Βόλτα, με τη φαντασία μας, στο νησί Βανκούβερ του Καναδά

Καθώς πασχίζω καθημερινά, με αγάπη, να σας έχω κάτι ξεχωριστό και αν είναι δυνατόν όμορφο, μέσα σε έναν άσχημο και επικίνδυνο κόσμο, για να το μοιραστώ μαζί σας, θυμήθηκα αυτές τις φωτογραφίες που είναι κάμποσο «παρκαρισμένες» στην επιφάνεια της οθόνης του υπολογιστή μου, περιμένοντας μια κατάλληλη ώρα, προκειμένου να δημοσιευτούν. Και να, που ήρθε αυτή η ώρα. Δείτε ΕΔΩ για να σας θυμίσω από πού… ξέμειναν.

Ο Καναδάς είναι μια αχανής χώρα… Και αν και θα ήθελα πολύ να τον περπατήσω, από τη μια άκρη ως την άλλη, ξέρω πως σ’ αυτό το σύστημα είναι μάλλον αδύνατον, γι’ αυτό το αφήνω γι’ αργότερα. Προς το παρόν, περιορίζομαι σ’ αυτές τις ομορφιές που βρίσκονται από τη μεριά του Ειρηνικού Ωκεανού. Κι είναι ο ουρανός και η θάλασσα, τα χρώματα που σε ξεσηκώνουν και σου δημιουργούν θαυμάσιες εικόνες.

Μερικές φορές, δεν αφήνουμε τον ορίζοντα της σκέψης μας και του μυαλό μας ν’ ανοίξει και να δει τη μεγάλη εικόνα. Και ναι, είναι πολύ όμορφη η Ελλάδα, αλλά το ίδιο όμορφος είναι όλος ο κόσμος, επειδή ο κατασκευαστής και δημιουργός είναι ο ίδιος. Και είναι αμερόληπτος και ευθύς. Όλοι οι άνθρωποι θέλει να έχουν και να γεύονται με τις αισθήσεις τους, υπέροχα πράγματα. Δείτε εδώ τον Ειρηνικό Ωκεανό. Πόσες φορές τον έχετε δει στη ζωή σας;
Μπλέ κάρθαμος, ο ουρανόχρωμος, από τη Ζάκυνθο…

Τις φωτογραφίες τις είδαμε στην Ομάδα “GreekFlora”, τραβηγμένες από τη διαδικτυακή μας φίλη, Julia Crummay, στη Ζάκυνθο, όπου και μένει. Το φυτό ονομάζεται κάρθαμος και, όπως διαβάζουμε, καλλιεργήθηκε αρχικά για τα άνθη του που χρησιμοποιήθηκαν στην κατασκευή κόκκινων, κίτρινων και μπλε χρωμάτων για ρούχα, αλλά και για την προετοιμασία τροφίμων.

Η επιστημονική του ονομασία είναι Carthamus caeruleus /Συνώνυμα: Carduncellus caeruleus (Blue thistle). Ψάχνοντας για αυτό, μάθαμε ότι τώρα καλλιεργείται κυρίως για το λάδι των σπόρων του, το οποίο χρησιμοποιείται για τρόφιμα και άλλους βιομηχανικούς σκοπούς. Όσο το ψάχνω, τόσο μ’ αρέσει να μαθαίνω πράγματα για τα αγριολούλουδα.

Πρόκειται για ένα πολυετές και αγκαθωτό φυτό, ύψους έως 80 cm. Έχει ένα στέλεχος όρθιο, συνήθως μη διακλαδισμένο, κυλινδρικό, αλλά με παράλληλες και στενές αυλακώσεις, κιτρινωπό, καλυμμένο με αραχνοειδείς τρίχες. Η χρήση λουλουδιών (πέταλα) στο τσάι και άλλες παρασκευές τροφίμων είναι ασφαλής και έχει ευεργετικές ιδιότητες.
Ένα χωράφι με ελιές, σπαρμένο με κουκιά και βίκο…

Τις φωτογραφίες τις είδαμε στην Ομάδα “Οι Φίλοι της Ελιάς”. Είναι φωτογραφίες του διαδικτυακού μας φίλου, Τριαντάφυλλου Μπαλάφα, ίσως από τα Στύρα της Εύβοιας που είναι και ο τόπος καταγωγής του. Ίσως για πολλούς αναγνώστες μας, να φαίνεται περίεργη και παράξενη όλη αυτή η σύνθεση. Αλλά δεν είναι. Το έκανε και ο πατέρας μου.

Η μνήμη μου με πάει, μισό αιώνα πίσω, τότε που ως παιδί τον βοηθούσα στα χωράφια μας. Έβλεπα τι έκανε και… μάθαινα, άσχετα που ήρθαν έτσι τα πράγματα, ώστε δεν ασχολήθηκα ποτέ μ’ αυτά τα πράγματα. Ήταν όμως εποχές όμορφες και ίσως αν ξέραμε πώς οι γονείς μας έκαναν κουμάντο στα χωράφια τους, θα ήταν ωραίο να ζούμε από αυτά, αντί να τα βλέπουμε να ρημάζουν χέρσα.

Ο πατέρας μου, λοιπόν, έσπερνε τα πάντα… Ότι θα χρειαζόμασταν στη διάρκεια της χρονιάς, τόσο εμείς ως οικογένεια, όσο και τα ζώα (εμείς είχαμε έναν γάιδαρο κι ένα μουλάρι) που βοηθούσαν στις εργασίες ή στις μεταφορές. Τα όσπρια ήταν το κυρίως μέρος της μεσογειακής μας διατροφή. Κουκιά, μπίζα (ή μπιζέλια), φακές, ρεβίθια και ότι άλλο μπορούσες να φανταστείς, υπήρχαν σε αφθονία.
Φίλοι της ειρήνης, ένας θησαυρός που αξίζει να τον ψάξεις

Παρακολουθήσαμε χθες στο Ολυμπιακό Ποδηλατοδρόμιο στο Μαρούσι, μια εξαιρετική Συνέλευση Περιοχής μ’ αυτό το θέμα: “Φίλοι της Ειρήνης”. Και μάθαμε πόσο σπουδαίο είναι, να συνεχίσουμε να ψάχνουμε γι’ αυτούς, παντού. Υπάρχει κάποιος που μπορεί να μας βοηθήσει σ’ αυτό; Βεβαίως! Ο Άρχοντας Ειρήνης…

Ένα πρώτο μεγάλο καλό είναι ότι οι φίλοι της ειρήνης δεν μαθαίνουν πια τον πόλεμο. Κι επίσης, δεν νοιώθουν μόνοι. Βοηθούν ο ένας τον άλλον! Πώς μπορούν να το κάνουν αυτό; Με το να ανοίγουν διάπλατα την καρδιά τους, με το να βοηθούν τους νέους να αξιοποιούν τις δυνατότητες τους και με το να τιμούν του ηλικιωμένους.

Το πιο σημαντικό όμως είναι πως με γραφικές παραθέσεις από την Αγία Γραφή, μάθαμε πως μπορούν οι φίλοι της ειρήνης να νικούν το κακό με το καλό. Ακούγεται ουτοπικό στην εποχή μας; Σας διαβεβαιώνουμε ότι μπορεί να λειτουργήσει. Μας το υπόσχεται Εκείνος που είναι σε θέση να κρατά τις υποσχέσεις του!

Γεμάτοι από ευγνωμοσύνη στον μεγάλο Εκπαιδευτή μας, επιστρέψαμε το απόγευμα σπίτια μας, κουρασμένοι σωματικά, αλλά με χαρούμενη καρδιά και πλούσιοι από εμπειρίες που αποκομίσαμε από αυτή την όμορφη περίσταση. Ξαναθυμηθήκαμε πόσο όμορφα είναι να βρίσκεσαι κοντά σε αδελφούς, με φυσική παρουσία… Κάτι που είχαμε στερηθεί, στον καιρό της πανδημίας…
Ανοιξιάτικες εικόνες από Καισαριανή και τον Λόφο Αράπη

Σήμερα είναι μια ιδιαίτερη μέρα για μας. Από το πρωί θα είμαστε στο Ποδηλατοδρόμιο του ΟΑΚΑ στη Συνέλευση της Περιοχής μας με Εκπρόσωπο. Και γι’ αυτό θέλουμε να μοιραστούμε μαζί σας φωτογραφίες του διαδικτυακού μας φίλου, Vasilis Vartzakis, που δημοσίευσε στην Ομάδα ΠΕΖΟΠΟΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ, πανέμορφες και ανοιξιάτικες!

Είναι παρμένες από την τοποθεσία Λόφος Αράπης. Βρίσκεται πολύ κοντά στην Καισαριανή κι έχει αυτό το παράξενο όνομα. Γιατί; Ίσως γιατί ήταν σκοτεινό, μαύρο, μουτζούρα το βράδυ. Ίσως. Το βουνό των μύθων, των παιδικών παιχνιδιών, αλλά και των παιδικών φόβων, κάποιες φορές, ιδιαίτερα τις άγριες νύχτες του χειμώνα. Τότε που και τα παραμύθια χτίζονταν στην πραγματικότητα ή ίσως σε μια ηλικία που και η πραγματικότητα λειτουργούσε σαν παραμύθι.

Έτσι, καθώς η μέρα μας θα είναι γεμάτη με όμορφα πράγματα, όσοι από συνήθεια φτάνεται στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ σήμερα, θέλουμε να κρατήσετε αυτές τις υπέροχες φωτογραφίες από τις παρυφές της πόλης της Καισαριανής, μιας περιοχής που δεν επισκεπτόμαστε συχνά, μιας και ο τόπος που μένουμε εμείς είναι ακριβώς στην άλλη μεριά του Λεκανοπεδίου Αττικής.
Το “Αυγό του Κόκκορα” στο Μεταξουργείο. Αξίζει να πάτε!

Το “Αυγό του Κόκορα”, αυτοσυστήνεται: Εκεί στην Κυψέλη, το 1982, σε ένα στενάκι στη Σποράδων 40 – δίπλα από τη Φωκίωνος Νέγρη, ξεκίνησε η ιστορία με το «Αυγό του Κόκκορα». Ένα μικρό εστιατόριο που άνοιγε τις πόρτες του κάθε απόγευμα στις οκτώ και έκλεινε το ξημέρωμα κατά τις έξι. Την εποχή εκείνη όλα τα “μαγαζιά” κατέβαζαν ρολά στις δύο το βράδυ, υποχρεωτικά.

Υπήρχε βλέπετε ο σχετικός νόμος για την εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας. Φυσικό λοιπόν ήταν “να μείνεις νηστικός” εάν ήσουν εργαζόμενος και “σχόλαγες” εκείνη την ώρα. Σ’ αυτό το πρόβλημα λοιπόν ο Νίκος Γρέβιας έδωσε την λύση. Χρησιμοποίησε κεράκια, για να φωτίσει τα τραπέζια του και τους γύρω χώρους. Η καινοτομία αυτή, έλυσε το πρόβλημα με τον “νόμο” και έδωσε διέξοδο στην εστίαση μετά τις δύο.

Το νέο αυτό μεταδόθηκε ταχύτατα σε όλη την Αθήνα και πολλοί Αθηναίοι άρχισαν να συρρέουν στο «Αυγό του Κόκκορα», για να γευθούν μια ζεστή κοκκορόσουπα και όλα τα υπόλοιπα υπέροχα εδέσματα του, κάτω από το φως των κεριών. Από εκεί πέρασε σχεδόν όλος ο καλλιτεχνικός κόσμος του θεάματος και της διασκέδασης. Σήμερα θα το βρείτε Λεωνιδίου 46 και Μυλλέρου στο Μεταξουργείο.
Στο στόχαστρο ανήλικο κορίτσι, για να καλύψουν ενόχους

Η κοινωνία των Σεπολίων αν και έχει τις ευθύνες της που δεν κατάλαβε τίποτα από τα όσα θλιβερά γίνονταν δίπλα της, ξύπνησε, έστω κι αργά και εξέφρασε την έντονη συμπαράσταση της στο 12χρονο θύμα. Μήπως ήρθε η ώρα και η Πολιτεία να επανεξετάσει τη στάση της; Λέμε τώρα, αν και δεν περιμένουμε και πολλά πράγματα.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 8/4/2023
Όταν ξέσπασε αυτή η ιστορία με την 12χρονη τα Σεπόλια μας συντάραξε όλους. Πέρα το ανθρώπινο της υπόθεση, είχαμε να κάνουμε με ένα γεγονός που συνέβαινε στην αυλή μας. Και μείς δεν είχαμε πάρει χαμπάρι! Μήνες μετά την δημοσιοποίηση της υπόθεσης παιδεραστίας και βιασμών που κατήγγειλε η 12χρονη η ίδια συνεχίζει να ζει τον απόλυτο εφιάλτη.
Κι ενώ όλο αυτό τον καιρό μια δυσωδία καλύπτει την μικρή κοινωνία, όλο και κάποιοι συλλαμβάνονται από την Ασφάλεια και προφυλακίζονται. Αλλά η υπόθεση φαίνεται να μην έχει τέλος. Μάλιστα, όπως έκανε γνωστό η οικογένειά της, την περασμένη μόλις εβδομάδα, η θρασύτητα τους δεν έχει όρια.
Είδαν λοιπόν τα φώτα της δημοσιότητας, τέσσερα περιστατικά επίθεσης και απόπειρας αρπαγής του παιδιού από αγνώστους, από την στιγμή που κατήγγειλε τους βιασμούς και την μαστροπεία!
Νοιώθουν άραγε καλά, όλοι αυτοί που έκριναν ότι η μητέρα της πρέπει να παραμένει προφυλακισμένη ως τη δίκη και το παιδί να μένει μόνο του, εκτεθειμένο σε κάθε κίνδυνο; Είναι εντυπωσιακό πόσες διαδηλώσεις και πορείες έχουν κάνει τοπικές οργανώσεις γι’ αυτό το θέμα, αλλά δεν ιδρώνει το αυτί κανενός.
Απ’ την άλλη ο ιατροδικαστής επιβεβαιώνει ότι το παιδί έχει τραυματιστεί στο χέρι του από μαχαίρι ή κατσαβίδι και πλέον μετά την παρέμβαση της αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου, υπάρχει αυξημένη επιτήρηση για την ασφάλεια της από την αστυνομία.
Είχε προηγηθεί η καταγγελία της οικογένειας της ανήλικης για άλλη μια επίθεση αγνώστου σε βάρος της αυτή τη φορά με μαχαίρι από κουκουλοφόρο μέσα στο σπίτι όπου διαμένει η 12χρονη με τη θεία της κι ενώ ετοιμάζεται να κατονομάσει στις Αρχές κι άλλους άνδρες ως βιαστές της.
«Είναι ένας αόριστος αριθμός ανθρώπων αυτός που μπορεί να απειλείται από το ότι το παιδί μιλάει στις αρχές, γιατί δεν ξέρει θα πει το δικό μου όνομα τώρα; Υπάρχει κατά τη δική μου γνώμη και η προσπάθεια εκφοβισμού του παιδιού», δήλωσε η δικηγόρος, Αντωνία Λεγάκη.
Η 12χρονη κλήθηκε να καταθέσει στην αστυνομία για το νέο συμβάν και εξετάσθηκε από ιατροδικαστή. Σύμφωνα με πληροφορίες, αναφέρεται στη γνωμάτευση ότι υπάρχουν ευρήματα επίθεσης στο παιδί, χωρίς να έχει γίνει ακόμη γνωστό αν προκλήθηκαν από μαχαίρι, όπως ανέφερε η 12χρονη ή από κάποιο άλλο αιχμηρό αντικείμενο.
«Πιθανόν να μην είναι μαχαίρι, να είναι σουγιάς, να είναι κατσαβίδι, δεν ξέρω τι μπορεί να είναι, πάντως είναι σίγουρο ότι το παιδί έχει τραυματιστεί στο χέρι του από πάνω ψηλά μέχρι σχεδόν τον αγκώνα. Αυτό το έχω δει με τα μάτια μου σε φωτογραφίες», δήλωσε η δικηγόρος, Ασπασία Ταραχοπούλου.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ. γίνονταν περιπολίες στο σπίτι της, ανά τακτά διαστήματα, ωστόσο δεν υπήρχε μόνιμη φύλαξη λόγω μη υποβολής σχετικού αιτήματος. Τα τυπικά ξέρετε που πρέπει να ακολουθήσουν οι άνθρωποι και δεν ξέρω αν τους έχει κανείς συμβουλέψει να το κάνουν.
Την ίδια ώρα η οικογένειά της καταγγέλλει ότι έγιναν τουλάχιστον αλλά τέσσερα περιστατικά επίθεσης, ακόμη και απόπειρας αρπαγής του παιδιού, τα οποία διερευνήθηκαν από τις Αρχές και δεν επιβεβαιώθηκαν. Υπό διερεύνηση παραμένει και η νέα καταγγελία της 12χρονης.
Η ανήλικη χρειάζεται, όπως αναφέρουν οι άνθρωποι που έχουν αναλάβει τη νομική προστασία της, εκτός από αυξημένα μέτρα ασφαλείας και στήριξη από κοινωνική υπηρεσία στο σπίτι όπου ζει, με τη θεία της πλέον, καθώς η γυναίκα είναι σε αναζήτηση εργασίας.
Θα πείτε, τι σας λέω τώρα… Εσείς ετοιμάζεστε να μπείτε στη μεγαλοβδομάδα. Να τηρήσετε τα έθιμα που κάνετε κάθε χρόνο. Να στεναχωρηθείτε, να γελάσετε και να κλάψετε, από συνήθεια και να γιορτάσετε μια Ανάσταση που δεν πιστεύετε. Με το πρόβλημα μιας 12χρονης θα ασχοληθείτε τώρα; Δεν είστε οι μόνοι. Κάπως έτσι το βλέπουν και οι αρμόδιοι, δυστυχώς.
Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί, αύριο Σάββατο 8/4/2023 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».