Τι περιμένουν οι άνθρωποι από τη χρονιά που έρχεται;

Πολλοί κάνουν σχέδια για τη νέα χρονιά… Έχουν ακόμα το κουράγιο να κάνουν σχέδια, να βάζουν στόχους, αλλά όπως και να ‘χει, εκτιμούν πως είναι καλό να κάνουν έναν απολογισμό της χρονιάς που φεύγει, έτσι ώστε να μπορούν να βάζουν ακόμα πιο ψηλά τον πήχη των προσδοκιών τους. Έτσι έχουν μάθει κι έτσι κάνουν, χρόνια τώρα, νομίζοντας ότι αυτό τους ωφελεί από μόνο του.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 30/12/2023

Το 2023 μετρά. ώρες πια… Και στους ανθρώπους αρέσει να κάνουν απολογισμούς. Αν και θα διαβάσετε πολλούς επί μέρους, αυτές τις μέρες, θα μας επιστρέψετε να κάνουμε μια απόπειρα να το δοκιμάσουμε κι εμείς στο πλαίσιο ενός άρθρου για τις ανάγκες της εφημερίδας ΡΕΘΕΜΝΟΣ.

Κάθε χρόνο τέτοιες γιορτινές μέρες, οι περισσότεροι άνθρωποι γυρίζουμε το χρόνο πίσω και προχωράμε στην αξιολόγηση των πεπραγμένων μας το έτος που ετοιμαζόμαστε να αποχαιρετήσουμε. Άλλοι κοιταζόμαστε στον καθρέφτη για μια μικρή διαδικασία αυτοκριτικής, άλλοι αντικρίζουμε την άμμο στην κλεψύδρα να κυλά με… νοσταλγία, άλλοι πάλι χρησιμοποιούμε τις εμπειρίες που αποκομίσαμε ως εφαλτήριο για να… κατακτήσουμε τον κόσμο, τη χρονιά που ξημερώνει!

Όπως και να ‘χει όμως, ήταν ιδιαίτερο το 2023. Έχοντας αφήσει πλέον πίσω μας τη λαίλαπα της πανδημίας επιχειρήσαμε να βρούμε ξανά τους ρυθμούς της καθημερινότητάς μας, το κέφι μας, το χαμόγελό μας. Άλλοτε τα καταφέραμε, άλλοτε όχι. Είναι τόσο αδυσώπητη, βλέπετε, η σκληρή πλευρά της κοινωνίας μας που πολλές φορές φροντίζει να σβήνει, με τον πλέον κυνικό τρόπο, το χαμόγελο από τα χείλη μας.

Πως θα ήταν, όμως, αλήθεια το πρόσωπο του 2023 αν ήταν το πρόσωπο ενός ανθρώπου; Τι συναισθήματα θα κουβαλούσε; Τι θα μας έλεγε με το βλέμμα του; Πως θα μπορούσε να ισορροπήσει ανάμεσα στην ευτυχία και τη δυστυχία; Στην αποθέωση και την κατακραυγή; Στην πίστη για ένα καλύτερο αύριο και στην απογοήτευση για το σήμερα;

Και πώς θα μπορούσε να καταγράψει τις προσδοκίες, τις ελπίδες και τους φόβους των πολιτών για την χρονιά που έρχεται, αλλά και την αποτίμησή τους για την χρονιά που φεύγει;

Συγκριτικά με έναν χρόνο πριν, παρατηρείται μια αύξηση στο ποσοστό των πολιτών που δηλώνουν την ελπίδα ως κυρίαρχο, ενώ η ανησυχία έχει υποχωρήσει λιγάκι, όχι πολύ. Πάντα υπάρχει ο φόβος και πολλοί είναι εκείνοι που συνεχίζουν να παίρνουν τα μέτρα τους. Σημειώνουμε ότι τον Δεκέμβριο η πανδημία ήταν και πάλι σε έξαρση.

Εκείνοι που μας κυβερνούν και αυτή τη χρονιά, δίνουν υποσχέσεις ότι θα προσπαθήσουν να αλλάξουν τα πράγματα. Μια ματιά μόνο στα πρωτοχρονιάτικα μηνύματα τα τους θα σας πείσει. Εύκολο; Καθόλου. Γι’ αυτό και συνήθως οι άνθρωποι εστιάζουν σε ανώδυνα πράγματα όπως μια πιο υγιεινή διατροφή το νέο έτος και για απώλεια σωματικού βάρους. Ταυτόχρονα, ένα υψηλό ποσοστό των πολιτών υπόσχεται να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στα αγαπημένα του πρόσωπα (οικογένεια και σχέση).

Αξιοσημείωτο είναι ότι για το 2023 ένα πολύ μικρό ποσοστό των ερωτηθέντων δηλώνει ότι εκπλήρωσε στον απόλυτο βαθμό τις υποσχέσεις που είχε δώσε στον εαυτό του τη χρονιά που φεύγει. Ακολουθούν κάποιοι που επιμένουν ότι εκπλήρωσαν τις περισσότερες από τις υποσχέσεις που είχαν δώσει στον εαυτό τους και ένα μεγαλύτερο ποσοστό το οποίο δηλώνει ότι κάποιες ολοκλήρωσε, ενώ κάποιες άλλες όχι. Άφησαν δηλαδή πίσω τους δουλειά και για τη χρονιά που έρχεται!

Τι θα φέρει το 2024; Στην ερώτηση «τι πιστεύετε μπορεί να συμβεί το 2024;», ένα μεγάλο ποσοστό δεν είναι και πολύ αισιόδοξο. Ενθαρρυντικό είναι ότι άρχισε να φαίνεται το τέλος της πανδημίας, τουλάχιστον έτσι επικίνδυνο όπως το γνωρίσαμε, ενώ αρκετοί είναι εκείνοι που θα ήθελαν να βελτιώνεται η ελληνική οικονομία και μαζί της να καλυτερεύσει η θέση του Έλληνα πολίτη.

Τα προηγούμενα χρόνια με τα μνημόνια και την οικονομική δυσπραγία, είδαν να μειώνεται αισθητά το εισόδημα τους, είτε αυτό είτε ο μισθός ενός εργαζομένου, είτε η σύνταξη τους, να υποβαθμίζεται η ποιότητα της ζωής τους και τίποτα μπροστά του δεν δείχνει ότι αυτό μπορεί ή πρόκειται να αλλάξει άμεσα.

Είναι ωραίο να ακούς τους οικονομολόγους να λένε ότι η επενδυτική βαθμίδα θα αλλάξει τα πράγματα, αλλά η πραγματική ζωή δεν πορεύεται με τους αριθμούς. Και η κοινωνία χρειάζεται μια αληθινή ελπίδα για να πιαστεί, όχι μεγαλόστομες χωρίς καμιά ουσία, δηλώσεις. Επιτέλους αλήθειες θέλουμε και όχι χάϊδεμα των αυτιών. Δε γεμίζει έτσι το στομάχι, δεν καλυτερεύει η ποιότητα της ζωής μας.

Ο Κώστας και η Άννυ επέστρεψαν Βανκούβερ, σπίτι τους

Τελικά είναι διαπιστωμένο. Όταν περνάς καλά, όλα τελειώνουν γρήγορα. Και πολύ γρήγορα μάλιστα. Οι δέκα μέρες στη Χαβάη με τους φίλους τους, πέρασαν σαν αέρας . Και είχαμε την ευκαιρία να ζήσουμε μαζί τους πολλά πράγματα από εκεί, μέσα από τις φωτογραφίες που μας έστειλαν. Όπως κι αυτές του σημερινού δημοσιεύματος.

Φυσικά ένα τέτοιο γεγονός, μέσα στο χειμώνα, έχει και τα ρίσκο του. Ας πούμε, τα παιδιά μας είπαν πως είχε αρκετές βροχές. Αλλά αυτό δεν δυσκόλεψε τη διαμονή τους… Έκαναν και τα μπάνια τους στις πανέμορφες θάλασσες του Ειρηνικού Ωκεανού και πήραν και πολύ φωτογραφικό υλικό που μας έστειλαν και θα χρειαστεί χρόνο, μέχρι να το αξιοποιήσουμε εδώ.

Ο καιρός ήταν γενικά καλός με θερμοκρασίες πολύ πιο υψηλές από τον τόπο τους. Γι’ αυτό και τους βλέπετε όλους εδώ, με κοντομάνικα. Ένα όψιμο καλοκαιράκι έζησαν και το χάρηκαν και ξεκουράστηκαν και γύρισαν πιο δυναμωμένοι πίσω, για να συνεχίσουν στην καθημερινότητα τους. Είναι αυτά τα μικρά διαλείμματα που σε κάνουν πιο δυνατό.

Λίγο ακόμα στο πανέμορφο πλατανόδασος του Πλανητέρο

Είδατε χθες μια πρώτη ανάρτηση, από την εκδρομή μας στο Πλανητέρο. Αυτό είναι χωριό της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας, του «Καλλικρατικού» Δήμου Καλαβρύτων. Αλλά εσείς δεν βλέπετε ανθρώπους, μόνο μια πανέμορφη χειμωνιάτικη φύση.

Το Πλανητέρο απέχει 7,5 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει, καθώς και 24 χλμ. από τα Καλάβρυτα. Βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 690 μέτρα, χτισμένο αμφιθεατρικά πάνω από το πανέμορφο πλατανοδάσος των πηγών του Αροάνιου ποταμού και είναι γνωστό για τους πολλούς νερόμυλους και τα ιχθυοτροφεία που διαθέτει.

Εδώ εστιάσαμε. Αυτό θέλαμε να δούμε, αυτό είχαμε ανάγκη, ζώντας σε μια πολύβουη πόλη. Την ηρεμία του, την ησυχία του… Και τη χαρήκαμε! Νιώσαμε τι μπορεί να σημαίνει να περπατάς μέσα στα πεσμένα ξερά πλατανόφυλλα, να ακούς το θρόισμα τους και να βλέπεις τα άδεια κλαδιά αυτού του δέντρου που το καλοκαίρι είναι καταπράσινο.

Μια εκδρομή στο μαγευτικό πλατανόδασος Πλανητέρο

Ήταν πολύ όμορφη η χθεσινή εκδρομή μας στο Πλανητέρο. Σε υψόμετρο 697 μέτρα με το πανέμορφο πλατανοδάσος των πηγών του Αροάνιου ποταμού, το Πλανητέρο είναι γνωστό για τους πολλούς νερόμυλους και τα ιχθυοτροφεία που διαθέτει. Περπατήσαμε στο δάσος και φάγαμε στην ομώνυμη ταβέρνα. Γευτήκαμε την πέστροφα μαγειρεμένη με έναν εξαιρετικό τρόπο.

Αν και λένε ότι κάθε εποχή είναι όμορφη στο Πλανητέρο και το Φθινόπωρο, παρόλο που τα πλατάνια δεν έχουν τα φύλλα τους, έχει μια μοναδική ομορφιά. Το απίστευτο δάσος με τα υπεραινώβια πλατάνια (σε κάποια παλιά η διάμετρος του κορμού φτάνει τα 4 μέτρα). Δεν τα είδαμε, επειδή η έκταση είναι μεγάλη και δεν είχαμε το χρόνο να την περπατήσουμε όλη.

Ωστόσο ήταν πολύ όμορφα στις νεροτριβές -η μια από τις οποίες ακόμα λειτουργεί -και οι πηγές του Αροάνιου ποταμού, με τα νερά που αναβλύζουν μέσα από τα βράχια κάνουν το Πλανητέρο αγαπημένο προορισμό ακόμη και για μονοήμερη εκδρομή.

Η περιοχή του Πλανητέρου βρίσκεται εντός της περιοχής Natura 2000 «Όρος Χελμός και ύδατα Στυγός». Το μεγαλύτερο μέρος του πλατανόδασους ανήκει στο δασαρχείο Καλαβρύτων και στην ένωση Μύλων, Νεροτριβών και Ιχθυοτροφείων του Πλανητέρου.

Πάμε μια βόλτα με το μυαλό και την καρδιά μας στην Άνδρο

Είχαμε καιρό να γράψουμε κάτι σ’ αυτό το site για την Άνδρο που αγαπούμε και τους ανθρώπους της. Δείτε μια ομορφιά που έχει αυτή την εποχή! Στο βάθος διακρίνεται η Χώρα, δέκα λεπτά με το αυτοκίνητο για τη βόλτα σου ή για να καλύψεις κάποια ανάγκη από τα χρειαζούμενα. Η καλή μας φίλη Ευαγγελία, έχει κάνει μια καλλιτεχνική απεικόνιση.

Κάθε πρωί το υπέροχο σκηνικό. Σαν να μας μιλά ο Ιεχωβά και μας λέει πόσο μας νοιάζεται. Και μήπως δεν είναι έτσι; Ο πανέμορφος ουρανός, τα Αποίκια που μένουν οι φίλοι μας, Λούης και η Δήμητρα. Ύστερα η ησυχία, η ηρεμία, πράγματα που έχουμε απόλυτη ανάγκη όλοι εμείς που έχουμε την ατυχία να ζούμε στην ισοπεδωτική μεγαλούπολη.

Έρχονται στιγμές που στην Άνδρο, μπορείς να δεις αυτό το χρώμα στον ουρανό. Τι είναι αυτό που δίνει τούτη την υπέροχη αίσθηση και τη μοναδικότητα στο χρόνο; Δεν ξέρω, αλλά σ’ αυτό το νησί που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε με τους φιλόξενους υπέροχους ανθρώπους του – φίλους μας, είναι που κάνουν όλα στα μάτια μας να είναι υπέροχα.

Χάρηκα γι’ αυτές τις φωτογραφίες που θα είναι μαζί σας παρέα σήμερα, ενόσω εμείς θα κάνουμε την εκδρομή που σχεδιάζαμε μέρες τώρα, με τους φίλους μας. Το αν θα είναι καλός ο καιρός ή όχι δεν είναι το ζητούμενο. Η αλλαγή περιβάλλοντος και το μέρος που έχουμε επιλέξει να πάμε, στην Πελοπόννησο είναι το σημαντικό. Αλλά γι’ αυτά, σε λίγο.

Χαβάη, ο παράδεισος του Ειρηνικού και μια… χελώνα

Αν και πολλά γραφικά μέρη στον κόσμο, δίκαια θαυμάζονται από τους επισκέπτες ως παραδεισιακά, η Χαβάη είναι διαρκώς πρώτη στον κατάλογο των περισσότερων ανθρώπων. Σήμερα επισκέπτονται τη Χαβάη πάνω από τέσσερα εκατομμύρια τουρίστες το χρόνο και έχει κερδίσει το ωραίο όνομα «ο Παράδεισος του Ειρηνικού».

Οι περισσότεροι επισκέπτες εντυπωσιάζονται με αυτό που βλέπουν εκεί —τα συναρπαστικά όμορφα βουνά, τους απότομους βράχους, και τους καταρράκτες· τα πεντακάθαρα, γαλανά νερά του ωκεανού και τις λευκές αμμουδιές· την αφθονία λουλουδιών και καρποφόρων δέντρων· το ήπιο κλίμα· και τους φιλικούς ντόπιους ανθρώπους.

Καθένα από τα νησιά της Χαβάης έχει τις χαρακτηριστικές ομορφιές του. Για παράδειγμα, στο Καουάι, το «Νησί των Κήπων», οι επισκέπτες μπορούν να θαυμάσουν το «Γκραντ Κάνιον του Ειρηνικού», ή όπως είναι αλλιώς γνωστό ως Γουαϊμέα Κάνιον. Το Οάχου έχει την ξακουστή σ’ όλο τον κόσμο Παραλία Ουαϊκίκι και Ντάιμοντ Χεντ.

Ο μυστηριώδης και εντούτοις ελκυστικός Κρατήρας Χαλεακάλα, που είναι ένα αγαπητό σημείο παρατήρησης της ανατολής του ήλιου, βρίσκεται στο νησί Μάουι. Το νησί της Χαβάης ή το Μεγάλο Νησί, βρίσκεται εκεί που δυο από τα μεγαλύτερα ενεργά ηφαίστεια του κόσμου —το Κιλαουέα και το Μάουνα Λόα— κάνουν από καιρό σε καιρό πύρινες εκδηλώσεις.

Μια όμορφη ανατολή από την υπέροχη Χαλκιδική

Είχαμε μερικές μέρες τώρα που έχουμε εστιάσει στη Χαβάη, όπου βρίσκονται τα παιδιά μας Κώστας και Άννυ. Και λογικά, είναι η πρώτη φορά που εγώ τουλάχιστον βλέπω τόσα πράγματα από αυτό το νησί, που έχει καταγραφεί στο μυαλό μου ως κάτι εξωτικό. θα επιστρέψουμε εκεί, αλλά ας κάνουμε ένα… διάλειμμα με τα χρώματα μιας φοβερής ανατολής που τράβηξε η καλή μας διαδικτυακή φίλη, Ελισάβετ Πολυχρόνη, χθες.

Ξέρουμε ότι η Ελισάβετ είναι ένα πολύ δραστήριο άτομο. Της αρέσει να περπατάει, να ανεβαίνει με φίλους της στα βουνά, να εξερευνά πράγματα και να ασχολείται με τη γη και τις καλλιέργειες της. Ένα τέτοιο “ανήσυχο” άτομο, δεν μπορεί παρά να ξυπνάει νωρίς και να απολαμβάνει τη Δημιουργία. Δείτε αυτή τη ανατολή που “αιχμαλώτισε” χθες στο κινητό της, τι όμορφη που είναι. Οι φωτογραφίες έχουν τραβηχτεί στη Χαλκιδική, μετά από το χωριό Καλύβες, στον οικισμό Σκορπιός.

Τα χρώματα στον ουρανό, είναι απαράμιλλα. Μας τα δείχνει συχνά, σχεδόν καθημερινά και ο επίσης πρωινός μας φίλος, Πέτρος Πατσαλαρήδης, καθώς σταματά για να φωτογραφίσει τέτοια στιγμιότυπα. Μοιάζει με πίνακα ζωγραφικής! Και πραγματικά ο καλλιτέχνης – δημιουργός, συνεχίζει να μας υπενθυμίζει την παρουσία του, καθώς είμαστε “απασχολημένοι” στην καθημερινότητα μας. Ευχαριστούμε Ελισάβετ, για άλλη μια φορά…