Φθινόπωρο, αλλά ας μη χαλαρώνουμε υπερβολικά. Ο Covid-19 είναι εδώ, δεν έφυγε...

anixi1.030520
Όλα γύρω μας είναι φαινομενικά καλά, αλλά μόνο φαινομενικά. Το πρόβλημα είναι εδώ και καραδοκεί απειλητικό για τις ανθρώπινες ζωές... Το σημαντικό δεν είναι ότι μοιάζει να ξαναρχίζει να λειτουργεί η ζωή… Αλλά, πρέπει να συνεχίζουμε να είμαστε προσεκτικοί, παίρνοντας τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας... Στο τρίτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου, ας είμαστε προσεκτικοί με ότι κάνουμε.

anixi2.030520
Θα βγούμε για λίγο έξω; Ασφαλώς. Τοέχουμε ανάγκη... Αλλά με προσοχή, περισσότερη κι από όσο μας συστήνουν οι ειδικοί... Το χρειαζόμαστε. Να ξαναθυμηθούμε πώς ήταν η ζωή, πριν προκύψει η πανδημία και αλλάξουν όλα γύρω μας... Αγνοήστε τους αντιεμβολιαστες και αρνητές του ιού. Αφήστε τους, να ζουν στον κόσμο τους.

anixi3.030520
Με μέτρο λοιπόν, για να μην ξεθαρρεύουμε… Συνεισφέραμε λοιπόν και εμείς στον περιορισμό της διασποράς του κορονοϊού Covid-19 με τον εμβολιασμό. Εγώ έκανα και τις δυο δόσεις του astrazeneka και η Σούλα την πρώτη δόση ενώ έχει προγραμματιστεί η δεύτερη δόση για τις 4 Αυγούστου. Και τώρα πρέπει να προσπαθήσουμε να επιστρέψουμε στη ζωή. Όπως την ξέραμε θα μας πάρει καιρό, αλλά ας δοκιμάζουμε σιγά - σιγά. 

anixi4.030520
Και ας είμαστε ρεαλιστές... Τίποτα δεν είναι ευκολο… Οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να φοβούνται… Και οι προγραμματισμοί, ακόμα και οι βραχυπρόθεσμοι, από δύσκολοι έως αδύνατοι. Αλλά η ζωή, δεν μπορεί να σταματήσει έτσι... Αλλιώς, φανταζόμαστε ότι θα γίνει όλο αυτό. Και το εμπεδώσαμε, σε βάθος… Αλλά να μας λείπουν οι... ηρωισμοί με τους συνωστισμούς. Ασκούμε διάκριση.

anixi5.030520

Όλες οι φωτογραφίες που καλύπτουν το δημοσίευμα αυτό και το ομορφαίνουν, υπενθυμίζοντας μας ότι έξω είναι η ζωή, είναι από την Άνδρο... Ας είναι καλά η Ευαγγελία και ο Λούης... Χωρίς αυτούς και την αγάπη τους, ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ θα ήταν πιο φτωχός... Αλλά ακριβώς, επειδή έχουμε τέτοιους φίλους, αισθανόμαστε πολύ πλούσιοι!

Το πέρασμα με το μικρό πλοίο "Λευκίμη" από την Ηγουμενίτσα στη νότια Κέρκυρα...

Posted in Επικαιρότητα

pros.kerkira
Ήταν 12:30 το μεσημέρι, χθες, όταν το μικρό πλοίο "Λευκίμη" ξεκίνησε από το λιμάνι της Ηγουμενίτσας για τη νότια μεριά της Κέρκυρας. Προορισμός μας η villa Lou, όπου και θα μείνουμε μερικές μέρες για να γνωρίσουμε το νησί του Ιονίου μαζί με τον Κώστα και την Άννυ.

igumenitsa1.020921
Κατεβήκαμε στο λιμάνι λίγο νωρίτερα, να τσεκάρουμε τι ώρα φεύγει το πλοίο και να κόψουμε τα εισιτήρια μας. Και μετά, πιο ήρεμοι πήγαμε μια βόλτα λίγο έξω από το λιμάνι, να γνωρίσουμε το χώρο μπροστά στη θάλασσα, έναν χώρο αναψυχής και περιπάτου. Και μας άρεσε.

igumenitsa2.020921
Γενικά είναι όμορφη πόλη η Ηγουμενίτσα. Πρώτη φορά, τη ζω από κοντά. Δεν είχα την ευκαιρία να ξαναέρθω. Την προηγούμενη φορά είχαμε πάει με αεροπλάνο. Ο δρόμος με το Ι.Χ έχει λίγο περισσότερη κούραση, είναι αλήθεια, ακόμα κι αν μοιράζεσαι το τιμόνι στη διαδρομή με συνοδηγό.

igumenitsa3.020921
Ήταν μεσημέρι και η ταβέρνα δίπλα στο μικρό λιμανάκι με τις ψαρόβαρκες είχε μαζέψει τις καρέκλες και τα τραπέζια για το βράδυ, που θα δροσίσει και θα μπορούσαν να καθίσουν οι πελάτες έξω για να φάνε. Σαν καλή μου φάνηκε μια τέτοια προοπτική...

igumenitsa4.020921
Είδαμε κι αυτή την πλευρά της θάλασσας της Ηγουμενίτσας. Ο Κώστας με το κινητό του τηλέφωνο κατέγραψε τα στιγμιότυπα που βλέπετε και στη σημερινή ανάρτηση. Αλλά λιγο πιο κάτω είχε μικρά βότσαλα, όπου κάποιος θα μπορούσε να κάνει μπάνιο, σχεδόν μέσα στην πόλη.

igumenitsa5.020921
Περπατώντας δίπλα στη θάλασσα της Ηγουμενίτσας, όπως το ζήσαμε χθες το μεσημεράκι, λίγο πριν πάρουμε το καραβάκι που θα μας μετέφερε στη Λευκίμη κι από εκεί στη Villa Lou, στο Περιβόλι, στην περιοχή Καλυβιώτη όπου είμαστε πρώτο πρωινό σήμερα. Ετοιμάζουμε το σημερινό πρόγραμμα.

Όσο ζούμε σ' αυτό το σύστημα πάντα θα υπάρχουν μικρά προβλήματα να μας ταλαιπωρούν

Posted in Επικαιρότητα

lastixo1.010921
Να είσαι προετοιμασμένος για το ταξίδι, να κάνεις σχέδια κι όνειρα για την κάθε μέρα και ξαφνικά στο δρόμο, ενώ έχουμε περάσει τη Γέφυρα του Ρίο στην Ιονία Οδό, στο ύψος της Αμφιλοχίας, να σε πιάνει λάστιχο, δεν είναι και ότι καλύτερο. Αλλά, δεν πρόκειται να μας χαλάσει τη διάθεση...

lastixo2.010921
Αναγκαστήκαμε να κατεβάσουμε τις βαλίτσες και τα πράγματα μας στην άκρη του δρόμου, να ειδοποιήσουμε την οδική βοήθεια, για το πρόβλημα που αντιμετωπίζαμε, να καταλάβουν που είμαστε και να στείλουν συνεργάτη τους. Προς έκπληξη μας, όλα αυτά έγιναν εύκολα και γρήγορα.

lastixo3.010921
Είχαμε την τύχη να σταματήσουμε στην Ιονία Οδό, κάτω από μια γέφυρα, οπότε μας προστάτευε ο ίσκιος της από τον ήλιο του μεσημεριού. Φυσούσε κι ένα ελαφρύ δροσιστικό αεράκι. Όλα καλά. Λίγο μπερδεύτηκαν οι άνθρωποι στην Ιονία Οδό κι έστειλαν τη βοήθεια στην... Άρτα. Τριανταπέντε χιλιόμετρα μακριά.

lastixo4.010921
Η δικιά μου Οδική Βοήθεια, η Montial, ήρθε γρήγορα και μέσα σε ελάχιστο χρόνο, ο Γιώργος, ένας ευγενικός τεχνικός, αντικατέστησε το λάστιχο με τη ρεζέρβα. Μας σύστησε όμως ότι έπρεπε να βρούμε βουλκανιζατέρ. Με πήρε μάλιστα τηλέφωνο μδ το κινητό του για να μου πει ότι πολύ κοντά μας υπήρχε ένα.

lastixo5.010921
Την κρατάμε ως εμπειρία όλη αυτή την κατάσταση, διότι σε τίποτα δεν μας χάλασε τα σχέδια. Αντίθετα φτάσαμε μεσημέρι στην Ηγουμενίτσα και βρήκαμε να "τσιμπήσουμε" κάτι πριν πάμε στο ξενοδοχείο μας να αναπαυτούμε... Θα ήταν καλύτερα να μη μας είχε προκύψει, αλλά βλέπεις έρχονται αυτά και σου χτυπούν την πόρτα.

lastixo6.010921
Εξαιρετικός και ο άνθρωπος στο συνεργείο που μας έφτιαξε το λάστιχο. Και καλός συζητητής. μας υπέδειξε μάλιστα και τον καλύτερο δρόμο για να φτάσουμε στον προορισμό μας. Μ' αρέσουν αυτοί οι άνθρωποι που χωρίς να σε γνωρίζουν σπεύδουν σε βοήθεια.

Και σιγά - σιγά έρχεται και το φθινόπωρο. Στο βάθος, ο χειμώνας αρχίζει να αχνοφέγγει...

Posted in Επικαιρότητα

fthinoporina.xromata1
Με εικόνες φθινοπωρινές που σε λίγο θα γίνουν πραγματικότητα "ντύνουμε το σημερινό δημοσίευμα. Το λόγια του Λεωνίδα Α. Μπόνη θα σας παρασύρουν σε αλήθειες. Κάτι αλλάζει, έστω και σημειολογικά με τον ερχομό του Σεπτέμβρη...

fthinoporina.xromata5

bonis.leoΝαι, ναι. Καλά το καταλάβατε. Πρώτη μέρα του Σεπτεμβρίου σήμερα. Πάει το καλοκαίρι. Ξέρετε, είναι από τις μέρες που σκεφτόμαστε ότι ενώ το περιμέναμε πως και πως το καλοκαίρι, τώρα καθόμαστε και προσπαθούμε να καταλάβουμε γιατί το περιμέναμε πως και πως.

Πέρασε χωρίς να έχουμε κάνει οι περισσότεροι πολλά μπάνια. Στο ρυθμό της εργασίας κανονικά ή και χωρίς εργασία κάποιοι, αλλά μέσα στο σπίτι. Νομίζω τα περισσότερα καλοκαίρια αφήνουν αυτή την αίσθηση.

Και θέλοντας να προλάβω αυτούς που μένουν σε πόλεις, να ξέρετε πως όσοι μένουν σε παραλιακή επαρχία, δεν κάνουν κάθε καλοκαίρι 3 μήνες διακοπές, όπως πολλοί ίσως φαντάζονται. Η καθημερινότητα και η ρουτίνα δεν τους επιτρέπει να χαρούν όπως πρέπει την εξοχή στην οποία κατοικούν.

Εξάλλου όταν είσαι στο σπίτι σου, όλο και κάποια δουλειά θα βρεις να κάνεις. Οι νοικοκυρές το ξέρουν καλά αυτό.

Αλλά παρόλα αυτά μια εποχή άλλαξε. Και με την εποχή ίσως αλλάζει και η διάθεση. Το φθινόπωρο είναι μια γλυκιά εποχή. Ίσως και ρομαντική θα μπορούσαμε να πούμε, λόγω των χρωμάτων που αποκτά η φύση. Κάποιοι μάλιστα επιλέγουν να κάνουν και τις διακοπές τους τότε, που η φύση είναι πιο ήρεμη. Δεν έχει ούτε το καύμα του καλοκαιριού, ούτε το κρύο του χειμώνα. Μας εισάγει κατάλληλα σε ότι μας κρύβει ο χειμώνας.

Κάποιοι υπερθετικοί χαρακτήρες θα πουν ότι ακόμα δεν τελείωσε το καλοκαίρι, πως να πούμε από τώρα "καλό χειμώνα"; Ξέρετε το "καλό χειμώνα" δεν έχει να κάνει με την εποχή, αλλά με αυτά που περιλαμβάνει αυτή.

Τουλάχιστον έτσι το αντιλαμβάνομαι εγώ. Ο χειμώνας έτσι και αλλιώς χειμώνας θα είναι. Κρύο θα έχει, βροχή, άντε και κανένα χιόνι στα πιο ορεινά.

Το θέμα είναι οι δραστηριότητες του να πάνε καλά. Το φθινόπωρο σημαίνει την επανέναρξη των σχολείων και των εργασιακών κύκλων, μιας ολόκληρης κοινωνικής δραστηριότητας. Οπότε ναι, ας πούμε από σήμερα "καλό χειμώνα", και το συνοδεύουμε με ένα ωραίο τραγούδι.

Ακούστε το ΕΔΩ. Πρόκειται για το τραγούδι "Μέχρι να Πάρεις Παγωτό σε βρίσκει ο χειμώνας" από τον ομώνυμο δίσκο του Πάνου Κατσιμίχα σε συνεργασία με τον Μάνος Ξυδούς.

Τα λευκά κρινάκια της θάλασσας που είδαμε στον Οτζιά... Τι ομορφιά ήταν αυτή, Θεέ μου!

Posted in Επικαιρότητα

krina.tis.thlassas1
Τα είδαμε στην παραλία του Οτζιά, τη μέρα που πήγαμε για μπάνιο εκεί. Εδώ και 2500 τουλάχιστον χρόνια επιμένουν να φυτρώνουν στην καυτή και άνυδρη άμμο του καλοκαιριού και να χαρίζουν σε όσους τα παρατηρούν, το σπάνιο άρωμά τους. Η Σούλα έκοψε μερικά που ήταν έτοιμα να ξεραθούν...

krina.tis.thlassas2
Τα κρινάκια της θάλασσας είναι ένα υπέροχο και σπάνιο φυτό που ανθίζει και με τη δυνατή και γλυκιά μυρωδιά του αποτελεί ένα αληθινό στολίδι, ένα θαύμα της φύσης! Πραγματικά είναι το θαυμάζεις όλο αυτό. Να καίει ο ήλιος να μην μπορείς να σταθείς πάνω στην καυτή άμμο κι αυτά εκεί, ανθισμένα.

krina.tis.thlassas3
Το ψάξαμε λίγο στο διαδίκτυο και είδαμε ότι πρόκειται για ένα πολυετές φυτό που ανθίζει από τον Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο, τα δε άνθη του εμφανίζονται μέσα από την καυτή άμμο, έχει το καθένα έξι πέταλα και διαμορφώνουν ένα στέμμα όπως οι ασφόδελοι και γι’ αυτό ονομάζεται «θαλάσσιος ασφόδελος».

krina.tis.thlassas4
Οι άνθρωποι του έχουν δώσει τα πιο απίθανα ονόματα, επειδή πρωτοανθίζουν τον Δεκαπενταύγουστο, αλλά μπορεί να τα έχετε ακούσει και ως Κρινάκια της Άμμου, Λευκάθια ή και Θαλασσόκρινα. Η επιστημονική ονομασία τους είναι Pancratium maritimum.

krina.tis.thlassas5
Το σπάνιο αυτό κρινάκι είναι είδος υπό παρακολούθηση και προστασία, βγάζει τα φύλλα του τον χειμώνα και το καλοκαίρι ξεραίνονται σαν να καίγονται από την καυτή άμμο. Εκείνη ακριβώς την στιγμή μέσα στον καυτό ήλιο του καλοκαιριού πετάγονται κάτασπρα τα άνθη του τεράστια, συμμετρικά, αρωματικά.

krina.tis.thlassas6
Και ανοίγουν αργά το απόγευμα προς το βράδυ για να φθάσουν στο ζενίθ του ανοίγματος την νύκτα που το άρωμα τους γίνεται αντιληπτό από μακριά προσελκύοντας τις νυκτόβιες πεταλούδες προς επικονίαση. Τα είδαμε, τα χαρήκαμε και νιώσαμε την ανάγκη να τα μοιραστούμε μαζί σας.

Από την Τζιά και το σημερινό δημοσίευμα. Η Ιουλίδα τη μέρα, με τα μάτια του Κώστα...

Posted in Επικαιρότητα

iulida1.270821
Και μένα μου έκανε εντύπωση η πρωτεύουσα της Τζιά, την πρώτη φορά που μας πήγαν οι φίλοι μας βόλτα εκεί. Χτισμένη πάνω στο βουνό, κλασικά Αιγιοπελαγίτικη με το ένα σπίτι πάνω στο άλλο. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που κάναμε τότε. Και μετά απολαύστε τις φωτογραφίες του Κώστα, του γιου της Σούλας.

iulida2.270821
Σκάλες παντού, με ασπρισμένα, φροντισμένα τα σκαλοπάτια. Πιο πολύ με μονοπάτια μοιάζουν. Και στενά. Ίσα για να περνούν τα μουλάρια που μετέφεραν ότι χρειάζονταν οι άνθρωποι. Ούτε λόγος για αυτοκίνητα εδώ πέρα. Το παρκινγκ είναι έξω από την είσοδο του χωριού.

iulida3.270821
Μαγαζιά όμως με τουριστικά, θα βρεις παντού, καθώς κινείσαι στους δρόμους της Ιουλίδας. Και έχει μια λογική μέσα του, αυτό το πράγμα. Οι επισκέπτες θέλουν κάτι να πάρουν ως αναμνηστικό. Αυτή την ανάγκη καλύπτουν τέτοια μαγαζιά και την καλύπτουν αξιόπιστα.

iulida4.270821
Εντύπωση μας έκαναν όταν συναντούσαμε συχνά τέτοια πατώματα πάνω από τον δρόμο... Διότι περί αυτού πρόκειται. Οι άνθρωποι προσπαθούν να αξιοποιήσουν κάθε σπιθαμή κι έτσι πάνω από το δρόμο υπάρχει ένα δωμάτιο ή αυλή ως συνέχεια του σπιτιού, δίπλα...

iulida5.270821
Το καλωσόρισμα στην είσοδο ενός μαγαζιού, από το οποίο μπορείς να πάρεις πανοραμικά πλάνα του χωριού. Ο Γιώργος μας πήγε και ο Κώστα το εκμεταλλεύτηκε επαρκώς με τη φωτογραφική μηχανή του. Προσεχώς θα σας δείξουμε πλάνα που τράβηξε με το κινητό του από εκεί.

iulida6.270821
Όλη η Ιουλίδα. αν έχεις τη δύναμη και το κουράγιο να την περπατήσεις και μάλιστα να συνεχίσεις στα χαραγμένα μονοπάτια της, έχει να δώσεις όμορφες πρωτότυπες εικόνες. Τέτοιες που δεν συναντάς εύκολα στην καθημερινότητα σου. Ευχαριστούμε τον Κώστα για το υλικό...

Αφήσαμε πίσω μας τη Τζιά... Λίγες ακόμα εικόνες όμορφες, από νησί που μας άρεσε πολύ...

Posted in Επικαιρότητα

volta.me.mixani.1
Γράφουμε από την ασφάλεια του σπιτιού μας, καθώς επιστρέψαμε από το απόγευμα χθες, φορτωμένοι με τις αναμνήσεις από την Τζιά. Καθώς θα είμαστε Αθήνα και ετοιμαζόμαστε για το επόμενο ταξίδι μας στην Κέρκυρα, θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε μερικά πράγματα που μας άρεσαν πολύ.

volta.me.mixani.2
Σ' αυτό θα εντάξουμε ένα ταξίδι - εκδρομή του Κώστα στην [εριοχή του Οτζιά με μηχανή και με οδηγό τον Γιώργο. Έτσι λοιπόν θα δώσουμε και σήμερα το λόγο στον Κώστα με τις φωτογραφίες που τράβηξε, καθώς πολλά πράγματα του άρεσαν εκεί... Ας δούμε πώς τα αποτύπωσε στο κινητό του.

volta.me.mixani.3
Αυτή η ομορφιά του άγριου Αιγιοπελαγίτικου τοπίου. Βουνά χωρίς πράσινο. Τα είχα ξαναδεί Μάιο και τότε μου έμοιαζαν λίγο πιο πράσινα, καθώς τα αγριολούλουδα κάλυπταν τα πάντα. Τώρα όλα αυτά έχουν φρυγανίσει, ξεραθεί. Δεν υπάρχει ίχνος πράσινου, αλλά και πάλι ,το τοπίο δεν χάνει τη γοητεία του.

volta.me.mixani.4
Στο δρόμο λοιπόν για τον Οτζιά. Δείτε ένα δημοσίευμα που έχουμε κάνει ΕΔΩ στο παρελθόν, Μάιο; του 2019. Και μετά αφήστε το μυαλό σας και τη σκέψη σας να ταξιδέψει με αφορμή και τα πλάνα που τράβηξε ο Κώστας. Η ματιά του είναι σε θέσει να μας παρασύρει και να μας ξεκουράσει.

volta.me.mixani.5
Η Τζιά είναι κάπως έτσι. Αλλά είναι κι έτσι, δείτε ΕΔΩ πώς τη ζήσαμε εμείς σε ένα άλλο ταξίδι μας. Είναι κι οι φίλοι μας εκεί, όλα αυτά και η αγριάδα του τοπίου είναι που αγαπάμε και μας αρέσουν περισσότερο. Και το σπουδαίο είναι ότι άρεσε και στα παιδιά, τον Κώστα και την Άννυ.

volta.me.mixani.6
Βλέποντας πίσω, μόνο ιδιαίτερες ομορφιές ανακαλύπτουμε. Θα το δείτε και τις επόμενες μέρες. Έχουμε μπόλικο υλικό να φέρουμε στην επιφάνεια και να μιλήσουμε γι' αυτά που ζήσαμε, τα τόσο ξεχωριστά... Ένα μεγάλο ευχαριστώ στου φίλους μας εκεί, που η συντροφιά τους και η παρέα τους, μεγάλωσε την ομορφιά.

Αποχαιρετούμε το φετινό καλοκαίρι με υπέροχες φωτογραφίες από μοναδικά ηλιοβασιλέματα…

Posted in Επικαιρότητα

iliovasilema. andros.1
bonis.leoΦτάσαμε λοιπόν. Τελευταίες μέρες του Αυγούστου. Τελευταίες μέρες του καλοκαιριού. Τελευταίο άρθρο για αυτό το καλοκαίρι. Όλα τα καλά κάποτε τελειώνουν, τουλάχιστον για λίγο ακόμα.

iliovasilema. andros.2
Ότι σχολιάσαμε, σχολιάσαμε. Πάντα η στιγμή που τελειώνει το καλοκαίρι είναι συγκινητική, ίσως και συγκλονιστική. Νομίζω ένας από τους καλύτερους τρόπους για να το αποχαιρετίσεις, είναι ένα απαλό ηλιοβασίλεμα.

iliovasilema. andros.3
Χρώματα που μπερδεύονται με τη θάλασσα και δίνουν άλλον τόνο στο μπλε του Αιγαίου. Χρώματα που σε συντροφεύουν κύμα με το κύμα. Χρώματα που, είτε λόγω της θλίψης σου που τελειώνει το καλοκαίρι, είτε λόγω του ότι τα ίδια τα χρώματα πήραν σκυθρωπή όψη, μοιάζουν να σκουραίνουν το ζωντανό, παιχνιδιάρικο μπλε.

iliovasilema. andros.4
Πώς μπορείς να υποδεχθείς τον χειμώνα με τον καλύτερο τρόπο; Πώς μπορείς να έχεις προσμονή για μια μουντή εποχή; Δανείζομαι τους στίχους του Βασίλη Καζούλλη απ' το τραγούδι του "Θα περιμένω το χειμώνα".

iliovasilema. andros.5
"Θα περιμένω το χειμώνα, γιατί ποθώ να νοσταλγήσω, το καλοκαίρι που θα ‘ρθει, τ’ όνειρο να μου φέρει πίσω". Έτσι ακριβώς. Γιατί ακόμα και η νοσταλγία για κάτι που περιμένεις, κρύβει μέσα της κάτι από αυτό που περιμένεις. Το επόμενο καλοκαίρι.

iliovasilema. andros.6
Ακούστε αυτό το τραγούδι «Θα Περιμένω Το Χειμώνα» από τον δίσκο «Απ' Το Λίβερπουλ Στη Σαντορίνη» ΕΔΩ σε ολόκληρη τη μορφή του... Μερικά πράγματα αξίζει να τα ακούμε με προσοχή. Ιδιαίτερα στα τραγούδια οι στοίχοι σαγηνεύουν πιο πολύ κι από την ερμηνεία ή τη μουσική...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA