Μοναστηράκι, πάντα έχει τη γοητεία του, μια βόλτα εδώ…
Αυτή τη φορά δεν πήγαμε για ψώνια στο Μοναστηράκι. Βρέθηκα εκεί αργά το απόγευμα, καθώς πήγαινα να πάρω τη μηχανή που είχα παρκάρει στα στενά του, για μεγαλύτερη ασφάλεια από το φόβο των υπαλλήλων της Δημοτικής Αστυνομίας που μοιράζουν τα πρόστιμα σαν τα πουκάμισα… Αλλά στο μοναστηράκι έχουμε έρθει πολλές φορές. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Και ποιος δεν θυμάται όταν χρειάστηκε να βρεθούμε εδώ, στο σταθμό του ΗΣΑΠ, ή αλλιώς του Ηλεκτρικού, όπως τον λέγαμε παλιά και όλοι καταλαβαίναμε. Σήμερα, πολύ κοντά έχει και σταθμό του Μετρό, οπότε η εξυπηρέτηση του επιβατικού κοινού, είναι ακόμα καλύτερη και πληρέστερη. Εδώ, στο σταθμό, θα δεις ανθρώπους από όλο τον κόσμο, κάθε φυλής και κάθε χρώματος. Έχει κι αυτό την ομορφιά του.
Ένας απίθανος πάγκος με φρούτα έξω ακριβώς από το σταθμό… Εδώ θα βρεις τα πάντα, όψιμα σύκα, τα τελευταία ίσως πριν τον χειμώνα και σε σχετικά καλή τιμή, τρία ευρώ το κιλό, αλλά και πολλά άλλα εποχής με ένα ευρώ. Οι άνθρωποι τα προτιμούν. Ουρά… Έπρεπε να περιμένεις για να ψωνίσεις. Περιεργαζόμουν όλη αυτή την κατάσταση και μου άρεσε που ζούσα αυτές τις στιγμές.
Ένα σπειροειδές, θα το δείτε αυτήν την εποχή στο Ηράκλειο
Σπειρανθές το σπειροειδές (Spiranthes spiralis) θα το συναντήσουμε στην περιοχή Αργαλαστής, στο Πήλιο, Μαγνησία, 3-11-2007. Το Σπειρανθές με την κοινή ονομασία πλεξούδα, ανήκει στην οικογένεια Ορχεοειδή και κατανέμεται σε Ευρώπη, Ασία και Βόρεια Αφρική. Στην Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι δεν το συναντάμε εύκολα, κατανέμεται σχεδόν σ’ όλη την επικράτεια.
Το όνομα του γένους προέρχεται από το “σπείρα” και “άνθος”, με αναφορά στο σπειροειδές σχήμα της ταξιανθίας, το όνομα του είδους επαναλαμβάνει το σπειροειδές σχήμα της ταξιανθίας. Τα φύλλα είναι τοποθετημένα σε ρόδακα στη βάση του φυτού. Η ταξιανθία είναι σχετικά πυκνή με 6-30 λευκά μικρά άνθη.
Ανθίζει από το Σεπτέμβριο μέχρι και το Νοέμβριο και είναι η τελευταία ορχιδέα του έτους που ανθίζει, σηματοδοτώντας έτσι την έναρξη του φθινοπώρου. Οι φωτογραφίες είναι της Popi Bormpoudaki στη ομάδα “Cretan Flora” με την ένδειξη: Ηράκλειο, Οκτώβριος 2022. Οι πληροφορίες είναι από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πλατεία Κοτζιά, πρωινό Σαββάτου, το ζήσαμε ηλιόλουστο!
Ο Οκτώβρης τα «μαζεύει» σιγά – σιγά. Απόψε μας αποχαιρετά! Αλλά ο καιρός, ευτυχώς, είναι ακόμα καλός. Και λέω ευτυχώς, γιατί φαντάζεστε να είχαν αρχίσει τα κρύα και να χρειαζόμαστε κάποιο θερμαντικό για το σπίτι; Ούτε σαν σκέψη δεν είναι καλό. Μια τέτοια ηλιόλουστη μέρα, το περασμένο Σάββατο βρεθήκαμε στην πλατεία Κοτζιά, απέναντι από το παλιό Δημαρχείο της Αθήνας, επί της οδού Αθηνάς.
Η μέρα ήταν όμορφη, γλυκιά. Η θερμοκρασία γύρω στου 20οC, αλλά ο δυνατός ήλιος, τις πρώτες προς το μεσημέρι ώρες, έδειχνε πως δεν άντεχες να φοράς και πολλά βαριά ρούχα. Λίγοι άνθρωποι κυκλοφορούσαν, αν και τα καταστήματα ήταν ανοιχτά. Η αργία της 28ης Οκτωβρίου έκανε λίγο διαφορετικό αυτό τα Σαββατοκύριακο, είναι αλήθεια. Αλλά εμάς, μας άρεσε η ησυχία και η ηρεμία της πόλης.
Για την πλατεία Κοτζιά έχουμε γράψει αρκετές φορές στον παλιό ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Μια ματιά ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ από το αρχείο μας, θα σας πείσει. Μερικά πράγματα, όπως θα διαπιστώσετε, παραμένουν διαχρονικά. Άλλα πάλι, αλλάζουν. Κι έχουν να κάνουν με τα συναισθήματα της στιγμής. Αυτά έχει να αντιμετωπίσει, μπροστά του, ένας γραφιάς. Και αποτελούν μια πολύ ωραία πρόκληση.
Στο Λουτράκι, βόλτα στην παραλία, στην επιστροφή μας
Είδατε χθες την ανάρτηση που κάναμε για την λίμνη Ηραίου, Βουλιαγμένης (δείτε τη ξανά ΕΔΩ) όπου με αφορμή την αργία της 28ης Οκτωβρίου, επισκεφτήκαμε σε μια ημερήσια εκδρομή με τους φίλους μας. Σήμερα σας έχουμε τη συνέχεια, καθώς στην επιστροφή καθίσαμε στο Λουτράκι, βολτάροντας στην ατέλειωτη παραλία του και απολαμβάνοντας από μια μερίδα λουκουμάδες με μέλι ή σοκολάτα.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ερχόμαστε στο Λουτράκι, αλλά για τους φίλους μας ήταν, οπότε και για μας ήταν. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ παλιότερες δημοσιεύσεις από το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, επειδή μερικά πράγματα αξίζουν κι έχουμε μάθει από τις επισκέψεις σας σ’ αυτό ότι το εμπιστεύεστε, διαχρονικά. Και καλά κάνετε. Κρύβει μέσα του Θησαυρούς!
Όποιος έχει πάει στο Λουτράκι, που δεν είναι και τόσο μακριά από την Αθήνα, ξέρει καλά πόσο μεγάλη είναι η παραλία του. Και πόσο όμορφη, αφού από την άλλη μεριά του δρόμου βρίσκονται κάθε είδους μαγαζιά, πρόκληση για να καθίσεις και να ξαποστάσεις, όποτε βολτάρεις εδώ. Το Λουτράκι είναι πάντα μια πόλη που έχει πολλούς λόγους να μας ελκύει…
Εκδρομή στη λίμνη Ηραίου, στη Βουλιαγμένη Κορινθίας…
Το επιχειρήσαμε χθες με τους φίλους μας, Μουσταφά και Ναταλία, αλλά και την κόρη τους, Σοφία. Επωφεληθήκαμε από την αργία και πήγαμε μια εκδρομή στη λίμνη Ηραίου στη Βουλιαγμένη Κορινθίας. Μπορεί να ταλαιπωρηθήκαμε το πρωί στο μποτιλιάρισμα της εξόδου, από την Αθήνα από τον Σκαραμαγκά μέχρι και τα διόδια της Ελευσίνας, αλλά αποζημιωθήκαμε και με το παραπάνω εκεί που πήγαμε.
Δίπλα στη λίμνη με το αρμυρό νερό, βρήκαμε μια ήσυχη ταβερνούλα και απολαύσαμε τους μεζέδες της. Πιο πολύ απ’ όλα, η παρέα ήταν όμορφη. Και η κοινωνική συναναστροφή εποικοδομητική, καθώς είχαμε τόσα πράγματα να κουβεντιάσουμε. Όλα ήταν ωραία και ο καιρός δροσερός, χωρίς να είναι κρύος. Φύσαγε ένα αεράκι αλλά η τέντα με το νάιλον, μας προφύλασσε αρκετά.
Η επιστροφή ήταν πολύ καλύτερη από πλευράς κίνησης. Επιλέξαμε τον παλιό εθνικό δρόμο για να πάμε πιο αργά και να απολαύσουμε τη διαδρομή, ανάμεσα στα πεύκα και τη θάλασσα. Φτάσαμε λίγο πριν πέσει το σκοτάδι. Κουρασμένοι μεν, αλλά γεμάτοι όμορφες εμπειρίες. Τη χαρήκαμε τη μέρα αυτή. Και τη χάρηκαν και οι φίλοι μας. Δεν υπάρχει πιο ωραίο από αυτό!
Ποιος από μας, δεν θα ήθελε να πάει κάπου αυτές τις μέρες;
Χρειαζόμαστε αλλαγές στη ζωή μας; Και τα ταξίδια βοηθούν σ’ αυτό. Αναμφίβολα. Αλλά δεν είναι πάντα εύκολο. Αν και τα ΜΜΕ επιμένουν ότι οι τουριστικοί προορισμοί είναι κλειστοί για το τριήμερο αυτό, το ζήτημα είναι ποιοι μπορούν να κάνουν χρήση… Και η φύση είναι μια όμορφη διέξοδος…
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 28/10/2022
Ψάχνουμε να βρούμε λίγο χρόνο για μας. Λίγο ποιοτικό χρόνο για να τον διαθέσουμε σε μας και τους ανθρώπους μας. Δεν είναι και τόσο εύκολο αυτό, αν και είμαστε συνταξιούχοι και θεωρητικά δεν θα έπρεπε να μας απασχολεί το θέμα.
Ο λόγος γι’ αυτές τις μέρες… Βλέπετε, είμαστε λόγω 28ης Οκτωβρίου, νωρίτερα στο περίπτερο και καθώς οι άνθρωποι έχουν την τάση να διευρύνουν λίγο τις μικρές διακοπές τους, όλο και θα σκαρφιστούν κάτι για να μην επιστρέψουν στις δουλειές τους το πρωί της Δευτέρας.
Φυσικά κάτι τέτοιο δεν αφορά τη μεγάλη πλειοψηφία των συνανθρώπων μας. Εκείνη βιώνει τις δυσκολίες που προσθέτουν η ακρίβεια και η συνεχής συρρίκνωση των εισοδημάτων από τον πληθωρισμό και τις αψυχολόγητες ανατιμήσεις, παντού.
Και θα περιμένουν πάνω από τα ΑΤΜ να πάρουν τη σύνταξη τους και να καλύψουν τις άμεσες ανάγκες τους. Πού και πώς να κάνουν σχέδια για μια εξόρμηση που την έχουν τόσο ανάγκη;
Κι ωστόσο τα ΜΜΕ, όλο αυτόν τον καιρό συνέχισαν να τροφοδοτούν την ειδησεογραφία με τουριστικά ρεπορτάζ του τύπου «που θα περάσετε ένα εξαιρετικό τριήμερο». Κι επίσης συχνά ακούγαμε πως δύσκολα έβρισκες κατάλυμα αν και οι τιμές τους είναι στα ύψη.
Δεν σας μπερδεύουν εσάς όλα αυτά ή μόνο με εμένα, συμβαίνει; Ποιοι είναι αυτοί που έχουν την άνεση να το κάνουν και γιατί δεν τους βλέπουμε στον περίγυρο που κινούμαστε;
Αν λοιπόν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε μάλλον οι κοινωνικές τάξεις που ανέκαθεν υπήρχαν σε αυτόν τον κόσμο, είναι δύο. Οι πλούσιοι και οι φτωχοί. Οι μικρομεσαίοι, μια σφήνα που κατά καιρούς, για τους δικούς τους λόγους άφηναν να υπάρχει, μάλλον έχει εξαφανιστεί με τις πολιτικές των τελευταίων χρόνων λιτότητας.
Και με δεδομένο πόσο άδικο είναι το σύστημα που ζούμε, οι πλούσιοι είναι πολύ λίγοι, αλλά συνεχώς πλουσιότεροι, ενώ οι φτωχοί συνεχώς και πληθαίνουν με ανησυχητικό τρόπο… Δεν είναι να απορούμε που, την ώρα που δυσκολεύονται τόσοι άνθρωποι να επιβιώσουν, τα καφέ, οι ταβέρνες, τα παραθεριστικά κέντρα και ότι χώρος έχει σχέση με διασκέδαση, είναι γεμάτα.
Αλλά η εικόνα αυτή δεν αντιπροσωπεύει την αλήθεια. Πίσω από τα κλειστά στόματα και τις πόρτες, υπάρχει η αγωνία για επιβίωση. Η χλιδή και ο λαμπερός κόσμος των ριάλιτι σόου στην τηλεόραση, είναι ένα ακόμα ψέμα για κατανάλωση στο ευρύ κοινό.
Κάποιοι πέφτουν στην παγίδα να θεωρούν ότι οι ερχόμενες εκλογές, είτε γίνουν στην ώρα τους, είτε νωρίτερα, θα βοηθήσουν να λυθεί το πρόβλημα. Αν και μέσα τους γνωρίζουν ότι, δεν είναι θέμα διαχείρισης, θα ήθελαν να πιστεύουν ότι η όποια αλλαγή, θα έρθει από ανθρώπους. Χιλιάδες χρόνων διακυβέρνησης από διαφορετικά ανθρώπινα συστήματα, μας έχει πείσει πως η εμπιστοσύνη και η ελπίδα μας σε αυτές είναι από ελάχιστη έως μηδαμινή.
Από αλλού προσμένουμε τη μόνιμη λύση. Κι εμείς τι κάνουμε ως τότε; Αντί να στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε τη δυνατότητα να πάμε στους όμορφους προορισμούς που μας προτείνουν ως τουριστικούς, ας επικεντρώνουμε στους φίλους μας σε εκείνους με τους οποίους μπορούμε να μοιραστούμε πράγματα και να νοιώσουμε καλά.
Αυτό είναι που έχουμε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, ανάγκη αυτή την εποχή. Και κυρίως, να μη χάσουμε το χαμόγελο και την αισιοδοξία μας για το αύριο και τη ζωή. Το θέμα είναι να ξεπεράσουμε τους φραγμούς που άλλοι μας βάζουν έντεχνα, ότι τάχα μου δεν είμαστε σε θέση να τα καταφέρουμε…
Όσο «κρατάει» ο Οκτώβρης με τις καιρικές συνθήκες να είναι καλές, εμείς θα επιχειρούμε παρέα με αγαπημένους φίλους, μικρές αποδράσεις και όχι αποκλειστικά σε τριήμερα, σαν αυτό που βιώνουμε τώρα.
Και δεν χρειάζεται να μας πιάνει ο πανικός για τον δύσκολο χειμώνα που έχουμε μπροστά μας. Θα περάσει κι αυτό, όπως τόσα και τόσα άλλα που πέρασαν ώς τώρα… Και ας μην πάψουμε να είμαστε αισιόδοξοι. Να βλέπουμε πέρα από το μαύρο πέπλο που απλώνουν μπροστά μας. Τα καλύτερα δεν τα έχουμε ζήσει ακόμα. Αρκεί να το θέλουμε και να το επιδιώκουμε, έμπρακτα.
- Το κομμάτι αυτό δημοσιεύεται στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ, σήμερα Παρασκευή 28/10/2022, που κυκλοφορεί λόγω της αργίας μια μέρα νωρίτερα…
Ένα διακοσμητικό φυτό, η φτέρη, στολίζει τα Λευκά Όρη…
Οι φωτογραφίες είναι του Christopher Cheiladakis, δημοσιευμένες στην ομάδα «GreekFlora» με το σχόλιο: “Η φτέρη Cystopteris fragilis. Λευκά Όρη. Χανιά, Κρήτη, Σεπτέμβριος 2022”. Με το κοινό όνομα φτέρη είναι γνωστά κοινώς όλα τα φυτά που ανήκουν στα Πτεριδόφυτα (Pteridophyta).
Το γνωστότερο από αυτά είναι το Πτερίδιον το αέτειον (Pteridium aquilinum), συνηθισμένο αυτοφυές στην Ελλάδα, μοναδικό γένος του είδους Πτερίδιον (Pteridium) της οικογένειας Υπολεπιδίδες (Hypolepidaceae) . Η εν λόγω οικογένεια παλαιότερα συγκροτούσε, μαζί με άλλες οικογένειες, μία ενιαία οικογένεια, με το όνομα Πολυποδιίδες (Polypodiaceae).
Η εξάπλωσή της ποικίλλει από τις παραθαλάσσιες ώς τις ορεινές περιοχές. Χρησιμοποιείται κυρίως για τα φύλλα της (για δημιουργία πρόχειρης στέγης και για συσκευασία φρούτων), ενώ στο παρελθόν έχει χρησιμοποιηθεί για την εξαγωγή ποτάσας, επειδή έχει υψηλή περιεκτικότητα σε κάλιο. Με το κοινό όνομα φτέρη είναι γνωστά και πολλά άλλα είδη Πτεριδικών, τα οποία καλλιεργούνται ως διακοσμητικά.