Γεράνια, μολόχες και μαστιχάκια, μια ομορφιά στον κήπο
Οι περισσότεροι από εμάς θεωρούμε το γεράνι ως ένα από τα φυτά που είναι σήμα κατατεθέν της Ελλάδας και της Μεσογείου γενικότερα. Το γεράνι προέρχεται από τη Νότιο Αφρική καθώς όμως οι συνθήκες στη χώρα μας είναι ιδανικές, έγινε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά φυτά της ευρύτερης περιοχής της Μεσογείου. Οι φωτογραφίες είναι τις Μαρίας Μπακόλα στην Ομάδα “Αγαπώ τα φυτά”.
Το μαστιχάκι, γνωστό και ως βαμβακούλα, ανήκει στην ίδια οικογένεια με το γεράνι και είναι ένα πολύ διαδεδομένο καλλωπιστικό φυτό που συναντάμε πολύ συχνά στις αυλές και στα μπαλκόνια των ελληνικών σπιτιών. Με καταγωγή από τη Νότια Αφρική, το μαστιχάκι χαρακτηρίζεται από γυαλιστερό πράσινο φύλλωμα, λεπτούς βλαστούς και κρεμοκλαδή πλάγια ανάπτυξη. – Πηγή: www.mistikakipou.gr
Το όνομά τους πάντως είναι ελληνικό και προέρχεται από τη λέξη γερανός γιατί το σχήμα τους μοιάζει με γερανό. Τα γεράνια είναι μεγάλη οικογένεια και συνήθως στη χώρα μας το όνομα γεράνι το δίνουμε στο φυτό που λέγεται αλλιώς και μολόχα. Το ίδιο όνομα έχει και η άγρια μολόχα που είναι αυτοφυής στην Ελλάδα. Στα γεράνια όμως ανήκουν και τα πελαργόνια ή μαυρομάτες όπως και οι βαμβακούλες ή μαστιχιές που είναι τα κρεμαστά ή έρποντα γεράνια.
Πάμε στον Πλακιά στα νότια του Ρεθύμνου, για ένα μπάνιο;
Αυτό το μέρος το ξέρω καλά. Έχω περάσει μερικά καλοκαίρια εδώ, με ανθρώπους που μπορούσαμε να κάνουμε σχέδια πάνω στον πολιτισμό και να βάζουμε μικρούς στόχους που είμαστε σε θέση να τους υλοποιούμε… Το μέρος, όμως, έχει χαραχτεί για πάντα στην καρδιά μου. Είναι η αγριάδα του, οι ξεχωριστοί άνθρωποι, η ηρεμία του; Όλα αυτά και το καθένα χωριστά, είναι που κάνουν τον Πλακιά να ξεχωρίζει.
Μέρες καλοκαιρινές, του Ιουλίου και καθώς είμαστε κλεισμένοι σπίτια μας για την προστασία μας από τον καύσωνα, «έπεσε» μπροστά μου ένα δημοσίευμα στο διαδίκτυο από την ομάδα «Crete My Second Home». Δεν είχε την υπογραφή του φωτογράφου για να τον αναφέρω, όπως κάνω πάντα όταν οι φωτογραφίες δεν είναι δικές μου, αλλά εστίαζε σε μια σπάνια στιγμή, καθώς εντόπισε έναν γύπα στην παραλία του Πλακιά, εκεί προς τον Παλίγκρεμο.
Επέλεξα αυτές τις τρεις φωτογραφίες, αν και το δημοσίευμα είχε αρκετές, επειδή σ’ αυτά τα νερά του Λιβυκού Πελάγους έχω κολυμπήσει κι έχω γνωρίσει υπέροχους, ξεχωριστούς, ανθρώπους. Αφορμή ήταν ο γύπας. Στην πραγματικότητα υπάρχουν κάποιες αναμνήσεις που δε σβήνουν με τίποτα στο πέρασμα των χρόνων. Κι αν βρεθώ κάποια στιγμή στην Κρήτη, καλοκαίρι, με χαρά θα ξαναπήγαινα στον Πλακιά. Μ’ αρέσει!
Νίκος και Μαλάμω στο Εκθεσιακό Κέντρο Αρκαλοχωρίου
Περνάνε καλά στο χωρίο ο Νίκος Μαράτσης με τη γυναίκα του και αδελφή μου, Μαλάμω. Παρά τις δυσκολίες της εποχής, λόγω καιρικών συνθηκών καύσωνα, συχνά κάνουν τις βόλτες τους σε διπλανά χωριά, όπως εδώ στο Αρκαλοχώρι, εννιά μόλος χιλιόμετρα από το Θραψανό. Μαζί τους φυσικά και η αδελφή μου, Στασούλα! Τους προσέχει σαν τα μάτια της.
Τα φώτα γύρω δείχνουν να είναι νύχτα. Και τι μ’ αυτό; Απολαμβάνουν τις στιγμές. Τουλάχιστον αυτό εισπράττουμε εμείς από τις φωτογραφίες. Και καλά κάνουν! Ήταν, τελικά, πολύ καλή η επιλογή να κατέβουν στο χωριό… Άλλαξε η διάθεση τους, συμμετέχουν σ’ αυτό που λέμε ζωή και καθημερινότητα. Το είχαν ανάγκη, όπως όλοι μας. Ας καθίσουν, όσο πιο πολύ μπορούν. Το καλό, μπορεί να γίνει καλύτερο.
Το Εκθεσιακό Κέντρο Αρκαλοχωρίου λειτούργησε το έτος 1999 για πρώτη φορά, όπου στο χώρο του διοργανώνεται κάθε δυο χρόνια η Παγκρήτια Γεωργική Έκθεση Αρκαλοχωρίου και κατά καιρούς διοργανώνονται και άλλες εκθέσεις, όπως Εμπορική Έκθεση, Έκθεση κατοικίας κ.α. Μάλιστα το έτος 2007, έγιναν ενέργειες για την επέκταση του με την προσθήκη νέου κτηρίου με την ίδια χρήση.
Δροσερά φρούτα εποχής, ότι πιο όμορφο θα συναντήσεις…
Τις φωτογραφίες που βλέπετε στη σημερινή ανάρτηση, τις είδαμε στο Facebook, στην ομάδα «Ελεύθεροι φωτογράφοι». Και οι τρεις είναι της διαδικτυακής μας φίλης Ειρήνης Κατερίνας Λιακοπουλου, άγνωστης σε μας, αλλά μας άρεσαν και είπαμε να τις υιοθετήσουμε για τις ανάγκες αυτού του δημοσιεύματος. Ο Ιούλιος δεν είναι μόνο οι ζέστες του και οι καύσωνες του που εμείς, ιδιαίτερα οι άνθρωποι της πόλης, νιώθουμε στο πετσί μας.
Κι ενώ τρομοκρατούμαστε από τους κάθε είδους ανθρώπους των ΜΜΕ για την κάθε καινούρια μέρα, είναι κι αυτά τα φρούτα που φαίνονται φρεσκοκομμένα, είτε αχλάδια είναι, είτε σύκα… Αλλά πού να τα βρεις εδώ, στην πόλη; Ίσως στη λαϊκή, αλλά και πάλι όμως, δεν έχουν τη νοστιμιά που είχαν στην επαρχία, όταν τα έκοβες από το δέντρο ώριμα για να τα φας. Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από αυτό. Μόνο αν το έχεις κάνει, έστω και μια φορά στη ζωή σου, ξέρεις για τι πράγμα μιλάω.
Αλλά στην εποχή της τεχνολογίας, όλα αυτά μπορείς να τα… απολαύσει με τα μάτια σου στη… φωτογραφία, όπως αυτά τα βερίκοκα, όχι όμως και να τα γευτείς. Έστω κι έτσι όμως, μας έφτιαξαν τη μέρα μας, καθώς «έπεσαν» μπροστά μας. Κι ευχαριστούμε την καλή μας διαδικτυακή φίλη που μας βοήθησε, έστω και χωρίς να το ξέρει σ’ αυτό το υπέροχο ταξίδι. Πραγματικά το είχαμε ανάγκη, μέσα στην αναγκαστική κλεισούρα και τον καύσωνα των ημερών.
Προχωρεί το έργο της σιδηροδρομικής σήραγγας Σεπολίων
Συνεχίζονται τα έργα για το σιδηροδρομικό έργο της Σήραγγας Σεπολίων. Το μεγάλο έργο που στην τελική του μορφή θα δημιουργήσει ένα νέο υπόγειο τμήμα από την βόρεια έξοδο του σταθμού μέχρι τις Τρείς Γέφυρες. Αυτή την εποχή το έργο πλησιάζει, κατασκευαστικά, το 50% του συνολικού αντικειμένου. Και η αλήθεια είναι ότι τα συνεργεία, από πριν τις εκλογές του Ιουνίου, δούλευαν με εντατικούς ρυθμούς. Και συνεχίζουν, με εξαίρεση χθες λόγω καύσωνα.
Τα εργοτάξια έχουν αναπτυχθεί σε όλο το μήκος αλλά τα δύο σημαντικότερα είναι στις δύο άκρες της γραμμής. Αυτό που απομένει είναι να διευθετηθεί και η μετακίνηση ενός αγωγου της ΕΥΔΑΠ. Σύμφωνα με πληροφορίες, αναμένεται να ξεκινήσουν οι μελέτες και μόλις εγκριθούν από την ΕΥΔΑΠ, τότε ο ανάδοχος να προχωρήσει στην εργασία της μετακίνησης τους. Με τη λειτουργία της σήραγγας θα επανασυνδεθεί οδικά ο αστικός ιστός και θα είναι ασφαλής η διέλευση πεζών και οχημάτων.
Σύμφωνα με την μέχρι τώρα εξέλιξη των έργων, η απόδοση του πρώτου μισού, δηλαδή της δυτικής σήραγγας τοποθετείται το 2024. Πρόκειται για την μεγαλύτερη αστική σιδηροδρομική παρέμβαση στην Αθήνα μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Τα έργα έχει αναλάβει από τα τέλη του 2018 η κοινοπραξία ΙΝΤΡΑΚΑΤ-ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΑ ΕΡΓΑ ΑΤΕ. Η ΙΝΤΡΑΚΑΤ έχει αναλάβει όλο το κομμάτι του έργου υποδομής και η Σιδηροδρομικά Έργα, τα αμιγώς σιδηροδρομικά έργα.
Στην Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά η Αγγειοπλαστική…
Το Υπουργείο Πολιτισμού ανακοίνωσε την εγγραφή είκοσι ενός νέων στοιχείων άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας, καθώς και την επικαιροποίηση δύο εγγεγραμμένων, το 2013, στο Εθνικό Ευρετήριο.
Το ΥΠΠΟ μέσω της καθ’ ύλην αρμόδιας Διεύθυνσης Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς εφαρμόζει, από το 2006, στην Ελλάδα την Σύμβαση για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (UNESCO, 2003). Τα Δελτία για τα 21 στοιχεία άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς υποβλήθηκαν το 2021. Έτυχαν συστηματικής επεξεργασίας από τη Διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, την Εθνική Επιστημονική Επιτροπή για την Εφαρμογή στην Ελλάδα της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (UNESCO, 2003) και, φυσικά, τις ίδιες τις κοινότητες των φορέων.
Η Υπουργός Λίνα Μενδώνη, με την αποδοχή της εισήγησης της Επιτροπής για την εγγραφή των εικοσιενός νέων στοιχείων στο Εθνικό Ευρετήριο, δήλωσε: «Το Υπουργείο Πολιτισμού θεωρεί ιδιαίτερα σημαντική την εγγραφή νέων στοιχείων Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς στο Εθνικό Ευρετήριο, που συμβάλλει στη διαφύλαξη της συλλογικής μας ταυτότητας. Στα στοιχεία καταγράφεται το αποτύπωμα των ανθρώπων στο πέρασμα του χρόνου, ως τεκμήριο εθνικής αυτογνωσίας και βάση, επί της οποίας οικοδομείται η συλλογική μας αυτοπεποίθηση. Από τα 21 νέα στοιχεία που εγγράφονται στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, ορισμένα είναι γνωστά και θαυμαστά: Η Γιαννιώτικη Αργυροτεχνία, οι Αποκριάτικοι Φανοί της Κοζάνης, ο πολιτισμός του Φιστικιού Αιγίνης, το Ξινόμαυρο της Νάουσας. Ορισμένα άλλα, όπως το Κουρμπάνι του Αγίου Αθανασίου, στο Καλαμπάκι Δράμας, ο Καδής στους Σπαθαραίους Σάμου, το Καγκελάρι στην Άρτα εκφράζουν μια κοινωνία που επινοεί συλλογικούς τρόπους έκφρασης, πάνω σε στέρεες παραδόσεις ή ως φόρο τιμής στο ελεύθερο πνεύμα του λαού μας. Η άυλη πολιτιστική κληρονομιά μας περιέχει τεκμήρια από το βαθύ πολιτιστικό ίχνος ενός πλούσιου και, ως ένα βαθμό, ανεξερεύνητου παρελθόντος. Αποτελεί βασικό στοιχείο του Πολιτισμού μας. Οφείλουμε να την τιμούμε, να τη σεβόμαστε. Η σύγχρονη κοινωνία μας έχει τις ρίζες της στην παράδοση, στην ιστορία, στις εμπειρίες των ανθρώπων που προηγήθηκαν ημών σε αυτόν τον τόπο. Μέλλον χωρίς παρελθόν δεν είναι ευοίωνο».
Στο πλαίσιο της εφαρμογής της Σύμβασης της UNESCO, η χώρα μας δημιούργησε και εμπλουτίζει συστηματικά το Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, στο οποίο κοινότητες φορέων άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς έχουν τη δυνατότητα να αναδείξουν τα στοιχεία που οι ίδιες θεωρούν σημαντικά για την ταυτότητά τους. Η εγγραφή τους στο Εθνικό Ευρετήριο δεν αποτελεί παρά ένα μόνο βήμα για τη συνεργασία διοίκησης, επιστημονικής κοινότητας και, κυρίως, των ίδιων των κοινοτήτων ως φορέων, για την εκπόνηση και την εφαρμογή πολιτικών οι οποίες αποσκοπούν στη διαφύλαξη των παραδόσεων και τη μετάδοσή τους στις νεότερες γενιές.
Όπως διευκρινίζεται στην ανακοίνωση, η ετήσια διαδικασία εμπλουτισμού του Εθνικού Ευρετηρίου Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας ξεκινάει κάθε Ιανουάριο, με τη δημόσια πρόσκληση που απευθύνει η ΔΙΝΕΠΟΚ, σύμφωνα με ορισμένο χρονοδιάγραμμα. Η Εθνική Επιστημονική Επιτροπή κατά τις συνεδριάσεις που πραγματοποιήθηκαν στις 25 Νοεμβρίου 2022, 21 Δεκεμβρίου 2022, 13 Ιανουαρίου 2023, 3 Φεβρουαρίου 2023, 17 Φεβρουαρίου 2023 έκανε θετική εισήγηση για την εγγραφή είκοσι ενός στοιχείων άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, την οποία έκανε δεκτή η Υπουργός Πολιτισμού.
Τα στοιχεία που εγγράφονται στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας είναι τα εξής:
- Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης
Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό.
Από το https://www.ekriti.gr/
Δύσκολες ώρες, όλοι χρειαζόμαστε χαλάρωση. Πάμε αιώρα;
Τα πράγματα είναι δύσκολα αυτή την ώρα με τις υψηλές θερμοκρασίες και τις πυρκαγιές που με τον πρώτο δυνατό αέρα φούντωσαν. Χρειαζόμαστε λίγη χαλάρωση… Τι καλύτερο από το να κάνουμε λίγη αιώρα… Μπορεί και να χαμογελάσουμε κι εμείς, όπως η Στασούλα στη δική της αιώρα στον κήπο της στο Γρέγο. Φέτος την έβαλε και πέρα από την ξεκούραση που τους δίνει, προφανώς είναι και μια αφορμή για πειράγματα και χαμόγελα.
Μέχρι και η Μαλάμω μας, δοκίμασε να το κάνει. Δεν ξέρω αν ολοκλήρωσε την προσπάθεια της ή αν έμεινε σ’ αυτό που δείχνει η φωτογραφία. Όπως κι αν έχει το πράγμα, είναι εμφανώς καλύτερα από όταν πήγε. Τυχερή που περνάει τέτοιες μέρες, με καύσωνα, στο χωριό. Ξέρω πως κι εκεί έχει υψηλές θερμοκρασίες, αλλά σίγουρα το βράδυ έχει μια δροσιά και νοιώθεις την ανάγκη να ρίξεις κάτι πάνω σου.
Μέχρι και ο Νίκος Μαράτσης, δοκίμασε την αιώρα. Έστω και καθιστός. Είπαμε, το σημείο είναι πως τέτοιες δύσκολες για όλους μας, οι άνθρωποι μας στο χωριό είναι χαλαροί, πράγμα που, οπωσδήποτε βοηθάει να ξεπερνούν τα όποια προβλήματα, Χαιρόμαστε να τους βλέπουμε σ’ αυτή τη φάση και ειλικρινά, πολύ θα θέλαμε να είμαστε κοντά τους, όσο είναι στην Κρήτη, στο Θραψανό.