Εικόνες όμορφες από το χιονισμένο Βανκούβερ. Δεν υπάρχουν πια, αλλά αξίζει να τις δούμε

Posted in Επικαιρότητα

xionismeno.vnacuver1
Πόσο κρατάει το χιόνι; Όχι πολύ. Μια - δυο μέρες και μετά λιώνει και χάνεται. Και αυτό ακριβώς είναι που το κάνει πολύ όμορφο στα μάτια όλων και όχι μόνο των παιδιών... Θυμάστε ότι πρόσφατα σας είχαμε δώσει εικόνες από το χιονισμένο Βανκούβερ του Καναδά;

xionismeno.vnacuver2
Ας το ξαναθυμηθούμε λοιπόν, πατώντας ΕΔΩ. Τις φωτογραφίες μας τις είχε στείλει ο γιος της Σούλας, ο Κώστας. Λίγο μετά, πήραμε αυτές που βλέπετε σήμερα. Παρμένες από τη σύζυγο του, Άννυ... Δεν είναι φανταστικές; Και δεν σας περνά η ιδέα πως θα θέλατε κι εσείς να είστε εκεί;

xionismeno.vnacuver3
Ασφαλώς! Εμείς τουλάχιστον την κάναμε αυτή τη σκέψη... Επειδή όλη αυτή η ομορφιά δεν κρατάει και πολύ. Λίγη βροχή, λίγη αλλαγή στη θερμοκρασία και τα χιόνια λιώνουν. Κι όλα ξαναγυρνάνε εκεί που ήταν και είναι πάντα. Στην καθημερινότητα.

xionismeno.vnacuver4
Αλλά μας αρέσουν πολύ, όλα αυτά τα χιονισμένα τοπία... Και είναι ωραία να ξεκινάς έτσι τη χρονιά σου. Έστω και με όνειρα μακρινά, αφού ο Καναδάς είναι στην άλλη πλευρά του πλανήτη και θέλεις 14 ώρες με το αεροπλάνο για να πας. Αξίζει όμως τον κόπο, δεν νομίζετε;

xionismeno.vnacuver5
Οπωσδήποτε αξίζει! Κι εμείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ το κάνουμε συχνά μέσα από τις φωτογραφίες. Μερικοί φίλοι μας λένε ότι τους ξεσηκώνουμε σε μια εποχή που λόγω καραντίνας δεν μπορούν να μετακινηθούν και να πάνε, όπου θα ήθελε η ψυχή τους. Ίσως και να έχουν δίκιο.

xionismeno.vnacuver6
Από την άλλη όμως μεριά, δείτε τη δική μας άποψη που λέει, ότι αν δεν τα κάναμε κι αυτά τα φανταστικά ταξίδια θα περνούσαμε δραματικά την καραντίνα και τον αποκλεισμό. Το πνεύμα μας η καρδιά μας, λαχταρά να αλλάξει περιβάλλον, να δει κι άλλους ανθρώπους. Να ζήσει!

Ας είναι λουλουδιασμένη η πρώτη ανάρτηση για τη νέα χρόνια 2021 που μπήκε στη ζωή μας

Posted in Επικαιρότητα

triantafilo1.andros281220
Όχι, δεν θα δείτε από εμάς ευχές στο ξεκίνημα μιας νέας χρονιάς. Είναι εντελώς υποκριτικές ή από συνήθειο, άρα δεν έχουν κανένα νόημα και επιπλέον δεν είναι στο χέρι μας να τις υλοποιήσουμε… Εκπαιδευμένοι λοιπόν στην αλήθεια και παρέα με αυτήν, θα προσπαθήσουμε να σας δώσουμε μια σειρά από λουλούδια. Όπως αυτό το τριαντάφυλλο από την Άνδρο, αμέσως μετά τη βροχή.

avli5.151220
Ή αυτή την κίτρινη μαργαρίτα από το μπαλκόνι μας που έχει "τραβήξει" η Σούλα… Όμορφες, μικρές, αληθινές στιγμές που αξίζει να ζούμε. Τα λουλούδια δίνουν χαρά στους ανθρώπους. Γεμίζουν συναισθήματα και αν το καλοσκεφτείς, δεν είναι καθόλου συμπτωματικό και τυχαίο που έχουμε στη διάθεση μας μια τεράστια ποικιλία.

triantafilo2.andros281220
Η φίλη μας Ευαγγελία από την Άνδρο, μετά τη βροχή, ήρθε κοντά στην τριανταφυλλιά και κατάγραψε λεπτομέρειες από το λουλούδι… Οι σταγόνες της είναι εμφανείς. Έτσι δεν είναι; Τι βλέπετε; Τις βλέπετε, είμαι βέβαιος! Κρατήστε όλη αυτή την ομορφιά σήμερα. Αυτή είναι η αλήθεια της ζωής και όχι οι ευχές που κάποιοι επιλέγουν να κάνουν σήμερα.

luludi.261220
Αυτό το υπέροχο λουλούδι, έτσι το λέμε στην Κρήτη, το εντόπισε η Σούλα, όταν πήγαμε στο Σκαραμαγκά (είδατε ήδη ένα πρώτο δημοσίευμα, σας το υπενθυμίζουμε ΕΔΩ). Την ώρα που εγώ είχα πάει μέσα στις εγκαταστάσεις του παλιού οικοτροφείου, εγκαταλειμμένου πια στην τύχη του και την καταστροφή, εκείνη «κράτησε» στο φακό του κινητού της, αυτή τη φωτογραφία.

giasemi.spitiu
Κι ένα γιασεμί, επίσης από το μπαλκόνι μας… Έτσι όμορφη θέλαμε να είναι η πρώτη ανάρτηση μας στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ για το 2021! Μακάρι να μπορούσαμε να σας κάνουμε να νιώσετε και να αισθανθείτε το άρωμα τους. Απλά πράγματα χρειαζόμαστε για να είμαστε καλύτερα. Και τα χρειαζόμαστε όσο τίποτα άλλο, αυτούς τους δύσκολους καιρούς.

Αναμνήσεις που μας ακολουθούν τη χρονιά που έρχεται, το 2021! Επιστροφή στο παρελθόν

Posted in Τα δικά μου

skaramagas1.261220
Έψαχνα να βρω κάτι ωραίο, για να κλείσω τις αναρτήσεις μου για το 2020. Κάτι που να φέρει λίγη αισιοδοξία μιας και πολύ "μαυρίλα" μας έφερε η χρονιά αυτή. Όχι δηλαδή πως το 2021 που έρχεται υπόσχεται κάτι, αλλά ας είμαστε αισιόδοξοι. Το χρειαζόμαστε, το έχουμε όσο τίποτα άλλο, ανάγκη.

skaramagas2.261220
Θα σας προετοιμάσουμε για δυο αναρτήσεις που σχεδιάζουμε να κάνουμε, αν όλα πάνε καλά, το 2021 και αφορούν ένα κομμάτι της ζωής μας, της πρώτης μας επαφής με την Αθήνα, καθώς ήρθα 15 χρονών παιδί από το χωριό μου, με όλη την αθωότητα αυτής τη ηλικίας. Αναμνήσεις τρυφερές και σκληρές συνάμα…

skaramagas3.261220
Όλες οι φωτογραφίες που βλέπετε σήμερα είναι από τον Σκαραμαγκά… Και η ιστορία, μας πάει πίσω στο 1975! Κι εγώ μόλις είχα «μείνει» στην τρίτη τάξη του Γυμνασίου Καστελίου. Δεν ήμουν ο καλός μαθητής, ούτε όμως και άξιζα να απορριφθώ και να μείνω στην ίδια τάξη. Ο μικρόκοσμος του χωριού με έπνιγε, ένιωθα ντροπή για την αποτυχία μου και ήθελα να φύγω. Όσο πιο μακριά γινόταν.

skaramagas4.261220
Ο Σκαραμαγκάς φάνηκε ως η λύση… Δούλευε εκεί ένας χωριανός μου, ούτε που θυμάμαι πια το όνομα του. Μας έλεγε, ότι αν πηγαίναμε να σπουδάσουμε στη σχολή μαθητείας του ΟΑΕΔ θα γινόμασταν… ναυπηγοί. Εκ των υστέρων διαπιστώσαμε δυο πράγματα: Το πρώτο ήταν ο ίδιος δεν είχε δουλέψει ποτέ στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, τότε ιδιοκτησίας Νιάρχου, αφού ήταν φύλακας στο γήπεδο των Ναυπηγείων.

skaramagas5.261220
Το δεύτερο, είχε να κάνει με μας… Όσους δηλαδή πήγαμε. Και ήμασταν κάμποσοι από το χωριό… Το μόνο που θα μπορούσες να μάθεις ήταν η τέχνη της ηλεκτροσυγκόλλησης, της οξυγονοκόλλησης, της ελασματουργείας ή της σωληνουργείας. Δεν υποτιμώ καμιά εργασία. Όχι, απλά εγώ άλλα ζητούσα. Αυτά που μου είχαν υποσχεθεί. Και δεν τα έβρισκα. Είχα παγιδευτεί.

skaramagas6.261220
Ήταν αδύνατον να επιστρέψω στο χωριό μου με τη στάμπα της "αποτυχίας". Για όλα αυτά όμως θα σας γράψω σε λίγο… Οι αναμνήσεις ξύπνησαν καθώς επισκέφτηκα έναν τόπο, το οικοτροφείο, όπου έζησα πριν από 45 χρόνια με καμιά 150ριά παιδιά από όλη την Ελλάδα. Τα βήματα μας, επέστρεψαν μισό αιώνα, σχεδόν, πίσω. Κι αξίζει να το δούμε λίγο.

Πριν ο ήλιος δύσει στην Αναστασιά των Σερρών. Έτσι, καθώς οδεύουμε στο τέλος του 2020

Posted in Επικαιρότητα

pefka.srron1
Παρακολουθούμε την επικαιρότητα. Με τον ίδιο τρόπο που το κάνετε κι εσείς. Και ζούμε την κάθε στιγμή, όπως ακριβώς κι εσείς... Να, ας πούμε, ακολουθήσαμε στο χθεσινό απογευματινό του περπάτημα, τον φίλο μας Ηλία από την Αναστασιά Σερρών. Δυο χιλιόμετρα έκανε να πάει κι άλλα τόσα να γυρίσει.

pefka.srron2
Η περιοχή ονομάζεται Πεύκα και από τις φωτογραφίες διαπιστώνουμε ότι δεν πήρε άδικα το όνομα της. Έχει όντως πολλά πεύκα, εκεί. Το σημαντικό όμως δεν είναι αυτό. Ο Ηλίας πέτυχε την καλύτερη ώρα. Λίγο πριν γύρει στη δύση του ο ήλιος, τότε που όλη η φύση χρυσίζει και το δειλινό είναι μοναδικό!

pefka.srron3
Μου είχε "μιλήσει" στο messenger, ότι σχεδίαζε να το κάνει. Όχι ακριβώς αυτό... Ήθελε να ανέβει με τη μηχανή του στο βουνό. Δεν τα κατάφερε όμως, οπότε είπε να μην πάει χαμένος ο χρόνος του και περπάτησε ώς τα Πεύκα. Και όπως μας είχε υποσχεθεί, έστειλε τις φωτογραφίες αυτές.

pefka4
Και τον ευχαριστούμε γιατί χάρη σ' αυτόν μπορέσαμε και... βγήκαμε από την καραντίνα του σπιτιού μας. Και είδαμε την ομορφιά της ώρας, αυτή τη σπάνια πανέμορφη στιγμή. Έκανε καλό και στον εαυτό του, την υγεία του και σε σε όλους εμάς που απολαμβάνουμε τέτοια όμορφα στιγμιότυπα.

pefka.srron5
Κάπως έτσι φαίνεται το χωριό του, η Αναστασιά, από αυτή την περιοχή που πήγε περπατώντας. Κι ένας φορυφορτωμένος ουρανός από σύννεφα που κουβαλούν τη βροχή που έρχεται προειδοποιεί ότι πρέπει να επιστρέψει. Να προλάβει να μπει σπίτι του. Γιατί τέτοιες δυνατές βροχές, ποτέ δεν ξέρεις τι επιφυλάσσουν.

Επιστροφή στη Νορβηγία μέσα από τα μάτια φίλων μας! Υπέροχα τοπία από τη βόρεια Ευρώπη

Posted in Επικαιρότητα

norvigia1.271220
Για τη Νορβηγία στα βόρεια της Ευρώπης, έχουμε ξαναγράψει στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ (δείτε ΕΔΩ) κι απ’ ότι φαίνεται θα επανέλθουμε αρκετές φορές, αφού έχουν εργαστεί για μας φίλοι που βρέθηκαν εκεί, τους προηγούμενους μήνες… Πήραν περισσότερες από 350 φωτογραφίες σε υψηλή ανάλυση και έτσι έχουμε πολύ υλικό στην καβάτζα μας.

norvigia2.271220
Με το αυτοκίνητο τους διέσχισαν τη χώρα και πήγαν ειδικά για μας, πράγμα το εκτιμούμε πολύ, σε μέρη πολύ όμορφα που θα έχουμε την ευκαιρία τμηματικά και κατά καιρούς, να τα δούμε. Εξάλλου, όπως θα έχετε παρατηρήσει, αν είσαστε τακτικοί αναγνώστες μας, δεν κάνουμε συνεχόμενα δημοσιεύματα για το ίδιο θέμα.

norvigia3.271220
Μας αρέσει να λειτουργούμε με τη λογική του πολυσυλλεκτικού site. Και να καταγράφουμε τη ζωή με τη μορφή του Blog, όπως ακριβώς τη ζούμε ή την φανταζόμαστε ή την ονειρευόμαστε, την κάθε στιγμή. Δεν είναι λοιπόν δύσκολο μια τέτοια απίθανη παραλία, να τη δούμε στην πανέμορφη και ξεχωριστή Νορβηγία.

norvigia4.271220
Όλες αυτές οι φωτογραφίες είναι σε πολύ υψηλή ανάλυση, ίσως επειδή όσοι δεν γνωρίζουν πώς λειτουργεί το διαδίκτυο, νομίζουν ότι τα πράγματα είναι όπως στην τυπογραφία. Εκεί όντως υπάρχει η ανάγκη για υψηλές αναλύσεις. Για να δείτε αυτές τις φωτογραφίες που συνοδεύουν το κομμάτι χρειάστηκε να τι μικρύνω στο 15% μόλις!

norvigia5.271220
Τοπία λοιπόν από τη Νορβηγία! Και είναι ωραίο να ταξιδεύουμε με το μυαλό σε μια εποχή που, λόγω κορονοϊού Covid-19, δεν μπορούμε να βγούμε έξω από το σπίτι μας. Βάζοντας εδώ, όλο αυτό το υπέροχο φωτογραφικό υλικό, ελπίζουμε να σας παρασύρουμε κι εσάς σ’ αυτό το ωραίο ταξίδι.

norvigia6.271220
Πανέμορφα μέρη και τόσο διαφορετικά από την Μεσόγειο, νότια της Ευρώπης, τον τόπο που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε εμείς. Θα συνεχίσουμε λοιπόν… Κι αφού λείπει η βοήθεια από πληροφορίες σε σχέση με τόπους που δείχνουν οι φωτογραφίες, θα συνεχίσουμε να τα συνοδεύουμε με τις δικές μας σκέψεις.

Το είπαν και έγινε! Χάλασε ο καιρός... Στην Αθήνα άρχισε να βρέχει, από χθες το απόγευμα...

Posted in Επικαιρότητα

vurkoti14
Χειμώνας λοιπόν κι εδώ... Κι έγινε, έτσι ακριβώς, όπως το είχαν προβλέψει οι μετεωρολόγοι στα έκτακτα δελτία... Όχι πως μας χαλάει όλο αυτό. Αφού μας... ξεσήκωσε το Βανκούβερ με τα χιόνια του στη χθεσινή μας ανάρτηση, εδώ, στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ...

vurkoti15
Με πιο ήπιες καταστάσεις και με κάποιες φωτογραφίες από τη Βουρκωτή της Άνδρου που μας είχαν ξεμείνει από την προηγούμενη ανάρτηση μας (δείτε ΕΔΩ) σας πάμε σήμερα... Όμορφα τοπία, χειμωνιάτικα. Από τον Δεκέμβρη που σε τρεις μέρες μας αποχαιρετά.

vurkoti16
Εκεί όπου η πυκνή ομίχλη δεν αφήνει να προχωρήσει η ματιά... Ένα όμορφο, διαφορετικό στιγμιότυπο από αυτά που δεν συναντάς συχνά ή και καθόλου στην πόλη. Αν δείτε προσεκτικά, πέρα από το λευκό της ομίχλης υπάρχει η ζωή, η κίνηση, οι άνθρωποι...

vurkoti17
Μας αρέσει όλο αυτό το σκηνικό. Μικρά χωμάτινα μονοπάτια που δυστυχώς τείνουν να κλείσουν, αφού σπανίζουν πια οι άνθρωποι που κάποτε τα περπατούσαν, επειδή δεν είχαν άλλη επιλογή για να πάνε στις δουλειές τους. Στην Άνδρο θα τα δεις όλα αυτά, σε μεγάλη αφθονία.

vurkoti18
Αυτή η άγρια ομορφιά είναι που μας αρέσει στο νησί. Είναι η ίδια η φύση, αυθεντική και χωρίς φτιασιδώματα. Και οι άνθρωποι της είναι επίσης καθαροί. Είναι αυτό ακριβώς που σου δείχνουν. Όχι άλλα μπροστά κι άλλα πίσω. Τόσο απλά, τόσο όμορφα.

vurkoti19
Τις κρατάμε φυλακτό αυτές τις μοναδικές εικόνες. Άλλωστε δεν τις βλέπεις και κάθε μέρα... Έτσι δεν είναι; Το αντίθετο μάλιστα. Χρειάζεται να υπάρχει η αφορμή και η αιτία. Αχ βρε Λεωνίδα! Μας ταξίδεψες πάλι στο όμορφο νησί σου, την Άνδρο...

Εδώ ο καιρός "κρατάει" ακόμα με ηλιοφάνεια. Στον Βανκούβερ του Καναδά όμως, χιόνισε

Posted in Επικαιρότητα

vancuver1.251220
Εικόνες από το Βανκούβερ του Καναδά, προχθεσινές με το χιόνι να έχει καλύψει την πόλη. Και μπόλικο. Το χέρι του Κώστα, του γιού της Σούλας, είναι ο δείκτης πάνω στον ουρανό του αυτοκινήτου. Δέκα πόντους και, μας φαίνεται με την πρώτη ματιά.

vancuver2.251220
Νάτο κι εδώ. Αρκετό για να παίξεις χιονοπόλεμο, αλλά και να διασκεδάσεις σαν παιδί, ακόμα κι αν δεν είσαι πια παιδί... Και θερμοκρασίες χαμηλές που δεν τις καταλαβαίνεις, αφού τα σπίτια εκεί, όλα έχουν κεντρική θέρμανση παντού. Έτσι, εκ του ασφαλούς μπορείς να παίξεις με το χιόνι.

vancuver3.251220
Μια πιο πανοραμική φωτογραφία από ψηλά... Χιονισμένες στέγες και δέντρα στο βάθος. Όμορφες εικόνες που μας ξεσηκώνουν. Πάντα μας άρεσαν τα χιόνια, αν κι στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Αθήνα, δεν τα βλέπεις και τόσο συχνά. Κάνουν τη ζωή πιο απλή, πιο ανθρώπινη.

vancuver4.251220
Έξω από τα σπίτι τα παρκαρισμένα Ι.Χ. δοκιμάζονται κι αυτά από το βάρος του χιονιού. Δεν είναι πάρα πολύ, όπως βλέπετε. Αρκετό όμως για να ξεσηκώσει καρδιές, να αναστατώσει το μυαλό και τη σκέψη. Μας τις έστειλαν χθες με WhatsApp και τους ευχαριστούμε.

vancuver5.251220
Ναι, μας αρέσουν πολύ τα χιονισμένα τοπία. Και όποτε είχαμε τη δυνατότητα να τα ζήσoυμε, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή. Δείτε άλλη μια όμορφη όψη της πόλης  του Βανκούβερ που ζουν τα παιδιά της Σούλας. Υπέροχο μέρος και λίγο πιο ανθρώπινο από το μέρος που ζούμε εμείς.

vancuver6.251220
Κλείνουμε μ' αυτή την ξεχωριστή ομορφιά. Το χιόνι στρωμένο, όχι πολύ μεγάλη ποσότητα, αλλά τόσο όσο χρειάζεται για να μας παρασύρει και να ταξιδέψουμε. Αν διακρίνουμε από το φως της λάμπας πρέπει να χιονίζει ακόμα την ώρα που πάρθηκε η φωτογραφία. Φανταστικά!

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Τελικά είναι μεγάλη υπόθεση η υπομονή… Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Επιτέλους! Άπό τις 24/10/2020 είμαι και επίσημα συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! Και τώρα έχω τη δυνατότητα πια, να μπαλώσω ένα σωρό τρύπες που δημιουργήθηκαν τους ατέλειωτους μήνες της προσμονής. Όλα αυτά ήταν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς εφημερίδες. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA