Απόγευμα, ταξιδεύοντας στο Αιγαίο… Σκέψεις γραμμένες πάνω στο κατάστρωμα ενός πλοίου…

Posted in Επικαιρότητα

iliovasilema.aigeo1
"Είναι φορές που χωρίς αφορμή κάτι γιορτάζει βαθιά στο κορμί" τραγουδάει από το μακρινό 1997 η Πασπαλά. Μπορώ να το αλλάξω και να πω "είναι φορές που χωρίς αφορμή κάτι γιορτάζει βαθιά στην ψυχή";

iliovasilema.aigeo2
Ναι, μπορώ. Έτσι ένιωσα μόλις έφτασα στην πρύμνη του πλοίου και αντίκρισα το Αιγαίο μαζί με αυτό το φοβερό ηλιοβασίλεμα. Ναι, κάτι σκίρτησε μέσα μου. Είχα καιρό να νιώσω έτσι.

iliovasilema.aigeo3
Να αγναντεύεις το Αιγαίο. Όπως έλεγε και ο δίσκος της Γαλάνη το 1985 (όχι δεν είχα γεννηθεί τότε, αλλά φρόντισαν οι γονείς μου να υπάρχουν τα βινύλια στο σπίτι)... Χάνομαι γιατί ρεμβάζω... Νομίζω σήμερα αντιλήφτηκα το εύρος αυτού του τίτλου.

iliovasilema.aigeo4
Το Αιγαίο δεν είναι μόνο μια θάλασσα. Κρύβει μέσα του πολλές ιστορίες. Από τον ξεριζωμό του 1922 και τις σκληρές ιστορίες του Β Παγκόσμιου Πολέμου μέχρι την μεγάλη μετακόμιση των οικογενειών της υπαίθρου στην Κυψέλη και στου Γκύζη του 1960.

iliovasilema.aigeo5
Ιστορίες απλών ανθρώπων που συνθέτουν ένα κομμάτι του παζλ της ανθρωπότητας. Περίεργο πράγμα η θάλασσα. Μπορεί να σε κάνει να νιώθεις φυλακισμένος σε μια στεριά. Ή να νιώθεις απελευθερωμένος μακριά από μια στεριά. Ίσως μόνο οι γλάροι να γνωρίζουν την ιστορία του κάθε ταξιδιώτη.

iliovasilema.aigeo6
Αυτοί που ακολουθούν πιστά τη ρότα των πλοίων, που προϋπαντούν τους ντόπιους που επιστρέφουν και χαιρετούν του ξένους που φεύγουν. Ναι, το Αιγαίο συνεχίζει να μας συνεπαίρνει.

Ξαφνικά η μουσική μέσα στην πόλη μπορεί να σε κάνει να αλλάξεις διάθεση, να νιώσεις καλά

Posted in Επικαιρότητα

musiki1.101020
Είναι αλήθεια ότι οι ρυθμοί ζωής στην πόλη δεν είναι και τόσο εντυπωσιακοί. Το αντίθετο, μοιάζουν σχεδόν προβλέψιμοι. Αλλά μερικές φορές συμβαίνει κάτι απρόσμενο που τ' αλλάζει όλα. Μια μουσική που ακούς, πέρα από το θόρυβο της πόλης, είναι που κάνει αυτή τη διαφορά.

musiki2.101020
Συνέβη το μεσημέρι του περασμένου Σαββάτου. Ήμουν για δουλειά στο Κολωνάκι και κάθισα σε ένα καφέ, για να απολαύσω λίγο την ηλιοφάνεια που είχε εκείνη την ημέρα. Ήθελα την ησυχία μου και ανέβηκα στο πατάρι του Le Pain, να δουλέψω για λίγο στον υπολογιστή μου.

musiki3.101020
Ξαφνικά, ακούω μουσικές... Υπέροχες μουσικές! Χωρίς να βλέπω, την αρχή υπέθεσα πως ήταν η Φιλαρμονική του Δήμου Αθηναίων που έπαιζε γνωστές μελωδίες. Κατέβηκα και πήγα κοντά να δω και να θαυμάσω τους μουσικούς. Και τότε είδα αυτό το θέαμα...

musiki4.101020
Ήταν στη γωνία Κανάρη με τον πεζόδρομο της Μηλιώνη, εκεί με τα καφέ και τα μπαράκια. Οι άνθρωποι ήταν έξω από το μαγαζί SEPHORA πάνω στο μεγάλο πεζοδρόμιο και είχαν τραβήξει το ενδιαφέρον όλων. Καλλιτέχνες δρόμου με καπέλο, για να εισπράξουν την αμοιβή, από την ευχαρίστηση τους

musiki5.101020
Μπορεί και να τους έχετε ξαναδεί σε άλλα σημεία της Αθήνας. Οι άνθρωποι κάνουν αυτή τη δουλειά για να ζήσουν. Και ήταν φανερό πόσο πολύ την αγαπούσαν από την ποιότητα της μουσικής που έβγαζαν και τον αξιόλογο συντονισμό που είχαν, για τόσα πολλά άτομα. Χαιρόσουν να τους ακούς.

musiki6.101020
Έκανα ένα κύκλο γύρω τους, για να τους φωτογραφήσω. Κι αυτοί εκεί ατάραχοι, σα να μη συνέβαινε τίποτα, είχαν το μυαλό τους αποκλειστικά στις μουσικές τους. Ο κόσμος χάζεψε. Και όλοι, όπως εγώ ήθελαν να τους φωτογραφίσουν. Και δεν ήταν λίγοι αυτοί που τραβούσαν βίντεο. Για τον ήχο τους!

Τα φρούτα εποχής πάνω στα δέντρα του Ηλία, στην αυλή του, στο χωριό Αναστασιά Σερρών…

Posted in Επικαιρότητα

rodia.ilias1.081020
Να ξεκινήσουμε από τα ρόδια... Αυτήν την εποχή, άρχισαν να ωριμάζουν. Τα είδαμε προχθές στη λαϊκή και φυσικά στον κήπο του φίλου μας Ηλία Θεολόγου στην Αναστασιά των Σερρών.... Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που γράφουμε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ για τα ρόδια. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα πριν δυο χρόνια...

mila.ilias
Με τα μήλα επίσης έχουμε μια πολύ όμορφη σχέση. Δεν θέλουμε να λείπουν ποτέ από το σπίτι. Και στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ έχουμε ασχοληθεί ξανά και μάλιστα πριν τρία χρόνια καθώς κάναμε σχεδόν ζωντανό ρεπορτάζ από το μάζεμα των μήλων που έκαναν φίλοι μας από τη Ζαγορά Πηλίου. Δείτε ΕΔΩ.

rodia.ilias.011020
Ο Ηλίας δεν έχει μόνο φρούτα στον κήπο του σπιτιού του. Έχει ότι του είναι χρήσιμο στην κουζίνα του και στην καθημερινότητα του. Μια έτσι να κάνει η Κατερίνα, θα βρει τα πάντα και φρεσκότατα. Και φυσικά, όπως είναι φιλόξενοι ανοίγουν το σπίτι τους και την καρδιά τους για καφέ. Δες ΕΔΩ.

kidonia.ilias
Με τα κυδώνια πάλι έχουμε μια πολύ όμορφη σχέση. Εμένα μου αρέσουν να τα τρώω ωμά. Κι ας έχουν αυτή τη στιφάδα που τα χαρακτηρίζει. ΕΔΩ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ πάντα τα θυμόμαστε και αφιερώνουμε χώρο γι' αυτά τα φρούτα. Άλλοι, βέβαια, τα κάνουν γλυκό του κουταλιού. Ο καθένας όπως του αρέσει.

rodia.ilias2.081020
Κι άλλα ρόδια ΕΔΩ, ανάμεσα στα άλλα φρούτα εποχής. Κι αυτά από τον κήπο του Ηλία. Όπως εξελίσσονται τα πράγματα, ο Ηλίας έχει γίνει ο σύμβουλος μας επί αγροτικών θεμάτων. Κι αν στο νέο κόσμο θα χρειαστεί να ασχοληθούμε με τη γη, θα θέλαμε να είμαστε κοντά στον Ηλία, για να αντλήσουμε εμπειρία και να εκπαιδευτούμε.

Σκέψεις και προβληματισμοί, ενός νέου ανθρώπου, καθώς βιώνει την ανασφάλεια παντού…

Posted in Επικαιρότητα

leo.andros1.081020
Βρισκόμαστε εν έτη 2020. 11 χρόνια από το 2009. Και η νέα δεκαετία φαίνεται πως δεν έχει ξεκινήσει με τον καλύτερο τρόπο. Η οικονομική κρίση άλλαξε τα πάντα. Άλλαξε νοοτροπίες και τρόπους λειτουργίας στην καθημερινότητα. Ακούστηκε ότι ήρθε η ανάκαμψη και ότι τελικά μόλις ανακάμψαμε... Tι κρίμα.... Ήρθε ο κορονοϊός και έφερε ξανά ύφεση στην οικονομία. Η οικονομία είναι σαν ένα ακορντεόν, που παίζει ανάλογα του πως τα φέρνουν οι καιροί. Φουσκώνει και ξεφουσκώνει. Αν αύριο το πρωί δολοφονηθεί κάποιο στέλεχος κάποιας πολυεθνικής εταιρείας η κάποιας κυβέρνησης στον κόσμο, τα χρηματιστήρια θα πάρουν τον κατήφορο. Γιατί; Οι επενδυτές θεωρούν ανασφαλές το πεδίο για να επενδύσουν.

leo.andros2.081020
Κατακερματίζεται μια οικονομία. Ανεργία. Ύφεση. Όταν η μεγαλύτερη επίπτωση τέτοιων θλιβερών γεγονότων έχει άμεσο αντίκτυπο στην οικονομία, τότε πόσο απευαισθητοποιημένη και πωρωμένη κοινωνία μας περιβάλει; Όταν έχεις φτάσει ως κοινωνία στο σημείο ώστε κάθε ενεργός παράγοντας, είτε είναι κοινωνική αναστάτωση, είτε πολιτική αλλαγή και αντιπαράθεση, είτε υγειονομική απειλή, να επηρεάζει ως επί το πλείστον την οικονομία σου, τότε κατά βάθος δεν έχεις οικονομική κρίση.

leo.andros3.081020
Έχεις κρίση αξιών. Και κρίση αξιών δυστυχώς έχει σχεδόν όλος ο πλανήτης. Σχεδόν ό,τι και να συμβεί έχει επίπτωση στην οικονομία. Τα χρηματιστήρια ανεβοκατεβαίνουν κάθε μέρα επειδή οι αξίες μας έχουν πιάσει πάτο. Τα πάντα μετριούνται σε χρήματα. Λίγοι είναι αυτοί που είναι ικανοποιημένοι με αυτά που έχουν. Όλοι θέλουν περισσότερα και περισσότερα και βυθίζονται στην απληστία. Βέβαια δεν μπορούν να έχουν όλα αυτά που θέλουν. Αυτό το ονομάζουν λοιπόν "οικονομική κρίση".

leo.andros4.081020
Όσο είμαστε άπληστοι δεν θα βγούμε ποτέ από την "οικονομική μας κρίση". Γιατί πάντα θα θέλουμε περισσότερα και πάντα δεν θα μπορούμε να τα αποκτήσουμε. Πότε δεν υπήρχε οικονομική κρίση; Αν πάμε πίσω, τοτε που πολλοί σκορπούσαν τεράστια ποσά στα νυχτερινά κέντρα, είχαν δύο δάνεια, διέθεταν 2 εξοχικά, κάθε μέλος της οικογένειας είχε δικό του αμάξι και έκαναν διακοπές στην Ευρώπη. Τότε δεν είχαμε οικονομική κρίση γιατί είχαμε ό,τι θέλαμε. Άρα η οικονομική κρίση είναι στην πραγματικότητα κρίση αξιών.

leo.andros5.081020
Αν χρειάζεσαι 5,5 χρόνια για να καταλάβεις ότι αυτός που σκοτώνει, ο συνεργός του και οι ηθικοί αυτουργοί του φόνου είναι εγκληματίες, αυτό πώς λέγεται; Όταν η εισαγγελική πρόταση της εισαγγελέας κ. Αδαμαντία Οικονόμου πρότεινε την απαλλαγή των πολιτικών στελεχών της Χρυσής Αυγής για την κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης, αυτό πως λέγεται; Κρίση κοινωνικής ταυτότητας; Έλλειψη ευσυνειδησίας; Έλλειψη αγάπης; Όλα αυτά μαζί.

leo.andros6.081020
Ζούμε σε μια εγωκεντρική και κακομαθημένη κοινωνία αχόρταγων ανθρώπων που ξέρει εντέχνως να μας γεννά νέες "ανάγκες" καθημερινά. Ζούμε σε μια κοινωνία με έλλειψη αγάπης για τον πλησίον. Μόλις συνειδητοποιήσουμε ότι τα πιο σημαντικά πράγματα δεν είναι τα χρήματα και ότι ούτε αγοράζονται με αυτά τότε θα ξεπεράσουμε και την "οικονομική μας κρίση". Μόλις καλλιεργούμε αγάπη για τον Θεό και τον πλησίον τότε θα βρούμε αληθινή ευτυχία και δικαιοσύνη.

Χαρακτηρίστηκε "ιστορική απόφαση" και ίσως να μην είναι δημοσιογραφική υπερβολή...

Posted in Δημοσιογραφικά

lepenioti
Επάνω η δικαστίνα που ανακοίνωσε τη απόφαση για την ενοχή των στελεχών της Χρυσής Αυγής ωε εγκληματική οργάνωση. Κάτω η αίθουσα του δικαστηρίου στο Εφετείο Αθηνών (παρά το γεγονός ότι ήταν μια πρωτόδικη δίκη). Και το πιο εντυπωσιακό; Πεντέμισι χρόνια ήταν η διάρκεια της και δεν ξέρουμε πόσο θα κρατήσει ακόμα μέχρι να οριστικοποιηθούν οι ποινές...

apofasi.dikastiriu

efimeridesΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 10/10/2020

Την Τετάρτη που μας πέρασε εκδόθηκε αυτή η ιστορική απόφαση του δικαστηρίου που ανοίγει τον δρόμο για το ξερίζωμα της ναζιστικής ιδεολογίας από την κοινωνία. Όπου η Χρυσή Αυγή κρίθηκε ως εγκληματική οργάνωση του δικαστηρίου με πρόεδρο την Μαρία Λεπενιώτη. Κάπως έτσι, μερικά πράγματα, περνάνε στην ιστορία.

Ύστερα από 5,5 χρόνια, τη μεγαλύτερη διάρκεια σε δίκη πρωτοβάθμια που έχει γίνει ποτέ, όλα τα πολιτικά στελέχη της Χρυσής Αυγής, ανάμεσά τους και ο αρχηγός της οργάνωσης, Νίκος Μιχαλολιάκος, καταδικάστηκαν. Το ρολόι έδειχνε 11.49 π.μ. όταν από τα χείλη της κυρίας προέδρου, ακούστηκε το «ένοχοι».

Η ειδησεογραφία αναφέρει ότι σε χειροκροτήματα ξέσπασε το ακροατήριο, ενώ αντίστοιχο κλίμα επικρατούσε και έξω από το Εφετείο, καθώς χιλιάδες συγκεντρωμένοι, υποδέχθηκαν την ανακοίνωση με πανηγυρικό τρόπο!

Από τους 18 πολιτικούς που δικαστήκαν σε αυτή τη δίκη, οι επτά μεταξύ άλλων, Μιχαλολιάκος, Παπας, Κασιδιαρης, Λαγός, Γερμενής, κρίθηκαν ένοχοι όχι απλώς για συμμετοχή, αλλά για διεύθυνση της εγκληματικής οργάνωσης.

Το δικαστήριο έκρινε ότι αυτός ο στενός πυρήνας της Χρυσής Αυγής εκπονούσε το σχέδιο για να γίνονται επιθέσεις και χτυπήματα που έφτασαν έως τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Τα επτά αυτά πολιτικά στελέχη που καταδικάστηκαν για διεύθυνση πολιτικής οργάνωσης, ένα τόσο σοβαρό αδίκημα, που είναι πολύ πιθανό να τους ανοίξει την πόρτα των φυλακών Κορυδαλλού.

Με δεδομένο ότι κανείς εκ των κατηγορουμένων δεν ήταν στο δικαστήριο και καθώς μετά την ανακοίνωση της ετυμηγορίας οι δικαστές καλούνται να συζητήσουν επί των αιτημάτων των συνηγόρων για αναγνώριση ελαφρυντικών (!) και βεβαίως τις ποινές, το θέμα είναι τι θα γίνει με τους επτά που απειλούνται με φυλάκιση. Κι αυτό μπορεί και να πάρει μερικές μέρες.

Νομικοί κύκλοι από την πρώτη στιγμή εκτιμούσαν ότι η ΕΛ.ΑΣ. έχει κάνει ήδη την προεργασία της και εφόσον εκδοθούν εντάλματα θα τα εκτελέσει, ξέροντας πού βρίσκονται οι ένοχοι, οι οποίο ως γνωστόν κυκλοφορούν ελεύθεροι.

Ένα άλλο ζήτημα είναι τι θα γίνει με τον Λαγό που είναι ευρωβουλευτής.

Κατά τα άλλα, το δικαστήριο κήρυξε όπως είπαμε ενόχους για ένταξη και συμμετοχή στην εγκληματική οργάνωση της ΧΑ τους πρώην βουλευτές Παναγιώτη Ηλιόπουλο, Πολύβιο Ζησιμόπουλο, Αντώνιο Γρέγο, Νικόλαο Μίχο, Νικόλαο Κούζηλο, Κωνσταντίνο Μπαρμπαρούση, Ευστάθιο Μπούκουρα, Χρυσοβαλάντη Αλεξόπουλο, Μχιάλη Αρβανίτη, Ελένη Ζαρούλια και Δημήτριο Κουκούτση.episimansis.neo

Τραγική φιγούρα και εκείνη που κίνησε πραγματικά γη και ουρανό για να καταφέρει να αναδείξει τη Χρυσή Αυγή ως εγκληματική οργάνωση, είναι η μάνα του Παύλου Φύσσα, Μάγδα...

Με αξιοπρέπεια, αυτή η γυναίκα, παρακολούθησε όλες τις συνεδριάσεις και περίμενε με αγωνία από το πρωί της Τετάρτης, την τιμωρία που θα επιφυλάξουν οι φυσικοί δικαστές στο δράστη και τους συμμέτοχους στο έγκλημα, καθώς έχουν πλέον συμπληρωθεί επτά χρόνια από τη δολοφονία του παιδιού της.

Απόφαση, μήνυμα της δικαιοσύνης προς την κοινωνία, που επίσης περίμενε με ξεχωριστό ενδιαφέρον το αποτέλεσμα της ιστορικής αυτής δίκης.

Η Μάγδα Φύσσα, μετά το άκουσμα της απόφασης για την ενοχή της Χρυσής Αυγής ως εγκληματική οργάνωση αλλά και της ενοχής Ρουπακιά, ξέσπασε.

Με δάκρυα στα μάτια, η Μάγδα Φύσσα φώναζε «Εσύ τους καταδίκασες Παύλο μου, μόνος σου τους καταδίκασες», σε μια συγκλονιστική στιγμή που σφράγισε μια ιστορική στιγμή για την Ελληνική Δικαιοσύνη.

Η Μάγδα Φύσσα μετά την έξοδό της από το Εφετείο με δάκρυα στα μάτια και μέσα σε χειροκροτήματα από όσους βρίσκονταν εκεί, φώναζε «Τους νίκησες γιέ μου»! Στιγμές ανθρώπινες, μακριά από το στοιχείο οποιασδήποτε πολιτική εκμετάλλευσης. Μ’ αυτή τη λογική κάνουμε και μεις την αναφορά μας στο σημερινό άρθρο μας…

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 10/10/2020 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου "Επισημάνσεις".

Ήρεμα, όμορφα, όπως θέλουμε τη ζωή μας. Βόλτα στη θάλασσα για να αποφορτιστούμε...

Posted in Επικαιρότητα

thalasa1
Δείτε τι όμορφη που είναι η θάλασσα αυτόν τον καιρό... Βέβαια η ΕΜΥ μας προειδοποιεί ότι θα χαλάσει ο καιρός τις επόμενες μέρες, αλλά όσο κρατάει, ας πάμε, έστω και με τη φαντασία μας, στη γαληνεμένη θάλασσα του Οκτώβρη. Που είναι γλυκιά για να μπούμε μέσα, αλλά αξίζει ακόμα και μόνο για ψάρεμα...

thalasa2
Σε ένα τέτοιο όμορφο περιβάλλον μπορείς να αποφορτιστείς από ότι σε καίει και σου δημιουργεί πρόβλημα... Και το ξέρετε καλά, εμείς οι άνθρωποι κουβαλάμε τέτοια ζητήματα, συχνά - πυκνά. Μας απασχολούν πράγματα που αδυνατεί να χωρέσει το μυαλό μας, λόγω της ατέλειας μας, δυσκολεύεται να τα βάλει σε μια λογική σειρά και να τα δεχτεί.

thalasa3
Δεν έχει τόσο σημασία το μέρος. Ο καθένας μας έχει ένα δικό του μέρος. Αλλά παντού η θάλασσα μπορεί και γαληνεύει την ψυχή. Το έχω νιώσει και γω σε στιγμές μεγάλης συναισθηματικής φόρτισης. Κι αυτό το πλατσούρισμα του νερού, αυτό το ανεπαίσθητο κυματάκι είναι που σε ηρεμεί.

thalasa4
Πραγματικά, μπορείς να μη νιώθεις καλά εδώ; Σ' αυτή την μοναδική φυσική ομορφιά; Και βέβαια μπορείς. Η γαλήνη και η συναισθηματική ανασφάλεια φεύγει και έρχεται ξανά η σιγουριά, να πάρει το χώρο της στην καρδιά μας. Και το έχουμε τόσο ανάγκη για να συνεχίσουμε να ζούμε.

thalasa5
Αναζητούμε τέτοιους μικρούς παραδείσους. Για ηρεμία με τον άνθρωπο μας. Όσο και όπως μπορούμε. Και όσο ο καιρός μας το επιτρέπει, επειδή μας προετοιμάζουν ότι έρχεται το φθινόπωρο που ημερολογιακά είναι ήδη εδώ, αλλά δεν το βλέπουμε.

thalasa6
Ως τελευταίο, κρατήστε τα λόγια που είναι χαραγμένα πάνω στην άμμο. "Εδώ που όλα περνούν"... Ναι, περνούν! Είναι κάτι που το νιώθεις, το αισθάνεσαι. Φεύγοντας από αυτόν τον όμορφο τόπο, θα νιώθεις καλύτερα. Και οπωσδήποτε ποιο ήρεμα...

Φθινόπωρο… Κι ας κρατάνε ακόμα οι ζέστες. Για πόσο ακόμα; Ξαφνικά, θα έρθει ο χειμώνας...

Posted in Γενικά

pthinoporo1
Το φθινόπωρο ήρθε. Και ακόμα δεν ήρθε και διανύουμε ήδη το δεύτερο μήνα του. Ήρθε και φέρνει μαζί του και ένα σωρό αλλαγές. Τα παιδιά επιστρέφουν στα σχολεία. Εντάξει με έναν ιδιαίτερο τρόπο, αλλά επιστρέφουν. Οι υπάλληλοι επιστρέφουν στις εργασίες τους. Οι ηλικιωμένοι στην αθηναϊκή καθημερινότητα τους, καθόσον αρκετοί άνω των 60 ετών ζουν μισό χρόνο στο πατρικό τους στο χωριό και μισό στην πόλη για να είναι κοντά στους γιατρούς το χειμώνα. Σαν αυστηρός αλλά υπομονετικός δάσκαλος, το φθινόπωρο οργανώνει μια ολόκληρη κοινωνία σαν τάξη.

fthinoporo 1
Το φθινόπωρο έρχεται πάντα μετά το καλοκαίρι, σαν ψυχαναγκασμός μετά την ιδεοληψία. Δεν σου αρέσει ο χειμώνας με τις υποχρεώσεις του, αλλά πρέπει να μπεις και σε μια σειρά. Έρχεται για να σκοτώσει την ανεμελιά του καλοκαιριού και να βάλει τέλος στα όνειρα των ερωτευμένων. Σε ξεγελάει. Έρχεται με μια γλυκάδα, υπέροχο δροσερό αεράκι, απολαυστικό ήλιο και διαυγή ατμόσφαιρα, για να σου φέρει τον χειμώνα χωρίς να το καταλάβεις.

pthinoporo3
Βέβαια αυτό το φθινόπωρο μας βρήκε, τους περισσότερους, λίγο υποψιασμένους. Ξέρουμε πως ο χειμώνας θα είναι δύσκολος από υγειονομική άποψη. Βλέπουμε ήδη το στρίμωγμα. Λόγω της πανδημίας COVID-19, τα πορτοφόλια στενεύουν. Τα καλοκαίρια κανείς δεν τολμούσε να μιλήσει για φθινόπωρο πριν τις 15 Σεπτεμβρίου. Πάντα το φθινόπωρο προλάβαινε να κάνει αισθητή την παρουσία του με τη δειλή ψυχρούλα τα απογεύματα, προτού καν το καταλάβουμε.

fthinoporo 2
Φέτος, το προλάβαμε εμείς το φθινόπωρο. Μιλάγαμε για αυτό ήδη από το καλοκαίρι. Το φοβόμασταν, το περιμέναμε με ένα στυλ του τύπου "ξέρω τι με περιμένει" ή και "ποιος ξέρει τί μας περιμένει". Στην ιδεοληψία, σε αυτή την έντονη φοβία που κατακλύζει τους ανθρώπους με ψυχικό άγχος, δεν πρέπει να ενδώσεις στον ψυχαναγκασμό που ακολουθεί. Μόνο έτσι μπορείς να απελευθερωθείς από τη φοβία σταδιακά.

pthinoporo4
Υπάρχει φόβος και αβεβαιότητα, αλλά δεν πρέπει να ενδώσουμε στην απόγνωση. Υπάρχει οικονομική αστάθεια, αλλά δεν πρέπει να ενδώσουμε στην αυτολύπηση. Υπάρχει κοινωνική απομόνωση, αλλά δεν πρέπει να ενδώσουμε στο μαρασμό. Γιατί; Κάθε μέρα που περνάει μας φέρνει πιο κοντά στην ημέρα του Θεού. Μια ακόμα μέρα στο σκοτάδι, μας φέρνει πιο κοντά στην ημέρα που θα λάμψει το φως. Μια μέρα ακόμα στη δίνη του χειμώνα μας φέρνει πιο κοντά στην ανατολή της άνοιξης.

pthinoporo2
Οι περισσότερες φθινοπωρινές εικόνες είναι από την Εύβοια και την Κατερίνα Παπανικολάου. Και το κείμενο είναι του καλού μας φίλου Λεωνίδα από την Άνδρο… Έτσι ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ εξελίσσεται σε μια συλλογική προσπάθεια, καθώς προστίθενται κι άλλες γραφίδες, ανοίγει ο ορίζοντας της σκέψης και υποδέχεται θετικούς προβληματισμούς. Ευχαριστούμε γι’ αυτή την αποδοχή… Είναι ότι καλύτερο συμβαίνει, αυτή την ώρα…

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Επιτέλους, συνταξιούχος!

Τελικά είναι μεγάλη υπόθεση η υπομονή… Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Επιτέλους! Άπό σήμερα 24/10/2020 είμαι και επίσημα συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά όπως το περίμενα τον Νοέμβρη μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μουστο λογαριασμό μου. Η αγωνία μου μετρούσε από τον περσινό Νοέμβριο, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! Και τώρα θα έχω τη δυνατότητα πια, να μπαλώσω ένα σωρό τρύπες που δημιουργήθηκαν τους ατέλειωτους μήνες της προσμονής. Όλα αυτά ήταν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς εφημερίδες. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA