Είδαμε ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα στην Παροικιά…

Ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία να ζήσουμε ένα ηλιοβασίλεμα στην όμορφη Παροικιά της Πάρου, αυτή την εποχή. Συνέβη συμπτωματικά. Είχαμε κατέβει στην πόλη να περπατήσουμε μέρα και να τη γνωρίσουμε καλύτερα. Η πρώτη μας επαφή ήταν νύχτα, ώρα 10:30, όταν μας κατέβασε στο λιμάνι της το BLUE STAR FERRIES NAXOS από τον Πειραιά. Και όπως αντιλαμβάνεστε δεν υπήρχε η δυνατότητα να δούμε πολλά πράγματα.

Όμως τη μέρα είναι αλλιώς και στο σούρουπο, μια ώρα που έτσι κι αλλιώς μας αρέσει πολύ, όλα ήταν πιο όμορφα. Τραβήξαμε στο δρόμο που πάει παράλληλα στην ακτογραμμή (αλλά γι’ αυτό θα σας πούμε σε άλλη ανάρτηση). Και φυσικά εδώ είδαμε τα περισσότερα φαγάδικα. Όπου κι αν γύριζε το μάτι σου, είχαν βγάλει τραπέζια και από την άλλη μεριά, απέναντι, δίπλα στη θάλασσα.

Πλησίασα λίγο στην παραλία, για να πάρω αυτή την εικόνα. Ένα καραβάκι, διακοσμητικό της ταβέρνας που το βράδυ φωτίζεται και στο βάθος ο ήλιος που γέρνει προς τη δύση του. Μια υπέροχη στιγμή. Κάτι πολύ σπέσιαλ και ξεχωριστό που άξιζε να το ζήσουμε. Ευτυχείς που μας συνέβη στην Πάρο, αν και μια τέτοια στιγμή, αξίζει να τη ζήσεις, οπουδήποτε.

Έμεινα αρκετή ώρα, μέχρι που ο ήλιος χάθηκε στον ορίζοντα και άρχισε να πέφτει το σκοτάδι. Τέτοιες στιγμές είναι που μας αναζωογονούν και μας δίνουν περισσότερη δύναμη για ζωή. Δεν  ήθελα να περάσει έτσι και μόνο για μας που ζήσαμε εδώ, στην Πάρο, γι’ αυτό και το κατέγραψα προκειμένου να το μοιραστώ μαζί σας. Ομάδα δεν είμαστε;

Μια Έκθεση Φωτογραφίας που αξίζει πραγματικά να δείτε

Εμείς τώρα είμαστε μακριά από το Λεκανοπέδιο Αττικής, αυτές τις μέρες… Και πολύ θα στεναχωρηθούμε που δεν θα μπορέσουμε να είμαστε στα εγκαίνια αυτής της Έκθεσης Φωτογραφίας που έχουν ετοιμάσει με τόση αγάπη και χαρά οι άνθρωποι του Σωματείου Συνταξιούχων ΗΣΑΠ. Κι αυτό γιατί, τους ανθρώπους τους γνωρίζω καλά, κοντά 30 χρόνια τώρα. Είναι εξαιρετικής ποιότητας, άνθρωποι.

Συνεργάζομαι μαζί τους, ως δημοσιογράφος. Ετοιμάζω, κάθε δίμηνο, τη συνδικαλιστική τους εφημερίδα «ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος» και μοιράζομαι τις στιγμές τους, καλές και κακές. Κυρίως καλές! Πολύ δραστήριοι, ακόμα και μέσα στην πανδημία. Προς το τέλος του Ιουνίου θα ετοιμάσουμε το καλοκαιρινό φύλλο τ. 166… Με συνέπεια, σταθερότητα και υπευθυνότητα, είναι πάντα εκεί, κοντά και δίπλα στο Σωματείο τους, έτοιμοι να υπερασπιστούν τα δικαιώματα τους.

Ξέρω με πόση αγάπη ετοίμαζαν όλες τις προηγούμενες μέρες αυτή την Έκθεση Φωτογραφίας. Βρήκαν παλιές φωτογραφίες από τη δουλειά τους, ασπρόμαυρες και χρωματιστές και τις επεξεργάστηκαν τεχνικά, ώστε να γίνουν μεγάλες και ευδιάκριτες, τις τοποθέτησαν σε ειδικά πάνελ και τώρα είναι έτοιμοι για τα εγκαίνια. Και δεν είναι και λίγες, κοντά τις 100 φτάνουν! Δείτε ΕΔΩ το site τους…

Αυτό που μ’ αρέσει στους εξαιρετικούς αυτούς ανθρώπους, είναι ότι δε στερεύουν από ιδέες. Συνεχώς σε εκπλήττουν με κάτι καινούριο και εντυπωσιακό. Αξίζει και για έναν ακόμα λόγο, να πάτε στην Έκθεση Φωτογραφίας που η είσοδός της είναι δωρεάν: Θα έχετε την ευκαιρία να δείτε και το υπέροχο μουσείο τους, στημένο κομμάτι – κομμάτι, με πολύ αγάπη. Όπως άλλωστε είναι και με ότι καταπιάνονται. Να, ένας ακόμα λόγος για να τους εκτιμώ ως συνεργάτες μου.

Ηρεμία, ησυχία, χαλάρωση! Οι κωδικοί των διακοπών…

Φέτος κάναμε χρήση αυτού του προνομίου. Μετά τον Govid-19 αισθανόμαστε σα να μη ζήσαμε ποτέ στο παρελθόν τέτοιες ομορφιές. Και ύστερα από τρία χρόνια υποχρεωτικού εγκλεισμού, νομίζαμε ότι τίποτα δεν θα ήταν ξανά ίδιο. Αλλά κάναμε λάθος. Ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος, έτσι ώστε, χωρίς πολύ προσπάθεια, να προσαρμόζεται στις στιγμές που έχει μπροστά του. Στα εύκολα και τα δύσκολα. Έτσι κι εμείς…

Αν και δεν ήμασταν ποτέ μαθημένοι, τουλάχιστον εγώ, στα εύκολα, προσαρμοστήκαμε στις σχετικές ανέσεις που μας πρόσφεραν με τη φιλοξενία τους, ο Στήβ και η Έστερ. Στο σημερινό σημείωμα σας δίνω μια μικρή γεύση από το σπίτι που μένουμε στην Πάρο. Όλα έγιναν μέσω διαδικτύου. Από το Βανκούβερ του Καναδά το είδαν, τους άρεσε, το έκλεισαν και ήρθαμε. Μέσα από τις ειδικές πλατφόρμες. Με απόλυτη σιγουριά και υπευθυνότητα.

Χαίρομαι όταν βλέπω τους ανθρώπους να χρησιμοποιούν την ευφυΐα τους, για καλό. Και χαίρομαι διπλά, όταν αυτό το βλέπω να συμβαίνει στο διαδίκτυο, πού μερικές φορές και όχι άδικα, έχει κατηγορηθεί για πολλά. Και όμως, μπορεί να γίνει η ζωή μας καλύτερη, αν το θέλουμε κι εμείς και το επιδιώκουμε. Αρκεί να μη δαιμονοποιούμε καταστάσεις και να χρησιμοποιούμε για καλό, το καθετί, γύρω μας.

Εδώ, στην πισίνα, περνούμε αρκετές ώρες… Ο καιρός είναι, γενικά, καλός. Είδαμε μια ηλιοφάνεια, άλλο πράγμα! Αλλά, να πω την αλήθεια μου, εμένα μου φάνηκε κρύο το αεράκι που φυσούσε και δεν τόλμησα να βουτήξω. Το άφησα για μια άλλη ώρα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν χάρηκα όλες τις στιγμές, στις ξαπλώστρες πλάι της ή στις καρέκλες δίπλα της. Τα κορίτσια πάλι και ο Στηβ είχαν άλλη άποψη. Δικαίωμα τους!

Πρώτη μέρα στην Πάρο… Όμορφο το ξημέρωμα μας!

Η πρώτη μέρα μας στην Πάρο ήταν όντως καλοκαιρινή. Το χρωστάγαμε αυτό στα παιδιά της Σούλας που ήρθαν από την άλλη μεριά του πλανήτη, το Βανκούβερ του Καναδά και ήθελαν, είχαν ανάγκη να είναι ο καιρός φυσιολογικός, καλοκαίρι δηλαδή, καθώς περπατάμε στον Ιούνιο… Το ξημέρωμα ήταν πολύ όμορφο, συνέχεια μια νύχτας ξεκούραστης και αναζωογονητικής. Και βγήκα την πρώτη βόλτα μου στο νησί.

Στόχος, να διερευνήσω λίγο το χώρο. Να βρω πού υπάρχουν τα αναγκαία, για ένα πρωινό. Και δε δυσκολεύτηκα να τα βρω. Στο LOCAL BAKERY OASIS, βρήκα ότι χρειαζόμουν. Η Πάρος στο μέρος που μένουμε, δεν ξέρω ακόμα πώς λένε την περιοχή, αλλά υπόσχομαι τις επόμενες μέρες να το μάθω, έχει μια όμορφη ήπια ανάπτυξη. Οι πρώτες φωτογραφίες που πήρα και που συνοδεύουν αυτή την ανάρτηση το αποδεικνύουν αυτό.

Κι αυτό, είναι κάτι που μου αρέσει στα κυκλαδίτικα νησιά. Η άγρια φύση τους και ομορφιά τους. Δεν έχει βέβαια το πράσινο της Άνδρου, αλλά δεν μπορεί να είναι όλα το ίδιο. Κάθε τόπος έχει τα δικά του. Είναι η πρώτη φορά που έρχομαι στην Πάρο. Μέσα από αυτό το site, αλλά καμιά φορά και το site αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, θα τη γνωρίσουμε καλύτερα καθώς θα την περιδιαβαίνουμε…

Λίγο Ναύπλιο ακόμα! Και από αύριο θα σας πάμε Πάρο

Σας το χρωστάγαμε αυτό το δημοσίευμα. Υπόσχεση στο πρώτο πριν λίγες μέρες (δείτε ΕΔΩ) και μετά θα ξεκινήσουμε τις αναρτήσεις μας από την Πάρο, όπου βρισκόμαστε από το Σάββατο βράδυ. Οι βουκαμβίλιες είναι το σήμα κατατεθέν του Ναυπλίου, αυτή την εποχή. Διαλέξαμε λοιπόν τρεις δρόμους, μικρά σοκάκια που τα περπατήσαμε και μας άρεσαν, για να μοιραστούμε μαζί σας την ομορφιά τους.

Αυτά θα κρατήσουμε από την υπέροχη αυτή εκδρομή. Και την καλή παρέα που έδωσε χρώμα και δύναμη και ομορφιά στη μέρα μας. Και φυσικά το γεγονός ότι ήμασταν όλοι αδελφοί και το χαρήκαμε ακόμα περισσότερο, ως ευτύχημα να βρεθούμε την ίδια ώρα, στο ίδιο μέρος, όλοι μαζί. Δεν ξέρω γιατί, αλλά, ίσως, για το ότι ζήσαμε εδώ με τις ανθισμένες βουκαμβίλιες, να βοήθησε λίγο.

Το Ναύπλιο, είναι να το περπατάς… Στην παλιά πόλη δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα. Λογικό! Πού να πάνε μέσα σ’ αυτά τα στενά σοκάκια; Υποθέτω πως θα κυκλοφορούν επαγγελματικά Ι.Χ. αλλά σε ώρες που δεν κυκλοφορούν οι τουρίστες. Κι αυτό γιατί, κάπως θα πρέπει να κάνουν τις προμήθειες τους, τα μαγαζιά. Εμείς κρατάμε αυτή την ομορφιά και την ηρεμία που ζήσαμε στην εκδρομή της 25/5/2023.

Αφήνοντας την πόλη πίσω μας, ταξιδεύοντας για Πάρο…

Ένα κτίριο που έγραψε ιστορία στα χρονικά της Αθήνας, θα σας παρουσιάσουμε σήμερα. Πρόκειται για τα παλιά δικαστήρια στη Σανταρόζα. Εδώ λειτούργησε το Πρωτοδικείο Αθηνών, όλα τα κτίρια-προσθήκες του τετραγώνου κατεδαφίστηκαν και έμεινε μόνον το αρχικό, ένα κτίριο λιτού κι απέριττου νεοκλασικού ρυθμού.

Και όλα αυτά το 1834, παρακαλώ. Βέβαια, δεν είναι μόνο οι παλιοί πλέον που θυμούνται τα δικαστήρια στη Σανταρόζα και την πολύκροτη δίκη του Μπελογιάννη εκεί, ακόμη λιγότεροι συνδέουν το κτίριο με την πρότερη νευραλγική του χρήση, τότε που επί δεκαετίες αναλάμβανε την εκτύπωση νόμων και διαταγμάτων της Πολιτείας.

Το μπετόν αρμέ στις μεγάλες κολόνες και το πάτωμα, η γυμνή πλινθοδομή, τα τούβλα στον όροφο που προστέθηκε αργότερα, τα κενά στο δάπεδο κι οι βέργες που εξέχουν… ένα κράμα σιγουριάς και επισφάλειας που ηλεκτρίζει. Τυχερό μες την ατυχία του, το κτίριο δεν είχε υποστεί λεηλασίες. Τα καταγράψαμε φωτογραφικά σε μια βόλτα μας στο κέντρο της πόλης.

Συνταξιούχοι σηκώνουν κεφάλι, θέτουν τα ζητήματα τους

Την επαναφορά του ΕΚΑΣ για τους πιο χαμηλοσυνταξιούχους που με τις πενιχρές συντάξεις τους δεν μπορούν να επιβιώσουν στις σημερινές εποχές, με την μεγάλη ακρίβεια, την ενεργειακή κρίση και τον πληθωρισμό. Η συμμετοχή στην πρόσθετη φαρμακευτική δαπάνη, σε περίπτωση επιλογής πρωτότυπου σκευάσματος, να περιοριστεί στο 25% από το μέχρι 100% που μπορεί να φθάσει σήμερα.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 3/6/2023

Είναι ένας προβληματισμός των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας. Είδαν τις συντάξεις τους στα χρόνια των μνημονίων να κατακρεουργούνται και άκουσαν τα μύρια όσα, ότι τάχα μου είναι καλοπληρωμένοι, ενώ τους περιέκοψαν σχεδόν στο ένα τρίτο τις αποδοχές τους. Και δεν άνοιξε μύτη, επειδή έστρεψαν την κοινωνία εναντίον τους. Έκρυψαν όμως με επιμέλεια, ότι αυτά ήταν δικά τους χρήματα. Κρατήσεις από τους μισθούς τους ως εργαζόμενοι.

Και τώρα την ώρα των εκλογών εκτιμούν ότι πρέπει να θέσουν ξανά υπόψη εκείνου που θα εκλεγεί από την κάλπη της 25/6/2023 μερικά ερωτήματα που οι θέσεις τους θα δείχνουν τις προθέσεις τους. Τέσσερα λοιπόν ερωτήματα που χρήζουν απαντήσεως πριν από τις νέες εκλογές θέτουν οι συνταξιούχοι, σημειώνοντας ότι τα προβλήματα διαβίωσης που αντιμετωπίζουν δεν έχουν επιλυθεί και πως η ώρα για «καθαρές κουβέντες» πριν από τη 2η κάλπη της 25ης Ιουνίου έφτασε.

Όπως επισημαίνουν, οι εκλογές της 21ης Μαΐου παρήγαγαν ένα αποτέλεσμα, οι συνταξιούχοι, όμως, οφείλουν να γνωρίζουν ποιες θα είναι οι πρωτοβουλίες που προτίθεται να αναλάβει η νέα κυβέρνηση ώστε να στηρίξει τα εισοδήματά τους».

1. Η πρώτη εκκρεμότητα αφορά τα αναδρομικά και ειδικά την καταβολή τους για τις περικοπές που συντελέστηκαν προ δεκαετίας για τα δώρα κύριας και επικουρικών συντάξεων και περικοπών των επικουρικών συντάξεων. Περικοπές που αφορούν 2.500.000 δικαιούχους και κοστολογούνται στα 2,4 δισ. Ευρώ

Υπενθυμίζεται ότι τα ποσά που επιστράφηκαν αφορούσαν περικοπές στις κύριες συντάξεις. Μάλιστα, αυτά τα ποσά επιστράφηκαν άτοκα, ενώ τα αρμόδια δικαστήρια αξιώνουν έντοκες επιστροφές ποσών. Δεν έγινε η παραμικρή αναφορά, όμως, στα ποσά που οφείλονται και αφορούν περικοπές σε επικούρηση και δώρα.

2. Τεράστιο πρόβλημα αποτελεί η προσωπική διαφορά που σχετίζεται άμεσα με τις αυξήσεις που καταβάλλονται ήδη από το τρέχον έτος στις κύριες συντάξεις. Φέτος περίπου 1.100.000 συνταξιούχοι έχασαν ένα σημαντικό μέρος ή ολόκληρες της αυξήσεις που πραγματοποιήθηκαν (7,75%), επειδή έγινε κακή χρήση της προσωπικής διαφοράς. Θα εφαρμοστεί πάλι ο «κόφτης» της προσωπικής διαφοράς; Γιατί δεν γίνεται κατάργηση της επαίσχυντης διάταξης που θεσπίστηκε στον «νόμο Κατρούγκαλου;». Οι συνταξιούχοι έχουν επανειλημμένα ζητήσει να καταργηθεί η συγκεκριμένη «λαιμητόμος» για τους συνταξιούχους.

3. Το τρίτο ζήτημα έχει να κάνει με τη 13η σύνταξη, καθώς κατά την περίοδο της διακυβέρνησης της Ν.Δ. η (έστω κουτσουρεμένη) επαναφορά της 13ης σύνταξης επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, που ψηφίστηκε τον Μάιο του 2019, καταργήθηκε λίγους μήνες αργότερα! Αντικαταστάθηκε από ένα επίδομα, το οποίο λαμβάνει μόνο ένα μέρος των συνταξιούχων. Ως αποτέλεσμα, κάθε έτος οι συνταξιούχοι χάνουν περίπου 1,1 δισ. Ευρώ, από τη μη καταβολή της 13ης σύνταξης.

4. Τελευταίο, αλλά εξίσου σημαντικό είναι η στήριξη των χαμηλοσυνταξιούχων: τα επίσημα στοιχεία του ΕΦΚΑ δείχνουν ότι το 30% των κύριων συντάξεων είναι έως 500 ευρώ τον μήνα, δηλαδή βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας! Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν

Περισσότεροι από 800.000 συνταξιούχοι που λαμβάνουν αυτές τις συντάξεις πείνας. Έχει ζητήσει εδώ και αρκετά χρόνια να επανέλθει το ΕΚΑΣ, που κακώς καταργήθηκε το 2015, ελέω Μνημονίων. Ποια είναι η θέση της νέας κυβέρνησης; Θα δώσει ανάσα σε αυτούς τους χιλιάδες χαμηλοσυνταξιούχους; Ή θα τους αφήσει με έκτακτες οικονομικές ενισχύσεις κάθε Πάσχα και Χριστούγεννα, που ισοδυναμούν με επέκταση της φτώχειας, ρωτούν εύλογα, οι συνταξιούχοι.

Τέτοια σοβαρά ζητήματα βέβαια θα έπρεπε να έμπαιναν στο τραπέζι για συζήτηση με ηρεμία και σοβαρότητα και όχι στο στενό προεκλογικό περιθώριο, όπου συνηθίζεται να ακούγονται διάφορα εντυπωσιακά που… ξεχνιούνται την επομένη των εκλογών. Αλλά ζούμε στην Ελλάδα! Και εδώ τα περισσότερα πράγματα τα κάνουμε στο πόδι, πρόχειρα και ως μπαλώματα. Χωρίς σχεδιασμό και καμιά στοιχειώδη μακροπρόθεσμη προοπτική. Έτσι οι συνταξιούχοι για μια ακόμα φορά είναι βέβαιο ότι θα γίνουν θύματα εκμετάλλευσης.

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου “Επισημάνσεις” το Σάββατο 3/6/2023.

Content by: Nikos Theodorakis

WordPress / Academica WordPress Θέμα από WPZOOM