Φθινόπωρο, αλλά ας μη χαλαρώνουμε υπερβολικά. Ο Covid-19 είναι εδώ, δεν έφυγε...

anixi1.030520
Όλα γύρω μας είναι φαινομενικά καλά, αλλά μόνο φαινομενικά. Το πρόβλημα είναι εδώ και καραδοκεί απειλητικό για τις ανθρώπινες ζωές... Το σημαντικό δεν είναι ότι μοιάζει να ξαναρχίζει να λειτουργεί η ζωή… Αλλά, πρέπει να συνεχίζουμε να είμαστε προσεκτικοί, παίρνοντας τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας... Στο τρίτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου, ας είμαστε προσεκτικοί με ότι κάνουμε.

anixi2.030520
Θα βγούμε για λίγο έξω; Ασφαλώς. Τοέχουμε ανάγκη... Αλλά με προσοχή, περισσότερη κι από όσο μας συστήνουν οι ειδικοί... Το χρειαζόμαστε. Να ξαναθυμηθούμε πώς ήταν η ζωή, πριν προκύψει η πανδημία και αλλάξουν όλα γύρω μας... Αγνοήστε τους αντιεμβολιαστες και αρνητές του ιού. Αφήστε τους, να ζουν στον κόσμο τους.

anixi3.030520
Με μέτρο λοιπόν, για να μην ξεθαρρεύουμε… Συνεισφέραμε λοιπόν και εμείς στον περιορισμό της διασποράς του κορονοϊού Covid-19 με τον εμβολιασμό. Εγώ έκανα και τις δυο δόσεις του astrazeneka και η Σούλα την πρώτη δόση ενώ έχει προγραμματιστεί η δεύτερη δόση για τις 4 Αυγούστου. Και τώρα πρέπει να προσπαθήσουμε να επιστρέψουμε στη ζωή. Όπως την ξέραμε θα μας πάρει καιρό, αλλά ας δοκιμάζουμε σιγά - σιγά. 

anixi4.030520
Και ας είμαστε ρεαλιστές... Τίποτα δεν είναι ευκολο… Οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να φοβούνται… Και οι προγραμματισμοί, ακόμα και οι βραχυπρόθεσμοι, από δύσκολοι έως αδύνατοι. Αλλά η ζωή, δεν μπορεί να σταματήσει έτσι... Αλλιώς, φανταζόμαστε ότι θα γίνει όλο αυτό. Και το εμπεδώσαμε, σε βάθος… Αλλά να μας λείπουν οι... ηρωισμοί με τους συνωστισμούς. Ασκούμε διάκριση.

anixi5.030520

Όλες οι φωτογραφίες που καλύπτουν το δημοσίευμα αυτό και το ομορφαίνουν, υπενθυμίζοντας μας ότι έξω είναι η ζωή, είναι από την Άνδρο... Ας είναι καλά η Ευαγγελία και ο Λούης... Χωρίς αυτούς και την αγάπη τους, ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ θα ήταν πιο φτωχός... Αλλά ακριβώς, επειδή έχουμε τέτοιους φίλους, αισθανόμαστε πολύ πλούσιοι!

Πάλι στο περιθώριο οι συνταξιούχοι... Ούτε μια λέξη δεν είπε γι' αυτούς ο πρωθυπουργός

Posted in Δημοσιογραφικά

triti.ilikia
Τα τελευταία χρόνια, οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας, είναι συνεχώς στο στόχαστο. Οι συνταξιούχοι δεν είναι παρά μια ευάλωτη κοινωνική ομάδα ανθρώπων που όμως έχει προσφέρει πολλά, όσο εργάζονταν και τώρα αναμένει να έχει μια στήριξη. Τώρα που τη χρειάζεται και την έχει ανάγκη.
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 18/09/2021

Ειπώθηκαν πολλά, όπως συνηθίζεται στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης από τον πρωθυπουργό, αλλά ούτε μια λέξη για τους συνταξιούχους. Εκείνους που έχουν υποστεί τις μεγαλύτερες μειώσεις μισθών και η αδικία περισσεύει αφού κανείς δεν τους χαρίζει αυτά τα χρήματα. Ανταποδοτικά των κρατήσεων που τους έχει, γίνει είναι…

Έτσι ακριβώς το αντιμετώπισε στην κριτική της η Ανώτατη Συνομοσπονδία Συνταξιούχων Ελλάδος με πίκρα, για το γεγονός ότι οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας μπήκαν για άλλη μια φορά στο περιθώριο ως εύκολος στόχος.

Ούτε καν τη λέξη «συνταξιούχος» ανέφερε ο πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης στα εγκαίνια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, τόσο στην ομιλία του προς τους παραγωγικούς φορείς της χώρας, όσο και κατά την συνέντευξη τύπου στην οποία περιέγραψε πώς θα βαδίσει οικονομικά η επόμενη χρονιά, παραλείποντας να συμπεριλάβει τους συνταξιούχους που κατά την διάρκεια της 10ετούς οικονομικής κρίσης αλλά μέχρι και σήμερα βάζουν πλάτη για την οικονομική ανάταξη της χώρας.

Ο κ. πρωθυπουργός, λέει η ΑΓΣΣΕ, δεν μας σκέφτηκε καν στο μενού των εξαγγελιών που ανακοίνωσε. Μας συμπεριφέρθηκε σαν να μην υπήρχαμε, όταν μάλιστα γνωρίζει τα δύσκολα χρόνια που έχουμε περάσει και που τώρα -λόγω της υγειονομικής κρίσης- τα χρόνια αυτά γίνονται ακόμα δυσκολότερα.

Η πίκρα είναι εμφανής: Θα έπρεπε να μας είχε σκεφτεί και να ανακοινώσει μέτρα για τους χαμηλοσυνταξιούχους, για αυτούς που με τις πενιχρές τους συντάξεις βοηθούν τόσο τα μακροχρονίως άνεργα παιδιά και εγγόνια τους, όσο και την στήριξη της εθνικής οικονομίας.episimansis.neo

Αντί αυτής της αναγνώρισης, της ηθικής και οικονομικής ανταμοιβής, ο κ. πρωθυπουργός, μας αγνόησε και δεν αναφέρθηκε καθόλου στους συνταξιούχους και στις θυσίες τους που μια ζωή κοιτούσαν πάντα το καλό της χώρας. Φαίνεται όμως ότι οι προτεραιότητες του κ. πρωθυπουργού είναι άλλες, διαφορετικές από τα προηγούμενα χρόνια που μας είχε ανάγκη.

Γι’ αυτό κι εμείς ως Ανώτατη Γενική Συνομοσπονδία Συνταξιούχων Ελλάδας (ΑΓΣΣΕ) από τώρα και στο εξής θα κάνουμε τους αγώνες μας πιο έντονους, πιο δυνατούς, πιο διεκδικητικούς, ζητώντας να αποκατασταθούν οι σε βάρος μας αδικίες για την παροχή αξιοπρεπών συντάξεων, ώστε να μπορέσουμε να επιβιώσουμε και να συνεχίσουμε να βοηθάμε τα άνεργα παιδιά και τα εγγόνια μας που ζούνε στο περιθώριο.

Ενώνουμε τις φωνές μας με όλους τους συνταξιούχους της χώρας, με όλους και όλες που δεν άκουσαν από τον κ. Πρωθυπουργό έστω μία λέξη ενδιαφέροντος, που θα μπορούσε να μιλήσει για κοινωνική πολιτική εντάσσοντας όμως μέσα σε αυτήν και τους συνταξιούχους.

Ιδίως τώρα, που όλοι εμείς βρισκόμαστε μπροστά στην μάστιγα των ανατιμήσεων και της ακρίβειας στα βασικά είδη πρώτης ανάγκης, αλλά και τις αυξήσεις στο ηλεκτρικό ρεύμα που θα πρέπει να στηριχτούν οι ευάλωτες ομάδες των συνταξιούχων. Συνεπώς για τα θέματα αυτά περιμέναμε ότι ο κ. Πρωθυπουργός θα αναφερθεί με συγκεκριμένα μέτρα και ρυθμίσεις.

Δύσκολες εποχές για όλους για πιο πολλοί για τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας που στη διάρκεια των Μνημονίων έχουν υποστεί τα μύρια όσα με τις συνεχείς περικοπές στις συντάξεις τους, με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται να ζήσουν μια αξιοπρεπή ζωή στα γηρατειά τους.

Θα αλλάξει αυτό; Δεν αναμένεται. Σ’ αυτό το σύστημα πραγμάτων μόνο όποιος έχει φωνή και δύναμη, ίσως καταφέρει να διεκδικήσει κάτι. Και ούτε που φοβούνται οι κυβερνόντες τις απειλές για κινητοποιήσεις των παππούδων. Ξέρουν ότι δεν κινδυνεύουν. Κάποιο κοκαλάκι θα ρίξουν αργότερα και θα μειώσουν τις φωνές διαμαρτυρίας.

Κανένας σεβασμός στα άσπρα μαλλιά, στον αγώνα για ζωή που έδωσαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι στη διάρκεια της επαγγελματική ζωής και δράσης τους. Για το σύστημα αυτό, είναι και παραμένουν αόρατοι, ζημιά στην Οικονομία. Πόσο λάθος κάνουν!

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ στη στήλη μου "Επισημάνσεις".

Επιστρέφει η ζωή στα καμένα... Αισιόδοξες φωτογραφίες, του φίλου μας Ηλία Θλιμμένου

Posted in Επικαιρότητα

prasino.kamena1
Προσέξτε τις σημερινές φωτογραφίες του φίλου μας, Ηλία Θλιμμένου. Το μαύρο από τις πρόσφατες φωτιές, κυριαρχεί παντού, αλλά κάπου εκεί, με τις πρώτες βροχές βγήκε το πρώτο πράσινο, ενδεικτικό ότι η ζωή συνεχίζεται. Τίποτα δεν σταματά έτσι απότομα. Στοχαστείτε το λίγο, παρακαλώ.

prasino.kamena2
Αισιοδοξία λοιπόν! Εκείνος που έχει φτιάξει τη γη, έχει "ρυθμίσει" έτσι τα πράγματα ώστε καθετί που καταστρέφουν οι άνθρωποι να είναι σε θέση να αναγεννηθεί "από μόνο του". Χθες η φωτιά κι ο θάνατος. Σήμερα το πράσινο και η ζωή.

prasino.kamena3
Ο Ηλίας, είχε την υπομονή να σκύψει με την κάμερα του και να αποτυπώσει αυτό το μικρό θαύμα που για πολλούς από μας που ζούμε στα όρια της πόλης, περνάει απαρατήρητο. Και ιδού πώς συμβαίνει. Λίγα πράσινα φυλλαράκια από την πρώτη βροχή, θα γίνουν σε λίγο ξανά δέντρα.

prasino.kamena4
Σταθείτε λίγο περισσότερο στις λεπτομέρειες... Μαύροι οι κορμοί, μαύρο το χώμα και κάπου εκεί, από μέσα τους ξεπροβάλει το νέο, το χλωρό. Τι ευλογία είναι αυτή και ποιος από μας τους ανθρώπους είναι σε θέση, όχι να το κάνει (γιατί δεν μπορεί) αλλά να διανοηθεί όλη αυτή τη διαδικασία.

prasino.kamena5
Θεέ μου, τι ομορφιά είναι αυτή! Πόση δύναμη μπορεί να δώσει στις κουρασμένες ψυχές μας. Και να μπορεί να ξανακάνει πράσινη τη γη, ενώ ακόμα το χώμα είναι μαυρισμένο από τις πυρκαγιές, σκεφτείτε τι είναι σε θέση να κάνει σε μας, στον καθένα από εμάς...

prasino.kamena6
Ηλία σ' ευχαριστούμε! Δεν μπορείς να φανταστείς πόση δύναμη μας έδωσες που τις μοιράστηκες μαζί μας αυτές τις φωτογραφίες... Και το χρειαζόμαστε, καθώς δυο χρόνια τώρα ο κάθε μας ξέρει πως βιώνει τα δικά του προβλήματα από την πανδημία και όχι μόνο...

Μάστιγα οι αυτοκτονίες και δυστυχώς δεν μπορούν οι άνθρωποι να σταματήσουν το κακό...

Posted in Δημοσιογραφικά

aftoktonia1
Αν όντως μπορούσαν, οι άνθρωποι να σταματήσουν αυτό το κακό, θα το είχαν κάνει ήδη. Αλλά είναι δέσμιοι της φιλαργυρίας και φυλακισμένοι της ιδιοτέλειας. Μόνο η Βασιλεία του Θεού, μόνο αυτή η κυβέρνηση, θα μπορέσει να εξαλείψει όλα τα ανθρώπινα προβλήματα.
aftoktonia2

bonis.leoΣήμερα λοιπόν, λέω να μιλήσουμε για κάτι που συνήθως περνάει στα ψιλά γράμματα πίσω από άλλες διθυραμβικές ειδήσεις παγκόσμιων αθλητικών ρεκόρ, πίσω από μεγάλα και τρανά τουριστικά ταξίδια δισεκατομμυριούχων στο διάστημα. Πίσω από επιτυχείς βιολογικές μελέτες για την δημιουργία εμβολίων κατά διαφόρων ιών, όπως ο SARS-CoV-2. Πίσω από πρωτοβουλίες ΜΚΟ για την καταπολέμηση της μόλυνσης και της κλιματικής αλλαγής, με σκοπό τη μείωση του ανθρώπινου αποτυπώματος πάνω στον πλανήτη που κατοικούμε.

Όσες προσπάθειες και να γίνουν, το ανθρώπινο αποτύπωμα στον πλανήτη δεν θα μπορέσει ποτέ ο άνθρωπος από μόνος του να το εξαφανίσει. Γιατί το λέω αυτό; Σύμφωνα με άρθρο στην ιστοσελίδα huffingtonpost.gr, "σε παγκόσμιο επίπεδο, 703.000 άνθρωποι έβαλαν οι ίδιοι τέλος στη ζωή τους το 2019 με την αυτοκτονία να είναι από τις κύριες αιτίες θανάτου παγκοσμίως, αφού στερεί περισσότερες ζωές από ασθένειες όπως η ελονοσία, το HIV/AIDS, ο καρκίνος του μαστού και καταγράφει περισσότερα θύματα από ό,τι οι πόλεμοι και αθροιστικά οι υποθέσεις ανθρωποκτονιών. Περισσότεροι από ένας στους 100 θανάτους (1,3%) το 2019 ήταν αποτέλεσμα αυτοκτονίας.

Το συγκεκριμένο άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε ΕΔΩ.

Οι αυτοκτονίες είναι και αυτές ένα είδος ανθρώπινου αποτυπώματος. Γιατί το λέω αυτό; Προσπάθησε να σκεφτείς λόγους για τους οποίους κάποιοι αυτοκτονούν. Π.χ. απόλυση από την εργασία ενός οικογενειάρχη γύρω στα 45 με 50 ετών με δάνειο και 3 παιδιά. Νιώθει απελπισμένος και αγχωμένος καθώς δεν ξερει αν θα μπορεί να φροντίζει πλέον την οικογένεια του και να αντεπεξέρχεται στις υποχρεώσεις του. Βρίσκει "λύση" στην αυτοκτονία.

Ηλικιωμένος γονέας βρίσκεται νεκρός μέσα στο δωμάτιο του οίκου ευγηρίας όπου διαμένει. Εδώ και έναν χρόνο τον έχουν παρατήσει τα παιδιά του εκεί επειδή λόγω εργασίας και άλλων πιο "σημαντικών" υποχρεώσεων δεν μπορούν να τον φροντίζουν πλέον. Δεν μπορούν να φροντίζουν εκείνων που τους φρόντιζε τόσα χρόνια. Οδηγήθηκε σε αυτοκτονία καθώς έχασε πια κάθε νόημα για τη ζωή.

Μαθήτρια 3ης λυκείου έπεσε από την ταράτσα του σχολείου. Αυτοκτόνησε καθώς δεν άντεξε την πίεση για επιτυχία στις πανελλήνιες εξετάσεις. Μαθητής βάζει τέλος στη ζωή του καθώς δεν μπορεί να αντέξει το ασφυκτικό μπούλινγκ από τους συμμαθητές του. Αυτοκτονίες γυναικών που έχουν πέσει θύματα βιασμών. Θεωρητικά σενάρια εδώ, αλλά τα ακούμε συχνά ως γεγονότα στα μέσα ενημέρωσης.

Αυτοκτονίες ως αποτέλεσμα του ανθρώπινου αποτυπώματος. Απολύεσαι για να προσληφθεί κάποιος νεότερος σου με λιγότερα χρήματα, ως αποτέλεσμα της απληστίας και της έλλειψης ανθρωπιάς. Ηλικιωμένοι παρατημένοι αφού πρώτα τους εκμεταλλεύτηκαν οικονομικά, ως αποτέλεσμα της έλλειψης αγάπης. Πίεση για επιτυχία στις εξετάσεις εισαγωγής σε κάποιο ανώτερο εκπαιδευτικό ίδρυμα, ως αποτέλεσμα των λανθασμένων προτύπων και προτεραιοτήτων που θέτει η ίδια η κοινωνία στα μέλη της.

Αν δεν μπεις είσαι αποτυχημένος για τους άλλους. Κοροϊδίες, βία, χυδαιότητες και απειλές, ως αποτέλεσμα της λάθος αντίληψης για το διαφορετικό χρώμα δέρματος, τη διαφορετική θρησκεία και καταγωγή κάποιου, αλλά και για το ότι δεν υιοθετεί τα βρωμερα χαρακτηριστικά των συμμοριών που με εφαλτήριο τις οικογένειες τους λυμαίνονται την πόλη ολόκληρη. Αυτά είναι αποτυπώματα ανθρώπων με λανθασμένο τρόπο σκέψης.

Οι αυτοκτονίες είναι το μεγαλύτερο ανθρώπινο αποτύπωμα, επειδή άνθρωποι ηθελημένα ή όχι, οδηγούν συνανθρώπους σε αυτή τη στενάχωρη απόφαση. Όσα 5G ή 6G και να φτιάξει η τεχνολογία, όσα ταξίδια στο διάστημα και να κάνουν οι άνθρωποι, όσα μαμούθ και αν κατασκευάσει η επιστήμη μέσω δείγματος DNA, όσα φάρμακα και αν φτιαχτούν, όση βιώσιμη ενέργεια και αν παραχθεί, οι άνθρωποι δεν θα βρουν ποτέ από μόνοι τους της λύση για τη εξάλειψη των αυτοκτονιών. Γιατί; Επειδη δεν θα μπορέσουν ποτέ να λειτουργήσουν από μόνοι τους ως πραγματικοί άνθρωποι με ανθρωπιά. Αν όντως μπορούσαν, θα το είχαν κάνει ήδη. Είναι δέσμιοι της φιλαργυρίας και φυλακισμένοι της ιδιοτέλειας. Μόνο η Βασιλεία του Θεού, μόνο αυτή η κυβέρνηση, θα μπορέσει να εξαλείψει όλα τα ανθρώπινα προβλήματα.

Και σήμερα στον οδοντωτό, πρώτη στάση στα Νιάματα, λίγο πριν το φαράγγι του Βουραϊκού

Posted in Επικαιρότητα

niamata1
Λέγαμε στο χθεσινό σημείωμα για τον οδοντωτό σιδηρόδρομο ότι θα συνεχίζουμε και σήμερα. Ιδού λοιπόν η στάση Νιάματα... Ο σιδηροδρομικός σταθμός Μικροχελιδούς (παλαιότερα: σιδηροδρομικός σταθμός Νιαμάτων) είναι σιδηροδρομικός σταθμός, στη γραμμή του Οδοντωτού που συνδέει το Διακοφτό με τα Καλάβρυτα.

niamata2
Σήμερα λοιπόν θα σας δείξουμε μερικά ακόμα πράγματα, λίγο διαφορετικά από χθες, καθώς αρχίζουμε να προσεγγίζουμε το πράσινο στο φαράγγι και τα τρεχούμενα νερά στο ποτάμι που ακόμα και τώρα το καλοκαίρι κατεβάζει νερά από τις πηγές των βουνών. Και είναι χάρμα οφθαλμών.

niamata3
Τα Νιάματα βρίσκονται κοντά στο Φαράγγι του Βουραϊκού, βόρεια της κωμόπολης του Διακοφτού και 5 χιλιόμετρα μακριά από αυτήν. Ο σταθμός άνοιξε το 1896 και σήμερα είναι προαιρετική στάση. Ο σταθμός παλαιότερα έφερε και την ονομασία "Κάτω Μετόχι", ενώ διαθέτει δεύτερη τροχιά για διασταυρώσεις.

niamata4
Εδώ υπάρχει και κιόσκι πληροφόρησης του Εθνικού πάρκου Χελμού - Βουραϊκού. Στα Νιάματα ήταν τοποθεσία παλιού αγροτικού συνοικισμού. Και δείτε τώρα μια υπέροχη ομορφιά από τη διαδρομή μας με τον οδοντωτό σιδηροδρομο. Τη φωτογραφία έχει πάρει ο Κώστας μέσα από το βαγόνι του τρένου, εν κινήσει.

niamata5
Υπέροχο φυσικό τοπίο! Γεμίζει το μάτι σου πράσινο και πλατάνια, πολλά πλατάνια που ευδοκιμούν κοντά στα τρεχούμενα νερά. Εντυπωσιακό ήταν το γεγονός πως η μεγάλη πλειοψηφία του βαγονιού, είχε σηκωθεί και αποτύπωνε με το κινητό που όλη αυτή την ομορφιά

niamata6
Πάνε πια οι εποχές που χρειαζόσουν μια καλή φωτογραφική μηχανή και φίλμ, πολλά φίλμ και εμφανίσεις που κόστιζαν. Τώρα όλα τα διαθέτει ένα καλό κινητό τηλέφωνο. Και οι φωτογραφίες είναι ψηφιακές και σε καλή ανάλυση και αυτό μπορείς να το διαπιστώσεις αμέσως, βλέποντας το αποτέλεσμα.

Κάτι από το ταξίδι μας με τον οδοντωτό σιδηρόδρομος από το Διακοφτό στα Καλάβρυτα

Posted in Επικαιρότητα

diakofto.kalavrita.1
Σας το υποσχεθήκαμε χθες, το κάνουμε πράξη σήμερα. Μερικές εικόνες μέσα από το τρενάκι που μας ανέβασε από το Διακοφτό στα Καλάβρυτα. Και κάτι από το σταθμό του Διακοφτού λίγο πριν ανεβούμε πάνω του. Η ξενάγηση θα γίνει από το πρώτο βαγόνι, μια και εκεί ήταν η θέση μας.

odontotos1
Πριν όμως, σας έχουμε κάτι από το Διακοφτό... Περιμέναμε το συρμό που θα μας πήγαινε και μόλις έφτασε στη γραμμή εκκίνησης, όλοι πήραμε τις θέσεις μας. Τρία βαγόνια όλα κι όλα. Κι εμείς, όταν κόψαμε ηλεκτρονικά τα εισιτήρια, φροντίσαμε και στον πηγαιμό και την επιστροφή να έχουμε καλές θέσεις.

odontotos2
Το ίδιο έκαναν κι άλλοι συνεπιβάτες που έσπευσαν να πάρουν τις θέσεις τους. Μου άρεσε πολύ η νέα τεχνολογία. Ο ελεγκτής "τσεκάριζε" τα εισιτήρια σκανάροντας σε δευτερόπλεπτα με μια φορητή συσκευή το QR. Αλλάζουν οι εποχές, παντού. Κι εδώ χρησιμποιούν, όσο γίνεται πιο λίγο χαρτί.

diakofto.kalavrita.2
Μια εικόνα από τη διαδρομή μας, καθώς το τρενάκι "γραπώνεται¨πάνω στις σιδοπγραμές εξ' ού και ο "οδοντωτός" και ακολουθώντας το φαράγγι του Βουραϊκού ανεβαίνει προς τα Καλάβρυτα σε μια διαδρομή που διαρκεί μια ώρα και 7 λεπτά σε ένα τέτοιο περιβάλλον.

odontotos5
Μια μικρή παρατήρηση, αν μας πέφτει λόγος, είναι ότι οι Ελβετοί σχεδιαστές των βαγονιών, όπως μας είπε ο ελγεκτής, τα έκαναν πολύ μικρά... Ύστερα όμως, καθώς παρακολουθούσαμε τη διαδρομή ανάμεσα στα βράχια και τα ποτάμια και τους πλατάνους, καταλάβαμε το γιατί. Τα περιθώρια για να κινηθεί το τρένο, ήταν πολύ μικρά.

diakofto.kalavrita.3
Κρατάμε όλη αυτή την ομορφιά και υποσχόμαστε άλλο ένα δημοσίευμα από το ταξίδι. Οι εικόνες είναι εξαιρετικές και αξίζει να τις δείτε και να μείνουν "για πάντα" στο διαδίκτυο. Και έχει επίσης πολύ πράσινο και τρεχούμενα νερά. Επιστροφή λοιπόν, πολύ σύντομα

Το πρώτο δημοσίευμα για το παλάτι της Σίσσυ ή πιο γνωστό στους πολλούς ως Αχίλλειο...

Posted in Επικαιρότητα

axilion1.100921
Το παλάτι της Σίσσυ είναι ένας προορισμός που αξίζει να πας, οπωσδήποτε... Το είχαμε κάνει με τη Σούλα το 2016 και μάλιστα σε δυο δόσεις το είχαμε φιλοξενήσει στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Και απολαύστε το με τις τωρινές φωτογραφίες που τράβηξε ο Κώστας...

axilion2.100921
Αυτή τη φορά κάναμε ειδικό πρόγραμμα γι' αυτή την επίσκεψη. Και χρειάζονταν, επειδή η απόσταση από το Περιβόλι που μέναμε, στη Villa Lou, ήταν μια ώρα δρόμος για να πάμε και άλλη τόση για την επιστροφή. Αλλά μείναμε όλοι ικανοποιημένοι και κυρίως ο Κώστας και η Άννυ που, γι' αυτούς πηγαίναμε.

axilion3.100921
Φυσικά είδαμε και θαυμάσαμε το δεύτερο μεγάλο άγαλμα του Αχιλλέα στους κήπους του παλατιού την ώρα που προσπαθεί να βγάλει το βέλος από τη φτέρνα του. Αισθητή η φθορά του χρόνου στο άγαλμα. Έχει μείνει μόνο το μέρος από το βέλος που κρατά στο χέρι του ο Αχιλλέας. Το υπόλοιπό έχει... εξαφανιστεί.

axilion4.100921
Εκτός από τους εσωτερικούς χώρους, για τους οποίους θα κάνουμε ένα ή δύο άλλα δημοσιεύματα, περιηγηθήκαμε και στους εξωτερικούς χώρους. Εδώ ένας από τους πολύ όμορφους χώρους που οδηγεί από τους κήπους στο αίθριο με τις 12 μούσες. Δεν είχαμε όμως πρόσβαση, επειδή γίνονταν έργα.

axilion5.100921
Η θέα από εκεί ψηλά, είναι πανέμορφη. Στο βάθος διακρίνεται η πόλη της Κέρκυρας και τα βασικό στοιχείο που κυριαρχεί παντού είναι το πράσινο και η φύση. Σ' αυτό το χώρο ξεκουράζονταν και αναζωογονούνταν οι ένοικοι του παλατιού.. Δεν μπορούσε να υπάρχει κάτι καλύτερο.

axilion6.100921
Ξαναβλέπουμε λίγο την είσοδο του παλατιού. Από εδώ αρχίζει η ομορφιά που μπορεί να σε ακολουθεί σε όλη τη διάρκεια της ξενάγησης, ιδιαίτερα στους εξωτερικούς χώρους. Γιατί μέσα θα συναντήσεις άλλους θησαυρούς. Πολλούς από αυτούς, θα σας δείξουμε σύντομα.

Η απουσία του Μίκη, αφήνει ένα κενό στη μουσική… Απολαύστε μερικά τραγούδια του…

Posted in Δημοσιογραφικά

tafos.miki
Το φευγιό του Μίκη Θεοδωράκη και η επικαιρότητα πάνω στην οποία κυριάρχησε για περισσότερο από μια εβδομάδα ήταν η αφορμή για να γραφτεί αυτό το κομμάτι. Μεγάλωσαν με τη μουσική του γενιές και γενιές. Ας τον θυμηθούμε με το δικό μας τρόπο…

bonis.leoΉταν δυο αλλοπρόσαλλες εβδομάδες. Γεμάτες συναισθήματα και σκέψεις. Την Τετάρτη δεν δημοσιεύσαμε άρθρο με τον Νίκο. Ξέρεις, πολλές φορές δεν ξέρεις τι και πως να το γράψεις. Το νιώθεις, αλλά δεν εξωτερικεύεται. Έχεις μάθει να ζεις με το παρόν. Και όταν το παρόν γίνεται σιγά σιγά ιστορία, δεν ξέρεις πώς να ζήσεις άλλο στο παρόν.

Η τέχνη της μουσικής είναι μια από τις καλύτερες ανακαλύψεις του ανθρώπου. Και λέω ανακαλύψεις επειδή δεν είναι εφεύρεση. Ο Θεός μας έδωσε την αίσθηση της μουσικής και εμείς έμελλε να την ανακαλύψουμε.

Ένας άνθρωπος που δημιούργησε ένα μοναδικό είδος μουσικής. Όταν μιλάμε για τον Μίκη Θεοδωράκη δεν μιλάμε για μουσική, μιλάμε για ένα ξεχωριστό είδος μουσικής. Η μουσική του Μίκη. Έχει μεγαλώσει γενιές και γενιές. Σίγουρα έχεις τραγουδήσει τραγούδια του ακόμα και αν δεν ξέρεις ότι είναι δικά του. Προσωπικά μου άρεσε πολύ ένα άρθρο από τα πολλά που κυκλοφόρησαν αυτές τις μέρες. Μπορείς να το διαβάσεις ΕΔΩ.

Οπότε σκέφτηκα σήμερα να γεμίσουμε τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με τραγούδια του Μίκη. Τραγούδια που έχουν αγγίξει την καρδιά μας, τραγούδια που μας έχουν ταξιδέψει και τραγούδια που έχουμε κοντοσταθεί για να τ' ακούσουμε έξω από κάποιο σπίτι.

Ήχοι που από μακριά φτάνουν και εισβάλουν στην ψυχή μας. Μελωδίες διαχρονικές που κάθε φορά μας θυμίζουν τις ανθρώπινες πλευρές μας. Αυλές κάτασπρες σαν γιορτινά στολίδια. Γειτονιές μικρές σ' όλου του κόσμου τις γωνίες. Αυτός είναι ο Μίκης.


Το τρένο φεύγει στις οχτώ ταξίδι για την Κατερίνη,

 

Νοέμβρης μήνας δε θα μείνει να μη θυμάσαι στις οχτώ.


Το γελαστό παιδί..


Του μικρού βοριά παράγγειλα, να 'ναι καλό παιδάκι, Μη μου χτυπάει πορτόφυλλα και το παραθυράκι.... με πνίγει το παράπονο, γιατί στον κόσμο αυτό να, τα καλοκαίρια τα 'χασα κι έπεσα στον χειμώνα.

Στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή, Κράτα το χέρι μου και πάμε αστέρι μου, Εμείς θα ζήσουμε κι ας είμαστε φτωχοί.

Είμαστε δυο είμαστε τρείς είμαστε χίλιοι δεκατρείς
καβάλα πάμε στον καιρό
με τον καιρό με την βροχή
το αίμα πήζει στην πληγή
και ο πόνος γίνεται καρφί.

Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα
Χωρίς να γνωρίζω κανένα
Κι ούτε κανένας, κι ούτε κανένας
Με γνώριζε, με γνώριζε.


Στείλε ουρανέ μου ένα πουλί
ένα χελιδονάκι,
να πάει να χτίσει τη φωλιά
στου κήπου την κορομηλιά
δίπλα στο μπαλκονάκι,
στείλε ουρανέ μου ένα πουλί
να πάει στη μάνα υπομονή.

Οι συμφορές αμέτρητες
δεν έχει ο κόσμος άλλες
φεύγουν οι μέρες μου βαριά
σαν της βροχής τις στάλες
Αχ ψεύτη κι άδικε ντουνιά
άναψες τον καημό μου
είσαι μικρός και δε χωράς
τον αναστεναγμό μου.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA