Και κάπως έτσι, η άνοιξη αρχίζει και μπαίνει στη ζωή μας!

Τις φωτογραφίες τις έχει ανεβάσει στην ομάδα “Η πόλη της καρδιάς μου” Τα Γιάννενα!, η διαδικτυακή μας φίλη Φρειδερίκη Δαρδάνη, προσθέτοντας: Αρχίζουν να ανθίζουν οι αμυγδαλιές, οι ροδακινιές, οι νάρκισσοι, αυτό σημαίνει πως ήρθε η Άνοιξη, αλλά δεν αργεί ο Μάρτιος να τα κάψει όλα… Τι μήνας και αυτός;

Το ξέρετε ότι μας αρέσουν γενικά οι πρωτότυπες φωτογραφίες για τις αναρτήσεις μας σ’ αυτό το site, αλλά καμιά φορά κάνουμε την εξαίρεση, καθώς όλες αυτές οι φωτογραφίες ήταν μαζεμένες σε μια ανάρτηση. Δεν ψάξαμε ιδιαίτερα, δεν ασχοληθήκαμε πολύ. Μέλημα μας μόνο ήταν να γράψουμε τα σχόλια που το συνοδεύουν.

Έτσι είναι ο Μάρτης! Όχι μόνο δίγνωμος, ούτε τρίγνωμος, αλλά και τετράγνωμος και… πεντάγνωμος! Στο βάθος όμως η Άνοιξη είναι εδώ και μας περιμένει, να μας δείξει το όμορφο πρόσωπο της. Αν και οι βροχές φέτος ήταν λίγες, ελπίζουμε σε κάτι περισσότερο στο μέλλον. Οι επόμενες μέρες θα μας δείξουν.

Όμως πάντα θα ξέρουμε ότι η άνοιξη θα είναι εκεί έξω και θα “παραμονεύει” να μας κάνει να χαμογελάσουμε λίγο. Ας είμαστε έτοιμοι στην καρδιά, να δεχτούμε αυτή την ομορφιά που θα μας πάει σε ένα άλλο επίπεδο. Το χρειαζόμαστε. Το έχουμε ανάγκη… Οι καιροί, συνεχίζουν να είναι δύσκολοι!
Η ομορφιά της ζωής μπορεί να έχει ένα κίτρινο χρώμα…

Το είδα στην ομάδα “Natura Hellenica” από την Roula Moraiti. Ονομάζεται Υπερικό (Hypericum) είναι γένος φυτών της οικογενείας των Υπερικίδων (Hypericaceae), στο οποίο περιλαμβάνονται περίπου 150 είδη, ποώδη, θαμνώδη ή φρύγανα. Μου άρεσε και το κράτησα να δώσω χρώμα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

Και το βαλσαμόχορτο ανήκει στην ίδια οικογένεια και έχει άνθη με έντονο κίτρινο χρώμα, τα οποία εμφανίζονται περίπου στα μέσα Ιουνίου. Είναι ενδημικό φυτό σε ολόκληρη σχεδόν την ευρωπαϊκή ήπειρο. Χρησιμοποιείται υπό μορφή βάμματος, αφού εκχυλισθεί το φρέσκο φυτό σε ελαιόλαδο μέσα σε γυάλινα βάζα καλά κλεισμένα.

Μπορεί να χρησιμοποιηυεί υπό μορφή βάμματος, αφού εκχυλισθεί το φρέσκο φυτό σε ελαιόλαδο μέσα σε γυάλινα βάζα καλά κλεισμένα, που μένουν στον ήλιο επί 40 ημέρες περίπου, ως επουλωτικό σε πληγές, ερεθισμούς και εγκαύματα πρώτου βαθμού. Το λένε και βάλσαμο, είναι ανθοφόρο φυτό του γένους Υπερικόν.
Μια πρώτη ματιά στη Νισαίας, στα Σεπόλια, από ψηλά…

Σήμερα θα σας πάμε στα Σεπόλια, 2,5 μόλις χιλιόμετρα από το σπίτι μας στον Κολωνό. Στη οδό Νησαίας. Έναν μικρό δρόμο, ανάμεσα στη Σεπολίων και την Κωνσταντινουπόλεως. Θα δούμε από ψηλά, από τον 7ο όροφο, την Αθήνα. Από εδώ βλέπουμε το κέντρο της πόλης, την Ακρόπολη. Το βράδυ, φωτισμένη, είναι χάρμα οφθαλμών.

Αυτή η πλευρά βλέπει προς το Γαλάτσι. Η ώρα είναι όμορφη. Σούρουπο! Έχει την ομορφιά της, από ψηλά, η Αθήνα. Με την πρώτη ματιά, βλέπεις τις πολυκατοικίες στα πόδια σου. Ύστερα αρχίζεις και προσέχεις λεπτομέρειες και τότε, όλα αλλάζουν. Η πόλη παίρνει ζωή στα μάτια σου κι ας μοιάζει στην αρχή, έρημη. Προφανώς και δεν είναι!

Από αυτή την πλευρά είναι στο βάθος το όρος Αιγάλεω. Και κάτω, ακριβώς, οι σιδηρογραμμές του ΟΣΕ που ξηλώνονται σιγά – σιγά. Αφήνουν μόνο μια γραμμή έως ούτε ολοκληρωθούν τα έργα με την υπόγεια σήραγγα. Εδώ προβλέπεται να γίνει ένα μικρό πάρκο πρασίνου. Και μ’ αυτό τον τρόπο αναμένεται να αναβαθμιστεί συνολικότερα η περιοχή.

Τα έργα από μια άλλη γωνία… Το βέβαιο είναι ότι κάτι γίνεται. Αν και κανείς δεν εξηγεί τι σχεδιάζουν, γενικότερα ξέρουμε και το περιμένουμε, ελπίζοντας ότι θα ξεπεράσουν σε γρηγοράδα τη χελώνα, ώστε η δική μας γενιά να προλάβει και να το δει, ολοκληρωμένο, για να ζήσει την καλύτερη ποιότητα ζωής που θα δώσει στους κατοίκους.
«Μουριές» επί Κολωνώ, ένα καφενείο με καλούς μεζέδες

Στον Μπύθουλα ή Κολωνό ή Ακαδημία Πλάτωνος, στις αρχές της δεκαετίας του ’70, διαβάζουμε στο διαδίκτυο, εγκαταστάθηκε εδώ ο Σπύρος Τσάμος από την Κόνιτσα της Ηπείρου και σε ένα σταυροδρόμι ακριβώς πίσω από το κεντρικό ταχυδρομείο ΕΛΤΑ στην Κωνσταντινουπόλεως, άνοιξε το καφενείο «Οι Μουριές».

Πήρε το όνομά του από τις δυο πλατανομουριές που είναι φυτεμένες πριν πολλά χρόνια ακριβώς μπροστά του, και του χαρίζουν το καλοκαίρι, την πιο παχιά και δροσιστική σκιά. Το στέκι, κλασικό παλιό ελληνικό καφενείο, σέρβιρε τα βασικά στους εργάτες που δούλευαν στις βιοτεχνίες και τα μηχανουργεία της περιοχής, αλλά και στους γείτονες.

Καφέ, ουζάκια, τσίπουρα, υποβρύχια, λουκούμια, άντε και κανένα μεζέ για το ούζο, λιτό και αυτό, τόσο όσο, άντε και κανένα γλυκό του κουταλιού, σπιτικό πάντα, για όσους πάθαιναν κρίση υπογλυκαιμίας, σάντουιτς σε μέγεθος παντόφλας για τους πολύ πεινασμένους και βεβαίως πολύ τάβλι, πρέφα και τα συναφή.
Ας προσπαθήσουμε να επανέλθουμε στην καθημερινότητα

Δύσκολα τα πράγματα τις προηγούμενες μέρες. Το σιδηροδρομικό δυστύχημα και οι ζωές που χάθηκαν άδικα, μας συγκλόνισε, αλλά η ζωή συνεχίζεται… Κι ευτυχώς, είμαστε φτιαγμένοι με τέτοιο θαυμαστό τρόπο, ώστε να ξεχνάμε τα δύσκολα γρήγορα και να μπορούμε να αντιμετωπίζουμε ότι προκύπτει στην καθημερινότητα μας.

Ζωοσωτήριο ρόλο στη ζωή μας, σε ότι μας αφορά, παίζουν τα λουλούδια. Κι αν και ο καιρός άλλαξε και ο Μάρτης μας επιφύλασσε κρύο και βροχές, εμείς θα επιμένουμε σε ανθισμένες μαργαρίτες ή μαντιλίδες όπως τις λένε στην Κρήτη, που ομορφαίνουν τον κόσμο γύρω μας. Δεν έχει και τόσο σημασία το πού και το πώς, αλλά η συνολική ομορφιά που εκπέμπουν.

Θα έχουμε πάντα την ευαισθησία, να μας αρέσουν τέτοια πράγματα. Το χρειαζόμαστε. Το έχουμε ανάγκη. Κάπως έτσι, αλλάζει, η ατζέντα της ψυχολογίας μας. Τα χρώματα από τα λουλούδια δίνουν ζωή και μεταμορφώνουν τους ανθρώπους. Εμείς, το έχουμε δει αυτό να συμβαίνει στην πράξη. Γι’ αυτό και τόσες αναρτήσεις με λουλούδια
Τους 57 έφτασαν οι νεκροί από αυτή τη φοβερή τραγωδία!

Η διαπίστωση στον τίτλο μας είναι τραγική. Και ακόμα δεν έχουν τελειώσει… Κάθε ψυχή που έχει τα χαρακτηριστικά ανθρώπου, δεν μπορεί να μείνει απαθείς. Και οι εφημερίδες που “έχασαν” το θέμα, την πρώτη μέρα, την επομένη στις 2/3/2023 είχαν πιο ισχυρά ανακλαστικά. Αυτό είναι από τη ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ… Και φυσικά ο αριθμός των νεκρών τις επόμενες μέρες θα γίνει ακόμα μεγαλύτερος…

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 4/3/2023
Το να χάνονται έτσι και μ’ αυτόν τον τρόπο, ανθρώπινες ζωές, είναι ασφαλώς συγκλονιστικό! Από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστό το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη. Λες και φάγαμε μια γροθιά στο στομάχι.
Εκείνο το πρωί, δεν ήταν σαν κάθε πρωινό… Είχαμε σηκωθεί από νωρίς, όπως μας αρέσει να κάνουμε επειδή αυτή η ώρα είναι πιο δημιουργική και το ραδιόφωνο μας “προσγείωσε” απότομα σε έναν κόσμο που μας αρέσει, δεν μας αρέσει, τον ζούμε, αφού είμαστε κομμάτι του.
Πενήντα επτά οι νεκροί, 57 νεκροί, 56 οι αγνοούμενοι, ο μέχρι τώρα απολογισμός από τη μετωπική σύγκρουση δυο αμαξοστοιχιών στο ύψος των Τεμπών. Πώς να το δεχτείς όλο αυτό με φυσιολογικό τρόπο; Αδύνατον!
Παρακολούθησα την εξέλιξη όλη της προσπάθειας, από την ώρα που ξημέρωσε, των σωστικών συνεργείων να ψάχνουν ανάμεσα στα συντρίμμια για τυχόν επιζώντες. Τιτάνια η προσπάθεια.
Και την ίδια ώρα στα μέσα ενημέρωσης άκουγα τους συνήθεις “ειδικούς” να μιλούν και να λένε πόσο πίσω είμαστε στο ζήτημα ασφάλειας των σιδηροδρομικών διαδρομών.
Στην εποχή της ψηφιακής τεχνολογίας, λένε πως τα τρένα, που δεν είναι πια δημόσια στην Ελλάδα, αλλά ιδιωτικά (τα αγόρασαν Ιταλοί “επενδυτές“) δεν διαθέτουν τίποτα από τις νέες τεχνολογίες, αλλά ούτε καν φωτοσήμανση, έχουν μείνει στην τεχνολογία του περασμένου αιώνα.
Θα ζητηθούν ευθύνες για τις ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν; Ο πρωθυπουργός ήταν εκεί, όπως και ο αρμόδιος για τις Μεταφορές υπουργός, αλλά και οι υπόλοιποι πολιτικοί ηγέτες. Υποσχέθηκαν ότι θα διερευνήσουν τα αίτια. Αλλά δεν θα περίμενε κανείς μόνο αυτό. Θα ήθελαν οι όποιοι «επενδυτές», να εφαρμόζουν τις οδηγίες για την ασφάλεια των επιβατών προληπτικά και όχι πυροσβεστικά.

Το μεσημέρι της Τετάρτης που μας πέρασε είχαμε την πρώτη πολιτική αντίδραση. Ο υπουργό Μεταφορών κ. Κ. Καραμανλής δήλωσε δημόσια ότι παραιτείται. Και μετά τι; Περιμέναμε ώς το απόγευμα στις 6 για να κάνει δηλώσει ο πρωθυπουργός.
Τίποτα το νέο, τίποτα το ουσιαστικό. Όλα λειτουργούν μόνο για το θεαθήναι και λειτουργεί κάτω από την πίεση των επερχόμενων εκλογών και των επιπτώσεων που αυτά θα έχουν. Άρα, λέμε και δε λέμε την αλήθεια ή τις μισές αλήθειες, ώστε να συσκοτίζεται περισσότερο η κατάσταση.
Το θέμα πήρε διεθνείς διαστάσεις. Τα ΜΜΕ όλου του κόσμου, ιδιαίτερα τα πιο αναγνωρισμένα, έδωσαν την είδηση αυτή στα δελτία τους, με έμφαση μερικά μάλιστα και πρώτο. Τίποτα πια δεν είναι το ίδιο με χθες.
Συνήθως έτσι συμβαίνει στην καθημερινότητα και στη ζωή. Από τη μια στιγμή στην άλλη, όλα αλλάζουν. Δεν υπάρχει τίποτα δεδομένο. Αλλά εμείς ζώντας στη διαρκή λιακάδα του μυαλού μας, κάθε φορά και συμβαίνει αυτό, όταν τα πράγματα ξεφεύγουν από τον προγραμματισμό, πέφτουμε από τα σύννεφα.
Ωστόσο στη διαρκή ενημέρωση την Τετάρτης, αλλά και των επόμενων ημερών, πέρα από το συναισθηματικό μέρος στο οποίο έριξαν πολύ βάρος, μάθαμε ότι από τον Αύγουστο του 2020 καταγράφεται ερώτηση στη Βουλή για την κατάσταση στις σιδηροδρομικές υποδομές, λόγω της μη λειτουργικότητας των ETCS, των φωτοσημάτων και την τηλεδιοίκηση.
Κι αυτό, με αφορμή τον εκτροχιασμό συρμού του Προαστιακού Σιδηρόδρομου που πραγματοποιούσε το δρομολόγιο Κιάτο – Αίγιο. Σε αυτή επισημαίνονταν πως «η κατάσταση της σιδηροδρομικής υποδομής στο σύνολο του δικτύου είναι σήμερα σε οριακό επίπεδο, με αποτέλεσμα, πέρα από το χαμηλό επίπεδο εξυπηρέτησης που προσφέρει ο σιδηρόδρομος στους επιβάτες, να τίθενται και ζητήματα ασφαλείας και αξιοπιστίας του δικτύου, τα οποία είναι υψίστης σημασίας». Και τι έγινε; Τίποτα!
Μ’ αρέσει που οι ανίκανοι πολιτικοί δηλώνουν ότι δεν πρόκειται ν’ αφήσουν το πρόβλημα κάτω από το χαλί, αλλά μήπως έχουν διάθεση να λύσουν κανένα; Μονίμως εκεί τα παρκάρουν όλα τα προβλήματα, που απασχολούν τους ανθρώπους.
Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 4/3/2023 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου “Επισημάνσεις”.
Συγκλονισμένοι από το τραγικό δυστύχημα με τα τρένα…

Δεν διεκδικούμε τον τίτλο ενημερωτικού site. Κάτι τέτοιο θέλει κότσια, προσωπικό και υποδομές, αν είσαι διατεθειμένος να παίξεις σωστά το ρόλο σου. Ένα site πασπαρτού είναι ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ. Που έχει ανθρώπινα συναισθήματα, σαν αυτά που ζει ένας μέσος άνθρωπος στην καθημερινότητα του. Και καταγράφει στιγμές μοναδικές.

Όπως το χθεσινό τραγικό δυστύχημα που κόστισε σε 57 οι νεκροί, 56 αγνοούμενοι, 48 για νοσηλεία, είναι ο νεότερος απολογισμός σύμφωνα με τα ΜΜΕ τα οποία χθες, όλη μέρα, ασχολήθηκαν μ’ αυτό. Ότι κι αν επέλεγες κανάλι ή ραδιόφωνο ή site, όλα εκεί είχαν στρέψει τους φακούς τους. Και λογικά, τέτοιες εικόνες είχαμε χρόνια να δούμε από αυτό το φοβερό δυστύχημα μιας μετωπικής σύγκρουσης δυο τρένων.

Όλοι έσπευσαν εκεί, στον τόπο της τραγωδίας, στα Τέμπη. Και είχαμε και πολιτικούς τριγμούς… Ο πρωθυπουργός έκανε τηλεοπτικό διάγγελμα για το ζήτημα. Ο υπουργός Μεταφορών κ. Κ. Καραμανλής παραιτήθηκε και στη θέση του τοποθετήθηκε, προσωρινά, ο κ. Γεραπετρίτης. Την ίδια ώρα ακούσαμε ότι ένας σταθμάρχης ανέλαβε προσωπικά την ευθύνη!