Χαμομήλι! Είναι κιόλας έτοιμο για να το κόψουμε, βάλσαμο για το σπίτι μας...

xamomili1
Εμείς τώρα στην Αθήνα σπάνια να δούμε αυτή την ομορφιά. Ας είναι καλά ο Πέτρος Πατσαλαρήδης, που μας προμηθεύει φωτογραφικό υλικό από τα βουνά όπου, λόγω δουλειάς, κινείται καθημερινά... Χαμομήλι είναι η κοινή ονομασία για πολλά ποώδη φυτά που ανήκουν στην οικογένεια Αστεροειδή. Περιλαμβάνονται περί τα 70 είδη. Εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, από το Wikipedia. Αλλά η αλήθεια είναι πολύ πιο απλή και πιο πραγματική. Φτάνει να το αντιλαμβανόμαστε, αυτό.

xamomili5

Αυτή η απέριτη ομορφιά που ντύνει τη γη "από μόνη της", κάθε χρόνο τέτοια εποχή, μας κάνει να δοξάζουμε τον Ιεχωβά, ακόμα περισσότερο, καθώς αντιλαμβανόμαστε ότι πρόκειται για κάτι που μας έχει δώσει Εκείνος, προκειμένου να κάνει πολλαπλά πιο όμορφη, τη ζωή μας. Με ποιότητα και περιεχόμενο... Γίνεται να μην τον ευχαριστείς καθημερινά γι' αυτό; Και βέβαια, δεν γίνεται...


xamomili2
Ψάχνοντας γι' αυτά το φυτό μάθαμε ότι: Στο κοινό χαμομήλι, τα άνθη κατανέμονται σε ταξιανθίες - κεφάλια που μοιάζουν ιδιαίτερα με αυτές της μαργαρίτας. Το όνομα του σημαίνει μήλο που είναι κάτω στο έδαφος (χάμω - μήλο). Αυτό, το γνωρίζατε; Εγώ πρώτη φορά το άκουσα... Και πραγματικά έχει μια όμορφη εξήγηση...

xamomili3
Το χαμομήλι είναι φυτό ποώδες και ζει ένα χρόνο (μονοετές). Είναι αρωματικό και φαρμακευτικό. Έχει λείο βλαστό και είναι πολύκλαδο. Το χαμομήλι έχει ηρεμιστικές, τονωτικές αλλά και αντισηπτικές και εντομοκτόνες ιδιότητες. Δρα επίσης κατά των αερίων των εντέρων. Όσοι το χρησιμοποιούν μπορούν να σας πουν για τις όμορφες ιδιότητες του. Προσωπικά μ' αρέσει και το έχω εντάξει στο πρωινό μου ρόφημα, μαζί με τον καφέ...


xamomili4
Με απόσταξη των ανθέων λαμβάνεται πολύτιμο αιθέριο έλαιο οι ιδιότητες του οποίου μοιάζουν με εκείνες του αιθέριου ελαίου της Ανθεμίδος της ευγενούς (Anthemis nobilis), ιθαγενούς φυτού της Καλιφόρνιας όπου και καλλιεργείται ως διακοσμητικό. Από τα άνθη του χαμομηλιού κατασκευάζεται τo ομώνυμο αφέψημα (τσάι). Εμείς αυτό ξέρουμε περισσότερο, αυτό χρησιμοποιούμε... Επίσης, εκχυλίσματα χαμομηλιού χρησιμοποιούνται σε διάφορα καλλυντικά ή σαμπουάν. 

Στάσου όρθιος! Μια προτροπή που μας αφορά όλους σ' αυτούς τους καιρούς...

pili.trikalon1

Νιώθεις κουρασμένος και φορτωμένος;
Αισθάνεσαι ότι όλα για εσένα έχουν χαθεί;
Ότι δε μπορείς να παλέψεις άλλο;
Εγώ βλέπω, βλέπω μέσα σου, 
βλέπω έναν μαχητή μέσα σου
έλα να τον βγάλουμε στην επιφάνεια
ακολούθησέ Με στη ζωή σου
πίστεψέ το με την καρδιά σου
και μαζί θα μετακινήσουμε βουνά,
μαζί θα μετακινήσουμε βουνά.

Στάσου όρθιος
καθώς ανατέλλει μια νέα ημέρα
Στάσου όρθιος ενάντια στο κακό
Στάσου άφοβος στις θύελλες της ζωής
και κάνε το χίλιες φορές
Στάσου πιο ψηλά από τα κύματα
Στάσου δίπλα Μου παρόλο που πονάς
Στάσου και κάνε το χίλιες φορές
για Μένα κάνε το  
τον Κύριό σου και Θεό σου.

anixiatikos.kipos1
Όταν δεν αισθάνεσαι ειρήνη στην καρδιά σου
και νιώθεις ότι δυσκολεύεσαι να αναπνεύσεις,
όταν έχεις φόβο μέσα στην ψυχή σου
και νιώθεις σα να πεθαίνεις,
Εγώ σου υπόσχομαι ότι θα σταθώ δίπλα σου, 
μαζί θα νικήσουμε τον κόσμο
και μαζί θα μετακινήσουμε βουνά,
μαζί θα μετακινήσουμε βουνά.

Ό,τι χρειάζεσαι, είναι πίστη και ελπίδα
να θυμάσαι ότι έχουμε ο ένας τον άλλον,
έχουμε ο ένας τον άλλον

Στάσου όρθιος
καθώς ανατέλλει μια νέα ημέρα
Στάσου όρθιος ενάντια στο κακό
Στάσου άφοβος στις θύελλες της ζωής
και κάνε το χίλιες φορές
Στάσου πιο ψηλά από τα κύματα
Στάσου δίπλα Μου παρόλο που πονάς
Στάσου και κάνε το χίλιες φορές
για Μένα κάνε το  
τον Κύριό σου και Θεό σου.

iliovasilema5

Η ζωή μας είναι γλυκειά, με τα πάνω της και τα κάτω της... Από εμάς εξαρτάται να της δώσουμε το πραγματικό νόημα... Ας το προσπαθούμε, καθημερινά... Μπορούμε να τα καταφέρουμε!

"Επειδή σε όλους προκύπτουν απροσδόκητες καταστάσεις σε ανύποπτο χρόνο"...

Posted in Παρηγοριά

limni
Η ίδια η φύση ως μέρος της δημιουργίας μας προσανατολίζει τη σκέψη σε συγκεκριμένους δρόμους. Κι αυτή είναι η ομορφιά! Μοναδική...

limni1

Ο βίος του ανθρώπου είναι γεμάτος από ανασφάλειες, από αβεβαιότητες, από φόβους, από ανησυχίες, από απρόβλεπτες περιστάσεις. Ο κάθε άνθρωπος σύντομα θα διαπιστώσει με πόνο στην καρδιά του ότι δεν μπορεί πάντοτε, για να μην πούμε καλύτερα ποτέ, να είναι βέβαιος σχετικά με το τι τροπή θα λάβουν χώρα τα γεγονότα που θα τον επισκεφτούν με τρόπο απρόβλεπτο και σε χρόνο ανύποπτο.

Ένας οξυδερκής και παρατηρητικός άνθρωπος που έζησε πολλά χρόνια Π.Κ.Χ., ο σοφός Βασιλιάς Σολομώντας, είπε τα εξής πολύ σοφά και τόσο επίκαιρα για τις ημέρες μας λόγια: «Είδα και κάτι άλλο κάτω από τον ήλιο: Δεν κερδίζουν πάντα οι ταχείς τον αγώνα δρόμου ούτε νικούν πάντα οι κραταιοί στη μάχη ούτε έχουν πάντα οι σοφοί την τροφή ούτε διαθέτουν πάντα οι ευφυείς τα πλούτη ούτε είναι πάντα επιτυχημένοι εκείνοι που έχουν γνώση, επειδή σε όλους προκύπτουν απροσδόκητες καταστάσεις σε ανύποπτο χρόνο» — Εκκλησ. 9:11.

Απρόβλεπτα γεγονότα, αβεβαιότητες, απροσδόκητες καταστάσεις. Πολλές φορές έχει συμβεί καθώς παρακολουθούμε έναν αγώνα δρόμου να είμαστε πεπεισμένοι πριν ακόμα ξεκινήσει ο αγώνας ποιος θα είναι ο τελικός νικητής. Και πρέπει με ειλικρίνεια να το ομολογήσουμε, ο καθένας από εμάς, η καθεμιά από εμάς, ότι πολλές φορές λαθέψαμε στην κρίση μας, και άλλος ήταν ο τελικός νικητής του αγώνα δρόμου. Ένα ξαφνικό ατύχημα, ένα στραβοπάτημα, μια θλάση, μια ζαλάδα, το σπρώξιμο ενός αντιπάλου, μπορεί να αναγκάσει τον δρομέα να ελαττώσει ταχύτητα και σιγά σιγά να σταματήσει να τρέχει.

Μπορεί όμως να συμβεί και κάτι άλλο. Ο αθλητής αυτός να διακατέχεται από υπερβολική εμπιστοσύνη στον εαυτό του, για να μην πω αλαζονεία, κι έτσι να μην καταβάλει τις απαιτούμενες προσπάθειές που πρέπει θεωρώντας πως ότι κι αν γίνει αυτός τελικά θα είναι ο νικητής.

Βλέπετε η υπεροψία είναι μεγάλος εχθρός ανεξάρτητα από το ποιες είναι οι ικανότητες και τα χαρίσματα που έχεις και μπορεί να οδηγήσει αντί σε μια άνετη νίκη σε μια ολέθρια και καταστροφική αποτυχία. Ακόμα και ο μεγαλύτερος και ισχυρότερος στρατός που υπάρχει στο πρόσωπο της γης, μπορεί να υποστεί ταπεινωτική ήττα από έναν υποδεέστερο αντίπαλο αν κάνει το λάθος, έστω και για μια στιγμή, να τον υποτιμήσει.

Θυμηθείτε την ιστορία του Λαγού με τη Χελώνα. Άνθρωποι με ασυνήθεις επιδεξιότητες, με μεγάλες και μοναδικές ικανότητες, αντί να απολαμβάνουν την εύνοια των άλλων, από κάποια απρόσμενη περίσταση ίσως βρεθούν σε πολύ δυσμενή θέση στη ζωή τους και τελικά μείνουν ξεχασμένοι από τους ανθρώπους.

Όμως, υπάρχει και κάτι άλλο που πρέπει να επισημάνουμε. Ο Βίος του ανθρώπου, το πόσα χρόνια τελικά θα ζήσει ένας άνθρωπος, είναι κάτι το άγνωστο και αδύνατο να προβλεφθεί. Η Αγία Γραφή, τοποθετεί το ζήτημα αυτό με τον εξής τρόπο: «Ελάτε, τώρα, εσείς που λέτε: «Σήμερα ή αύριο θα ταξιδέψουμε σε εκείνη την πόλη και θα μείνουμε εκεί έναν χρόνο, θα κάνουμε εμπόριο και θα βγάλουμε κέρδος», ενώ δεν ξέρετε πώς θα είναι η ζωή σας αύριο. Διότι είστε ομίχλη που εμφανίζεται για λίγο και κατόπιν εξαφανίζεται» — Ιακ. 4:14.

Όλοι μας, είναι βέβαιο πως αντιμετωπίζουμε πολυποίκιλες καταστάσεις στη διάρκεια του βίου μας, απροσδόκητες καταστάσεις σε ανύποπτο χρόνο. Το ερώτημα που τίθεται όμως είναι: «πώς πρέπει να αντιμετωπίζουμε αυτές τις καταστάσεις, ώστε να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε στη ζωή μας και να μην πάψουμε να βαδίζουμε στο δρόμο που οδηγεί στην αιώνια ζωή; Μήπως όταν έρχονται δυσκολίες και προβλήματα έχουμε ως κέντρο τον εαυτό μας και όχι τον Ιεχωβά Θεό;»

Οι περισσότεροι άνθρωποι στις ημέρες μας, κι ας είμαστε ειλικρινείς, ας μην το αρνηθούμε, διότι πολλές φορές πέφτουμε οι ίδιοι στην παγίδα αυτή, έχουμε ως κέντρο τον εαυτό μας και επιδιώκουμε περισσότερο τα υλικά πράγματα από τα πνευματικά.

Για παράδειγμα, κάποιος άνθρωπος μπορεί να αγωνίζεται για να επιτύχει στον κόσμο με κάθε θυσία, και τελικά να αποκτήσει μια πολύ μεγάλη και επιφανή θέση, έχοντας ταυτόχρονα μεγάλη οικονομική επιφάνεια. Έχετε όμως αναρωτηθεί ποτέ πόσο μεγάλο είναι το τίμημα που θα πρέπει να πληρώσει ο άνθρωπος αυτός για να τα αποκτήσει όλα αυτά;

Παραγκωνίζει και παραμελεί την οικογένειά του, αφιερώνοντας ελάχιστο χρόνο στη σύζυγό του και στα παιδιά του, για να μπορέσει να επιτύχει με κάθε τρόπο αυτό που στην πραγματικότητα είναι ο πόθος και η επιθυμία της καρδιάς του. Να αποκτήσει τη θέση εκείνη, που κατά κόσμο, θα του χαρίσει όλα όσα η καρδιά του και η σάρκα του τον προστάζει.

Θα διαπιστώσει, όμως, με θλίψη, αν τον ενδιαφέρει πραγματικά, ότι σε λίγο καιρό η οικογένειά του παρά τις υλικές ανέσεις που τους παρέχει και την αφθονία των αγαθών, θα τρέφει ελάχιστο έως καθόλου σεβασμό για το πρόσωπό του. Το πολύ πολύ να του έχουν κάποια εκτίμηση μόνο και μόνο για τις υλικές ανέσεις που τους προσφέρει κι αυτό, όμως, είναι αμφίβολο.

Τα παιδιά της οικογένειας αυτής, επειδή θα έχουν στερηθεί το πρότυπο το πατρικό και την σωστή καθοδήγηση στα καθημερινά τους προβλήματα, είναι βέβαιο ότι θα έχουν προβλήματα ψυχολογικά και ασταθή εσωτερικό συναισθηματικό κόσμο. Εύκολα θα υποκύπτουν σε πιέσεις από νεαρούς της ηλικίας τους αντί να έχουν τη δυνατότητα να υπερασπιστούν αυτό που είναι ηθικά ορθό.

Το πράγμα, όμως, δεν σταματάει εκεί. Ο άνθρωπος αυτός που θυσίασε τα πάντα στο βωμό της επιτυχίας, θα ξυπνήσει μια ημέρα, μια σκοτεινή για τη ζωή του ημέρα, και θα διαπιστώσει ότι έχασε την υγεία του, έχασε τα παιδιά του, έχασε τη σύζυγό του, έχασε τελικά όλα εκείνα για τα οποία θα έπρεπε να αγωνιστεί.

Στο τέλος θα έχει χάσει τον ύπνο του και την ειρήνη από την καρδιά του και τελικά θα έρθει ως φυσικό επακόλουθο ο θάνατος να θέσει τέρμα σε όλα τα εφήμερα και πρόσκαιρα πράγματα που αγωνίστηκε να αποκτήσει, πράγματα που οι κληρονόμοι του ίσως κατασπαταλήσουν ασυλλόγιστα την κληρονομιά που θα τους έχει αφήσει.

Ο τρόπος ζωής που βασίζεται μόνο στην επιδίωξη υλικών στόχων είναι στην πραγματικότητα κενός περιεχομένου. Δεν βοηθάει, δεν είναι δυνατόν να βοηθήσει με κανέναν τρόπο στην ρεαλιστική αντιμετώπιση των αβεβαιοτήτων και των απροσδόκητων καταστάσεων που έρχονται σε ανύποπτο χρόνο στη ζωή.

Μήπως ζούμε σύμφωνα με την αρχή «ας φάμε και ας πιούμε, γιατί αύριο θα πεθάνουμε»; (1 Κορ. 15:32) Το να ζει κάποιος μόνο για το σήμερα, για το φθαρτό και το εφήμερο, να ζει σαν να μην υπάρχει αύριο, πιστεύετε ότι μπορεί να τον βοηθήσει ν’ αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις αβεβαιότητες και τις απροσδόκητες καταστάσεις της ζωής;

Σταθείτε για λίγο, σας παρακαλώ θερμά και σκεφθείτε τα αποτελέσματα που προέρχονται από το να ζει κανείς απλά και μόνο για τις ανθρώπινες απολαύσεις και τέρψεις. Μήπως δεν είναι αλήθεια ότι πολλοί άνθρωποι, ιδιαίτερα νέοι άνθρωποι, έχουν καταστρέψει ολοκληρωτικά τη ζωή τους ζώντας με τέτοιο τρόπο;

Ναρκωτικά, αλκοολισμός, αφροδίσια νοσήματα, ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες κι ένα πλήθος άλλες ασθένειες είναι προϊόντα της αχαλίνωτης επιδίωξης των σαρκικών απολαύσεων. Αντί να βοηθήσουν τον άνθρωπο να αντιμετωπίσει τις αβεβαιότητες της ζωής, το να ζει μόνο για το παρόν μπορεί να προσθέσει σ’ αυτές τις αβεβαιότητες πολύ πόνο, δυστυχία, κατάθλιψη, απελπισία, απογοήτευση.

Γι’ αυτό βλέπουμε γύρω μας τόσες ζωές διαλυμένες, τόσες οικογένειες κατεστραμμένες, τόσες αυτοκτονίες ανθρώπων κάθε ηλικίας που προσπαθώντας να σβήσουν τη δίψα της ψυχής τους πίνοντας νερό από βρόμικες, από μολυσμένες πηγές, κατέληξαν τελικά ερείπια και ράκη πνευματικά και σωματικά πεταγμένοι στα ρείθρα του δρόμου της ζωής.

Υπάρχει, όμως, κάτι που μπορούμε να κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε με επιτυχία τις αβεβαιότητες της ζωής; Θα ήθελα από την αρχή να το επισημάνω, ότι δεν μπορούμε να αγνοήσουμε αυτές τις αβεβαιότητες, θεωρώντας τες σαν να μην υπήρχαν. Για να τις αντιμετωπίσουμε, πρέπει πρώτα να τις αναγνωρίσουμε.

Επειδή τα πράγματα μεταβάλλονται γρήγορα, είναι συνετό να μη δίνουμε υπερβολική σπουδαιότητα στις λύπες, στις χαρές, στις κοσμικές σχέσεις ή στα αποκτήματα που μπορεί να έχουμε.

Η Αγία Γραφή μας συμβουλεύει να ζούμε όπως: «αυτοί που κλαίνε σαν αυτούς που δεν κλαίνε, αυτοί που χαίρονται σαν αυτούς που δεν χαίρονται, αυτοί που αγοράζουν σαν αυτούς που δεν κατέχουν και αυτοί που χρησιμοποιούν τον κόσμο σαν αυτούς που δεν τον χρησιμοποιούν πλήρως· διότι το σκηνικό αυτού του κόσμου αλλάζει.» — 1 Κορ. 7:30, 31.

Αυτή είναι μια ρεαλιστική άποψη, μια πραγματική, μια αντικειμενική, μια ειλικρινής και ακριβής παρουσίαση του τρόπου που λαβαίνουν χώρα τα πράγματα στον κόσμο. Τίποτε δεν είναι μόνιμο· τίποτα δεν είναι σταθερό· τίποτα δεν ασφαλές. Ο κόσμος μοιάζει ακριβώς όπως ένα θεατρικό σκηνικό που με ταχύ ρυθμό, η μια σκηνή εναλλάσσεται κατόπιν της άλλης.

Γι’ αυτό δεν πρέπει να αφήνουμε τη χαρά, τη λύπη, τα αποκτήματα και τις ανθρώπινες σχέσεις να κυριαρχούν στη ζωή μας. Για παράδειγμα, ο άνθρωπος που οικοδομεί ολόκληρη τη ζωή του γύρω από τη σχέση του με ένα φίλο θα δοκίμαζε τρομερό πλήγμα αν ο θάνατος ή άλλες περιστάσεις τον αποστερούσαν από τη σχέση του με τον φίλο του αυτό.

Θα αισθανόταν σαν να έχει καταρρεύσει ολόκληρος ο κόσμος του όταν κάποια στιγμή θα διαπίστωνε ότι ο φίλος του αυτός δεν υπάρχει πια στη ζωή του.

Είναι φρόνιμο, λοιπόν, να μην περιοριζόμαστε σε πράγματα και σχέσεις που μας φέρνουν πρόσκαιρη χαρά. Ένας ευρύς κύκλος ενδιαφερόντων μπορεί ν’ αποτελέσει πραγματικό κεφάλαιο στην αντιμετώπιση των αβεβαιοτήτων και των απροσδόκητων καταστάσεων της ζωής. Το άτομο που έχει έναν ευρύ κύκλο ενδιαφερόντων είναι λιγότερο πιθανό να δει να καταρρέουν όλες οι ελπίδες του και όλα τα όνειρά του. Συνήθως δεν εξελίσσονται άσχημα όλα τα πράγματα ταυτόχρονα. Κάτι αξιόλογο πάντοτε παραμένει.

Ωστόσο, αν αναγνωρίσουμε ότι η ζωή μας είναι σύντομη και τα χρόνια μας περνούν σαν διανόημα, με σοβαρότητα και περίσκεψη θα προσέξουμε τον τρόπο με τον οποίο την αξιοποιούμε. Αποφεύγουμε με κάθε τρόπο δραστηριότητες και συνήθειες που θα μπορούσαν να καταστρέψουν τη διανοητική, συναισθηματική, σωματική και πνευματική ευημερία μας; Ακολουθούμε πράγματι φρόνιμη και συνετή πορεία; Θα με ρωτήσετε όπως είναι φυσικό: «Πού θα καταλήξει αυτό;»

Εκείνος ο σοφός Βασιλειάς ο Σολομώντας, αφού ερεύνησε τον ανθρώπινο βίο, ζώντας και ο ίδιος σε έναν ατελή κόσμο, μας συμβουλεύει τα εξής: «Το συμπέρασμα λοιπόν, αφού ακούστηκαν όλα, είναι: «Να φοβάσαι τον αληθινό Θεό και να τηρείς τις εντολές του, επειδή αυτή είναι όλη η υποχρέωση του ανθρώπου» (Εκκλησ. 12:13)

Αυτός είναι πραγματικά ο πιο ασφαλής τρόπος με τον οποίο μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις αβεβαιότητες και τις απροσδόκητες καταστάσεις της ζωής. Ένας υγιής φόβος ή σεβασμός για τον Δημιουργό μας, για τον Ουράνιο Πατέρα μας, τον Ιεχωβά Θεό, θα μας υποκινήσει να ακολουθούμε με πιστότητα, απαρέγκλιτα τις εντολές Του.

Αυτό είναι προς όφελός μας, εφόσον οι εντολές Του είναι προορισμένες να μας βοηθήσουν να επωφεληθούμε από τη ζωή ακόμα και τώρα. Αν τις ακολουθούμε, θα μας βοηθήσουν, κι όπως μας λέει τόσο σοφά η Αγία Γραφή: «Απομάκρυνε λοιπόν από την καρδιά σου τα πράγματα που φέρνουν αναστάτωση και διώξε από το σώμα σου τα βλαβερά πράγματα· διότι η νιότη και η άνοιξη της ζωής είναι ματαιότητα». — Εκκλ. 11:10.

Ο Δαβίδ που εκτιμούσε τη θαυμάσια καθοδήγηση που προμηθεύει ο Ιεχωβά Θεός εκφράστηκε για αυτήν με τα εξής ένθερμα λόγια: «Ο φόβος του Ιεχωβά είναι αγνός· διαρκεί για πάντα. Οι κρίσεις του Ιεχωβά είναι αληθινές, απόλυτα δίκαιες. Είναι πιο επιθυμητές από χρυσάφι, από άφθονο εκλεκτό χρυσάφι, και γλυκύτερες από μέλι, μέλι που στάζει από τις κηρήθρες. Ο υπηρέτης σου έχει λάβει προειδοποίηση από αυτές· η τήρησή τους φέρνει μεγάλη ανταμοιβή» — Ψαλμ. 19:9-11.

Ούτε κι ο θάνατος ακόμα δεν μπορεί να καταστρέψει τα οφέλη που απολαμβάνει το άτομο που «φοβάται τον αληθινό Θεό και τηρεί τις εντολές Του». Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι ο σκοπός του Θεού είναι να αναστήσει τους νεκρούς. Η Αγία Γραφή μιλώντας για τον Ιεχωβά, τον αναφέρει ως τον Θεό «ο οποίος ζωοποιεί τους νεκρούς και μιλάει για τα πράγματα που δεν υπάρχουν σαν να υπάρχουν» — Ρωμ. 4:17.

Κατά συνέπεια, ο άνθρωπος που χρησιμοποιεί τον χρόνο του για να οικοδομήσει μια καλή σχέση με τον Δημιουργό Του, επωφελείται πραγματικά από τη ζωή, παρά τις αβεβαιότητες και τις απροσδόκητες καταστάσεις που θα προκύψουν.

Αγωνίζεστε κι εσείς να κάνετε το ίδιο; Αφήνετε την Αγία Γραφή να σας βοηθήσει ν’ απολαύσετε το καλύτερο από τη ζωή τώρα μα και στο άμεσο μέλλον; Είναι ο Ιεχωβά και το θέλημά Του το πρώτο πράγμα στη ζωή σας; Αν ναι, τότε να θυμάστε τα λόγια του σοφού Σολομώντα: «Να φοβάσαι τον αληθινό Θεό και να τηρείς τις εντολές του, επειδή αυτή είναι όλη η υποχρέωση του ανθρώπου» καθώς και τα λόγια του Δαβίδ: «Ο φόβος του Ιεχωβά είναι αγνός· διαρκεί για πάντα. Οι κρίσεις του Ιεχωβά είναι αληθινές, απόλυτα δίκαιες. Είναι πιο επιθυμητές από χρυσάφι, από άφθονο εκλεκτό χρυσάφι, και γλυκύτερες από μέλι, μέλι που στάζει από τις κηρήθρες. Ο υπηρέτης σου έχει λάβει προειδοποίηση από αυτές· η τήρησή τους φέρνει μεγάλη ανταμοιβή» και να ζείτε κάθε ώρα, κάθε στιγμή, κάθε λεπτό, σύμφωνα με το Άγιο Θέλημά Του. Είναι κάτι που το εύχομαι μέσα από την καρδιά μου για όλους μας. Ο Ιεχωβά να σας ευλογεί κατά τον πλούτο της δόξας Του και να σας σκεπάζει με τις φτερούγες της Χάρης και του Ελέους Του.

Όλες οι ομορφιές της άνοιξης εδώ! Πόσο θα κρατήσουν; Ας τις χαρούμε όσο μπορούμε!

Posted in Επικαιρότητα

protomagia9.2018
Ύστερα από ένα μικρό διάλειμμα για να προβάλουμε τα δημοσιογραφικά αυτής της εβδομάδας, ας επιστρέψουμε σήμερα στα όμορφα λουλούδια που μας θυμίζουν άνοιξη στις ομορφιές της, καθώς έχουμε ακόμα υλικό από την Πρωτομαγιά κι εσείς συνεχίσετε να μας προμηθεύετε…

protomagia13.2018
Αν μ’ αρέσει κάτι σ’ αυτό το Site και αν αγαπώ περισσότερο, είναι η όμορφη σχέση που έχουμε αποκτήσει μαζί σας, ναι σε σας τους αναγνώστες μας αναφέρομαι… Διότι, όπως και να το κάνουμε, εσείς είστε η ζωή μας, η αναπνοή μας, σ’ αυτή τη διαδικτυακή έκφραση.

protomagia10.2018
Μερικοί, που δεν ξέρουν, υποτιμούν τη δύναμη του μέσου… Λογικό… Πώς να τους μιλήσεις για τον ήλιο, όταν δεν έχει τύχει να προσέξουν ούτε καν το φεγγάρι; Χρειάζεται ταπεινοφροσύνη, εργατικότητα, μεθοδικότητα μυρμηγκιού, για να τα καταφέρεις να ακραγγίξεις την ομορφιά του.

protomagia14.2018
Πάνε τώρα κοντά 12 χρόνια που το παλεύω καθημερινά αυτό το μέσο… Φυσικά ποτέ δεν του έδωσα μεγαλύτερη αξία από αυτή που του αξίζει, πραγματικά. Ναι, είναι ένα μέσο που ενώνει ανθρώπους που γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα σε όλο τον κόσμο. Ναι, κατανοούμε τη δύναμη του μέσου και ασκούμε διάκριση.

protomagia11.2018
Το πιο ωραίο σε όλη αυτή την πορεία που οικοδομούμε βήμα – βήμα, αυτόν τον ιστότοπο, λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη μας τις παρατηρήσεις σας και προσαρμοζόμαστε. Δοκιμάζουμε πράγματα, αλλάζουμε μορφή. Ένα πράγμα είναι βέβαιο: Δεν πρόκειται να πλήξετε όσοι επιλέγετε να μας ακολουθείτε σ’ αυτό το ταξίδι.

protomagia15.2018
Διότι κάπως έτσι βλέπουμε αυτή την προσπάθεια… Σαν ένα ταξίδι με στάσεις για στοχασμό, επανεξέταση κάποιων πραγμάτων για τα οποία εκτιμούμε ότι αξίζει τον κόπο να κάνουμε και νέα βήματα μπροστά. Μικρά ίσως, διακριτικά σίγουρα, σταθερά οπωσδήποτε και χωρίς πισωγυρίσματα.

protomagia12.2018
Για ένα όμως μπορούμε να σας διαβεβαιώσουμε με απόλυτη σιγουριά. Ότι δεν υπάρχουν κακές προσθέσεις στο πίσω μέρος του μυαλού μας. Καθρέφτης της ψυχής μας, είναι. Τόσο καθαρός που αν έχετε υπομονή και το ψάξετε σε βάθος χρόνου στις 4.900+ αναρτήσεις του θα βρείτε πεντακάθαρη και προοδευτική την πορεία του.

xamomili.2018
Έτσι όμορφα, χαλαρά, αρχές του Μάη, συνεχίζουμε τη διαδικτυακή μας επικοινωνία και επαφή. Παρέα με όμορφα λουλούδια σε φωτογραφίες που τραβήξαμε εμείς ή που μοιράστηκαν μαζί μας οι φίλοι μας. Δείτε λοιπόν όλες τις τελευταίες αναρτήσεις με λουλούδια ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Και σας βεβαιώνουμε ότι δεν πρόκειται να σταματήσουμε…

Ενότητα; Τι είναι αυτό; Και πώς μπορεί να εκφραστεί σε μια πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση;

Posted in Δημοσιογραφικά

avgi020518
Η επομένη της Πρωτομαγιάς 2018 καταγραμμένη μέσα από τα πρωτοσέλιδα τριών εφημερίδων… Επειδή αυτά ασχολήθηκαν από παράδοση τα δύο πρώτα και σκανδαλοθηρικά το τρίτο. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από την ΑΥΓΗ που πελαγοδρομεί καθώς έχει απέναντι της μια φιλική κυβέρνηση.

rizospastis030518
Καθόλου δεν μας εκπλήσσει ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ. Για αυτό είδηση είναι ότι αφορά το κόμμα (εν προκειμένω το ΚΚΕ…) και συγκεντρώσεις για την εργατική πρωτομαγιά έκανε μόνο το φιλικά προσκείμενο στην ιδεολογία του ΠΑΜΕ και οι οργανώσεις που ελέγχει ιδεολογικά. Ουδείς άλλος!

dimokratia030518
Υπάρχει βέβαια και η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Η εφημερίδα δεν βρήκε τίποτα να πει γι’ αυτήν την ημέρα. Ήταν απασχολημένη να προσβάλει την εκδίωξη ενός στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ από μια πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση. Αλλά δεν είναι αυτά τα χειρότερα. Στην πλειοψηφία τους οι αθηναϊκές εφημερίδες αγνόησαν το γεγονός.

efimeridesΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 05/05/2018

Την περασμένη Τρίτη γιορτάσαμε την Εργατική πρωτομαγιά, μάλλον ως έθιμο, παρά επί της ουσίας. Το «γιορτάσαμε» έχει να κάνει βεβαίως με όσους επέλεξαν, αντί να… εκδράμουν στην εξοχή για να πιάσουν τον Μάη, να μείνουν στην Αθήνα ή στα υπόλοιπα αστικά κέντρα της χώρα και να πάρουν μέρος στις συγκεντρώσεις.

Το ερώτημα όμως που είχαν να αντιμετωπίσουν ήταν, σε ποια από τις συγκεντρώσεις έπρεπε να πάνε… Στην Αθήνα είχαν να επιλέξουν τη συγκέντρωση ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ – ΕΚΑ, τη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ, όσων δηλαδή συνδικαλιστικών οργανώσεων ελέγχονται ή είναι φιλικά προσκείμενες στο ΚΚΕ που κρατάει χρόνια τώρα, δίπορτο, καθώς τα στελέχη του συμμετέχουν στις Ομοσπονδίες και τα Εργατικά Κέντρα που οργανωτικά ανήκουν στη δύναμη της ΓΣΕΕ, αλλά και στη συγκέντρωση των πρωτοβάθμιων σωματείων που τα στελέχη τους είναι προσανατολισμένα στον ευρύτερο χώρο της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς.

Αν δυσκολεύεστε να κατανοήσετε αυτά που παραθέτω και αφορούν απλά τις οργανωτικές διευθετήσεις των συνδικάτων σε σχέση με τον γιορτασμό της εργατικής Πρωτομαγιάς, φανταστείτε τώρα τον ταλαίπωρο πολίτη, εργαζόμενο, που όφειλε να «ακούσει» την ταξική του συνείδηση και να επιλέξει σε ποια συγκέντρωση έπρεπε να πάει εκείνη την ημέρα. Σκέτη τρέλα!

Και το πράγμα γινόταν ακόμα πιο τραγελαφικό, καθώς όλοι οι διοργανωτές των συγκεντρώσεων στις ανακοινώσεις τους, μιλούσαν και αναφέρονταν στη δύναμη της ενωμένης εργατικής τάξης… Οξύμωρο; Ενότητα μέσα από διαφορετικές συγκεντρώσεις, γίνεται;

Ωστόσο υπάρχουν ανάμεσα μας άνθρωποι που πραγματικά, πιστεύουν ότι γίνεται… Και χρησιμοποιούν αυτήν την πολυδιάσπαση (καθηγητής είναι σ’ αυτό η Αριστερά – η ιστορία της το αποδεικνύει περίτρανα…) για να είναι η εργατική τάξη μόνιμα και διαχρονικά, έρμαιο στις ορέξεις των οικονομικά ισχυρών που εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους ως κακοπληρωμένους και ανασφάλιστους, ιδιαίτερα σε περιόδους οικονομικής κρίσης, όπως αυτή που βιώνουμε τώρα…

Να, γιατί οι περισσότεροι εργαζόμενοι έχουν γυρίσει την πλάτη τους, απέναντι στους επαγγελματίες συνδικαλιστές και τα συνδικάτα που δείχνουν να είναι συμβιβασμένα στην εργοδοσία και που δεν έχουν καμιά διάθεση να προασπίσουν τα συμφέροντα των μελών τους.

Και ναμ γιατί συρρικνώνεται όλο και περισσότερο η δύναμη τους και η παρεμβατικότητα τους. Λειτουργούν μηχανικά. Και χρησιμοποιούν ελάχιστς τα μέσα που έχουν στη διάθεση τους, απαξιώνοντας επί της ουσίας, θεσμικά όργανα που κάποτε τους έδιναν αξία.episimansis

Ποιος ξαφνιάστηκε λοιπόν που αυτές οι συγκεντρώσεις ήταν ισχνές από πλευράς συμμετοχής κόσμου, ιδιαίτερα των εργαζομένων; Ουδείς! Ούτε και εκείνοι που χρόνια τώρα βλέπουν όλο αυτό το ζήτημα, είτε ανήκουν στις διοικήσεις πρωτοβάθμιων Σωματείων, είτε Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων, είτε και αυτής ακόμα της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, το πιστεύουν στ’ αλήθεια.

Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να κρατήσουν τα κομματικά (συνήθως) στελέχη τους, τη θεσούλα τους. Να απολαμβάνουν το μισθό τους χωρίς να εργάζονται, από τις ΔΕΚΟ ή τις πρώην ΔΕΚΟ (διότι κανείς δεν προέρχεται από τον ιδιωτικό τομέα…) να λαμβάνουν τις αποζημιώσεις τους από τις παραστάσεις τους στα Δ.Σ. και τις διάφορες επιτροπές που έχουν διοριστεί και… όλα καλά!

Ποιο μήνυμα λοιπόν, ποια εργατική Πρωτομαγιά να γιορτάσουν αληθινά, πραγματικά, ουσιαστικά; Και γιατί να το κάνουν; Ότι έκαναν ήταν υποχρεωμένοι από συνήθεια να το κάνουν και αυτό φαινόταν από μακριά… Στην πραγματικότητα, ούτε που το θέλουν. Οι άνθρωποι δεν υπήρξαν και δεν είναι εργαζόμενοι, με την αληθινή έννοια του όρου… Τι αξία θα μπορούσε άραγε να έχουν δηλώσεις περί… ταξικής συνείδησης;

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 5/5/2018 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΥΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».

Πρωτομαγιά με άνθη και λουλούδια που παραπέμπουν, ευθέως, στη δημιουργία…

Posted in Επικαιρότητα

protomagia4.2018
Το ότι μας αρέσουν τα λουλούδια είναι μάλλον περιττό να το επαναλάβουμε άλλη μια φορά σ’ αυτό το Site. Μια γρήγορη ματιά να ρίξετε στην πρώτη μας σελίδα, είμαι βέβαιος ότι θα σας κάνει να το διαπιστώσετε, εύκολα και απλά…

protomagia2.2018
Με αφορμή λοιπόν την Πρωτομαγιά και την ολοήμερη εκδρομή μας θα μείνουμε λίγο περισσότερο και να θαυμάσουμε τα υπέροχα λουλούδια, ήμερα ή άγρια που καταφέραμε να καταγράψουμε με το κινητό μας τηλέφωνο που λειτούργησε ως φωτογραφική μηχανή.

protomagia5.2018
Ήταν μια μεγάλη ευκαιρία για μας και δεν την αφήσαμε να πάει χαμένη… Έκανα λοιπόν τη δική μου εξόρμηση. Το αποτέλεσμα θα το κρίνετε εσείς. Εγώ το μόνο ότι πρέπει να σας διαβεβαιώσω είναι το καλό μου κίνητρο γι’ αυτή την ειδική «αποστολή».

protomagia6.2018
Το τι συνάντησα μπορείτε να το δείτε στις φωτογραφίες που τράβηξα… Δείτε τι όμορφες που είναι οι παπαρούνες… Έλεγα, δεν θα βρω τίποτα. Τον περασμένο Νοέμβρη εδώ ακριβώς είχε πλημμυρίσει και τα νερά έφεραν πολλά ξένα υλικά και πολύ χώμα…

protomagia7.2018
Η βουκαμβίλια βέβαια μέσα στην αυλή του σπιτιού μας κέρδισε με την πρώτη ματιά. Είναι το αγαπημένο μας φυτό. Με τα υπέροχα χρωματιστά άνθη του, οπότε μάλλον λογικό ήταν που μας τράβηξε πρώτο την προσοχή μέσα στον όμορφο κήπο.

protomagia8.2018
Κι ύστερα πάλι έξω, εκεί που η φύση δίνει τη δική της μάχη για τη ζωή, κόντρα σε κάθε είδους αντιξοότητα. Ας γίνει παράδειγμα για όλους μας, όταν απογοητευόμαστε για κάποια πράγματα ή όταν βλέπουμε πως η ζωή τα φέρνει διαφορετικά απ’ ότι υπολογίζαμε…

protomagia3.2018
Πάντα θα υπάρχει κάτι όμορφο να μας αλλάξει τη διάθεση και να μας στρέψει το ενδιαφέρον στο σωστό μέρος. Εκεί που η ζωή δείχνει να έχει ενδιαφέρον και τα μικρά πράγματα δημιουργούν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για να αλλάξει η διάθεση μας.

protomagia1.2018
Στο τέλος πάντα θα βρουν μια θέση στο βάζο της καρδιάς μας τα λουλούδια. Μέσα σε ένα αστικό σπίτι πόλης… Μακριά και έξω από τη φύση. Θα συντηρεί τη μνήμη της καρδιάς και την ελπίδα πως η αυριανή μέρα σίγουρα θα φέρει κάτι καλύτερο για να μας αποζημιώσει.

Περάσαμε πολύ όμορφα χθες στο Μεγάλο Πεύκο με πολύ ακριβούς φίλους και αδελφούς...

Posted in Επικαιρότητα

m.pefko1.2018
Το περιμέναμε πως θα γίνει έτσι και τελικά το ζήσαμε χθες, ανήμερα Πρωτομαγιάς, καθώς βρεθήκαμε με φίλους μας στο Μεγάλο Πεύκο. Ήταν μια ξεχωριστή μέρα. Κάναμε παρεούλα, φάγαμε και μετά βγήκαμε μια βόλτα με τη Σούλα ως τη θάλασσα.

m.pefko2.2018
Ίσως και να μην ήταν η πιο κατάλληλη ώρα, επειδή ο ήλιος ήταν ακόμα ψηλά και έκαιγε... Αλλά πετύχαμε να βρούμε πολλές ομορφιές στο δρόμο μας και φωτογραφηθήκαμε σ' αυτές τις ανθισμένες τριανταφυλλιές που ευωδίαζαν από μακριά.

m.pefko3.2018
Θα μπορούσε κανείς και μπάνιο να κάνει στη θάλασσα. Ήταν καθαρή, γαλήνια και κάποιοι είχαν στήσει τα καλάμια τους να πιάσουν τι; Ένας Θεός ήξερε τι μπορούσαν να ψαρέψουν μ' αυτά. Οι ίδιοι, όπως θα δείτε στο βάθος τη φωτογραφίας αριστερά, τρώνε...

m.pefko4.2018
Αχ αυτά τα τριαντάφυλλα! Ολάνθιστοι οι κήποι των εξοχικών σπιτιών στο Μεγάλο Πεύκο. Ήταν αναρριχόμενες, κάτι σαν φυσικό τοίχος κι ο τόπος είχε γεμίσει μυρωδιές. Παρ' όλα αυτά, η Σούλα επιχειρεί να φέρει ακόμα πιο κοντά της ένα και να το μυρίσει.

m.pefko5.2018
Φωτογραφηθήκαμε λοιπόν μόνοι μας. Ψυχή δεν ήταν στην παραλία τέτοια ώρα για να του ζητήσουμε να μας βάλει μαζί στο πλάνο. Ωστόσο ήταν υπέροχα. Πραγματικά τις χάρηκα αυτές τις ώρες, όπως και όλες που είμαστε μαζί με τους αδελφούς μας... Μακάρι να το κάναμε πιο συχνά.

m.pefko6.2018
Αλλά δεν είναι εύκολα... Όλη την εβδομάδα έχουμε τα τρεξίματα μας... Και ψάχνουμε να βρούμε μια αργία, όπως η χθεσινή, για να την εκμεταλλευτούμε με τον καλύτερο τρόπο. Καταλαβαίνω γιατί οι άνθρωποι χθες το πρωί ανησυχούσαν για τον καιρό, τελικά χωρίς λόγο.

m.pefko7.2018
Κόψαμε μερικά για να τα πάρουμε μαζί μας. Να τα διατηρήσουμε δροσερά με ένα βρεγμένο πανί μέσα στο σπίτι και να έχουμε της ψευδαίσθηση ότι και στην μεγαλούπολη της Αθήνας, στο διαμέρισμα, μπορεί να τρυπώσει η άνοιξη με τις ομορφιές της...

m.pefko8.2018
Και κρατήσαμε, φεύγοντας το απόγευμα, όμορφες εικόνες σαν αυτή από μια όμορφη θάλασσα με τον μικρό κυματισμό της... Ένα πλατσούρισμα πάνω στα βότσαλα. Με όμορφο τον ήχο που έκανε καθώς ξαναγυρνούσε πίσω, για επιστρέψει ξανά και ξανά, ατέλειωτα.

Επιλέγουμε συνειδητά την εξοχή και τους καλούς μας φίλους γι' αυτή την πρωτομαγιά...

Posted in Επικαιρότητα

lefko.luludi1
Θα έχετε δει πολλά μέχρι τώρα... Βιντεάκια της ΓΣΕΕ ή του ΠΑΜΕ, που κάνουν λόγω για το γιορτασμό της εργατικής πρωτομαγιάς και μάλιστα σε δυο - τρία διαφορετικά μέρη κι όλα αυτά στο όνομα μιας... ενωμένης εργατικής τάξης.

lefko.luludi2
Εμείς, όπως λέμε και στον τίτλο αυτού κομματιού, επιλέγουμε συνειδητά να βγούμε έξω από την Αθήνα, στο Μεγάλο Πεύκο (Νέα Πέραμος) προκειμένου να αποχαιρετήσουμε έναν καλό φίλο, τον Αποστόλη και τη σύζυγο του που μας φεύγουν με νέο διορισμό.

lefko.luludi3
Θα είμαστε εκεί πολλοί φίλοι και αδελφοί, σε ένα μέρος που οι παλιοί αναγνώστες του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, θα θυμούνται από τα παλιά... Και τότε μιλούσαμε με πολύ κολακευτικά λόγια για τον υπέροχο αυτό τόπο, σχετικά κοντά στην Αθήνα.

lefko.luludi4
Διότι για τα μέτρα της Αθήνας, εξοχή είναι το Μεγάλο Πεύκο... Και καθώς θα περισσεύει η αγάπη επειδή θα βρισκόμαστε ανάμεσα στους αδελφούς μας θα έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε πολύ όμορφη κοινωνική συναναστροφή, εποικοδομητική.

lefko.luludi5
Να γιατί θεώρησα σκόπιμο να "ντύσω" αυτό το δημοσίευμα με μοναδικά λευκά λουλούδια... Επειδή η μέρα μας, είναι βέβαιο ότι θα είναι μοναδική, ξεχωριστή. Και επειδή εκεί, είναι βέβαιο ότι θα δούμε πολλά αγριολούλουδα.

lefko.luludi6
Ας είναι λοιπόν ξεχωριστή για όλη την αδελφότητα η σημερινή πρωτομαγιά... Χαλαρή και όμορφη σε ότι επιλέξουμε να κάνουμε. Ειρηνική και αδελφωμένη. Το χρειαζόμαστε, το έχουμε ανάγκη, όλοι μας...

Η Ζωή μου ως Λεπρού — Χαρούμενος και Πνευματικά Ευλογημένος. Ενθάρρυνση!

Posted in Ενθαρρυντικές Εμπειρίες

anatoli.zagora

ΟΠΩΣ ΤΟ ΑΦΗΓΗΘΗΚΕ Ο ΑΪΖΑΪΑ ΑΝΤΑΓΚΜΠΟΝΑ
anixi.2018

Με μια ανατολή ηλίου από τη Ζαγορά Πηλίου και με ανθισμένα λουλούδια που παραπέμπουν στο Μάη που αύριο έρχεται στη Ζωή μας, εικονογραφούμε αυτό το κομμάτι. Και τα δυο δημιουργήματα του αληθινού Θεού για τις αισθήσεις μας. Για να απολαμβάνουμε τη ζωή, όχι να ζούμε απλά…

keyΜεγάλωσα στην Ακούρε της Νιγηρίας. Η οικογένειά μου καλλιεργούσε γλυκοπατάτες, μπανάνες, κασσάβα και κακάο. Ο πατέρας μου δεν ήθελε να πάω στο σχολείο. Μου έλεγε: «Εσύ είσαι αγρότης. Κανένας δεν θα σου ζητήσει ποτέ να διαβάσεις γλυκοπατάτες».

Εντούτοις, εγώ ήθελα να μάθω να διαβάζω. Τα απογεύματα στεκόμουν στο παράθυρο κάποιου σπιτιού και άκουγα ένα δάσκαλο που παρέδιδε ιδιαίτερα μαθήματα σε μερικά παιδιά. Αυτό γινόταν το 1940 όταν ήμουν περίπου 12 χρονών. Όταν με έβλεπε ο πατέρας των παιδιών, έβαζε τις φωνές και με έδιωχνε. Αλλά εγώ ξαναπήγαινα. Μερικές φορές δεν ερχόταν ο δάσκαλος, και τότε έμπαινα κρυφά στο σπίτι για να δω μαζί με τα παιδιά τα βιβλία τους. Μερικές φορές μου δάνειζαν τα βιβλία τους. Έτσι έμαθα να διαβάζω.

Γίνομαι Μέρος του Λαού του Θεού

Αργότερα απέκτησα μια Αγία Γραφή και τη διάβαζα τακτικά προτού πέσω για ύπνο. Κάποιο απόγευμα διάβασα το 10ο κεφάλαιο του Ματθαίου, το οποίο δείχνει ότι οι άνθρωποι θα μισούσαν και θα δίωκαν τους μαθητές του Ιησού.

Θυμήθηκα πως οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είχαν έρθει στο σπίτι μου και είχαν αντιμετωπίσει άσχημη μεταχείριση. Με συγκλόνισε το γεγονός ότι αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να ήταν εκείνοι για τους οποίους είχε μιλήσει ο Ιησούς. Όταν ξαναήρθαν οι Μάρτυρες, πήρα ένα περιοδικό από αυτούς. Καθώς άρχισα να συναναστρέφομαι μαζί τους, έγινα αντικείμενο χλευασμού. Εντούτοις, όσο περισσότερο προσπαθούσαν να με αποθαρρύνουν οι άλλοι, τόσο πιο πολύ βεβαιωνόμουν ότι είχα βρει την αληθινή θρησκεία και χαιρόμουν για αυτό.

Εκείνο που με εντυπωσίαζε πραγματικά σε σχέση με τους Μάρτυρες ήταν πως, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες θρησκευτικές ομάδες της περιοχής μου, δεν αναμείγνυαν τη λατρεία τους με τα έθιμα και τις παραδόσεις της τοπικής ειδωλολατρικής θρησκείας. Για παράδειγμα, μολονότι η οικογένειά μου ανήκε στην Αγγλικανική εκκλησία, ο πατέρας μου είχε ένα ιερό που ήταν αφιερωμένο στον θεό Ογκούν των Γιορούμπα.

Μετά το θάνατο του πατέρα μου, έπρεπε κανονικά να κληρονομήσω το ιερό. Δεν το ήθελα, όμως, διότι γνώριζα ότι η Αγία Γραφή καταδικάζει την ειδωλολατρία. Προόδευσα πνευματικά με τη βοήθεια του Ιεχωβά και, το Δεκέμβριο του 1954, βαφτίστηκα.

Χτυπάει η Λέπρα

Νωρίτερα τον ίδιο χρόνο, παρατήρησα κάποια διόγκωση και απώλεια της αίσθησης στα πόδια μου. Αν τυχόν περπατούσα πάνω σε αναμμένα κάρβουνα, δεν πονούσα. Έπειτα από λίγο καιρό, εμφανίστηκαν ερυθρωπά έλκη στο μέτωπο και στα χείλη μου. Ούτε εγώ ούτε η οικογένειά μου ξέραμε το πρόβλημα· νομίζαμε πως ήταν έκζεμα. Πήγα σε 12 βοτανοθεραπευτές αναζητώντας γιατρειά. Τελικά, ένας από αυτούς μας είπε ότι ήταν λέπρα.

Πόσο με συγκλόνισε αυτό! Ήμουν αναστατωμένος και δεν κοιμόμουν καλά. Είχα εφιάλτες. Αλλά η γνώση της Γραφικής αλήθειας και η εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά με βοήθησαν να αποβλέπω στο μέλλον με σιγουριά.

Οι άνθρωποι έλεγαν στη μητέρα μου πως, αν πήγαινα σε κάποιο μάντη να προσφέρω θυσίες, θα βελτιωνόταν η υγεία μου. Αρνήθηκα να πάω, επειδή γνώριζα ότι κάτι τέτοιο θα δυσαρεστούσε τον Ιεχωβά. Οι φίλοι της μητέρας μου, καταλαβαίνοντας ότι είχα πάρει την απόφασή μου σε σχέση με αυτό το ζήτημα, της πρότειναν να πάρει ένα καρύδι από δέντρο κόλα και να αγγίξει με αυτό το μέτωπό μου. Κατόπιν θα το παρουσίαζε στο μάντη ο οποίος θα έκανε με αυτό θυσίες για χάρη μου. Δεν ήθελα να έχω καμιά σχέση με όλα αυτά και της το είπα. Τελικά, παραιτήθηκε από τις προσπάθειες να με αναμείξει στην ειδωλολατρική θρησκεία.

Όταν πήγα στο νοσοκομείο, η λέπρα είχε προχωρήσει αρκετά. Είχα έλκη σε όλο μου το σώμα. Στο νοσοκομείο μού έδωσαν φάρμακα, και σταδιακά το δέρμα μου επανήλθε στη φυσιολογική του κατάσταση.

Νόμιζαν πως Είχα Πεθάνει

Αλλά τα προβλήματά μου δεν είχαν τελειώσει. Το δεξί μου πόδι έπαθε σοβαρή μόλυνση, και το 1962 χρειάστηκε να κοπεί. Μετά την εγχείρηση, παρουσιάστηκαν επιπλοκές. Οι γιατροί δεν περίμεναν ότι θα ζούσα. Ένας λευκός ιεραπόστολος-ιερέας ήρθε για να με μεταλάβει. Δεν είχα δύναμη να μιλήσω, αλλά μια νοσοκόμα τού είπε πως ήμουν Μάρτυρας του Ιεχωβά.

Ο ιερέας μού είπε: «Θέλεις να αλλάξεις και να γίνεις Καθολικός για να πας στον ουρανό;» Αυτό με έκανε να γελάσω μέσα μου. Προσευχήθηκα στον Ιεχωβά να μου δώσει τη δύναμη να απαντήσω. Με μεγάλη προσπάθεια, κατάφερα να πω: «Όχι!» Ο ιερέας γύρισε την πλάτη και έφυγε.

Η κατάστασή μου επιδεινώθηκε τόσο πολύ ώστε το νοσηλευτικό προσωπικό νόμιζε πως είχα πεθάνει. Σκέπασαν το πρόσωπό μου με ένα σεντόνι. Δεν με πήγαν όμως στο νεκροτομείο, επειδή έπρεπε πρώτα να επιβεβαιωθεί ο θάνατός μου από κάποιο γιατρό ή νοσοκόμα. Κανένας γιατρός δεν είχε βάρδια και όλες οι νοσοκόμες είχαν πάει σε κάποιο πάρτι. Έτσι με άφησαν στο θάλαμο όλη τη νύχτα. Το επόμενο πρωί, όταν ο γιατρός έκανε επισκέψεις στους ασθενείς, κανείς δεν ήρθε στο κρεβάτι μου εφόσον ήμουν ακόμη σκεπασμένος και με νόμιζαν νεκρό. Τελικά, κάποιος παρατήρησε ότι το «πτώμα» κάτω από το σεντόνι κουνιόταν!

Τελικά συνήλθα και, το Δεκέμβριο του 1963, με μετέφεραν στο Λεπροκομείο Αμπεόκουτα στη νοτιοδυτική Νιγηρία. Έκτοτε ζω εκεί.

Το Κήρυγμά μου Φέρνει Εναντίωση

Όταν έφτασα, υπήρχαν περίπου 400 λεπροί στο ίδρυμα, και εγώ ήμουν ο μόνος Μάρτυρας. Έγραψα στην Εταιρία, και οι αδελφοί απάντησαν αμέσως ειδοποιώντας την Εκκλησία Ακόμοτζι να επικοινωνήσει μαζί μου. Έτσι, ποτέ δεν έχασα την επαφή με τους αδελφούς.

Μόλις πήγα στο ίδρυμα, άρχισα να κηρύττω. Αυτό δεν χαροποίησε τον τοπικό ιερέα, ο οποίος με ανέφερε στον εκπρόσωπο της κοινωνικής πρόνοιας που ήταν διευθυντής του οικισμού. Ο διευθυντής ήταν ένας ηλικιωμένος άντρας που είχε έρθει από τη Γερμανία. Μου είπε ότι δεν ήταν δουλειά μου να διδάσκω την Αγία Γραφή επειδή δεν είχα πάει σε σχολή ούτε είχα πτυχίο· εφόσον δεν είχα τα προσόντα, θα δίδασκα εσφαλμένα πράγματα στους ανθρώπους. Αν συνέχιζα, θα με έδιωχναν από το ίδρυμα και δεν θα μου παρείχαν ιατρική περίθαλψη. Δεν μου επέτρεψε να πω τίποτα σε απάντηση.

Στη συνέχεια έδωσε την οδηγία να μη μελετάει κανείς την Αγία Γραφή μαζί μου. Ως αποτέλεσμα, εκείνοι που είχαν δείξει κάποιο ενδιαφέρον σταμάτησαν να με πλησιάζουν.

Έθεσα το ζήτημα στον Ιεχωβά με προσευχή, ζητώντας σοφία και κατεύθυνση. Την επόμενη Κυριακή, πήγα στην εκκλησία των Βαπτιστών που υπήρχε στο ίδρυμα, μολονότι δεν συμμετείχα στις τελετουργίες. Σε κάποιο σημείο της συνάθροισης, οι παρόντες μπορούσαν να κάνουν ερωτήσεις. Σήκωσα το χέρι μου και ρώτησα: «Αν όλοι οι καλοί άνθρωποι πηγαίνουν στον ουρανό και όλοι οι κακοί πηγαίνουν κάπου αλλού, τότε γιατί το εδάφιο Ησαΐας 45:18 λέει ότι ο Θεός έκανε τη γη για να κατοικείται;»

Στην εκκλησία δημιουργήθηκε αρκετή αναστάτωση. Τελικά ο πάστορας, που ήταν ιεραπόστολος, είπε ότι δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τις οδούς του Θεού. Τότε απάντησα εγώ ο ίδιος στην ερώτησή μου, διαβάζοντας εδάφια τα οποία δείχνουν ότι στον ουρανό θα πάνε 144.000 άτομα, ότι οι πονηροί θα εξαλειφθούν και ότι οι δίκαιοι άνθρωποι θα ζήσουν στη γη για πάντα. — Ψαλμός 37:10, 11· Αποκάλυψη 14:1, 4.

Όλοι χειροκρότησαν επιδοκιμάζοντας την απάντηση. Στη συνέχεια ο πάστορας είπε: «Χειροκροτήστε δεύτερη φορά επειδή αυτός ο άντρας κατέχει πραγματικά την Αγία Γραφή». Έπειτα από τη συνάθροιση, μερικοί με πλησίασαν και είπαν: «Εσύ ξέρεις περισσότερα από τον πάστορα!»

Συνεχίζουν τις Πιέσεις για την Εκδίωξή Μου

Αυτό ανέκοψε το διωγμό, και οι άνθρωποι άρχισαν πάλι να έρχονται για να μελετάμε την Αγία Γραφή. Εντούτοις, εξακολούθησαν να υπάρχουν εναντιούμενοι οι οποίοι πίεζαν το διευθυντή να με απομακρύνει. Περίπου ένα μήνα έπειτα από εκείνη τη λειτουργία, με φώναξε και μου είπε: «Γιατί συνεχίζεις να κηρύττεις; Στη χώρα μου οι άνθρωποι δεν συμπαθούν τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, και το ίδιο συμβαίνει και εδώ. Γιατί μου δημιουργείς προβλήματα; Δεν ξέρεις ότι μπορώ να σε διώξω;»

Απάντησα τα εξής: «Παππού, σε σέβομαι για τρεις λόγους. Πρώτον, επειδή είσαι μεγαλύτερος από εμένα, και η Αγία Γραφή λέει πως πρέπει να σεβόμαστε τα γκρίζα μαλλιά. Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο σε σέβομαι είναι ότι άφησες τη χώρα σου για να βοηθήσεις εμάς εδώ. Ο τρίτος λόγος είναι ότι είσαι καλός, γενναιόδωρος και βοηθάς εκείνους που υποφέρουν. Αλλά με ποιο δικαίωμα πιστεύεις ότι μπορείς να με διώξεις; Ο πρόεδρος της χώρας δεν διώχνει τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Ο παραδοσιακός αρχηγός αυτής της περιοχής δεν μας διώχνει. Ακόμη και αν με πετάξεις έξω από αυτόν τον οικισμό, ο Ιεχωβά θα εξακολουθήσει να με φροντίζει».

Ποτέ δεν του είχα ξαναμιλήσει με τόσο ευθύ τρόπο, και διέκρινα ότι αυτό τον εντυπωσίασε. Έφυγε χωρίς να πει λέξη. Αργότερα, όταν κάποιος έκανε παράπονα για εμένα, εκείνος απάντησε απογοητευμένος: «Δεν ανακατεύομαι άλλο με αυτή την ιστορία. Αν σε ενοχλεί το κήρυγμα που κάνει, συζήτησέ το με τον ίδιο!»

Τάξη Εκμάθησης Ανάγνωσης και Γραφής

Εκείνοι που πήγαιναν στην εκκλησία των Βαπτιστών στον οικισμό συνέχισαν να εναντιώνονται στο κήρυγμα που έκανα. Κατόπιν μου ήρθε μια ιδέα. Πήγα στο διευθυντή και τον ρώτησα αν θα μπορούσα να οργανώσω μια τάξη εκμάθησης ανάγνωσης και γραφής. Όταν ρώτησε πόσα ήθελα ως αμοιβή, είπα ότι θα έκανα τα μαθήματα δωρεάν.

Μου παραχώρησαν μια αίθουσα, έναν πίνακα και κιμωλίες, και έτσι άρχισα να διδάσκω ανάγνωση σε μερικούς άλλους τρόφιμους. Είχαμε μαθήματα καθημερινά. Τα πρώτα 30 λεπτά δίδασκα ανάγνωση και κατόπιν αφηγούμουν και εξηγούσα μια ιστορία της Αγίας Γραφής. Στη συνέχεια, διαβάζαμε την αφήγηση από την Αγία Γραφή.

Στην τάξη υπήρχε και μια γυναίκα ονόματι Νιμότα. Αυτή είχε βαθύ ενδιαφέρον για τα πνευματικά πράγματα και έκανε διάφορες ερωτήσεις για τη θρησκεία τόσο στην εκκλησία όσο και στο τζαμί. Οι ερωτήσεις της δεν απαντήθηκαν εκεί, και έτσι ήρθε να ρωτήσει εμένα. Τελικά, αφιέρωσε τη ζωή της στον Ιεχωβά και βαφτίστηκε. Το 1966 παντρευτήκαμε.

Οι περισσότεροι από εκείνους που ανήκουν στην εκκλησία μας σήμερα έμαθαν να διαβάζουν και να γράφουν σε εκείνη την τάξη. Δεν ήμουν εγώ εκείνος που είχε τη σοφία να προτείνει εκείνα τα μαθήματα. Ασφαλώς, η ευλογία του Ιεχωβά ήταν φανερή. Κανένας δεν προσπάθησε να με σταματήσει να κηρύττω έπειτα από αυτό.

Μια Αίθουσα Βασιλείας στον Οικισμό

Την εποχή που η Νιμότα και εγώ παντρευτήκαμε, συναθροιζόμασταν τακτικά τέσσερα άτομα για να μελετάμε μαζί τη ΣΚΟΠΙΑ. Επί ένα χρόνο περίπου, συναθροιζόμασταν στο χώρο όπου καθάριζαν τις πληγές των λεπρών. Αργότερα, ο διευθυντής, με τον οποίο στο μεταξύ είχαμε γίνει φίλοι, μου είπε: «Δεν είναι καλό να λατρεύετε τον Θεό σας σε ένα θάλαμο θεραπείας».

Είπε ότι μπορούσαμε να κάνουμε τις συναθροίσεις μας σε μια άδεια παράγκα ξυλουργείου. Αργότερα, αυτή η παράγκα μετατράπηκε σε Αίθουσα Βασιλείας. Το 1992, με τη βοήθεια αδελφών από την πόλη, ολοκληρώσαμε αυτή την αίθουσα. Η αίθουσά μας είναι ένα κανονικό κτίριο — σοβατισμένο και βαμμένο, με τσιμεντένιο πάτωμα και γερή οροφή.

Κήρυγμα Ανάμεσα σε Λεπρούς

Εδώ και 33 χρόνια ο τομέας μου είναι το λεπροκομείο. Πώς είναι το κήρυγμα ανάμεσα σε λεπρούς; Εδώ στην Αφρική οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι τα πάντα προέρχονται από τον Θεό. Έτσι, όταν προσβάλλονται από λέπρα, πιστεύουν ότι ο Θεός είναι κατά κάποιον τρόπο υπεύθυνος. Μερικοί στενοχωριούνται πολύ για την κατάστασή τους. Άλλοι θυμώνουν και λένε: «Μη μας μιλάτε εμάς για στοργικό και ελεήμονα Θεό. Αν ήταν έτσι, αυτή η αρρώστια θα εξαλειφόταν!» Τότε εμείς διαβάζουμε και αναλύουμε το εδάφιο Ιακώβου 1:13, το οποίο λέει: “Με κακά πράγματα ο Θεός δεν δοκιμάζει κανέναν”. Στη συνέχεια εξηγούμε για ποιο λόγο επιτρέπει ο Ιεχωβά να ταλαιπωρούν οι αρρώστιες τους ανθρώπους και στρέφουμε την προσοχή στην υπόσχεσή του σχετικά με μια παραδεισένια γη όπου κανένας δεν θα είναι άρρωστος. — Ησαΐας 33:24.

Πολλοί έχουν ανταποκριθεί ευνοϊκά στα καλά νέα. Από τότε που ήρθα σε αυτόν τον οικισμό, ο Ιεχωβά με έχει χρησιμοποιήσει για να βοηθήσω πάνω από 30 ανθρώπους —όλοι λεπροί— να φτάσουν στην αφιέρωση και στο βάφτισμα. Πολλοί έχουν επιστρέψει στο σπίτι τους μετά την αποθεραπεία τους ενώ ελάχιστοι έχουν πεθάνει. Τώρα έχουμε 18 ευαγγελιζομένους της Βασιλείας και περίπου 25 άτομα παρακολουθούν τακτικά τις συναθροίσεις. Δύο από εμάς υπηρετούμε ως πρεσβύτεροι και έχουμε ένα διακονικό υπηρέτη και έναν τακτικό σκαπανέα. Πόσο ευτυχισμένος νιώθω καθώς βλέπω τόσο πολλά άτομα να υπηρετούν τώρα πιστά τον Ιεχωβά σε αυτόν τον οικισμό! Όταν ήρθα εδώ, φοβόμουν πως θα ήμουν μόνος, αλλά ο Ιεχωβά με έχει ευλογήσει με θαυμάσιο τρόπο.

Χαρούμενος Επειδή Υπηρετώ τους Αδελφούς Μου

Έπαιρνα φάρμακα για τη λέπρα από το 1960 μέχρι και πριν από πέντε χρόνια περίπου. Τώρα είμαι εντελώς καλά, όπως και οι υπόλοιποι στην εκκλησία. Η λέπρα άφησε τα σημάδια της —έχασα το κάτω μέρος του ποδιού μου και δεν μπορώ να τεντώσω τα χέρια μου— αλλά η αρρώστια έχει θεραπευτεί.

Εφόσον έχω γίνει καλά, μερικοί αναρωτιούνται γιατί δεν φεύγω από τον οικισμό για να επιστρέψω στο σπίτι μου. Υπάρχουν αρκετοί λόγοι για τους οποίους μένω, αλλά ο βασικός είναι ότι επιθυμώ να συνεχίσω να βοηθώ τους αδελφούς μου εδώ. Η χαρά τού να φροντίζω τα πρόβατα του Ιεχωβά ξεπερνάει οτιδήποτε θα μπορούσε να μου προσφέρει η οικογένειά μου αν επέστρεφα κοντά τους.

Είμαι πολύ ευγνώμων που γνώρισα τον Ιεχωβά προτού μάθω ότι είχα λέπρα. Διαφορετικά, ίσως να είχα αυτοκτονήσει. Στο πέρασμα των ετών, υπήρξαν πολλές δυσκολίες και προβλήματα, αλλά εκείνο που με στήριξε δεν ήταν τα φάρμακα — ήταν ο Ιεχωβά. Όταν σκέφτομαι το παρελθόν, νιώθω χαρά· και όταν σκέφτομαι το μέλλον κάτω από τη Βασιλεία του Θεού, νιώθω ακόμη μεγαλύτερη χαρά.

  • Αναδημοσίευση από τη ΣΚΟΠΙΑ 1/4/1998

Χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά το καλοκαίρι και κάθε εποχή είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί τους το πρωινό...

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που εκείνη την εποχή ήταν στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να έτσι. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA