Η Πατρική στοργή του Ιεχωβά υπέρ των δούλων του... Μεγάλη τιμή για μας

«Αλλά εγώ είμαι διαρκώς μαζί σου· Έχεις πιάσει το δεξί μου χέρι. Με τη συμβουλή σου θα με οδηγήσεις, Και ύστερα θα με φέρεις στη δόξα. Ποιον έχω στους ουρανούς; Και εκτός από εσένα δεν έχω άλλη ευχαρίστηση στη γη». Ψαλμός 73: 23-25

Ο ψαλμωδός εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο Ιεχωβά θα έπιανε το δεξί του χέρι και θα τον οδηγούσε σε αληθινή δόξα. Πώς το κάνει αυτό ο Ιεχωβά; Οδηγεί τους ταπεινούς υπηρέτες του στη δόξα τιμώντας τους με διάφορους τρόπους. Τους ευλογεί βοηθώντας τους να κατανοήσουν το θέλημά του. Τιμάει όσους ακούν το λόγο του και υπακούν σε Αυτόν επιτρέποντάς τους να έχουν στενή προσωπική σχέση μαζί του. 
Ο Ιεχωβά εμπιστεύεται επίσης στους υπηρέτες του τον ένδοξο θησαυρό της Χριστιανικής διακονίας. Και αυτή η διακονία οδηγεί σε δόξα. 

Σε όσους χρησιμοποιούν αυτό το προνόμιο υπηρεσίας προς αίνο του και προς όφελος των άλλων, υπόσχεται: «Εκείνους που με τιμούν θα τους τιμήσω». Τέτοια άτομα απολαμβάνουν την τιμή να έχουν καλό όνομα ενώπιον του Ιεχωβά, και οι άλλοι υπηρέτες του Θεού πιθανότατα θα λένε καλά λόγια για αυτούς.

Τι θα πούμε για το μέλλον όσων “ελπίζουν στον Ιεχωβά και τηρούν την οδό του”; Αυτοί λαβαίνουν την υπόσχεση: “[Ο Ιεχωβά] θα σας εξυψώσει για να γίνετε κάτοχοι της γης. Όταν εκκοπούν οι πονηροί, θα το δείτε”. Αποβλέπουν στην απαράμιλλη τιμή να λάβουν αιώνια ζωή.


Κανένας δεν ζει για τον εαυτό του και κανένας δεν πεθαίνει για τον εαυτό του

«Στη θάλασσα υπάρχει έντονη ανησυχία· δεν μπορεί να μείνει ατάραχη» Ιερεμίας 49:23

Οι θλίψεις μοιάζουν με τη μανιασμένη θάλασσα που υπάρχει έντονη ανησυχία και η οποία δεν μπορεί να μείνει ατάραχη. Είμαστε ασφαλείς στην ήσυχη και ατάραχη γωνιά μας, στην βολεμένη ζωή μας, όμως, στα βάθη των θαλασσών, στη ζωή κάποιων αδελφών μας, οι τυφώνες των θλίψεων δοκιμάζουν πολύ σκληρά την πίστη τους και την οσιότητά τους. 
Ακούστε τον θάνατο καθώς θυμώνει ουρλιάζοντας ανάμεσα στα σχοινιά των πλοίων της ζωής τους. Δείτε τα πελώρια κύματα που χτυπούν με μανία το σκάφος τους με σκοπό να το βυθίσουν και να καταστρέψουν το πιστό υπόμνημά τους! Ο Ιεχωβά να μας βοηθήσει, να καταλάβουμε ότι δεν είναι εκείνοι οι ταλαιπωρημένοι και κουρασμένοι, αλλά εμείς! 

Η προσευχή μου τις περισσότερες φορές στον Ιεχωβά, που είναι ο Κύριος του Ουρανού και της γης, είναι να μην έρθουν θλίψεις στη δική μου ζωή, να μην υπάρχουν θύελλες που να ταράζουν την γαλήνη και την ηρεμία της δικής μου ζωής κι αν ποτέ ξεσπάσει μια τρικυμία η προσευχή μου είναι άμεση, χωρίς καθυστέρηση ο Ιεχωβά να γίνει το καταφύγιό μου! 

Για εκείνους όμως τους αδελφούς μου που τόσο σκληρά δοκιμάζονται, που οι άνεμοι των θλίψεων λυσσομανούν χτυπώντας τους από κάθε πλευρά της ζωής τους, έχω προσευχηθεί ποτέ για αυτούς όπως και όσο προσεύχομαι για εμένα που τις περισσότερες φορές ένα ελαφρύ φύσημα του ανέμου που λίγο ταράζει το πλοίο της ζωής μου καθώς είναι δεμένο στο λιμάνι με κάνει να τρέμω και να δέομαι με θέρμη στον Ιεχωβά να με σώσει; 

Πόσες φορές δεν εστιάζω τον φακό μόνο επάνω στη δική μου ζωή και ξεχνώ όλους εκείνους που δοκιμάζονται καθημερινά τόσο σκληρά; Πόσο συχνά θυμάμαι ότι η μανιασμένη θάλασσα μπορεί να καταπιεί τον ναυτικό που αγωνίζεται ενάντια στην πείνα, στη δίψα, στο ψύχος, στο διωγμό, στο θάνατο, στην ανέχεια, στην απελπισία, στην απογοήτευση, στην μοναξιά! 

Η ζωή μπορεί να είναι αιτία χαράς και ανάπαυσης για έναν που δεν δοκιμάζεται, όμως για τον γιο ή την κόρη της θλίψης, η θάλασσα δεν είναι τόπος ανάπαυσης και αναψυχής, αλλά πέλαγος και ωκεανός κινδύνων, δοκιμασιών σκληρών και φόβου. Θα έρθει εκείνη η μέρα, δεν αργεί, που όλα τούτα που ταλάνισαν και ταλανίζουν τη ζωή μας θα πάψουν να υπάρχουν, όταν ο Ιεχωβά Θεός θα εκπληρώσει το σκοπό Του.

Μέχρι τότε, όμως, ας στρέφουμε τα μάτια μας και την προσοχή μας θεωρώντας όλους εκείνους γύρω μας που αγωνίζονται καθημερινά να μείνουν πιστοί και που δεν έχουν ούτε ένα μαλακό μαξιλάρι να ακουμπίσουν το κεφάλι τους, κι ας προσευχόμαστε, πρώτα για εκείνους και τελευταία για εμάς, Ο Ιεχωβά να τους ενδυναμώνει και να τους σκεπάζει με τις φτερούγες Του, να τους κρατάει σφιχτά με το δεξί Του χέρι της δικαιοσύνης, και μετά ας προσευχόμαστε για τις δικές μας ανάγκες. Κανένας δεν ζει για τον εαυτό του, και κανείς δεν πεθαίνει για τον εαυτό του.

Ζούμε για τον Ιεχωβά και για τους αδελφούς μας και πεθαίνουμε για τον Ιεχωβά και για τους αδελφούς μας. Ας μην το ξεχνάς ποτέ αυτό καρδιά μου όσο ζεις, κινείσαι και υπάρχεις. Να θυμάσαι ότι είσαι χρεώστης και οφειλέτης πρώτα στον Ιεχωβά και έπειτα στην οικογένειά σου και στους αδελφούς σου. Ας έχουμε πνεύμα θυσιαστικό και σπλάχνα οικτιρμών πρώτα για τους άλλους κι ύστερα για εμάς. 

Αυτό είναι το περιοδικό της ΣΚΟΠΙΑΣ που μοιράζουμε τον Σεπτέμβριο στο έργο...

notia.afriki

Όπως στη Νότια Αφρική οι αδελφοί μας στο έργο μοιράζουν τη ΣΚΟΠΙΑ σε ανθρώπους καλής θέλησης, έτσι γίνεται σε όλο τον κόσμο και την Ελλάδα...

skopia5.2017Τα περιοδικά μας, βασίζονται στην Αγία Γραφή, είναι διαθέσιμα προς λήψη σε 200 και πλέον γλώσσες από το επίσημο Site της Οργάνωσης. Δείτε ΕΔΩ.

Σ' αυτό το τεύχος: Θα θέλατε να μάθετε την αλήθεια για τους αγγέλους​—ποιοι είναι, πώς ήρθαν σε ύπαρξη και με τι ασχολούνται; Η καλύτερη πηγή απαντήσεων είναι ο Λόγος του Θεού, η Αγία Γραφή. (2 Τιμόθεο 3:16) Τι μας λέει η Γραφή;

Όπως ο Θεός είναι Πνεύμα, έτσι και οι άγγελοι είναι αόρατα πνεύματα χωρίς «σάρκα και κόκαλα». Οι όσιοι άγγελοι κατοικούν στους ουρανούς και έχουν άμεση πρόσβαση στην ουράνια παρουσία του Θεού.​—Λουκάς 24:39· Ματθαίος 18:10· Ιωάννης 4:24.

Μολονότι οι άγγελοι παρουσιάζονται στη Γραφή ως άρρενες και όποτε υλοποιήθηκαν είχαν αντρική μορφή, δεν υπάρχει ανάμεσά τους διάκριση αρσενικού και θηλυκού. Δεν παντρεύονται ούτε αναπαράγουν το είδος τους. Επιπλέον, οι άγγελοι δεν ήταν προηγουμένως άνθρωποι που ζούσαν στη γη​—είτε μωρά είτε παιδιά είτε ενήλικοι. Δημιουργήθηκαν από τον Ιεχωβά, γι’ αυτό και η Γραφή τούς αποκαλεί “γιους του αληθινού Θεού”.​—Ιώβ 1:6· Ψαλμός 148:2, 5.

Αυτό είναι το περιοδικό ΣΚΟΠΙΑ του Σεπτεμβρίου 2017. Για να το διαβάσετε πατήστε ΕΔΩ.

 

Αυτό είναι το περιοδικό ΞΥΠΝΑ του προηγούμενου μήνα τ. 4

xipna4.2017

Το ΞΥΠΝΑ μας δείχνει πώς να τα βγάζουμε πέρα με τα σημερινά προβλήματα και οικοδομεί πίστη στην υπόσχεση του Δημιουργού για έναν ειρηνικό και ασφαλή κόσμο.

Σ' αυτό το τεύχος: Νιώθετε πνιγμένοι από τα πολλά πράγματα που έχετε να κάνετε; Αν ναι, δεν είστε σε καμιά περίπτωση οι μόνοι. «Όλοι, παντού, φαίνονται πολυάσχολοι», αναφέρει το περιοδικό The Economist. Αν προσπαθούμε διαρκώς να κάνουμε περισσότερα από όσα επιτρέπει ο χρόνος, μπορεί να μας κυριεύσει το άγχος και να πέσουμε θύματα της πίεσης χρόνου..

Αυτό είναι το ΞΥΠΝΑ τ. 4, Αυγούστου του 2017 που μοιράζουμε στους ανθρώπους. Για να το διαβάσετε πατήστε ΕΔΩ.

Και τα δύο έντυπα μοιράζονται δωρεάν. Και είναι γραμμένα από ανθρώπους που έχουν την ευθυνη από το Κυβερνών Σώμα ως ομάδα συγγραφής υπό το πνεύμα της Αγίας Γραφής. Γι' αυτό και οι αρχές που περιέχουν μας βοηθούν όλους στην καθημερινότητα μας. Ώστε η σκέψη μας να είναι πιο καθαρή και πιο υπεύθυνη όταν κάνουμε την οποιαδήποτε κίνηση...

Περιφερειακή Συνέλευση Κρήτης. Κρατάμε την παράδοση! «Ήμασταν» και φέτος εκεί...

Posted in Μαρτυρίες

sinel.kritis1.2017
Χρόνια τώρα, κάθε χρόνο γράφουμε για την Περιφερειακή Συνέλευση Κρήτης. Ίσως γιατί πάντα μας άρεσε. Την παρακολουθούσα από τότε που δεν γνώριζα την αλήθεια, αλλά βρισκόμουν στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, στο χωριό μου Θραψανό για διακοπές. Το θυμάστε οι παλιότεροι αναγνώστες. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Στη φωτογραφία ο Μπάμπης Δασκαλάκης με τον Νίκο Έλυμπο.

sinel.kritis2.2017
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ήταν και φέτος εκεί, με τα μάτια φίλων μας και «παρακολούθησε» τις Ομιλίες και τις Συνεντεύξεις: Δείτε πώς ο Θεός «χορηγεί υπομονή» σε κάθε είδους ανθρώπους, ακόμη και σήμερα. —Ρωμαίους 15:5. Τα Πολυμέσα: Ανακαλύψτε πώς μας διδάσκει η Αγία Γραφή αλλά και η φύση να υπομένουμε. Στη Φωτογραφία η Άννυ Δασκαλάκη με την Υβόνη Έλυμπου.

sinel.kritis3.2017
Εκεί στο Κλειστό Στάδιο Νέας Αλικαρνασσού «Δύο Αοράκια», Μικράς Ασίας 5, Νέα Αλικαρνασσός, 716 01 Ηράκλειο Κρήτης. Είδαμε το απόγευμα, την ιστορία μιας οικογένειας η οποία διαπιστώνει γιατί είπε ο Ιησούς: «Να θυμάστε τη γυναίκα του Λωτ».—Λουκάς 17:32. Ένα όμορφο ιδιότυπο σίριαλ με βαθιά μηνύματα.

sinel.kritis4.2017
Άνθρωποι από όλη την Κρήτη ήταν εκεί, παρόντες. Χαμογελαστοί, παρά τη ζέστη των ημερών και άκουγαν και συμμετείχαν... Όπως ακριβώς κάναμε κι εμείς πριν από δυο μήνες. Αλλά και τόσοι άλλοι αδελφοί μας στην Ελλάδα ή στον Κόσμο. Θυμηθείτε πώς ζήσαμε τη δικιά μας στη Μαλακάσα με βροχή. Ιδού τα δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

sinel.kritis5.2017
Αυτό που κάνει πολύ ξεχωριστές τέτοιες μεγάλες συνάξεις του λαού του Ιεχωβά είναι πέρα από την πλούσια πνευματική τροφή, η κοινωνική συναναστροφή με τους αδελφούς, οι αναμνηστικές φωτογραφίες, έτσι ώστε να θυμούνται τη χρονιά. Είναι κάτι σαν σταθμός στη ζωή τους. Και είναι πάντα εκεί!

sinel.kritis6.2017
Οι πληροφορίες μας λένε ότι την πρώτη μέρα της Περιφερειακή Συνέλευσης Κρήτης στο Ηράκλειο ήταν παρόντες 1080 μαζί Βουλγαρόφωνους. Πολύ καλά αν σκεφτεί κανείς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γίνεται και τον ότι ο Αύγουστος είναι από μόνος τους ένας δύσκολος μήνας για την Ελλάδα. Σήμερα και αύριο σίγουρα θα είναι περισσότεροι…

sinel.kritis7.2017
Περιμέναμε φωτογραφίες… Αλλά ξέρουμε τι σημαίνει να παρακολουθείς τόσες ώρες μια πολύ ενδιαφέρουσα Συνέλευση. Η σωματική κούραση είναι μεγάλη. Οπότε το μόνο ίσως που δεν σκέφτεται κανείς είναι να ανεβάσει φωτογραφίες στα κοινωνικά δίκτυα. Ευτυχώς όμως το ρεπορτάζ, αξιόπιστο, βγήκε…

sinel.kritis8.2017
Μένουμε εδώ για σήμερα. Με δυο ειδικά και πολλά γενικά πλάνα… Αύριο ίσως έχουμε περισσότερα από την Περιφερειακή Συνέλευση Κρήτης. Θα το παρακολουθούμε το θέμα επειδή για μας έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Και είναι ωραίο να μοιραζόμαστε πράγματα που έχουν σχέση με τον Ιεχωβά. Ενθαρρυνόμαστε όλοι…

sinel.kritis9.2017

Από το Ηράκλειο της Κρήτης, που δεν θα πάμε το φετινό καλοκαίρι, με πολύ - πολύ αγάπη!

Posted in Μαρτυρίες

stasula1
Αλλάζουν οι επίσκοποι περιοχής αυτόντον καιρό. Και όλες οι εκκλησίες, όπως και η δικιά μας, βγάζουν μια ομαδική φωτογραφία για να τη δώσουν ως αναμνηστικό δώρο στον αδελφό. Εδώ η εκκλησία Ηράκλειο Νοτία, η εκκλησία που πηγαίνει η αδελφή μου Στασούλα… Μπουκέτο οι αδελφοί μας… Τι ομορφιά!

stasula2
Οι ίδιοι αδελφοί σε μια ακόμα πόζα. Οι περισσότεροι μας είναι οικείοι και γνωστοί. Κάποιοι βέβαια λείπουν, αλλά πάντως οι φυσιογνωμίες μας είναι πολύ αγαπητοί. Ήταν όμορφα που την Κυριακή 13/8/2017 το απόγευμα πήγαν στο δασάκι στις Αρχάνες για μια όμορφη σεμνή παρέα με τον αδ. Γκαντούδη και τη σύζυγο του.

stasula3
Να αλλάξουμε λίγο το περιβάλλον, μένοντας πάντα στην Κρήτη. Να πάμε στο χωριό Θραψανό να δούμε πως γίνεται στον ξυλόφουρνο το παξιμάδι, ο χαρακτηριστικό ντάκος, όπως τον λένε. Η νοστιμιά του είναι κάτι το ξεχωριστό. Ιδιαίτερα από τα χέρια της Στασούλας που ξέρει να τον φτιάχνει παραδοσιακά.

stasula4
Λίγο ψωμί και κρασί! Τι θέλει ο άνθρωπος για να νιώσει καλά; Τίποτα περισσότερο. Μερικές φορές τα σπουδαία και τα μεγάλα πράγματα βρίσκονται στα απλά. Αυτή η εικόνα μου είναι πολύ γνωστή από τα παιδικά μου χρόνια. Θυμάμαι η μητέρα μου ήταν πολύ ικανοποιημένη και μείς μαζί της, αν αυτά βρίσκονταν στο τραπέζι μας.

stasula5
Τα σταφύλια στην αυλή του σπιτιού της Στασούλας μας. Δεν έχουν ακόμα κοκκινίσει. Αυτή η ποικιλία πάει συνήθως πιο πίσω. Τι όμορφα όμως που είναι καθώς κρέμονται! Χαίρεται το μάτι σου να τα βλέπει. Πόσα καλοκαίρια πέρασα σ’ αυτήν την αυλή σε βραδιές με φίλους που έκαναν την κοινωνική τους θητεία στο Αρκαλοχώρι…

stasula6

Έργο στον Εθνικό κήπο; Γιατί όχι! Μπράβο σε εκείνους που είχαν την ιδέα και την υλοποίησαν

Posted in Μαρτυρίες

ethn.kipos1
Ο λόγος του Θεού θα κηρυχτεί παντού.. Και να, μια απόδειξη γι' αυτό. Έργο διακήρυξης των καλών νέων στον Εθνικό Κήπο, το δημόσιο πάρκο στο κέντρο της Αθήνας. Το πάρκο είναι έκτασης 15,5 εκταρίων στο κέντρο της Αθήνας και, προσθέτοντας τον κήπο του Ζαππείου με έκταση 13 εκταρίων, το πάρκο έχει έκταση 28,5 εκταρίων (285 στρέμματα).

ethn.kipos2
Η πρώτη του ονομασία μέχρι το 1974 ήταν «Βασιλικός Κήπος». Το πάρκο βρίσκεται δίπλα από τη Βουλή των Ελλήνων και εκτείνεται προς τα νότια όπου βρίσκεται το Ζάππειο μέγαρο απέναντι από το Παναθηναϊκό στάδιο όπου τελέστηκαν οι πρώτοι Μοντέρνοι Ολυμπιακοί αγώνες το 1896.

ethn.kipos3
Ο κήπος φιλοξενεί ακόμα αρχαία ερείπια, κίονες, μωσαϊκά κτλ. Στο νοτιοανατολικό του άκρο βρίσκονται οι προτομές του Ιωάννη Καποδίστρια, του μεγάλου Φιλλέληνα Εϋνάρδου ενώ στο νότιο του άκρο βρίσκεται η προτομή των ποιητών Διονύσιου Σολωμού και του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη.

ethn.kipos4
Στην αρχαιότητα κομμάτι του κτήματος ήταν ο ιδιωτικός κήπος του φιλόσοφου και βοτανολόγου Θεόφραστου ενός των διαδόχων του Αριστοτέλη. Ο κήπος ήταν ένα δώρο από το Δημήτριο το Φαληρέα στο δάσκαλό του. Υπήρχε επίσης ένα ιερό και μια βιβλιοθήκη.

ethn.kipos5
Ο βασιλικός κήπος οριοθετήθηκε το 1836 από τον Φρίντριχ φον Γκέρτνερ (Friedrich von Gaertner), τον αρχιτέκτονα των ανακτόρων, σε μια έκταση 500 περίπου στρεμμάτων. Επειδή η έκταση αυτή απέκλειε τον δρόμο Αθήνας-Αμαρουσίου-Κηφισιάς, το σχέδιο αυτό αναθεωρήθηκε το 1839 από τον Χοχ (Hoch), διευθύνοντα μηχανικό τής οικοδομής των ανακτόρων.

ethn.kipos6
Ο κήπος των 155 στρεμμάτων ήταν προγραμματισμένος με εντολή της βασίλισσας ως επιστημονικός και βοτανικός κήπος καθώς και ως ιδιωτικός. το 1839 φυτεύτηκαν 15000 καλλωπιστικά φυτά που μεταφέρθηκαν από τη Γένοβα, καθώς επίσης και με αυτοφυή είδη, που μεταφέρθηκαν από το Σούνιο και την Εύβοια.

ethn.kipos7
Το ενδιαφέρον της Βασίλισσας Αμαλίας για τον Κήπο ήταν τέτοιο που λέγεται ότι περνούσε τουλάχιστον τρεις ώρες την ημέρα ασχολούμενη προσωπικά με την φροντίδα του. Στην οικογένεια της Αμαλίας, η δημιουργία και η συντήρηση πάρκων και κήπων αποτελούσε παράδοση.

ethn.kipos8
Δεν εκπλήσσει λοιπόν, που και εκείνη θέλησε να κοσμήσει την Αθήνα με ένα μεγάλο κήπο. Το 1842 μάλιστα φύτεψε η ίδια τις Ουασινγκτόνιες που υπάρχουν μέχρι σήμερα στην είσοδο της λεωφόρου Βασιλίσσης Αμαλίας. Η Βασίλισσα Αμαλία αργότερα στράφηκε στη γεωργική πολιτική και δεν συμμετείχε πλέον στη φροντίδα του κήπου.

ethn.kipos9
Ο κήπος μετονομάστηκε σε Εθνικό Κήπο το 1927 κατά την περίοδο της αβασίλευτης δημοκρατίας. Είναι ανοιχτός για το κοινό από την Ανατολή μέχρι τη Δύση του Ηλίου. Η κύρια είσοδος του πάρκου είναι από την Λεωφόρο που μετονομάστηκε σε Αμαλίας προς τιμήν της, αφού αυτή οραματίστηκε τον κήπο. Οι πληροφορίες για τον Εθνικό Κήπο είναι από το Wikipedia.

Όμορφη αδελφική αγάπη! «Να Νιώθετε Τρυφερή Στοργή ο Ένας για τον Άλλον»…

Posted in Μαρτυρίες

anthos

«Με αδελφική αγάπη, να νιώθετε τρυφερή στοργή ο ένας για τον άλλον». — ΡΩΜΑΙΟΥΣ 12:10.

leludiΣε όλη τη διάρκεια των 43 ετών που υπηρετούσε ως ιεραπόστολος στην Άπω Ανατολή, ο Ντον ήταν γνωστός για τα θερμά αισθήματα τα οποία έτρεφε προς εκείνους που υπηρετούσε. Τώρα, καθώς ήταν κατάκοιτος και πάλευε με την αρρώστια που τον οδηγούσε στο θάνατο, μερικοί από τους πρώην σπουδαστές του ταξίδεψαν χιλιάδες χιλιόμετρα για να φτάσουν ως το προσκεφάλι του και να πουν: «Καμσαχαμνίντα, καμσαχαμνίντα!»—«Ευχαριστούμε, ευχαριστούμε!» στην κορεατική. Η τρυφερή στοργή του Ντον είχε αγγίξει τις καρδιές τους.

Το παράδειγμα του Ντον δεν είναι το μοναδικό. Τον πρώτο αιώνα, ο απόστολος Παύλος εκδήλωνε βαθιά στοργή για εκείνους που υπηρετούσε. Ο Παύλος έδινε από τον εαυτό του. Αν και ήταν άνθρωπος με ισχυρό φρόνημα, ήταν επίσης τρυφερός και στοργικός, «όπως όταν περιθάλπει τα παιδιά της η μητέρα που θηλάζει». Ο Παύλος έγραψε στην εκκλησία της Θεσσαλονίκης: «Νιώθοντας . . . τρυφερή στοργή για εσάς, ευαρεστηθήκαμε να σας μεταδώσουμε, όχι μόνο τα καλά νέα του Θεού, αλλά και τις ίδιες μας τις ψυχές, επειδή γίνατε αγαπητοί σε εμάς». (1 Θεσσαλονικείς 2:7, 8) Αργότερα, όταν ο Παύλος είπε στους Εφέσιους αδελφούς του ότι δεν θα τον έβλεπαν ξανά, «ξέσπασε . . . κλάμα ανάμεσα σε όλους, και έπεσαν στο λαιμό του Παύλου και τον φιλούσαν τρυφερά». (Πράξεις 20:25, 37) Είναι σαφές ότι ο Παύλος και οι αδελφοί του δεν ήταν απλώς ομόπιστοι, αλλά είχαν πολύ βαθύτερη σχέση. Ένιωθαν τρυφερή στοργή ο ένας για τον άλλον.

Τρυφερή Στοργή και Αγάπη

Στις Γραφές, η τρυφερή στοργή, η κατανόηση για τους άλλους και η συμπόνια είναι αλληλένδετες με την πιο ευγενή Χριστιανική ιδιότητα — την αγάπη. (1 Θεσσαλονικείς 2:8· 2 Πέτρου 1:7) Όπως οι έδρες ενός ωραίου διαμαντιού, έτσι και όλες αυτές οι θεοειδείς ιδιότητες εξισορροπούν και συμπληρώνουν η μία την άλλη. Βοηθούν τους Χριστιανούς να συνδεθούν στενότερα, όχι μόνο μεταξύ τους, αλλά και με τον ουράνιο Πατέρα τους. Γι’ αυτό, ο απόστολος Παύλος παρότρυνε τους ομοπίστους του: «Η αγάπη σας ας είναι ανυπόκριτη. . . . Με αδελφική αγάπη, να νιώθετε τρυφερή στοργή ο ένας για τον άλλον».—Ρωμαίους 12:9, 10.

Η λέξη που χρησιμοποίησε ο Παύλος στο πρωτότυπο ελληνικό κείμενο και η οποία αποδίδεται «τρυφερή στοργή» αποτελείται από δύο συνθετικά, τους όρους «φιλία» και «στοργή». Όπως εξηγεί ένας λόγιος της Αγίας Γραφής, αυτό σημαίνει ότι οι Χριστιανοί «πρέπει να διακρίνονται από την αφοσίωση που χαρακτηρίζει μια στοργική, στενά δεμένη οικογένεια, της οποίας τα μέλη υποστηρίζουν το ένα το άλλο». Νιώθετε εσείς έτσι για τους Χριστιανούς αδελφούς και αδελφές σας; Μια θερμή ατμόσφαιρα —ένα αίσθημα συγγενικού δεσμού— πρέπει να κυριαρχεί στη Χριστιανική εκκλησία. (Γαλάτες 6:10) Σε αρμονία με αυτό, Η Καινή Διαθήκη στη Σύγχρονη Αγγλική (The New Testament in Modern English), του Τζ. Μπ. Φίλιπς, αποδίδει το εδάφιο Ρωμαίους 12:10 ως εξής: «Ας έχουμε πραγματική θερμή στοργή ο ένας για τον άλλον όπως συμβαίνει μεταξύ αδελφών». Και Η Βίβλος της Ιερουσαλήμ (The Jerusalem Bible) λέει: «Να αγαπάτε ο ένας τον άλλον τόσο πολύ όσο πρέπει να αγαπούν οι αδελφοί». Ναι, η αγάπη μεταξύ των Χριστιανών περιλαμβάνει περισσότερα από τη λογική και το καθήκον. “Με ανυπόκριτη αδελφική στοργή”, πρέπει να “αγαπάμε ο ένας τον άλλον έντονα, από καρδιάς”.—1 Πέτρου 1:22.

«Έχετε Διδαχτεί από τον Θεό να Αγαπάτε ο Ένας τον Άλλον»

Μολονότι σε αυτόν τον κόσμο «η αγάπη των περισσοτέρων» ψυχραίνεται, ο Ιεχωβά διδάσκει το σύγχρονο λαό του “να αγαπούν ο ένας τον άλλον”. (Ματθαίος 24:12· 1 Θεσσαλονικείς 4:9) Οι διεθνείς συνελεύσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά αποτελούν εξαιρετικές ευκαιρίες για τέτοιου είδους εκπαίδευση. Σε αυτές τις συνελεύσεις, οι ντόπιοι Μάρτυρες γνωρίζουν αδελφούς από μακρινές χώρες, και πολλοί έχουν ανοίξει τα σπίτια τους για να φιλοξενήσουν τους ξένους εκπροσώπους. Σε μια πρόσφατη συνέλευση, ορισμένοι ήρθαν από χώρες όπου οι άνθρωποι τείνουν να είναι συγκρατημένοι όταν εκφράζουν τα συναισθήματά τους. «Όταν πρωτοέφτασαν αυτοί οι εκπρόσωποι, ήταν πολύ διστακτικοί και συνεσταλμένοι», αφηγείται ένας Χριστιανός που βοηθούσε στην υπηρεσία καταλυμάτων. «Αλλά μετά από έξι μόνο μέρες, την ώρα του αποχαιρετισμού, αγκαλιάζονταν με τους οικοδεσπότες τους και έκλαιγαν. Είχαν απολαύσει ένα είδος Χριστιανικής αγάπης που δεν θα ξεχάσουν ποτέ». Η εκδήλωση φιλοξενίας προς τους αδελφούς μας, άσχετα από την προέλευσή τους, μπορεί να φέρει στην επιφάνεια ό,τι καλύτερο έχει μέσα του τόσο ο φιλοξενούμενος όσο και ο οικοδεσπότης. —Ρωμαίους 12:13.

Τέτοιες εμπειρίες στις συνελεύσεις είναι συγκινητικές, όμως μια ακόμα στενότερη σχέση αναπτύσσεται όταν οι Χριστιανοί υπηρετούν τον Ιεχωβά μαζί για κάποιο διάστημα. Όταν γνωρίζουμε καλά τους αδελφούς μας, μπορούμε να εκτιμήσουμε πληρέστερα τις ελκυστικές τους ιδιότητες —τη φιλαλήθεια, την αξιοπιστία, την οσιότητα, την καλοσύνη, τη γενναιοδωρία, το στοχαστικό ενδιαφέρον, τη συμπόνια και την ανιδιοτέλειά τους. (Ψαλμός 15:3-5· Παροιμίες 19:22) Ο Μαρκ, ο οποίος υπηρέτησε ως ιεραπόστολος στην Ανατολική Αφρική, είπε: «Το να συνεργαζόμαστε ώμο προς ώμο με τους αδελφούς μας σφυρηλατεί έναν αδιάσπαστο δεσμό».

Για να δημιουργηθεί και να διατηρηθεί ένας τέτοιος δεσμός μέσα σε μια εκκλησία, τα μέλη της πρέπει να πλησιάσουν το ένα το άλλο. Όταν παρακολουθούμε τακτικά τις Χριστιανικές συναθροίσεις, ενισχύουμε τους δεσμούς που μας ενώνουν με τους αδελφούς και τις αδελφές μας. Με το να είμαστε παρόντες, να συναναστρεφόμαστε με τους άλλους πριν και μετά τις συναθροίσεις, καθώς και να συμμετέχουμε σε αυτές, ενθαρρύνουμε και παρακινούμε ο ένας τον άλλον «σε αγάπη και καλά έργα». (Εβραίους 10:24, 25) «Θυμάμαι με ευχαρίστηση», αφηγείται ένας πρεσβύτερος από τις Ηνωμένες Πολιτείες, «πως όταν ήμουν παιδί, η οικογένειά μου ήταν πάντα μια από τις τελευταίες που έφευγαν από την Αίθουσα Βασιλείας, επειδή απολαμβάναμε τις φιλικές και ουσιαστικές συζητήσεις όσο γινόταν περισσότερο».

Μήπως Χρειάζεται να «Πλατυνθείτε»;

Για να εκδηλώνουμε πλήρως αυτή τη στοργή, ίσως χρειάζεται να “πλατυνθούμε” στις καρδιές μας. Στην εκκλησία της Κορίνθου, ο απόστολος Παύλος έγραψε: «Η καρδιά μας έχει πλατυνθεί. Δεν δυσκολεύεστε να βρείτε χώρο μέσα μας». Ο Παύλος τούς παρότρυνε να ανταποκριθούν με το να “πλατυνθούν” και αυτοί. (2 Κορινθίους 6:11-13) Μπορείτε να «πλατυνθείτε» και εσείς στα δικά σας αισθήματα στοργής; Δεν χρειάζεται να περιμένετε να σας πλησιάσουν πρώτα οι άλλοι. Στην επιστολή του προς τους Ρωμαίους, ο Παύλος συνέδεσε την ανάγκη να νιώθει κάποιος τρυφερή στοργή με την εξής συμβουλή: «Στο να αποδίδετε τιμή ο ένας προς τον άλλον, να παίρνετε την πρωτοβουλία». (Ρωμαίους 12:10) Για να αποδίδετε τιμή στους άλλους, μπορείτε να παίρνετε την πρωτοβουλία να τους χαιρετάτε στις συναθροίσεις. Μπορείτε επίσης να τους προτείνετε να συνεργαστείτε στη διακονία αγρού ή να προετοιμαστείτε μαζί για κάποια συνάθροιση. Αυτό συμβάλλει στην ανάπτυξη της τρυφερής στοργής.

Οι οικογένειες και τα μεμονωμένα άτομα μέσα στην εκκλησία μπορούν να “πλατυνθούν” με το να ανταλλάσσουν επισκέψεις, ίσως απολαμβάνοντας ένα απλό γεύμα, και με το να επιδίδονται σε ωφέλιμες δραστηριότητες μαζί. (Λουκάς 10:42· 14:12-14) Ο Χάκοπ οργανώνει περιστασιακά εκδρομές για μικρές ομάδες. «Εκπροσωπούνται όλες οι ηλικίες, καθώς και οι μεμονωμένοι γονείς», λέει. «Όλοι επιστρέφουν με ευχάριστες αναμνήσεις, και νιώθουν πιο κοντά ο ένας στον άλλον». Ως Χριστιανοί, πρέπει να προσπαθούμε να μην είμαστε μόνο ομόπιστοι αλλά και αληθινοί φίλοι.—3 Ιωάννη 14.

Εντούτοις, ίσως οι ατέλειες δυσκολεύουν κατά καιρούς την καλλιέργεια φιλίας και στοργής. Τι μπορούμε να κάνουμε; Πρώτον, μπορούμε να προσευχόμαστε για να έχουμε καλές σχέσεις με τους αδελφούς μας. Είναι θέλημα του Θεού να τα πηγαίνουν οι υπηρέτες του καλά μεταξύ τους, και εκείνος θα απαντήσει σε τέτοιες ειλικρινείς προσευχές. (1 Ιωάννη 4:20, 21· 5:14, 15) Πρέπει επίσης να ενεργούμε σε αρμονία με τις προσευχές μας. Ο Ρικ, ένας περιοδεύων διάκονος στην Ανατολική Αφρική, θυμάται κάποιον αδελφό με τον οποίο δυσκολευόταν να τα πηγαίνει καλά λόγω του απότομου χαρακτήρα του. «Αντί να αποφεύγω τον αδελφό, αποφάσισα να τον γνωρίσω καλύτερα», εξηγεί ο Ρικ. «Διαπίστωσα ότι ο πατέρας του αδελφού ήταν πολύ αυστηρός σε ζητήματα πειθαρχίας. Από τη στιγμή που κατάλαβα πόσο σκληρά είχε αγωνιστεί ο αδελφός για να ξεπεράσει αυτό το παρελθόν και πόση πρόοδο είχε κάνει, άρχισα να τον θαυμάζω. Γίναμε καλοί φίλοι».—1 Πέτρου 4:8.

Ανοίξτε την Καρδιά Σας!

Σήμερα, πολλοί άνθρωποι περνούν ολόκληρη τη ζωή τους χωρίς να αναπτύξουν ποτέ στενή φιλία με κανέναν. Πόσο θλιβερό είναι αυτό! Δεν χρειάζεται —και δεν πρέπει— να συμβαίνει το ίδιο στη Χριστιανική εκκλησία. Η γνήσια αδελφική αγάπη δεν σημαίνει μόνο να κάνουμε ευγενικές συζητήσεις και να εκδηλώνουμε καλούς τρόπους ούτε να κατακλύζουμε τους άλλους με έντονες συναισθηματικές εκδηλώσεις. Απεναντίας, πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να ανοίξουμε την καρδιά μας, όπως έκανε ο Παύλος προς τους Κορινθίους, και να δείξουμε στους ομοπίστους μας ότι ενδιαφερόμαστε πραγματικά για την ευημερία τους. Μολονότι δεν είναι όλοι από φυσικού τους κοινωνικοί ή εκδηλωτικοί, το να είναι κανείς υπερβολικά εσωστρεφής μπορεί να είναι επιβλαβές. «Εκείνος που απομονώνεται θα επιζητεί τη δική του ιδιοτελή επιθυμία», προειδοποιεί η Αγία Γραφή. «Θα στρέφεται ενάντια σε κάθε πρακτική σοφία».—Παροιμίες 18:1.

Η ειλικρινής επικοινωνία είναι ουσιώδης για την αληθινή φιλία. (Ιωάννης 15:15) Όλοι χρειαζόμαστε φίλους στους οποίους να μπορούμε να εκμυστηρευτούμε τις ενδόμυχες σκέψεις και τα αισθήματά μας. Επιπλέον, όσο καλύτερα γνωριζόμαστε μεταξύ μας, τόσο ευκολότερο είναι να φροντίζουμε ο ένας για τις ανάγκες του άλλου. Όταν επιζητούμε με αυτόν τον τρόπο ο ένας τα συμφέροντα του άλλου, προάγουμε την τρυφερή στοργή, και θα διαπιστώσουμε πόσο αληθινά είναι τα λόγια του Ιησού: «Υπάρχει περισσότερη ευτυχία στο να δίνει κανείς παρά στο να λαβαίνει». —Πράξεις 20:35· Φιλιππησίους 2:1-4.

Για να αποφέρει η στοργή μας το μέγιστο όφελος, χρειάζεται να την εκφράζουμε. (Παροιμίες 27:5) Όταν η στοργή μας είναι πραγματική, αυτό πιθανότατα φαίνεται στο πρόσωπό μας και μπορεί να υποκινήσει την καρδιά των άλλων να ανταποκριθεί. «Η λαμπρότητα των ματιών χαροποιεί την καρδιά», έγραψε ο σοφός άντρας. (Παροιμίες 15:30) Οι πράξεις στοχαστικού ενδιαφέροντος προάγουν επίσης την τρυφερή στοργή. Αν και κανείς δεν μπορεί να αγοράσει την αληθινή τρυφερή στοργή, ένα δώρο που προσφέρεται ολόκαρδα μπορεί να σημαίνει πολλά. Μια κάρτα, ένα γράμμα και ένας «λόγος που λέγεται στην κατάλληλη στιγμή» —όλα αυτά τα πράγματα μπορούν να εκφράσουν βαθιά στοργή. (Παροιμίες 25:11· 27:9) Από τη στιγμή που θα κερδίσουμε τη φιλία των άλλων, πρέπει να τη διατηρούμε συνεχίζοντας να εκδηλώνουμε ανιδιοτελή στοργή. Ιδιαίτερα σε καιρούς ανάγκης, πρέπει να βρισκόμαστε στο πλευρό των φίλων μας. Η Γραφή λέει: «Ο αληθινός σύντροφος αγαπάει πάντοτε και είναι αδελφός που γεννιέται για καιρό στενοχώριας». —Παροιμίες 17:17.

Δεν είναι ρεαλιστικό να αναμένουμε ότι θα είμαστε δεμένοι στενά με όλους μέσα στην εκκλησία. Είναι φυσικό ότι με ορισμένους θα αισθανόμαστε πιο δεμένοι από ό,τι με άλλους. Γι’ αυτό, αν κάποιος δεν είναι τόσο φιλικός μαζί σας όσο θα θέλατε, μη βιάζεστε να συμπεράνετε ότι κάτι δεν πάει καλά με τον εαυτό σας ή με εκείνο το άτομο, και μην προσπαθείτε να του επιβάλετε μια στενή σχέση. Αν απλώς εκδηλώνετε όση φιλικότητα σας επιτρέπει εκείνος, κρατάτε ανοιχτή την πόρτα για στενότερες σχέσεις στο μέλλον.

«Σε Έχω Επιδοκιμάσει»

Πόσο θα πρέπει να χάρηκε ο Ιησούς όταν στο βάφτισμά του άκουσε από τον ουρανό τα λόγια: «Σε έχω επιδοκιμάσει»! (Μάρκος 1:11) Αυτή η έκφραση αποδοχής αναμφίβολα ενίσχυσε την πεποίθηση του Ιησού ότι ο Πατέρας του ένιωθε στοργή για αυτόν. (Ιωάννης 5:20) Δυστυχώς, ορισμένοι δεν ακούν ποτέ τέτοιους επαίνους από εκείνους που σέβονται και αγαπούν. «Πολλά νεότερα άτομα σαν εμένα δεν έχουν κανέναν στην οικογένειά τους που να συμμερίζεται τις Χριστιανικές πεποιθήσεις τους», επισημαίνει η Ανν. «Στο σπίτι ακούμε μόνο επικρίσεις. Αυτό μας στενοχωρεί πολύ». Όταν, όμως, αυτά τα άτομα γίνονται μέλη της εκκλησίας, νιώθουν τη θαλπωρή που αποπνέει μια ενθαρρυντική, στοργική πνευματική οικογένεια —πατέρες και μητέρες και αδελφοί και αδελφές στην πίστη. —Μάρκος 10:29, 30· Γαλάτες 6:10.

Σε ορισμένους πολιτισμούς, οι γονείς, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία και οι δάσκαλοι σπάνια εκφράζουν εγκάρδια επιδοκιμασία στα νεότερα άτομα, πιστεύοντας ότι τέτοια καλά λόγια θα μπορούσαν να κάνουν τους νεαρούς να εφησυχάσουν ή να υπερηφανευτούν. Αυτή η νοοτροπία μπορεί να επηρεάσει ακόμα και Χριστιανικές οικογένειες καθώς και την εκκλησία. Όταν σχολιάζουν μια ομιλία ή κάποια άλλη προσπάθεια, οι μεγαλύτεροι ίσως λένε: «Καλά τα πήγες, αλλά μπορείς να τα καταφέρεις και καλύτερα!» Ή ίσως εκφράζουν ακόμη και δυσαρέσκεια για ένα νεότερο άτομο με κάποιον άλλον τρόπο. Πολλοί το κάνουν αυτό πιστεύοντας ότι έτσι υποκινούν τους νεότερους να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητές τους. Εντούτοις, αυτή η προσέγγιση πολλές φορές έχει το αντίθετο αποτέλεσμα, εφόσον οι νεαροί μπορεί να παραιτηθούν ή να νομίσουν ότι δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις.

Ο έπαινος, όμως, δεν θα πρέπει να δίνεται μόνο ως προοίμιο συμβουλής. Ο ειλικρινής έπαινος προάγει την τρυφερή στοργή μέσα στην οικογένεια και στην εκκλησία, υποκινώντας έτσι τα νεαρά άτομα να στρέφονται σε έμπειρους αδελφούς και αδελφές για συμβουλές. Αντί λοιπόν να επιτρέπουμε στο πολιτιστικό μας υπόβαθρο να μας υπαγορεύει πώς θα συμπεριφερόμαστε στους άλλους, ας “ντυθούμε τη νέα προσωπικότητα που δημιουργήθηκε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού με αληθινή δικαιοσύνη και οσιότητα”. Να επαινείτε όπως επαινεί ο Ιεχωβά. —Εφεσίους 4:24.

Από την άλλη πλευρά, εσείς νεαροί, μη συμπεραίνετε ότι αν οι μεγαλύτεροι σας δίνουν διόρθωση ή συμβουλή, αυτό σημαίνει ότι σας αντιπαθούν. (Εκκλησιαστής 7:9) Το αντίθετο! Πιθανότατα ενεργούν έτσι από ενδιαφέρον και βαθιά στοργή για εσάς. Διαφορετικά, γιατί να μπουν στον κόπο να σας μιλήσουν για το ζήτημα; Γνωρίζοντας τον αντίκτυπο που μπορούν να έχουν τα λόγια, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία —ειδικά οι πρεσβύτεροι— συχνά αφιερώνουν πολύ χρόνο για να σκεφτούν και να προσευχηθούν πριν δώσουν συμβουλή, εφόσον θέλουν να κάνουν μόνο καλό.—1 Πέτρου 5:5.

«Ο Ιεχωβά Είναι Πολύ Τρυφερός σε Στοργή»

Ίσως κάποιες δυσάρεστες εμπειρίες έχουν δημιουργήσει σε ορισμένους την αντίληψη ότι η εκδήλωση τρυφερής στοργής απλώς θα οδηγήσει σε νέες απογοητεύσεις. Απαιτείται να έχουν θάρρος και ισχυρή πίστη για να ανοίξουν ξανά την καρδιά τους σε άλλους. Δεν πρέπει, όμως, ποτέ να ξεχνούν ότι ο Ιεχωβά «δεν είναι μακριά από τον καθένα μας». Εκείνος μας καλεί να τον πλησιάσουμε. (Πράξεις 17:27· Ιακώβου 4:8) Κατανοεί επίσης ότι φοβόμαστε μήπως πληγωθούμε, και υπόσχεται να σταθεί στο πλευρό μας και να μας βοηθήσει. Ο ψαλμωδός Δαβίδ μάς διαβεβαιώνει: «Ο Ιεχωβά είναι κοντά σε εκείνους που έχουν συντετριμμένη καρδιά· και σώζει εκείνους που έχουν καταθλιμμένο πνεύμα». —Ψαλμός 34:18.

Η στενή φιλία με τον Ιεχωβά είναι η πιο σπουδαία σχέση που μπορούμε να καλλιεργήσουμε. Είναι όμως αυτός ο δεσμός πράγματι εφικτός; Ναι. Η Αγία Γραφή αποκαλύπτει πόσο στενά δεμένοι ένιωθαν με τον ουράνιο Πατέρα μας κάποιοι δίκαιοι άντρες και γυναίκες. Οι θερμές τους εκφράσεις έχουν διαφυλαχτεί για να μας δίνουν την πεποίθηση ότι και εμείς επίσης μπορούμε να πλησιάσουμε τον Ιεχωβά. —Ψαλμοί 23, 34, 139· Ιωάννης 16:27· Ρωμαίους 15:4.

Οι απαιτήσεις του Ιεχωβά για στενή σχέση μαζί του είναι εφικτές για όλους. «Ιεχωβά, ποιος θα φιλοξενηθεί στη σκηνή σου;» ρώτησε ο Δαβίδ. «Αυτός που περπατάει άψογα και πράττει τη δικαιοσύνη και λέει την αλήθεια μέσα στην καρδιά του». (Ψαλμός 15:1, 2· 25:14) Καθώς θα βλέπουμε ότι η υπηρεσία του Θεού παράγει καλούς καρπούς και μας εξασφαλίζει την καθοδηγία και την προστασία του, θα αντιλαμβανόμαστε ότι «ο Ιεχωβά είναι πολύ τρυφερός σε στοργή». —Ιακώβου 5:11.

Πόσο ευλογημένοι είμαστε που ο Ιεχωβά επιθυμεί να έχει τέτοια προσωπική σχέση με ατελείς ανθρώπους! Δεν θα πρέπει, λοιπόν, και εμείς να εκδηλώνουμε τρυφερή στοργή ο ένας για τον άλλον; Με τη βοήθεια του Ιεχωβά, ο καθένας μας μπορεί να συμβάλλει στην τρυφερή στοργή που χαρακτηρίζει τη Χριστιανική μας αδελφότητα, καθώς και να την απολαμβάνει. Υπό τη Βασιλεία του Θεού, όλοι οι άνθρωποι πάνω στη γη θα νιώθουν αυτή τη στοργή για πάντα.

  • Αναδημοσίευση από τη ΣΚΟΠΙΑ 1/10/2004

Ένα σημείωμα ακόμα για κάτι που ζήσαμε στην Αλμυρή Κορινθίας και άγγιξε την καρδιά μας

Posted in Επικαιρότητα

almiri10
Είχα πει μέσα μου πως τα δυο δημοσιεύματα θα ήταν αρκετά για να καλύψω δημοσιογραφικά ένα υπέροχο, ξεχωριστό διήμερο που έζησα με φίλους και αδελφούς στην Αλμυρή Κορινθίας. (Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ τα δύο προηγούμενα...) Αλλά δεν άντεξα. Είχα πολλά που έπρεπε να βγάλω. Οπότε δεν το πολυσκέφτηκα...

almiri20
Σ' αυτό το δρόμο έξω από το σπίτι των φίλων μας Παναγιώτη και Νίτσας περπάτησα καθώς βγήκα, για να γνωρίσω την περιοχή που μένουν και να τη φωτογραφήσω. Μεσημέρι. Με ζέστη. Αλλά μια άλλου είδους ζέστη, από αυτήν που έχουμε εδώ στην Αθήνα. Η δική μας είναι πιο δυνατή, πιο ανυπόφορη. Είναι και το μπετόν και η άσφαλτος.

almiri30
Εδώ σ' αυτή τη βεράντα με τους ανεμιστήρες οροφής να μας δροσίζουν, κάτω από την τέντα, στο μεγάλο τραπέζι τρώγαμε το φαγητό μας. Εδώ κάναμε τις παρέες μας ώς αργά το βράδυ, με όμορφες εποικοδομητικές συζητήσεις. Εδώ έκανα κι εγώ με τον υπολογιστή μου τις αναρτήσεις που διαβάζατε εσείς... Όμορφα που ήταν...

almiri40
Το πράσινο, οι κήποι από τα χέρια της Νίτσας και η εικαστική παρέμβαση από τα χέρια του Παναγιώτη στην εξώπορτα του σπιτιού τους. Λες και ήταν ο πύργος της ΣΚΟΠΙΑΣ. Αν προσέξετε προηγούμενα δημοσιεύματα θα τα δείτε και φωτισμένα... Κάτι πολύ ξεχωριστό που εγώ τουλάχιστον δεν είχα ξαναδεί και μου άρεσε ως σύλληψη και ως ιδέα.

almiri50
Το αυτοκίνητο μας στο παρκινγκ της αυλής τους. Κάτω από τον ίσκιο των δέντρων. Και χρειαζότανε γιατί η ζέστη, τουλάχιστον το Σάββατο που πήγαμε ήταν πολύ δυνατή, ανυπόφορη. Τι ωραία που είναι στην επαρχία... Ξέρεις το μεσημέρι θα έχει ζέστη αλλά το απόγευμα θα δροσίσει… Τέτοια όμορφα, τα έχουν εκεί... Ναι, εμείς τα ζήσαμε…

almiri60
Και κάτι από την παραλία του οικισμού της Αλμυρής, όπου το μεσημέρι της Κυριακής κατεβήκαμε να κάνουμε το μπάνιο. Φαίνεται ήρεμος ο δρόμος, αλλά μάλλον παραμόνευα τη στιγμή. Γιατί στην πραγματικότητα είχε και κίνηση και οι καφετέριες ήταν γεμάτες από κόσμο που είχαν κατέβει να πάρουν τον καφέ τους..

almiri70
Εδώ, στη SUNRISE CAFE καθίσαμε και η θάλασσα, όπως μπορείτε να δείτε κι εσείς, ήταν πολύ κοντά. Δίπλα ακριβώς, πάνω στα βότσαλα σχεδόν… Βρεγμένος, με την πετσέτα μου κάθισα στην πολυθρόνα δίπλα στη Σούλα που με περίμενε, υπομονετικά. Ένα δροσερό τσάι ήταν ότι καλύτερο μπορούσαμε να πάρουμε μια τέτοια ζεστή μέρα.

Ένα εξαιρετικό διήμερο υπέροχο από αδελφούς μας... Η φιλοξενία που ξεκινάει από την ψυχή

Posted in Επικαιρότητα

nitsa1
Υποσχέθηκα χθες μια συνέχεια και οφείλω να την κάνω... Χθες λοιπόν σας έδωσα μια πρώτη γεύση. Και επειδή τώρα είναι σε σειρά, αλλά όταν φύγουν από την κεντρική σελίδα καλό είναι να τα έχουμε μαζεμένα. Δείτε ΕΔΩ το σχετικό δημοσίευμα. Ας δούμε από λίγο πιο κοντά τα πράγματα που ζήσαμε το διήμερο 12 - 13/8/2017.

nitsa2
Με την Νίτσα Ζώγκου γνωριζόμαστε διαδικτυακά, όπως και με πολλούς άλλους εδώ μέσα. Η διαφορά είναι ότι και σε μας και σε εκείνη, άρεσε η αλήθεια της πραγματικής ζωής. Έτσι αποφασίσαμε να γνωριστούμε από κοντά. Και προσκληθήκαμε για ένα διήμερο σπίτι τους, στην Αλμυρή Κορινθίας.

nitsa3
Ανταποκριθήκαμε άμεσα. Και εκεί πέρα από την Νίτσα γνωρίσαμε και τον σύζυγο της, τον Παναγιώτη Θεοφανόπουλο. Νιώσαμε τόσο όμορφα μαζί τους. Μας έκαναν να δούμε το σπίτι τους, σπίτι μας και περάσαμε πολύ όμορφα με παρέες από φίλους και αδελφούς σε μια μοναδική κοινωνική συναναστροφή.

nitsa4
Είπαμε λίγο πριν φύγουμε, το απόγευμα της Κυριακής να βγάλουμε μια αναμνηστική φωτογραφία. Δεν ήταν άλλος στο σπίτι κι έτσι έπρεπε να μοιραστούμε στη φωτογράφηση και να επιχειρήσουμε και μια σέλφι. Η αλήθεια είναι πως δεν είμαστε και πολύ εξοικειωμένοι με το... σπορ, αλλά μια χαρά τα καταφέραμε.

nitsa5
Αυτή είναι η ώρα του αποχωρισμού. Έχουμε μπει ήδη στο αυτοκίνητο για την επιστροφή στην Αθήνα και η αγαπημένη μας Νίτσα έχει αρχίσει να στεναχωριέται που θα χάσει μια καλή παρέα. Υποσχεθήκαμε πως στην πρώτη ευκαιρία θα ξαναπάμε. Και θα κρατήσουμε το λόγο μας.

nitsa6
Λίγο νωρίτερα, το μεσημέρι κατεβήκαμε στην παραλία της Αλμυρής όπου και έκανα το μπάνιο μου. Η θάλασσα, αν και φύσαγε ένα ελαφρό αεράκι, ήταν πολύ όμορφη και καθαρή. Και η καφετέρια πάνω στο κύμα. Εκεί με περίμενε η Σούλα και εκεί πήγα και τη βρήκα...

nitsa7
Το καφέ ήταν πολύ όμορφο και γεμάτο από κόσμο που είχε έρθει να κάνει το μπάνιο του και να χαλαρώσει λίγο πίνοντας τον καφέ του και κουβεντιάζοντας. Να, αυτά βλέπουν οι ξένοι και λένε «μα δεν καταλαβαίνουν τίποτα από την κρίση;» Πού να καταλάβουν την ψυχοσύνθεση σπάνιων και ξεχωριστών ανθρώπων.

nitsa8
Το κορίτσι που μας σερβίρει τα ποτά, δέχεται ευχαρίστως να μας πάρει με το κινητό μια φωτογραφία. Είναι, ξέρεις, από αυτές τις στιγμές που αξίζει να θυμάται κανείς. Ενταγμένες σαφώς μέσα στο όμορφο διήμερο που περάσαμε φιλοξενούμενοι στο σπίτι φίλων και αδελφών μας...

nitsa9
Εικόνες καλοκαιρινές στην Αλμυρής Κορινθίας... Νίτσα, Παναγιώτη το είπαμε και θα το ξανακάνουμε σύντομα. Σας νιώσαμε τόσο κοντά μας, τόσο δίπλα μας. Είναι αυτή χριστιανική αγάπη που δίνει από το περίσσευμα της ψυχής και μικραίνει τις αποστάσεις. Σας ευχαριστούμε για όλα!

Μια πολύ όμορφη μέρα με αδελφούς στην Αλμυρή Κορινθίας. Όταν η αγάπη ξεπερνά τα όρια

Posted in Επικαιρότητα

almiri1
Σάββατο πρωί, κατά τις 9, ξεκινήσαμε από την Αθήνα. Ανταποκριθήκαμε σε ένα κάλεσμα αδελφών μας, να περάσουμε μαζί τους ένα διήμερο μακριά από την Αθήνα. Η μέρα ήταν όμορφη και η διαδρομή ωραία. Για να πάμε στην Αλμυρή Κορινθίας ακολουθήσαμε την παλιά διαδρομή δίπλα στη θάλασσα. Και ήταν μια πολύ καλή επιλογή!

almiri2
Οι αδελφοί Παναγιώτης και Νίτσα είναι υπέροχοι άνθρωποι... Φιλόξενοι, ετοίμασαν για μας ένα ξεχωριστό διήμερο. Κι επειδή την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές (ξημερώματα Κυριακής στην αυλή του σπιτιού τους...) ζούμε ακόμα μοναδικές στιγμές, θα επικεντρωθώ σ’ αυτό το σημείωμα, μόνο στα χθεσινά. Αύριο πάλι, εδώ θα είμαστε…

almiri3
Θέλω με φωτογραφίες και λίγα απλά λόγια, να σας δείξω λίγο τη δουλειά που έχει κάνει ο Παναγιώτης, αλλά και την ομορφιά του τοπίου, εδώ στον οικισμό που μένουν, μόνιμα πια, όντας ένα ζευγάρι συνταξιούχων με μεγάλα παιδιά... Αυτή είναι η είσοδος του σπιτιού τους, όχι και τόσο συνηθισμένη... Φτιαγμένη από τα χέρια του…

almiri4
Κι εδώ είναι μια πλευρά τους σπιτιού τους, ανάμεσα στα λουλούδια και το πράσινο... Μου άρεσε τόσο, ώστε καθώς βγήκα μεσημεριάτικα στον περιβάλλοντα χώρο, δεν κρατήθηκα και το φωτογράφησα... Ο δικός τους παράδεισος με πολύ αγάπη και μια ιδανική ομορφιά. Και πόσο όμορφο είναι να τον μοιράζεσαι με φίλους!

almiri5
Δίπλα τους, σε απόσταση αναπνοής, είναι ένας πευκώνας. Φανταστείτε τι όμορφα που είναι να ζεις και να αναπνέεις ένα τέτοιο καθαρό αέρα. Για μας, τους ανθρώπους της πόλης, ήταν σα να βρισκόμαστε κυριολεκτικά σε έναν άλλο κόσμο. Πραγματικό όμως, όχι στη φαντασία μας. Και, προσωπικά, ζούσα την κάθε στιγμή…

almiri6
Η αίσθηση αυτής της πρωινής δροσιά είναι κάτι ξεχωριστό το πρωί. Τότε, που στη βεράντα νιώθεις πραγματικά υπέροχα, με τη διακριτική συντροφιά του Παναγιώτη που σηκώθηκε νωρίτερα από μένα και που φρόντισε να μου φτιάξει ένα καφέ και να μου φέρει μερικά σύκα που μόλις έκοψε. Μα, υπάρχει κάτι πιο όμορφο;

almiri7
Ναι, είχε κι εδώ ζέστη, τις μεσημεριανές ώρες... Αλλά ήταν μια ζέστη διαφορετική από το καύμα της Αθήνας. Οι ανεμιστήρες οροφής έκαναν τη δουλειά τους και ο αέρας που φύσαγε, όταν φύσαγε, ήταν καθαρός, ενώ η παρέα τους εξαιρετική. Άνθρωποι δοτικοί που άνοιξαν την ψυχή τους. Αχ αυτή η Νίτσα, ούτε στιγμή δεν σταμάτησε να μας τροφοδοτεί με τους θησαυρούς της.

almiri8
Στο σημερινό σημείωμα θα περιοριστώ στον περιβάλλοντα χώρο... Τους ανθρώπους θέλω πιο πολύ χώρο για να σας τους παρουσιάσω. Και θα το κάνω τις επόμενες μέρες. Άλλωστε ότι ζούμε είναι ακόμα ζωντανά. Και το συναίσθημα πλημμυρίζει την καρδιά, οπότε μπορεί να μην είμαι αντικειμενικός. Σίγουρα δεν θα είμαι. Έτσι προτιμώ να σταματήσω εδώ…

almiri9
Για την ώρα κρατήστε αυτές τις καλοκαιρινές εικόνες που δίνουν ανάσα και πνοή στο Site του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Και το κάνουν ακόμα πιο ζωντανό δικαιώνοντας την επιθυμία του ανθρώπου που το επιμελείται καθημερινά... Ναι, κάπως έτσι προετοιμάζουμε το δικό μας φετινό καλοκαίρι που άργησε λίγο για αντικειμενικούς λόγους.

Χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά το καλοκαίρι και κάθε εποχή είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί του το πρωινό...

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που εκείνη την εποχή ήταν στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.kalokeri1

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες…

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαρία, ξαναζωντάνεψαν!

ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ

Τις δυσκολίες που βιώνει ολόκληρη η κοινωνία στην εποχή των μνημονίων, βιώνει και ο Τύπος. Και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς.

Έπρεπε να ζήσω για να το δω κι αυτό. Μια... δήθεν σοσιαλιστική κυβέρνηση, αυτή του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ έβαλε λουκέτο στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Έκλεισε εφημερίδες, αντί να τις στηρίζει με κάθε τρόπο και δυσκόλεψε πολύ τη συνέχιση της έκδοσης πολλών εφημερίδων.

Τον Αύγουστο του 2011 η κυβέρνηση εφάρμοσε μια παράγραφο που πέρασε στο ντούκου μέσα στο Μεσοπρόθεσμο, χωρίς να τη διαβάσουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. (όπως άλλωστε έκαναν παντού στη συνέχεια...) και με την οποία σταματά η επιδότηση των ταχυδρομικών τελών των εφημερίδων, τουλάχιστον όπως τη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα και... ουσιαστικά τετραπλασιάζει τα έξοδα αποστολής στους συνδρομητές.

Προφανώς ουδείς υποψιάστηκε τι προβλήματα θα δημιουργούσε μια τέτοια απόφαση... Η ζωή το έδειξε στη συνέχεια... Εφημερίδες αναγκάστηκαν να κλείσουν, δημοσιογράφοι έχασαν τη δουλειά τους, τυπογραφεία απέλυσαν εργαζόμενους, αν δεν έκλεισαν και τα ίδια... Η περίπτωση της press line είναι χαρακτηριστική...

Αναρωτιέμαι: Αυτό ήθελαν πραγματικά; Να κλείσουν οι μικρές εφημερίδες που βγάζουν οι εξωραϊστικοί σύλλογοι και τα συνδικάτα; Ήθελαν να φιμώσουν τις εφημερίδες της περιφέρειας, να τις κλείσουν; Διότι ποια εφημερίδα θα αντέξει κάτω από αυτό το καθεστώς; 

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα τους με κούφια δημοσιογραφικά θέματα που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να ήταν αλήθεια, αυτό. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το κυβερνών σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Δοκιμάστε το. Θα οφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ δείτε το πρόγραμμα του Σεπτεμβρίου 2017 που εκπέμπετε τώρα... Σίγουρα είναι πολύ ενδιαφέρον!

Διαθέσιμος για δουλειά

Από το Γενάρη του 2012 που σταμάτησα την εργασία μου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, δηλώνω ότι είμαι διαθέσιμος για δημοσιογραφική δουλειά. Το λεω τώρα τόσο καιρό, χωρίς αποτέλεσμα, έχοντας συναίσθηση των δυσκολιών μιας κοινωνίας που βιώνει τα μνημόνια στο πετσί της... Με περισσότερα από 33 χρόνια εμπειρίας σε δημοσιογραφικά έντυπα, είμαι σε θέση να υλοποιήσω κάθε εκδοτική προσπάθεια με τον καλύτερο τρόπο. Σ' αυτό το Site θα δείτε ενδεικτικές δουλειές μου σε εφημερίδες που εκδίδω ήδη... Παρακαλώ, επικοινωνήστε μαζί μου στο τηλέφωνο 6932212755 Αγαπώ πολύ, αυτό που ξέρω να κάνω με απόλυτη ευσυνειδησία. Η εργασία είναι μια έντιμη προσπάθεια για την επιβίωση. Προσωπικά το πιστεύω αυτό... Γι' αυτό και παρά τις δυσκολίες συνεχίζω να αγωνίζομαι έντιμα, να βρω κάτι επιπλέον... 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA