Κώστας και Άννυ στη Χαβάη, στο καλοκαιρινό νησί Οάχου

Εδώ και μερικές μέρες ο Κώστας και η Άννυ βρίσκονται για ένα δεκαήμερο διακοπών στην καλοκαιρινή Χαβάη και συγκριμένα στο Οάχου (Oʻahu), το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Χαβάης, με έκταση 1.545 τετραγωνικά χιλιόμετρα, και έχει το μεγαλύτερο πληθυσμό από τα νησιά της πολιτείας. Ας το δούμε μέσα από φωτογραφίες, μιας και στην πραγματικότητα δεν το βλέπουμε εύκολο να πάμε.

Η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας, η Χονολουλού, βρίσκεται στην νοτιοανατολική ακτή του νησιού. Το νησί αυτό έχει μέγιστο μήκος 71 χιλιόμετρα και μέγιστο πλάτος 48 χιλιόμετρα. Το νησί αποτελείται από δύο σβηστά ηφαίστεια, το Βαϊάνι στα δυτικά, που είναι ψηλότερο, και το Κοολάου στα ανατολικά.

Ανάμεσά τους βρίσκεται μια πλατιά κοιλάδα ή ράχη. Στο Οάχου βρίσκεται το Περλ Χάρμπορ, το οποίο δέχτηκε επίθεση από τον ιαπωνικό στρατό το 1941. Το μεγαλύτερο μέρος της οικονομίας του νησιού βασίζεται στο τουρισμό. Χαιρόμαστε για τα παιδιά μας κι ευχόμαστε πάντα να μπορούν να κάνουν τέτοιας “αποδράσεις”.

Περπατώντας στην πόλη… Στα φανάρια, στη διάβαση

Μια πόλη σαν την Αθήνα έχει οπωσδήποτε τα φανάρια της. Απαραίτητα να μπορούν να κινούνται οι άνθρωποι με ασφάλεια. Βρίσκομαι  κι εγώ πολλές φορές εκεί από ανάγκη. Άλλες φορές κάθομαι σε μια άκρη, όταν οι περιστάσεις το επιτρέπουν και παρακολουθώ αγχωμένους ανθρώπους να τρέχουν σαν παλαβοί για να προλάβουν. Να προλάβουν τι; Ο χρόνος είναι συγκεκριμένος.

Εντάξει, προφανώς δεν πας εκδρομή όταν είσαι για δουλειές στο κέντρο της πόλης. Ούτε έχει πάντα την πολυτέλεια να πηγαίνεις με το πάσο σου. Αλλά αυτό γίνεται τελικά συνήθεια. Και μόνος σου να είσαι στο δρόμο αρχίζεις να τρέχεις. Σημείο των καιρών. Έχει χαθεί η ηρεμία που είχαμε κάποτε. Οι άνθρωποι έχουν ενα μόνιμο άγχος σε ότι κάνουν. Ονειρεύομαι έναν άλλον κόσμο, όπου οι άνθρωποι θα έχουν στη ζωή τους ρυθμούς τέτοιους που θα τους επιτρέπουν να απολαμβάνουν μικρά πράγματα.

Μπορεί να συμβεί αυτό; Γιατί όχι; Φαντάζεστε τι όμορφα θα είναι; Η ίδια η φύση θα είναι πιο ήρεμη και πιο προσεγγίσιμη. Τίποτα δεν θα μοιάζει με όσα ζούμε σήμερα. Ακόμα και τα φανάρια, αν υπάρχουν, θα εξυπηρετούν άλλα πράγματα. Και πάντως δεν θα συμβάλλουν στο τρέξιμο, το άγχος και την υπερβολική πίεση. Επειδή με ότι καταπιανόμαστε, ότι κι αν κάνουμε θα μας γεμίζει χαρά και ικανοποίηση.

Είδαμε χθες, το υπέροχο «DA» στο θέατρο «Ιλίσια»

Το πολυβραβευμένο έργο του Ιρλανδού συγγραφέα Hugh Leonard “DA” είδαμε χθες Σάββατο στο Θέατρο ΙΛΙΣΙΑ. Μια υπέροχη παράσταση! Ο Γρηγόρης Βαλτινός ερμηνεύει τον ομώνυμο και πρωταγωνιστικό ρόλο που αγάπησε το κοινό. Μαζί του οι Μιχάλης Οικονόμου, Γιώργος Σουξές, Νεκταρία Γιαννουδάκη, Κωνσταντίνα Κλαψινού, Λάμπρος Κωνσταντέας και Βασίλης Παπαδημητρίου. Στο ρόλο της μητέρας, η Ταμίλλα Κουλίεβα.

Ο «DA» (από το αγγλικό daddy) αποτελεί το πιο καθοριστικό πρόσωπο της ζωής του. Με μια κινηματογραφική ελλειπτική αφήγηση, αναπλάθονται κομμάτια μιας αναγνωρίσιμης οικογενειακής ζωής. Όνειρα, συγκρούσεις,  απογοητεύσεις και χαρές έρχονται στο μυαλό του συγγραφέα και δημιουργούν «σκηνές» επί σκηνής. Το φανταστικό συνδέεται με το πραγματικό και γεννούν μια θεατρική πανδαισία χρωμάτων, ένα δυνατό παζλ αντιθετικών στιγμών, ένα σκηνικό σύμπαν, που η ανθρώπινη κραυγή εναλλάσσεται με τον ψίθυρο και το γέλιο με το κλάμα.

Στην αριστοτεχνικά δομημένη γραφή του Hugh Leonard, η καλοσύνη και η αγάπη είναι ο σταθερός αναμμένος φάρος που φωτίζει τα πολλαπλά σκοτάδια της καρδιάς και του μυαλού μας. Χθες, σήμερα, αύριο! Όσο θα υπάρχουν άνθρωποι σε αυτόν τον πλανήτη, που λέγεται γη, ο DA του καθένα μας, θα οδηγεί στο δρόμο για μια καλύτερη ζωή, για ένα καλύτερο αύριο. Οι φωτογραφίες στο δημοσίευμα μας είναι από το πρόγραμμα του θεάτρου και την επίσημη ιστοσελίδα της παράστασης.

Το «DA» έκανε την πρεμιέρα του το 1973, στις ΗΠΑ, στο Όουνι του Μέριλαντ και αργότερα μεταφέρθηκε, στο Broadway, όπου παίχτηκε επί δύο σχεδόν χρόνια, συγκεντρώνοντας, το 1978, τέσσερα θεατρικά βραβεία. Το 1988 το έργο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Μάρτιν Κλαρκ. Στην Ελλάδα ανέβηκε για πρώτη φορά, με πρωταγωνιστή τον Μάνο Κατράκη σε σκηνοθεσία Τάκη Μουζενίδη, τη θεατρική σεζόν 1979/1980, με πολύ μεγάλη επιτυχία.

Χάλασε πάλι ο καιρός, αλλά χειμώνας είναι, τι θέλουμε;

Ο φίλος μου ο Βασίλης το είπε και το έκανε. Μας στέλνει πολύ συχνά φωτογραφίες από το χιονισμένο Όσλο, που βρίσκονται αυτή την εποχή με τη σύζυγο του, Ζανέτα, κοντά στα παιδιά τους. Να είναι καλά! “Ταξιδεύουμε” μαζί τους κι εμείς και βάζουμε κι εσάς στο παιχνίδι, καθώς μας αρέσει αυτή η ομορφιά της χιονισμένης πόλης.

Με προσοχή οι άνθρωποι μπορούν να περπατούν πάνω στο χιόνι, έστω και χωρίς το δικό μας “μεσογειακό” συνωστισμό. Ντυμένοι καλά, αν και το κρύο είναι πολύ διαφορετικό. Ακούμε πως κι εδώ τα πράγματα αλλάζουν. Σε μερικές περιοχές της Βόρειας Ελλάδας τη ζουν κιόλας αυτή τη διαφορετικότητα. Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ είναι πάντα “ανοιχτός” και διαθέσιμος να φιλοξενήσει φωτογραφίες και από άλλες περιοχές ή μέρη του κόσμου.

Και το κάνει συχνά! Το έχετε δει στην πράξη όλα αυτά τα χρόνια της διαδικτυακής του παρουσίας. Δεν υπερβάλει, αλλά του αρέσει να πατά, με σιγουριά τα πόδια του στη γη. Να καταγράφει στιγμές, όπως αυτή στο συγκρότημα πόλης του Όσλο με τα χιόνια να καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος του χώρου. Αποτυπώνει και απολαμβάνει μικρά πράγματα από την καθημερινότητα, καθώς το κάνει αυτό με σταθερότητα.

Προϋπολογισμός, στοιχήματα και προκλήσεις για τo 2024

Την επίτευξη φιλόδοξων στόχων προϋποθέτει η εντός προβλέψεων εκτέλεση του προϋπολογισμού για το 2024, μεταξύ των οποίων είναι η ισχυρή ανάπτυξη, ο περιορισμός της φοροδιαφυγής, η συγκρατημένη αύξηση δαπανών, η εκτίναξη των επενδύσεων, η μείωση του πληθωρισμού. Αυτά, ενώ στη Βουλή συνεχίζεται η συζήτηση για τον προϋπολογισμό και την Κυριακή θα τεθεί σε ονομαστική φανερή ψηφοφορία…

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 16/12/2023

Στην Ολομέλεια της Βουλής την περασμένη Τετάρτη, η πενθήμερη συζήτηση του νέου κρατικού προϋπολογισμού, η οποία θα ολοκληρωθεί αύριο το βράδυ, με την ονομαστική ψηφοφορία που -παραδοσιακά- λαμβάνει χαρακτήρα παροχής ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση.

«Κοινωνικά άδικος» χαρακτηρίστηκε ο προϋπολογισμός του 2024 από τα κόμματα της αντιπολίτευσης με τον αρμόδιο υπουργό Κωστή Χατζηδάκη να εστιάζει στις αυξήσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και τις συντάξεις, υπογραμμίζοντας ότι η πολιτική της κυβέρνησης συνδυάζει την ανάπτυξη της οικονομίας με μέτρα κοινωνικής δικαιοσύνης.

Η συζήτηση ξεκίνησε όπως είπαμε από την περασμένη Τετάρτη με τους εισηγητές των κομμάτων, ενώ καθ΄ όλη τη διάρκεια των πέντε ημερών υπουργοί και βουλευτές απ΄ όλες τις πτέρυγες της Βουλής θα εναλλάσσονται στο βήμα. Την παρθενική της εμφάνιση σε συζήτηση προϋπολογισμού θα κάνει η «Νέα Αριστερά» με τον πρόεδρό της Αλέξη Χαρίτση να λαμβάνει, μαζί με όλους τους πολιτικούς αρχηγούς, το λόγο την Κυριακή.

Σύμφωνα με τον προγραμματισμό την συζήτηση θα κλείσει ο πρωθυπουργός, ενώ αμέσως μετά θα ξεκινήσει η ονομαστική ψηφοφορία. Οι πολιτικοί αρχηγοί θα μιλήσουν με σειρά αντίστροφη της κοινοβουλευτικής τους δύναμης, δηλαδή πρώτη θα μιλήσει η Ζωή Κωνσταντοπούλου και θα ακολουθήσουν ο Δημήτρης Νατσιός, ο Αλέξης Χαρίτσης, ο Βασίλης Στίγκας, ο Κυριάκος Βελόπουλος, ο Δημήτρης Κουτσούμπας, ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο Σωκράτης Φάμελλος. Μετά τον πρόεδρο της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ και πριν τον Κυριάκο Μητσοτάκη θα τοποθετηθεί ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας Κωστής Χατζηδάκης.

Προηγήθηκε η συζήτηση στην αρμόδια επιτροπή με τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας Κωστή Χατζηδάκη να αναφέρει ότι ο προϋπολογισμός ενσωματώνει μόνιμες φοροελαφρύνσεις και προβλέπει -μεταξύ άλλων- την αύξηση της αφορολόγητου για οικογένειες με παιδιά και την κατάργηση της παρακράτησης για εργαζόμενους συνταξιούχους. Ο νέος κρατικός προϋπολογισμός σύμφωνα με το οικονομικό επιτελείο προβλέπει διατήρηση υψηλών ρυθμών ανάπτυξης και παρεμβάσεις ύψους 2,5 δισ. ευρώ με στόχο την ενίσχυση του εισοδήματος αλλά και τη μείωση των ανισοτήτων.

Στον προϋπολογισμό ενσωματώνεται, εκτός από τις αυξήσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και τις συντάξεις, η καταβολή έκτακτου Επιδόματος Κοινωνικής Αλληλεγγύης 2,3 εκατ. προς οικονομικά ευάλωτους πολίτες. Η πρόβλεψη για αυξήσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων μετά από 14 χρόνια αγγίζει κατά μέσο όρο τα 1.476 ευρώ σε ετήσια βάση.

Από τον ΣΥΡΙΖΑ ο Νίκος Παππάς επικέντρωσε την κριτική του σε ζητήματα ακρίβειας, σημειώνοντας ότι οι συνθήκες της ελληνικής οικονομίας χαρακτηρίζονται από την πρωτιά σε πανευρωπαϊκό επίπεδο στον πληθωρισμό τροφίμων, τις τιμές της ενέργειας και των ποσών που δαπανούν τα νοικοκυριά για στέγαση, που διευρύνουν τις ανισότητες.

Για προϋπολογισμό αναδιανομής του πλούτου υπέρ λίγων και ισχυρών έκανε λόγο ο το ΠΑΣΟΚ, χαρακτηρίζοντας τον προϋπολογισμό κοινωνικά άδικο και αναπτυξιακά ανεπαρκή. «Η θέση της λαϊκής, εργατικής οικογένειας συνεχώς επιδεινώνεται», σχολίασε το ΚΚΕ.

Τη θέση ότι ο πληθωρισμός στα τρόφιμα οδηγεί στην κατάρρευση του εισοδήματος, διατύπωσε η Ελληνική Λύση, ενώ οι «Σπαρτιάτες» υποστήριξαν ότι η κυβέρνηση αναμένει έσοδα με ευχολόγια.

Εκ μέρους της «Νίκης» επέκριναν την κυβέρνηση ότι δεν έχει σχέδιο για πραγματική ανάπτυξη, ενώ από την «Πλεύση Ελευθερίας» έκαναν λόγο για προϋπολογισμό λιτότητας που παρουσιάζεται από την κυβέρνηση ως δήθεν αναπτυξιακός.

Είναι ουσιαστικά, μια τυπική διαδικασία, αν και το θέμα είναι ιδιαίτερα σοβαρό, αφού η κυβέρνηση διαθέτει την πλειοψηφία, ώστε να περάσει από την Βουλή και τον φετινό προϋπολογισμό, σχετικά ανώδυνα. Και θα το κάνει, θα το δείτε τις επόμενες μέρες πολύ καθαρά, αυτό.

Τα πιθάρια του Θραψανού στην κεντρική πλατεία του

Τις φωτογραφίες τις είδαμε δημοσιευμένες από τον δραστήριο Πολιτιστικό Σύλλογο του χωριού μου. Και μας άρεσαν πολύ. Κάτι ετοιμάζουν… Υποψιαζόμαστε. Αλλά δεν ζούμε εκεί για να δούμε το έργο ολοκληρωμένο. Παρακολουθούμε εδώ τις προσπάθειες των μελών του να στήσουν τα πιθάρια σε μια ιδιόμορφη κατασκευή.

Είναι στην πλατεία του χωριού. Και βλέπουμε ότι χρησιμοποιούν ακόμα και τεχνικά μέσα. Το κλαρκ σίγουρα παίζει κάποιο πολύ υποβοηθητικό ρόλο, αν κρίνουμε από αυτό που προσπαθούν να φτιάξουν. Τα πήλινα είναι εύθραυστα, αλλά αυτοί εκεί, επιμένουν. Τους χαίρομαι! Δείχνουν αποφασισμένοι να φτιάξουν ότι έχουν στο μυαλό τους.

Τελικά εξελίχθηκε σε κάτι πολύ ψηλά. Τέσσερα διαζώματα, επαρκώς στερεωμένα και δεμένα, για να μην έχουν φόβο ούτε από τον αέρα, ούτε από άλλο παράγοντα. Τα μικρά παιδιά στο βάθος κάθονται και παρακολουθούν όλη τη διαδικασία. Τολμηροί και αποφασιστικοί αποδεικνύονται οι συντοπίτες μου.

Αρκουδοπούρναρα και μια γεμάτη με καρπό, κουμαριά

Στο καταφύγιο μας, τη φύση… Το αρκουδοπούρναρο είναι ένας αειθαλής θάμνος που στο φυσικό του περιβάλλον φτάνει να γίνει και δέντρο. Έχει κυματιστά γυαλιστερά σκουροπράσινα φύλλα με αγκάθια στις άκρες των φύλλων. Τα κλαδιά του είναι σκληρά και διακλαδίζονται πυκνά, δημιουργώντας όμορφο αποτέλεσμα. Όλες πι φωτογραφίες του σημερινού δημοσιεύματος είναι από την ομάδα “Αγαπώ τα φυτα”.

Η κουμαριά είναι φυτό με ελάχιστες απαιτήσεις, αναπτύσσεται σε ξηρές και πετρώδεις πλαγιές με καλά αποστραγγιζόμενα και σχετικά όξινα εδάφη. Πλούσιο και βαθύ, το έρπον ριζικό της σύστημα εκμεταλλεύεται την υγρασία του εδάφους, ενώ παράλληλα το προστατεύει από τη διάβρωση. Η φωτογραφία είναι της Αρχοντια Κανακακη.

Το αρκουδοπούρναρο μπορείτε να το φυτέψετε στο κέντρο παρτεριών ή δημιουργήστε ένα φράχτη. Θα ευδοκιμήσει ακόμη περισσότερο αν φυτευτεί στο βουνό ή σε υψόμετρο. Η πρώτη και αυτή η φωτογραφία είναι της Νόπη Λαζαρίδου Τσιμούλα. Οι περισσότεροι που ακούνε τη λέξη “αρκουδοπούρναρο”, μάλλον αγνοούν ότι πρόκειται για ένα αγαπημένο φυτό και δε γνωρίζουν καν ποιο είναι αυτό!

Content by: Nikos Theodorakis

WordPress / Academica WordPress Θέμα από WPZOOM