Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας
008443
Τα σχόλια σας!
Μια αναγκαία υπόμνηση!
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να γράφετε. Μόνο που για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.
Είναι λογικό να πρέπει να τα δει πρώτα ο διαχειριστής και να απομακρύνει κάποιο, αν -λέμε τώρα- μπορεί να είναι υβριστικό…

Η Άνοιξη είναι εδώ!

Ζούμε μια περίεργη και παράξενη Άνοιξη αν και ο Μάης είναι ο χαρακτηριστικός ανοιξιάτικος μήνας.
Μια ζεστό μια κρύο. Οι συχνές βροχές και οι συννεφιές δεν βοηθούν, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για να το αλλάξουμε αυτό.
Περιμένουμε υπομονετικά να δούμε αυτή την εποχή στην πλήρη ανάπτυξη της και ελπίζουμε η συνέχεια να μας δικαιώσει.
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ είναι εδώ για να καταγράφει όμορφες στιγμές
Ιούνιος 2023
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο. Και να το εκτιμάς!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει κάθε Κυριακή την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά-σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ τ. 166

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ τ. 166. που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε το τ. 165, ΕΔΩ δείτε το164, εδώ ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Είκοσι εννιά χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩ το site του Σωματείου που επιμελούμαστε...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 435

Έτοιμο και το 436 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩΕΔΩ το 434,  ΕΔΩ το 433, ΕΔΩ το 432, ΕΔΩ το τ.431,  ΕΔΩ το 430, ΕΔΩ το 429, ΕΔΩ το 428, ΕΔΩ το 427, ΕΔΩ το 426, ΕΔΩ το 425, ΕΔΩ το τ.424, ΕΔΩ το τ.423, ΕΔΩ το τ.422, ΕΔΩ το τ.421, ΕΔΩ το τ.420, ΕΔΩ το τ.419, ΕΔΩ το τ.418, ΕΔΩ το τ.417, ΕΔΩ το τ.416, ΕΔΩ το τ.415, ΕΔΩ το τ.414, ΕΔΩ το 413, ΕΔΩ το 412, ΕΔΩ το 411, ΕΔΩ το 410, ΕΔΩ το τ.409, ΕΔΩ το τ.408, ΕΔΩ το τ.407, ΕΔΩ το τ.406, ΕΔΩ το τ.405 ΕΔΩ το τ.404 ΕΔΩ το τ.403 ΕΔΩ το τ.402, ΕΔΩ το τ.401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ.392, ΕΔΩ το τ.391, ΕΔΩ το τ.390, ΕΔΩ το τ.389, ΕΔΩ το τ.388, ΕΔΩ το τ.387, ΕΔΩ τ.386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε ΕΔΩ είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: nikosth2004@yahoo.gr

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 


Είμαστε στον 20ο χρόνο!
Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχεις ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Αφήνοντας την πόλη πίσω μας, ταξιδεύοντας για Πάρο…

Ένα κτίριο που έγραψε ιστορία στα χρονικά της Αθήνας, θα σας παρουσιάσουμε σήμερα. Πρόκειται για τα παλιά δικαστήρια στη Σανταρόζα. Εδώ λειτούργησε το Πρωτοδικείο Αθηνών, όλα τα κτίρια-προσθήκες του τετραγώνου κατεδαφίστηκαν και έμεινε μόνον το αρχικό, ένα κτίριο λιτού κι απέριττου νεοκλασικού ρυθμού.

Και όλα αυτά το 1834, παρακαλώ. Βέβαια, δεν είναι μόνο οι παλιοί πλέον που θυμούνται τα δικαστήρια στη Σανταρόζα και την πολύκροτη δίκη του Μπελογιάννη εκεί, ακόμη λιγότεροι συνδέουν το κτίριο με την πρότερη νευραλγική του χρήση, τότε που επί δεκαετίες αναλάμβανε την εκτύπωση νόμων και διαταγμάτων της Πολιτείας.

Το μπετόν αρμέ στις μεγάλες κολόνες και το πάτωμα, η γυμνή πλινθοδομή, τα τούβλα στον όροφο που προστέθηκε αργότερα, τα κενά στο δάπεδο κι οι βέργες που εξέχουν… ένα κράμα σιγουριάς και επισφάλειας που ηλεκτρίζει. Τυχερό μες την ατυχία του, το κτίριο δεν είχε υποστεί λεηλασίες. Τα καταγράψαμε φωτογραφικά σε μια βόλτα μας στο κέντρο της πόλης.

Συνταξιούχοι σηκώνουν κεφάλι, θέτουν τα ζητήματα τους

Την επαναφορά του ΕΚΑΣ για τους πιο χαμηλοσυνταξιούχους που με τις πενιχρές συντάξεις τους δεν μπορούν να επιβιώσουν στις σημερινές εποχές, με την μεγάλη ακρίβεια, την ενεργειακή κρίση και τον πληθωρισμό. Η συμμετοχή στην πρόσθετη φαρμακευτική δαπάνη, σε περίπτωση επιλογής πρωτότυπου σκευάσματος, να περιοριστεί στο 25% από το μέχρι 100% που μπορεί να φθάσει σήμερα.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 3/6/2023

Είναι ένας προβληματισμός των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας. Είδαν τις συντάξεις τους στα χρόνια των μνημονίων να κατακρεουργούνται και άκουσαν τα μύρια όσα, ότι τάχα μου είναι καλοπληρωμένοι, ενώ τους περιέκοψαν σχεδόν στο ένα τρίτο τις αποδοχές τους. Και δεν άνοιξε μύτη, επειδή έστρεψαν την κοινωνία εναντίον τους. Έκρυψαν όμως με επιμέλεια, ότι αυτά ήταν δικά τους χρήματα. Κρατήσεις από τους μισθούς τους ως εργαζόμενοι.

Και τώρα την ώρα των εκλογών εκτιμούν ότι πρέπει να θέσουν ξανά υπόψη εκείνου που θα εκλεγεί από την κάλπη της 25/6/2023 μερικά ερωτήματα που οι θέσεις τους θα δείχνουν τις προθέσεις τους. Τέσσερα λοιπόν ερωτήματα που χρήζουν απαντήσεως πριν από τις νέες εκλογές θέτουν οι συνταξιούχοι, σημειώνοντας ότι τα προβλήματα διαβίωσης που αντιμετωπίζουν δεν έχουν επιλυθεί και πως η ώρα για «καθαρές κουβέντες» πριν από τη 2η κάλπη της 25ης Ιουνίου έφτασε.

Όπως επισημαίνουν, οι εκλογές της 21ης Μαΐου παρήγαγαν ένα αποτέλεσμα, οι συνταξιούχοι, όμως, οφείλουν να γνωρίζουν ποιες θα είναι οι πρωτοβουλίες που προτίθεται να αναλάβει η νέα κυβέρνηση ώστε να στηρίξει τα εισοδήματά τους».

1. Η πρώτη εκκρεμότητα αφορά τα αναδρομικά και ειδικά την καταβολή τους για τις περικοπές που συντελέστηκαν προ δεκαετίας για τα δώρα κύριας και επικουρικών συντάξεων και περικοπών των επικουρικών συντάξεων. Περικοπές που αφορούν 2.500.000 δικαιούχους και κοστολογούνται στα 2,4 δισ. Ευρώ

Υπενθυμίζεται ότι τα ποσά που επιστράφηκαν αφορούσαν περικοπές στις κύριες συντάξεις. Μάλιστα, αυτά τα ποσά επιστράφηκαν άτοκα, ενώ τα αρμόδια δικαστήρια αξιώνουν έντοκες επιστροφές ποσών. Δεν έγινε η παραμικρή αναφορά, όμως, στα ποσά που οφείλονται και αφορούν περικοπές σε επικούρηση και δώρα.

2. Τεράστιο πρόβλημα αποτελεί η προσωπική διαφορά που σχετίζεται άμεσα με τις αυξήσεις που καταβάλλονται ήδη από το τρέχον έτος στις κύριες συντάξεις. Φέτος περίπου 1.100.000 συνταξιούχοι έχασαν ένα σημαντικό μέρος ή ολόκληρες της αυξήσεις που πραγματοποιήθηκαν (7,75%), επειδή έγινε κακή χρήση της προσωπικής διαφοράς. Θα εφαρμοστεί πάλι ο «κόφτης» της προσωπικής διαφοράς; Γιατί δεν γίνεται κατάργηση της επαίσχυντης διάταξης που θεσπίστηκε στον «νόμο Κατρούγκαλου;». Οι συνταξιούχοι έχουν επανειλημμένα ζητήσει να καταργηθεί η συγκεκριμένη «λαιμητόμος» για τους συνταξιούχους.

3. Το τρίτο ζήτημα έχει να κάνει με τη 13η σύνταξη, καθώς κατά την περίοδο της διακυβέρνησης της Ν.Δ. η (έστω κουτσουρεμένη) επαναφορά της 13ης σύνταξης επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, που ψηφίστηκε τον Μάιο του 2019, καταργήθηκε λίγους μήνες αργότερα! Αντικαταστάθηκε από ένα επίδομα, το οποίο λαμβάνει μόνο ένα μέρος των συνταξιούχων. Ως αποτέλεσμα, κάθε έτος οι συνταξιούχοι χάνουν περίπου 1,1 δισ. Ευρώ, από τη μη καταβολή της 13ης σύνταξης.

4. Τελευταίο, αλλά εξίσου σημαντικό είναι η στήριξη των χαμηλοσυνταξιούχων: τα επίσημα στοιχεία του ΕΦΚΑ δείχνουν ότι το 30% των κύριων συντάξεων είναι έως 500 ευρώ τον μήνα, δηλαδή βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας! Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν

Περισσότεροι από 800.000 συνταξιούχοι που λαμβάνουν αυτές τις συντάξεις πείνας. Έχει ζητήσει εδώ και αρκετά χρόνια να επανέλθει το ΕΚΑΣ, που κακώς καταργήθηκε το 2015, ελέω Μνημονίων. Ποια είναι η θέση της νέας κυβέρνησης; Θα δώσει ανάσα σε αυτούς τους χιλιάδες χαμηλοσυνταξιούχους; Ή θα τους αφήσει με έκτακτες οικονομικές ενισχύσεις κάθε Πάσχα και Χριστούγεννα, που ισοδυναμούν με επέκταση της φτώχειας, ρωτούν εύλογα, οι συνταξιούχοι.

Τέτοια σοβαρά ζητήματα βέβαια θα έπρεπε να έμπαιναν στο τραπέζι για συζήτηση με ηρεμία και σοβαρότητα και όχι στο στενό προεκλογικό περιθώριο, όπου συνηθίζεται να ακούγονται διάφορα εντυπωσιακά που… ξεχνιούνται την επομένη των εκλογών. Αλλά ζούμε στην Ελλάδα! Και εδώ τα περισσότερα πράγματα τα κάνουμε στο πόδι, πρόχειρα και ως μπαλώματα. Χωρίς σχεδιασμό και καμιά στοιχειώδη μακροπρόθεσμη προοπτική. Έτσι οι συνταξιούχοι για μια ακόμα φορά είναι βέβαιο ότι θα γίνουν θύματα εκμετάλλευσης.

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου “Επισημάνσεις” το Σάββατο 3/6/2023.

Μερικές εικόνες, από την εκδρομή μας στο Ναύπλιο…

Σκόπιμα «σπάσαμε» το δημοσίευμα για την εκδρομή μας στο Ναύπλιο σε δυο μέρη. Το πρώτο είναι αυτό που βλέπετε σήμερα και αφορά πρόσωπα. Και το δεύτερο θα έρθει σε λίγο, με εικόνες από την ανθισμένη πόλη με μια ιδιαίτερη έμφαση στις βουκαμβίλιες που αυτή την εποχή είναι χαρά Θεού, όπου κι αν γυρίσεις το βλέμμα σου. Λογικό είναι στην πρώτη φωτογραφία να μας βάλω με τη Σούλα.

Στη δεύτερη, η Σούλα δοκιμάζει ένα καλοκαιρινό καπέλο. Με το δικό της τρόπο. Περπατήσαμε στα δρομάκια της όμορφης πόλης της Αργολίδας. Είχαμε το χρόνο γι’ αυτό… Και θαυμάσαμε τα μαγαζιά της. Ύστερα καταλήξαμε σε ένα καφέ στην παραλία, όπου και ήπιαμε το καφεδάκι μας, κάποιοι ή φάγαμε το παγωτό μας, κάποιοι άλλοι. Δοκιμάσαμε και κάτι υπέροχα παστέλια από τον Πύργο.

Στην τρίτη, δικαιωματικά είναι με τη Χάρις. Περπατούν και συζητούν… Μπορεί αυτή η φωτογραφία να είναι και ο ορισμός της εκδρομής. Τέτοια, χρειαζόμαστε ανάγκη την ώρα της χαλάρωσης. Μπορούμε να τα έχουμε; Δεν είναι πάντα εύκολο, αν και το επιδιώκουμε, αλλά τελικά είναι ωραίο να το προσπαθείς και να το παλεύεις κάνοντας πιο εύκολη τη ζωή σου.

Στην παραλία του Τολό. Μετά την ταβέρνα και καθώς γυρνάμε στο χώρο που μας άφησε το πούλμαν, να το πάρουμε για την επιστροφή στην Αθήνα. Αν και ο καιρός ήταν συννεφιασμένος, ήταν παράλληλα και ζεστός. Και η γυναικοπαρέα μπορεί να περπατά στην ακροθαλασσιά και να συζητά. Από αριστερά Χρυσάνθη,  η Άρτεμης και η Σούλα. Χαμογελαστές , μπροστά φακό, όπως και σε ολόκληρη την εκδρομή. Όντως τη χρειαζόμαστε. Κι ευχαριστούμε τους οργανωτές. Περάσαμε υπέροχα!

Ένα σπάνιο λουλούδι της Κρήτης, μια αγριοτριανταφυλλιά

Πρόκειται για μια αγριοτριανταφυλλιά που μπορεί και να μην έχουμε ξαναδεί. Η επιστημονική της ονομασία είναι Reseda minoica (Resedaceae) Ένα είδος που περιγράφηκε πρόσφατα, στην Ελλάδα και δεν καταγράφηκε εκτός της περιοχής του Αιγαίου. Η φωτογραφίες είναι του Stephen Lenton δημοσιευμένες στην Ομάδα “Flowers of Crete”.

Θα τη βρείτε επίσης στην Κύπρο. Σύμφωνα με την έρευνα που κάναμε, είναι πολύ σπάνιο να τη συναντήσεις στην Κρήτη. Έχει ωστόσο καταγραφεί παλιότερα στα Μάταλα και στα νησιά Γαβδοπούλα και Γαύδο. Γενικότερα ένα δύσκολο φυτό, μια αγριοτριανταφυλλιά ιδιόμορφη με μοναδική εμφάνιση και ομορφιά.

Στο σημείωμα που συνοδεύει την ανάρτηση, ο Stephen Lenton αναφέρει ότι την ανακάλυψε τον Ιούλιο του 2020, σε άλλη τοποθεσία από εκείνην που τη βρήκε ο Χριστόφορος Χειλαδάκης, κοντά στα Άνω Μουλιά, ένα μήνα μετά. Και είναι ένα φυτό που φυτρώνει σε βραχώδεις χώρους σε ξηρή θαμνή βλάστηση καθώς και στις άκρες δρόμων και αγενείς οικοτόπους.

Ανθρώπινες προσεγγίσεις, για να είμαστε πιο κοντά…

Στο τέλος αυτής της εβδομάδας, περιμένουμε να έρθουν στην Ελλάδα η κόρη της Σούλας, Έστερ με την οικογένεια της, τον σύζυγο της Στηβ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη, για να καθίσουν κάπου ένα μήνα κοντά μας. Τους περιμένουμε πως και πως. Και μαζί τους θα πάμε για δέκα μέρες στην Πάρο. Μακάρι να μας δοθεί κι εμάς η ευκαιρία να γιορτάσουμε μαζί τους την επέτειο του γόμου τους.

Είναι ωραίο τέτοιες σημαντικές ώρες να είσαι μαζί και κοντά με τους ανθρώπους που αγαπάς. Όπως στις φωτογραφίες που συνοδεύουν αυτή την ανάρτηση και είναι από το Βανκούβερ του Καναδά. Τα παιδιά του ζευγαριού και η θεία τους, οργάνωσαν αυτήν την έκπληξη. Και φαίνεται ότι άρεσε πολύ, έτσι όπως έγινε. Ας έχουν πάντα όρεξη και διάθεση για θετικές εκπλήξεις.

Φυσικά φρόντισαν και για κάποιες ατομικές φωτογραφίες. Από πάνω προς τα κάτω, είναι η Άννυ η σύζυγος του Κώστα με την Έστερ, μαζί και μετά παρέα και με τη θεία Τζίνα και σ’ αυτήν εδώ ο Κώστας με την Άννυ σε μια σέλφι από εκείνη τη μέρα στο σπίτι του Στηβ και της Έστερ. Μακάρι να είστε πάντα έτσι αγαπημένοι παιδιά και να προωθείτε πάντα όμορφα πράγματα και συνεργασίες.

Ένα γενικότερο πλάνο με τους καλεσμένους τους στο τραπέζι που ετοίμασαν. Δεν ξέρω ονόματα, πρόσωπα και πράγματα, αλλά για ένα είμαι βέβαιος και φαίνεται και στο στιγμιότυπο. Όταν κυριαρχεί η αγάπη, τότε οι φίλοι τους, θέλουν και δημιουργούν ευκαιρίες για να το κάνουν αυτό. Όπως εδώ στην επέτειο του γάμου της Έστερ και του Στηβ.

Εκδρομή με φίλους στο Ναύπλιο ύστερα από πολύ καιρό…

Από τη μια η πανδημία με τις κοινωνικές αποστασιοποιήσεις κι από την άλλη η δική μας αγωνία να προσαρμοστούμε στις οδηγίες που δίνονταν τα τρία προηγούμενα χρόνια, μας κράτησαν μακριά από εκδρομές. Και χθες το επιχειρήσαμε με την εκκλησία μας. Προορισμός μας το Ναύπλιο, αλλά γι’ αυτό θα κάνουμε εκτενή αναφορά σε άλλη ανάρτηση.

Σήμερα θα σας δώσουμε εικόνες και στιγμιότυπα από την εκδρομή αυτή καθ’ αυτή. Και οι φωτογραφίες που «ντύνουν» την ανάρτηση είναι βγαλμένες μέσα από το πούλμαν, καθοδόν… Θέλαμε να καταγράψουμε αυτή την εμπειρία λες και ήταν η πρώτη φορά. Και από μια άποψη, ήταν. Είπαμε ήταν η πρώτη μετά Govid εκδρομή! Και είναι ωραίο να είσαι με φίλους.

Στην Εθνική Αθηνών – Κορίνθου με τα τούνελ που εξυπηρετούν πια πολύ τους ανθρώπους. Όχι όπως παλιά που, στην Κακιά Σκάλα, για να την περάσεις έπρεπε να έχεις Ιώβεια υπομονή. Στην ουρά… Αλλά τώρα όλα είναι διαφορετικά και πολύ πιο άνετα. Οι τρεις λωρίδες κυκλοφορίας, δίνουν την άνεση στον οδηγό να μη μειώνει καθόλου ταχύτητα. Το 100 χιλιόμετρα τα έχεις στο τσεπάκι σου..

Ακόμα και τα έργα που γίνονταν, όπως μας προειδοποιούσαν οι φωτεινές πινακίδες, δεν ήταν ικανά να δημιουργήσουν πρόβλημα. Η καρδιά μας ήταν προετοιμασμένη για τα καλύτερα. Και το πετύχαμε… Μέσα στο πούλμαν υπήρχε πολύ χαρά, κουβέντα και τα χιλιόμετρα τα «τρώγαμε» σαν αέρα… Ούτε που καταλάβαμε για πότε φτάσαμε στην Κόρινθο.

Παρακολούθησα τη φροντίδα μιας πόρτας σπιτιού…

Ίσως επειδή στη ζωή μου δεν καταπιάστηκα ποτέ με απλά καθημερινά πράγματα, μου φαίνεται υπερβολικά προχωρημένο όταν βλέπω και παρακολουθώ κάτι που κάνουν εξοικειωμένοι με την τέχνη των χεριών τους, άνθρωποι. Έτσι παρακολούθησα προχθές την αλλαγή μιας κλειδαριάς και τη φροντίδα μιας πόρτα σπιτιού. Ομολογουμένως ήταν κάτι εντυπωσιακό.

Και χρονοβόρο. Συζητώντας με τον μάστορα, μου είπε πως μερικές φορές είναι πιο δύσκολη μια επέμβαση σε κάτι που υπάρχει, παρά η τοποθέτηση μιας καινούριας πόρτας. Και είχε δίκιο. Το έβλεπα με τα μάτια μου και δεν το πίστευα. Από τις 10:00 ως τις 14:00 πήγε αυτή η υπόθεση, έως ότου ολοκληρωθεί. Τελικά όμως η δουλειά ήταν άψογη.

Εγώ το λέω χάρισμα. Το να είσαι τόσο προσεκτικός και στη λεπτομέρεια, στη δουλειά σου, είναι μεγάλη υπόθεση. Χαίρεσαι και εσύ που δουλεύεις και κάνεις και τον πελάτη σου χαρούμενο. Υπάρχει άραγε πιο ωραίο πράγμα από αυτό; Όχι! Σ’ αυτό το σύστημα πραγμάτων, όπου τα πάντα λειτουργούν εναντίον μας, υπάρχει και κάτι καλό!