αλήθεια είναι.

Και τώρα που ακούμε ότι θα πέσουν 9-10 βαθμούς κάτω από τις συνήθεις θερμοκρασίες της εποχής, πάλι ανησυχούμε. Τελικά, πού πήγαν οι ισορροπίες που ξέραμε κάποτε και τις ζούσαμε στις ζωές μας;

Από την περασμένη Τετάρτη, που ημερολογιακά μπήκαμε στο φθινόπωρο, αλλά τίποτα πια δεν θυμίζει αυτά που ξέραμε κάποτε και θεωρούσαμε σταθερές. Πόσο κρατάνε οι εποχές και ποια είναι τα χαρακτηριστικά τα οποία μας έκαναν να τις διακρίνουμε με σαφήνεια και καθαρότητα;

Όλα έχουν γίνει ένα θολό, θαμπό πράγμα. Ζέστες και κρύο εναλλάσσονται με τέτοια ταχύτητα που «τρελαίνουν» ανθρώπους, ζώα, φυτά. Αν δείτε προσεκτικά γύρω σας, είμαι βέβαιος ότι θα συμφωνήσετε μαζί μου.

Προσπαθούμε να «ακουμπήσουμε» στις σταθερές που είχαμε κάποτε, αλλά δεν βοηθάει ιδιαίτερα. Τα τελευταία δυο χρόνια με την πανδημία της Covid-19 όλα έχουν αλλάξει γύρω μας. Κι εμείς έχουμε αλλάξει κι ας μην το παραδεχόμαστε.

Έχουμε βρει μια ακόμα αφορμή για να χωριστούμε σε εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους, σε ανθρώπους που υποτάσσονται στις κυβερνητικές οδηγίες και σε… δυναμικούς επαναστάτες που αγωνίζονται κάνοντας κακό στον εαυτό τους, επειδή θεωρούν ότι κανείς δεν μπορεί να τους στερήσει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα τους να επιλέγουν εκείνοι τι είναι καλό και τι κακό για τον εαυτό τους.

Κι έτσι συνεχίζουμε να πορευόμαστε σε ένα κακό μονοπάτι που οδηγεί σε ένα ακόμα μεγαλύτερο διαχωρισμό, σε ακόμα μεγαλύτερο ανταγωνισμό και όχι στην ενότητα και τη συνεργασία που θα έδινε καλούς καρπούς.

Αιώνες τώρα, το ίδιο παραμύθι… Το μόνο που αλλάζει κάθε φορά είναι η αιτία που μας οδηγεί σ’ αυτόν τον κακό δρόμο με τα καταστροφικά αποτελέσματα.episimansis.neo

Σα να έχουμε πιαστεί σε μια παγίδα που μας… αρέσει να διαμαρτυρόμαστε για ότι έχει φέρει μπροστά μας, πράγμα που, εννιά φορές στις δέκα γνωρίζουμε εκ των προτέρων.

Αυτός είναι ο Σεπτέμβρη που ζούμε, φορτωμένος επίσης με λογαριασμούς και φόρους και υποχρεώσεις για να μην αισθανόμαστε καλά και να μην καταφέρνουμε να ισορροπήσουμε, διεκδικώντας το καλύτερο που αξίζουμε.

Ναι, αντιδράσαμε στις ζέστες… Κάποιες μέρες ήταν ανυπόφορες, όσο καλή διάθεση κι αν είχαμε, αλλά στην προοπτική ότι μετά το φθινόπωρο ακολουθεί ένας χειμώνας, τρέμουμε στην ιδέα ότι αυτός μπορεί να είναι βαρύς και η ανάγκη για θέρμανση μεγάλη.

Με δεδομένες τις αυξήσεις στα καύσιμα και τα βασικά είδη διατροφής που μπορεί κανείς να προμηθευτεί από το σούπερ μάρκετ, είναι πολύ λογικό να τρομάζεις στη σκέψη ενός βαρύ χειμώνα.

Φυσικά όλα αυτά είναι σκέψεις στο πλαίσιο μιας δημοσιογραφικής στήλης που μπορεί να εκφράζει την αγωνία της για το αύριο, καθώς βιώνει τις κακές συνέπειες του σήμερα.

Μπορούμε άραγε να δούμε μέσα σε όλη αυτή την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, αλλιώς τη ζωή; Με μια καλύτερη ποιότητα και με προοπτική μπροστά μας; Δεν είναι και το πιο εύκολο.

Χρειάζεται κουράγιο, δύναμη και προπαντός σταθερές για να πιαστείς πάνω τους και να ζήσεις καλύτερα αγνοώντας, όσο αυτό είναι δυνατόν, το φόβο και την αγωνία που διαχέεται όπου και αν κοιτάξεις γύρω σου.

Αξίζει όμως να το προσπαθήσουμε, να το παλέψουμε για να το καταφέρουμε. Κάπως έτσι θα ξεχωρίσουμε από τον κόσμο. Και είναι κι αυτό ένα ζητούμενο αν το δεις ψύχραιμα και αποστασιοποιημένα. Δοκιμάστε το!

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στην στήλη μου "Επισημάνσεις".

Έχετε δει από τι άνθος γίνεται το φραγκόσυκο, ένας άγριος, εκλεκτός καρπός; Ιδού λοιπόν!

Posted in Επικαιρότητα

fragosika.anthos1
Βρήκαμε αυτά τα δυο τόσο διαφορετικά άνθη, δημοσιευμένα στο τοίχο του φίλου μας Yaşar Durmaz. Πρόκειται για το άνθος της φραγκοσυκιάς που αργότερα θα γίνει φραγκόσυκο και για ένα λουλούδι πανέμορφο που λέγεται μεξικανικός αστέρας, όχι τόσο κοινό στους κήπους μας.

mexikanikos.asteras1
Ο Κόσμος λοιπόν, γνωστός και ως μεξικάνικο αστέρι, είναι ένα εξαιρετικά διακοσμητικό ετήσιο φυτό. Η ποικιλία του μοιάζει με φωτεινά κίτρινα άνθη που κάθονται πάνω από λεπτούς μίσχους ανάμεσα σε φτερά φύλλα. Αυτά τα τρυφερά φυτά είναι εξαιρετικά ανθεκτικά και ανεπιτήδευτα στην καλλιέργεια.

fragosika.anthos2
Το φραγκόσυκο ή κακτόσυκο είναι φρούτο, καρπός της φραγκοσυκιάς ή κακτοσυκιάς, κακτοειδούς φυτού Κεντρο-Αμερικανικής προέλευσης, που φυτρώνει στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Ο καρπός αυτός αναπτύσσεται περιμετρικά πάνω στις άκρες των φύλλων της φραγκοσυκιάς.

mexikanikos.asteras2
Τα πολυάριθμα λουλουδάκια του μεξικανικού αστέρα υπάρχουν στον κήπο από τα μέσα του καλοκαιριού μέχρι τις αρχές του φθινοπώρου. Το είδος αυτό ταιριάζει απόλυτα σε υπερυψωμένα σύνορα, όπου θα σχηματίστηκε ένα όμορφο λουλουδάτο λιβάδι σε συνδυασμό με άλλες ανθοφορία του καλοκαιριού.

fragosika.anthos3
Το φραγκόσυκο ή κακτόσυκο ονομαζέται και ως παυλόσυκο ή αραπόσυκο και το φυτό παυλοσυκιά ή αραποσυκιά. Το κόκκινο φραγκόσυκο ονομάζεται και ως δρακόσυκο. Στην Κύπρο ονομάζεται και ως παπουτσόσυκο και το φυτό παπουτσοσυκιά. Αλλά δείτε τι όμορφα που είναι τα άνθη του!

mexikanikos.asteras3
Ευχαριστούμε τον Yaşar Durmaz. Συνεχίζει να μας τροφοδοτεί καθημερινά με όμορφα λουλούδια. Ευαίσθητος, πολύ, δεν αρκείται σε όσα έχει σπίτι του, αλλά κάθε φορά που βγαίνει στη γειτονιά φωτογραφίζει ότι βρει στο δρόμο του. Αξία ανεκτίμητη. Άσε που αρχίζουμε να μαθαίνουμε και τα ονόματα τους...

Όλη η ομορφιά της Άνδρου, μέσα από τα μάτια του Λεωνίδα που αγαπά το νησί του…

Posted in Επικαιρότητα

andros1.210921
bonis.leoΑφήνουμε πίσω την επικαιρότητα για να ταξιδέψουμε σε ένα μοναδικό προορισμό. Όταν κάποιος σκέφτεται νησί, το μυαλό πάει στις παραλίες. Εδώ όμως, ενώ είμαστε στην Άνδρο, βρισκόμαστε σε περιβάλλον που θυμίζει χερσαίο προορισμό.

andros2.210921
Βρισκόμαστε στο δρόμο για τη Γερολίμνη της Άνδρου. Ακολουθώντας ένα τοπικό παλιό μονοπάτι, αφήνουμε πίσω μας ένα κακής κατάστασης χωματόδρομο και χανόμαστε μέσα στο δάσος που περικλείει την κοιλάδα, η οποία ξεκινά ψηλά στο βουνό και καταλήγει στη θάλασσα.

andros3.210921
Περπατώντας συναντάμε περίεργα δέντρα με διάφορους καρπούς επάνω τους. Μπορεί κάποιος να μπει και στην κοίτη του ποταμού και να περπατήσει από βράχο σε βράχο, ανακαλύπτοντας μια μοναδική, πρωτόγνωρη εμπειρία.

andros4.210921
Φτάνοντας στη Γερολίμνη το τοπίο είναι σαγηνευτικό. Το βάθος της αγγίζει τα 6 με 7 μέτρα περίπου. Ένας αρκετά μεγάλος καταρράκτης στέκεται μπροστά σου και σου αιχμαλωτίζει την προσοχή.

andros5.210921
Το νερό κρύο. Μόνο αν είσαι θαρραλέος μπορείς να δοκιμάσεις να βουτήξεις. Είναι ένα μέρος που αξίζει κάποιος να επισκεφτεί αν έρθει στην Άνδρο. Καλό ταξίδι λοιπόν.

andros6.210921

Επόμενος σταθμός του οδοντωτού σιδηρόδρομου, μετά τα Νιάματα, είναι η Ζαχλωρού!

Posted in Επικαιρότητα

Zahloru1
Σας έχουμε δείξει μέχρι τώρα αρκετά πράγματα από το ταξίδι μας με τον οδοντωτό σιδηρόδρομο, μια μέρα που τη διαθέσαμε ως εκδρομή από το Διακοφτό, "ανεβαίνοντας" ώς τα Καλάβρυτα... Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Σήμερα θα μείνουμε λίγο στη δεύτερη στάση του οδοντωτού, στη Ζαχλωρού.

Zahloru2
Οι πληροφορίες μας είναι από το https://www.in2life.gr/. Σύμφωνα με αυτό, η Ζαχλωρού είναι κτισμένη 5 χιλιόμετρα έξω από τα Καλάβρυτα, στα βάθη του φαραγγιού του Βουραϊκού –από το όνομα του ποταμού που το διασχίζει, αν δε σας λέει κάτι θα είναι επειδή το ξέρετε ως φαράγγι του Οδοντωτού, από το όνομα του τραίνου που κάνει την ίδια διαδρομή.

Zahloru3
Είναι ένα κουκλίστικο χωριό, με τα κόκκινα κεραμίδια του να ξεπροβάλλουν ανάμεσα σε φουντωτά πλατάνια, μηλιές και καρυδιές, και το κελάρυσμα του ποταμού ακριβώς δίπλα στον κεντρικό του δρόμο να παρέχει το μόνιμο soundtrack.

Zahloru4
Η εντυπωσιακότερη εικόνα της, όμως, είναι τα επιβλητικά βράχια του φαραγγιού που υψώνονται γύρω της, δημιουργώντας την αίσθηση του φυσικού καταφυγίου. Σημείο αναφοράς του χωριού, και κέντρο των πάντων, εν είδη πλατείας, είναι ο Σιδηροδρομικός Σταθμός όπου σταματά ο Οδοντωτός κάθε λίγες ώρες.

Zahloru5
Ένα πέτρινο «σπιτάκι» με τη ρετρό πινακίδα του που γράφει «Ζαχλωρού» από τη μία πλευρά και «Μέγα Σπήλαιο» από την άλλη, μερικά παγκάκια στο προαύλιό του, και δύο ταβερνάκια που απλώνουν τα τραπέζια τους γύρω του.

Zahloru6
Έξι φορές τη μέρα, η άφιξη του τραίνου, από την σιδερένια γέφυρα που περνά πάνω από τον Βουραϊκό, είναι το απόλυτο γεγονός: Παιδάκια τρέχουν πίσω από τα βαγόνια, φωτογραφικές μηχανές επιστρατεύονται για να πιάσουν το τραινάκι στην καλύτερη γωνία κάτω από τα κλαδιά των πλατανιών, επιβάτες της τελευταίας στιγμής τρέχουν από τις ταβέρνες για να προλάβουν μία θέση δίπλα σε παράθυρο.

Από τη φυλακή του Αποστόλου Παύλου στους Φιλίππους, φωτό από καλούς φίλους μας...

Posted in Μαρτυρίες

philipi1.180921
Μόλις προχθές ένα δημοσίευμα που κάναμε πριν δυο χρόνια εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ μας θύμισε μια "επίσκεψη" στις φυλακές του Αποστόλου Παύλου στους Φιλίππους. Δείτε το ΕΔΩ. Το σημείο είναι επισκέψιμο και να, που φίλοι μας που ήταν εκεί, μας έστειλαν πρόσφατο υλικό από το χώρο.

philipi2.180921
Είχε πάει τότε ο φίλος μας Ηλίας Θεολόγου από την Αναστασιά των Σερρών και μας είχε προμηθεύσει αυτό το υλικό. Και δείτε τώρα τα τελευταία από εκεί, πάλι από αγαπημένους φίλους. Αυτός είναι ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ! Κι αυτή είναι η όμορφη συνεργασία που έχουμε με τους φίλους αναγνώστες μας.

philipi3.180921
Κι αυτή είναι η περίφημη φυλακή που κράτησαν τον Παύλο όταν έφτασε εκεί για να διδάξει για τον αληθινό Θεό. Η Γραφή λέει πως όταν ο Παύλος και ο Σίλας ήρθαν στους Φιλίππους, μια γυναίκα τους ακολουθούσε πολλές μέρες. Ο δαίμονας την έκανε να φωνάζει: «Αυτοί οι άνθρωποι είναι δούλοι του Υψίστου Θεού».

philipi4.180921
Τελικά, ο Παύλος είπε στον δαίμονα: “Στο όνομα του Ιησού, βγες από αυτήν!” Τότε, ο δαίμονας βγήκε από την κοπέλα. Όταν οι ιδιοκτήτες της κοπέλας κατάλαβαν ότι δεν θα έβγαζαν πια λεφτά από αυτήν, θύμωσαν πάρα πολύ. Έσυραν τον Παύλο και τον Σίλα στους διοικητές της πόλης, λέγοντας: “Αυτοί οι άντρες παραβιάζουν τον νόμο και αναστατώνουν όλη την πόλη!”

philipi5.180921
Οι διοικητές διέταξαν να δείρουν τον Παύλο και τον Σίλα και να τους ρίξουν στη φυλακή. Ο δεσμοφύλακας τους έριξε στο πιο βαθύ και σκοτεινό μέρος της φυλακής και τους έβαλε σε ξύλινα δεσμά. Ενώ οι υπόλοιποι φυλακισμένοι άκουγαν, ο Παύλος και ο Σίλας έψαλλαν ύμνους στον Ιεχωβά.

philipi6.180921
Ξαφνικά, στη μέση της νύχτας, ένας δυνατός σεισμός ταρακούνησε ολόκληρη τη φυλακή. Οι πόρτες της φυλακής άνοιξαν, και οι αλυσίδες και τα ξύλινα δεσμά των φυλακισμένων λύθηκαν. Ο δεσμοφύλακας έτρεξε στην εσωτερική φυλακή και είδε ότι οι πόρτες ήταν ανοιχτές.

Ξημερώματα στη Villa Lou, έτσι είδα την ανατολή του ήλιου, το πρώτο πρωινό μας εκεί...

Posted in Επικαιρότητα

anatoli.villa.lou1
Το λες και ρεπορτάζ μνήμης, αυτό. Όμορφης μνήμης, όσον αφορά τις ολιγοήμερες διακοπές μας στο σπίτι της Αλέκας, στη Villa Lou. Εδώ μείναμε πέντε νύχτες και έξι μέρες ζεστές, στις αρχές Σεπτεμβρίου και φύγαμε γεμάτοι όμορφες αναμνήσεις. Για τη Villa Lou, έχουμε ξαναγράψει. Δείτε ΕΔΩ.

anatoli.villa.lou2
Το πρώτο λοιπόν πρωινό που ξυπνήσαμε κατέβηκα κάτω και φωτογράφησα την ανατολή του ήλιου στο ξημέρωμα της μέρας. Ανάμεσα από τις ελιές, με φόντο στο βάθος τη θάλασσα και έναν ήλιο όλο ζωντάνια να βγαίνει πίσω από τα βουνά. Ήταν μια υπέροχη εμπειρία που ασφαλώς θα ήθελα να ξαναζήσω.

anatoli.villa.lou3
Η Αλέκα, έχει στήσει μια πολύ όμορφη δουλειά. Με αγάπη και μεράκι έφτιαξε ένα πολύ όμορφο τόπο ξεκούρασης δίπλα στη θάλασσα του Καλυβιώτη στο περιβόλι και το παλεύει να ζήσει με αξιοπρέπεια. Ήδη έχει κάνει πάρα πολλά. Μένει να γίνουν κάποιες πινελιές και είναι υπέροχη η Villa lou!

anatoli.villa.lou4
Τέτοιες εικόνες, δεν τις βλέπεις στο ξεκίνημα μιας καινούριας μέρας, όταν ζεις στην Αθήνα. Και λαχταράς όταν βρεθείς στη φύση να τις απολαύσεις, επειδή τις έχεις στερηθεί. Και πραγματικά η Villa lou, ήταν για μας η βάση από όπου κάναμε τις εξορμήσεις μας στο νησί της Κέρκυρας.

anatoli.villa.lou5
Θα θυμάμαι με αγάπη πολλά πράγματα που ζήσαμε εδώ με τα παιδιά, τον Κώστα και την Άννυ και ευχαριστούμε την Αλέκα που με τη διακριτική παρουσία της φρόντισε να γίνει ακόμα καλύτερη η διαμονή μας, καλύπτοντας κάθε ανάγκη μας με τις πληροφορίες που μας παρείχε για το καθετί.

anatoli.villa.lou6
Ήταν για μας μια μοναδική εμπειρία και τη συνιστούμε σε όσους θα ήθελαν να δουν λίγο διαφορετικά τα πράγματα στη ζωή. Η απευθείας επικοινωνία με την Αλέκα στο τηλέφωνο 699 395 1278, προκειμένου να κλείσετε το σπίτι θα είναι καλύτερα, αν και μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και την πλατφόρμα του Bookin…

Το αποτύπωμα που αφήνει ο άνθρωπος στη ζωική φύση... Ε, δεν είναι και ότι καλύτερο…

Posted in Δημοσιογραφικά

dolphin.nekra
Στα Νησιά Φερόε που βρίσκονται στον βόρειο Ατλαντικό ωκεανό ανάμεσα στη Σκωτία, τη Νορβηγία και την Ισλανδία με συνολική έκταση 1.399 τ.χλμ. και πληθυσμό 52.967 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2021,παρατηρούμε ένα έθιμο να σκοτώνουν τόσα ζώα, δελφίνια του Ατλαντικού, μια συγκεκριμένη μέρα του χρόνου. Αυτό αποδεικνύει πως η θανάτωση των ζώων αποτελεί πηγή ανήθικης ευχαρίστησης για αυτούς εκεί.
dolphin.nekra1

bonis.leoΛοιπόν, την Τετάρτη μιλήσαμε για το ανθρώπινο αποτύπωμα στον πλανήτη. Το θέμα αυτό έχει πολλές προεκτάσεις. Από κοινωνικές ανισότητες, ηθικά θέματα, εγκλήματα, πόλεμοι, καταστροφή του περιβάλλοντος, εκφοβισμός, φυλετικές προκαταλήψεις, επιπτώσεις στην ψυχική υγεία και όπως πολύ καλά ξέρετε όσοι διαβάζεται τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, το καραβάνι τραβάει για την έρημο.

Το ανθρώπινο αποτύπωμα είναι ένα πολύπλευρο ζήτημα. Προσπαθώντας να λύσεις μόνο το περιβαλλοντικό σκέλος του, προφανώς και αφήνεις τα υπόλοιπα και συνεχίζουν να θεριεύουν.

Μιλήσαμε για το αποτύπωμα των αυτοκτονιών. Σήμερα θα αναφερθούμε στο αποτύπωμα που αφήνει ο άνθρωπος στη ζωική φύση. Ο άνθρωπος σαν είδος έχει την τάση να νιώθει κυρίαρχος απέναντι στη ζωική φύση. Λόγω της αδυναμίας τους, τα ζώα πολλές φορές είναι απροστάτευτα μπροστά στο μένος του ανθρώπου. Ένα μένος και μια μανία πολύ παράξενα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η είδηση που κυκλοφόρησε σε πολλά μέσα ενημέρωσης σχετικά με ένα έθιμο που υπάρχει στα Νησιά Φερόε, το οποίο ονομάζεται Grindadrap ή Grind.

Κατά τη διάρκεια αυτού του εθίμου, οι βάρκες οδηγούν τα δελφίνια του Ατλαντικού προς έναν κόλπο στην ακτή του νησιού Skálafjørður, όπου οι άνδρες περιμένουν να τα σκοτώσουν στα ρηχά με γάντζους, μαχαίρια και λόγχες.

Οι τοπικοί κυνηγοί σκοτώνουν συνήθως έως και 1.000 θαλάσσια θηλαστικά ετησίως, σύμφωνα με τα αρχεία των Νήσων Φερόε. Φέτος κυνηγοί στα Νησιά Φερόε έσφαξαν 1.428 δελφίνια την Κυριακή 12/09, στο πλαίσιο αυτού του αιματηρού εθίμου. Περισσότερα για το έθιμο αυτό μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ και ΕΔΩ.

Το περίεργο στην όλη υπόθεση είναι ότι έχει γίνει έθιμο. Για παράδειγμα, αν κάποιος σκοτώσει ένα ζώο για να το φάει με την οικογένεια του, αυτό θεωρείται γενικά αποδεκτό. Αυτοί εκεί το έχουν κάνει έθιμο.

Γενικά η έννοια του εθίμου αρκετές φορές περιλαμβάνει την υπερβολή με στόχο την ευχαρίστηση. Για παράδειγμα, στο Βροντάδο στη Χίο κατά τη διάρκεια του ορθόδοξου Πάσχα υπάρχει το έθιμο του ρουκετοπόλεμου, το οποίο χαρακτηρίζεται από την υπερβολή στις ρίψεις ρουκετών με σκοπό την ευχαρίστηση από το θέαμα.

Άλλο ένα έθιμο που επικρατεί στην Τσεχία την Ουγγαρία και την Σλοβακία είναι το εξής. Η παράδοση προστάζει οι άνδρες να μαστιγώνουν τις γυναίκες τους την Μεγάλη Δευτέρα. Αφού βρέξουν τις γυναίκες τους, έπειτα τις μαστιγώνουν με χειροποίητα μαστίγια, φτιαγμένα από ιτιά και διακοσμημένα με κορδέλες στα άκρα τους.

Το μαστίγωμα έχει συμβολική σημασία. Σύμφωνα με τον θρύλο οι γυναίκες μαστιγώνονται από τους συζύγους τους, ώστε να διατηρούν την ομορφιά και την υγεία τους την επόμενη χρονιά! Εδώ βλέπουμε ξανά την υπερβολή που οδηγεί τους άντρες στο μαστίγωμα με σκοπό την ευχαρίστηση (και καλά οι γυναίκες θα παραμείνουν όμορφες). Φούμαρα και αηδίες. Και όμως αυτό είναι το έθιμο.

Επιστρέφοντας στα Νησιά Φερόε παρατηρούμε το ίδιο φαινόμενο. Είναι έθιμο να σκοτώνουν τόσα ζώα μια συγκεκριμένη μέρα του χρόνου. Αυτό αποδεικνύει πως η θανάτωση των ζωών αποτελεί πηγή ανήθικης ευχαρίστησης για αυτούς εκεί.

Είτε έχουν ζώα σφαγμένα για να φάνε είτε όχι, αυτοί θα σκοτώσουν για να διατηρήσουν το έθιμο. Πολλοί παροτρύνουν τα ξένα μέσα ενημέρωσης και τις ΜΚΟ να σεβαστούν την παραδοσιακή νησιωτική κουλτούρα τους.

Αγαπητέ νησιώτη από τα Φερόε, ελευθέρωσε το μυαλό σου και σκέψου. Συγγνώμη αν χρησιμοποιώ άγνωστες λέξεις για σένα. Αυτό δεν είναι παραδοσιακή κουλτούρα. Είναι εθιμοτυπική γενοκτονία. Είναι άλλο ένα βίαιο ανθρώπινο αποτύπωμα. Και πόσες ακόμα παραβάσεις και βιαιότητες λαμβάνουν χώρα καθημερινά στην παγκόσμια αλιεία!

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA