Λίγο ακόμα χιόνι στο Θραψανό, για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες μέρες... Απίστευτο!

thrapsano.xionia1.160119
Η ανταπόκριση από το χωρίο στις 9 περίπου το πρωί της Τετάρτης 16/1/2018 έλεγε: "αυτή την ώρα χιονίζει, παρόλο που φυσάει πολύ. Όταν ξυπνήσαμε το είχε στρώσει. Κάνει δυνατό κρύο. Δυο βαθμούς η θερμοκρασία". Και είχαμε τις πρώτες φωτογραφίες, από αυτό το λίγο χίονι.

thrapsano.xionia2.160119
Η αλήθεια είναι ότι δεν μας έχει συνηθίσει σε κάτι τέτοια, ο καιρός στο χωριό... Στα χρόνια που έζησα στην Κρήτη, δεν θυμάμαι πολλές χρονιές που να χιόνισε δυο φορές μέσα σε σχετικά λίγο χρονικό διάστημα. Δείτε ΕΔΩ πώς καλύψαμε τον τελευταίο χιονιά, στο χωριό μου.

thrapsano.xionia3.160119
Είναι φανερό. Το χιόνι στις φωτογραφίες δεν είναι πολύ. Στις γωνιές των δρόμων, εκεί που δεν υπάρχει ήλιος για να το δει και να το λιώσει, εκεί μόνο υπήρχε. Παρ' όλα αυτά, έκανε κάποιες ψυχές να χαρούν ξανά... Όπως θα έκανε κι εμάς αν ήμασταν εκεί, να παίξουμε σαν παιδιά μαζί τους.

Περισσότερο χιόνι από τα ορεινά και πιο συγκεκριμένα από το Ελληνόπυργο της Καρδίτσας

Posted in Επικαιρότητα

karditsa.orina1
Καθώς συνεχίζουμε να ζούμε στο χειμώνα, με τις ιδιομορφίες του σε κάθε μέρος της Ελλάδας, ας πάμε λίγο πιο βόρεια από την Καρδίτσα, σήμερα, στο χωριό Ελληνόπυργος σε υψόμετρο 560 μέτρων, εκεί ήταν βέβαιο ότι θα συναντούσαμε περισσότερο χιόνι.

karditsa.orina2
Εδώ, έπεσε όντως περισσότερο χιόνι... Το χωριό είναι υπέροχο. Το θυμάστε, που έχουμε ξαναγράψει γι' αυτό; Αν όχι, δείτε ΕΔΩ. Και μετά αφήστε τα μάτια σας να τρέξουν πάνω στο λευκό τοπίο, καθώς το χιόνι έχει στρωθεί για τα καλά και οι άνθρωποι δεν χορταίνουν να το φωτογραφίζουν.

karditsa.orina3
Πραγματικά, όπου κι αν να στρέψεις το βλέμμα σου, θα το δεις αυτό... Πάνω στα φυτά στο μπαλκόνι, στα αυτοκίνητα στους δρόμους, στις στέγες των σπιτιών, στα κλαδιά των δέντρων που έχουν ρίξει τα φύλλα, παντού. Ένα τοπίο μοναδικής ομορφιάς.

karditsa.orina4
Δεν είναι πολύ, αλλά αρκετό να χαρούν τα παιδιά και οι κάπως μεγαλύτεροι. Προσέξτε την ομορφιά των δέντρων καθώς το πράσινο τους ή τα κιτρινισμένα φύλλα τους, έχουν δώσει τη θέση τους, στο απίθανο λευκό που χαρακτηρίζει το χιονιά και κάνει όλους εμάς χαρούμενους.

karditsa.orina5
Κρατάω αυτές τις εικόνες, ακριβά φυλαγμένες στην καρδιά μου. Θα ήθελα να τις ζήσω και οι φωτογραφίες με βοηθούν, όπως κι εσάς, να φανταστώ ότι είμαι εκεί. Και είναι ακόμα πιο ωραία, αφού δεν κρυώνει κενείς και δεν έχει έχει ανάγκη από θέρμανση, που δεν είναι πάντα διαθέσιμη.

karditsa.orina6
Ψηλά, όπως γίνεται συνήθως υπάρχει μια ομίχλη που κάνει να μην φαίνεται καν, το βουνό και η συνέχεια των κορυφογραμμών. Δεν θέλει και πολύ προσπάθεια να νιώσεις εκείνο το πρωινό που τα παιδιά θα ξύπνησαν και θα είδαν αυτά τα χιόνια, να έχουν ντύσει το χωριό τους...

karditsa.orina7
Το χιόνι τα κάνει όλα όμορφα ή έτσι θέλω να τα βλέπω εγώ; Όπως κι αν έχει το πράγμα, η ουσία είναι αυτή η εναλλαγή του τοπίου, έστω και για λίγο, επειδή σε τέτοια μικρή ποσότητα το χιόνι, δεν πρόκειται να κρατήσει για πολύ και ίσως τώρα, να μην υπάρχει πια.

Φωτογραφίες από την Καρδίτσα στο πρώτο λιγοστό χιόνι που έριξε για φέτος μέχρις στιγμής

Posted in Επικαιρότητα

karditsa.xioni1
Τις προηγούμενες μέρες που είχαμε δυνατό κρύο στην Αθήνα και βροχές, φίλοι μας από την πόλη της Καρδίτσας, μας έστειλαν αυτές τις φωτογραφίες καθώς ξύπνησαν και είδαν το πρώτο χιονάκι για φέτος, να έχει απλωθεί ελαφρά στους δρόμους, πάνω στα δέντρα και όπου αλλού μπορούσε να σταθεί.

karditsa.xioni2
Ήταν πολύ λίγο. Ίσα που οι κεραμιδένιες στέγες, έχασαν το κόκκινο τους και πήραν για λίγο το λευκό, που κάνει τις καρδιές μικρών και μεγάλων να πάλλονται από χαρά... Είναι αυτές οι στιγμές που βγαίνεις έξω και λες "να προλάβω να το καταγράψω πριν λιώσει"...

karditsa.xioni3
Στους δρόμους καταχνιά και πάνω στο γρασίδι, μόλις που φαίνεται λίγο... Φυσικά δεν θα κρατήσει πολύ αυτό το χιόνι. Σύντομα θα φύγει. Η υπόσχεση "αν το στρώσει πιο πολύ, θα σου στείλουμε καλύτερες" δεν ίσχυσε. Διότι απλά, δεν το έστρωσε περισσότερο. Ήταν λίγο και για σύντομο χρόνο.

karditsa.xioni4
Όμορφα, ζωντανά τοπία, από μια πόλη που περνά από το φθινόπωρο, στο χειμώνα ομαλά. Όχι βίαια. Δείτε: Κάτω, πεσμένα, τα κιτρινισμένα φύλλα των δέντρων και πάνω τους, το λίγο χιόνι. Ίσα να σηματοδοτήσουν το πέρασμα από τη μια εποχή στην άλλη. Μόνο αυτό, τίποτα άλλο.

karditsa.xioni5
Τέτοιες εικόνες τις κρατάς ακριβά φυλαγμένες στην καρδιά σου. Ιδιαίτερα εγώ, που έζησα και μεγάλωσα σε ένα τόπο όπου το χιόνι δεν είναι από τα πολύ συνηθισμένα πράγματα. Κι εμείς ως παιδιά, αλλά και ως μεγάλοι, λαχταρούσαμε να το δούμε να πέφτει χιόνι παρόλο που οι συνέπειες δεν ήταν συχνά, οι καλύτερες.

karditsa.xioni6
Σε κάποιο αυτοκίνητο παρκαρισμένα σε απάγκιο, όπου μάλλον βοηθούσε κι ο αέρας, το έβλεπες λίγο περισσότερο... Την ίδια ώρα εμείς στην Αθήνα παγώναμε από το βοριαδάκι που "ξύριζε" και δημιουργούσε συνθήκες ισχυρής παγωνιάς. Κι αλίμονο σε όσους δεν είχαν θέρμανση να το αντιμετωπίσουν.

Ανασφαλής η Ευρώπη. Ευάλωτη μπροστά στην πρώτη τυχαία ή όχι, τρομοκρατική ενέργεια

Posted in Δημοσιογραφικά

galia.stasvurgo
Εικόνες τρόμου από το Στρασβούργο της Γαλλίας, την καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως τις μετέδωσαν τα ΜΜΕ στις ηλεκτρονικές τους σελίδες. Βλέπεις οι ελληνικές εφημερίδες έκριναν ότι δεν είναι και τόσο σοβαρό το θέμα, ώστε να του δώσουν λίγο χώρο στα πρωτοσέλιδα τους.

eleftheriora131218
Μόνο η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ έκανε μια αναφορά κι αυτή με τον χειρότερο τρόπο που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς. Δίνοντας βήμα προβολής στον Κ. Πλεύρη που έχει ανοίξει ρώτα για τον Δήμο Αθηναίων. Οι άλλες, οι μεγάλες, ούτε λέξη. Μη τυχόν και χαλάσουν το... όνειρο.

diethnis.tipos
Αυτή είναι απόλυτη δυσαρμονία του διεθνούς Τύπου και του ελληνικού. Εκείνοι έδωσαν πολύ χώρο στην είδηση. Εμείς εδώ αναμασάμε τις, χωρίς φαντασία και μέτρο, κοκορομαχίες των πολιτικών αρχηγών στη Βουλή, κάθε φορά που τους δίνεται η ευκαιρία να διαγωνιστούν στα ψέματα.

efimeridesΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 15/12/2018

Ο λόγος για το Στρασβούργο... Το οποίο την εβδομάδα που μας πέρασε μπήκε ξαφνικά στο κάδρο των εξελίξεων. Οι περιγραφές από τα ΜΜΕ, δραματικές… Οι σειρήνες και ο ήχος των ελικοπτέρων, έδωσαν τη θέση τους στη σιωπή. Λίγο προτού ξημερώσει, δεκάδες παράθυρα είχαν ακόμη φως.

Κανείς δεν μπόρεσε να κοιμηθεί πραγματικά την περασμένη Τρίτη το βράδυ στο Στρασβούργο, μία πόλη σε κατάσταση σοκ, μετά την επίθεση στη χριστουγεννιάτικη αγορά – παρόλο που αρκετοί πολίτες ήταν βέβαιοι, ότι θα ερχόταν και η δική τους ώρα να ζήσουν τον εφιάλτη.

Οι γαλλικές αρχές δεν μπορούν να επιβεβαιώσουν εάν το κίνητρο του δράστη ήταν τρομοκρατικό. Ο 29χρονος δράστης, Σερίφ Σεκάτ, που τρεις μέρες μετά βρέθηκε νεκρός και ο οποίος άνοιξε πυρ στην καρδιά του Στρασβούργου, με αποτέλεσμα τρεις άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους, ένας να είναι κλινικά νεκρός και 14 να τραυματιστούν – εννέα εκ των οποίων σε σοβαρή κατάσταση – παραμένει ασύλληπτος, τουλάχιστον μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτό το κομμάτι.

Αυτό που δημιουργεί πολλά ερωτήματα είναι γιατί, ενώ επρόκειτο για έναν εγκληματία του κοινού ποινικού δικαίου, γνωστό στις αρχές, κυκλοφορούσε ελεύθερος; Και δεν είναι η πρώτη φορά που τίθεται παρόμοιο ερώτημα σε ανάλογες περιπτώσεις.

Σύμφωνα με τον Γάλλο υφυπουργό Εσωτερικών, αρμόδιο για την εσωτερική ασφάλεια Λοράν Νινιέζ, ο δράστης ήταν υπό παρακολούθηση μετά την αποφυλάκισή του το 2015, οπότε και απέκτησε φάκελο «S». Για τη γαλλική αστυνομία, οποιοσδήποτε με φάκελο «S» συνιστά δυνάμει απειλή για την κοινωνία. Στη Γαλλία σήμερα υπάρχουν συνολικά 20.000 φάκελοι «S». Από αυτούς, 12.000 άνθρωποι βρίσκονται υπό στενή παρακολούθηση.

Η επίθεση σημειώθηκε στις 19.50 τοπική ώρα (20.50 ώρα Ελλάδας) στην καρδιά της πόλης. Χρειάστηκαν λίγα λεπτά ώσπου ο κόσμος να συνειδητοποιήσει ότι δεν ήταν τα παραδοσιακά βαρελότα για τον χρόνο που φεύγει, αλλά αληθινά πυρά, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της «Liberation».episimansis

«Πυροβολισμοί, επίθεση, επίθεση» ακουγόταν από παντού, καθώς επίσης οι συνεχείς προτροπές αστυνομικών και στρατιωτών: «Γυρίστε στα σπίτια σας». Δέκα λεπτά αργότερα τα κινητά άρχισαν να χτυπούν και δεν σταμάτησαν «να δουλεύουν» σχεδόν όλη τη νύχτα.

Ανήσυχοι συγγενείς και φίλοι καλούσαν να δουν, πώς είναι οι δικοί τους - μόνιμοι πολίτες ή τουρίστες. Κάποιοι τραβούσαν φωτογραφίες, άλλοι βίντεο. Και σχεδόν σε κάθε παύση, ο ίδιος αναστεναγμός: «θα γινόταν και αυτό μια μέρα».

Με το πρώτο φως της ημέρας, 420 αστυνομικοί από διάφορες μονάδες και 200 χωροφύλακες επιχειρούσαν για τον εντοπισμό του δράστη. Ο Νινιέζ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμη και να έχει διαφύγει στη Γερμανία, προσθέτοντας ωστόσο ότι ο αποκλεισμός των συνόρων έχει διασφαλιστεί όπως και ο αποκλεισμός περιμετρικά της πόλης του Στρασβούργου. Αλλά αυτά είναι αστυνομικά σενάρια που προφανώς δεν μας αφορούν…

Κάθε χρόνο λοιπόν, έχουμε να ζήσουμε κάτι από τα ίδια… Οι μεγαλύτεροι θα θυμούνται ανάλογες εκδηλώσεις με θύματα αθώους ανθρώπους. Αλλά, το πιο σημαντικό, είναι ότι οι άνθρωποι νιώθουν ανασφαλείς. Και η Ευρώπη, ενώ προσπαθεί να περάσει προς τα έξω την εικόνα μιας ασφαλούς και οχυρωμένης περιοχής, όλο και κάτι θα συμβεί, ώστε να αποδειχθεί στην πράξη το εντελώς αντίθετο.

Καμιά ασφάλεια δεν είναι σε θέση να παρέχει στους πολίτες της. Και ανεξάρτητα από τι θα συμβεί κι αν την ώρα που διαβάζετε αυτό το κομμάτι, ο ύποπτος έχει ήδη συλληφθεί, η ουσία παραμένει: Ουδείς στις μέρες μας αισθάνεται ασφαλής! Πάντα θα υπάρχει ένας τρελός, εντός ή εκτός εισαγωγικών, να δημιουργεί αναστάτωση και να αφαιρεί τη ζωή αθώων θυμάτων… Δυστυχώς…

  • Αυτό το κομμάτι θα δημοσιευτεί το Σάββατο 15/12/2018 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».
  • Σημερινές εξελίξεις που ανατρέπουν τα σενάρια. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
  • Οι έρευνες για τον δράστη λίγο νωρίτερα. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ,

Μερικά από τα αλώνια της Άνδρου που βρήκε, φωτογράφισε και μας έστειλε ο Λεωνίδας

Posted in Επικαιρότητα

alonia1
Θα χρειαστεί να γυρίσουμε πολλές φορές στην Άνδρο και τις ομορφιές της. Και επειδή εμείς που ζήσαμε τον Ιούνιο που μας πέρασε, κοντά στους φίλους μας για δέκα ολόκληρες μέρες, έχουμε κάθε λόγο όχι μόνο να τα αγαπάμε όλα αυτά, αλλά και να τα μοιραζόμαστε με τους φίλους μας.

alonia2
Αλώνια λοιπόν σε εγκατάλειψη... Που κάποτε έσφυζαν από ζωή, αλλά τότε υπήρχαν και άνθρωποι στο νησί που έπρεπε να σπείρουν, να θερίσουν, να αλωνίζουν για να βγάλουν τον καρπό της χρονιάς και το άχυρο για τα ζώα ως τροφή για το χειμώνα.

alonia3
Φτιαγμένα στα πιο ψηλά σημεία του νησιού, ώστε να είναι σε θέση οι άνεμοι, που στις Κυκλάδες έχουν μια δύναμη παραπάνω, να βοηθούν στο λίχνισμα. Στον τελικό δηλαδή διαχωρισμό του καρπού, ο οποίος έπρεπε να αποθηκευτεί καθαρός, ώστε να χρησιμοποιηθεί στον κατάλληλο καιρό.

alonia4
Οι φωτογραφίες που μας έστειλε ο φίλος μας ο Λούης, είναι καταπληκτικές και πολύ όμορφες. Στην Άνδρο, η πέτρα μάλλον είναι σε αφθονία. Όπου κι αν κοιτάξεις γύρω σου, θα τις δεις πέρα από τον γαλάζιο ορίζοντα της θάλασσας, που περιβάλει το όμορφο νησί.

alonia5
Το καλοκαίρι που ήμασταν εκεί, οι φίλοι μας είχαν πολλά σχέδια για τις μέρες που είχαμε στη διάθεση μας, να επισκεφτούμε τόπους ξεχωριστούς και δεν μπορέσαμε να βρούμε χρόνο και με τα κατάλληλα παπούτσια και ενδυμασία, να περπατήσουμε λίγο στο βουνό.

alonia6
Να, γιατί μου άρεσαν πολύ, όταν είδα αυτές τις φωτογραφίες. Μερικές τις τράβηξε ο Λεωνίδας όταν πηγαίνει με το σκύλο του για κυνήγι, άλλες πάλι τις έχει στο αρχείο του. Τον ευχαριστώ όμως και εκείνον και την Δήμητρα, που με χαρά, μου τις έστειλαν όταν τις ζήτησα.

alonia7
Μικρός θυμάμαι και τα δικά μας αλώνια στο χωριό μου. Δεν υπάρχουν τώρα, επειδή ακολούθησαν οι αλωνιστικές μηχανές, αλλά και το γεγονός ότι σταμάτησαν πια να σπέρνουν, να θερίζουν και να αλωνίζουν. Ναι, οι νέες γενιές, προτιμούν να πάνε στο σούπερ μάρκετ για το αλεύρι τους.

Αναμνήσεις από τη γη της Μάνης, όταν είχαμε πάει τον περασμένο Αύγουστο για τρεις μέρες...

Posted in Επικαιρότητα

gi.manis1
Στη Μάνη έχω πάει πολλές φορές και πάντα μου άρεσε. Τι; Όλη αυτή η αγριάδα του τοπίου, ο ξερότοπος με τις πέτρες και τα χέρσα χωράφια, οι μικροί δρόμοι που μπορείς να τους περπατήσεις με χαρά και να απολαμβάνεις αυτό το περπάτημα. Την τελευταία φορά που πήγαμε ήταν Αύγουστος του 2018

gi.manis2
Και θυμάστε, είχαμε πάει με τη κόρη της Σούλας, την Έστερ και τα κορίτσια της, Βιτόρια και Χλόη, στην Αρεόπολη, καθώς η Έστερ είχε την επιθυμία να ξαναδεί τα Σπήλαια του Δυρού... Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε τότε από εκεί ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  Ναι. ήταν υπέροχα!

gi.manis3
Στο σημερινό δημοσίευμα μας επιλέξαμε να σας δώσουμε μερικές φωτογραφίες από τα... χωράφια της Μάνης. Γεωγραφικά η κυρίως Μάνη ή Μέσα Μάνη, όπως ονομάζεται τοπικά, ορίζεται από τον αυχένα του Ταΰγετου Σαγιά και καταλήγει στο Ακρωτήριο Ταίναρο.

gi.manis4
Η Μέσα Μάνη διακρίνεται με βάση την κατά μήκος κορυφογραμμή στην Ανατολική Μάνη ή προσηλιακή Μάνη, που βλέπει προς το Λακωνικό Κόλπο και στη Δυτική Μάνη ή απόσκερη ή αποσκιερή Μάνη, που βλέπει στο Μεσσηνιακό Κόλπο. Βορειότερα της Δυτικής Μάνης, δηλαδή από την περιοχή της Καρδαμύλης, βρίσκεται η Μεσσηνιακή Μάνη, ή όπως την αποκαλούν τοπικά η Έξω Μάνη.

gi.manis5
Ο διαχωρισμός αυτός διακρίνεται και στα επίθετα των κατοίκων, όπου της μεν Λακωνικής Μάνης καταλήγουν σε -άκος και στη Μεσσηνιακή Μάνη σε -έας. Η περιοχή της Μάνης περιλαμβάνει τις άλλοτε επαρχίες του Γυθείου και Οιτύλου της Λακωνίας. Τα μέρη αυτά, τα περπατήσαμε.

gi.manis6
Η συνολική της έκταση φθάνει τα 1800 τ. χλμ. επί συνολικού μήκους 75 χλμ. και μέγιστου πλάτους 28 χλμ. που καταλήγει στο Ακρωτήριο Ταίναρο, με σπονδυλική στήλη το όρος Ταΰγετος και ψηλότερη κορυφή τον Προφήτη Ηλία (2.404 μ.). Ο συνολικός πληθυσμός της το 1961 έφθανε τους 20.300 κατοίκους, που ζούσαν σε 150 περίπου οικισμούς.

Μια συκιά κοντεύει να ρίξει ένα ακατοίκητο σπίτι και ουδείς επεμβαίνει. Περιμένουμε...

Posted in Επικαιρότητα

klius1
Κάτι που διακρίνει τους Αθηναίους, τους κατοίκους της μεγάλης πόλης, είναι η αδιαφορία... Ζώντας στο χωνευτήρι της πρωτεύουσας, όπου κάθε προσωπικότητα ξεχωριστή, μηδενίζεται, συχνά αφήνει πράγματα να εξελίσσονται, ακόμα κι όταν διακρίνει ξεκάθαρα ότι είναι σε βάρος του.

klius2
Να, δείτε ας πούμε αυτή τη συκιά, που φύτρωσε μέσα σε ένα ακατοίκητο σπίτι... Έγινε δέντρο, τεράστιο, που δεν βγάζει καρπό, απειλεί όμως να ρίξει μέσα στον μικρό δρόμο της Κλειούς, στον Κολωνό, τον περίβολο του σπιτιού, ένα μεγάλο τοίχο όπως μπορείτε να διακρίνετε κι εσείς.

klius3
Το θέμα δηλώθηκε από τους κατοίκους της περιοχής που κινδυνεύουν καθημερινά, καθώς μη έχοντας άλλη πρόσβαση για το σπίτι τους είναι αναγκασμένοι να περνούν από αυτό το σημείο, στο Δήμο Αθηναίων. Και ο Δήμος τι έκανε; Δείτε μια δραστική αντιμετώπιση...

klius4
Ήρθαν συνεργεία τους και κλάδεψαν τα κλαδιά της συκιάς που έπεφταν μέσα στο δρόμο και τοποθέτησαν αυτούς τους δύο κάδους στο μικρό πεζοδρόμιο, αλλά και την πλαστική κορδέλα που ο καιρός είναι βέβαιο ότι θα καταστρέψει. Αλλά ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί ότι το πρόβλημα είναι αλλού.

klius5
Είναι στις ρίζες της συκιάς που κοντεύουν να ρίξουν τον τοίχο... Και θα τον ρίξουν. Προσευχόμαστε να μην περνούν άνθρωποι από εκεί, όταν θα πέσει (διότι θα πέσει...) είτε πεζή, είτε με αυτοκίνητο. Από τη ρίζα ήθελε κόψιμο, όχι τα κλαδιά!

Το χωριό του φίλου μου Άρη, τα Κανάλια, αυτή την εποχή, λίγο πριν από τον χειμώνα…

Posted in Επικαιρότητα

xorio.ari1
Μένουμε λίγο στο χθεσινό δημοσίευμα, επειδή το σημερινό, κατά μια έννοια, έχει χρονολογικά σχέση και... συνέχεια. Την επομένη από τα Λουτρά Πόζαρ που είχαμε πάει εκδρομή με τους φίλους μας Γιάννη και Λένα, επιστρέφοντας για Αθήνα, κάναμε μια στάση στην Καρδίτσα και συναντήσαμε τους φίλους μας, Άρη και Χάρις.

xorio.ari2
Δεν έχω την απαίτηση να το θυμάστε αυτό, αν και στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είχαμε κάνει ένα ειδικό δημοσίευμα, προβάλλοντας το χωριό του Άρη, τα Κανάλια. Δείτε το ΕΔΩ. Ήταν μια όμορφη εμπειρία για μας, καθώς φάγαμε σουβλάκια κάτω από τον πλάτανο, στην πλατεία με το τρεχούμενο νερό.

xorio.ari3
Η συνέχεια έχει να κάνει απλά με το χρόνο... Σχεδόν έξι μήνες μετά, δείτε τα Κανάλια, πώς είναι αυτή την εποχή. Από μακριά. Στις στροφές, λίγο πριν μπεις μέσα στο χωριό που βρίσκεται απλωμένο πάνω στο λόφο που μοιάζει με... βουνό. 350 μέτρα υψόμετρο, αλλά απότομα.

xorio.ari4
Δεν θα ξεχάσω ποτέ, πως μοιάζει ο κάμπος της Καρδίτσας από εκεί πάνω, τουλάχιστον το καλοκαίρι που τον είδαμε. Λες και έβλεπες μια θάλασσα να απλώνεται μπροστά στα μάτια σου. Τώρα η ομορφιά του χωριού είναι αλλιώτικη, αλλά το ίδιο όμορφη, όπως κι αν το δεις.

xorio.ari5
Οι δρόμοι του τσιμεντένιοι, χαραγμένοι, ώστε να μη δοκιμάζονται στις απότομες ανηφοριές τα αυτοκίνητα και οι άνθρωποι. Και τα κιτρινισμένα φύλλα του φθινοπώρου, δένουν πολύ με τα σπιτάκια που έχουν όλες τις κεραμοσκεπές τους, μια μοναδική ομορφιά.

xorio.ari6
Θαρρείς και είναι χρυσαφένια τα φύλλα των δέντρων. Αυτό είναι το φθινόπωρο που κρατάει και αντιστέκεται παρά το γεγονός ότι ολοκληρώθηκε ήδη το πρώτο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου και η ΕΜΥ συχνά - πυκνά, απειλεί με κακοκαιρίες, χαμηλές θερμοκρασίες και χιονοπτώσεις.

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Δεκαπέντε μήνες, άνεργος

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA