Ο χρόνος μας στο "μικροσκόπιο" του Broadcasting Φεβρουαρίου. Δείτε το!

broadcasting.frevr2018.1

Το Broadcasting του Φεβρουαρίου 2018 είναι ήδη στον αέρα. Μπορείτε να το δείτε και από εδώ, μέσω του επίσημου Site της οργάνωσης του Ιεχωβά Θεού στη γη. Εμείς το είδαμε, όλοι μαζί οι αδελφοί, χθες Σάββατο 10/2/2018 στην εκκλησία μας!

Ασφαλώς γνωρίζετε ότι από τις 6 Οκτωβρίου 2014, ξεκίνησε μια δοκιμαστική διευθέτηση για έναν αγγλόφωνο διαδικτυακό τηλεοπτικό σταθμό με το όνομα JW Broadcasting. Και τώρα αυτό το μοναδικό κανάλαι επικοινωνίας είναι στη διάθεση μας.

Μάλιστα από τον Αύγουστο του 2015, τα προγράμματα μεταφράζονται σε πάνω από 70 γλώσσες έτσι ώστε περισσότεροι αδελφοί και αδελφές μας να απολαμβάνουν, αυτές τις πνευματικά εποικοδομητικές εκπομπές.

Και φυσικά και στα ελληνικά εμείς μπορούμε να σούμε το πρόγραμμα μεταγλωτισμένο στα ελληνικά πράγμα που μας βοηθάει να κατανοήσουμε καλύτερα το περιεχόμενο τους. Πολλοί θεατές σε όλο τον κόσμο έχουν εκφράσει την εκτίμησή τους για αυτή τη συναρπαστική νέα προμήθεια. paketo

Τα αποτελέσματα είναι συγκινητικά! Κάθε μηνιαίο πρόγραμμα, που ανεβαίνει συνήθως την πρώτη Δευτέρα του μήνα, ξεπερνάει τις δύο εκατομμύρια προβολές εκείνον τον μήνα. Συνολικά, οι εκπομπές του σταθμού, μαζί με όλα τα άλλα βίντεο, φτάνουν τις δέκα εκατομμύρια και πλέον προβολές τον μήνα. Δεν βρισκετε πολύ συναρπαστικό αυτό νούμερο;

Με την υποστήριξη του Ιεχωβά, είμαστε πεπεισμένοι ότι το JW Broadcasting θα εξακολουθεί να αποτελεί πλούσια πνευματική ευλογία για την παγκόσμια αδελφότητά μας και θα φέρνει ολοένα και μεγαλύτερο αίνο και δόξα στον Ιεχωβά.

Εμείς λοιπόν όπως είπαμε πιο πάνω το είδαμε στην Αίθουσα Βασιλείας που στεγάζετε η εκκλησία μας Αθήνα Αττική, Χρυσολωρά 10, στο Περιστέρι (είναι πολύ κοντά στο ΜΕΤΡΟ Αγ. Αντωνίου) το  Σάββατο 10 Φεβρουαρίου, στις 12:30 το μεσημέρι. 

Το κάνουμε κάθε μήνα και είναι πολύ όμορφο. Ωστόσο μπορείτε να δείτε ήδη το JW broadcasting αυτού του μήνα, από ΕΔΩ... Κι ΕΔΩ δείτε το σπέσιαλ Broadcasting για το τι ακριβώς συμβαίνει τώρα στη Ρωσία και πώς φτάσαμε σε μια άδικη δικαστική απόφαση.

Έργο σε εθνικά πάρκα... Έχουμε στην Ελλάδα τέτοια;

broadcasting.frevr2018.2

Να μια ξεχωριστή μορφή μαρτυρίας που θα δούμε αυτό το μήνα. Σε δημόσια πάρκα! Το είχατε φανταστεί... Ναι, η οργάνωση το έχει δει. Παντού υπάρχουν άνθρωποι που πρέπει να γνωρίσουν την αλήθεια… Και το κάνει με τον καλύτερο τρόπο...

Και επειδή ο χρόνος είναι το κλειδί, σχετικά με το πώς να τον αξιοποιούμε περισσότερο, δείτε το πρακτικό δίδαγμα με τα παιδιά και τα βότσαλα μέσα στου στούντιο του Broadcasting. Με έναν πολύ απλό τρόπο θα μάθουμε κι μείς πώς να τον διαχειριζόμαστε καλύτερα... Πώς να βάζουμε πρωτεραιότητες στη ζωής μας... Πώς θα αναδεικνύουμε τα πιο σοβαρά πράγματα που αξίζουν πραγματικά....

broadcasting.frevr2018.3

Ναι, εδώ στην Ελλάδα δεν έχουμε μεγάλα εθνικά πάρκα. Η χώρα μας είναι μικρή και σχετικά πυκνοκατοικημένη... Δείτε όμως ΕΔΩ κάτι ανάλογο που καταγράψαμε πριν από μερικά χρόνια στον Εθνικό Κήπο, στο κέντρο της Αθήνας, που είναι επισκέψιμο και αν ο καιρός το επιτρέπει πολλοί άνθρωποι το επισκέπτονται...

Ιστορικά στοιχεία για την προέλευση του Καρναβαλιού. Τα γνωρίζατε, αλήθεια;

dionysos

Στον κόσμο ζουν ήδη σε περίοδο Καρναβαλιού… Ή «Κάρνα» – «βάλι». Προφανώς είναι μια σύνθετη λέξη. Ποιά είναι όμως η προέλευση των δύο αυτών συνθετικών;
Ας ανοίξουμε τον Όμηρο. Σε πάμπολλους στίχους τόσο της Ιλιάδας όσο και της Οδύσσειας (Θ 306, Π 392, ε 376, θ 92, ι 140, υ 75 κ.α.) συναντάμε τη λέξη «καρ» και τα παράγωγά της. Η λέξη αυτή σημαίνει «κεφάλι» και σύγχρονη επιβίωσή της είναι βεβαίως η «κάρα». Εάν τώρα προσθέσουμε και το ευφωνικό «ν» στην ομηρική λέξη «καρ», φτάνουμε κιόλας στη λέξη «κάρνος». Τι σημαίνει η λέξη αυτή;
apokriaktikoΗ Ελληνική Μυθολογία μας πληροφορεί ότι ο Κάρνος ήταν κάποιος μάντης του Θεού Απόλλωνα από την Ακαρνανία, τον οποίο σκότωσε ο Ηρακλείδης Ιππότης, ο γιος του Φύλαντος.
Κάρνος ονομαζόταν επίσης κι ένας αρχαιότατος ποιμενικός, κριόμορφος και ιθιφαλλικός Θεός των Πελοποννησίων, προστάτης της γονιμότητας, άγνωστος ίσως σήμερα στους περισσότερους αλλά αντίστοιχος περίπου με τον γνωστότερο Πρίαπο του Ελλησπόντου
Όσον αφορά την καταγωγή του Καρναβαλιού αρκετοί ανοιχτόμυαλοι ερευνητές, ημεδαποί  και αλλοδαποί, αρχίζουν να εγκαταλείπουν πλέον στις ημέρες μας τις θεωρίες περί του «χορού του κρέατος» ή της «απόσυρσης του κρέατος», παρεπόμενες της χριστιανικής απόκρεω, και αποδίδουν τη μεγάλη γιορτή της γενικευμένης εαρινής λαϊκής γιορτής (που συμπεριλάμβανε φαγοπότι) σε εθιμικές επιβιώσεις διονυσιακών τελετών.

Πάμε τώρα στο δεύτερο συνθετικό της λέξης «Καρναβάλι».
Κατ’ αρχήν το επίρρημα «βάλλε» ή «άβαλε» στα αρχαία ελληνικά σημαίνει «είθε» και «μακάρι». Έπειτα, μερικές από τις δεκαπέντε και πλέον σημασίες του ρήματος «βάλλω» έχουν την έννοια του «στρέφω», «σείομαι πέρα δώθε», «ελαύνω», «φορώ», «προκαλώ», «ρίπτομαι» αλλά και… «φωτίζω».

Ο Λόγος του Θεού λέει ότι υπάρχει «καιρός του γελάν. . .  και καιρός του χορεύειν». (Εκκλησιαστής 3:4) Αφού η εβραϊκή λέξη που μεταφράζεται «γελώ» μπορεί επίσης να αποδοθεί «γιορτάζω», είναι σαφές ότι, σύμφωνα με την άποψη του Δημιουργού μας, δεν υπάρχει τίποτε το εσφαλμένο στο να έχουμε κάποια υγιή διασκέδαση. (Βλέπε 1 Σαμουήλ 18:6, 7.) Στην πραγματικότητα, ο Λόγος του Θεού μάς λέει να είμαστε χαρούμενοι και να ευφραινόμαστε. (Εκκλησιαστής 3:22· 9:7) Συνεπώς, η Αγία Γραφή επιδοκιμάζει την κατάλληλη διασκέδαση.

Η Αγία Γραφή, ωστόσο, δεν επιδοκιμάζει όλα τα είδη διασκέδασης. Ο απόστολος Παύλος δηλώνει πως το ξέφρενο γλέντι, ή η ασυγκράτητη διασκέδαση, ανήκει στα «έργα της σάρκας» και ότι αυτοί που επιδίδονται σε ξέφρενα γλέντια «δεν θα κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού». (Γαλάτες 5:19-21) Γι’ αυτό ο Παύλος νουθέτησε τους Χριστιανούς να ‘περπατούν με ευπρέπεια, όχι με ξέφρενα γλέντια’. (Ρωμαίους 13:13) Έτσι, το ερώτημα είναι: Σε ποια κατηγορία ανήκει το καρναβάλι — αθώα διασκέδαση ή έκλυτο ξέφρενο γλέντι; Για να απαντήσουμε, πρώτα ας εξηγήσουμε περισσότερο τι είναι το ξέφρενο γλέντι σύμφωνα με την Αγία Γραφή.

Η έκφραση «ξέφρενο γλέντι», ή η λέξη κώμος του Κειμένου, αναφέρεται τρεις φορές στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές, πάντοτε με δυσμενή έννοια. (Ρωμαίους 13:13· Γαλάτες 5:21· 1 Πέτρου 4:3) Και αυτό δεν προκαλεί έκπληξη επειδή η λέξη κώμος πηγάζει από τις περιβόητες γιορτές οι οποίες ήταν γνωστές στους πρώτους ελληνόφωνους Χριστιανούς. Ναι, οι γιορτές για τον Διόνυσο και τον Βάκχο ήταν ταυτόσημες με τα ξέφρενα γλέντια. Γι' αυτό εμείς, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, δεν συμμετέχουμε, συνειδητά...

Χαλοουίν. Στην Αμερική είναι πολύ δημοφιλής γιορτή. Θα το έχετε δει στις αμερικανικές ταινίες και όπως πάντα κάποιοι προσπαθούν να το ξεσηκώσουν κι εδώ... Αλλά εμείς έχουμε τις απόκριες...

Η Αμερικανική Εγκυκλοπαίδεια (The Encyclopedia Americana) λέει: «Στοιχεία των εθίμων που συνδέονται με το Χαλοουίν μπορούν να βρεθούν σε μια τελετή των Δρυϊδών [αρχαίων Κελτών ιερέων] στην προχριστιανική εποχή. Οι Κέλτες είχαν γιορτές για δύο κύριους θεούς—το θεό Ήλιο και το θεό των νεκρών . . . , του οποίου η γιορτή γινόταν την 1η Νοεμβρίου, στην αρχή του κελτικού νέου έτους. Η γιορτή των νεκρών σταδιακά ενσωματώθηκε στο Χριστιανικό τελετουργικό».

  • Διαβάστε τη συνέχεια ΕΔΩ και μετά κάντε τους προβληματισμούς σας...
  • Δείτε ΕΔΩ τι λέει και η Wikipedia για τις αποκριές και μετά αποφασίστε μόνοι τι θα κάνετε.

«Οι Καθολικοί Αποστερήθηκαν της Χιλιετούς Ελπίδας». Μαθήματα και για μας, σήμερα…

Posted in Μαρτυρίες

luludi27.2015

kardula.arkudakiΣτον ουρανό ή στην κόλαση! Δεν υπάρχει άλλη εκλογή! Κι όμως αυτοί είναι οι δύο προορισμοί ενώπιον εκατομμυρίων Καθολικών, Προτεσταντών, Ιουδαίων και Μουσουλμάνων. Όσο για τους Καθολικούς, στο δρόμο τους για τον ουράνιο παράδεισο μεσολαβεί και το καθαρτήριο. Αλλά κι αυτός ακόμη ο φόβος και αυτή η ελπίδα είναι τόσο ασαφή πράγματα, ώστε πολλοί ειλικρινείς πιστοί αμφιβάλλουν αν είναι αληθινά.

Δεν εκπλήσσει συνεπώς το γεγονός ότι ο Γάλλος θρησκευτικός συγγραφέας Ζακ Ντυκέσν μπόρεσε να καταγράψει τις ακόλουθες συνομιλίες με δύο θρησκευόμενους Καθολικούς: (Με ένα άνδρα) «Πιστεύεις στην κόλαση;—Όχι καθόλου, καθόλου! . . .—Και σε ένα ουράνιο παράδεισο;—Δεν νομίζω να υπάρχει, όπως δεν νομίζω να υπάρχει κι η κόλαση.» (Με μια γυναίκα) «Κατά τη γνώμη σας, πού πηγαίνουμε όταν πεθαίνουμε;—Όταν πεθαίνουμε; Μα, εγώ πολλά χρόνια τώρα έπαυσα να πιστεύω ότι υπάρχει κάτι μετά το θάνατο.—Τι εννοείτε;—Πως τίποτε δεν επιζεί. Φυσικά, όλοι μπορούν να δουν ότι το σώμα είναι νεκρό. Μα, το ίδιο συμβαίνει και με την ψυχή. Δεν ξέρω. Στ’ αλήθεια δεν ξέρω. . . .—Όμως πιστεύετε ακόμη σταθερά στον Θεό;—Ναι, βέβαια.—Τι σας υποκινεί να πιστεύετε;—Το ότι έτσι έχω ελπίδα.»—Ο Θεός για τους Ανθρώπους Σήμερα (στη Γαλλική).

Είναι πολύ φανερό ότι η Καθολική Εκκλησία δεν έχει δώσει στα μέλη της μια ελπίδα που να γεννά σταθερή πίστη. Μάλιστα, μερικοί απ’ τους σάπιους καρπούς, που τώρα θερίζουν όλες οι παραδοσιακές θρησκείες του λεγόμενου Χριστιανικού κόσμου, είναι οι αμφιβολίες κι ακόμη η απιστία. Σε πολλές χώρες όπου επικρατεί ο Καθολικισμός η ασαφής και ομιχλώδης ελπίδα της «ουράνιας μακαριότητας» δεν μπόρεσε να εμποδίσει εκατομμύρια εκατομμυρίων ανθρώπους να χάσουν την πίστη τους και να στραφούν στον Κομμουνισμό για την εκπλήρωση της φυσιολογικής και δίκαιης επιθυμίας τους για μια ευπρεπή ζωή στη γη. Σαν αντάλλαγμα μιας αβέβαιης ελπίδας για «αιώνια ευτυχία» στον ουρανό, πολλοί φαίνεται να είναι πρόθυμοι να ζήσουν, όπως ελπίζουν, «λίγα χρόνια και καλά» μ’ ευτυχία πάνω στη γη. Αλλά κι αυτή η ελπίδα ακόμη αποδεικνύεται αυταπάτη.


Περιφρόνηση για τον «Χιλιασμό»

Πολλοί σήμερα έχουν γίνει χλιαροί «Χριστιανοί,» και ενδιαφέρονται περισσότερο για το εδώ και το τώρα παρά για την εκπλήρωση της Χριστιανικής ελπίδας. Ένας λόγος είναι ότι οι εκκλησίες του Χριστιανικού κόσμου έχουν διαστρεβλώσει αυτή την ελπίδα. Μιλάνε με περιφρόνηση για τους ειλικρινείς Χριστιανούς που τοποθετούν την ελπίδα τους στη χιλιετία, τη 1.000-ετή δηλαδή βασιλεία του Χριστού. Επί παραδείγματι, το υψηλής εκτιμήσεως και πολύτομο «Γαλλικό Ντιξιοννέρ ντε Τεολοζί Κατολίκ» ορίζει «τον χιλιασμό» ως εξής: «Η εσφαλμένη δοξασία την οποία επαγγέλλονται όσοι περιμένουν μια εγκόσμια βασιλεία του Μεσσία, το μήκος της οποίας μερικές φορές θεωρήθηκε απ’ αυτούς ως χίλια χρόνια. . . . Από τον πέμπτο αιώνα έπαψαν πια να μιλάνε για τον χιλιασμό, ή μιλούσαν πολύ σπάνια, κι αυτό γινόταν μόνο από μερικές ιδιόρρυθμες αιρέσεις.»

Κι όμως, ενώ μιλά περιφρονητικά για όσους πιστεύουν στη 1.000-ετή βασιλεία του Μεσσία, αυτό το έγκυρο Καθολικό λεξικό παραδέχεται ότι για τον χιλιασμό πραγματικά μιλούσαν πριν από τον πέμπτο αιώνα. Μ’ άλλα λόγια, η δράση της χιλιετούς ελπίδας χάθηκε στη διάρκεια του πέμπτου αιώνα. Γιατί; Επιβεβαιώνει η ιστορία αυτό που λέει η ίδια η Γραφή, δηλαδή, ότι οι πρώτοι Χριστιανοί πίστευαν στη 1.000-ετή βασιλεία του Χριστού; Και αν ναι, γιατί έκλεψαν τη χιλιετή ελπίδα απ’ τούς Καθολικούς και τους Προτεστάντες; Ας δούμε τι αποκαλύπτουν αξιόπιστα συγγράμματα και ιστορικά έργα που δίνουν, απάντηση σ’ αυτά τα ερωτήματα.

Η μαρτυρία των «εκκλησιαστικών πατέρων»

Καθολικά βοηθήματα αναγνωρίζουν ότι πολλοί από τους πρώτους «Εκκλησιαστικούς πατέρες» και πίστευαν και δίδασκαν τη 1.000-ετή βασιλεία του Χριστού. Η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια δηλώνει: «Αργότερα ανάμεσα στους Καθολικούς ο Επίσκοπος Παπίας της Ιεραπόλεως, μαθητής του Αγ. Ιωάννου [του αποστόλου], εμφανίσθηκε σαν υποστηρικτής του ‘χιλιασμού.’ Ισχυρίστηκε ότι είχε παραλάβει το δόγμα του από Χριστιανούς σύγχρονους των Αποστόλων, και ο Ειρηναίος αναφέρει ότι άλλοι ‘Πρεσβύτεροι’ που είχαν δει και ακούσει τον απόστολο Ιωάννη, έμαθαν από αυτόν την πίστη στον χιλιασμό σαν μέρος του δόγματος του Κυρίου. . . .

«Ιδέες για τη χιλιετία βρίσκονται από τους περισσότερους σχολιαστές στην Επιστολή του Αγ. Βαρνάβα [αρχές του δεύτερου αιώνα] . . . Ο Αγ. Ειρηναίος της Λυών, που προερχόταν απ’ τη Μικρά Ασία, επηρεασμένος απ’ τους συντρόφους του Αγ. Πολύκαρπου, υιοθέτησε χιλιαστικές ιδέες, τις οποίες συζητούσε και τις υπερασπιζόταν στο έργο του κατά των Γνωστικιστών. . . Ο Αγ. Ιουστίνος της Ρώμης, ο μάρτυς, αντιπαραθέτει στους Ιουδαίους, στον Διάλογο με τον Τρύφωνα (κεφ. 80-81), το δόγμα μιας χιλιετίας. . . . Ένας μάρτυρας της συνεχιζόμενης πίστεως στη χιλιετία, στην περιοχή της Ασίας, είναι ο Αγ. Μελίτων, Επίσκοπος Σάρδεων τον δεύτερο αιώνα. . . .

« . . . Ο Τερτυλλιανός, ο πρωτοπόρος του Μοντανισμού, ερμηνεύει το δόγμα . . . ότι στις έσχατες μέρες θα εγκαθιδρυόταν η μεγάλη βασιλεία της υποσχέσεως, η νέα Ιερουσαλήμ, και θα διαρκούσε χίλια χρόνια. Όλοι αυτοί οι συγγραφείς, οπαδοί της χιλιετίας παραθέτουν από διάφορα μέρη των προφητικών βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης, σε μερικά εδάφια των Επιστολών του Αγ. Παύλου και στην Αποκάλυψι του Αγ. Ιωάννου».

Ποιοι είναι αληθινά «Αποστολικοί»

Τώρα, ένα απ’ τα κύρια επιχειρήματα της Ρωμαιο-Καθολικής Εκκλησίας ότι δήθεν υπερέχει, από τις Προτεσταντικές εκκλησίες, και επίσης από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, είναι ο ισχυρισμός της ότι είναι ο μοναδικός φύλακας της Χριστιανικής παραδόσεως όπως παραδόθηκε από την εποχή των αποστόλων. Όπως το θέτει Ένα Καθολικό Λεξικό: «Η Ρωμαιο-Καθολική Εκκλησία είναι Αποστολική, διότι το δόγμα της είναι η πίστη που μια για πάντα αποκαλύφτηκε στους Αποστόλους, και την οποία πίστη αυτή διαφυλάττει και εξηγεί, χωρίς να προσθέτει ή να αφαιρεί απ’ αυτήν.

Και όμως τα άτομα που αναφέρει «Η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια» ότι διδάσκουν τη χιλιετή ελπίδα αναγνωρίζονται απ’ την ίδια την Καθολική Εκκλησία ότι ανήκουν στους πρώτους «Εκκλησιαστικούς πατέρες.» Δύο απ’ αυτούς (ο Πολύκαρπος κι ο Παπίας) λέγεται ότι είχαν δει και ακούσει τον απόστολο Ιωάννη και ότι συνάντησαν μαθητές που γνώριζαν τον ίδιο τον Χριστό και άλλους αποστόλους. Όλοι οι άλλοι που αναφέρονται είναι «Πατέρες» ή «Δόκτορες» του δεύτερου αιώνα ή των αρχών του τρίτου, και όλοι τους πίστευαν στη 1.000-ετή βασιλεία του Χριστού.

Το πολύ έγκυρο «Λεξικό της Καθολικής Θεολογίας» φθάνει μάλιστα στο σημείο να πει ότι σύγχρονοι του Παπία, που ήταν πιο «διανοούμενοι» και «ευφυείς» απ’ αυτόν, «πίστευαν όπως και αυτός στη χιλιετή βασιλεία και θεωρούσαν αυτή την πίστη σαν ένα από τα θεμελιώδη δόγματα της Χριστιανικής πίστεως.» Αυτό το ίδιο Καθολικό βοήθημα λέει για τον Ιουστίνο τον Μάρτυρα ότι, αν και γνώριζε ότι μερικοί απ’ τους συγχρόνους του δεν συμμερίζονταν τις ιδέες του για τη χιλιετία, θεωρούσε ότι σ’ αυτό το θέμα αυτός ήταν ο «φύλακας του πιο πλήρους ορθόδοξου δόγματος.» Αναφερόμενο αυτό το λεξικό στον Ειρηναίο δηλώνει: «Γι’ αυτόν, ο χιλιασμός αποτελεί μέρος παραδοσιακών διδασκαλιών. . . . Ο Αγ. Ειρηναίος φαίνεται να πιστεύει ότι δεν μπορεί κανείς να δώσει μια σωστή εξήγηση των Γραφών χωρίς τον χιλιασμό.»—Τόμος Χ, στήλες 1761, 1762 (Τα πλάγια γράμματα δικά μας).

Συνεπώς ποιος είναι πιο κοντά στην αληθινή αποστολική διδασκαλία και παράδοση, η Ρωμαιο-Καθολική Εκκλησία που με ελαφρότητα αποκαλεί ‘ιδιόρρυθμη αίρεσι’ όσους πιστεύουν ακόμη στη 1.000-ετή βασιλεία του Χριστού ή οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, που εγκολπώνονται την ελπίδα της χιλιετίας; Πώς έφθασε να απορριφθεί αυτή η ελπίδα απ’ το Καθολικό δόγμα;

Η αποστασία διαστρέφει τη χριστιανική ελπίδα

Γνωρίζουμε ότι, μέσω της αποστασίας που παρουσιάστηκε τους τελευταίους αιώνες προ Χριστού, οι Ιουδαίοι αντικατέστησαν την ελπίδα τους στην ανάσταση με την ειδωλολατρική πίστη στην έμφυτη αθανασία της ψυχής και παραποίησαν την αρχική Μεσσιανική τους ελπίδα σε πολιτική ελπίδα. Ομοίως, η αποστασία που προλέχτηκε ότι θα συνέβαινε ανάμεσα στους Χριστιανούς (Πράξ. 20:29, 30· 2 Θεσ. 2:3· 1 Ιωάν. 2:18, 19) είχε σαν αποτέλεσμα τη διαστροφή της χιλιετούς ελπίδας.

Ο Ιουδαίος λόγιος Χιουζ Τζ. Σκόνφηλντ δηλώνει: «Η απομάκρυνση των Χριστιανών απ’ την ελπίδα της επίγειας βασιλείας του Θεού επικράτησε το δεύτερο αιώνα.» «Παρά τις παρακλήσεις για σταθερότητα, πιστότητα και υπομονή, πολύ περισσότεροι Χριστιανοί απογοητεύτηκαν και είτε εγκατάλειψαν την Εκκλησία είτε ακολούθησαν εκείνους τους δασκάλους που πρόσφεραν λιγότερο γήινες ερμηνείες για τη φύση της Χριστιανοσύνης.»

Όσον αφορά αυτή την «απομάκρυνση» από την ελπίδα ενός παραδείσου που θα αποκατασταθεί στη γη μέσω της ουράνιας Μεσσιανικής βασιλείας ή κυβερνήσεως, Το «Νέο Διεθνές Λεξικό της Θεολογίας της Καινής Διαθήκης» δηλώνει (Τόμ. 2, στο θέμα «Παράδεισος»): «Στην περαιτέρω πορεία της εκκλησιαστικής ιστορίας πολλές μη βιβλικές σκέψεις, εικόνες και ιδέες απορροφήθηκαν μέσα στην έννοια του παραδείσου. . . . Οι υποθέσεις της εκκλησίας σχετικά με τον παράδεισο και την έννοια της δημοφιλούς ευσέβειας συνδέονται επίσης με το γεγονός ότι το δόγμα της αθανασίας της ψυχής ήλθε και αντικατέστησε στην εσχατολογία της ΚΔ [Καινής Διαθήκης], την ελπίδα της αναστάσεως των νεκρών και της νέας κτίσεως (Αποκ. 21), έτσι που η ψυχή κρίνεται μετά θάνατον και κερδίζει τον παράδεισο που τώρα θεωρείται σαν κάτι που βρίσκεται στον ουρανό.».

Έτσι με τη διάβρωση που έφερε το Ελληνικό δόγμα της αθανασίας της ψυχής, οι αποστατημένοι Χριστιανοί μετέφεραν τον παράδεισο απ’ τη γη στον ουρανό και εγκατέλειψαν την αρχική ελπίδα της χιλιετίας. Επιβεβαιώνοντας το αυτό η «Βρεταννική Εγκυκλοπαίδεια» (1977) παραδέχεται: «Η επιρροή της Ελληνικής σκέψεως στη Χριστιανική θεολογία υπονόμευσε την άποψη για τον κόσμο της χιλιετίας.»

Ο Νεοπλατωνισμός αντικαθιστά την ελπίδα της χιλιετίας

Η ελπίδα της χιλιετίας, λοιπόν, υπήρξε θύμα της αποστασίας. Οι εχθροί της δεν σταμάτησαν μπροστά σε τίποτε για να την καταπολεμήσουν. Αναφέροντας τους εχθρούς της χιλιετίας, το «Λεξικό της Καθολικής Θεολογίας» λέει για ένα Ρωμαίο ιερέα τον Κάιο (τέλος δεύτερου, αρχές τρίτου αιώνα) ότι «για να κατανικήσει τον χιλιασμό αρνήθηκε χωρίς περιστροφές την αυθεντικότητα της Αποκαλύψεως και του Ευαγγελίου του Αγ. Ιωάννου.» Το ίδιο αυτό έγκυρο Καθολικό βοήθημα αποκαλύπτει επίσης ότι ο «Άγιος» Διονύσιος, επίσκοπος Αλεξανδρείας τον τρίτο αιώνα, έγραψε μια πραγματεία κατά του χιλιασμού και «για να εμποδίσει, όσους υποστήριζαν αυτή τη γνώμη, να βασίσουν την πίστη τους στην Αποκάλυψη του Αγίου Ιωάννου, δεν δίστασε να αρνηθεί την αυθεντικότητα της.»

Επιπλέον μαθαίνουμε σ’ αυτό το 15-τομο Καθολικό Λεξικό ότι ο «Εκκλησιαστικός Πατέρας» του τρίτου αιώνα Ωριγένης κατηγορούσε όσους πίστευαν στις επίγειες ευλογίες της χιλιετίας, διότι «ερμήνευαν τις Γραφές σαν τους Ιουδαίους.» Και για ποιον άλλο λόγο εναντιωνόταν ο Ωριγένης τόσο πολύ στο χιλιασμό; Η «Καθολική Εγκυκλοπαίδεια» μάς πληροφορεί: «Επειδή ο Ωριγένης βάσιζε τις δοξασίες του στο Νεο-Πλατωνισμό. . . , δεν μπορούσε να υποστηρίξει τους χιλιαστές.» Συμμεριζόμενος την πίστη του Πλάτωνα στην έμφυτη αθανασία της ψυχής ο Ωριγένης υποχρεώθηκε να μεταφέρει τις επίγειες ευλογίες της 1.000-ετούς Μεσσιανικής βασιλείας στην πνευματική σφαίρα.

Ο Αυγουστίνος αποφασίζει πως «δεν θα υπάρξει χιλιετία»

Αλλά ο άνθρωπος που έδωσε τη χαριστική βολή στην ελπίδα της χιλιετίας για τους Καθολικούς και τους Προτεστάντες ακόμη, ήταν αναμφίβολα ο «Άγιος» Αυγουστίνος που περιγράφεται απ’ τη «Βρεταννική Εγκυκλοπαίδεια» σαν «ο μεγαλύτερος στοχαστής της Χριστιανικής αρχαιότητας» και «το χωνευτήρι μέσα στο οποίο η θρησκεία της Καινής Διαθήκης συγχωνεύτηκε τέλεια με την Πλατωνική παράδοση της Ελληνικής φιλοσοφίας.» Ο Αυγουστίνος αγωνίστηκε δραστήρια κατά της αρχικής ελπίδας ενός παραδείσου που θα αποκαθιστόταν πάνω στη γη στη διάρκεια της 1.000-ετούς βασιλείας του Χριστού: Να τι λέει Η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια: «Ο Αγ. Αυγουστίνος τελικά καταστάλαξε στην πεποίθηση ότι δεν θα υπάρξει καμιά χιλιετία. . . . ο μεγάλος Δόκτωρ. . . μάς δίνει μια αλληγορική εξήγηση του Κέφ. 20 της Αποκαλύψεως. Όπως λέει, η πρώτη ανάσταση, για την οποία μιλά αυτό το κεφάλαιο, αναφέρεται στην πνευματική αναγέννηση που γίνεται στο βάπτισμα· το σάββατο των χιλίων ετών μετά από έξη χιλιάδες χρόνια ιστορίας, είναι όλη η αιώνια ζωή . . . Αυτή η εξήγηση του επιφανούς Δόκτορα υιοθετήθηκε από τους μετέπειτα Δυτικούς θεολόγους και δεν ξαναϋποστηρίχτηκε πια η ιδέα της χιλιετίας με την αρχική της μορφή.»

Μ’ αυτό τον τρόπο αποστερήθηκαν από την αρχική Γραφική ελπίδα της χιλιετίας, όχι μόνο οι Καθολικοί αλλά και οι Προτεστάντες. Η «Μακροπαιδεία Μπριτάννικα» του 1977 αποκαλύπτει: «Η αλληγορική εξήγηση του Αυγουστίνου για τη χιλιετία έγινε το επίσημο δόγμα της εκκλησίας, και ο αποκαλυπτικισμός [προσδοκία της τελικής καταστροφής του κακού και θρίαμβος του καλού] καταπνίγηκε. . . . Οι Προτεστάντες ανακαινιστές των Λουθηρανικών, Καλβινιστικών και Αγγλικανικών παραδόσεων δεν ήταν αποκαλυπτικιστές, αλλά έμειναν σταθερά προσκολλημένοι στις απόψεις του Αυγουστίνου.»

Οι Καθολικοί και οι Προτεστάντες θεολόγοι εσφαλμένα εφαρμόζουν σ’ όλους τους δίκαιους την ουράνια ελπίδα που η Γραφή προσφέρει μόνο σ’ έναν περιορισμένο αριθμό Χριστιανών που καλούνται να κυβερνήσουν με τον Χριστό σαν βασιλείς, ιερείς και κριτές. (Αποκ. 20:4-6· Λουκ. 22:28-30) Αυτοί οι θεολόγοι προσφέρουν στους «πιστούς» τους μια ασαφή ελπίδα «αιώνιας μακαριότητας» στους ουρανούς. Ο σκοπός του Θεού να φροντίσει ώστε να γίνει το θέλημά του στη γη, όπως στον ουρανό βρίσκεται τελείως έξω απ’ τις προσδοκίες τους. (Ματθ. 6:10) Κι όμως η Γραφή παρέχει τη θαυμάσια ελπίδα της αιώνιας ζωής, όχι μόνο στον ουρανό για λίγους εκλεκτούς αλλά επίσης πάνω στη γη για αναρίθμητα άλλα άτομα.

  • Αναδημοσίευση από τη ΣΚΟΠΙΑ 15/8/1981, σ. 9-12

Από την πανέμορφη Άνδρο, φωτογραφίες μιας απλής καθημερινής ανθρώπινης ζωής...

Posted in Επικαιρότητα

omorfi.andros1.200118
Ήταν λίγο πριν πάθει ζημιά το τάμπλετ της φίλης μας Ευαγγελίας... Έτσι κατάφερε να μας στείλει αυτές τις υπέροχες φωτογραφίες για να τις μοιραστούμε, αλλά τώρα μάλλον θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο, για κάτι νεώτερο... Τουλάχιστον μέχρι να το συνεφέρει, τεχνικά.

omorfi.andros2.200118
Η γη με τις βροχές του χειμώνα και τον ήλιο πρασίνισε... Ένα υπέροχο φυσικό χαλί για να το περπατήσεις απολαμβάνοντας το, αλλά και να τα γευτούν τα ζωντανά που επιμένουν να θέλουν πως και πως, αυτή την υπέροχη δροσιά του χειμώνα... Μια βόλτα είναι ιδανική σ' αυτό το τοπίο.

omorfi.andros3.200118
Η Άνδρος είναι χαρακτηριστικό κυκλαδονήσι, όπου η πέτρα και ο αέρας κυριαρχεί... Αλλά πάντα θα βρεις όμορφα μέρη να τα περπατήσεις, να τα ζήσεις, να τα απολαύσεις. Ευαγγελία, μας μετάφερες σε έναν άλλον κόσμο, πιο όμορφο, πιο αγνό, πιο αληθινό. Ευχαριστούμε.

omorfi.andros4.200118
Αιωνόβιες ελιές... Ο κορμός της το δείχνει, καθαρά. Δεν είμαι εκτιμητής για να δώσω ηλικία, αλλά είναι βέβαιο ότι είναι πολύ μεγάλη. Και πάλι είναι εκπληκτικό, ότι από αυτό τον ξερό κορμό έχουν ξεπηδήσει νέα βλαστάρια που κάνουν ελιές, τον πολύτιμο καρπό για το λάδι. Φανερό σημάδι της αναδημιουργίας

omorfi.andros5.200118
Δρόμοι - μονοπάτια, για να τα περπατάς και να τα χαίρεσαι... Κι αν είσαι με καλή παρέα, τόσο το καλύτερο... Εμείς, οι άνθρωποι της πόλης, συνηθισμένοι από το τράφικ και την πολυκοσμία στους δρόμους, προφανώς αισθανόμαστε λίγο παράξενα, αλλά σίγουρα πολύ όμορφα.

omorfi.andros6.200118
Μέρη μοναδικά. Δεν ξέρουμε ονομασίες, αλλά ίσως και να μην λένε τίποτα για μας τους επισκέπτες. Σίγουρα όμως θα έχουν μεγάλη αξία για όσους ζουν εκεί και έχουν τις περιουσίες τους, τα ζώα τους. Ο κόσμος τους, με μια ματιά. Ένας παράδεισος σε μικρογραφία...

omorfi.andros7.200118
Η ομορφιά του τοπίου είναι που κάνει τα μάτια μας και την καρδιά μας να... χάνονται μέσα σ' αυτή την ηρεμία της φύσης. Έτσι όπως έχει διαμορφωθεί στην πορεία των χρόνων, με ελάχιστη έως μηδαμινή ανθρώπινη παρέμβαση. Ίσως και γι' αυτό είναι τόσο όμορφο.

Και αφού τα λύσαμε όλα τα προβλήματα μας, ας ανοίξουμε τώρα και το Μακεδονικό!...

Posted in Δημοσιογραφικά

EfSynI250118
Ένα χαρακτηριστικό πρωτοσέλιδο από την ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ που έχει να κάνει με τις συζητήσεις στο Νταβός της Ελβετίας σχετικά με την ονομασία των Σκοπίων. Κάνουν κι αυτοί τις υποχωρήσεις τους, όπως βλέπουμε…

efimeridesΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 27/01/2018

Ωραία λοιπόν, αφού λύσαμε όλα τα σοβαρά προβλήματα μας, τώρα με την άνεση μας, μπορούμε να ασχοληθούμε με την ονοματοδοσία του γειτονικού μας κράτους που εμείς το αποκαλούμε με την ονομασία FYROM, όταν 140 χώρες σε όλο τον κόσμο, το έχουν ήδη αναγνωρίσει με το σύνθετο όνομα, Μακεδονία.

Όχι, δεν είμαστε εμείς που βιώνουμε οκτώ χρόνια τώρα μια πολύ σκληρή λιτότητα ως συνέπεια των μνημονιακών υποχρεώσεων απέναντι στους δανειστές μας, λάθος κάνετε… Κι αν αντιμετωπίζουμε συνέπειες σε προσωπικό επίπεδο, κάτι άλλο φταίει σίγουρα που βρισκόμαστε σ’ αυτή την κατάσταση.

Εδώ τα πράγματα έχουν κολλήσει στο… 1992! Ο κόσμος δεν προχώρησε βήμα από τότε… Αν εσείς έχετε την αίσθηση ότι δεν έχουν έτσι τα πράγματα, με συγχωρείτε που θα σας το πω, αλλά μάλλον κάνετε λάθος.

Δεν είδατε το συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη, την περασμένη Κυριακή; Αν απομονώσετε φωτογραφίες θα δείτε να μοιάζουν υπερβολικά με τότε… Μόνο που αυτή τη φορά, πέρα από εκείνους που τους αρέσει να αυτοχαρακτηρίζονται πατριώτες, ήταν ιδιαίτερα εμφανές, ότι στους διοργανωτές είχαν εμφιλοχωρήσει άνθρωποι της Χρυσής Αυγής. Φυσικά, δεν αμφιβάλουμε ότι ανάμεσα σ’ αυτούς που ήταν σ’ αυτή την πολύ μεγάλη συγκέντρωση στο πλακόστρωτο της παραλίας του Θερμαϊκού, έξω από τον Λευκό Πύργο, στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, υπήρχαν και αγνοί άνθρωποι. Εμείς δεν θα κρίνουμε κανέναν, για τη στάση του, ιδιαίτερα όταν βάζουν πολιτικά χαρακτηριστικά σε μια τέτοια κίνηση διαμαρτυρίας.

Απλά μια δημοσιογραφική επισήμανση κάνουμε, επειδή όλο αυτό θα το ζήσουμε ξανά στην Αθήνα, στις αρχές Φλεβάρη. Και το ζήτημα που θέτει η στήλη ως προβληματισμό, αφορά το πώς μπορεί να γίνονται συγκεντρώσεις χωρίς κανέναν φορέα να αναλαμβάνει επίσημα την ευθύνη της διοργάνωσης και να καλύπτει τα τεράστια έξοδα της.episimansis

Ο καθένας αντιλαμβάνεται, ότι τίποτα δεν γίνεται μαγικά και από μόνο του. Αν εξαιρέσεις εκείνους που με δική τους πρωτοβουλία και με έξοδα από την τσέπη τους συμμετείχαν (και ξέρουμε πολλούς τέτοιους από την Κρήτη που ήταν εκεί μ’ αυτόν τον τρόπο…) ενώ άλλοι πήγαν με περισσότερα από 280 πούλμαν μισθωμένα από όλη την Ελλάδα. Δημοσιογραφικές πληροφορίες που δεν έχω λόγους να μην πιστεύω, μιλάνε για προσφορά αγνώστων – γνωστών κέντρων που για τους δικούς τους λόγους θέλουν να αποφύγουν , σ’ αυτή τη φάση, τη δημοσιότητα.

Ωστόσο, δεν είναι αυτό που μας απασχολεί εμάς. Όχι. Πρόκειται για κάτι πολύ πιο απλό: Πού ήταν όλοι αυτοί οι άνθρωποι, όταν πετσόκοβαν τις συντάξεις, τους μισθούς, όταν διόγκωναν σε επικίνδυνα κοινωνικά επίπεδα την ανεργία, όταν οι κυβερνώντες έβαζαν συνεχώς τεράστιους άδικους έμμεσους φόρους στα καύσιμα, στα τρόφιμα, στα προϊόντα και στις υπηρεσίες, τον ΕΝΦΙΑ κ.α.

Δεν μπορεί να ανοίγει η γη και να τους καταπίνει και ξαφνικά να ξεσηκώνονται για το Μακεδονικό. Ως να ήταν όλα καλά και να έβρισκαν μια αιτία για να κατεβούν στους δρόμους. Συγχωρήστε μας, αλλά αδυνατούμε να το κατανοήσουμε.

Ναι, πραγματικά δυσκολεύομαι, επειδή ζω κι εγώ όπως κι εκείνοι, όλη αυτή την καταστροφική λαίλαπα των μνημονίων και αρνούμαι να δεχτώ πως μια πατρίδα σαν αυτή που βάζει στο στόχαστρο της τους πολίτες και τους αντιμετωπίζει καχύποπτα ως ιθαγενείς, αξίζει όλη αυτή την υπερβολική λατρεία…

Ωστόσο, αντιλαμβανόμαστε τα όρια μας. Μια δημοσιογραφική στήλη προφανώς δεν έχει και δεν θέλει να έχει, ως στόχο της, να νουθετήσει εκείνους που ως άτομα με κρίση, έχουν διαμορφώσει τη δική τους σκέψη και λογική. Μακριά από μας τέτοιο κακό.

Τόσα χρόνια στο κουρμπέτι, αυτό τουλάχιστον το μάθαμε… Η τοποθέτηση μου εδώ, έχει την έννοια, πως θέλησα να καταθέσω την προσωπική μου άποψη πάνω στο σημερινό πολιτικό γίγνεσθαι. Επειδή, σ’ αυτήν την κοινωνία ζούμε και σαφώς, είτε το θέλουμε, είτε όχι, μας επηρεάζουν, παρόμοια γεγονότα.

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 26/1/2018 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και τη στήλη μου «Επισημάνσεις».

Κρύο, καιρός για κάστανα ψημένα στη ξυλόσομπα... Όταν μπορείς να τα απολαύσεις

Posted in Επικαιρότητα

psimena.kastana1
Χειμωνιάτικο τοπίο ξανά γύρω μας. Κρύο και αέρας πολύς. Κάπου στα πιο ορεινά χιονίζει… Κι εμείς νοσταλγήσαμε κάστανα ψημένα σε σόμπα με ξύλα, από αυτές που είχαμε κάποτε στο χωριό. Και που μερικοί έχοντας χώρο, διατηρούν ακόμα.

psimena.kastana2
Δες τα πώς γίνονται σι σιγά - σιγά... Μόνο λίγο προσοχή χρειάζονται να μην καούν και ύστερα είναι σκέτη απόλαυση για τον ουρανίσκο. "Γλύκισμα", ομορφιά ξεχωριστή. Φαντάζομαι και για σας, δεν είναι μόνο ιδέα μου…

psimena.kastana3
Βέβαια, εδώ που τα λέμε, αυτά χρειάζονται και παρέα... Ίσως και καμιά ρακή να τα συνοδεύει. Θυμάμαι σπίτι μας, αλλά και στη Στασούλα το κάναμε καμιά φορά σε μέρες χειμωνιάτικες, όπως αυτές που ζούμε τις τελευταίες μέρες.

psimena.kastana4
Κι εμείς στην Αθήνα, ούτε ξυλόσομπα έχουμε (πού να τη βάλεις στο διαμέρισμα, στην πολυκατοικία; Και πού να βρεις ξύλα για να τη ανάβεις;) ούτε και καλά κάστανα. Την προηγούμενη φορά που τα κάναμε βραστά δεν τα απολαύσαμε.

psimena.kastana5
Δεν ξέρω αν είναι θέμα τέχνης να τα διαλέγεις, εφόσον τα αγοράζεις ή θέμα τύχης, αλλά εμείς που τα πήραμε από τη κεντρική αγορά αν και μεγάλα σαν αυτά της φωτογραφίας, δεν ήταν νόστιμα, όταν τα κάναμε βραστά.

psimena.kastana6
Επίσης δεν είμαι βέβαιος αν μου κάνουν καλό στην υγεία μου, λόγω του σακχάρου που έχω, αλλά βρε παιδί μου, σαν το μαγνήτη μας ελκύουν εκείνα που κατά κάποιο τρόπο απαγορεύονται...

psimena.kastana7
Ήθελα όμως να την κάνω μια τέτοια ανάρτηση με τα ψημένα κάστανα. Σίγουρα παραπέμπουν σε χειμώνα. Και μαζί με τη ζεστή φασολάδα είναι οι πρέσβειρες μια καλώς νοούμενης χειμωνιάτικης κατάστασης...

«Στον Ιεχωβά, η Πεποίθησή μου από τα Νεανικά μου Χρόνια». Μια πολύ μεγάλη αλήθεια!

Posted in Ενθαρρυντικές Εμπειρίες

luludi6.2015

ΟΠΩΣ ΤΟ ΑΦΗΓΗΘΗΚΕ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΑΤΟΣ

Kids ekplixiΉταν το έτος 1920, ο τόπος, οι λόφοι της Αρκαδίας στην όμορφη Πελοπόννησο στην Ελλάδα. Ήμουν στο κρεβάτι, σοβαρά άρρωστος από τη φοβερή ισπανική γρίπη που σάρωνε τον κόσμο.

ΚΑΘΕ φορά που χτυπούσε η καμπάνα της εκκλησίας, καταλάβαινα ότι ανακοίνωνε το θάνατο ενός ακόμα θύματος. Μήπως θα ήμουν εγώ το επόμενο θύμα; Ευτυχώς εγώ ανέρρωσα, εκατομμύρια όμως δεν ανέρρωσαν. Μολονότι ήμουν τότε μόνο οχτώ χρονών, αυτή η τρομακτική εμπειρία παραμένει ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη μου.

Πρώτες Πνευματικές Ανησυχίες

Λίγο καιρό αργότερα, πέθανε ο παππούς μου. Μετά την κηδεία, θυμάμαι τη μητέρα μου να έρχεται και να κάθεται μαζί με την αδελφή μου και εμένα στο μπαλκόνι του σπιτιού μας. Προσπαθώντας, χωρίς αμφιβολία, να μετριάσει τη λύπη μας, είπε με απαλή φωνή: «Λοιπόν, παιδιά, όλοι μας πρέπει να γεράσουμε και να πεθάνουμε».

Παρ’ όλο που το διατύπωσε με τόση ηρεμία, τα λόγια της με προβλημάτισαν. ‘Πόσο λυπηρό! Πόσο άδικο!’ σκέφτηκα. Αλλά και οι δυο μας χαρήκαμε όταν η μητέρα πρόσθεσε: «Ωστόσο, όταν έρθει ξανά ο Κύριος θα αναστήσει τους νεκρούς, και δεν θα πεθαίνουμε πια!» Ω, πόσο παρηγορητικό ήταν αυτό!

Από τότε και ύστερα άρχισα να ενδιαφέρομαι βαθιά να ανακαλύψω πότε ακριβώς θα ερχόταν αυτός ο ευτυχισμένος καιρός. Ρώτησα πολλούς ανθρώπους, αλλά κανένας δεν μπορούσε να μου πει τίποτα, και για να λέμε την αλήθεια, κανένας δεν φαινόταν να ενδιαφέρεται καν να συζητήσει αυτό το ζήτημα.

Μια μέρα όταν ήμουν περίπου 12 χρονών, ο πατέρας μου έλαβε ένα βιβλίο από τον αδελφό του που ζούσε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είχε τον τίτλο «Η Κιθάρα του Θεού», και ήταν έκδοση της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά. Κοίταξα τον πίνακα των περιεχομένων και τα μάτια μου φωτίστηκαν από χαρά όταν είδα το κεφάλαιο «Η Επάνοδος του Κυρίου ημών». Το διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον, αλλά απογοητεύτηκα επειδή δεν αναφερόταν το έτος της επανόδου του Κυρίου. Ωστόσο, το βιβλίο έδειχνε ότι αυτή δεν ήταν πολύ μακριά.

Σύντομα άρχισα να πηγαίνω στο γυμνάσιο και απορροφήθηκα εντελώς από τις σπουδές μου. Όμως, κάπου - κάπου, ο θείος μου από την Αμερική μου έστελνε αντίτυπα της ΣΚΟΠΙΑΣ, τα οποία μου άρεσε πολύ να διαβάζω. Επίσης, κάθε Κυριακή πήγαινα στο κατηχητικό, όπου ερχόταν συχνά ο μητροπολίτης και μας μίλαγε.

Κάποια συγκεκριμένη Κυριακή, ο μητροπολίτης ήταν πολύ αναστατωμένος και είπε: «Υπάρχουν επισκέπτες που γεμίζουν την πόλη μας με αιρετικά έντυπα». Κατόπιν μας έδειξε ένα αντίτυπο της ΣΚΟΠΙΑΣ και φώναξε: «Αν κάποιος από εσάς βρει τέτοια έντυπα στο σπίτι του, να τα φέρει στην εκκλησία και εγώ θα τα κάψω».

Ο τόνος της φωνής του με ενόχλησε, αλλά ακόμα περισσότερο με ενόχλησε το εκδικητικό του πνεύμα. Γι’ αυτό δεν συμμορφώθηκα με το αίτημά του. Ωστόσο, έγραψα στο θείο μου και του ζήτησα να μη μου στέλνει πια άλλα έντυπα της Εταιρίας Σκοπιά. Εντούτοις, συνέχισα να συλλογίζομαι το ζήτημα της επανόδου του Χριστού.

Η Πνευματική Όρεξη Μεγαλώνει

Όταν έφτασαν οι καλοκαιρινές διακοπές, έβγαλα τη βαλίτσα μου για να πακετάρω τα ρούχα μου. Εκεί, στον πάτο της βαλίτσας, υπήρχαν τρία βιβλιάρια που είχαν εκδοθεί από την Εταιρία Σκοπιά. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο, ποτέ πριν δεν τα είχα προσέξει. Το ένα είχε τον τίτλο «Πού Είναι οι Νεκροί;»

‘Αυτό φαίνεται ενδιαφέρον’, σκέφτηκα. Παρ’ όλο που θυμόμουνα την προειδοποίηση του μητροπολίτη, αποφάσισα να διαβάσω τα βιβλιάρια προσεκτικά για να βρω τα λάθη που πίστευα ότι περιείχαν. Πήρα ένα μολύβι και άρχισα προσεκτικά την έρευνά μου. Προς έκπληξή μου, όλα όσα υπήρχαν στα βιβλιάρια φαίνονταν λογικά, και για κάθε δήλωση παρατίθονταν εδάφια ώστε να μπορεί ο αναγνώστης να ελέγχει τι λέει η Αγία Γραφή.

Εφόσον δεν είχαμε Αγία Γραφή, αναρωτιόμουν μήπως γινόταν λάθος εφαρμογή των εδαφίων που παρατίθονταν για να ταιριάζουν με το σκοπό των συγγραφέων. Έτσι, έγραψα στο θείο μου και του ζήτησα να μου στείλει ένα αντίτυπο ολόκληρης της Αγίας Γραφής. Εκείνος μου την έστειλε αμέσως. Τη διάβασα από την αρχή μέχρι το τέλος δυο φορές, και μολονότι υπήρχαν σε αυτήν πολλά πράγματα που δεν μπορούσα να καταλάβω, μου κίνησαν το ενδιαφέρον τα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκάλυψης. Ήθελα να κατανοήσω τα πράγματα που προφήτευαν, αλλά δεν υπήρχε κανένας γύρω μου που να μπορούσε να με βοηθήσει.

Σταμάτησα το σχολείο το 1929, και σύντομα έπειτα από αυτό, ο θείος μου που ήταν στην Αμερική μου έστειλε ξανά αντίτυπα της ΣΚΟΠΙΑΣ. Άρχισαν να μου αρέσουν όλο και περισσότερο και του ζήτησα να μου τα στέλνει τακτικά. Άρχισα επίσης να μιλάω σε άλλους αναφορικά με την ελπίδα που υπάρχει σχετικά με το μέλλον για την οποία μάθαινα από τα περιοδικά. Κατόπιν, όμως, η ζωή μου άλλαξε με συγκλονιστικό τρόπο.

Πνευματική Πρόοδος στη Βιρμανία

Οι αδελφοί της μητέρας μου είχαν μεταναστεύσει στη Βιρμανία (τώρα Μιανμάρ), και η οικογένεια αποφάσισε ότι, αν πήγαινα και εγώ μαζί τους, αυτό θα διεύρυνε τους ορίζοντές μου και θα μου άνοιγε ίσως επαγγελματικές ευκαιρίες. Η Ανατολή με γοήτευε πάντοτε, γι’ αυτό η προοπτική να πάω εκεί με ενθουσίαζε. Στη Βιρμανία, συνέχισα να λαβαίνω τη ΣΚΟΠΙΑ από το θείο μου, αλλά ποτέ δεν είχα συναντήσει προσωπικά ένα Σπουδαστή της Γραφής, όπως ονομάζονταν τότε οι Μάρτυρες του Ιεχωβά.

Κάποια μέρα συγκινήθηκα όταν είδα μια ανακοίνωση στη ΣΚΟΠΙΑ σχετικά με τα βιβλία «Φως», δυο τόμους που εξηγούσαν το Γραφικό βιβλίο της Αποκάλυψης. Επιπρόσθετα, έμαθα ότι το τμήμα της Εταιρίας Σκοπιά στην Ινδία, το οποίο βρισκόταν στη Βομβάη, φρόντιζε για τη δραστηριότητα των Σπουδαστών της Γραφής στη Βιρμανία. Τους έγραψα αμέσως για να τους παρακαλέσω να μου στείλουν τα βιβλία «Φως», καθώς επίσης να τους ζητήσω να σταλούν Σπουδαστές της Γραφής από την Ινδία για να κηρύξουν στη Βιρμανία.

Τα βιβλία έφτασαν γρήγορα με το ταχυδρομείο και περίπου μια εβδομάδα αργότερα, με επισκέφτηκαν ντόπιοι Βιρμανοί Σπουδαστές της Γραφής. Χάρηκα όταν έμαθα ότι υπήρχε ένας μικρός όμιλος από αυτούς στην πόλη που έμενα, στη Ρανγκούν (τώρα Γιανγκόν), την πρωτεύουσα της Βιρμανίας. Με προσκάλεσαν να παρακολουθώ την τακτική τάξη μελέτης τους της Αγίας Γραφής και επίσης να συμμετέχω μαζί τους στο κήρυγμα από σπίτι σε σπίτι. Στην αρχή ήμουν λιγάκι διστακτικός, αλλά σύντομα άρχισα να απολαμβάνω τη μετάδοση της Γραφικής γνώσης σε Βουδιστές, Ινδουιστές και Μουσουλμάνους, καθώς επίσης σε κατ’ όνομα Χριστιανούς.

Το τμήμα της Ινδίας έστειλε τότε στη Ρανγκούν δυο ολοχρόνιους διακόνους (σκαπανείς), τον Γιούαρτ Φράνσις και τον Ράνταλ Χόπλεϊ. Και οι δυο τους κατάγονταν από την Αγγλία αλλά υπηρετούσαν στην Ινδία αρκετά χρόνια. Με ενθάρρυναν πάρα πολύ και, το 1934, βαφτίστηκα συμβολίζοντας την αφιέρωσή μου στον Ιεχωβά.

Μια Θαρραλέα Μάρτυρας

Αργότερα το τμήμα της Ινδίας έστειλε περισσότερους σκαπανείς στη Βιρμανία. Δυο από αυτούς, ο Κλάουντ Γκούντμαν και ο Ρον Τίπιν, επισκέφτηκαν ένα σιδηροδρομικό σταθμό και μίλησαν στον Σίντνεϊ Κουτ, το σταθμάρχη. Εκείνος δέχτηκε τα βιβλία, τα διάβασε από την αρχή μέχρι το τέλος και άρχισε να γράφει στην παντρεμένη αδελφή του, την Ντέζι Ντε Σούζα, που βρισκόταν στη Μανταλέι. Και εκείνη επίσης βρήκε τα βιβλία ενδιαφέροντα και ζήτησε περισσότερα.

Η Ντέζι, η οποία ήταν δραστήρια Καθολική, ήταν άτομο που είχε μεγάλο θάρρος. Άρχισε να επισκέπτεται τους γείτονές της και να τους λέει τα πράγματα που μάθαινε. Μάλιστα, όταν την επισκέφτηκε ο ιερέας της ενορίας, ο οποίος ζήτησε να μάθει γιατί είχε σταματήσει να πηγαίνει στην εκκλησία, αυτή του έδειξε ότι η Αγία Γραφή δεν υποστήριζε τα πράγματα που δίδασκε εκείνος, όπως ήταν ο πύρινος άδης.

Τελικά, τη ρώτησε: «Έπειτα από όλα αυτά τα χρόνια που τους λέω για έναν πύρινο άδη, πώς μπορώ τώρα να τους πω ότι δεν υπάρχει τέτοιο μέρος; Κανένας δεν θα θέλει να έρθει στην εκκλησία».

«Αν είσαι έντιμος Χριστιανός», αποκρίθηκε η Ντέζι, «θα τους διδάξεις την αλήθεια, άσχετα με τις συνέπειες». Κατόπιν πρόσθεσε: «Αν δεν το κάνεις εσύ, τότε θα το κάνω εγώ!» Και το έκανε.

Ο Ντικ, η Ντέζι και οι δυο μεγαλύτερες κόρες τους βαφτίστηκαν στη Ρανγκούν τον ίδιο καιρό που βαφτίστηκα και εγώ. Τρία χρόνια αργότερα, το 1937, παντρεύτηκα τη δεύτερη κόρη τους, τη Φίλις.

Διαφυγή στην Ινδία

Οι ιαπωνικές δυνάμεις εισέβαλαν στη Βιρμανία στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, και η Ρανγκούν έπεσε στις 8 Μαρτίου 1942. Οι ξένοι πολίτες αναγκάστηκαν να καταφύγουν βιαστικά στην Ινδία. Εκατοντάδες προσπάθησαν να ξεφύγουν περνώντας μέσα από τις ζούγκλες, αλλά πολλοί πέθαναν στη διάρκεια του ταξιδιού. Εγώ τύχαινε να ξέρω προσωπικά τον αξιωματικό που ήταν υπεύθυνος για την εκκένωση, και έτσι μπόρεσα να εξασφαλίσω εισιτήρια σε ένα από τα τελευταία φορτηγά πλοία που έφευγε από τη Ρανγκούν για την Καλκούτα. Ήταν πολύ λυπηρή στιγμή για όλους μας το να αφήσουμε το σπίτι μας και τα αποκτήματά μας με τόσο βιαστικό τρόπο. Η Βιρμανία ήταν υπό ιαπωνική κατοχή από το 1942 έως το 1945.

Όταν φτάσαμε στην Ινδία τα οικονομικά μας ήταν άθλια και το να βρούμε εργασία δεν ήταν εύκολο. Αυτό κατέληξε σε δοκιμασία της πίστης. Συνάντησα ένα Βρετανό αξιωματικό, ο οποίος μου πρόσφερε μια επικερδή μη μάχιμη εργασία, αλλά αυτή περιλάμβανε το να υπηρετώ ως μέρος του στρατιωτικού μηχανισμού. Με τη βοήθεια του Ιεχωβά, μπόρεσα να απορρίψω την προσφορά και να διατηρήσω έτσι καθαρή Χριστιανική συνείδηση. (Ησαΐας 2:2-4) Αισθανθήκαμε το στοργικό χέρι του Ιεχωβά και με άλλους τρόπους επίσης.

Εγκατασταθήκαμε στο Νέο Δελχί, την πρωτεύουσα της Ινδίας, όπου ήταν σχεδόν αδύνατον να βρει κανείς σπίτι. Παρ’ όλα αυτά, βρήκαμε ένα ευρύχωρο διαμέρισμα ακριβώς στην καρδιά της πόλης. Είχε ένα μεγάλο καθιστικό με ανεξάρτητη είσοδο, και αυτό το δωμάτιο χρησιμοποιήθηκε τα επόμενα λίγα χρόνια ως η Αίθουσα Βασιλείας της Εκκλησίας Δελχί των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Ωστόσο, εξαιτίας της απαγόρευσης που είχε επιβληθεί το 1941 σε όλα τα έντυπα της Εταιρίας Σκοπιά στην Ινδία, δεν μπορούσαμε να πάρουμε Βιβλικά έντυπα.

Πώς Άρθηκε η Απαγόρευση

Μια Κυριακή του 1943, εκείνοι που παρακολουθούσαν τη λειτουργία στις εκκλησίες του Χριστιανικού κόσμου στο Δελχί πήραν ένα φυλλάδιο υπογραμμένο από 13 ιερείς διαφορετικών εκκλησιών. Αυτό περιείχε την εξής προειδοποίηση: «ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΔΕΛΧΙ ΦΥΛΑΧΤΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ». Η κατηγορία ήταν πως είχαμε τεθεί υπό απαγόρευση στην Ινδία για πολιτικούς λόγους.

Με την έγκριση του γραφείου τμήματος στη Βομβάη, αμέσως τυπώσαμε και διανείμαμε ένα φυλλάδιο που εξέθετε τον κλήρο. Εφόσον εγώ ήμουν ο προεδρεύων επίσκοπος, το όνομα και η διεύθυνσή μου τυπώθηκαν στο κάτω μέρος αυτού του φυλλαδίου, το οποίο ήταν γραμμένο σε έντονο ύφος. Σύντομα έπειτα από αυτό, όταν η αστυνομία βρήκε τη Μάργκριτ Χόφμαν και εμένα να μοιράζουμε αντίτυπα αυτού του φυλλαδίου, μας συνέλαβε και μας φυλάκισε. Εντούτοις, σύντομα αποφυλακιστήκαμε με εγγύηση.

Αργότερα, στη διάρκεια της διακονίας της, η Μάργκριτ επισκέφτηκε το σπίτι του Σερ Σριβαστάβα, ενός πολύ γνωστού υπουργού στο ινδικό υπουργικό συμβούλιο του αντιβασιλιά. Ο Σερ Σριβαστάβα τη δέχτηκε φιλόξενα, και στη διάρκεια της συζήτησης εκείνη του είπε ότι τα έντυπά μας είχαν άδικα απαγορευτεί στην Ινδία. Την ίδια μέρα η Μάργκριτ έτυχε επίσης να συναντήσει ένα μέλος του κοινοβουλίου από την επαρχία του Μαντράς. Αυτός βρισκόταν στην πόλη για να παρακολουθήσει μια συνέλευση του κοινοβουλίου. Εκείνη του ανέφερε το πόσο άδικη ήταν η απαγόρευση που είχε επιβληθεί στα έντυπά μας, και αυτός της υποσχέθηκε να φέρει αυτό το ζήτημα σε μια από τις επόμενες συνελεύσεις.

Τότε εργαζόμουν ως φυσιοθεραπευτής σε ένα τοπικό νοσοκομείο. Ο Σερ Σριβαστάβα έτυχε να τραυματιστεί και το νοσοκομείο με έστειλε να δω αν θα μπορούσε να τον βοηθήσει η φυσιοθεραπεία. Διαπίστωσα ότι ο Σερ Σριβαστάβα ήταν φιλικό άτομο και καθώς κουβεντιάζαμε του ανέφερα περιστασιακά ότι η δεσποινίδα Χόφμαν και εγώ είχαμε αποφυλακιστεί με εγγύηση. Του εξήγησα πως το γεγονός ότι τα Βιβλικά μας έντυπα είχαν απαγορευτεί για πολιτικούς λόγους οφειλόταν στην πίεση του κλήρου και ότι εμείς δεν είχαμε καμιά απολύτως σχέση με την πολιτική. Ο αντιπρόσωπος του τμήματός μας, ο Έντουιν Σκίνερ, συνέχισα, έχει υποβάλει αιτήσεις για να υπάρξει κάποια συνέντευξη στην οποία θα εξηγήσει τη θέση μας, αλλά τις απέρριψαν.

Λίγες μέρες αργότερα, ο Σερ Σριβαστάβα μου είπε: «Ο κ. Τζένκινς [ο κυβερνητικός αξιωματούχος που αντιμετώπιζε αρνητικά το έργο μας] θα συνταξιοδοτηθεί σε λίγες μέρες, και τη θέση του θα πάρει ο Σερ Φράνσις Μάντι. Πείτε στον κ. Σκίνερ να έρθει και θα τον συστήσω στον Σερ Φράνσις».

Ο Σερ Σριβαστάβα διευθέτησε να γίνει η συνάντηση όπως είχε υποσχεθεί. Στη διάρκειά της, ο Σερ Φράνσις Μάντι είπε στον αδελφό Σκίνερ: «Δεν μπορώ να σας υποσχεθώ τίποτα, αλλά θα εξετάσω το ζήτημα». Εφόσον το κοινοβούλιο επρόκειτο να αρχίσει τις εργασίες του σε λίγες μέρες, ο αδελφός Σκίνερ έμεινε για να δει ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα. Κρατώντας το λόγο του, το μέλος του κοινοβουλίου από το Μαντράς σηκώθηκε και ρώτησε: «Είναι αλήθεια ότι τα έντυπα της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά είναι απαγορευμένα για πολιτικούς λόγους;»

«Όχι, η απαγόρευση επιβλήθηκε για προληπτικούς λόγους», απάντησε ο Σερ Φράνσις Μάντι, «αλλά η κυβέρνηση έχει τώρα αποφασίσει να ανακαλέσει την απαγόρευση».

Τι συγκινητική στιγμή ήταν για εμάς όταν ακούσαμε εκείνα τα νέα! Μια εβδομάδα αργότερα το γραφείο τμήματος στη Βομβάη έλαβε μια επιστολή που επιβεβαίωνε το τέλος της απαγόρευσης.

Επιστροφή στη Σπαρασσόμενη από τον Πόλεμο Βιρμανία

Η βρετανική κυριαρχία επανήλθε στη Βιρμανία μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και δέκα Μάρτυρες επιστρέψαμε στη Ρανγκούν λίγους μήνες αργότερα. Χαρήκαμε που είδαμε ξανά τους λίγους ντόπιους Μάρτυρες που είχαν απομείνει. Η χώρα ήταν σε οικτρή κατάσταση. Οι δημόσιες υπηρεσίες, περιλαμβανομένης της εταιρίας ηλεκτρισμού και των δημόσιων μέσων μεταφοράς, βρίσκονταν εκτός λειτουργίας. Γι’ αυτό αγοράσαμε ένα τζιπ από το στρατό και το χρησιμοποιήσαμε για καλό σκοπό μεταφέροντας ανθρώπους στις συναθροίσεις που είχαμε οργανώσει λίγο μετά την επιστροφή μας.

Ένα ενδιαφερόμενο άτομο μας πρόσφερε γη και, με τη βοήθεια καλοσυνάτων ανθρώπων στην περιοχή, χτίσαμε μια αρκετά μεγάλη Αίθουσα Βασιλείας. Για την κατασκευή της χρησιμοποιήθηκαν χοντρές κολόνες από μπαμπού, ψάθινοι τοίχοι από μπαμπού και στέγη από καλάμια. Εδώ έκαναν ομιλίες, τον Απρίλιο του 1947, ο τότε πρόεδρος της Εταιρίας Σκοπιά Νάθαν Ο. Νορ και ο γραμματέας του Μίλτον Τζ. Χένσελ, στη διάρκεια της επίσκεψής τους στη Ρανγκούν. Εκείνον τον καιρό, είχαμε 19 Μάρτυρες σε όλη τη Βιρμανία. Αλλά τη δημόσια ομιλία που έκανε ο αδελφός Νορ, στο Νιου Εξέλσιορ Θίατερ, την παρακολούθησαν 287 άτομα!

Η Εγκατάστασή μας στην Αυστραλία

Στις 4 Ιανουαρίου 1948, παρασχέθηκε στη Βιρμανία ανεξαρτησία από τη Μεγάλη Βρετανία, και οι περισσότεροι Ευρωπαίοι θεώρησαν ότι θα ήταν καλύτερο να φύγουν από τη χώρα. Αφού σκεφτήκαμε το ζήτημα με προσευχή, η Φίλις και εγώ αποφασίσαμε να πάρουμε την κόρη μας και να μεταναστεύσουμε στην Αυστραλία. Εγκατασταθήκαμε στο Περθ, την πρωτεύουσα του δυτικού τμήματος της Αυστραλίας.

Το να φύγουμε από τη Βιρμανία ξανά, και αυτή τη φορά για πάντα, ήταν πολύ λυπηρή στιγμή για εμάς. Πότε - πότε, μαθαίναμε νέα από τα αγαπητά μας πρόσωπα που έμεναν εκεί και ήμασταν χαρούμενοι που ξέραμε ότι το έργο της Βασιλείας προόδευε σταθερά σε εκείνη τη χώρα.

Αρχίζοντας από το 1978, και επί τέσσερα χρόνια, είχαμε τη χαρά να υπηρετούμε όλες τις ελληνόφωνες εκκλησίες στις μεγαλύτερες πόλεις της Αυστραλίας. Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να ταξιδεύουμε πολύ, εφόσον η απόσταση από τη δυτική ακτή μέχρι την ανατολική ακτή αυτής της μεγάλης χώρας είναι πάνω από 4.200 χιλιόμετρα. Έπειτα από λίγο καιρό, το κλίμα, το οποίο διαφέρει αρκετά από τη μια πολιτεία στην άλλη, συνέβαλε στην εξασθένηση της υγείας μας. Έτσι, εγκατασταθήκαμε ξανά στο Περθ, όπου συνεχίζω να υπηρετώ ως πρεσβύτερος σε μια από τις 44 εκκλησίες της πόλης.

Με το πέρασμα των ετών, η όρασή μου έχει ελαττωθεί και μου είναι δύσκολο να διαβάζω. Ωστόσο, παρά τα προβλήματα υγείας που έχουμε, η καρδιά μας είναι ακόμα νέα. Περιμένουμε και οι δυο με πεποίθηση την ευτυχισμένη μέρα που όλοι όσοι φοβούνται τον Ιεχωβά θα δουν τον ήλιο της εύνοιάς του να ‘ανατέλλει, με θεραπεία στα φτερά του και εμείς θα προχωράμε και θα χτυπάμε το έδαφος με τα πόδια μας σαν θρεμμένα μοσχάρια’. —Μαλαχίας 4:2, ΜΝΚ.

[Υποσημειώσεις]

Στις 13 Δεκεμβρίου 1992, ενώ ολοκληρωνόταν αυτή η βιογραφία, ο αδελφός Τσάτος κοιμήθηκε στο θάνατο.

  • Αναδημοσίευση από τη ΣΚΟΠΙΑ 1/8/1993

Σας άρεσε ο γάμος των παιδιών του Κώστα Γκάσιαλη, στη Χαβάη; Ιδού, μια μικρή συνέχεια...

Posted in Επικαιρότητα

zevgari1
Το ζευγάρι με εμφανή τη συγκίνηση της στιγμής στο γάμο τους... Ήταν εκεί σε μια διευθέτηση και ευλογία του Ιεχωβά. Δείτε πόσο προσεκτικά, παρακολουθούν τον ομιλητή...

zevgari2
Οι αδελφοί, συγγενείς και φίλοι, καλεσμένοι στο γάμο, προσέρχονται στο χώρο που είχαν νοικιάσει. Απλό, όμορφο και όχι πολύ μακριά από το κέντρο. Σίγουρα βέβαια χρειαζόσουν μέσον για να πας.

zevgari3
Προσεγμένοι στο ντύσιμο τους, όλοι... Πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς. Ήξεραν γιατί ήταν εκεί και είχαν προετοιμαστεί κατάλληλα. Να μια ακόμα ξεχωριστή ομορφιά ανάμεσα στην αδελφότητα μας, παγκόσμια.

zevgari4
Στους εσωτερικούς χώρους του συγκροτήματος, στρώθηκαν τα τραπέζια του γάμου. Εκεί έφαγαν και εκεί γλέντησαν, όταν ολοκληρώθηκε η τελετή... Παρατηρούμε πόσο προσεκτικά είναι όλα φροντισμένοι...

zevgari5
Όπως είναι λογικό ο γαμπρός έσυρε πρώτος το χορό... Με σκέρτσο και ελληνικό μπρίο, όπως φαίνεται και στη φωτογραφία. Η νύφη γελάει. Ξέρει καλά τον αγαπημένο της και μοιράζεται μαζί του τη χαρά του. Ανθρώπινα!

zevgari6
Κι αν ήταν λίγοι οι Έλληνες εκεί, έκαναν αισθητή την παρουσία τους, τουλάχιστον στο χορό. Η αλήθεια είναι ότι ο Ζορμπάς τα έχει κάνει παγκόσμια γνωστά, αυτά. Έτσι όλοι χειροκροτούσαν την προσπάθεια...

zevgari7
Είναι που κάποια στιγμή νιώθεις την ανάγκη να σηκωθείς και να χορέψεις μαζί με όλους τους παρόντες σε ρυθμούς γνώριμους. Αλλά ακόμα και οι ντόπιοι ήταν κοντά για να μοιραστούν τη χαρά τους και το κέφι τους.

zevgari8
Κλείνουμε αυτό το σημείωμα με το κλασικό μέρος, όπου το ζευγάρι κόβει τη γαμήλια τούρτα... Το βλέπετε στα χέρια τους. Ακολουθούν αυτή την ομορφιά για να μοιράσουν, αφού φάνε οι ίδιοι σε όλους τους παρευρισκόμενους, τα κομμάτια της.

Πάμε στη Χαβάη να δούμε ένα πολύ διαφορετικό γάμο, αυτόν του γιου του Κώστα Γκάσιαλη

Posted in Επικαιρότητα

gamos.xavai1.210118
Χθες ο αδελφός Κώστας Γκάσιαλης πάντρεψε το γιό του στη μακρινή Χαβάη, τον τόπο καταγωγής της γυναίκας που διάλεξε εκείνος για να ενώσει μαζί της, την υπόλοιπη ζωή του... Και, εντάξει, μπορεί γεωγραφικά η Χαβάη να είναι στην άλλη άκρη του κόσμου, αλλά μέσα από το διαδίκτυο είναι... δίπλα μας.

gamos.xavai2.210118
Ας δούμε λοιπόν έναν γάμο, πολύ διαφορετικό από ότι έχουμε συνηθίσει εδώ στη χώρα μας... Από το ντύσιμο τους αντιλαμβανόμαστε ότι εκεί είναι καλοκαίρι, αυτή την εποχή. Μην κοιτάτε που εμείς εδώ έχουμε παγωνιά, κρύο και χειμώνα... Η τελετή γίνεται έξω. Μια μικροφωνική εγκατάσταση, βοηθάει να ακούγεται ο ομιλητής...

gamos.xavai3.210118
Και δείτε πόσο όμορφα είναι όλα σχεδιασμένα! Εμείς… μείναμε από την τάξη και τον τρόπο που οι αδελφοί μας εκεί, είχαν διευθετήσει την κάθε λεπτομέρεια... Και τι όμορφο το περιβάλλον! Αλλά ‘όπως έλεγε και ο Κώστα, όλα εκεί είναι όπως ακριβώς φαίνονται. Οι άνθρωποι είναι απλοί, χαμογελαστοί, πολύ συνεργάσιμοι...

gamos.xavai4.210118
Δείτε ένα άλλο πλάνο... Μια φωτογραφία τραβηγμένη πίσω από τον ομιλητή, εξουσιοδοτημένο από την Πολιτεία, για τον γάμο, πρεσβύτερο. Λίγοι άνθρωποι παρόντες, επιλεγμένοι, αλλά όλα φαντάζουν υπέροχα κάτω από τον καλοκαιρινό ουρανό της Χαβάης. Έξω στο γκαζόν, μια ομορφιά ανεπανάληπτη.

gamos.xavai5.210118
Η απλότητα και η ομορφιά σε πρώτο πλάνο... Οι πρώτες φωτογραφίες επικεντρώνονται στον γάμο. Αλλά επειδή έχουμε πάρα πολλές φωτογραφίες από το γάμο, θα επανέλθουμε. Αξίζει πραγματικά… Επειδή μας αρέσει να μοιραζόμαστε τη χαρά των φίλων και να κάνουμε μικρότερο και πιο όμορφο τον κόσμο.

gamos.xavai6.210118
Ο Κώστας και η σύζυγός του... Πέρα από το γεγονός ότι ό ίδιος χειρίζεται πολύ καλά τη φωτογραφική του μηχανή και οι περισσότερες φωτογραφίες που θα δείτε εδώ έχουν τραβηχτεί από τον ίδιο, κάποια στιγμή είναι ανάγκη να βγει κι αυτός στη σκηνή. Είναι οι γονείς που χαίρονται την πιο όμορφη στιγμή, στη ζωή του γιου τους.

gamos.xavai7.210118
Μια λεπτομέρεια στο τραπέζι όπου οι καλεσμένοι μπορούσαν να αφήσουν τις ευχές τους.. Δείτε με πόση προσοχή είναι επιμελημένο το καθετί. Το παρελθόν και το σήμερα, δεμένο υπέροχα! Μου αρέσει πάρα πολύ, η παλιά γραφομηχανή και η φωτογραφική μηχανή της εποχής...Και παντού λουλούδια... Αυτή είναι η Χαβάη!

gamos.xavai8.210118
Να κλείσουμε το σημερινό σημείωμα με ένα μακρινό πλάνο του σημείου που έγινε ο γάμος των παιδιών του Κώστα. Πολύ όμορφη η επιλογή του χώρου. Χαρακτηριστικό η απλότητα και η ομορφιά... Ευχαριστούμε Κώστα. Μας ταξίδεψες... Να ζήσουν οι νεόνυμφοι και να έχουν τις ευλογίες του Ιεχωβά!

Χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά το καλοκαίρι και κάθε εποχή είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί του το πρωινό...

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που εκείνη την εποχή ήταν στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να έτσι. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το Κυβερνών Σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Θα ωφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ, δείτε το πρόγραμμα του Ιανουαρίου 2018... Σχεδόν δυο ώρες πρόγραμμα!

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA