Η Πατρική στοργή του Ιεχωβά υπέρ των δούλων του... Μεγάλη τιμή για μας

«Αλλά εγώ είμαι διαρκώς μαζί σου· Έχεις πιάσει το δεξί μου χέρι. Με τη συμβουλή σου θα με οδηγήσεις, Και ύστερα θα με φέρεις στη δόξα. Ποιον έχω στους ουρανούς; Και εκτός από εσένα δεν έχω άλλη ευχαρίστηση στη γη». Ψαλμός 73: 23-25

Ο ψαλμωδός εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο Ιεχωβά θα έπιανε το δεξί του χέρι και θα τον οδηγούσε σε αληθινή δόξα. Πώς το κάνει αυτό ο Ιεχωβά; Οδηγεί τους ταπεινούς υπηρέτες του στη δόξα τιμώντας τους με διάφορους τρόπους. Τους ευλογεί βοηθώντας τους να κατανοήσουν το θέλημά του. Τιμάει όσους ακούν το λόγο του και υπακούν σε Αυτόν επιτρέποντάς τους να έχουν στενή προσωπική σχέση μαζί του. 
Ο Ιεχωβά εμπιστεύεται επίσης στους υπηρέτες του τον ένδοξο θησαυρό της Χριστιανικής διακονίας. Και αυτή η διακονία οδηγεί σε δόξα. 

Σε όσους χρησιμοποιούν αυτό το προνόμιο υπηρεσίας προς αίνο του και προς όφελος των άλλων, υπόσχεται: «Εκείνους που με τιμούν θα τους τιμήσω». Τέτοια άτομα απολαμβάνουν την τιμή να έχουν καλό όνομα ενώπιον του Ιεχωβά, και οι άλλοι υπηρέτες του Θεού πιθανότατα θα λένε καλά λόγια για αυτούς.

Τι θα πούμε για το μέλλον όσων “ελπίζουν στον Ιεχωβά και τηρούν την οδό του”; Αυτοί λαβαίνουν την υπόσχεση: “[Ο Ιεχωβά] θα σας εξυψώσει για να γίνετε κάτοχοι της γης. Όταν εκκοπούν οι πονηροί, θα το δείτε”. Αποβλέπουν στην απαράμιλλη τιμή να λάβουν αιώνια ζωή.


Κανένας δεν ζει για τον εαυτό του και κανένας δεν πεθαίνει για τον εαυτό του

«Στη θάλασσα υπάρχει έντονη ανησυχία· δεν μπορεί να μείνει ατάραχη» Ιερεμίας 49:23

Οι θλίψεις μοιάζουν με τη μανιασμένη θάλασσα που υπάρχει έντονη ανησυχία και η οποία δεν μπορεί να μείνει ατάραχη. Είμαστε ασφαλείς στην ήσυχη και ατάραχη γωνιά μας, στην βολεμένη ζωή μας, όμως, στα βάθη των θαλασσών, στη ζωή κάποιων αδελφών μας, οι τυφώνες των θλίψεων δοκιμάζουν πολύ σκληρά την πίστη τους και την οσιότητά τους. 
Ακούστε τον θάνατο καθώς θυμώνει ουρλιάζοντας ανάμεσα στα σχοινιά των πλοίων της ζωής τους. Δείτε τα πελώρια κύματα που χτυπούν με μανία το σκάφος τους με σκοπό να το βυθίσουν και να καταστρέψουν το πιστό υπόμνημά τους! Ο Ιεχωβά να μας βοηθήσει, να καταλάβουμε ότι δεν είναι εκείνοι οι ταλαιπωρημένοι και κουρασμένοι, αλλά εμείς! 

Η προσευχή μου τις περισσότερες φορές στον Ιεχωβά, που είναι ο Κύριος του Ουρανού και της γης, είναι να μην έρθουν θλίψεις στη δική μου ζωή, να μην υπάρχουν θύελλες που να ταράζουν την γαλήνη και την ηρεμία της δικής μου ζωής κι αν ποτέ ξεσπάσει μια τρικυμία η προσευχή μου είναι άμεση, χωρίς καθυστέρηση ο Ιεχωβά να γίνει το καταφύγιό μου! 

Για εκείνους όμως τους αδελφούς μου που τόσο σκληρά δοκιμάζονται, που οι άνεμοι των θλίψεων λυσσομανούν χτυπώντας τους από κάθε πλευρά της ζωής τους, έχω προσευχηθεί ποτέ για αυτούς όπως και όσο προσεύχομαι για εμένα που τις περισσότερες φορές ένα ελαφρύ φύσημα του ανέμου που λίγο ταράζει το πλοίο της ζωής μου καθώς είναι δεμένο στο λιμάνι με κάνει να τρέμω και να δέομαι με θέρμη στον Ιεχωβά να με σώσει; 

Πόσες φορές δεν εστιάζω τον φακό μόνο επάνω στη δική μου ζωή και ξεχνώ όλους εκείνους που δοκιμάζονται καθημερινά τόσο σκληρά; Πόσο συχνά θυμάμαι ότι η μανιασμένη θάλασσα μπορεί να καταπιεί τον ναυτικό που αγωνίζεται ενάντια στην πείνα, στη δίψα, στο ψύχος, στο διωγμό, στο θάνατο, στην ανέχεια, στην απελπισία, στην απογοήτευση, στην μοναξιά! 

Η ζωή μπορεί να είναι αιτία χαράς και ανάπαυσης για έναν που δεν δοκιμάζεται, όμως για τον γιο ή την κόρη της θλίψης, η θάλασσα δεν είναι τόπος ανάπαυσης και αναψυχής, αλλά πέλαγος και ωκεανός κινδύνων, δοκιμασιών σκληρών και φόβου. Θα έρθει εκείνη η μέρα, δεν αργεί, που όλα τούτα που ταλάνισαν και ταλανίζουν τη ζωή μας θα πάψουν να υπάρχουν, όταν ο Ιεχωβά Θεός θα εκπληρώσει το σκοπό Του.

Μέχρι τότε, όμως, ας στρέφουμε τα μάτια μας και την προσοχή μας θεωρώντας όλους εκείνους γύρω μας που αγωνίζονται καθημερινά να μείνουν πιστοί και που δεν έχουν ούτε ένα μαλακό μαξιλάρι να ακουμπίσουν το κεφάλι τους, κι ας προσευχόμαστε, πρώτα για εκείνους και τελευταία για εμάς, Ο Ιεχωβά να τους ενδυναμώνει και να τους σκεπάζει με τις φτερούγες Του, να τους κρατάει σφιχτά με το δεξί Του χέρι της δικαιοσύνης, και μετά ας προσευχόμαστε για τις δικές μας ανάγκες. Κανένας δεν ζει για τον εαυτό του, και κανείς δεν πεθαίνει για τον εαυτό του.

Ζούμε για τον Ιεχωβά και για τους αδελφούς μας και πεθαίνουμε για τον Ιεχωβά και για τους αδελφούς μας. Ας μην το ξεχνάς ποτέ αυτό καρδιά μου όσο ζεις, κινείσαι και υπάρχεις. Να θυμάσαι ότι είσαι χρεώστης και οφειλέτης πρώτα στον Ιεχωβά και έπειτα στην οικογένειά σου και στους αδελφούς σου. Ας έχουμε πνεύμα θυσιαστικό και σπλάχνα οικτιρμών πρώτα για τους άλλους κι ύστερα για εμάς. 

Αυτό είναι το περιοδικό της ΣΚΟΠΙΑΣ που μοιράζουμε τον Σεπτέμβριο στο έργο...

notia.afriki

Όπως στη Νότια Αφρική οι αδελφοί μας στο έργο μοιράζουν τη ΣΚΟΠΙΑ σε ανθρώπους καλής θέλησης, έτσι γίνεται σε όλο τον κόσμο και την Ελλάδα...

skopia5.2017Τα περιοδικά μας, βασίζονται στην Αγία Γραφή, είναι διαθέσιμα προς λήψη σε 200 και πλέον γλώσσες από το επίσημο Site της Οργάνωσης. Δείτε ΕΔΩ.

Σ' αυτό το τεύχος: Θα θέλατε να μάθετε την αλήθεια για τους αγγέλους​—ποιοι είναι, πώς ήρθαν σε ύπαρξη και με τι ασχολούνται; Η καλύτερη πηγή απαντήσεων είναι ο Λόγος του Θεού, η Αγία Γραφή. (2 Τιμόθεο 3:16) Τι μας λέει η Γραφή;

Όπως ο Θεός είναι Πνεύμα, έτσι και οι άγγελοι είναι αόρατα πνεύματα χωρίς «σάρκα και κόκαλα». Οι όσιοι άγγελοι κατοικούν στους ουρανούς και έχουν άμεση πρόσβαση στην ουράνια παρουσία του Θεού.​—Λουκάς 24:39· Ματθαίος 18:10· Ιωάννης 4:24.

Μολονότι οι άγγελοι παρουσιάζονται στη Γραφή ως άρρενες και όποτε υλοποιήθηκαν είχαν αντρική μορφή, δεν υπάρχει ανάμεσά τους διάκριση αρσενικού και θηλυκού. Δεν παντρεύονται ούτε αναπαράγουν το είδος τους. Επιπλέον, οι άγγελοι δεν ήταν προηγουμένως άνθρωποι που ζούσαν στη γη​—είτε μωρά είτε παιδιά είτε ενήλικοι. Δημιουργήθηκαν από τον Ιεχωβά, γι’ αυτό και η Γραφή τούς αποκαλεί “γιους του αληθινού Θεού”.​—Ιώβ 1:6· Ψαλμός 148:2, 5.

Αυτό είναι το περιοδικό ΣΚΟΠΙΑ του Σεπτεμβρίου 2017. Για να το διαβάσετε πατήστε ΕΔΩ.

 

Αυτό είναι το περιοδικό ΞΥΠΝΑ του προηγούμενου μήνα τ. 4

xipna4.2017

Το ΞΥΠΝΑ μας δείχνει πώς να τα βγάζουμε πέρα με τα σημερινά προβλήματα και οικοδομεί πίστη στην υπόσχεση του Δημιουργού για έναν ειρηνικό και ασφαλή κόσμο.

Σ' αυτό το τεύχος: Νιώθετε πνιγμένοι από τα πολλά πράγματα που έχετε να κάνετε; Αν ναι, δεν είστε σε καμιά περίπτωση οι μόνοι. «Όλοι, παντού, φαίνονται πολυάσχολοι», αναφέρει το περιοδικό The Economist. Αν προσπαθούμε διαρκώς να κάνουμε περισσότερα από όσα επιτρέπει ο χρόνος, μπορεί να μας κυριεύσει το άγχος και να πέσουμε θύματα της πίεσης χρόνου..

Αυτό είναι το ΞΥΠΝΑ τ. 4, Αυγούστου του 2017 που μοιράζουμε στους ανθρώπους. Για να το διαβάσετε πατήστε ΕΔΩ.

Και τα δύο έντυπα μοιράζονται δωρεάν. Και είναι γραμμένα από ανθρώπους που έχουν την ευθυνη από το Κυβερνών Σώμα ως ομάδα συγγραφής υπό το πνεύμα της Αγίας Γραφής. Γι' αυτό και οι αρχές που περιέχουν μας βοηθούν όλους στην καθημερινότητα μας. Ώστε η σκέψη μας να είναι πιο καθαρή και πιο υπεύθυνη όταν κάνουμε την οποιαδήποτε κίνηση...

Εμπιστοσύνη και αγάπη! Αυτά λείπουν στις μέρες μας κι αυτά χρειαζόμαστε περισσότερο

Posted in Δημοσιογραφικά

8xroni.efxaristo

Βλέπουμε τόσα αρνητικά πράγματα γύρω μας και η ιστορία της 8χρονης Ευαγγελίας με την εξέλιξη που είχε και έχει, μας προσγείωσε σ’ αυτό που θα έπρεπε να έχουμε και να καλλιεργούμε, ως άνθρωποι, στην καρδιά μας… Την αγάπη!

mikri.4
Ας έχουμε βέβαια στο νου μας ότι τίποτα δεν τελείωσε. Ότι απλώς τα πράγματα μπήκαν σε μια σειρά και ότι ενδεχομένως να χρειαστεί κι άλλο τη βοήθεια μας. Έτσι κι αλλιώς όλη η οικογένεια κινείται πολύ προσεκτικά και ενημερώνει για κάθε βήμα της.

mikri.3
Μάθημα για όλους μας. Όσο μεγάλο κι αν είναι το πρόβλημα δεν χρειάζεται να απογοητευόμαστε, να κλεινόμαστε στον εαυτό μας και να το βιώνουμε μόνοι μας. Το βάρος είναι μεγάλο και οι πλάτες μας αδύναμες…

mikri2ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 09/09/2017

Ο τίτλος που βάλαμε στο σημερινό κείμενο προσπαθεί να δώσει το στίγμα του περιεχομένου του. Από αυτά τα δυο πράγματα πάσχει η σημερινή κοινωνία. Κι όσο προχωρούμε στο ρεύμα του χρόνου, τόσο και γίνεται και πιο ευδιάκριτη η απουσία τους. Και μπορούμε να το δούμε στην καθημερινότητα μας.

Στα κακά που κυριαρχούν στη ζωή μας και μια ματιά σε τίτλους εφημερίδων ή στις ειδήσεις μπορεί να σας πείσει πως έτσι έχουν τα πράγματα και στα καλά, που μπορεί αναλογικά να είναι πιο λίγα, αλλά λάμπουν σαν διαμάντια και μας βοηθούν να κατανοήσουμε καλύτερα τα πράγματα.

Δεν θα σταθώ στα κακά. Θα σχολιάσω μόνο την ευαισθησία και την άμεση ανταπόκριση του κόσμου όταν έγινε γνωστό το πρόβλημα της μικρής Ευαγγελίας από τα Χανιά. Η άμεση ανταπόκριση και η ευαισθητοποίηση του κόσμου κατάφερε μέσα σε πέντε μέρες να μαζευτεί το καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 380.000 ευρώ και να γίνει εφικτό το παιδί να πάει στο Λονδίνο για τη θεραπεία που χρειαζόταν.

Εύκολο; Καθόλου, αν λάβει κανείς υπόψη του τη δύσκολη οικονομική συγκυρία σε εποχές συνεχόμενων μνημονίων. Αυτό δείχνει ότι υπάρχει πολύ ανθρωπιά ακόμα ανάμεσα μας, όσο κι αν οι ενδείξεις προσπαθούν να μας πείσουν, μέσω της σκληρής καθημερινή ειδησεογραφίας, πως τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά.

Τι λοιπόν είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους, να λειτουργού τόσο άσχημα, ενώ κατά βάθος η αλληλεγγύη είναι έμφυτη και διάχυτη παντού; Ας δούμε τέσσερις πιθανούς παράγοντες σε διάφορους τομείς, που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο μας αφορούν και ίσως να μας επηρεάζουν:

Απληστία. Σε δημοσίευμα της εφημερίδας «New York Times», ο Δρ Τζέρομ Κάσιρερ, πρώην εκδότης του ιατρικού περιοδικού «The New England Journal of Medicine», εξηγεί: «Όταν οι ερευνητές είναι υπόχρεοι σε [φαρμακευτικές] εταιρίες επειδή σεβαστό μέρος του εισοδήματός τους προέρχεται από αυτές, υπάρχει μια απίστευτη τάση να βγάζουν πορίσματα που τις εξυπηρετούν».
episimansis
Επιτυχία πάση θυσία. Στη Γερμανία, πιστεύεται ότι αρκετοί φοιτητές δωροδόκησαν καθηγητές με χιλιάδες ευρώ προκειμένου να αποκτήσουν διδακτορικό τίτλο, ένα σύμβολο επιτυχίας σε εκείνη τη χώρα. Στα πλαίσια μιας έρευνας στην οποία αναφέρθηκε η εφημερίδα «The New York Times», πολλοί μαθητές και φοιτητές που ενεργούσαν αντιδεοντολογικά είπαν ότι «σκοπεύουν να ακολουθήσουν αυστηρό κώδικα αξιών» αφού πρώτα καταξιωθούν επαγγελματικά.

Απουσία προτύπων. Η εφημερίδα «The New York Times» παρέθεσε τα εξής λόγια ενός καθηγητή σχετικά με τους μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης: «Ίσως μπαίνουμε στον πειρασμό να πούμε ότι έχουν χάσει την ηθική τους πυξίδα... Είναι μάλλον καλύτερα να πούμε ότι οι δάσκαλοί τους, οι μέντορές τους και η υπόλοιπη κοινωνία δεν τους βοήθησαν καν να κατασκευάσουν και να εγκολπωθούν μια ηθική πυξίδα».

Πράξεις που δεν συνάδουν με τις αξίες. Σε μια έρευνα κατά την οποία ρωτήθηκαν σχεδόν 30.000 μαθητές, το 98% δήλωσαν ότι πιστεύουν πως η εντιμότητα είναι ουσιώδης στις προσωπικές σχέσεις. Ωστόσο, οι 8 στους 10 παραδέχτηκαν ότι έχουν πει ψέματα στους γονείς τους, ενώ το 64% παραδέχτηκαν ότι είχαν αντιγράψει στις εξετάσεις την προηγούμενη χρονιά.

Και τι θα πούμε για την εμπιστοσύνη που δοκιμάζεται στις μέρες μας, ακόμα και μέσα στην οικογένεια, αλλά και στην κοινωνία ολόκληρη;

Ο Μίχαελ Κόσφελτ, καθηγητής διοίκησης επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης στη Γερμανία, συμπέρανε κατόπιν πειραμάτων ότι η εμπιστοσύνη είναι «χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης με βιολογική βάση». Ο κ. Κόσφελτ ανακάλυψε πως, όταν υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ δύο ατόμων, ο ανθρώπινος εγκέφαλος εκκρίνει οξυτοκίνη, μια ορμόνη η οποία βοηθάει στην ανάπτυξη εμπιστοσύνης. «Η εμπιστοσύνη είναι μάλιστα ένα από τα διακριτικά γνωρίσματα του ανθρώπινου είδους», δηλώνει ο ίδιος. «Όταν απουσιάζει, κατά μία έννοια παύουμε να είμαστε άνθρωποι». Το ερώτημα λοιπόν είναι για τον καθένα μας. Θα γίνουμε όπως όλοι ή θα προσπαθούμε με τις πράξεις μας και τις ενέργειες μας να διαφέρουμε και να παραμένουμε άνθρωποι;

  • Αυτό το κομμάτι θα δημοσιευτεί το Σάββατο 9/9/2017 στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».
  • Δείτε ΕΔΩ τις πρώτες θετικές ενδείξεις. Η δύναμη της αγάπης είναι πολύ μεγάλη!

Την Κυριακή που μας πέρασε πήγαμε συνάθροιση στην εκκλησία της Κορίνθου. Εμπειρία!

Posted in Μαρτυρίες

korinthos1
Όπου κι αν πας στις εκκλησίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά θα βρεις διάχυτη την ίδια αγάπη… Και παντού, στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό θα ακούσεις ακριβώς το ίδιο πρόγραμμα. Ένα μικρό ζήτημα με τη γλώσσα θα το έχεις, αλλά παντού θα βρεις πρόθυμους μεταφραστές ή να παρακολουθήσεις από τα δικά σου βιβλία.

korinthos2
Την Κυριακή που μας πέρασε πήγαμε συνάθροιση με τους φίλους μας, στην εκκλησία της Κορίνθου. Δεν είχα ξαναπάει κι έτσι χάρηκα πολύ όταν γνώρισα από κοντά την αίθουσα και φυσικά τους αδελφούς μας. Χτισμένη έξω από την πόλη, σύγχρονη με πολύ μεγάλο πάρκινγκ για να εξυπηρετεί άνετα τις ανάγκες όλων των παρευρισκομένων…

korinthos3
Για μένα είχε ακόμα ένα μεγαλύτερο βάρος, μιας και στην Αγία Γραφή υπάρχουν καταχωρημένες δύο επιστολές που είναι γραμμένες από τον απόστολο Παύλο για τους Κορινθίους. Τους γνώριζε μάλιστα καλά μιας και είχε ζήσει εδώ κοντά τους για μερικά χρόνια. Και μάλιστα δούλεψε ως σκηνοποιός για τα προς το ζην.

korinthos4
Έκανα ένα μικρό κύκλο και τη φωτογράφησα πριν μπούμε μέσα για να παρακολουθήσουμε το πρόγραμμα. Σας το είπα από την αρχή μου άρεσε πολύ. Τα πάντα καθαρά και με καλή διευθέτηση και οι αδελφοί μας είχαν γεμάτοι την αίθουσα και συμμετείχαν ενεργά με απαντήσεις του οδηγού ΣΚΟΠΙΑΣ από το βήμα.

korinthos5
Το πιο ωραίο όμως είναι ότι όπου κι αν πάμε συναντάμε φίλους και αδελφούς. Ανθρώπους που κάπου έχουμε ξαναδεί ή έχουμε ξανασυναντηθεί κάποια στιγμή της ζωής μας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που υπάρχει η άποψη να πηγαίνουμε λίγο νωρίτερα από την καθορισμένη ώρα. Η συναναστροφή με αδελφούς είναι πολύ ενθαρρυντική.

korinthos6
Αυτό ακριβώς κάναμε κι εδώ, επωφελούμενοι από τη στάση και παραμονή μας στο σπίτι των φίλων μας στην Αλμυρή Κορινθίας. Η αίθουσα δεν είναι μακριά. Περίπου 15 λεπτά δρόμος από το σπίτι τους, όσο δηλαδή κάνουμε κι εδώ, στην Αθήνα, καθώς πηγαίνουμε να πάρουμε ηλικιωμένους αδελφούς από τα σπίτια τους…

korinthos7

Εμπρηστικό χτύπημα σε Αίθουσα Βασιλείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά στη Γερμανία

Posted in Μαρτυρίες

100
Άγνωστοι έβαλαν φωτιά γύρω από μια Αίθουσα Βασιλείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Η πυροσβεστική βρήκε μέσα στο κτίριο μια λευκή σκόνη. Για το σκοπό αυτό στήθηκε ένα κινητό εργαστήριο για να εξετάσει το υλικό αυτό. Την ώρα αυτή διεξάγονται έρευνες και ανακρίσεις από την κρατική υπηρεσία ασφάλειας και προστασίας.

germania

Η ίδια Αίθουσα Βασιλείας σε φωτογραφία από το γεγονός. Αποκλεισμένη καθώς είναι με τις κορδέλες της αστυνομίας δίνει την εντύπωση ότι κάτι σοβαρό συνέβει εκεί... Κάπως έτσι λειτουργεί η προπαγάνδα... Γι' αυτό ας το έχουμε υπόψη μας και να μη φοβηθούμε ότι κι αν συμβεί...


martires
Κάτι ετοιμάζουν κι εδώ ώστε να βάλουν τους Μάρτυρες του Ιεχωβά στο στόχαστρο, με άδικες κατηγορίες. Βέβαια αυτή τη φορά ήταν χοντροκομμένο το πράγμα, αλλά είναι βέβαιο ότι θα συνεχίσουν. Ας είμαστε προετοιμασμένοι για όλα. Το τέλος πλησιάζει. Η θλίψη και ο διωγμός είναι πολύ κοντά μας…

efimeridesΌσο πλησιάζει το τέλος αυτού του συστήματος πραγμάτων του Σατανά και των ακολούθων του πρέπει με κάθε τρόπο να δίνουμε τη μαρτυρία μας, ο καθένας από τη δική του θέση, παρά το γεγονός ότι είμαστε απλοί, ταπεινοί, ασήμαντοι και αδύναμοι άνθρωποι γεμάτοι ατέλειες, παραδίνοντας τους εαυτούς μας, όσο πλησιάζει η ημέρα ολοκληρωτικά στα χεριά του Ιεχωβά και της οργάνωσης του.

Βλέπετε ήδη τι συμβαίνει στη Ρωσία. Το ανώτατο δικαστήριο έκρινε ως εξτρεμιστές τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, ενώ γνωστοί «άγνωστοι» καταστρέφουν, χωρίς κανείς να τους εμποδίζει Αίθουσες βασιλείας και το Μπέθελ… Μάλλον ζούμε σε εποχές δύσκολες που θα τα δούμε όλα.

Παρόμοια ζητήματα θα δούμε να συμβαίνουν και σε φαινομενικά φιλήσυχες χώρες όπως η Γερμανία. Στήνονται γεγονότα, καλλιεργούνται οι εντυπώσεις ώστε τη… δεδομένη στιγμή να επέμβουν οι αρχές.

Και φυσικά η επίθεση και αποπροσανατολισμός γίνεται και από τα ΜΜΕ, που κατά τα άλλα παρουσιάζονται ως σοβαρά, όπως η γερμανική Die Welt ("Ο Κόσμος”). Ο συντάκτης του κειμένου με αφορμή ένα γεγονός για το οποίο δεν λέει και πολλά πράγματα, καταφέρνει να περάσει, τοποθετώντας τάχα στο στόμα των επικριτών των Μαρτύρων του Ιεχωβά, όλες τις εμπαθείς και κακοπροαίρετες πεποιθήσεις του με σκοπό να σκορπίσει ψευδείς ειδήσεις, οι οποίες θα κάνουν στα μάτια των ανθρώπων ακόμα πιο μισητούς και πιο αποκρουστικούς τους αδελφούς μας.

Προσέξτε πως προσπαθεί να το κάνει αυτό στο άρθρο που ακολουθεί θέτοντας ένα απλό γεγονός με όση αλήθεια κι αν έχει στην κατηγορία των πολιτικών. Ενώ πρόκειται για ένα απλό εμπρησμό που μπορεί να έγινε και εντελώς τυχαία ή … επίτηδες, από εκείνους που ενδεχομένως θα ήθελαν να δημιουργήσουν εντυπώσεις:

101Σε μια Αίθουσα Βασιλείας των μαρτύρων του Ιεχωβά στην πόλη Μέντεν της βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας διαπράχθηκε εμπρησμός. Όπως ανακοίνωσε, επίσημα, η πυροσβεστική υπηρεσία της πόλης τη νύχτα της Δευτέρας προς Τρίτη, πολλές μικρές εστίες φωτιάς εντοπίστηκαν σε αρκετά σημεία έξω και γύρω από την Αίθουσα Βασιλείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Η πυροσβεστική μπόρεσε να σβήσει τις φωτιές γρήγορα με αποτέλεσμα οι ζημιές να είναι περιορισμένες.

Στην είσοδο της Αίθουσας Βασιλείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά, ωστόσο, εντοπίστηκε άγνωστη λευκή σκόνη από τις δυνάμεις πυρόσβεσης. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος τέθηκε ο χώρος υπό περιορισμό και ειδοποιήθηκε ειδική μονάδα ερευνών από το Ντόρτμουντ για να εξετάσει το υλικό που βρέθηκε.

Η Analytic Task Force έστησε στο σημείο του ατυχήματος ένα κινητό εργαστήριο και διεξήγε επισταμένη ανάλυση της λευκής σκόνης. Το πόρισμα της ανάλυσης έδειξε ότι πρόκειται για «ακίνδυνο υλικό» είπε ένας εκπρόσωπος της πυροσβεστικής της πόλης Μέντεν. Περί τίνος ακριβώς πρόκειται δεν θέλησε αρχικά η πυροσβεστική να πει. Η κρατική υπηρεσία ασφάλειας και προστασίας κατέγραψε τα αποτελέσματα των ερευνών.

Επικριτές θεωρούν την κοινότητα ως «απολυταρχική θρησκευτική αίρεση».

Η βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία είναι το τελευταίο γερμανικό ομοσπονδιακό κρατίδιο που αναγνώρισε το Φεβρουάριο τους Μάρτυρες του Ιεχωβά ως οργάνωση δημοσίου δικαίου. Έτσι αναγνωρίστηκε ως ισότιμη θρησκεία με τα άλλα θρησκευτικά δόγματα.

Η αμφιλεγόμενη αυτή θρησκευτική κοινότητα αναγνωρίστηκε στο Βερολίνο το 2006 έπειτα από μακροχρόνια δικαστική διαμάχη για πρώτη φορά από ένα ομόσπονδο γερμανικό κρατίδιο ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Στη Γερμανία υπάρχουν επίσημα περισσότερο από 200.000 δραστήρια μέλη.

Διάφοροι επικριτές διαμαρτύρονται ότι η κοινότητα αυτή είναι μια «απολυταρχική αίρεση» και μια «αυταρχική οργάνωση» η οποία απαιτεί τυφλή υπακοή και οδηγεί σε κοινωνική απομόνωση τα μέλη της.

Δεν μας ξαφνιάζει καθόλου. Η ίδια εφημερίδα δημοσίευσε πρόσφατα ένα άρθρο για την ανθρωπιστική βοήθεια που προσέφεραν οι αδελφοί μας στους πρόσφυγες που ζουν στην Γερμανία λέγοντας ότι αντικειμενικός τους σκοπός είναι ο προσηλυτισμός και όχι η άδολη και γνήσια αγάπη.

  • Το άρθρο δημοσιεύθηκε από την καθημερινή γερμανική εφημερίδα Die Welt ("Ο Κόσμος”) στις 5 Σεπτεμβρίου 2017. Μπορείτε να το βρείτε στον διαδικτυακό ιστότοπο της εφημερίδας ακολουθώντας τον ακόλουθο σύνδεσμο. Άλλο ενα δημοσίευμα για το ιδιο θέμα, δείτε ΕΔΩ.

Όμορφη παρέα μας στον απογευματινό περίπατο που έφερε στην επιφάνεια μνήμες

Posted in Επικαιρότητα

volta1
Οι τρείς χάριτες που αποτελούσαν μέρος της 4άδας με τον υποφαινόμενο (γράφοντα) παρόντα, αλλά απόντα από τα φωτογραφικά στιγμιότυπα. Είναι, από αριστερά, η Τούλα, η Σούλα και η Νίτσα. Εγώ στον κλασικό ρόλο του δημοσιογράφου, καλύπτω τη βόλτα αν και την απόλαυσα πραγματικά μαζί τους.

volta2
Κάπως έτσι στήθηκε η χθεσινή μας ανάρτηση. Θυμηθείτε τη ακολουθώντας το σύνδεσμο ΕΔΩ… Τώρα στην κεντρική σελίδα είναι το ένα δίπλα στο άλλο, αλλά ποτέ δεν ξέρεις αργότερα πού και πώς θα αποθηκευτούν… Θέλαμε για την υγεία μας να περπατήσουμε και πήγαμε να δούμε από κοντά τα καμένα.

volta3
Δεν είναι μακριά. Φτάσαμε μέχρι εκεί από μια ανηφόρα. Είδαμε πόσο κοντά στα σπίτια πήγε η φωτιά και συνεχίσαμε στο πράσινο που έμεινε. Με τις μνήμες παρούσες να οδηγούν στα πρώτα χρόνια της ζωής των κοριτσιών, Τούλας και Νίτσας… Είδα με πόση νοσταλγία μας δείχνανε το σπίτι που μεγάλωσαν και δεν υπάρχει πια…

volta4
Το μονοπάτι χωμάτινο… Είχε αρχίσει κιόλας να σκοτεινιάζει. Βέβαια η Νίτσα είχε μαζί της ένα επαναφορτιζόμενο φακό που έβγαζε πολύ φως αν και δεν χρειάστηκε τελικά, αφού από ένα σημείο και πέρα και καθώς έπεφτε το σκοτάδι είχε φωτισμό ο δρόμος που πήραμε για την επιστροφή μας, στο σπίτι της.

volta5
Αυτό είναι που μ’ αρέσει στη βόλτα. Η κουβέντα που γίνεται. Έτσι γνωρίσαμε καλύτερα και την Τούλα. Κι εκείνη μας κάλεσε με τον σύζυγο της τον Ηλία την επομένη, Κυριακή αμέσως μετά τη συνάθροιση στην εκκλησία της Κορίνθου να πάμε σπίτι τους (δίπλα στο σπίτι της Νίτσας…) και να μας κάνουν το τραπέζι.

volta6
Μερικά πράγματα δεν ξεχνιούνται εύκολα. Ίσως δεν έχει κανείς άλλη ευκαιρία να τα ξαναζήσει και είναι εκπληκτικό όταν τα καταφέρνει. Γι’ αυτό και δεν χρειάζονται αναβολές, όταν πέφτουν τέτοιες προτάσεις από φίλους στο τραπέζι. Γι’ αυτό κι εγώ άφησα ότι δουλειά κι αν είχα για να ακολουθήσω το περπάτημα τους

volta7
Μ’ αρέσει μερικά πράγματα που καταγράφω να είναι ρεαλιστικά. Απλά και όμορφα, όπως τα ζει κανείς. Γι’ αυτό και όποτε μπορώ, αποφεύγω τις στημένες φωτογραφίες. Αλλά αυτή η βόλτα ήταν ξεχωριστή. Και η εμπειρία από τα καμένα, συγκλονιστική. Γι’ αυτό βάζω μια ακόμα φωτογραφία παρ’ όλο που ήταν πολλές αυτές που δημοσίευσα χθες…

Μια στάση στην επιστροφή, στην Αλυκή Κορινθίας και μια βόλτα για να δούμε τα καμένα...

Posted in Επικαιρότητα

kamena1
Οι φίλοι μας, μας ξεσήκωσαν. Και η αλήθεια είναι ότι δεν θέλουμε κι εμείς πολύ να ξεσηκωθούμε. Ξεκινήσαμε από την Τέμενη με στόχο να επιστρέψουμε σπίτι μας, ύστερα από 15 μέρες διακοπών και ένα μήνυμα μας έφερε κοντά στους φίλους μας. Για ένα καφέ λέγαμε, αλλά ήταν αρμένικη η βίζιτα.

kamena2
Μείναμε στο σπίτι του Παναγιώτη και της Νίτσας και τελικά το χαρήκαμε πολύ. Η παρέα τους μας είναι πολύ ευχάριστη. Μάλιστα την Κυριακή το πρωί πήγαμε και στη συνάθροιση της εκκλησίας της Κορίνθου. Αλλά αυτά, αύριο. Σήμερα ας πάμε στα καμένα. Απογευματάκι Σαββάτου τα επισκεφθήκαμε σε μια βόλτα.

kamena3
Όλο το φωτογραφικό υλικό σήμερα έχει πολύ πόνο... Δεν είναι ευχάριστο να βλέπεις ένα καταπράσινο δάσος πώς το απόκαμαν οι πρόσφατες φωτιές. Θυμάστε; Είχαμε γράψει κι ΕΔΩ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ για τη σκληρή δοκιμασία που πέρασαν όταν η φωτιά κόντευε να κάψει τα σπίτια τους.

kamena4
Τελικά, πέρα από τη μεγάλη κινητοποίηση της πυροσβεστικής και των εναέριων μέσων βοήθησε και η βροχή και η φωτιά σβήστηκε αφήνοντας πίσω της αυτό το τραγικό τοπίο με τα καμένα δέντρα. Τα είδαμε από κοντά. Δεν είναι και μακριά από το σπίτι των φίλων μας. Και ήταν κάτι το φοβερό!

kamena5
Δεν υπάρχει πιο θλιβερή εικόνα από αυτή. «Πιάνεται» η καρδιά σου καθώς η γη μυρίζει ακόμα αυτή την αποφορά του καμένου. Η παρέα ήταν καλή. Ευτυχώς γιατί δύσκολα αντέχεις ένα τέτοιο σκληρό θέαμα που παραπέμπει στην απόλυτη καταστροφή. Ναι, το πρόβλημα είναι μεγάλο... Οικολογική καταστροφή.

kamena6
Δρόμοι, μάλλον σε μονοπάτια παραπέμπουν από τα οποία προσπάθησαν τα επίγεια μέσα πυρόσβεσης να βοηθήσουν, όσο μπορούσαν. Αλλά η φωτιά μέσα σε ένα τέτοιο καταπράσινο πευκώνα με το ρετσίνι πάνω στα δέντρα δεν σταματάει εύκολα. Το βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας.

kamena7
Ήταν μια δύσκολη βόλτα που όμως θέλαμε να την κάνουμε... Δεν είχα ξαναπάει τόσο κοντά σε μια εστία που μόλις πριν λίγες μέρες έσβησε ενώ απείλησε περιουσίες και κατοικίες. Δεν έμαθα τι έφταιγε, ίσως η πυροσβεστική καταλήξει κάπου. Όμως η ουσία είναι ότι χρειάζεται μεγάλη προσοχή.

kamena8

Τελευταίο βράδυ στην Τέμενη με αξιαγάπητους φίλους και αδελφούς στην ταράτσα

Posted in Μαρτυρίες

taratsa1
Οι φωτογραφίες αυτές που δημοσιεύουμε στη σημερινή ανάρτηση πάρθηκαν την Παρασκευή το βράδυ στην ταράτσα του παραθεριστικού κέντρου του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Ήταν μια πραγματικά υπέροχη βραδιά, παρέα με τους φίλους μας που φέτος είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα. Εδώ ο Αλέξης με τον Κώστα.

taratsa2
Ήταν εκείνοι που τις 15 μέρες που μείναμε εκεί για διακοπές, πέρα από τις συναθροίσεις που βρισκόμασταν, μας άνοιξαν το σπίτι τους και μας φίλεψαν πολύ αγάπη σε μια πολύ όμορφη κοινωνική συναναστροφή. Ιδιαίτερα αυτό το ζευγάρι σκαπανέων, ο Σπύρος και η Ασημούλα μας σκλάβωσαν με όσα μας πρόσφεραν πλουσιοπάροχα.

taratsa3
Κι αυτό εδώ το ζευγάρι, η Μαρία και ο Αλέξης με τα τέσσερα παιδιά τους είναι μοναδικοί, υπέροχοι άνθρωποι... Περάσαμε ένα απόγευμα μέχρι αργά το βράδυ, στην αυλή του σπιτιού τους, γνωριστήκαμε και εδραιώσαμε μια φιλία που είμαστε βέβαιοι ότι θα κρατήσει. Έτσι, με απλά πράγματα, με την κουβέντα γνωρίζονται οι άνθρωποι.

taratsa4
Με τη Μαρίνα και τον Γιάννη γνωριζόμαστε τρία χρόνια τώρα. Αλλά "κρατάει" αυτή η... κολόνια. Φέτος πήγαμε σπίτι τους, στην Ελίκη και τους γνωρίσαμε μέσα στο δικό τους χώρο... Τι όμορφο, ενθαρρυντικό και εποικοδομητικό είναι να συμβαίνει αυτό στην αδελφότητα! Και εμείς το επιδιώκουμε σε κάθε ευκαιρία.

taratsa5
Θα χρειαστώ πολύ χώρο για να σας μιλήσω γι' αυτό το ζευγάρι, των υπέροχων ανθρώπων. Η προηγούμενη γνωριμία μας ήταν διαδικτυακή κι αυτή μόνο με την Ασημούλα. Τον Σπύρο δεν τον γνώριζα. Καθώς γνωρίσαμε για την 50χρονη+ κοινή ζωή τους από τους ίδιους, διαπίστωσα πόσο άξιος είναι ο Σπύρος.

taratsa6
Ναι, θεωρήσαμε ότι έπρεπε σ' αυτό το βράδυ του δικού μας αποχαιρετισμού να βρεθούμε με όλους αυτούς τους καλούς μας φίλους. Και χρειάστηκε μόνο μια πρόταση μας, ένα μήνυμα. Ούτε πολύπλοκα τηλέφωνα, ούτε παρακάλια, ούτε τίποτα από αυτά που κάνουν οι άνθρωποι για να… δυσκολεύουν τη ζωή τους...

taratsa7
Τέτοια πράγματα είναι που παραμένουν βαθιά στην καρδιά μας, ανεκτίμητα. Χαλαρά. Με το φαϊ μας και το ποτό μας. Την κουβέντα μας γύρω από τη ζωή και τη θεοκρατία. Εμπειρίες που αναζωογονούν και μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους. Επειδή μαθαίνουμε από τα ζωνατανά παραδείγματα… Τι ευλογία να είναι στη ζωή μας!

taratsa8
Ξεπέρασα και τα δικά μου μέτρα εκείνο το βράδυ, καθώς καθίσαμε λίγο παραπάνω. Κόντευε 12 όταν σηκωθήκαμε να φύγουμε. Πλήρεις. Γεμάτοι από το πνεύμα, μιας καλώς νοούμενης κοινωνικής συναναστροφής. Ήμασταν μέσα στον κόσμο και παράλληλα έξω από αυτόν. Μόνο όποιος το έχει ζήσει, μπορεί να το καταλάβει.

Ένα «νησί» μέσα στην πόλη δεν είχε μόνο η Αρλέτα στα τραγούδια της... Το είδαμε κι εμείς...

Posted in Επικαιρότητα

nisi1
Τελευταίες φωτογραφίες από το Αίγιο, όπου περάσαμε 15 υπέροχες μέρες και σήμερα παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής στην Αθήνα. Από το πρωί στις 10 παραδίδουμε το κλειδί του 210 οικίσκου μας και ταξιδεύουμε με μια μικρή στάση σε φίλους για να τους δούμε λίγο πριν πάμε στο σπίτι μας.

nisi2
Το "Νησί" λοιπόν. Που δεν είναι και τόσο νησί, αν και όταν βρεθείς εκεί σ' αυτό το καφέ - ρεστοράντ αισθάνεσαι να περιβάλλεσαι από νερό θαλασσινό, οι βάρκες δεμένες, δίπλα σου, οπότε, δικαιολογεί τον τίτλο του. Ευφυείς όσοι του έδωσαν τον τίτλο νοικιάζοντας το από τον Ναυτικό Όμιλο Αιγίου.

nisi3
Ήρθαμε εδώ αρκετές φορές με φίλους... Και μας άρεσε πολύ η ησυχία του, η ωραία μουσική του, διακριτική όμορφη χωρίς νταβαντούρια μεγάλα και η εξυπηρέτηση που είναι γρήγορη και καλή... Κάτι το εντελώς διαφορετικό από όσα είδαμε, τις μέρες που μείναμε στην πόλη του Αιγίου. Αξίζει να πάτε, αν δεν το έχετε κάνει.

nisi4
Αυτή είναι η θέα που έχεις από το τραπέζι σου. Εντυπωσιακή! Η θάλασσα μέσα στο μικρό λιμανάκι, γαλήνια. Δεν βλέπεις το παραμικρό κυματάκι. Μόνο τις βάρκες που κουνιούνται ελαφρά. Και ένας απαλός, αλλά όχι ενοχλητικό θόρυβος από τις συζητήσεις των ανθρώπων, στα τραπέζια του μαγαζιού.

nisi5
Και για να δικαιολογήσουμε τον τίτλο του κομματιού... Το «Νησί» της Αρλέτας το έχετε ακούσει, φαντάζομαι. Έπαιξε πολύ τον τελευταίο καιρό με αφορμή το θάνατο της. Ας το ξαναθυμηθούμε όμως πατώντας ΕΔΩ τον σύνδεσμο. Έχει πολύ μεγάλη ευαισθησία μέσα του ο στίχος. Και είναι στιγμές που το έχουμε σιγοψιθυρίσει όλοι με αγάπη…

diakopes5.2017

Χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά το καλοκαίρι και κάθε εποχή είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί του το πρωινό...

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που εκείνη την εποχή ήταν στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.kalokeri1

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες…

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαρία, ξαναζωντάνεψαν!

ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ

Τις δυσκολίες που βιώνει ολόκληρη η κοινωνία στην εποχή των μνημονίων, βιώνει και ο Τύπος. Και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς.

Έπρεπε να ζήσω για να το δω κι αυτό. Μια... δήθεν σοσιαλιστική κυβέρνηση, αυτή του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ έβαλε λουκέτο στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Έκλεισε εφημερίδες, αντί να τις στηρίζει με κάθε τρόπο και δυσκόλεψε πολύ τη συνέχιση της έκδοσης πολλών εφημερίδων.

Τον Αύγουστο του 2011 η κυβέρνηση εφάρμοσε μια παράγραφο που πέρασε στο ντούκου μέσα στο Μεσοπρόθεσμο, χωρίς να τη διαβάσουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. (όπως άλλωστε έκαναν παντού στη συνέχεια...) και με την οποία σταματά η επιδότηση των ταχυδρομικών τελών των εφημερίδων, τουλάχιστον όπως τη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα και... ουσιαστικά τετραπλασιάζει τα έξοδα αποστολής στους συνδρομητές.

Προφανώς ουδείς υποψιάστηκε τι προβλήματα θα δημιουργούσε μια τέτοια απόφαση... Η ζωή το έδειξε στη συνέχεια... Εφημερίδες αναγκάστηκαν να κλείσουν, δημοσιογράφοι έχασαν τη δουλειά τους, τυπογραφεία απέλυσαν εργαζόμενους, αν δεν έκλεισαν και τα ίδια... Η περίπτωση της press line είναι χαρακτηριστική...

Αναρωτιέμαι: Αυτό ήθελαν πραγματικά; Να κλείσουν οι μικρές εφημερίδες που βγάζουν οι εξωραϊστικοί σύλλογοι και τα συνδικάτα; Ήθελαν να φιμώσουν τις εφημερίδες της περιφέρειας, να τις κλείσουν; Διότι ποια εφημερίδα θα αντέξει κάτω από αυτό το καθεστώς; 

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα τους με κούφια δημοσιογραφικά θέματα που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να ήταν αλήθεια, αυτό. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το κυβερνών σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Δοκιμάστε το. Θα οφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ δείτε το πρόγραμμα του Σεπτεμβρίου 2017 που εκπέμπετε τώρα... Σίγουρα είναι πολύ ενδιαφέρον!

Διαθέσιμος για δουλειά

Από το Γενάρη του 2012 που σταμάτησα την εργασία μου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, δηλώνω ότι είμαι διαθέσιμος για δημοσιογραφική δουλειά. Το λεω τώρα τόσο καιρό, χωρίς αποτέλεσμα, έχοντας συναίσθηση των δυσκολιών μιας κοινωνίας που βιώνει τα μνημόνια στο πετσί της... Με περισσότερα από 33 χρόνια εμπειρίας σε δημοσιογραφικά έντυπα, είμαι σε θέση να υλοποιήσω κάθε εκδοτική προσπάθεια με τον καλύτερο τρόπο. Σ' αυτό το Site θα δείτε ενδεικτικές δουλειές μου σε εφημερίδες που εκδίδω ήδη... Παρακαλώ, επικοινωνήστε μαζί μου στο τηλέφωνο 6932212755 Αγαπώ πολύ, αυτό που ξέρω να κάνω με απόλυτη ευσυνειδησία. Η εργασία είναι μια έντιμη προσπάθεια για την επιβίωση. Προσωπικά το πιστεύω αυτό... Γι' αυτό και παρά τις δυσκολίες συνεχίζω να αγωνίζομαι έντιμα, να βρω κάτι επιπλέον... 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA