Μας λείπουν οι γείτονες μας. Ευτυχώς, έχουμε νέα τους

Ο Βασίλης και η Ζανέτα είναι κοντά στα παιδιά τους στη Νορβηγία… Και στο λίγο καιρό που είναι εκεί έχουμε κάνει κιόλας δύο δημοσιεύματα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε τα ΕΔΩ κι ΕΔΩ… Κι αυτό, γιατί κι εκείνοι όπως κι εμείς, μας έχουν επιθυμήσει. Έτσι μας στέλνουν φωτογραφίες υπέροχες, να δούμε πως είναι ο τόπος που βρίσκονται.

Έχει χιονίσει εκεί αυτόν τον καιρό, αλλά υπάρχει κι ένας ήλιος όλο γλύκα. Έχουν βγει στη βεράντα του σπιτιού τους και τραβάνε αυτές τις μοναδικές φωτογραφίες, την ώρα που ο ήλιος απλώνει τις χρυσές ακτίνες του, πάνω στο μεγάλο δέντρο που είναι μπροστά τους. Και το αποτέλεσμα. όπως μπορείτε να δείτε, είναι κάτι παραπάνω από ωραίο!

Μ’ αρέσει πολύ η όλη σύνθεση… Και το ομολογώ, θα ήθελα να ήμασταν εκεί με τη Σούλα. Να κατεβαίναμε να παίζαμε σαν τα παιδιά πάνω στα χιόνια και μετά να καθόμαστε στη βεράντα του σπιτιού και να απολαμβάναμε ένα ζεστό τσάι. Υπάρχει άραγε κάτι καλύτερο από αυτό σ’ αυτές τις δύσκολες, από πολλές απόψεις, μέρες;
Πρωινοί δρόμοι της Αθήνας. Λες κι ήταν Αύγουστος!

Άδεια η Αθήνα χθες. Και οι φωτογραφίες ενδεικτικές από το λίγο περπάτημα που κάναμε. Εδώ η οδός Κολοκοτρώνη, ένα μικρός δρόμος που ξεκινάει από την Αιόλου, πολύ κοντά στην Αθηνάς και φτάνει ώς τη Σταδίου. Ψυχή δεν υπήρχε στις 10 το πρωί. Ούτε άνθρωποι, ούτε αυτοκίνητα.

Εντάξει, είναι υπερβολικό να είσαι στα τελειώματα του Δεκεμβρίου και να λες στον τίτλο, “Λες κι είναι Αύγουστος”. Έτσι όμως αισθάνθηκα χθες καθώς περπατούσα στο πλάι της παλιάς Βουλή, εκεί με τα ωραία μπαράκια. Προσέξτε στο πλάνο τίποτα δεν δείχνει να κινείται. Το μόνο που με επανέφερε στην πραγματικότητα ήταν το κρύο.

Οδός Καραγιώργη Σερβίας. Κι εδώ, ψυχή ανθρώπινης παρουσίας… Έτσι είναι τις ημέρες αργίας… Τρώνε και πίνουν λίγο παραπάνω ι άνθρωποι και μετά κοιμούνται επίσης λίγο παραπάνω. Πού να πάνε, αφού δεν έχουν δουλειά; Ίσως καμιά βόλτα αλλά κι αυτή μετά, το απόγευμα.. Ας είναι. Εμείς καλά περάσαμε, σε μια Αθήνα χωρίς κόσμο…
Περιπλανήσεις από το Μονοδένδρι Ζαγορίου στην ‘Ηπειρο

Αν πηγαίναμε κάπου εκδρομή αυτές τις μέρες, σίγουρα θα διαλέγαμε αυτό το μέρος. Είναι στην Ήπειρο στην τοποθεσία Αγία παρασκευή, Μονοδένδρι. Οι φωτογραφίες είναι του Ανδρέα Μανδαράκα, παρμένες αυτή την εποχή και δημοσιευμένες στην ομάδα “Ορεινές Περιπλανήσεις”. Στα πανέμορφα Ζαγοροχώρια και πιο συγκεκριμένα σε ένα από τα ομορφότερα χωριά του Ζαγορίου, το Μονοδένδρι.

Από την Μονή της Αγίας Παρασκευής ξεκινούν και δύο μονοπάτια τα οποία χαρακτηρίζονται τα πιο επικίνδυνα στην Ελλάδα, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Πρόκειται για στενά περάσματα κυριολεκτικά στην άκρη του γκρεμού, που κινούνται παράλληλα επάνω στο Φαράγγι του Βίκου. Το φάρδος τους επιτρέπει μόνο ένα άτομο και αυτό μετά βίας και το βάθος του φαραγγιού δίπλα σας, ξεπερνά σε κάποια σημεία ακόμα και τα 500 μέτρα.

Οι πρώτοι που διέσχισαν αυτά τα μονοπάτια χρησιμοποιήθηκαν από βοσκούς. Αξίζει να σημειωθεί πως το Φαράγγι του Βίκου είναι το πιο βαθύ φαράγγι του κόσμου με βάθος κοντά στα 1000 μέτρα. Οι πληροφορίες γι’ αυτό το δημοσίευμα πάρθηκαν από ένα άρθρο που φτιάχτηκε για την ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, πολύ κατατοπιστικό…
Κάτι ακόμα πολύ όμορφο από την χιονισμένη Νορβηγία…

Το Sjusjøen η Σούσεν όπως θα το λέγαμε στη γλώσσα μας, είναι ένας προορισμός για σκι αντοχής στον δήμο Ringsaker στην κομητεία Innlandet της Νορβηγίας. Το Hedmarksvidda βρίσκεται στο οροπέδιο νότια του Sjusjøen . Η περιοχή βρίσκεται με δασικό και ορεινό έδαφος περίπου 750–1.000 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Αυτή η περιοχή βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης Lillehammer. Στην περιοχή υπάρχουν πολλές εξοχικές κατοικίες, καθώς και ένα ξενοδοχείο και ένας ξενώνας νέων για διαμονή. Το Sjusjøen και το γειτονικό χωριό Nordseter (στα δυτικά) ήταν και οι δύο αρχικά ορεινές αγροτικές κοινότητες, οι οποίες – με το εύκολα προσβάσιμο δάσος και το ορεινό έδαφος – έχουν εξελιχθεί σε προορισμούς για σκι.

Η περιοχή προσφέρει ένα ευρύ φάσμα εναλλακτικών επιλογών για σκι, συμπεριλαμβανομένων περίπου 350 χιλιομέτρων προετοιμασμένων μονοπατιών (πίστες) αντοχής. Οι πίστες εκτείνονται μέχρι τους δήμους Lillehammer και Øyer και συνδέονται επίσης με τις Ολυμπιακές πίστες στο στάδιο Birkebeineren Ski . Τα μονοπάτια περνούν μέσα από δασώδη και ορεινό έδαφος και είναι ευδιάκριτα σηματοδοτημένα με πινακίδες.
Περπατώντας, στην οδό Περικλέους, μέρες που είναι…

Μας αρέσει να περπατούμε στην Αθήνα, πάντα, αλλά έχουμε ιδιαίτερους λόγους τέτοιες μέρες. Έξω έχει παγωνιά όσο κι αν λένε οι μετεωρολόγοι ότι θα φτιάξουν τα πράγματα. Σήμερα θα σας δείξουμε κάποια κομμάτια της οδού Περικλέους, παράλληλη της Ερμού και συνέχεια της Καραγιώργης Σερβίας που ξεκινάει από την πλατεία Συντάγματος.

Η Περικλέους είναι μονόδρομος και φτάνει ώς την οδό Αθηνάς. Έχει πολλά μαγαζιά δεξιά και αριστερά της, κόβει κάθετα την Αιόλου και καταλήγει πάνω στην οδό Αθηνάς, πολύ κοντά και δίπλα στην πλατεία Μοναστηρακίου. Ανήκει μέσα στο ιστορικό τρίγωνο και εκτός από εμπορικά, θα βρείτε εδώ και πολλά καφέ για να ξαποστάσετε στη βόλτα σας.

Τη μέρα που τραβήξαμε αυτές τις φωτογραφίες υπήρχε σχετική ησυχία, όχι υπερβολική κίνηση, όπως βλέπετε κι εσείς. Η Περικλέους είναι ένας στενός δρόμος για τα αυτοκίνητα. Όχι πως τα πεζοδρόμια της, είναι μεγαλύτερα… Παρ’ όλα αυτά, όλο και κάποια αυτοκίνητα κάνουν ολιγόλεπτες στάσεις για ψώνια.
Επιδόματα για το καθετί, αλλά είναι αυτή η λύση;

Το ερώτημα είναι σαφές, σε ότι αφορά τον τίτλο αυτού του κομματιού. Και εκτιμώ, φαντάζομαι κι εσείς, ότι αυτό το σκίτσο, άγνωστου δημιουργού, παρμένο από το διαδίκτυο, λέει τα πράγματα με το όνομα τους. Και κάπως έτσι, λειτουργούν αυτοί που μας κυβερνούν…

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 24/12/2022
Η τελευταία εξαγγελία για το market pass, ξεχείλισε το ποτήρι καθώς η επιδότηση μετά τις κρατήσεις και τις τράπεζες είναι 34 λεπτά τη μέρα. Οι αυξήσεις στα προϊόντα έχουν φτάσει έως και 25%. Ενώ οι αυξήσεις στα καύσιμα και στα τιμολόγια ενέργειας χτυπάνε ταβάνι.
Αντί γι’ αυτό μια μικρή αναζήτηση στο διαδίκτυο με το λήμμα «Επιδόματα» μας παραπέμπει σε ομάδες όπως «Taxisnet επιδόμα», «τι επιδόματα δικαιούμαι», «επιδόματα ακρίβειας», «επιδόματα πληρωμές» και πάει λέγοντας. Και η ειδησεογραφία είναι γεμάτη επιδόματα, τις μέρες πριν από τις γιορτές…
Βεβαίως ψάχνοντας λίγο θα δούμε ότι η επιδοματική πολιτική αποτελεί διαχρονικά πεδίο δόξης λαμπρό σε ό,τι αφορά τις πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης και η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα αυτό.
Μερίδα δε των πολιτών συμμετέχει στην «αντιπαράθεση» αυτή υιοθετώντας απόψεις που έχουν να κάνουν με το «προφίλ» των δικαιούχων επιδομάτων, με πιο ακραίο παράδειγμα αυτό όσων μιλούν για πολίτες που καταχρώνται την επιδοματική πολιτική ζώντας «παρασιτικά» για το κράτος και την οικονομία του.
Τα επιδόματα λοιπόν, ειδικά στην Ελλάδα της κρίσης, αποτέλεσαν και συνεχίζουν να αποτελούν πεδίο αψιμαχιών και αντιπαραθέσεων, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που η πραγματικότητα, όπως αυτή αποτυπώνεται από τα λεγόμενα των πολιτών, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πραγματικότητα όπως αυτή παρουσιάζεται δια στόματος των πολιτικών ηγεσιών.
Η επιδοματική πολιτική της Ελλάδας, γνώρισε μεγάλες μειώσεις κατά τη διάρκεια της κρίσης, γεγονός αναπόφευκτο στο πλαίσιο μίας ολικής μείωσης σε όλους τους τομείς του δημοσίου.
Εξειδικεύοντας ωστόσο στο «αρνητικό πρόσημο» που συνοδεύει την επιδοματική πολιτική στη Ελλάδα, για το ευρύ τουλάχιστον κοινό, μπορούμε να δούμε παραδείγματα άλλων χωρών του εξωτερικού, που η επιδοματική πολιτική σε ό,τι αφορά μέτρα στήριξης της οικογένειας, των σπουδών, της υγείας, της εργασίας κ.α. ξεπερνούν κατά πολύ το ελληνικό παράδειγμα, καταρρίπτοντας την επικρατούσα άποψη για μεγάλα επιδόματα στην Ελλάδα.
Ειδικότερα το οικογενειακό επίδομα και το επίδομα παιδιού στη Μεγάλη Βρετανία, γνωστοποιώντας ότι τα αντίστοιχα επιδόματα στην Ελλάδα αποτελούν μόλις το 1/8 με 1/10 αυτών της Μεγάλης Βρετανίας, κάνοντας λόγο για «χαοτικές διαφορές» τόσο ως προς τα ποσά όσο και ως προς τη γενικότερη πολιτική που στοχεύει στη στήριξη της οικογένειας, την καταπολέμηση της υπογεννητικότητας κ.α.

Ας ξαναγυρίσουμε όμως στη χώρα μας όπου η επιδοματική πολιτική αποτελεί ένα θέμα καθολικού ενδιαφέροντος. Για κάποιους, συνεπάγεται την επαύξηση του εισοδήματός τους ή τη βελτίωση των συνθηκών ζωής.
Για άλλους, όμως, που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της ανεργίας, της φτώχειας, της ασθένειας, της έλλειψης σίτισης ή στέγασης, των γηρατειών, του κοινωνικού αποκλεισμού μπορεί να είναι ταυτόσημη με την επιβίωση.
Μέσω της κοινωνικής ασφάλισης και μέριμνας, με χρηματικά επιδόματα και παροχές υπηρεσιών, το κράτος πρόνοιας επιδιώκει να διασφαλίσει ένα αξιοπρεπές επίπεδο ζωής σε όλους τους τομείς με πυξίδα την κοινωνική δικαιοσύνη.
Ζήτημα αποτελούν τα κριτήρια των χορηγούμενων επιδομάτων και υπηρεσιών, των κριτηρίων παροχής τους, του φάσματος πολιτών και αναγκών που καλύπτουν και σε ποιο βαθμό, καθώς και στις αιτίες αναδιάρθρωσης των φορέων άσκησης της επιδοματικής πολιτικής σε βάθος χρόνου από το 1980 ως το 2020.
Θα μπορούσε να είναι αλλιώς; Και βέβαια, αν ήθελαν. Θα μπορούσε να έχει επιλέξει η κυβέρνηση να κάνει θεσμικές ενισχύσεις. Ποιες είναι αυτές; Αύξηση του κατώτατου μισθού, μείωση του ΦΠΑ στα βασικά προϊόντα. Πλαφόν στη λιανική τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας, έτσι ώστε να μην παίρνουμε από τη μια τσέπη και να τα βάζουμε στην άλλη, για να επιδοτούμε τα υπερκέρδη, αλλά αντιθέτως να σταματάει εκεί η αύξηση στους λογαριασμούς. Και φυσικά να ενισχύσει ουσιαστικά τους χαμηλοσυνταξιούχους, με ένα νέο ΕΚΑΣ. Αλλά σκόπιμα δεν το κάνει.
Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί την παραμονή των Χριστουγέννων του 2022 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».
Συνεχίζουμε με χιόνια, αυτή τη φορά από την Κελώνα…

Καναδάς, μέρος δεύτερον. Κι αυτή τη φορά θα σας πάμε στη χιονισμένη Κελώνα. Στο λίγο χρόνο που πήγαμε το 2015, δεν προλάβαμε να την επισκεφτούμε. Εκεί μένουν ο Χρήστος με τη Λίτσα και όπως μπορείτε να διαπιστώσετε το λευκό του χιονιού προσθέτει πάνω στη φοβερή φυσική ομορφιά της περιοχής.

Όσοι έχουν πάει, λένε πως είναι μια υπέροχη κοιλάδα με φοβερό πράσινο. Ένας μικρός παράδεισος! Και όταν λέμε κοιλάδα μη βάζετε στο νου σας, ως μέτρο, αυτό που λέμε κοιλάδα στη χώρα μας. Εδώ οι εκτάσεις είναι αχανείς και τα μεγέθη πολύ διαφορετικά. Όμως και χιονισμένη είναι πολύ όμορφη!

Αυτές τις μέρες είναι κοντά στους γονείς της η Άννυ, οπότε μπόρεσε να μας στείλει τις φωτογραφίες που βλέπετε και την ευχαριστούμε πολύ γι’ αυτό. Είναι υπέροχο να μοιράζεσαι πράγματα. Εμείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, χρόνια τώρα το έχουμε νιώσει καλά στο πετσί μας. Και συχνά οι φίλοι μας αναγνώστες μας προμηθεύουν υλικό.