Είδαμε τη δραματική κατάσταση που βιώνει το Αρκαλοχώρι

Ήμασταν στην Αθήνα όταν έγινε ο μεγάλος σεισμός του 2021, εκείνο τον σκληρό Σεπτέμβρη και όλη την αγωνία τους τη ζήσαμε σαν ιστορία. Χθες όμως που πήγαμε στο Αρκαλοχώρι, είδαμε από κοντά μερικά πράγματα από την καταστροφή που έχει υποστεί το κεφαλοχώρι αυτό. Λέω μερικά, γιατί τα περισσότερα τα έχουν μαζέψει. Και κάποια τα έχουν αναστηλώσει.

Σε πολλά σπίτια, οι ρωγμές στους τοίχους είναι ακόμα εμφανείς. Στους κεντρικούς δρόμους, παρατηρήσαμε, έχουν κλείσει πάρα πολλά εμπορικά μαγαζιά. Δεν υπάρχει σε καμιά περίπτωση, η ζωή που γνώριζα κάποτε. Μου φαίνεται σα να έβλεπα πρώτη φορά αυτόν τον τόπο. Ευτυχώς, άφησε κάτι καλό πίσω της, όλη αυτή η καταστροφή. Χαμογελαστούς και εξυπηρετικούς ανθρώπους!

Όπου κι αν πήγαμε είδαμε διαθέσιμους ανθρώπους να μας εξυπηρετήσουν με το χαμόγελο. Με έναν τρόπο που έδειχνε, ότι αυτό που έκαναν το έκαναν με την καρδιά τους και όχι από υποχρέωση λόγω της δουλειάς τους. Να ήταν, λέει, έτσι οι άνθρωποι σε κάθε στιγμή της ζωής τους, τι όμορφος που θα ήταν ο κόσμος και πόσα προβλήματα που έχουν να κάνουν με την επικοινωνία, θα λύνονταν!

Πότε θα ολοκληρωθεί η υπογειοποίηση των έργων του ΟΣΕ;

Το βλέπουμε μήνες τώρα. Και είναι αλήθεια ότι γίνονται βήματα, αλλά σύμφωνα με τους προγραμματισμούς θα έπρεπε να παραδοθεί το Νοέμβριο του 2023 – ενδεχόμενο που φαίνεται αδύνατον, ούτε καν εν μέρει. Εκτός αυτού, υπήρξε συμπληρωματική σχετική σύμβαση το 2021 -κάτι που ανακινείται ξανά.

Τι συμβαίνει λοιπόν, ρωτά ο βουλευτής του κόμματος της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ κ. Βασίλης Βιλιάρδος τους αρμοδίους υπουργούς; Πότε θα ολοκληρωθεί η υπογειοποίηση στα Σεπόλια, της Αττικής; Θα υπάρξει υπέρβαση του προϋπολογισμού του σχετικού έργου; Έχετε μελετήσει την εκδοχή της έκπτωσης του εργολάβου και την επαναδημοπράτηση του ως άνω έργου, προκειμένου να επιταχυνθεί η ολοκλήρωσή του;

Φυσικά όλη αυτή η υπόθεση, μας αφορά άμεσα. Ζούμε και κινούμαστε σ’ αυτή την περιοχή. Κι ενώ είναι βέβαιο ότι με την ολοκλήρωση του θα αναβαθμιστεί η ποιότητα της ζωής των κατοίκων, για την ώρα υφίστανται μια ταλαιπωρία άνευ προηγούμενου. Θα ήταν πολύ σημαντικό να ήξεραν, τουλάχιστον πότε θα τελειώσουν τα έργα και θα παραδοθούν προς χρήση.

Η πρώτη επαφή μας με την Κρήτη, ύστερα από 5 χρόνια…

Κατά τις 6:30 φτάσαμε με το KRITI II στο λιμάνι του Ηρακλείου. Για δύο –τρεις ώρες ανάμεσα στις 12:00 με 3:30 τα ξημερώματα είχαμε νιώσει στο πετσί μας την αγωνία του να ζήσεις ή να πεθάνεις. Κάτι περίεργοι ήχοι σαν τριγμοί, έλεγες, «από στιγμή σε στιγμή θα σπάσει» και θα ζήσουμε τα δικό μας ναυάγιο. Και ήμασταν στην καμπίνα μας, ξαπλωμένοι στα κρεβάτια μας. Αλλά μερικά πράγματα δεν μπορείς να τα ζήσεις, χωρίς τρόμο.

Και να πεις ότι δεν έχω κάνει ταξίδια στη ζωή μου… Παρ’ όλα αυτά κάποια είναι σα να τα ζεις για πρώτη φορά. Απ’ την άλλη, το ξημέρωμα είναι πάντα όμορφο. Δείτε εδώ μια εικόνα που «έπιασα» με το φακό του κινητού μου, πριν ακόμα δέσει το καράβι στο λιμάνι του Ηρακλείου. Τι ομορφιά είναι αυτή στις πρώτες ακτίνες του ήλιου! Το πιο γλυκό καλωσόρισμα που θα μπορούσε να έχει άνθρωπος στο νησί του. Έτσι το ένοιωσα μέσα μου.

Μια ομορφιά ανεπανάληπτη. Και όλα τα καλά συνέχισαν και στο χωριό, καθώς φτάσαμε. Μας περίμεναν η Μαλάμω με τη Στασούλα, με καλούδια και φρόντισαν και για το μεσημεριανό φαγητό, όλο αγάπη. Κουρασμένοι, αλλά γεμάτοι αγάπη ήταν η πρώτη μέρα μας στο χωριό. Κι έτσι θα προσπαθήσουμε να είναι και οι επόμενες. Είμαστε βέβαιοι πως και με τη δική μας συμβολή, κάθε μέρα θα έχει κάτι καινούριο να προσφέρει…

Με λαδερά κουλουράκια, μας περιμένουν στο χωριό…

Οι αγαπημένες μου αδελφές, Στασούλα και Μαλάμω. Φρόντισαν για μας, περιμένοντας μας… Έφτιαξαν λαδερά κουλουράκια, για να μας προϋπαντήσουν και να μας καλοδεχτούν. Είχαν ως φαίνεται διαβάσει μια προηγούμενη ανάρτηση μου, δείτε ΕΔΩ, αλλά έτσι κι αλλιώς, ήξεραν πόσο μου αρέσουν αυτές οι λιχουδιές κι έκαναν το καλύτερο που μπορούσαν, για να αισθανθούμε καλά με τον ερχομό μας.

Στην Κρήτη λοιπόν, στο χωριό μου Θραψανό, από σήμερα και για 15 μέρες! Να πάρουμε μια βαθιά ανάσα οξυγόνου και ζωής. Να προετοιμαστούμε ψυχολογικά για το χειμώνα που έρχεται και που, όπως δείχνουν τα πράγματα θα είναι μάλλον βαρύς και όχι μόνο, από πλευράς καιρικών συνθηκών και όχι μόνο. Να δούμε λίγο τους ανθρώπους μας, που τόσο τους επιθυμήσαμε.

Αυτή η εικόνα δεν έχει ιδιότητα alt. Το όνομα του αρχείου είναι kulurakia.2.ladera.jpg

Ίσως, αν έρχεστε για πρώτη φορά στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, να παραξενεύεστε πώς ένα τέτοιο σημείωμα, το πρώτο καθώς πατάμε τα πόδια μας στην Κρήτη, έχει ως εικονογράφηση τα λαδερά κουλουράκια που έφτιαξαν οι αδελφές μου, για να μας καλωσορίσουν. Λογικό! Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ δεν είναι ένα συνηθισμένο site. Δεν είναι εξειδικευμένο, ούτε μονοθεματικό. Ασχολείται μόνο με την πραγματική ζωή και τις εκφάνσεις της. Κι αυτό θα το δείτε και τις επόμενες μέρες…

Η απαισιοδοξία κυριαρχεί στις μέρες μας. Δείτε γύρω σας

Όχι πως οι άνθρωποι περίμεναν μια έρευνα, με επιστημονική επένδυση, για να τους πει σε τι κατάσταση βρίσκονται, από οικονομική άποψη, αλλά πραγματικά, ήθελα να ‘ξερα, τους ανθρώπους που μας κυβερνούν και είναι απομονωμένοι στα πολυτελή γραφεία τους, δεν τους απασχολούν τέτοια πράγματα; Υποτίθεται ότι γι’ αυτούς μοχθούν και παλεύουν.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 18/11/2023

Δεν θα σας μιλήσω για το Πολυτεχνείο, σήμερα… Το κάνω συνειδητά αυτό, μιας και ξέρω πως η εφημερίδα που κρατάτε στα χέρια σας, έχει προφανώς ετοιμάσει το δικό της αφιέρωμα για τα 50 χρόνια από αυτήν την επέτειο. Θα προτιμήσω να σας μιλήσω για την Ακρίβεια και για τον αγώνα που κάνουν οι άνθρωποι για να επιβιώσουν, καθώς αναγκάζονται να «κόψουν» από τη διατροφή τους τυριά, ελαιόλαδο, ψάρι και γλυκά…

Και πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, αφού ο ένας στους τρεις… χρωστάει χρήματα; Είναι δυνατόν να έχει λόγους για να βλέπει αισιόδοξα το 2024 που έρχεται; Αν και όλο αυτό το ζούμε στην καθημερινότητα μας, έρχονται και οι έρευνες να το επιβεβαιώσουν. Το 62% των ερωτηθέντων εκτιμά πως η χρονιά που έρχεται θα είναι χειρότερη από αυτήν που φεύγει!

Την απόγνωση και τις ισχυρές πιέσεις που δέχεται το εισόδημα των καταναλωτών από τις συνεχείς ανατιμήσεις των προϊόντων, καταγράφει η νέα έρευνα της Interview για λογαριασμό της POLITIC.

Σε ερώτηση αναφορικά με τις καταναλωτικές και κυρίως διατροφικές συνήθειες, οι συμμετέχοντες δήλωσαν πως μείωσαν θεαματικά τις αγορές τους στο κασέρι/γραβιέρα (μείωση 77%), το μοσχάρι (75%), το τυρί φέτα (73%), το ελαιόλαδο (69%) και το ψάρι κατά 67%. Ενδιαφέρον είναι το γεγονός πως σε σημαντικό βαθμό μειώθηκε και η κατανάλωση σε προϊόντα που έχουν συνδεθεί με τη διασκέδαση, όπως τα γλυκά (82%) και τα αλκοολούχα ποτά (76%).

Από την άλλη μεριά, σύμφωνα με την έρευνα, σημαντικά αυξήθηκε η κατανάλωση κοτόπουλου (αύξηση 28%) και οσπρίων (27%), ενώ αρκετά έχει ενισχυθεί και η κατανάλωση σπορέλαιου (22%) όπως επίσης και η επιλογή σε λαχανικά (20%). Είναι φανερό πως οι καταναλωτές που περιορίζουν το ελαιόλαδο από τη διατροφή τους, λόγω κόστους καιστρέφονται προς το σπορέλαιο ως μια πιο οικονομική λύση, ενώ τη σημαντική μείωση σε μοσχάρι και ψάρι, έρχεται να ισοφαρίσει η αύξηση σε κοτόπουλο και όσπρια.

Αυτό πάντως που σχεδόν όλα τα νοικοκυριά χρωστάνε, μάλλον πρέπει να απασχολήσει περισσότερο την κυβέρνηση, αφού με κάποιο απροσδιόριστο τρόπο λέει ότι επιδιώκει την ανάπτυξη. Πώς δηλαδή θα γίνει αυτή, με ανθρώπους που δεν… έχουν χρήματα;

Δείτε τα στοιχεία: Τουλάχιστον 1 στους 3 έχει λάβει τραπεζικό δάνειο (35%) ή/και διατηρεί χρέος σε πιστωτική κάρτα (36%). Μάλιστα, ουκ ολίγοι (30%) έχουν χρέος προς την Εφορία, πράγμα που σημαίνει πως μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων πολιτών δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα με το εισόδημά του και αφήνει ανοιχτά «μέτωπα».

Ωστόσο, μόλις το 3% έχει οφειλές για το ενοίκιο, ενώ για τα πάγια έξοδα του σπιτιού, όπως οι λογαριασμοί ύδρευσης, ρεύματος και αερίου οι οφειλές είναι πιο συχνές με το 17% να απαντά πως χρωστάει χρήματα.

Κατά μέσο όρο, σε κάθε σπίτι διαμένουν 2,5 άτομα, ενώ από αυτά στο εισόδημα συνεισφέρουν τα 1,5 άτομα, γεγονός που σημαίνει πως ένα άτομο ζει εις βάρος δύο.

Σχεδόν ένας στους δύο (53%) αξιολογεί σε προσωπικό επίπεδο το 2023 ως κακή χρονιά, ενώ μόλις το 12% τη βρήκε καλή, κάτι που μεταφράζεται πως οι δυσκολίες του έτους όπως το κύμα ακρίβειας και η ενεργειακή κρίση επηρέασαν σημαντικά τους πολίτες. Την ίδια στιγμή ένας στους τρεις (35%) δηλώνει πως το 2023 ήταν ίδιο με το 2022, γεγονός που υποδηλώνει πως ένας στους τρεις δεν είχε σημαντικές μεταβολές στην καθημερινότητά του.

Όσον αφορά τη χρονιά που έρχεται, το 62% εμφανίζεται απαισιόδοξο με τους πολίτες να προβλέπουν πιο δύσκολους καιρούς σε σύγκριση με το 2023, ενώ μόλις το 15% πιστεύει πως το 2024 θα είναι καλύτερο.

Τέλος, αντιπαραβάλλοντας τις απαντήσεις των ερωτώμενων σε ανάλογη περσινή έρευνα της Interview για λογαριασμό της POLITIC, γίνεται φανερό πως οι προσδοκίες των Ελλήνων έχουν υποστεί αρνητική τροπή στη διάρκεια ενός χρόνου, καθώς πέρσι το 41% ήταν αισιόδοξο για το 2023, σε αντίθεση με φέτος που το ποσοστό έχει μειωθεί κατά 26 ποσοστιαίες μονάδες. Λοιπόν, πως σας φαίνονται όλα αυτά; Δώστε στον εαυτό σας την απάντηση…

Μια επιβαλλόμενη βόλτα στην Κηφισιά. “Γεύση” από Άλσος

Βρεθήκαμε χθες στη Κηφισιά, για δουλειά. Είπαμε, μαζεύουμε τις εκκρεμότητες μας, μιας και αύριο ταξιδεύουμε για Κρήτη… Η μέρα ήταν όμορφη και επωφεληθήκαμε για να κάνουμε μια βόλτα στο υπέροχο κι αυτή την εποχή Άλσος… Ένας κήπος, όλο ομορφιά. Η Σούλα είχε την ευκαιρία να καθίσει λίγο στο συντριβάνι, στο κέντρο και να ξαποστάσει.

Είναι εκπληκτικό πώς Νοέμβρη μήνα, στα μέσα του πια και υπάρχουν τόσα και τέτοια ανθισμένα λουλούδια, μέσα στον κήπο του Άλσους Κηφισιάς. Οι φωτογραφίες στο σημερινό δημοσίευμα είναι χθεσινές, από τη βόλτα μας εκεί. Και μπορείτε να δείτε κι εσείς αυτή την υπέροχη, μοναδική ομορφιά, όπως την αποτυπώσαμε.

Αυτή η εικόνα δεν έχει ιδιότητα alt. Το όνομα του αρχείου είναι kifisia.alsos3_.151123-768x1024.jpg

Μια τέτοια ομορφιά είναι πειρασμός. Έτσι, δεν άντεξε η Σούλα και έσκυψε να κόψει ένα λουλουδάκι. Χρειάζονταν προσοχή, γιατί τα μελίσσια τα πολιορκούσαν και δεν θέλει και πολύ να συμβεί το κακό. Ευτυχώς όλα πήγαν καλά και το μόνο που έμεινε ήταν αυτή η ωραία ανάμνηση να μας υπενθυμίζει πως όποια εποχή κι αν επιλέξεις να πας βόλτα στην Κηφισιά, θα τη βρεις στα καλύτερα της.

Ακόμα και τριαντάφυλλα, ανθισμένα, βρήκαμε στο δρόμο μας. Το Άλσος είναι ομορφοφτιαγμένο και προσεγμένο, από τους ανθρώπους του τοπικού Δήμου, οπότε η απόλαυση στο μάτι είναι εγγυημένη. Και είναι αρκετά μεγάλο σε έκταση, ώστε να θέλει το χρόνο του, για να το περπατήσεις. Και αν χρειαστεί, σε καίρια σημεία, υπάρχουν παγκάκια, κάτω από τεράστια δέντρα, για να καθίσεις λίγο. Εμείς το κάναμε!

Ετοιμαζόμαστε για Κρήτη και… καλύπτουμε εκκρεμότητες

Τρίτη μεσημέρι με καλό καιρό, ηλιόλουστη. Χρειάστηκε να έρθουμε στην οδό Ιακωβίδου, στον Άγιο Ελευθέριο, δυο βήματα από τα Άνω Πατήσια. Μπερδευτήκαμε λίγο στην αρχή. Αλλά με τη βοήθεια της Google βρήκαμε σχετικά εύκολα τον προορισμό μας. Είναι που ξεμάθαμε να λειτουργούμε όπως παλιά. Και που δεν υπάρχουν άνθρωποι, διαθέσιμοι να απαντήσουν σε ερωτήσεις, ακόμα και γεωγραφικού περιεχομένου, πριν σε περάσουν από… κόσκινο.

Η οδός Ιακωβίδου είναι ένας κάθετος δρόμος που ακουμπά ή καλύτερα ξεκινά πάνω από την Πατησίων. Απέναντι ακριβώς, είναι ένα σούπερ μάρκετ «ΑΒ Βασιλόπουλος». Και στην αρχή της υπάρχει ένα συμπαθητικά καφέ, για να πάρω μια ζεστή σοκολάτα που μάλλον την χρειαζόμουν και την απόλαυσα καθώς έγραφα αυτό το σημείωμα. Η Αθήνα είναι μια μεγάλη πόλη, όπου μπορείς να βρεις όλα όσα αναζητάς…

Δεν έχει πολύ κίνηση, μεσημεριάτικα το καφέ ON THE ROAD 321, αλλά το βρήκα πολύ εξυπηρετικό και η σερβιτόρα του ήταν χαμογελαστή. Όμορφη προϋπόθεση σε μια εποχή που σπανίζουν οι χαμογελαστοί άνθρωποι και σε έναν κόσμο που δεν έχει κάτι καλό να δώσει. Μια ώρα, ήταν αρκετή να περπατήσω την αρχή ως κάποιο σημείο της Ιακωβίδου, να σκαρώσω αυτό το κομμάτι και να απολαύσω παράλληλα τη ζεστή σοκολάτα μου.

Content by: Nikos Theodorakis

WordPress / Academica WordPress Θέμα από WPZOOM