Αρχική » 2025 (Σελίδα 44)

Αρχείο έτους 2025

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:

Οι επισκέπτες μας

0 4 5 5 8 8

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...

Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον **ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ** είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν **να μας γράφετε.** Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Βασίλειος Παπίας στο Το λες και κατάντια στον «Καπράλο», στο λόφο Κολωνού27 Ιουλίου 2025
Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…
Panos Chatziliadis στο Οι αέρηδες των Κυκλάδων στην Αμοργό για λίγη δροσιά!26 Ιουνίου 2025
Κάθε Ελληνικό νησί ήταν πάντα μια πρόκληση για μένα από τα παιδικά μου χρόνια, και περισσότερο η Αμοργός. Δεν κατάφερα…
Βασίλειος Παπίας στο Λιμάνι Μαντουδίου: Η Πύλη προς τις Σποράδες6 Ιουνίου 2025
Υπέροχο ενημερωτικό δελτίο!!!
Βασιλειος Παπιας στο Τελικά, τη βροχή την είδαμε την Κυριακή το απόγευμα29 Απριλίου 2025
Επιβεβαιώνω όλα τα αναγραφόμενα του φίλου μου Νίκου γιατί εκείνες τις ώρες ήμασταν μαζί. Η δικιά μου γνώμη είναι ότι....πλέον…
Βασίλειος Παπίας στο Ο Κώστας και η Άννυ ταξίδεψαν στο Κανκούν του Μεξικό23 Απριλίου 2025
Αχ τι όμορφα μέρη υπάρχουν!!! Να περνάνε καλά τα παιδιά!!!

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!

Ιανουάριος 2025
Κ	Δ	Τ	Τ	Π	Π	Σ
	1	2	3	4
5	6	7	8	9	10	11
12	13	14	15	16	17	18
19	20	21	22	23	24	25
26	27	28	29	30	31

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου.

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του **ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ** θα δείτε αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ**.

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου**, Λευτέρης του Κουμαλή**, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο **Κωστής Θεοδωράκης** και ο εγγονός του, ο **Μανώλης Βολυράκης** και δίπλα του ο γιος του, ο **Αγησίλαος**. Δείτε **ΕΔΩ** ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό **"Κ"** που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της **ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ**. Για να καταλάβετε τι λέω…

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 181 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

Έτοιμο και το και το 447 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩ το τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434, ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431, ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394 ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Σιωπή στην πόλη, στον καύσωνα του Ιουλίου

26 Ιουλίου 2025 / Σχολιάστε

Ο ήλιος έχει σκεπάσει την πόλη της Αθήνας με μια διάφανη κουβέρτα φωτιάς· τίποτα δεν κινείται, τίποτα δεν τολμά. Οι δρόμοι, άδειοι σαν ξεχασμένες φωτογραφίες, απλώνονται κάτω από τον ουρανό που στάζει φως. Η άσφαλτος τρέμει, τα μπαλκόνια σιωπούν, και τα παλιά πεζοδρόμια έχουν ξεχάσει πια το βήμα του περαστικού.

Στο Κολωνάκι, μόνο οι γάτες έχουν μείνει – νωχελικές, τεμπέλικες βασίλισσες που βασιλεύουν στα σοκάκια. Η Ακρόπολη, μόνη, στέκει σαν μάρτυρας του χρόνου και της ζέστης, ανυποχώρητη, ακίνητη μέσα στην αιωνιότητά της. Ο αέρας μυρίζει πέτρα, σκόνη και βασιλικό που ψήνεται στις γλάστρες. Από κάποιο παράθυρο ακούγεται ένα παλιό ραδιόφωνο να παίζει λαϊκά, σχεδόν σαν ψίθυρος μέσα στη φωτιά.

Είναι παράξενο: η πόλη που δεν ησύχαζε ποτέ, τώρα μοιάζει ιερή. Όχι νεκρή· απλώς… αποτραβηγμένη. Σαν να πήγε να ξαπλώσει λίγο, να ξεχάσει τον εαυτό της, να ιδρώσει ήσυχα κάτω από τον καύσωνα. Και μέσα σε αυτή τη σιωπή, ο Ιούλιος δεν είναι μήνας. Είναι παρουσία. Σαν θεός που περπατά αργά ανάμεσα στα κτίρια, αφήνοντας πίσω του φως και λήθη. Οι τρεις απάνω φωτογραφίες είναι από το Κολωνάκι. Η κάτω από τον Κολωνό…

Το λες και κατάντια στον «Καπράλο», στο λόφο Κολωνού

25 Ιουλίου 2025 / 1 σχόλιο στο Το λες και κατάντια στον «Καπράλο», στο λόφο Κολωνού

Το ερώτημα, το είχα πάντα: Γιατί να κλείσει ένα καφέ μπαρ μέσα σε ένα καταπράσινο πάρκο που έλκυε πελάτες και πού το γνώρισα κι εγώ από τα πρώτα χρόνια που άρχισα να κυκλοφορώ στην ευρύτερη περιοχή Σεπολίων, εδώ και 40 χρόνια; Και ποιον να ρωτήσεις, από πού να πάρεις απάντηση; Μια ωστόσο είναι η απάντηση: Ο ιστορικός «Καπράλος», το καφενείο-μπαρ στον Λόφο Ιππείου Κολωνού, έκλεισε ουσιαστικά λόγω εγκατάλειψης∙ το κτίριο δεν λειτουργούσε τουλάχιστον τέσσερα χρόνια και παρέμενε αναξιοποίητο.

Το καφέ δεν επαναλειτούργησε μετά το 2019, με την μεγάλη οικονομική κρίση που έφερε η κοινωνική αποστασιοποίηση, λόγω COVID-19, και παρά την αλλαγή δημοτικής αρχής, παρέμεινε «παγωμένο» χωρίς καμία προσπάθεια αναγέννησης από την τότε δημοτική αρχή, συμβάλλοντας στην υποβάθμιση της περιοχής. Κι όμως έχουμε περάσει ατέλειωτες ώρες, εδώ. Δείτε μερικά δημοσιεύματα που έχουμε κάνει ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Τον τελευταίο χρόνο πριν την κατάρρευση, το κτίριο είχε καταληφθεί από άστεγους, οι οποίοι απομακρύνθηκαν με παρέμβαση του Δήμου. Οι υπηρεσίες όμως δεν φρόντισαν να ασφαλίσουν τον χώρο · έμεινε ανοικτός, αφύλακτος και επικίνδυνος. Τελικά, το κτίριο καταστράφηκε ολοσχερώς από πυρκαγιά τον Ιανουάριο του 2024. Ευτυχώς η φωτιά περιορίστηκε και δεν επεκτάθηκε στον ίδιο τον Λόφο. Και πάλι, η κύρια ευθύνη επιρρίπτεται στον Δήμο, ο οποίος είχε εγκαταλείψει τον χώρο χωρίς μέριμνα, προστασίας ή ανάπτυξης.

Από σήμερα, λένε, περιμένουμε λίγη περισσότερη δροσιά

25 Ιουλίου 2025 / Σχολιάστε

Το ζούμε για όγδοη συνεχόμενη μέρα και ελπίζουμε, σύμφωνα με τις προβλέψεις των μετεωρολόγων να είναι η τελευταία… Σε συνθήκες ασφυκτικού καύσωνα θα βρεθεί και σήμερα, Δευτέρα 28 Ιουλίου, σχεδόν ολόκληρη η χώρα, με τη θερμοκρασία να αγγίζει κατά τόπους τους 40-41 βαθμούς Κελσίου. Πολύ υψηλή έως ακραία θερμική επιβάρυνση αναμένεται σε πολλές περιοχές, ενώ οι άνεμοι θα πνέουν βορειοδυτικοί έως 5 μποφόρ στα πελάγη. Η Κρήτη, η Αττική και η Θεσσαλονίκη θα βιώσουν επίσης ιδιαίτερα υψηλές θερμοκρασίες, ξεπερνώντας τοπικά, αρκετά τους 42°C Συνθήκες καύσωνα λοιπόν στο σύνολο της χώρας. Μέγιστες στους 42-44 βαθμούς τοπικά. Και οι καταστροφικές φωτιές καλά κρατούν!

Δροσιά, μια μέρα καύσωνα στο πάρκο του λόφου Κολωνού

24 Ιουλίου 2025 / Σχολιάστε

Ο καύσωνας στην Αθήνα μπορεί να γίνει πραγματικά αποπνικτικός, και σε τέτοιες στιγμές η ανάγκη για λίγη δροσιά γίνεται επιτακτική. Ο λόφος Κολωνού, αν και βρίσκεται μέσα στον αστικό ιστό, μπορεί να προσφέρει μια μικρή ανάσα από τη ζέστη — αρκεί να ξέρεις πού να ψάξεις για να τον βρεις και να περπατήσεις στα μονοπάτια του, κάτω από τον ίσκιο των δέντρων… Εμείς κι αν έχουμε περάσει ένα μεγάλο μέρος της ζωής μας εδώ, περπατώντας τον.

Το πάρκο του λόφου διαθέτει αρκετά σημεία με σκιά από πεύκα και άλλα δέντρα, που μειώνουν αισθητά τη θερμοκρασία κάτω από το φύλλωμά τους. Οι πέτρινες διαδρομές που διασχίζουν το λόφο έχουν λιγότερη αντανάκλαση από τον ήλιο σε σχέση με την άσφαλτο, και η ελαφριά υψομετρική διαφορά επιτρέπει κάποιες ριπές αέρα, ειδικά νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα. Οι καλύτερες ώρες!

Αν και δεν έχει νερό (όπως σιντριβάνια ή λιμνούλες που θα έκαναν μεγαλύτερη διαφορά), η φυσική σκίαση και η απομάκρυνση από τη θορυβώδη πόλη, δημιουργούν μια πιο δροσερή μικροκλιματική ζώνη σε σχέση με τον περιβάλλοντα αστικό χώρο. Αν επιλέξεις τις σωστές ώρες (πρωινές ή μετά τη δύση του ήλιου), το πάρκο του λόφου Κολωνού μπορεί να γίνει ένα απρόσμενο καταφύγιο από τον καύσωνα.

Όταν οι άνθρωποι έχουν διάθεση για ζωή και ποιότητα

23 Ιουλίου 2025 / Σχολιάστε

Σ’ αυτό το πάρκο κοντά στο Mission του Βανκούβερ στον Καναδά, το Nelson Park έχουμε πάει και έχουμε περπατήσει. Οι εικόνες που βλέπετε, μας ήρθαν χθες από εκεί. Κάνει κι εκεί ζέστη. Σε καμιά περίπτωση όμως δεν έχουν τον καύσωνα που έχουμε στην χώρα μας. Και οι αδελφοί, είναι «δεμένοι» μεταξύ τους. Αποδέχτηκαν την πρόταση από τρεις αδελφές για πικ νικ και χαλάρωση και απόλαυσαν υπέροχη συναναστροφή, αυτό τον υπέροχο χώρο.

Φαγητό, παιχνίδι, περίπατο, κουβεντούλα… Τι άλλο να θέλεις όταν η ζέστη είναι πολύ, αλλά η κατάσταση έξω στη φύση όχι μόνο υποφερτή αλλά και ελκυστική. Θυμάμαι ότι είχαμε πάρει φαγητό και καθίσαμε εδώ στα τραπέζια του και φάγαμε. Εννοείται ότι η κουλτούρα και ο πολιτισμός των ανθρώπων εκεί «επιβάλλει» να το αφήσουν όταν φύγουν πολύ πιο καθαρό, από ότι το βρήκαν όταν πήγαν. Είμαστε απόλυτα βέβαιοι γι’ αυτό. Το είδαμε με τα μάτια μας. Είναι απίστευτο, είχα τόσο υλικό πέρσι που διαπίστωσα ότι δεν έκανα ανάρτηση γι’ αυτό

Το Nelson Park ένα καλοσχεδιασμένο, ήρεμο και χρήσιμο αστικό πάρκο στον πυρήνα του Βανκούβερ. Το μέρος είναι υπέροχο! Πράσινο, χώροι για να παίξει κανείς και πολύ κοντά σε μια λίμνη σαν… θάλασσα, για τα δικά μας δεδομένα. Για σπορ ή απλά για να την απολαύσεις περπατώντας στο πλάι της. Έτσι είναι, άμα υπάρχει ενότητα στους ανθρώπους, είναι πολύ φυσικό να λένε “ναι” και να υποστηρίζουν τέτοιες προτάσεις. Αυτό δίνει ποιότητα στη ζωή των ανθρώπων. Συμβαίνουν και ας ακούγονται κάπως εξωπραγματικά για τα δικά μας δεδομένα.

Ξεκινά το 2ο Φεστιβάλ «Ο Κύκλος Πολιτισμού»

22 Ιουλίου 2025 / Σχολιάστε

Ο Δήμος Μινώα Πεδιάδας, σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Ηρακλείου, την Περιφέρεια Κρήτης και τοπικούς φορείς, ανακοινώνει την έναρξη του 2ου θεματικού Φεστιβάλ «Ο Κύκλος του Πολιτισμού», το οποίο θα διεξαχθεί από σήμερα, Δευτέρα 4 έως την Κυριακή 24 Αυγούστου 2025. Το φετινό φεστιβάλ, έχει τίτλο “Από το Βυζάντιο στην Ενετοκρατία στον Δήμο Μινώα Πεδιάδας“. Μέσα από ξεναγήσεις σε σημαντικά μνημεία, ομιλίες επιστημόνων, μουσικές και θεατρικές παραστάσεις, δράσεις γαστρονομίας και παραδοσιακής τέχνης, θα δοθεί η ευκαιρία στους δημότες και στους επισκέπτες να γνωρίσουν τον πλούτο της ιστορίας του τόπου,

«Για άλλη μια χρονιά, σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Ηρακλείου και τους τοπικούς Πολιτιστικούς Συλλόγους, αναδεικνύουμε τον ανεκτίμητο ιστορικό και πολιτιστικό πλούτο του τόπου μας. Η δυνατότητα συμμετοχής σε αυτό το θεματικό διάλογο θα μας κάνει πλουσιότερους σε γνώσεις για τον τόπο μας, μέσα από ένα ακόμη συναρπαστικό «ταξίδι» στο χρόνο που επιβεβαιώνει τη μακραίωνη ιστορία και τις τεράστιες προοπτικές του Δήμου μας», δήλωσε ο Δήμαρχος Μινώα Πεδιάδας, Βασίλης Κεγκέρογλου.

Η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης, Καλλιόπη Αποστολογιωργάκη-Χαιρετή, υπογράμμισε: «Ο πολιτισμός είναι η μνήμη ενός τόπου – και ο τόπος μας έχει πολλές ιστορίες να αφηγηθεί. Με αυτό το πνεύμα, διοργανώνουμε, ένα πολιτιστικό οδοιπορικό που σκοπό έχει να αναδείξει τη διαχρονική ταυτότητα του τόπου μας».

Δείτε όλο το πρόγραμμα των εκδηλώσεων ΕΔΩ…

Πάμε να δούμε και τον κήπο του Νομισματικού Μουσείου

22 Ιουλίου 2025 / Σχολιάστε

Ο κήπος του Νομισματικού Μουσείου είναι ένα κρυμμένο διαμάντι στο κέντρο της Αθήνας — ένας ήρεμος, δροσερός και πολιτισμένος χώρος, ιδανικός για να ξεφύγεις από τη φασαρία της Πανεπιστημίου. Ο κήπος βρίσκεται στο πίσω μέρος του Ιλίου Μελάθρου, ανάμεσα σε αρχαιολογικά κατάλοιπα και μνημειακούς φοίνικες, ελιές και λουλούδια που θυμίζουν ατμόσφαιρα παλιάς Αθήνας. Ένα δημοσίευμα που κάναμε πρόσφατα για το ίδιο θέμα θα το βρείτε ΕΔΩ…

Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο κήπος που βρίσκεται στην οδό Πανεπιστημίου 12, κοντά στην πλατεία Συντάγματος, ήταν προσωπικό καταφύγιο του Ερρίκου Σλήμαν. Μιλάμε για τον γνωστό αρχαιολόγο. Η διαρρύθμιση του διατηρεί το νεοκλασικό χαρακτήρα, με μονοπάτια και συμμετρικούς θάμνους. Ατμοσφαιρικός φωτισμός: Ιδανικός και για απογευματινές επισκέψεις ή βραδινές εκδηλώσεις. Σ’ αυτή την πινακίδα μέσα στον κήπο θα βρείτε πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες για το μέρος που βρισκόσαστε…

Το καφέ του Μουσείου. Εδώ θα βρείτε ένα από τα πιο γνωστά και αγαπημένα μουσειακά καφέ της Αθήνας, που λειτουργεί μέσα στον κήπο. Διαθέτει Καφέδες, ροφήματα, γλυκά και ελαφριά φαγητά (τάρτες, σαλάτες, κρασί). Πολύ δημοφιλές για πρωινό ή brunch, ιδίως τα Σαββατοκύριακα. Κατάλληλο για συναντήσεις, διάβασμα ή απλή ξεκούραση μετά από μια βόλτα στο κέντρο. Συχνά φιλοξενεί μουσικές βραδιές, παρουσιάσεις βιβλίων και πολιτιστικές εκδηλώσεις, κυρίως τους ανοιξιάτικους και καλοκαιρινούς μήνες.

Αρχείο έτους 2025

Τελευταίες Αναρτήσεις:

Οι επισκέπτες μας

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...

Η ώρα του δειλινού...

Ραδιόφωνα

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 181

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 447

Ο τόπος που αγαπώ

Νίκος Ελ. Θεοδωράκης