Λουλούδια από το Καβούρι στη Βουλιαγμένη, μαγιάτικα
Είναι δίπλα στη θάλασσα, αυτοφυή, όμορφα. Και είναι έτσι αυτή την περίοδο, όπως τα βλέπετε. Προσωπικά, μου αρέσουν πολύ! Δεν μόχθησε κανείς για να τα φτιάξει, δεν τα έσπειρε, δεν τα πότισε, αλλά είναι εκεί, για να δίνουν μια ομορφιά σε όλο τον τόπο, ένα γύρο, με φόντο τη θάλασσα της Βουλιαγμένης.
Μάλλον είναι η εποχή. Όπου και να στρέψει το βλέμμα του θα τα δει αυτά τα αγριόχορτα – αγριολούλουδα που ωστόσο έχουν βγάλει λουλούδια αυτή την εποχή και δίνουν μια νότα ομορφιάς σε όλη την παραλία. Δε χόρταινα να τα φωτογραφίζω. Από διαφορετικές πλευρές, αλλά με το ίδιο στόχο πάντα.
Άλλη μια όψη της ίδια περιοχής στο Καβούρι, όπως είναι αυτή την περίοδο, δροσερά και όμορφα. Αργότερα στους πρώτους καύσωνες όλα αυτά θα γίνουν φρύγανα, αφού η όποια υγρασία που τα κρατάει στη ζωή θα εξατμιστεί και φύγει. Και μαζί τους η ζωή και η ομορφιά σε ολόκληρο το τοπίο.
Κι αυτή είναι παραλία την οποία κάποιοι χρησιμοποιούν το καλοκαίρι για μπάνιο. Τώρα το Μάη, φυσικά δεν έχει κόσμο, ούτε ξαπλώστρες, ούτε και φραπέ από την κοντινή καντίνα. Φαίνεται όμως ότι τα κρατάνε σε μια καλή κατάσταση. Το καλοκαίρι δεν θα αργήσει να μπει στη ζωή μας.
Βλέποντας την αλλαγή μπόιλερ ενός ηλιακού θερμοσίφωνα
Τώρα, εγώ τεχνικός ούτε είμαι, ούτε και σκαμπάζω πολλά πράγματα, επειδή ανάλωσα τη ζωή μου γράφοντας ή σχεδιάζοντας σελίδες εφημερίδων στο γραφείο μου. Κι αυτό απαιτεί άλλου είδους δράση. Να ανασκουμπωθείς, να πιάσεις τα εργαλεία να κάνει τη δουλειά, κάτω από αντίξοες καιρικές συνθήκες. Μου αρέσει όμως να παρακολουθώ τους μαστόρους στο έργο τους.
Την περασμένη εβδομάδα, είδα από κοντά πώς άλλαξαν οι υδραυλικοί το μπόιλερ ενός ηλιακού θερμοσίφωνα. Έπρεπε να αντικατασταθεί, αφού το προηγούμενο είχε τρυπήσει. Και χρειάστηκε να είμαι εκεί, για πρακτικούς λόγους, προκειμένου να διευκολύνω τους τεχνικούς στη δουλεία τους, οπότε και κατέγραψα φωτογραφικά όλη την προσπάθεια. Για μένα ήταν κάτι πρωτόγνωρο.
Τους έβλεπα να εργάζονται με άνεση στην ταράτσα του έβδομου ορόφου μιας πολυκατοικίας…. Και μόνο που τους έβλεπα ως παρατηρητής νόμιζα ότι κάτι θα πάθω. Φυσικά όλα ήταν στο μυαλό μου, αλλά τελικά είναι ωραίο να βλέπεις πώς δουλεύουν χειρονακτικά οι άνθρωποι που ξέρουν καλά πόσο κόπο και προσπάθεια θέλει για να βγει το ψωμί στο τραπέζι της οικογένειας.
Γέμισε ο τόπος χαμομήλια στο πάρκο Ακαδημίας Πλάτωνα
Τα είδε ο φίλος μου Βασίλης Σιούγκρο στη βόλτα που έκανε στο ανοιχτό αρχαιολογικό πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα, εδώ κοντά μας. Και τα φωτογράφισε, για να μου τα στείλει. Το εκτιμώ πάρα πολύ αυτό. Όπως και κάθε φορά που κάποιος φίλος με σκέφτεται, τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ δηλαδή και μου στέλνει λουλούδια από τον κήπο του.
Χαμομήλι είναι η κοινή ονομασία για πολλά ποώδη φυτά που ανήκουν στην οικογένεια Αστεροειδή. Περιλαμβάνονται περί τα 45 είδη. Η ετυμολογία του είναι από το αρχαίο χαμαίμηλον, από το «χαμαί» (χάμω, κάτω στο χώμα, στη γη) και το «μῆλον» επειδή η μυρωδιά των ανθέων, θυμίζει αυτήν του μήλου. Το χαμομήλι ανάμεσα στα λευκά του πέταλα έχει έναν κίτρινο λοφίσκο.
Στη θέση αυτή η μικρή μαργαρίτα που πολύ μοιάζει με το χαμομήλι, δεν έχει κίτρινο λοφίσκο αλλά ένα κίτρινο αλωνάκι. Η μικρή αυτή μαργαρίτα που δεν έχει το άρωμα του χαμομηλιού, ονομάζεται προβατολούλουδο. Από τα άνθη του χαμομηλιού κατασκευάζεται τo ομώνυμο αφέψημα (τσάι).Επίσης, εκχυλίσματα χαμομηλιού χρησιμοποιούνται σε διάφορα καλλυντικά ή σαμπουάν.
Τα είδη που χρησιμοποιούνται πιο συχνά είναι τα εξής: Ματρικάρια η περιτμημένη (Matricaria recutita) γνωστό επίσης ως Ματρικάρια το χαμαίμηλον ή Χαμαίμηλον το κοινόν (Matricaria chamomilla), χαμομήλι, χαμόμηλο, μουγιόχορτο (στην Κύπρο), γερμανικό χαμομήλι ή άγριο χαμομήλι. Είναι το πιο δημοφιλές είδος. Chamaemelum nobile, ρωμαϊκό, αγγλικό ή χαμομήλι του κήπου (η παραλλαγή C. nobile ‘Treneague’ χρησιμοποιείται για την δημιουργία χλοοταπήτων του είδους).
Ο φάκελος της δολοφονίας του δημοσιογράφου Γ. Καραϊβάζ
Η ΕΣΗΕΑ αγκάλιασε ζεστά αυτή την υπόθεση, από την αρχή. Η δολοφονία μέρα μεσημέρι, ενός μέλους της, είναι πολύ σοβαρό πράγμα και αφορά την ελευθερία του Τύπου. Έγκαιρα λοιπόν καθιέρωσε το 2023 ως έτος αφιερωμένο στον αδικοχαμένο συνάδελφο. Έκανε μάλιστα και στην είσοδο της πολυκατοικίας που στεγάζονται τα γραφεία της επί της Ακαδημίας, ειδικά πανό, που υπάρχουν ακόμα και σήμερα.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 06/05/2023
Βεβαίως και δεν είναι δουλειά μας να κρίνουμε πώς κινείται και λειτουργεί η αστυνομία. Κι αν το κάνουμε στο πλαίσιο αυτής της δημοσιογραφικής προσέγγισης είναι γιατί μερικά πράγματα που έχουν σχέση με την απλή λογική δεν μας «κάθονται» και τόσο καλά, έτσι όπως μας σερβίρονται και επειδή έχουμε μάθει να το… ψάχνουμε λίγο περισσότερο.
Τα λέμε όλα αυτά, με αφορμή το άνοιγμα του φακέλου της δολοφονίας του δημοσιογράφου Γιώργου Καραϊβάζ, που έγινε πριν δυο χρόνια. Το γεγονός ότι ο Γιώργος έκανε επαγγελματικά το ρεπορτάζ του αστυνομικού συντάκτη, του προσδίδει ένα επιπλέον ζήτημα προς διερεύνηση.
Κι αυτό γιατί ο Γιώργος δεν ήταν άγνωστος στην αστυνομία. Το ρεπορτάζ του τον ήθελε να επικοινωνεί, σχεδόν καθημερινά μαζί τους, για να «τσεκάρει» τις ειδήσεις του και να ενημερώνεται πρώτος για τις δράσεις της αστυνομίας.
Μετά από δυο χρόνια απραξίας και παρά το γεγονός ότι από την πρώτη στιγμή έσπευσε ο πολιτικός προϊστάμενος της να υποσχεθεί ότι θα έριχνε άπλετο φως και θα φτάσουν μέχρι τους εκτελεστές και τους ηθικούς αυτουργούς.
Η ΕΣΗΕΑ ανέδειξε το θέμα αρκετές φορές και μάλιστα ψηλά. Μέχρι και έξω από τα γραφεία της, στην Ακαδημίας, ανέβασε σχετικό πανό. Κατάφερε μάλιστα να δώσει διεθνείς διαστάσεις στο θέμα με το βγάλει η Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων (ΔΟΔ) ψήφισμα γι’ αυτό το θέμα.
Εκεί μάλιστα αναφέρεται: Η Δ.Ο.Δ. ενώνει τη φωνή της με την ΕΣΗΕΑ στις πιέσεις που ασκεί, ώστε να προχωρήσει και να αποδώσει η αστυνομική έρευνα για την δολοφονία του Έλληνα δημοσιογράφου Γιώργου Καραϊβάζ, η οποία παραμένει ανεξιχνίαστη για δύο ολόκληρα χρόνια. Ο δημοσιογραφικός κόσμος, διεθνώς, απαιτεί να βρεθούν οι ένοχοι, φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί, αυτού του εγκλήματος κατά της ελευθερίας του Τύπου.
Στηρίζουμε την πρωτοβουλία της ΕΣΗΕΑ να αφιερώσει το 2023 στη μνήμη του δολοφονημένου Γιώργου Καραϊβάζ με κεντρικό σύνθημα «20 σφαίρες δολοφονούν τη δημοκρατία».
Πρόκειται για μια υπόθεση που προκάλεσε διεθνές ενδιαφέρον, το οποίο δεν έχει ατονήσει. Εμφανίζεται σε όλες τις εκθέσεις για την ελευθερία του Τύπου και το κράτος δικαίου στην Ελλάδα, ως δείκτης απειλής κατά της ασφάλειας των δημοσιογράφων.
Οι Έλληνες δημοσιογράφοι αλλά και οι δημοσιογράφοι σε όλο τον κόσμο, δεν ξεχνούν ούτε θα επιτρέψουν να ξεχαστεί η δολοφονία του συναδέλφου μας. Αντίθετα, ο χρόνος που περνά, ενδυναμώνει την αποφασιστικότητά μας στη διεκδίκηση του καθολικού αιτήματος για απονομή δικαιοσύνης.
Η ΔΟΔ στέκεται στο πλευρό των δημοσιογραφικών Ενώσεων της Ελλάδας και καλεί όλες τις κυβερνήσεις του κόσμου να λάβουν επειγόντως αυστηρά μέτρα για τον τερματισμό της ατιμωρησίας και την προστασία της ελευθερίας του Τύπου.
Και ξαφνικά, ενώ βρισκόμαστε στη τελική ευθεία των εκλογών, μας προέκυψαν δύο συλλήψεις που μας έκαναν να… μειδιάσουμε! Μάλιστα κάποιοι αισθάνθηκαν την ανάγκη να… απολογηθούν, λέγοντας ότι οι καθυστερήσεις σχετικά με την έρευνα της ΕΛΑΣ προέκυψαν, επειδή λίγο μετά, προέκυψε η δολοφονία της Καρολάιν στα Γλυκά Νερά, με τις αρχές να ρίχνουν το βάρος τους εκεί.
Τώρα λοιπόν που κοντεύει να τελειώσει η δίκη του δολοφόνου – συζύγου, τώρα επιταχύνουν τις έρευνες. Σχημάτισαν μάλιστα δικογραφία εναντίον πέντε ατόμων εκ των οποίων, όπως αναφέραμε ήδη, συνελήφθηκαν οι δύο.
Φρόντισαν μάλιστα, έντεχνα και με ελεγχόμενες διαρροές, να μας πουν ότι η συνεχιζόμενη έρευνα, πιθανόν να οδηγήσει και στη διαλεύκανση κι άλλων εγκληματικών ενεργειών, από τις 25 που έχουν σημειωθεί την τελευταία εξαετία. Ως πρώτο στοιχείο κρατάμε ότι πίσω από αυτές ίσως να κρύβονται 4-5 ηθικοί αυτουργοί και 3-4 συστήματα «εκτελεστών» και προσέξτε ότι όλα αυτά συμβαίνουν στην Ελλάδα που, θεωρητικά, είναι μια ασφαλής χώρα, όσο ασφαλής μπορεί να αισθάνεται εδώ, ο πολίτης. Όμως γι’ αυτό, θα έχουμε σίγουρα εξελίξεις…
Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 6/5/2023 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».
Απολαμβάνοντας την Αθήνα από ψηλά. Μια εμπειρία…
Αγαπώ τον τόπο που μένω, μπορεί και να σημαίνει, μαθαίνω να ζω και να απολαμβάνω στιγμές, ακόμα και μέσα σε μια τσιμεντούπολη, όπως είναι η Αθήνα. Δείτε την από ψηλά. Νομίζετε ότι είμαι υπερβολικός στους χαρακτηρισμούς; Φυσικά έχει και πνεύμονες πρασίνου, αλλά όπως βλέπετε εδώ, αυτό που κυριαρχεί είναι το μπετόν. Ατέλειωτες πολυκατοικίες και διαμερίσματα που στεγάζουν ανθρώπινες ζωές.
Προφανώς και είναι ζήτημα οπτικής, αλλά πέρα από την αίσθηση της πρώτης εικόνας, η Αθήνα δεν είναι τόσο αποκρουστική, αν κατεβείς στη επίπεδο της και την περπατήσεις. Σίγουρα θα ανακαλύψεις τόπους όμορφους, μόνο που πρέπει να ασχοληθείς λίγο, να ψάξεις και να τους βρεις. Και τότε θα ανακαλύψεις, έκπληκτος, πως τόσα πράγματα μαζεμένα, πουθενά αλλού δεν θα τα βρεις.
Και ίσως, αρχίσεις να τη βλέπεις και λίγο αλλιώτικα, ακόμα και από ψηλά, καθώς πρέπει να την αποδεχτείς, να τη συνηθίσεις, να την αγαπήσεις, για να σου ανταποδώσει κι εκείνη την αγάπη της. Εύκολο, δύσκολο; Το βέβαιο είναι ότι χρειάζεται δουλειά με τον εαυτό σου. Τίποτα δεν προσφέρεται απλόχερα. Και τελικά το ζήτημα είναι να μη μείνουμε στην πρώτη ανάγνωση, την επιφανειακή, αλλά να πάμε ένα βήμα πιο πέρα…
Φτάσαμε τα 300 άρθρα, στη νέα διαδικτυακή ζωή μας!
Το να μεγαλώνεις μαζί με το site σου, είναι μια πρόκληση. Το παρακολουθείς σταθερά να αναγεννιέται κάθε πρωί και να τραβά το δρόμο του. 300 αναρτήσεις είχαμε χθες! Το χαρήκαμε αυτό το μικρό ρεκόρ που, αν μη τι άλλο, δείχνει μια σταθερότητα παρουσίας και υπευθυνότητα σε ότι έχουμε αναλάβει στην καρδιά μας. Σκόπιμα διακοσμήσαμε την ανάρτηση με λουλούδια που αγαπούμε και μας αρέσουν.
Οι στατιστικοί πίνακες που μας δίνει εσωτερικά, προκειμένου να βλέπουμε ποια θέματα σας αρέσουν, λένε κάτι. Μας δείχνουν πως κινείται, από πλευράς αναγνωσιμότητα. Στη μήνα που μας πέρασε, τον Απρίλιο, υπήρξαν μέρες που τα views έφτασαν και τα 500. Εντυπωσιακό, αν σκεφτείς ότι καμιά διαφήμιση δεν έχουμε κάνει στο site, συνειδητά, επειδή δεν μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα το θέμα αυτό.
Το site είναι ελληνόφωνο, δηλαδή έχει επιλέξει τα ελληνικά ως γλώσσα έκφρασης. Θα περίμενε κανείς να το διαβάζουν άνθρωποι που γνωρίζουν και καταλαβαίνουν τη γλώσσα αυτή. Αμ, δε! Μας βλέπουν από τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Σιγκαπούρη, την Κίνα και το Βιετνάμ! Να είναι τόσοι ελληνόφωνες σ’ αυτά τα μέρη; Ελπίζουμε! Γιατί αν μας διαβάζουν από τη μετάφραση της Google, τη βάψαμε…
Ακόμα κάτι από Καβούρι, να το εμπεδώσουμε, ανοιξιάτικα
Περάσαμε τόσο όμορφα όταν πήγαμε την τελευταία φορά στο καβούρι της Βουλιαγμένης που συνεχίζουμε να έχουμε φωτογραφίες στην καβάντζα μας και θα θέλαμε να τις μοιραστούμε μαζί σας. Αυτή τη φορά στο σημείο δεν βρήκαμε κανέναν, για να τον βάλουμε να μας τραβήξει μαζί μια φωτογραφία. Έτσι έχουμε ξεχωριστές φωτογραφίες.
Ο ένας φωτογράφησε τον άλλον. Θέλαμε να πάρουμε κάτι από την ομορφιά του ανθισμένου δέντρου. Και νομίζω ότι τα καταφέραμε. Πρόκειται για αειθαλές δέντρο με σφαιρικό σχήμα κόμης που φτάνει τα 2-3 m σε ύψος. Τα φύλλα του είναι σύνθετα με ανοιχτοπράσινο χρώμα και ελαφρώς οδοντωτές άκρες. Η ανθοφορία της αποτελείται από κίτρινα, αρωματικά λουλούδια που κάνουν την εμφάνισή τους από Ιανουάριο μέχρι και Μάρτιο.
Ιδανική θέση φύτευσης για τη μιμόζα ή αλλιώς ακακία η ήμερη, είναι τα ελαφρώς ασβεστώδη εδάφη και τα ηλιόλουστα σημεία του κήπου. Μπορεί να φυτευτεί μεμονωμένα ή σε συστάδες. Η συγκεκριμένη είναι φυτεμένη δίπλα στη θάλασσα και το ιώδιο, μάλλον της έχει κάνει καλό, αν κρίνουμε από την ανάπτυξη της. Μεγάλη και εντυπωσιακά ανθισμένη.