Είναι πρωί, λίγο μετά τις 8, σε μια από τις πιο γνωστές και πολυσύχναστες αρτηρίες της πόλης. Ο προορισμός μας γνωστός και οικείος: το υπερκατάστημα Σκλαβενίτη στον Κηφισό. Σε έναν χώρο που ξεχωρίζει για την προσεγμένη του εικόνα και τις –σχετικά– ανθρώπινες τιμές του, η μέρα δεν ξεκινά απλώς με τα ψώνια της εβδομάδας, αλλά με μια μικρή, ανθρώπινη ιστορία επαγγελματισμού που τείνει να γίνει σπάνια. Η ιστορία μας ξεκίνησε από την προηγουμένη, όταν βρεθήκαμε στο τμήμα κρεοπωλείου για το ειδικό κομμάτι μοσχαρίσιου κρέατος που χρειαζόταν η παρέα για το τραπέζι της Παρασκευής.
Οι άνθρωποι του τμήματος ήταν απόλυτα ειλικρινείς: η συγκεκριμένη, εξαιρετική ποιότητα κρέατος φεύγει γρήγορα και εξαντλείται. Ωστόσο, μας έδωσαν τον λόγο τους ότι με τη νέα πρωινή παραλαβή της επόμενης ημέρας, θα μας “κρατούσαν” ακριβώς αυτό που θέλαμε, αρκεί να περνούσαμε νωρίς. Και πράγματι, λίγο μετά τις 8 το πρωί, ήμουν εκεί. Ο υπεύθυνος του τμήματος είχε το δέμα έτοιμο. Όταν με είδε, ξαφνιάστηκε ευχάριστα, όχι τόσο για την παρουσία μου, όσο για τη συνέπειά μας ως προς την ώρα. Κι εκεί ακριβώς γεννιέται μια πικρή –ή μάλλον αστεία– σκέψη: να φτάνουμε στο σημείο να ξαφνιαζόμαστε θετικά επειδή κάποιος απλώς τήρησε την υπόσχεσή του και φάνηκε συνεπής στο ραντεβού του.
Σε μια εποχή που η λέξη “δέσμευση” συχνά χάνει τη βαρύτητά της, το να βρίσκεις επαγγελματίες που τιμούν τον λόγο τους μοιάζει με μικρή νίκη. Με αφορμή αυτή την πρωινή επίσκεψη και τον ωραίο καφέ που ακολούθησε, η διαδρομή επεφύλασσε μια ακόμη οπτική εμπειρία. Ακριβώς έξω από το κατάστημα, η επιβλητική πεζογέφυρα του Κηφισού προσφέρεται για μια διαφορετική, αστική φωτογράφηση. Κάτω από τον αττικό ουρανό, ανάμεσα στα σύννεφα και το φως του πρωινού ήλιου που αρχίζει να ανεβαίνει ψηλά, οι τσιμεντένιες καμπύλες της γέφυρας και η γύρω βλάστηση δημιουργούν μια ιδιαίτερη γεωμετρία.
Η αστική φύση και οι υποδομές δένουν αρμονικά σε στιγμιότυπα που αποτυπώνουν την καθημερινότητα της πόλης μας –μιας πόλης που, πίσω από τους γρήγορους ρυθμούς της, κρύβει γωνιές, ανθρώπους και ιστορίες που αξίζει να παρατηρείς. Τελικά, το τραπέζι της Παρασκευής θα έχει την καλύτερη πρώτη ύλη, αλλά το μεγαλύτερο κέρδος της ημέρας ήταν η υπενθύμιση ότι οι ανθρώπινες σχέσεις, ακόμη και μέσα σε ένα πολυσύχναστο σούπερ μάρκετ, βασίζονται στη λέξη και το χαμόγελο εκείνων που σέβονται τον πελάτη.