Τους αποχαιρετούμε, με εικόνες από την λαϊκή αγορά…
Το πρωί, τους πήγαμε στο αεροδρόμιο για την επιστροφή στο τόπο τους. Πέρασαν μαζί μας, κοντά ένα μήνα. Σχεδόν όλο τον Ιούνιο, αφού ήρθαν στις 2/6… Για τον Στηβ και την Έστερ, λέμε , τους τελευταίους από την οικογένεια που είχαν μείνει ακόμα μαζί μας. Και τους αποχαιρετούμε με εικόνες από τη λαϊκή αγορά, στη γειτονιά που μένουμε. Ήταν για εκείνους μια εμπειρία. Βρίσκονταν σε μια ευρωπαϊκή χώρα, με ρίζες ανατολίτικες.
Τα παιδιά έμειναν με το στόμα ανοιχτό. Εδώ μπορείς να βρεις τα πάντα… Ποια Mall τώρα! Εδώ έψαχναν για σαφράν, τον κρόκο Κοζάνης που αρέσει πολύ στην Έστερ να χρησιμοποιεί στη μαγειρική της. Βρήκε όμως και άλλα βότανα χρήσιμα. Η Ελλάδα είναι πολύ πλούσια σ’ αυτά. Διαθέτει και μεγάλη ποικιλία και αφθονία σε ποσότητα. Οι πάγκοι της λαϊκής, έχουν ότι μπορείς να βάλεις στο μυαλό σου, από ρούχα μέχρι φρούτα και λαχανικά…
Ο Στηβ το κατέγραφε όλο αυτό, με εικόνες και βίντεο. Εγώ πάλι τους παρακολουθούσα στις αντιδράσεις τους. Ήταν αυθόρμητες και αληθινές. Τι να πεις τώρα σε όλο αυτό; Δίνει μια εντελώς άλλη εικόνα στους ανθρώπους που ζουν στο εξωτερικό. Αλλά για μας, τους ανθρώπους της πόλης, η λαϊκή αγορά είναι μια όαση από άποψη ποικιλίας των προϊόντων που διαθέτει, αλλά και των τιμών που είναι σαφώς μικρότερες από αυτές των σούπερ μάρκετ.
Φορτωμένες μούρα, οι μουριές που είδαμε στην Πάρο…
Το κομμάτι αυτό το διαβάσαμε στο περιοδικό “Κ” της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ και το κείμενο είναι του Ορέστη Δαβία. Λέει: Τρέφω βαθιά αγάπη για τις μουριές. Επειδή προσφέρουν γενναιόδωρα τον γινωμένο καρπό τους και ρίχνουν ευλογημένο ίσκιο όταν πυρώνει ο τόπος. Δεν είναι όμως όλες οι μουριές ίδιες, θα το γνωρίζετε μάλλον. Στην κορυφή των προτιμήσεών μου, έχοντας ως κριτήριο την ποιότητα των μούρων, βρίσκεται η ξινομουριά, μια ποικιλία μαύρης μουριάς (Morus nigra) που αφθονεί σε λίγες μόνο περιοχές της χώρας μας.
Κάνει μεγάλο και ζουμερό καρπό που βάφει χέρια και ρούχα βυσσινιά όταν τον μαζεύεις. Είναι γλυκόξινος και πεντανόστιμος, πραγματικά δεν χορταίνω να τον απολαμβάνω. Δυστυχώς, είναι εύφθαρτος, όπως άλλωστε όλα τα μούρα, ακόμα και στο ψυγείο δεν αντέχει πάνω από δύο μέρες, γι’ αυτό δεν θα τον δούμε ποτέ στα μανάβικα. Έκανα για αρκετά χρόνια προσπάθειες για τον πολλαπλασιασμό της, ώστε να μπορώ να την καλλιεργώ στον χώρο μου, χωρίς όμως επιτυχία.
Τελικώς τα κατάφερα χάρη σε εγκεντρισμό με μοσχεύματα που πήρα από μια γιγάντια μουριά, ηλικίας πολλών αιώνων, η οποία δεσπόζει στον περίβολο μιας μονής που βρίσκεται κοντά στο Αλιβέρι. Ψάχνοντάς το λιγάκι παραπάνω, ανακάλυψα πως η συγκεκριμένη ποικιλία εντοπίζεται σε πολλά μοναστήρια, μάλλον γιατί οι μοναχοί πίστευαν, όχι άδικα, πως ο καρπός της είναι τροφή ιδανική για την αναιμία που προκαλείται από την παρατεταμένη νηστεία.
Στη γύρω περιοχή τα μαζεύουν σε μεγάλες ποσότητες, όχι για νωπή κατανάλωση, αλλά για να παρασκευάσουν με την απόσταξή τους ένα δυνατό σε γεύση και επίδραση τσίπουρο. Αν σας συγκινεί η ιδέα μιας μουριάς στον κήπο σας, θα βρείτε στα φυτώρια την κλασική μαυρομουριά με τα χνουδωτά φύλλα, που επίσης δίνει απολαυστικούς, μαύρους καρπούς. Δείτε το ΕΔΩ ολόκληρο το δημοσίευμα στο περιοδικό “Κ”…
Στο χωριό, το Θραψανό, η Μαλάμω με τον Νίκο Μαράτση
Το αποφάσισαν ξαφνικά, η Μαλάμω, η σαρκική αδελφή μου που ζει στην Αθήνα και ζήτησαν με τον Νίκο τον άνδρα της, από τον γιο της Παναγιώτη, να τους πάει στο χωριό Θραψανό, να καθίσουν λίγο το καλοκαίρι. Και είναι κοντά μια εβδομάδα, τώρα, εκεί. Ευτυχώς, κοντά τους είναι η άλλη μου αδελφή, η Στασούλα και από ότι φαίνεται και από τις φωτογραφίες που δημοσιεύουμε, περνάνε καλά. Με τις βόλτες τους, εδώ έχουν πάει στην πηγή Σπυριδιανού, κάπου κοντά στου Ξυδά, για να πάρουν νερό.
Αχ, να’ ταν αλλιώς τα πράγματα, να κατεβαίναμε κι εμείς για λίγο και να περνούσαμε μαζί κάποιες μέρες. Αλλά βλέπεις, είναι πολλές οι υποχρεώσεις μας, αυτή την περίοδο εδώ κι απ’ την άλλη είναι ακόμα κοντά μας, ο Στηβ με την Έστερ που τους φιλοξενούμε στην Αθήνα. Ούτε σκέψη λοιπόν, αλλά αυτό το ατίθασο μυαλό, πώς να το κάνεις κουμάντο; Έχει τους δικούς του περίπλοκους δρόμους να διανύσει…
Τη βλέπω τη Μαλάμω στη φωτογραφία και φαντάζομαι τι σκέψεις θα κάνει… Βρίσκεται εδώ που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Κι αν έχει μνήμες! Συμβαίνει δε το παράδοξο, καθώς μεγαλώνουμε, αυτέ οι σκέψεις να τριβελίζουν περισσότερο το μυαλό μας. Θα θυμάται άραγε τότε που με κυνηγούσε να μου τις βρέξει, καθώς είχε την ευθύνη για το μεγάλωμα μου; Εγώ δεν θα το ξεχάσω ποτέ, όταν γεμάτος απόγνωση ανέβηκα στην ταράτσα για να γλυτώσω τη διαπαιδαγώγηση. Και γλύτωσα προσωρινά πηδώντας στο κλαδί μιας ελιάς!
Έφυγε και η Χλόη! Λίγο ακόμα κοντά μας ο Στηβ και η Έστερ
Οι μέρες φεύγουν σαν αέρας, όταν είμαστε καλά. Ποιος δεν το ξέρει; Χθες, Κυριακή, έφυγε και η Χλόη. Αυτό το χαμογελαστό κορίτσι. του Στήβ και της Έστερ. Θα ακολουθήσει την ίδια διαδρομή με τη Βικτώρια. Επιστρέφει στο σπίτι της στο Βανκούβερ του Καναδά, μέσω Ζυρίχης. Μόνο που εκείνη είναι άλλος χαρακτήρας. Κανένα άγχος, δεν έχει για το ταξίδι της. Το βλέπετε στο χαμογελαστό πρόσωπο της.
Είχε μάλιστα τέτοια αυτοπεποίθηση, που δεν χρειάστηκε να την πάμε μέσα στην αίθουσα του αεροδρομίου. Την αφήσαμε έξω, όπως ζήτησε η ίδια, την αποχαιρετήσαμε εκεί και μετά φύγαμε. Είχε βέβαια την εμπειρία της Βικτώριας και ήξερε πως το δεύτερο τσέκιν του εισιτηρίου της θα το έκανε από τη Ζυρίχη. Οπότε, κανένα πρόβλημα! Πήρε τις βαλίτσες της κι έφυγε, για την πύλη αναχώρησης της.
Τα χαίρομαι αυτά τα νέα παιδιά! Έχουν θάρρος, τόλμη και δύναμη. Βάλτε για λίγο τον εαυτό σας στη θέση της. Θα ταξιδεύατε στην άλλη άκρη του πλανήτη με δύο διαφορετικές πτήσεις, μόνοι σας επί 14 ώρες, για να φτάσετε στον προορισμό σας; Στην εποχή μας έχουν αλλάξει πολλά πράγματα. Και αυτό το εκτιμώ πολύ, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για καλό. Μακάρι να είναι έτσι δυνατή και στη ζωή της, επειδή οι προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει είναι και πολλές και μεγάλες.
Ένα ψυγείο για τον 7ο όροφο μιας πολυκατοικίας
Όσοι το έχουν επιχειρήσει, ξέρουν πόσο μεγάλο πρόβλημα είναι να ανεβάσεις ένα μεγάλο ψυγείο στον 7ο όροφο μιας πολυκατοικίας; Παλιά, βέβαια, που δεν υπήρχαν τα τεχνικά μέσα, οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν μόνο τα χέρια τους, αλλά στις μέρες μας, αυτό έχει κάπως λυθεί. Υπάρχουν γερανοί τηλεσκοπικοί που κάνουν αυτή τη δουλειά, έναντι αδρής αμοιβής. Αλλά, εδώ που τα λέμε, τα αξίζουν τα λεφτά τους!
Παρακολούθησα μια τέτοια επιτυχή προσπάθεια στο διαμέρισμα της Νισαίας 7, καθώς έγινε η μεταφορά των ηλεκτρικών του σπιτιού από το κατάστημα. Το ψυγείο ήταν το “πρόβλημα” που με τη συσκευασία του, δεν μπορούσε να μπει στο αρκετά μεγάλο ασανσέρ της πολυκατοικίας. Έτσι ακολούθησε αυτή τη διαδικασία κι έφτασε ασφαλή στο μπαλκόνι του 7ου ορόφου. Βεβαίως εδώ που το βλέπετε είναι ακόμα στον 4ο. Είχε να ανεβεί άλλους τρεις ορόφους και είχε να μπει και μέσα.
Ο άνθρωπος όμως που χειρίζονταν τον γερανό ήταν έμπειρος και τα κατάφερε μια χαρά. Έπρεπε να δεθεί σωστά και με ασφάλεια και να έχει καθοδήγηση, καθώς όπως είπαμε, μετά τον 4ο όροφο τα διαμερίσματα “μπαίνουν” προς τα μέσα και ο χειριστής δεν μπορούσε να έχει οπτική επαφή. Αλλά το τηλέφωνο έκανε τη δουλειά του και όλα πήγαν περίφημα. Για όποιον όμως δεν ήξερε, όπως εγώ, όλη αυτή η προσπάθεια φάνταζε απίστευτη. Γι’ αυτό και την κατέγραψα…
Τον Ιούλη, στην κορυφή του ενδιαφέροντος, το Θραψανό
Με τίτλο «Χώμα, Νερό, Φωτιά», μία ξεχωριστή έκθεση, αφιερωμένη στην κρητική κεραμική, θα πραγματοποιηθεί στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου Κρήτης, φέρνοντας στο προσκήνιο ένα από τα αρχαιότερα επαγγέλματα της Κρήτης. Με πρωτοβουλία του Πολιτιστικού Συλλόγου Θραψανού, σε συνεργασία με το Κέντρο Μελέτης Νεότερης Κεραμικής – Ίδρυμα οικ. Γ. Ψαρόπουλου, τη Βρετανική Σχολή Αθηνών (Ερευνητικό Κέντρο Κνωσού) και την Περιφέρεια Κρήτης, το φετινό καλοκαίρι, το βλέμμα στρέφεται στην τέχνη της κεραμικής.
Οι εκδηλώσεις όπως βλέπετε και στο πρόγραμμα που δημοσιεύουμε θα κρατήσουν από τις 6-9 Ιουλίου και σκοπός της έκθεσης είναι να αναδείξει τα τρία στοιχεία της φύσης, δηλαδή το χώμα, το νερό και τη φωτιά, και τον τρόπο με τον οποίο αυτά μπορούν να λειτουργήσουν δημιουργώντας τέχνη και κατ’ επέκταση ένα «στοιχείο» πολιτισμού. Οι πληροφορίες γι’ αυτό το δημοσίευμα, έχουν παρθεί από το site https://news.tv4e.gr/
Το Θραψανό είναι το χωριό των αγγειοπλαστών… Και το πλάσιμο των αγγείων από τη μινωική εποχή μέχρι και σήμερα συνδύαζε αισθητική, τεχνική και αρτιότητα. Ο συνδυασμός των τριών θα μελετηθεί και θα αναδειχθεί ξανά στην έκθεση που θα περιλαμβάνει μία σειρά από πολιτιστικές εκδηλώσεις που εστιάζουν στην κρητική κεραμική. Η νέα γενιά συνεχίζει αυτή την παράδοση…
Ανθρώπινες ζωές έρμαια στα χέρια διακινητών. ‘Εως πότε;
Στην τοπική ειδησεογραφία διαβάζουμε: Οι εννέα συλληφθέντες από το πολύνεκρο ναυάγιο ανοιχτά της Πύλου κατηγορούνται για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, πρόκληση ναυαγίου, ανθρωποκτονία από αμέλεια, έκθεση ζωής σε κίνδυνο, παράνομη διακίνηση αλλοδαπών και παράνομη είσοδο στη χώρα.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 24/06/2023
Η είδηση είναι συγκλονιστική: Περίπου 800 άνθρωποι επέβαιναν στο σκάφος που ανατράπηκε την περασμένη εβδομάδα στα ανοιχτά των ελληνικών ακτών της Πύλου, σύμφωνα με προκαταρκτική έρευνα της αστυνομίας του Πακιστάν, το οποίο κήρυξε τη περασμένη Δευτέρα ως ημέρα εθνικού πένθους.
Οι πακιστανικές αρχές ανακοίνωσαν ότι έχουν συλλάβει 14 υπόπτους σε σχέση με την φερόμενη παράνομη διακίνηση μεταναστών και η αστυνομία τόνισε ότι αναζητεί και άλλους υπόπτους. Τι συμβαίνει εδώ παιδιά; Και πώς λειτουργεί τελικά το κύκλωμα διακίνησης ανθρώπινων ψυχών με το αζημίωτο, βέβαια.
Είναι εντυπωσιακό ότι το γραφείο του πρωθυπουργού Σεχμπάζ Σαρίφ ανέφερε ότι η πακιστανική κυβέρνηση διέταξε τη διεξαγωγή έρευνας υψηλού επιπέδου, για το δίκτυο παράνομης εμπορίας ανθρώπων το οποίο θεωρείται ότι εμπλέκεται. Οι σημαίες ήταν μεσίστιες σε όλα τα δημόσια κτίρια στο Πακιστάν, καθώς πολλοί υπήκοοι της χώρας συγκαταλέγονταν σε όσους πνίγηκαν στο ναυάγιο.
Η έκθεση της αστυνομίας ανέφερε ότι ένας από τους συλληφθέντες ομολόγησε ότι έστειλε τρεις άνδρες στο σκάφος, το οποίο είχε χωρητικότητα 300-350 ατόμων, και είχε χρεώσει τον καθένα έως και τρία εκατομμύρια πακιστανικές ρουπίες (10.452,96 δολάρια). Η εκτίμηση ότι επέβαιναν 800 άτομα προέρχεται από τις προκαταρκτικές έρευνες.
«Μάθαμε από δύο επιζώντες, τους συλληφθέντες ύποπτους και τις οικογένειες των πενθούντων, ότι το σκάφος μετέφερε περίπου 750 έως 800 άτομα», είπαν στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters.
Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο αριθμός των επιβατών ήταν μεταξύ 400 και 750 και οι ελληνικές αρχές έχουν ανακοινώσει ότι 104 άνθρωποι ανασύρθηκαν ζωντανοί και 78 άνθρωποι νεκροί, ενώ δύο ακόμη σοροί περισυλλέγησαν το μεσημέρι της Δευτέρας (19/06). Πλέον οι επιβεβαιωμένοι θάνατοι ανέρχονται σε 80.
Ένας από τους υπόπτους που συνελήφθησαν στο Πακιστάν είπε ότι ο γιος του επέβαινε στο σκάφος και είναι αγνοούμενος, τονίζει η έκθεση της αστυνομίας. Η έκθεση αναφέρει ακόμη ότι ο βασικός ύποπτος πίσω από ένα δίκτυο διακινητών που εκτείνεται στη Λιβύη, το Πακιστάν και την Ελλάδα, έχει έδρα στη Λιβύη.
Άλλες πηγές αναφέρουν ότι από τα DNA τους που ελήφθησαν όταν περισυλλέγησαν, προέκυψε ότι κάποιοι συμμετέχουν ή συμμετείχαν σε μεγάλο κύκλωμα με βαθιές διασυνδέσεις σε ευρωπαϊκές χώρες, ενώ άλλοι έχουν βαρύ ποινικό παρελθόν με διακίνηση ναρκωτικών, ειδεχθείς εγκληματικές ενέργειες, εμπόριο οργάνων κτλ.
Πέραν των άλλων, παραμένει αναπάντητο το ερώτημα γιατί κανείς δεν έχει αναζητήσει γυναίκες και παιδιά που βρίσκονταν φυλακισμένες – εγκλωβισμένες στο αμπάρι του σαπιοκάραβου.
Οι ίδιοι άνθρωποι, είπαν ακόμα ότι τουλάχιστον 21 από αυτούς που πέθαναν την περασμένη εβδομάδα, προέρχονταν από την περιοχή Κοτλί στο τμήμα της περιοχής Κασμίρ των Ιμαλαΐων που διοικείται από το Πακιστάν, από την οποία οι άνθρωποι φεύγουν με προορισμό την Ευρώπη εδώ και πολλά χρόνια.
Ο ανώτερος περιφερειακός αξιωματικός της αστυνομίας, που εδρεύει στο Μουζαφαραμπάντ, πρωτεύουσα του Κασμίρ, τόνισε ότι η αστυνομία αναζητά και άλλους υπόπτους εκτός από αυτούς που έχουν συλληφθεί.
Τα ίδια συμβαίνουν και στην Αίγυπτο και τη Λιβύη. Και είναι βέβαιο ότι αυτό το δίκτυο έχει πλοκάμια παντού, στην Τουρκία, την Ελλάδα και πάει λέγοντας…
Το ζήτημα ωστόσο παραμένει: Ποιοι είναι αυτοί που «παίζουν» με τις ανθρώπινες ζωές και γιατί δεν μπορούν οι αρχές να ξεριζώσουν ένα τέτοιο κύκλωμα με διεθνείς διασυνδέσεις; Ή μήπως επειδή όλους τους βολεύει μια τέτοια κατάσταση; Σε τέτοια ερωτηματικά ο καθένας μας καλείται να δώσει λογικές απαντήσεις στον εαυτό του. Διότι, εντάξει, καλές είναι οι εκλογές, αλλά προφανώς δεν εξαντλούνται όλα εκεί. Το μετά, είναι το πιο σοβαρό. Έχουν άραγε τη δύναμη και τη θέληση, οι ανθρώπινοι κυβερνήτες, να αλλάξουν αυτή την κατάσταση και να σεβαστούν τις ανθρώπινες ζωές;
- Το κείμενο αυτό θα δημοσιευτεί στο Σάββατο 24/6/2023 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου “Επισημάνσεις”.