Και οι μέρες μας περνούν όμορφα, ήσυχα κι απλά…
Και κάπως έτσι οι μέρες μας εδώ, στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ, στην Τέμενη Αιγίου, περνούν υπέροχα, χωρίς επαναλήψεις, αλλά με όμορφα ξεχωριστά πράγματα, καθημερινά. Έχουμε βάλει στη ζωή μας το πρωινό περπάτημα. Στους μικρούς δρόμους του οικισμού με το μπόλικο πράσινο και τα δέντρα, κάτι τέτοιο είναι εφικτό. Χρειάζεται να πάει δέκα η ώρα, για να καταλάβεις τη ζέστη.
Επιπλέον, κάθε μέρα είναι πολύ διαφορετική. Προχθές είχε ζέστη, αλλά χθες ο καιρός ήταν συννεφιασμένος και η θερμοκρασία έχει αρχίσει να πέφτει. Γενικά συμβαίνει αυτό που λένε οι μετεωρολόγοι… Απλά στην επαρχία είσαι εκτεθειμένος στις καιρικές συνθήκες και όλα αυτά είναι πιο ευδιάκριτα. Δύσκολο να το κατανοήσουν εύκολα οι άνθρωποι της πόλης, αλλά συμβαίνει…
Κι εμείς το έχουμε δουλέψει και προσπαθούμε να απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή, με την ίδια χαρά που θα το κάνουμε αν ξέραμε ότι είναι η τελευταία. Αν και δεν είναι… Και ξέρουμε πως έχουμε ακόμα μέρες μπροστά μας, εμείς το κάνουμε. Και μας αρέσει. Το παραθεριστικό κέντρο αδειάζει σιγά –σιγά. Όλο και λιγοστεύουμε, όσοι είμαστε εδώ. Αλλά και πάλι μας αρέσει..
Ξημέρωμα στο παραθεριστικό κέντρο… Μοναδική ομορφιά!
Ότι αγαπώ τα πρωινά, το ξέρετε. Μια από τις πρώτες μέρες εδώ στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου έψαξα να βρω από πού βγαίνει ο ήλιος και φωτογράφισα την ανατολή του. Αυτή η ώρα έχει μια ξεχωριστή ομορφιά, οπότε και την απόλαυσα. Δείτε το αποτέλεσμα στις φωτογραφίες που τράβηξα. Ο ήλιος βγαίνει μέσα από τη θάλασσα του Κορινθιακού.
Λίγο πριν πλησιάσω στην ακροθαλασσιά η εικόνα μέσα από τα δέντρα του παραθεριστικού κέντρου ήταν αυτή. Και όπως βλέπετε δεν κυκλοφορεί ψυχή. Θα πρέπει να έχεις λόγους σοβαρούς ενώ κάνεις διακοπές να ξυπνήσεις μια τέτοια πρωινή ώρα. Αλλά εμένα μου αρέσει. Μια όμορφη μέρα ανοίγεται μπροστά μου. Αρκεί να έχω καλή διάθεση και να την απολαύσω με τον άνθρωπο μου.
Είναι να την κρατήσεις αυτή την εικόνα. Λες και έχει πάρει φωτιά η… θάλασσα! Και όμως απλά μια νέα μέρα ξεκινά. Μια μέρα που αν το θέλουμε εμείς θα το σχεδιάσουμε και θα είναι όμορφη. Επειδή σε ένα μεγάλο βαθμό από εμάς ξεκινάνε όλα. Αρκεί να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε και όλα, μα όλα, μπορούν να γίνουν. Να το θυμάστε αυτό.
Πανσέληνος, στο παραθεριστικό κέντρο στην Τέμενη Αιγίου
Ζήσαμε εδώ στην Τέμενη που βρισκόμαστε την Πανσέληνο του Σεπτέμβρη. Είχαμε φτάσει το μεσημέρι του Σαββάτου, τακτοποιηθήκαμε στον οικίσκο μας, ξεκουραστήκαμε και το βράδυ κατεβήκαμε στο κέντρο με τα διάφορα μαγαζιά. Επιλέξαμε ένα ποτό και μια κρέπα αρμυρή και καθίσαμε να θαυμάσουμε την ομορφιά με το ολόγιομο φεγγάρι. Δεν είμαι βέβαιος ότι οι φωτογραφίες που πήραμε αποδίδουν την πραγματικότητα.
Όμως ναι, είχε το κάτι άλλο, καθώς το φεγγάρι έβγαινε πάνω από τη θάλασσα και φώτιζε φυσικά τον μικρό κυματισμό της. Δεν υπάρχει πιο όμορφο, σε συνδυασμό και με το πλατάγιασμα των κυμάτων καθώς έσκαζαν πάνω στα βότσαλα. Μπορούσες να κάτσεις με τις ώρες και να το απολαμβάνεις. Το κάναμε για αρκετή ώρα. Αγαπούμε να ζούμε τέτοιες μοναδικές στιγμές!
Ονειρεμένη Πανσέληνος στο συγκεκριμένο μέρος! Αυτό είναι, να βρεθείς την κατάλληλη ώρα στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις όλη αυτή την υπέροχη δημιουργία. Ευγνώμονες που ήρθαν έτσι τα πράγματα, αν και δεν υπήρχε κανένας σχεδιασμός με συγκεκριμένη στόχευση και καταφέραμε και το ζήσαμε. Αυτή η θαμπάδα στις φωτογραφίες έχει να κάνει με την υγρασία, δίπλα στη θάλασσα.
Στον οικίσκο 151. Πρώτη φορά, με τη Σούλα εδώ…
Λίγο μετά τις 2 το μεσημέρι, χθες, τακτοποιηθήκαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ. Μας δόθηκε ο οικίσκος 151 που βλέπετε και βάλαμε τα πράγματα μας στη θέση τους. Οι πρώτες εντυπώσεις; Οι καλύτερες! Στη γραμματεία μας καλωσόρισαν με χαμόγελα και ένα μικρός τεχνικό πρόβλημα ξεπεράστηκε άμεσα, αφού υπήρχε καλή θέληση. Να ήταν έτσι απλά τα πράγματα και στην πραγματική ζωή!
Σε ξύλινο, συνήθως μέναμε με τον Δήμο όταν ερχόμασταν, συνήθως μέσα στον Μάρτιο, για τη Γενική Συνέλευση της ΠΕΤ ΟΤΕ. Και αυτό το σπιτάκι είναι μπροστά και δεξιά μας. Το γνώρισα. Όμως με τη Σούλα ερχόμαστε σε ξύλινο, πρώτη φορά. Ανακαινισμένο, καθαρό και με αιρκοντίσιον! Ε, αυτό να πω την αλήθεια μου, δεν το περίμενα. Αλλά το είδα και το ένοιωσα, καθώς η μέρα χθες ήταν ιδιαίτερα ζεστή.
Ξεκουραστήκαμε από το ταξίδι καθώς σκόπιμα χρησιμοποιήσαμε τον παλιό εθνικό δρόμο για να απολαύσουμε το ταξίδι ανάμεσα από τις πόλεις και τα χωριά και τη θάλασσα στα δεξιά μας. Κι αυτό είχε και τον παραπάνω χρόνο του και την κούραση. Αλλά ο σκοπός μας πέτυχε. Οπότε μια μικρή μεσημεριανή σιέστα, μας έφερε στα ίσια μας. Επειδή η ζωή συνεχίζεται…
Φθινοπωρινές οι εικόνες μας από την Κηφισιά…
Βρεθήκαμε την Πέμπτη το μεσημέρι στην Κηφισιά και τις ζήσαμε αυτές τις φθινοπωρινές εικόνες. Ναι, μπορεί να κιτρινίζουν τα φύλλα των δέντρων, αλλά η θερμοκρασία κρατάει καλά για Σεπτέμβρη, οπότε ας το δούμε μόνο ως φαινόμενο που παραπέμπει στο φθινόπωρο που είναι μπροστά μας. Στις μέρες που έρχονται τέτοιες εικόνες θα είναι όλο και πιο πολλές.
Μας αρέσει αυτό το πάρκο… Είναι αυτό, μπροστά στον τερματικό σταθμό του ΗΣΑΠ, εκεί που γίνονται οι ανθοκομικές εκθέσεις και άλλες δράσεις από τον τοπικό Δήμο. Υπάρχει πολύς χώρος για περπάτημα ανάμεσα στα δέντρα. Και φυσικά υπάρχει ένα καφέ που μπορείς να καθίσεις με την παρέα σου. πριν συνεχίζεις της βόλτα σου στο προάστιο αυτό της Αθήνας.
Ξέρουμε πως κάποτε η Κηφισιά αποτελούσε για τους κατοίκους του κέντρου, έναν εξοχικό προορισμό. Προσιτό, φυσικά, σε όσους είχαν τα βαλάντια. Πολλοί τον επέλεγαν για να κάνουν εδώ, ανάμεσα στο πράσινο και την εξοχή, τις καλοκαιρινές διακοπές. Βέβαια στις μέρες μας τα πράγματα έχουν αλλάξει. Αν και σύγχρονη πολιτεία πια, δεν έχει χάσει το πράσινο και τη φυσική ομορφιά της.
Ανάσα ζωής, οι μικρές διακοπές του Σεπτέμβρη!
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 10/09/2022
Πως είναι να κάνεις σχέδια και όνειρα για μια εβδομάδα μικρών διακοπών τον Σεπτέμβρη, προκειμένου να πας κάπου να χαλαρώσεις; Όσοι το έχουν δοκιμάσει, ξέρουν καλά πως αποτελεί μεγάλο προνόμιο να μπορείς να το καταφέρεις.
Καταρχήν υπάρχει μεγάλη ησυχία από πλευράς κινητικότητας, ενώ ο καιρός συνεχίζει να είναι καλός με μικρά, πολύ μικρά διαλείμματα αστάθειας. Τα ανοιχτά μαγαζιά στην εστίαση, σε προσέχουν περισσότερο. Έχει ελαττωθεί αισθητά η πελατεία τους, οπότε είσαι ένας από τους μοναδικούς πελάτες που πρέπει να προσέξουν.
Η θάλασσα είναι ακόμα ζεστή, αν θέλεις να κάνεις το μπάνιο σου. Τα παιδιά έχουν πάει ή ετοιμάζονται για το σχολείο τους. Και γενικά όλα δείχνουν να συνωμοτεί το σύμπαν για να περάσεις καλά, σε όποιον προορισμό επιλέξεις να πας. Όχι, δεν είναι διηγήσεις τρίτων, τα παραπάνω. Σε ένα προσωπικό άρθρο, δεν είναι ωραίο να μεταφέρεις απόψεις ανθρώπων που δεν γνωρίζεις. Κι εγώ, κάτι που δεν μ’ αρέσει, προσπαθώ να μην το κάνω.
Αντιθέτως, επιδιώκω να χρησιμοποιώ προσωπικές εμπειρίες. Μ’ αρέσει να το έχω ζήσει και μετά να το διηγηθώ. Η αλήθεια το κάνει ακόμα πιο ζωντανό. Και οι αναγνώστες που μας τιμούν με το να στρέφουν την προσοχής τους στο κομμάτι μου, επιθυμούν να έχουν το σεβασμό μου με τις αλήθειες μου.
Ο Σεπτέμβρης ήταν πάντα ένας όμορφος μήνας, στο μυαλό μου. Μπορεί να έχει τις δυσκολίες του καθώς, μετά τις διακοπές έχουν συσσωρευτεί ένα σωρό υποχρεώσεις και πληρωμές, αλλά η θερμοκρασία πάντα έπεφτε λίγο κι ένα μπουφανάκι ελαφρύ, το χρειαζόσουν το απόγευμα. Γενικά παρέπεμπαν σε κάτι διαφορετικό από την καλοκαιρινή ραστώνη.
Φυσικά ο φετινός Σεπτέμβρης διαφέρει από τους προηγούμενους ως προς την προετοιμασία, από πολλές πλευρές. Είναι πολλά αυτά που μας καλούν να αποδεχτούμε χωρίς συζήτηση και αφορούν τα πιο απαισιόδοξα σενάρια για τον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Ναι, είναι τόσο το θράσος και η παραπληροφόρηση που καθημερινά δεχόμαστε ακόμα και στους τίτλους τους (δες, ας πούμε, τον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ) και προσπαθήσουν να μας πείσουν ότι όλα είναι μια χαρά. Μάλιστα χωρίς ντροπή βάζουν στο στόχαστρο, ιδιαίτερα τους συνταξιούχους. Κάποιοι άλλοι καλλιεργούν φρούδες ελπίδες περιμένοντας από τον πρωθυπουργό της χώρα να τοποθετηθεί πάνω σε όλα αυτά τα ζητήματα, στην ομιλία του, στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο της ΔΕΘ.
Το ερώτημα είναι τι μπορεί να κάνεις; Πόσο και για πόσο, θα είναι σε θέση να βάζει χέρι στον κρατικό προϋπολογισμό, έτσι ώστε να παρουσιάζουν κάποια μπαλώματα με τις ενισχύσεις που δίνονται για το ρεύμα, το φυσικό αέριο, την επιταγή ακρίβειας για το σούπερ μάρκετ και τόσα άλλα έξοδα που «πνίγουν» τα νοικοκυριά στην καθημερινότητα τους.
Η αλήθεια λοιπόν είναι ότι όλα γύρω μας είναι μαύρα κι άραχνα. Αλλά εμείς δεν θα σταθούμε σε αυτό. Δεν είναι ο σκοπός μας μέσα σ’ αυτές τις 600 λέξεις να σας μαυρίσουμε κι άλλο την ψυχή. Ξέρουμε ότι, γι’ αυτό φροντίζουν άλλοι. Εδώ θέλουμε να σας δώσουμε μια νότα αισιοδοξίας. Να σας πούμε ότι όλα όσα ζούμε είναι κομμάτια μιας ζωής που μας αφορά, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, αλλά σίγουρα υπάρχει κάτι καλύτερο για τον καθέναν.
Μόνο που δεν πρέπει να περιμένουμε να… πέσει από τον ουρανό, ούτε και να μας προσφερθεί ως δώρο. Είναι κάτι που χρωστάμε στον εαυτό μας, να το επιδιώξουμε εμείς, με μέθοδο και σταθερά βήματα στους στόχους που έχουμε θέσει. Έτσι δεν θα πέσουμε στην παγίδα που έντεχνα μας στήνουν. Θέλουν να είμαστε ευάλωτοι, τρομαγμένοι, χωρίς ελπίδα για το αύριο για να μπορούν χωρίς ιδιαίτερο κόπο να μας χειραγωγούν, όπως άλλωστε ξέρουν καλά να κάνουν χιλιάδες χρόνια. Μια ματιά να ρίξετε στον ρου της ιστορίας θα το διαπιστώσετε με βεβαιότητα.
Ας μην τους κάνουμε λοιπόν αυτή τη χάρη. Ας προχωρήσουμε μπροστά βάζοντας , βάζοντας στόχους ρεαλιστικούς, στόχους που είμαστε σε θέση να υλοποιήσουμε και ας αφήνουμε στην κάθε μέρα τα προβλήματα που θα φέρνει. Όλα μαζί είναι ένα ασήκωτο βάρος για τις πλάτες μας.
- Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί στις 10/9/2022 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις»
Τον γνωρίζετε τον τηλέγραφο; Αυτό το υπέροχο λουλούδι;
Τις φωτογραφίες τις ανέβασε η Soti Mertika στην ομάδα “GreekFlora” τραβηγμένες στην τοποθεσία Varkiza Beach. Τι λουλούδι είναι; Η Marieta Fyrou αναφέρει σε σχόλιο της ότι στα Κύθηρα το λένε τηλέγραφο. Όντως! Το ψάξαμε λιγάκι και είδαμε ότι έχει απόλυτο δίκιο.
Ο τηλέγραφος (Tradescantia pallida) είναι φυτό της οικογένειας των κομμελινοειδών το οποίο είναι ιθαγενές στις ακτές του κόλπου του Μεξικού. Ο βοτανολόγος Έντουαρτ Πάλμερ ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που παρατήρησε και έδωσε λατινική ονομασία στο είδος το 1909.
Ο τηλέγραφος είναι αειθαλές, πολυετές φυτό. Διακρίνεται από επιμήκη, μυτερά φύλλα κόκκινου ή μοβ χρώματος και φέρει μικρά άνθη λευκού, ροζ ή μοβ χρώματος τα οποία έχουν τρία πέταλα. Το φυτό συνήθως πεθαίνει από τους παγετούς του χειμώνα, αλλά ξαναφυτρώνει από τις ρίζες του.