Είναι φοβερό αυτό που ζούμε! Τι κι αν είναι ακόμα χειμώνας, τι κι αν κάνει κρύο, οι Ρομά έχουν κάνει στέκι την πλατεία Αγίου Κωνσταντίνου ή Σωτήρη Πέτρουλα στον Κολωνό, πίνοντας τα βράδια μπύρες ή τρώγοντας με τι παρέες τους οτιδήποτε μπορείτε να φανταστείτε, με αποτέλεσμα τα ξημερώματα, η πλατεία να είναι σ’ αυτή την κατάσταση. Η εικόνες του σημερινού δημοσιεύματος είναι χθεσινές, στις 8 η ώρα το πρωί.

Είναι τόσο τραγική η κατάσταση που οι καθαριστές του Δήμου Αθηναίου αδυνατούν να ανταποκριθούν. Σκουπίζουν μόνο γύρω – γύρω από τις άκρες της πλατείας και τα παγκάκια και στη συνέχεια έρχεται το αυτοκίνητο – σκούπα του Δήμου για να τα μαζέψει. Τόσο πολλά, είναι! Και προσέξτε, είναι μόνο μιας νύχτας! Που σημαίνει ότι κάθε πρωί, οι κάτοικοι αντιμετωπίζουν την ίδια εικόνα.

Δεν μας τιμάει καθόλου ως ανθρώπους. Αλλά πώς να το σταματήσεις αυτό; Είναι η κουλτούρα αυτών των ανθρώπων. Δίνουν ραντεβού από όλο το Λεκανοπέδιο. Δεν είναι της γειτονιάς. Η αστυνομία τους παρακολουθεί, διακριτικά, καθώς ένα βανάκι με μερικούς αστυνομικούς είναι βάρδια κάθε βράδυ, αλλά καθόλου δεν του πτοεί. Κάποτε που έθεσαν το θέμα στον δήμαρχο κ. Καμίνη είπε, “έχετε ευθύνη κι εσείς οι κάτοικοι που τους δώσατε χώρο”.

Ψάχνοντας το μάθαμε κι εμείς. Από πού πήρε το όνομα της η πλατεία Λουδοβίκου στον Πειραιά;  Μα, από τον πατέρα του πρώτου μονάρχη της Ελλάδας, Όθωνα. Φυσικά αργότερα μετονομάστηκε σε πλατεία Σιδηροδρόμου. Για να επιστρέψει στις μέρες μας ο… Λουδοβίκος. Τη δεκαετία του ’70 από εδώ ξεκινούσε το τραμ του Περάματος… Μπροστά από τον τερματικό σταθμό του ΗΣΑΠ, που τότε λεγόταν ΕΗΣ.

Η γνωστή ως πλατεία Λουδοβίκου, δίπλα στον ηλεκτρικό σταθμό Πειραιά, στις 22 Ιουνίου του 1937 μετονομάζεται σε πλατεία 4ης Αυγούστου, προς τιμή φυσικά της επικράτησης του καθεστώτος Μεταξά, ενώ η ίδια πλατεία στις 17 Φεβρουαρίου του 1945 μετονομάζεται σε πλατεία Φραγκλίνου Ρούζβελτ, προς τιμή των Αμερικανών συμμάχων.

Απίστευτο, αλλά εκείνη την εποχή στον Πειραιά, δύο κεντρικές πλατείες τιμούσαν ταυτόχρονα τα ονόματα του Άγγλου Πρωθυπουργού Ουίνστον Τσώρτσιλ και του Αμερικανού Πρόεδρου Φραγκλίνου Ρούζβελτ. Αλλά, σιγά που θα ενοχλούσε κάποιον αυτό το πράγμα. Λεπτομέρειες, θα πείτε, αφού ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, για τους πολιτικάντες.

Τι μανία είναι αυτή με τις αλλαγές της ονοματοδοσίας δρόμων και πλατειών; Η ίδια πλατεία ονομάστηκε και Οδησσού, κάτι που κάνει κάποιους να τη λένε έτσι, ακόμα και σήμερα. Αλλά εγώ, σας βεβαιώνω ότι οι ταμπέλες αναφέρουν το όνομα του Λουδοβίκου. Όπως και η διεύθυνση του Σωματείου Συνταξιούχων ΗΣΑΠ. Λουδοβίκου 1!

Το να παρατηρούμε τι συμβαίνει γύρω μας, μας αρέσει πολύ. Έτσι συχνά βλέπουμε τα πουλιά του ουρανού. Είτε στη ζωή, είτε στο διαδίκτυο. Τις φωτογραφίες που βλέπετε τις είχε ανεβάσει η φίλη μας Anna Svetlana, στην ομάδα ИСТИНАТА ЗА СТАРА ЗАГОРА. Δεν ξέρω τι μπορεί να σημαίνει το όνομα αφού δεν γνωρίζω τη γλώσσα, αλλά σίγουρα τα περιστέρια στο πάρκο είναι υπέροχα. Και θα τα συναντήσετε παντού.

Κι εδώ στην Αθήνα τα ίδια συμβαίνουν… Τα έχουμε δει στην πλατεία Στάγματος, στην πλατεία Κοτζιά, στην πλατεία Βάθη και Κάνιγγος, αλλά και στην πλατεία Αττικής και στην πλατεία Αγίου Μελετίου, στα Σεπόλια. Γεμάτος ο κόσμος! Και είναι αρκετά ήμερα, τόσο που πλησιάζουν τους ανθρώπους για να τους δώσουν την τροφή τους. Ελάχιστοι είναι αυτοί που τα φοβίζουν.

Συχνά κάνουν παρέα στους ηλικιωμένους, όταν επιλέγουν ένα παγκάκι να καθίσουν να ξεκουραστούν ή να περάσουν την ώρα τους. Και τα ταΐζουν και παίζουν μαζί τους. Κι αυτά ανταποκρίνονται, τους αρέσει και ταυτόχρονα εξασφαλίζουν το φαγητό τους. Ας πάρουμε μαθήματα από αυτά. Δεν έχουν άγχος για το καθημερινό φαγητό τους κι αυτό υπάρχει.