Έτσι είδαμε τη δομή «Η Κιβωτός του Κόσμου» στον Κολωνό, μια από τις προηγούμενες μέρες. Τα τηλεοπτικά συνεργεία είναι στημένα μόνιμα σαν κοράκια στο απέναντι πεζοδρόμιο για ζωντανές συνδέσεις. Η φωτογραφία είναι δική μας. Εντελώς πραγματική.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 26/11/2022

Η αλήθεια είναι πως αυτός ο παπάς σε εντυπωσίαζε, όταν τον πρωτογνώριζες. Συνέβη και σε μένα, δεκαπέντε χρόνια, νωρίτερα. Ο παπά Αντώνης, ήταν τότε εφημέριος στον Άη Γιώργη, στον Κολωνό. Ένας σχετικά νεαρός που έμενε σε ένα δυαράκι στην Πλάτωνος και έδινε τον εαυτό στα παιδιά.

Ήξερε να διαχειρίζεται την εικόνα του. Άνετος, καταγράφονταν από τις τηλεοπτικές κάμερες να παίζει μπάσκετ μαζί τους με ανασηκωμένα τα ράσα του και να είναι πάντα δίπλα του πολλά, αλλοδαπά παιδιά. Και κέρδιζε την εμπιστοσύνη στους κατοίκους της περιοχής και όχι μόνο που έσπευδαν εθελοντικά να στηρίξουν το έργο του. Όμως όλα αυτά στην αρχή, γιατί μετά έβλεπες τις ατέλειες. Και δεν ήταν και λίγες.

Κι έτσι, όλοι όσοι πήγαιναν να προσφέρουν εθελοντικά, όπως εγώ, να βοηθήσουν έφευγαν μετά από λίγο καιρό, πικραμένοι. Αλλά δεν μίλαγαν για χάρη των παιδιών και για το έργο που φαινόταν να γίνεται εκεί.

Τι έγινε στην πορεία; Από τα ΜΜΕ ακούγαμε και βλέπαμε να έρχονται πολιτικοί, διαφόρων τάσεων και να κάνουν το σόου τους από ευαισθησία δήθεν στα παιδιά. Η αίθουσα της «Κιβωτού» επί της Πύλου, έναν κάθετο δρόμο πάνω στην Πλάτωνος έκλεισε κι εμείς νομίσαμε ότι όλο αυτό σταμάτησε και στεναχωρηθήκαμε. Επί πλέον εξαφανίστηκε από τη γειτονιά, ο παπά Αντώνης.

Τον ξαναβρήκαμε μερικά χρόνια αργότερα σε ένα σύγχρονο κτίριο κοντά στο πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνος. Με νέα λογότυπα σχεδιασμένα από τους γραφίστες αυτή τη φορά. Μέχρι να μάθουμε ότι γιγαντώθηκε ακόμα περισσότερο, είχε γίνει Μη Κυβερνητική Οργάνωση και η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας την αγκάλιασε και τη χρηματοδότησε αδρά, τελευταία διαβάσαμε για 50.000 ευρώ μόνο από το υπουργείο Οικονομικών τα ποία «πάγωσε» προσωρινά.

Τι ανάγκη είχε πια, να είναι παπάς στον Αη Γιώργη! Μόνο στην τηλεόραση τον βλέπαμε να προβάλλει το έργο του. Μέχρι που έσκασε το σκάνδαλο στο Βόλο! Κι εδώ πολυτελέστατο και τεράστιο το κτίριο της «Κιβωτού». Τελικά ποιος χρηματοδοτούσε όλη αυτή τη βαριά βιομηχανία της δήθεν στήριξης των παιδιών;

Το ίδιο και στην Καλαμάτα και στα Ιωάννινα και στη Χίο και Κύριος είδε πού αλλού ακόμα, είχε κάνει παραστήματα αυτός ο παπάς. Τώρα πια, ο εθελοντισμός, είχε πάει περίπατο. Το πουγκί ήταν γεμάτο, άρα μπορούσε να προσλαμβάνει και να απολύει προσωπικό. Και κάπου εδώ, φαίνεται, να έχασε την μπάλα.

Παιδιά, ενήλικες πια, κατήγγειλαν ότι όσο ζούσαν στις δομές της «Κιβωτού» δέχθηκαν σεξουαλική παρενόχληση και βία. Και τα πειστήρια πρέπει να είναι ισχυρά, για να ενεργοποιηθεί ο εισαγγελέας ανηλίκων και να ανοίξει φάκελο προς διερεύνηση.

Δεν μας έκανε εντύπωση όταν είδαμε στα ΜΜΕ την οργισμένη αντίδραση του… αγανακτισμένου ιερέα. Ισχυρίστηκε ότι δεν ήξερε τίποτα και τέθηκε στη διάθεση των αρχών. Μπορεί να «έπεσε» κι εκείνος από τα σύννεφα, όπως έπεσαν και πολλοί κάτοικοι της περιοχής. Η ΕΡΤ έσπευσε να τον προσκαλέσει με την πρεσβυτέρα και να του δώσει στασίδι εξιλέωσης. Μάταια! Όταν το σπυρί σπάει, η βρώμα και η αποφορά δεν αντέχετε.

Τελικά πολλοί από εμάς, μετανιώσαμε όταν διακρίναμε τα πρώτα δείγματα γραφής αυτού του ανθρώπου. Πίσω από την εικόνα που έφτιαχνε με προσοχή και επιμέλεια, αυτό που τον ενδιέφερε ήταν μονάχα η προσωπική προβολή και το να μιλούν συνεχώς γι’ αυτόν, αλλά και το να «αρμέγει» οικονομικά ισχυρούς και το κράτος.

Θυμάμαι μια απαράδεκτη συμπεριφορά του, όταν έφτιαχνα αφιλοκερδώς μια εφημεριδούλα για τη δράση της «Κιβωτού». Έφυγα αθόρυβα για χάρη των παιδιών και για το έργο που τότε, νόμιζα ότι γινόταν σε μικρή έκταση σε σχέση με σήμερα, αλλά σε κάθε περίπτωση πίστευα ότι αυτό ήταν καλό για τα παιδιά.

Και μετά έσκασε το σκάνδαλο στο Βόλο! Και αυτό ήταν μόνο η αρχή. Θα περιμένουμε και θα παρακολουθούμε όλη αυτή την υπόθεση στην εξέλιξη της, από δημοσιογραφικό ενδιαφέρον. Γιατί, τελικά, δεν υπάρχει χειρότερο από το να εκμεταλλεύεσαι αυτές τις ψυχούλες για να χτίζεις το δικό σου κοινωνικό προφίλ και όχι μόνο. Όταν ανοίγουν τα στόματα και αρχίζουν να μιλούν, είμαστε έτοιμοι να τα ακούσουμε όλα.

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί αύριο Σάββατο 26/11/2022 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».

Την Παρασκευή που μας έρχεται γράφω στο ΡΕΘΕΜΝΟΣ που θα κυκλοφορήσει το Σάββατο, αναλυτικά την άποψη μου και τη γνώμη μου για τον παπά Αντώνη, τον άνθρωπο που είναι πίσω από την “Κιβωτό του Κόσμου”. Και τη γράφω με θάρρος και παρρησία, μιας και τον έζησα και συνεργάστηκα μαζί του, εθελοντικά, πριν από 15 χρόνια περίπου. Τότε ξεκινούσε σεμνά και ταπεινά από αυτό εδώ το στέκι. Το φωτογράφισα χθες και έχει μέσα, ακόμα, μέσα τα πράγματα που είχε και τότε.

Βρίσκεται στην οδό Πύλου, πολύ κοντά με την οδό Πλάτωνος και μάλλον είναι περιουσιακό στοιχείο ή μισθωμένο από το ναό του Αγίου Γεωργίου, στον οποίο τότε ιερουργούσε. Πίσω από τις κλειστές κουρτίνες, διέκρινα πράγματα, καθώς και τη διαμόρφωση του χώρου, όπως ήταν τότε. Αλλά απέξω δεν υπάρχει τίποτα, κάτι που να λέει ότι εκεί στεγάστηκε η πρώτη “Κιβωτός του Κόσμου” τότε που την είχαν πλαισιώσει αποκλειστικά εθελοντές που πρόσφερα με χαρά από το χρόνο τους και την ενέργεια τους για να στηρίξουν το έργο του.

Τότε, που δεν ήταν Μη Κυβερνητική Οργάνωση (ΜΚΟ) και στηρίζονταν αποκλειστικά στις δωρεές ανθρώπων με ευαισθησία, τα παιδιά που είχε ήταν λίγα και τα μυαλά του δεν είχαν πάρει αέρα. Ήταν τότε που έμενε σε ένα μικρό δυαράκι με τη σύζυγο του πάνω στην Πλάτωνος, απέναντι από τον ναό και δεν τράβαγε πάνω του την προσοχή του κόσμου, παρά μόνο για καλό. Τότε που έχτιζε με επιμέλεια το προφίλ του ταπεινού ποιμένα, ο οποίος ήταν εκεί για να προσφέρει.