Ηρεμία, ησυχία, χαλάρωση! Οι κωδικοί των διακοπών…

Φέτος κάναμε χρήση αυτού του προνομίου. Μετά τον Govid-19 αισθανόμαστε σα να μη ζήσαμε ποτέ στο παρελθόν τέτοιες ομορφιές. Και ύστερα από τρία χρόνια υποχρεωτικού εγκλεισμού, νομίζαμε ότι τίποτα δεν θα ήταν ξανά ίδιο. Αλλά κάναμε λάθος. Ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος, έτσι ώστε, χωρίς πολύ προσπάθεια, να προσαρμόζεται στις στιγμές που έχει μπροστά του. Στα εύκολα και τα δύσκολα. Έτσι κι εμείς…

Αν και δεν ήμασταν ποτέ μαθημένοι, τουλάχιστον εγώ, στα εύκολα, προσαρμοστήκαμε στις σχετικές ανέσεις που μας πρόσφεραν με τη φιλοξενία τους, ο Στήβ και η Έστερ. Στο σημερινό σημείωμα σας δίνω μια μικρή γεύση από το σπίτι που μένουμε στην Πάρο. Όλα έγιναν μέσω διαδικτύου. Από το Βανκούβερ του Καναδά το είδαν, τους άρεσε, το έκλεισαν και ήρθαμε. Μέσα από τις ειδικές πλατφόρμες. Με απόλυτη σιγουριά και υπευθυνότητα.

Χαίρομαι όταν βλέπω τους ανθρώπους να χρησιμοποιούν την ευφυΐα τους, για καλό. Και χαίρομαι διπλά, όταν αυτό το βλέπω να συμβαίνει στο διαδίκτυο, πού μερικές φορές και όχι άδικα, έχει κατηγορηθεί για πολλά. Και όμως, μπορεί να γίνει η ζωή μας καλύτερη, αν το θέλουμε κι εμείς και το επιδιώκουμε. Αρκεί να μη δαιμονοποιούμε καταστάσεις και να χρησιμοποιούμε για καλό, το καθετί, γύρω μας.

Εδώ, στην πισίνα, περνούμε αρκετές ώρες… Ο καιρός είναι, γενικά, καλός. Είδαμε μια ηλιοφάνεια, άλλο πράγμα! Αλλά, να πω την αλήθεια μου, εμένα μου φάνηκε κρύο το αεράκι που φυσούσε και δεν τόλμησα να βουτήξω. Το άφησα για μια άλλη ώρα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν χάρηκα όλες τις στιγμές, στις ξαπλώστρες πλάι της ή στις καρέκλες δίπλα της. Τα κορίτσια πάλι και ο Στηβ είχαν άλλη άποψη. Δικαίωμα τους!

Πρώτη μέρα στην Πάρο… Όμορφο το ξημέρωμα μας!

Η πρώτη μέρα μας στην Πάρο ήταν όντως καλοκαιρινή. Το χρωστάγαμε αυτό στα παιδιά της Σούλας που ήρθαν από την άλλη μεριά του πλανήτη, το Βανκούβερ του Καναδά και ήθελαν, είχαν ανάγκη να είναι ο καιρός φυσιολογικός, καλοκαίρι δηλαδή, καθώς περπατάμε στον Ιούνιο… Το ξημέρωμα ήταν πολύ όμορφο, συνέχεια μια νύχτας ξεκούραστης και αναζωογονητικής. Και βγήκα την πρώτη βόλτα μου στο νησί.

Στόχος, να διερευνήσω λίγο το χώρο. Να βρω πού υπάρχουν τα αναγκαία, για ένα πρωινό. Και δε δυσκολεύτηκα να τα βρω. Στο LOCAL BAKERY OASIS, βρήκα ότι χρειαζόμουν. Η Πάρος στο μέρος που μένουμε, δεν ξέρω ακόμα πώς λένε την περιοχή, αλλά υπόσχομαι τις επόμενες μέρες να το μάθω, έχει μια όμορφη ήπια ανάπτυξη. Οι πρώτες φωτογραφίες που πήρα και που συνοδεύουν αυτή την ανάρτηση το αποδεικνύουν αυτό.

Κι αυτό, είναι κάτι που μου αρέσει στα κυκλαδίτικα νησιά. Η άγρια φύση τους και ομορφιά τους. Δεν έχει βέβαια το πράσινο της Άνδρου, αλλά δεν μπορεί να είναι όλα το ίδιο. Κάθε τόπος έχει τα δικά του. Είναι η πρώτη φορά που έρχομαι στην Πάρο. Μέσα από αυτό το site, αλλά καμιά φορά και το site αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, θα τη γνωρίσουμε καλύτερα καθώς θα την περιδιαβαίνουμε…

Λίγο Ναύπλιο ακόμα! Και από αύριο θα σας πάμε Πάρο

Σας το χρωστάγαμε αυτό το δημοσίευμα. Υπόσχεση στο πρώτο πριν λίγες μέρες (δείτε ΕΔΩ) και μετά θα ξεκινήσουμε τις αναρτήσεις μας από την Πάρο, όπου βρισκόμαστε από το Σάββατο βράδυ. Οι βουκαμβίλιες είναι το σήμα κατατεθέν του Ναυπλίου, αυτή την εποχή. Διαλέξαμε λοιπόν τρεις δρόμους, μικρά σοκάκια που τα περπατήσαμε και μας άρεσαν, για να μοιραστούμε μαζί σας την ομορφιά τους.

Αυτά θα κρατήσουμε από την υπέροχη αυτή εκδρομή. Και την καλή παρέα που έδωσε χρώμα και δύναμη και ομορφιά στη μέρα μας. Και φυσικά το γεγονός ότι ήμασταν όλοι αδελφοί και το χαρήκαμε ακόμα περισσότερο, ως ευτύχημα να βρεθούμε την ίδια ώρα, στο ίδιο μέρος, όλοι μαζί. Δεν ξέρω γιατί, αλλά, ίσως, για το ότι ζήσαμε εδώ με τις ανθισμένες βουκαμβίλιες, να βοήθησε λίγο.

Το Ναύπλιο, είναι να το περπατάς… Στην παλιά πόλη δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα. Λογικό! Πού να πάνε μέσα σ’ αυτά τα στενά σοκάκια; Υποθέτω πως θα κυκλοφορούν επαγγελματικά Ι.Χ. αλλά σε ώρες που δεν κυκλοφορούν οι τουρίστες. Κι αυτό γιατί, κάπως θα πρέπει να κάνουν τις προμήθειες τους, τα μαγαζιά. Εμείς κρατάμε αυτή την ομορφιά και την ηρεμία που ζήσαμε στην εκδρομή της 25/5/2023.

Αφήνοντας την πόλη πίσω μας, ταξιδεύοντας για Πάρο…

Ένα κτίριο που έγραψε ιστορία στα χρονικά της Αθήνας, θα σας παρουσιάσουμε σήμερα. Πρόκειται για τα παλιά δικαστήρια στη Σανταρόζα. Εδώ λειτούργησε το Πρωτοδικείο Αθηνών, όλα τα κτίρια-προσθήκες του τετραγώνου κατεδαφίστηκαν και έμεινε μόνον το αρχικό, ένα κτίριο λιτού κι απέριττου νεοκλασικού ρυθμού.

Και όλα αυτά το 1834, παρακαλώ. Βέβαια, δεν είναι μόνο οι παλιοί πλέον που θυμούνται τα δικαστήρια στη Σανταρόζα και την πολύκροτη δίκη του Μπελογιάννη εκεί, ακόμη λιγότεροι συνδέουν το κτίριο με την πρότερη νευραλγική του χρήση, τότε που επί δεκαετίες αναλάμβανε την εκτύπωση νόμων και διαταγμάτων της Πολιτείας.

Το μπετόν αρμέ στις μεγάλες κολόνες και το πάτωμα, η γυμνή πλινθοδομή, τα τούβλα στον όροφο που προστέθηκε αργότερα, τα κενά στο δάπεδο κι οι βέργες που εξέχουν… ένα κράμα σιγουριάς και επισφάλειας που ηλεκτρίζει. Τυχερό μες την ατυχία του, το κτίριο δεν είχε υποστεί λεηλασίες. Τα καταγράψαμε φωτογραφικά σε μια βόλτα μας στο κέντρο της πόλης.

Συνταξιούχοι σηκώνουν κεφάλι, θέτουν τα ζητήματα τους

Την επαναφορά του ΕΚΑΣ για τους πιο χαμηλοσυνταξιούχους που με τις πενιχρές συντάξεις τους δεν μπορούν να επιβιώσουν στις σημερινές εποχές, με την μεγάλη ακρίβεια, την ενεργειακή κρίση και τον πληθωρισμό. Η συμμετοχή στην πρόσθετη φαρμακευτική δαπάνη, σε περίπτωση επιλογής πρωτότυπου σκευάσματος, να περιοριστεί στο 25% από το μέχρι 100% που μπορεί να φθάσει σήμερα.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 3/6/2023

Είναι ένας προβληματισμός των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας. Είδαν τις συντάξεις τους στα χρόνια των μνημονίων να κατακρεουργούνται και άκουσαν τα μύρια όσα, ότι τάχα μου είναι καλοπληρωμένοι, ενώ τους περιέκοψαν σχεδόν στο ένα τρίτο τις αποδοχές τους. Και δεν άνοιξε μύτη, επειδή έστρεψαν την κοινωνία εναντίον τους. Έκρυψαν όμως με επιμέλεια, ότι αυτά ήταν δικά τους χρήματα. Κρατήσεις από τους μισθούς τους ως εργαζόμενοι.

Και τώρα την ώρα των εκλογών εκτιμούν ότι πρέπει να θέσουν ξανά υπόψη εκείνου που θα εκλεγεί από την κάλπη της 25/6/2023 μερικά ερωτήματα που οι θέσεις τους θα δείχνουν τις προθέσεις τους. Τέσσερα λοιπόν ερωτήματα που χρήζουν απαντήσεως πριν από τις νέες εκλογές θέτουν οι συνταξιούχοι, σημειώνοντας ότι τα προβλήματα διαβίωσης που αντιμετωπίζουν δεν έχουν επιλυθεί και πως η ώρα για «καθαρές κουβέντες» πριν από τη 2η κάλπη της 25ης Ιουνίου έφτασε.

Όπως επισημαίνουν, οι εκλογές της 21ης Μαΐου παρήγαγαν ένα αποτέλεσμα, οι συνταξιούχοι, όμως, οφείλουν να γνωρίζουν ποιες θα είναι οι πρωτοβουλίες που προτίθεται να αναλάβει η νέα κυβέρνηση ώστε να στηρίξει τα εισοδήματά τους».

1. Η πρώτη εκκρεμότητα αφορά τα αναδρομικά και ειδικά την καταβολή τους για τις περικοπές που συντελέστηκαν προ δεκαετίας για τα δώρα κύριας και επικουρικών συντάξεων και περικοπών των επικουρικών συντάξεων. Περικοπές που αφορούν 2.500.000 δικαιούχους και κοστολογούνται στα 2,4 δισ. Ευρώ

Υπενθυμίζεται ότι τα ποσά που επιστράφηκαν αφορούσαν περικοπές στις κύριες συντάξεις. Μάλιστα, αυτά τα ποσά επιστράφηκαν άτοκα, ενώ τα αρμόδια δικαστήρια αξιώνουν έντοκες επιστροφές ποσών. Δεν έγινε η παραμικρή αναφορά, όμως, στα ποσά που οφείλονται και αφορούν περικοπές σε επικούρηση και δώρα.

2. Τεράστιο πρόβλημα αποτελεί η προσωπική διαφορά που σχετίζεται άμεσα με τις αυξήσεις που καταβάλλονται ήδη από το τρέχον έτος στις κύριες συντάξεις. Φέτος περίπου 1.100.000 συνταξιούχοι έχασαν ένα σημαντικό μέρος ή ολόκληρες της αυξήσεις που πραγματοποιήθηκαν (7,75%), επειδή έγινε κακή χρήση της προσωπικής διαφοράς. Θα εφαρμοστεί πάλι ο «κόφτης» της προσωπικής διαφοράς; Γιατί δεν γίνεται κατάργηση της επαίσχυντης διάταξης που θεσπίστηκε στον «νόμο Κατρούγκαλου;». Οι συνταξιούχοι έχουν επανειλημμένα ζητήσει να καταργηθεί η συγκεκριμένη «λαιμητόμος» για τους συνταξιούχους.

3. Το τρίτο ζήτημα έχει να κάνει με τη 13η σύνταξη, καθώς κατά την περίοδο της διακυβέρνησης της Ν.Δ. η (έστω κουτσουρεμένη) επαναφορά της 13ης σύνταξης επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, που ψηφίστηκε τον Μάιο του 2019, καταργήθηκε λίγους μήνες αργότερα! Αντικαταστάθηκε από ένα επίδομα, το οποίο λαμβάνει μόνο ένα μέρος των συνταξιούχων. Ως αποτέλεσμα, κάθε έτος οι συνταξιούχοι χάνουν περίπου 1,1 δισ. Ευρώ, από τη μη καταβολή της 13ης σύνταξης.

4. Τελευταίο, αλλά εξίσου σημαντικό είναι η στήριξη των χαμηλοσυνταξιούχων: τα επίσημα στοιχεία του ΕΦΚΑ δείχνουν ότι το 30% των κύριων συντάξεων είναι έως 500 ευρώ τον μήνα, δηλαδή βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας! Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν

Περισσότεροι από 800.000 συνταξιούχοι που λαμβάνουν αυτές τις συντάξεις πείνας. Έχει ζητήσει εδώ και αρκετά χρόνια να επανέλθει το ΕΚΑΣ, που κακώς καταργήθηκε το 2015, ελέω Μνημονίων. Ποια είναι η θέση της νέας κυβέρνησης; Θα δώσει ανάσα σε αυτούς τους χιλιάδες χαμηλοσυνταξιούχους; Ή θα τους αφήσει με έκτακτες οικονομικές ενισχύσεις κάθε Πάσχα και Χριστούγεννα, που ισοδυναμούν με επέκταση της φτώχειας, ρωτούν εύλογα, οι συνταξιούχοι.

Τέτοια σοβαρά ζητήματα βέβαια θα έπρεπε να έμπαιναν στο τραπέζι για συζήτηση με ηρεμία και σοβαρότητα και όχι στο στενό προεκλογικό περιθώριο, όπου συνηθίζεται να ακούγονται διάφορα εντυπωσιακά που… ξεχνιούνται την επομένη των εκλογών. Αλλά ζούμε στην Ελλάδα! Και εδώ τα περισσότερα πράγματα τα κάνουμε στο πόδι, πρόχειρα και ως μπαλώματα. Χωρίς σχεδιασμό και καμιά στοιχειώδη μακροπρόθεσμη προοπτική. Έτσι οι συνταξιούχοι για μια ακόμα φορά είναι βέβαιο ότι θα γίνουν θύματα εκμετάλλευσης.

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου “Επισημάνσεις” το Σάββατο 3/6/2023.

Μερικές εικόνες, από την εκδρομή μας στο Ναύπλιο…

Σκόπιμα «σπάσαμε» το δημοσίευμα για την εκδρομή μας στο Ναύπλιο σε δυο μέρη. Το πρώτο είναι αυτό που βλέπετε σήμερα και αφορά πρόσωπα. Και το δεύτερο θα έρθει σε λίγο, με εικόνες από την ανθισμένη πόλη με μια ιδιαίτερη έμφαση στις βουκαμβίλιες που αυτή την εποχή είναι χαρά Θεού, όπου κι αν γυρίσεις το βλέμμα σου. Λογικό είναι στην πρώτη φωτογραφία να μας βάλω με τη Σούλα.

Στη δεύτερη, η Σούλα δοκιμάζει ένα καλοκαιρινό καπέλο. Με το δικό της τρόπο. Περπατήσαμε στα δρομάκια της όμορφης πόλης της Αργολίδας. Είχαμε το χρόνο γι’ αυτό… Και θαυμάσαμε τα μαγαζιά της. Ύστερα καταλήξαμε σε ένα καφέ στην παραλία, όπου και ήπιαμε το καφεδάκι μας, κάποιοι ή φάγαμε το παγωτό μας, κάποιοι άλλοι. Δοκιμάσαμε και κάτι υπέροχα παστέλια από τον Πύργο.

Στην τρίτη, δικαιωματικά είναι με τη Χάρις. Περπατούν και συζητούν… Μπορεί αυτή η φωτογραφία να είναι και ο ορισμός της εκδρομής. Τέτοια, χρειαζόμαστε ανάγκη την ώρα της χαλάρωσης. Μπορούμε να τα έχουμε; Δεν είναι πάντα εύκολο, αν και το επιδιώκουμε, αλλά τελικά είναι ωραίο να το προσπαθείς και να το παλεύεις κάνοντας πιο εύκολη τη ζωή σου.

Στην παραλία του Τολό. Μετά την ταβέρνα και καθώς γυρνάμε στο χώρο που μας άφησε το πούλμαν, να το πάρουμε για την επιστροφή στην Αθήνα. Αν και ο καιρός ήταν συννεφιασμένος, ήταν παράλληλα και ζεστός. Και η γυναικοπαρέα μπορεί να περπατά στην ακροθαλασσιά και να συζητά. Από αριστερά Χρυσάνθη,  η Άρτεμης και η Σούλα. Χαμογελαστές , μπροστά φακό, όπως και σε ολόκληρη την εκδρομή. Όντως τη χρειαζόμαστε. Κι ευχαριστούμε τους οργανωτές. Περάσαμε υπέροχα!

Ένα σπάνιο λουλούδι της Κρήτης, μια αγριοτριανταφυλλιά

Πρόκειται για μια αγριοτριανταφυλλιά που μπορεί και να μην έχουμε ξαναδεί. Η επιστημονική της ονομασία είναι Reseda minoica (Resedaceae) Ένα είδος που περιγράφηκε πρόσφατα, στην Ελλάδα και δεν καταγράφηκε εκτός της περιοχής του Αιγαίου. Η φωτογραφίες είναι του Stephen Lenton δημοσιευμένες στην Ομάδα “Flowers of Crete”.

Θα τη βρείτε επίσης στην Κύπρο. Σύμφωνα με την έρευνα που κάναμε, είναι πολύ σπάνιο να τη συναντήσεις στην Κρήτη. Έχει ωστόσο καταγραφεί παλιότερα στα Μάταλα και στα νησιά Γαβδοπούλα και Γαύδο. Γενικότερα ένα δύσκολο φυτό, μια αγριοτριανταφυλλιά ιδιόμορφη με μοναδική εμφάνιση και ομορφιά.

Στο σημείωμα που συνοδεύει την ανάρτηση, ο Stephen Lenton αναφέρει ότι την ανακάλυψε τον Ιούλιο του 2020, σε άλλη τοποθεσία από εκείνην που τη βρήκε ο Χριστόφορος Χειλαδάκης, κοντά στα Άνω Μουλιά, ένα μήνα μετά. Και είναι ένα φυτό που φυτρώνει σε βραχώδεις χώρους σε ξηρή θαμνή βλάστηση καθώς και στις άκρες δρόμων και αγενείς οικοτόπους.

Content by: Nikos Theodorakis

WordPress / Academica WordPress Θέμα από WPZOOM