Η άνοιξη είναι εδώ, μια ματιά να ρίξετε έξω θα το διαπιστώσετε... Ναι, είναι εδώ!

parkaki090421
Η εικόνα ομορφαίνει κάθε μέρα που περνά, καθώς προχωράμε ολοταχώς και πιο βαθιά στην άνοιξη. Τα δέντρα άρχισαν να «πετάνε»  πράσινα φύλλα και οι νεραντζιές πύκνωσαν τις φυλλωσιές τους. Αυτές κι αν είναι ομορφιές! Όσα σκαμπανεβάσματα κι αν έχει ο καιρός, η άνοιξη είναι εδώ!

parkaki2.170321
Φωτογραφίσαμε από κοντά την πινακίδα που τοποθέτησε ο Δήμος Αθηναίων. Το μικρό αυτό παρκάκι είναι αποτέλσμα συνεργασίας με τον όμιλο τσιμέντων ΗΡΑΚΛΗΣ… Να είναι καλά! Και ήδη αρχίζουμε να το απολαμβάνουμε περισσότερο... Με τον καιρό σύμμαχο, όλα είναι πιο εύκολα...

parkaki2.300321
Καθετί μέσα σ’ αυτό το μικρό παρκάκι τσέπης, είναι όμορφο. Σχεδιασμένο σωστά, προσεγμένο και μέχρι στιγμής καθαρό, είναι να το χαίρεσαι, καθώς κάθε κομμάτι του είναι ξεχωριστό. Ευχαριστούμε από καρδιάς, όσο όσους μόχθησαν γι' αυτό, προκειμένου να μας το προσφέρουν!

sikia1.090421

Πενήντα μέτρα πιο δίπλα του, στην Κλειούς, η συκιά που οι ρίζες της κοντεύουν να ρίξουν τον ψηλό τοίχο περίφραξης, συνεχίζει να κάνει τη δουλειά της, σα να μη συμβαίνει αυτό σε έναν τόπο που κατοικούν άνθρωποι και κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή. Τρία, σχεδόν χρόνια, το επισημαίνουμε με συχνά δημοσιεύματα από εδώ, αλλά δεν υπάρχει καμιά ανταπόκριση από κανέναν αρμόδιο.

sikia2.090421

Είμαστε βέβαιοι πως όταν πέσει (ελπίζουμε όχι πάνω σε ανθρώπους που θα περνούν ανυποψίαστοι εκείνη την ώρα), θα πούνε: "Μα, πως έγινε αυτό; Κανείς από τους κατοίκους δεν μας το είπε, να πάρουμε τα μέτρα μας". Όταν η περηφάνεια κατοικεί στ΄αυτιά και επηρεάζει και τα μάτια, στο να μη βλέπουν την αλήθεια και την πραγματικότητα...

Στα Αποίκια, το χωριό των φίλων μας στην Άνδρο, για να το δούμε πως ήταν χιονισμένο

Posted in Επικαιρότητα

apikia1.160221
Αυτές τις μέρες περιδιαβαίνουμε τους χιονισμένους τόπους των φίλων μας... Θέλουμε να βγει κάτι καλό, μέσα από όλη αυτή τη δυσκολία των ημερών. Σήμερα θα σας πάμε Άνδρο και συγκεκριμένα στο χωριό Αποίκια, το χωριό του Λεωνίδα και της Δήμητρας, να το δούμε χιονισμένο στις 16/2/2021.

apikia2.160221
Εδώ το χιόνι ήταν μπόλικο, όχι σαν το χωριό μου... Φαίνεται ξεκάθαρα στις φωτογραφίες που δημοσιεύουμε. Τα Αποίκια είναι πανέμορφα και έχουμε ζήσει εκεί μερικές μέρες τον Ιούνιο του 2018. Να θυμηθούμε τι έχουμε γράψει κατά καιρούς στο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ; Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

apikia3.160221
Μια ματιά στο δρόμο που οδηγεί από τη Χώρα της Άνδρου ώς το χωριό. Είναι μια διαδρομή που μας αρέσει και την κάναμε συχνά, όταν μέναμε εκεί, δίπλα στους φίλους μας. Η βλάστηση στο δρόμο είναι χαμηλή, ακόμα και χιονισμένη νομίζω ότι φαίνεται. Ας δούμε μερικά ακόμα δημοσιεύματα από τα Αποίκια ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

apikia4.160221
Ένα πλάνο από ψηλά. Και το μάτι φτάνει μέχρι τη θάλασσα. Τοπίο χειμωνιάτικο με χιόνια μπροστά μας περισσότερα, μακρύτερα λιγότερα. Κρατάμε αυτή την ομορφιά με θύμισες από τα Αποίκια. Δείτε παρακαλώ ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Αυτός ο τόπος με την αγάπη των φίλων μας θα μείνει για πάντα στην καρδιά μας.

apikia5.160221
Τα Αποίκια είναι χτισμένα σε μια βουνοπλαγιά. Συχνά θα δείτε τέτοια τοπία πανέμορφα που ξεκουράζουν τα μάτια μας συνηθισμένα στην ομοιομορφία της πόλης. Αλλά για τον τόπο αυτόν έχουμε γράψει πολλά κατά καιρούς στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε μερικά ακόμα δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

apikia6.160221
Και καθώς ετοιμάζαμε αυτή την ανάρτηση ψάχνοντας βρήκαμε κάτι ακόμα από χιόνια στην Άνδρο. Μάλιστα πριν πέντε χρόνια. Δείτε ΕΔΩ. Τα είχαμε συνδυάσει τότε με μια ανάρτηση φίλων μας από τη Σκιάθο. Κι εκεί με μπόλικα χιόνια. Τι όμορφα πού είναι να θυμάσαι πράγματα!

Μια γεύση από χιόνια στα Σεπόλια... Δυο μόλις χιλιόμετρα από τον τόπο που μένουμε εμείς...

Posted in Επικαιρότητα

sepolia1.150221
Τα χιόνια στο κέντρο της πόλης έχουν λιώσει πια... Ακόμα και στα βόρεια προάστια που βρεθήκαμε προχθές για δουλειά αν και κράταγαν ακόμα, έλιωσαν και πολύ λίγα θα έχουν μείνει μεχρι σήμερα. Εμείς θα συνεχίσουμε, για λίγο, να αξιοποιούμε τις φωτογραφίες των φίλων. Πάμε λοιπόν Σεπόλια!

sepolia2.150221
Λίγο το χιόνι, διακριτικό, αλλά όμορφο. Χιόνιζε ακόμα την ώρα που πάρθηκαν αυτές οι φωτογραφίες. Και αυτά τα χιονισμένα πεύκα είναι απίθανα. Τις σημερινές φωτογραφίες τις έχει τραβήξει η μικρή Τζενούλα, ανταποκρινόμενη στην πρόσκληση μας, να το κάνει. Και την ευχαριστούμε.

sepolia3.150221
Στην πλατεία Αττικής, στην είσοδο του Μετρό, από τη μεριά του "Μαρμαρίδη", ένα μέρος πολύ γνωστό και οικείο σε μας, τα παιδιά βρίσκουν αφορμή να παίξουν χιονοπόλεμο. Η χαρά τους! Και όχι μόνο των παιδιών, αλλά και εμάς των λίγο... μεγαλύτερων. Έτσι δεν είναι;

sepolia4.150221
Κάπου δεξιά στη φωτογραφία, αν προσέξετε, θα δείτε κάποιους να φτιάχνουν έναν χιονάνθρωπο. Έχει κι αυτό την πλάκα του... Όταν μάλιστα υπάρχει χιόνι που σε βοηθάει σ' αυτό, τόσο το καλύτερο... Κι εδώ, έχει αρκετό και κάτω, αλλά και πάνω στο δέντρα...

sepolia5.150221
Πλατεία Αγίου Μελετίου. Έχουν βγει μερικοί άνθρωποι, να απολαύσουν αυτή την ομορφιά... Και η αλήθεια είναι ότι ήταν ότι χρειαζόμαστε για να αλλάξουμε εικόνα ύστερα από τόσες μέρες εγκλεισμού και καραντίνας, από τον κορονοϊό Covid-19. Ναι, ήταν κάτι που μας γέμισε, για λίγο, χαρά!

sepolia6.150221
Τελευταία φωτογραφία από τα Σεπόλια... Η ομορφιά στα παγκάκια, έχει κάτι το ιδιαίτερο. Βεβαίως και δεν μπορείς να κάτσεις. Είναι και το κρύο, η παγωνιά που δεν το επιτρέπει, αλλά το σημαντικό είναι ότι το ζήσαμε όλο αυτό. Και ευχαριστούμε Εκείνον που μας έδωσε αυτή τη χαρά.

Ελαφρά, πολύ ελαφρά, επηρέασε αυτός ο χιονιάς το χωριό μου Θραψανό. Δείτε εικόνες

Posted in Κρήτη

thrapsano.xioni1.170221
Να κάνουμε μια στάση στο χωριό μου σήμερα, το Θραψανό, για να δούμε πώς πέρασε από εκεί ο τελευταίος χιονιάς. Όπως βλέπετε και από τις φωτογραφίες μας, το χιόνι ήταν πολύ λίγο, αλλά αρκετό όμως για να δώσει μεγάλη χαρά στους κατοίκους του. Δείτε μερικές από τις φωτογραφίες που έστειλε η Στασούλα.

thrapsano.xioni2.170221
Κι εδώ λίγα χιόνια από το χωριό μου, είπαμε δείγμα ήταν, όπως τα είδαμε στον τοίχο της Mairi Anetaki στο Fecebook. Η αγάπη μας για τον τόπο μας, μας έχει κάνει να παρακολουθούμε μέσα από τις σελίδες των φίλων μας, όσα συμβαίνουν εκεί και να είμαστε σχετικά ανήμεροι.

thrapsano.xioni3.170221
Η φωτογραφία είναι παρμένη από την ταράτσα της Στασούλα μας. Έχω φιλοξενηθεί πολλά καλοκαίρια εκεί, πριν φτιάξω το δικό μου σπίτι και αυτή η εικόνα μου είναι πολύ οικεία. Πολλές φορές καθόμουν σ' αυτό το μπαλκονάκι για να γράψω τις σημειώσεις μου στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

thrapsano.xioni4.170221
Κάτι ακόμα από το χωριό. Μια υπέροχη εικόνα τραβηγμένη από την Mairi Anetaki που αποτυπώνει πως ήταν η κατάσταση εκείνο το πρωινό που οι κάτοικοι του χωριού ξύπνησαν και είδαν τα λίγο χιόνια να έχουν κάνει λευκές τις στέγες των σπιτιών και ελαφρά τους δρόμους.

thrapsano.xioni5.170221
Σ' αυτό τον δρομάκο καθόμασταν πολλές φορές τα καλοκαιρινά βράδια παρέα με τις γειτόνισσες κάνοντας αυτό που λέμε βεγγέρα. Κι εμένα μου άρεσε πολύ αυτό. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από το μακρινό 2009 που φιλοξενήσαμε. Κι ΕΔΩ στο ίδιο ακριβώς μέρος της φωτογραφίας.

thrapsano.xioni6.170221 
Κι αυτή από τον τοίχο του Ploumakis Manolis. Έγραφε στην ανάρτηση του "... ένα πρωί σαν ήμασταν παιδιά χαράματα ήταν έτσι και τότε χιόνιζε... θυμάμαι..." Τι ωραίες μνήμες. Ίδιες με τις δικές μας. Κι εμείς έτσι ακριβώς έχουμε τον χιονιά στην καρδιά μας. Έτσι, από παιδιά...

Ένας χιονιάς που μας έκανε ιδιαίτερη αίσθηση. Δεν ήταν πολύ το χιόνι, αλλά ήταν όμορφο

Posted in Δημοσιογραφικά

lemonia
Αυτή ήταν η εικόνα που είδα από το δωμάτιο μου, στο πρώτο φως της μέρας εκείνης που χιόνισε στην Αθήνα. Την έχω ξαναβάλει στην κορυφή των δημοσιευμάτων, αυτή την φωτογραφία. Μόνο που αυτά τα δημοσιεύματα, δεν κρατιόνται. Βλέποντας λοιπόν αυτή τη λεμονιά με τα χιόνια, έγραψα το παρακάτω κομμάτι για τις "Επισημάνσεις"

xionias.2021
Βέβαια εσείς γνωρίζετε ότι ακολούθησαν πολλά ακόμα δημοσιεύματα στο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ και μάλλον θα έρθουν κι άλλα, όσο κρατάει η παγωνιά που θα μας θυμίζει αυτόν τον χιονιά που είχαμε ανάγκη να δούμε και να ζήσουμε... Οι εικόνες ήταν πολύ εντυπωσιακές.
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 20/02/2021

Ομολογώ εξαρχής την αμαρτία μου. Μου αρέσει το χιόνι! Αισθάνομαι μέσα μου να πεταρίζει η καρδιά μου σαν παιδί (κι ας μην είμαι πια…) άσχετα αν νιώθω έτσι μέσα μου… Αλλά, οι λογικοί άνθρωποι θα παρέμβουν να με διορθώσουν,

Κι εδώ που τα λέμε, δεν έχουν άδικο… Ότι είναι ωραίο για μένα, μπορεί να είναι η καταστροφή και το τέλος για κάποιον άλλον. Το ξέρω, το αντιλαμβάνομαι. Και λυπάμαι. Αλλά αυτό δεν μπορεί να μου στερήσει τη χαρά μου.

Δεν ζω σε άλλο πλανήτη, ούτε σε αποστειρωμένη γυάλα. Καταλαβαίνω ότι υπάρχουν άστεγοι, άνθρωποι που πεινάνε, που ζουν έτσι όχι με δική τους ευθύνη, στο περιθώριο της κοινωνίας. Τα γνωρίζω όλα αυτά. Το σύστημα πραγμάτων που ζούμε είναι τόσο άδικο, από όπου κι αν το δει κανείς.

Αλλά δεν θέλω να μου μειώσει τη χαρά μου, καθώς βλέπω από το παράθυρο μου, μέρα μεσημέρι, τις νιφάδες του χιονιού, να χορεύουν λες, καθώς πέφτουν από τον ουρανό.

Όλο αυτό τον καιρό με την πανδημία του κορονοϊού Covid-19, με τον εγκλεισμό, με τους περιορισμούς της καραντίνας, περνάμε δύσκολα. Και ο καθένας μας ασφαλώς ξέρει καλύτερα το βάρος του φορτίου που σηκώνει στις πλάτες του. Χρειαζόμαστε μια αλλαγή, κάτι ελπιδοφόρο και ενθαρρυντικό. Έτσι το είδα εγώ και νομίζω ότι μου έκανε καλό.

Κι αυτό ακριβώς ήθελα να κάνω, εξωτερικεύοντας τις σκέψεις μου στην προσπάθεια μου να τις μοιραστώ μαζί σας. Δεν ξέρω από πού διαβάζετε αυτές τι «Επισημάνσεις», από το διαδίκτυο ή την έντυπη έκδοση της εφημερίδας ΡΕΘΕΜΝΟΣ, αλλά είμαι βέβαιος ότι θα βρείτε κοινά σημεία που θα κάνουν κι εσάς να νιώσετε καλύτερα.

Μα, θα μου πείτε: Είναι αυτό δημοσιογραφία; Σίγουρα δεν είναι αυτό το βαθυστόχαστο ερευνητικό στιλ εκείνων που αυτοπαρουσιάζονται ως ειδικοί. Έχετε δίκιο… Αλλά κι έτσι να είναι, σκεφτείτε πως έχω αυτό το δικαίωμα στο πλαίσιο μιας αρθρογραφίας.

Αν μη τι άλλο, έχει να κάνει με την πραγματική ζωή και όχι με εικασίες και υποθέσεις αυθαίρετες, αλλά με στοιχεία που μπορείς να βρεις με επάρκεια σε πολλές θεωρητικές αναλύσεις… Κάθε άλλο… Εδώ καταγράφουμε συναισθήματα που ζούμε, όχι κάτι που μας είπαν άλλοι.

Το να έχω το δικό μου χώρο για να καταγράφω κάθε εβδομάδα τις σκέψεις μου, είναι ασφαλώς ένα προνόμιο που κατακτήθηκε στο πέρασμα των χρόνων… Αναγνωρίζω ότι δεν το έχουν όλοι και γι’ αυτό θεωρώ πολύ ευλογημένο τον εαυτό μου που το ζω.

Ναι, η επικαιρότητα πρέπει να έχει την προσοχή μας. Η ψύχραιμη και καθαρή ματιά, έξω και μακριά από κάθε είδους επηρεασμό, ξέρω καλά ότι μπορεί να βοηθήσει και τον καλόπιστο αναγνώστη.episimansis.neo

Και ξέρω καλά επίσης πως αν πάτε στο περίπτερο και ζητήσετε με επίταση τη συγκεκριμένη εφημερίδα είναι ακριβώς και γι’ αυτή την ελευθερία που δίδει στους αρθρογράφους της. Λέω πολλές φορές πως αυτή είναι η καλύτερη δουλειά που είχα ποτέ. Δεν έχω καμιά αμοιβή και επομένως καμιά εξάρτηση και επιρροή στα γραφτά μου.

Βλέπω τα πράγματα χωρίς παραμορφωτικούς φακούς. Γι’ αυτό και μπορώ να απολαμβάνω να βλέπω από το παράθυρο μου το χιόνι καθώς οι νιφάδες χορεύουν και να το στρώνει στον ήσυχο δρόμο, μπροστά στο σπίτι μου. Και βλέπω επίσης τις αναρτήσεις των φίλων μου στο διαδίκτυο που κάνουν το ίδιο, από τον τόπο που μένουν και νιώθω ακόμα πιο φυσιολογικός.

Έχω πετύχει την ισορροπία και μπορώ να χαίρομαι με τα μικρά καθημερινά πράγματα, χωρίς να αναζητώ τα μεγάλα, τα άπιαστα όνειρα που κάνουν τους ανθρώπους δυστυχισμένους. Και το παλεύω καθημερινά, κρατώντας μια σταθερή στάση υπομονής και εγκαρτέρησης…

Και κοίτα τώρα πού μπορεί να οδηγήσουν μερικές όμορφες σκέψεις για το χιόνι… Όταν αφήνεις ελεύθερα το μυαλό σου χωρίς να το καταβαρύνεις με υπερβολικές σκέψεις, το μονοπάτι που παίρνει αποδεικνύεται καλό, αφού σε γεμίζει με θετική ενέργεια.

Αλλά αισθάνομαι ακόμα καλύτερα που όλα αυτά τα μοιράστηκα μαζί σας, όπως άλλωστε κάνουμε κάθε εβδομάδα, μέσα από αυτό το μετερίζι. Να γιατί αγάπησα και αγαπώ τη δημοσιογραφία. Επειδή ακολουθώντας την με συνέπεια, ανοίγει δρόμους και μπορεί να σε οδηγήσει παντού. Με την καρδιά, με το μυαλό, με την πέννα…

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 20/2/2021 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου "Επισημάνσεις".

Ακολουθούμε την ίδια λογική και σήμερα. Παρουσιάζουμε τα χιόνια στους τόπους φίλων μας

Posted in Επικαιρότητα

salamina
Ας ξεκινήσουμε από τη Σαλαμίνα. Το νησί αυτό βρίσκεται απέναντι από το Πέραμα κι επειδή εκεί βρίσκεται η Πόπη που επιμελείται τεχνικά τον ΤΥΠΟ των Συνταξιούχων Σιδηροδρομικών, το ξέρω καλά, μιας και με τα καραβάκια της γραμμής έχω κάνει πολλά ταξίδια, για να παραδώσω ύλη του.

nea.peramos
Στη Νέα Πέραμο ή αλλιώς το Μεγάλο Πεύκο, τα πράγματα είναι αλλιώς. Η ώρα της φωτογραφίας είναι εξαιρετική. Ο ήλιος πίσω από τα σύννεφα είναι εντυπωσιακός. Και η θάλασσα δίπλα! Φαίνεται και στο στιγμιότυπο, αν το προσέξετε. Αυτό ήταν το ωραίο που είδαμε φέτος. Χιόνισε και δίπλα στη θάλασσα!

agia.paraskevi
Στην Αγία Παρασκευή το χιόνι ήταν ακόμα περισσότερο... Φαίνεται καθώς είχε καθίσει απαλά πάνω στα δέντρα. Λογικό. Έχει κοντά τον Υμηττό, ένα από τα βουνά του Λεκανοπεδίου της Αττικής που μαζί με την Πάρνηθα και το όρος Αιγάλεω προστάτευαν, κάποτε, την Αθήνα.

voria.evia
Εδώ είμαστε στη Βόρεια Εύβοια! Και η Εύβοια δοκιμάστηκε από τον τελευταίο χιονιά. Το είδαμε σε πολλές αναρτήσεις φίλων μας... Έχετε αντιληφθεί φαντάζομαι πως εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, σπάνια χρησιμοποιούμε κοινής λήψης φωτογραφίες, εκτός κι αν είναι μεγάλη ανάγκη.

platia.dekleri.peristeri
Στην πραγματικότητα οι φίλοι μας προμηθεύουν τις δικές τους αυθεντικές φωτογραφίες, όπως αυτή που είναι παρμένη από την πλατεία Δέγλερη στο Περιστέρι. Να βγεις για λίγο στο μπαλκόνι με προφυλάξεις και να τραβήξεις μια φωτογραφία, από αγάπη για ότι βλέπεις και ζεις.

patsalaridis
Κι αυτός είναι ο φίλος μας Πέτρος Πατσαλαρήδης που μας προμηθεύει φωτογραφίες από το δάσος που κινείται καθημερινά, λόγω της δουλειά του. Μόνο που όσο διαρκεί αυτός ο χιονιάς θα υποχρεωθεί κι εκείνος να καθίσει σπίτι του, αφού πρέπει να περιμένει να αλλάξει η κατάσταση.

Στους τόπους των φίλων μας που χιόνισε χθες... Και σε μας χιόνισε, αλλά θα τα δούμε αύριο

Posted in Επικαιρότητα

spata
Αυτό που ένοιωσα χθες ήταν μια ανείπωτη χαρά, καθώς, ξυπνώντας, είδα τις φωτογραφίες που είχε τραβήξει η Σούλα τη νύχτα, λίγο πριν πέσει για ύπνο. Χιόνιζε! Και το πρωί, με το πρώτο φως, είδα από το παράθυρο μου στο γραφείο τη φορτωμένη από χιόνια λεμονιά. Εδώ, από την Σπάτα.

argirupoli
Φυσικά και δεν έχασα την ευκαιρία να τραβήξω φωτογραφίες τόσο εγώ πρωί - πρωί, όσο και η Σούλα όταν σηκώθηκε. Και είχα σκοπό μ' αυτές κάνω τη σημερινή μου ανάρτηση. Αλλά στο μεταξύ, το διαδίκτυο γέμισε από φωτογραφίες φίλων, από τους δικούς τους τόπους. Έτσι προτίμησα τις δικές τους πρώτα. Δείτε αυτή, από την Αργυρούπολη.

peristeri.kipupoli
Τις δικές μας, τις κράτησα για αργότερα... Για την ώρα δείτε μια φωτογραφία από την Κηπούπολη της Πετρούπολης, όπως την τράβηξε ο φίλος μας ο Πασχάλης. Απίστευτα πολύ το χιόνι. Και τον ευχαριστούμε γι' αυτό... Δεν θα πάει βέβαια στη δουλειά του, αλλά μια μέρα είναι, θα περάσει.

vrlisia.attikis
Ίδια τα πράγματα και στα Βριλήσσια! Ο καλός μας Σπύρος την έχει τραβήξει αυτή από τη βεράντα του σπιτιού του. Και δεν μας κάνει εντύπωση. Βόρεια προάστια είναι εκεί. Εδώ διαβάσαμε και είδαμε φωτογραφίες στο διαδίκτυο, με εκχιονιστικά στο Σύνταγμα και στο Κολωνάκι!

iraklio.attikis
Στα λευκά ντυμένο και το Ηράκλειο Αττικής. Η φωτογραφία τραβηγμένη από ψηλά δείχνει χαρακτηριστικά τι συμβαίνει στην ευρύτερη περιοχή. Και το ωραίο είναι ότι συνέχισε να χιονίζει ως το μεσημέρι κάνοντας την καημένη τη λεμονιά μας να λυγίζει από το βάρος του χιονιού.

nea.filadelfia
Και η Φιλαδέλφεια το ίδιο! Από το μπαλκόνι του σπιτιού, είναι παρμένη η φωτογραφία... Πού να βγει κανείς έξω; Δεν είναι να το ρισκάρει κανείς όσο συνεχίζει ο χιονιάς. Είπαμε: Προσέχουμε για να έχουμε... Μας αρέσει ναι, αλλά λίγη σωφροσύνη τη χρειαζόμαστε.

Ας δούμε τη χιονισμένη Αναστασιά μέσα από τις φωτογραφίες που μας έστειλε ο φίλος Ηλίας

Posted in Επικαιρότητα

anastasia1.xioni140221
Χιόνια, χιόνια χιόνια! Αυτό κυριαρχεί τις τελευταίες ώρες, παντού... Ακόμα κι εδώ στην Αττική τα είδαμε χθες. Σε φωτογραφίες βέβαια, γιατί στον Κολωνό που μένουμε, μόνο κάτι νιφάδες είδαμε κατά τις 10 το πρωί και μετά σταμάτησαν. Ο Ηλίας, όμως, στην Αναστασιά των Σερρών το είδε το χιόνι στρωμένο στο σπίτι του.

anastasia2.xioni140221
Έτσι είδαμε κι εμείς χιονισμένη την αυλή του. Το χιόνι δεν ήταν υπερβολικά πολύ, αλλά ήταν όμορφο. Και μας άρεσε όλη αυτή η απλότητα, καθώς το λευκό τόνιζε λεπτομέρειες από τον χειμωνιάτικο κήπο του Ηλία. Χαρούμενος, σαν παιδί, μας έστειλε και βίντεο για να απολαύσουμε ζωντανά τη στιγμή.

anastasia3.xioni140221
Είναι επίσης υπέροχο που ο Ηλίας φρόντισε όλα τα ζωντανά του για να μην τους λείψει η τροφή τους, τέτοιες δύσκολες ώρες. Αν κρίνουμε μάλιστα από την ταΐστρα των πουλιών, μάλλον πλουσιοπάροχα τα τάισε... Και είναι αλήθεια πως σε τέτοιες παγωνιές, χρειάζονται κι αυτά μια εξτρά περιποίηση.

anastasia4.xioni140221
Μοναδικά έχουν καθίσει πάνω στα δέντρα οι νιφάδες του χιονιού και έχουν δημιουργήσει μια απίθανη εικόνα. Και το σπιτάκι του σκυλιού του, "δένει" πολύ καλά, μέσα στο περιβάλλον του χιονιού. Οι φωτογραφίες είναι παρμένες την Κυριακή και δεν ξέρω αν συνέχισε και χθες.

anastasia5.xioni140221
Πιο έξω το χιόνι είναι λιγότερο... Φαίνεται σχεδόν η πρασινάδα από το χωράφι. Αλλά και τι μ' αυτό; Η βαριά ατμόσφαιρα, οι χιονισμένες στέγες, όλα μαρτυρούν ότι κάτι καλό συνέβη εκεί. Οι άνθρωποι δεν είχαν πρόβλημα. Είχαν φροντίσει έγκαιρα για τα ξύλα τους και τη θέρμανση τους.

anastasia6.xioni140221
Εικόνες όμορφες που σε γεμίζουν συναισθήματα θετικά. Πού να τα δεις όλα αυτά σε μια πόλη σαν την Αθήνα; Κάθε φορά που ο Ηλίας μας στέλνει κάτι με τα ζώα του τον βλέπω να γεμίζει χαρά. Και δικαιολογημένα. Αποτελούν κομμάτι της ζωής του με την Κατερίνα. Και τα αγαπούν πολύ!

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πισ συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA