Ο τελευταίος αποχαιρετισμός για τον αδελφό μου Κωστή Θεοδωράκη, έγινε χθες στις 3 μ.μ.

ta aderfia

Λιγοστεύουμε… Ο αδελφός μου, Κωστής Θεοδωράκης, είναι ο δεύτερος από τα πέντε αδέλφια που έφυγε από κοντά μας. Είχε προηγηθεί 10 χρόνια νωρίτερα, η αδελφή μας Γεωργία.

Η κηδεία του έγινε στις 3 το μεσημέρι, χθες, στο νεκροταφείο του χωριού μας, Θραψανού… Πραγματικά, μαύρη Παρασκευή…

Όλα έγιναν τόσο γρήγορα που δεν προλάβαμε να πάμε. Είναι κι αυτές οι συνθήκες στην εποχή του κορονοϊού Covid-19 που επιβάλλεται να είμαστε πολύ προσεκτικοί.

Τηλεφωνηθήκαμε όμως με την κόρη του Ελευθερία για τα συλλυπητήρια μας και για να συμπαρασταθούμε στη θλίψη της οικογένειας του. Η καρδιά μας, η σκέψη μας, είναι εκεί κοντά τους. Καταλαβαίνουμε τον πόνο τους, αλλά θέλουμε να ξέρουν πως η αγάπη μας γι’ αυτούς είναι πάρα πολύ μεγάλη. Ο αληθινός Θεός να τον θυμηθεί…

ta aderfia1

Ο γλάρος Ιωνάθαν στη ζωή μας...

Posted in Επικαιρότητα

Τον γλάρο Ιωνάθαν τον διάβασα πολλές φορές... Είναι ένα μικρό βιβλίο που δυναμώνει την πίστη και την επλίδα για ζωή. Χρήσιμο για κάθε στιγμή... Δεν φανταζόμουνα όμως ότι θα... τον έβρισκα μπροστά μου μέσα στις εκλογές. Κι όμως περιδιαβάζοντας τα διάφορα Blog έπεσα πάνω στο Press.Gr. Ηταν ένα κομμάτι που έγραψε στο site του ο παλαίμαχος δημοσιογράφος Δημήτρης Λυμπερόπουλος. Το θεώρησα πολύ όμορφο, πολύ ανθρώπινο και πήρα το θάρρος να το αντιγράψω. Από κεί είναι και το βίντεο που βλέπετε στην αρχή του ποστ:

Κάθε φορά που σκέφτομαι να βάλω τέρμα στη ζωή μου, ξαναδιαβάζω το βιβλίο "Ιωνάθαν ο γλάρος", ακούω τη μουσική από την ομώνυμη ταινία και αρχίζω να ξαναπαίρνω δυνάμεις σαν τον Ανταίο".
Αυτά είπε σε συνέντευξή του ένας άνθρωπος καθηλωμένος όλη του τη ζωή σε καροτσάκι, που μιλάει μέσω ηλεκτρονικής συσκευής, αλλά έχει πάρει τέσσερα επιστημονικά διπλώματα και έμαθε τρεις ξένες γλώσσες...
Καθηλωμένοι κι΄εμείς σε υποχρεωτική αναπηρία απο την αγυρτία της πολιτικής και των ΜΜΕ, να κάνουμε το ίδιο αυτές τις ημέρες, που ο χαβαλές και ο τζερτζελές γιά το ποιός θα σώσει τον τόπο, υποβαθμίζει τη νοημοσύνη παντός σκεπτόμενου πολίτη...
Δυστυχώς η εποχή του καλού βιβλίου έχει περάσει και η ασυδωσία των ανωνύμων κειμενογράφων στο χώρο των μπλογκς κυριαρχεί...
Αγανακτισμένε για όσα συμβαίνουν γύρω σου, δες αυτό το βίντεο και μετά διάβασε το παρακάτω κείμενο για τον γλάρο Ιωνάθαν που έκανε ένα ταξίδι ανάτασης που όλοι ονειρευόμαστε, αλλά λίγοι το τολμούμε...
Και εσύ βιαστικέ και επιπόλαιε ανώνυμε, που όλα τα ξέρεις, μάθε ότι αυτό το βιβλίο είναι στη τριπλέτα των μπεστ σέλερ όλων των εποχών, αλλά πόσοι το έχουν διαβάσει σε αυτή τη χώρα που έδωσε τα φώτα στην ανθρωπότητα, αλλά βυθίζεται όλο και περισσότερο στο σκοτάδι...

Κυριακή πρωί, άλλος καιρός...

Posted in Επικαιρότητα

Πώς αλλάζει έτσι ο καιρός... Ένας λαμπερός ήλιος έχει βγει στις 9 το πρωί, η γης έχει ρουφήξει όλα τα νερά που έριξε χθες και προχθές, μια άλλη εντελώς κατάσταση. Πίνω τον καφέ μου στην βεράντα κι ακούω τα πουλιά που κελαηδούν. Πού είναι κρυμμένα ανάμεσα στις πολυκατοικίες δεν μπορώ να φανταστώ...

Μόνο οι ειδήσεις λένε για τις μεγάλες καταστροφές που έκαναν οι πλημμύρες στην Εύβοια. Μια συνέπεια που έπρεπε να την περιμένουμε στο πολύπαθο από τις πυρκαγιές νησί του Αιγαίου.

Κατά τα άλλα τα σενάρια των οικονομικών εξαγγελιών του Γ. Παπανδρέου στη ΔΕΘ μονοπωλούν το ενδιαφέρον, λες και περιμένει κανείς να... εξαγγείλει τι μέτρα θα πάρει σε βάρος μας απ' αυτά που απαιτεί το διευθυντήριο των Βρυξελλών. Αυτά μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου, όπου ουδέν λάθος αναγνωρίζεται... Ή λες και υπάρχει υπάρχει ακόμα κανείς ρομαντικός που πιστεύει ότι στη Ελλάδα χαράσσεται εθνική πολιτική που μπορεί να διασφαλίσει τα συμφέροντα των πολιτών της.

Κι απ' την άλλη η γκρίνια και η μιζέρια ανθρώπων που είχαν υποσχεθεί (ποιοι;) μια θέση στα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ και όταν ανακοινώθηκαν είδαν ότι δεν είναι μέσα. “Μα μας έταξαν, λένε, κάναμε έξοδα, στήσαμε γραφεία, τυπώσαμε προεκλογικά φυλλάδια, υλικό και τώρα;” Τώρα ας τα πάνε στη χωματερή ή στον πλησιέστερο κάλαθο των αχρήστων.

Πού να σου πω εγώ στη Ν.Δ. Όπου φαίνεται ότι κρατάνε “πισινή” ώς την τελευταία ώρα... Την ώρα που θα λήγουν οι συνταγματικές προθεσμίες θα ανακοινώσουν τα ψηφοδέλτιά τους. Και τότε θα γελάσει ο κάθε πικραμένος.

Μετράω τίτλους εφημερίδων... Έχουν πλάκα όσες κινούνται στο συντηρητικό χώρο. Επειδή, όπως είπε ο Καραμανλής, αυτές οι εκλογές θα γίνουν με φόντο την οικονομία, προσπαθούν να πουν στους πρώτους τίτλους τους ότι το κακό ΠΑΣΟΚ θα βάλει νέους φόρους. Περισσότερους από αυτούς... Άσε πια που δεν έχουν (οι ΠΑΣΟΚοι) σαφή θέση στο Σκοπιανό!.. Μα, για τόσο κάφρους μας περνάνε;

Ο κόσμος περνά τις δικές του μεγάλες δυσκολίες, παλεύει να τα βγάλει πέρα αξιοπρεπώς. Χέστηκε για το Σκοπιανό. Όσο για την οικονομία, ξέρει καλά πως μόνο αυτός, όπως πάντα, θα κληθεί να πληρώσει τα σπασμένα. Πότε δηλαδή έγινε κάτι διαφορετικό; Το ζήτημα είναι να προσπαθήσει με την ψήφο του στις 4 Οκτώβρη να αλλάξει αυτή την κατάσταση...

Πρώτη συνάντηση μετά το καλοκαίρι στο «Μήνυμα»

Posted in Τα δικά μου

Είχαμε καιρό να τα πούμε - τι καιρό, κάτι μήνες... - με τα παιδιά της Συντακτικής Ομάδας του «Μηνύματος». Και χθες το βράδυ στις 8, παρά τον κακό καιρό και τη βροχή, τα είπαμε στο προαύλιο των 144 - 163 δημοτικών, κάτω από ένα στέγαστρο για να μη βρεχόμαστε.

Ήταν όμως ανάγκη να το κάνουμε κι ας είχαν αρκετοί πρόβλημα με τις δουλειές τους (ή φοβήθηκαν τον καιρό και δεν ήρθαν;) Έγινε μια πρώτη συζήτηση για το μέλλον του περιοδικού. Οι άνθρωποι που πρωτοστάτησαν στην έκδοσή του, πριν πέντε μιση χρόνια, φεύγουν σιγά - σιγά από τα σχολεία. Τα παιδιά τους τελειώνουν δηλαδή και πάνε στο γυμνάσιο... Αλλά η ανάγκη ύπαρξης μιας φωνής ελεύθερης με πλουραλιστική πληροφόρηση που θα καλύπτει τις δράσεις των κινημάτων γειτονιάς είαι περισσότερο από ποτέ αναγκαία.

Η Αθήνα έχει το... προνόμιο να εκδίδονται στην περιφέρεια της όλες οι μεγάλες πανελλαδικής κυκλοφορίας εφημερίδες. Στην προσπάθειά τους λοιπόν να είναι αποδεκτές και να «πουλάνε» παντού, αγνοοούν συνειδητά το κέντρο και τις γειτονιές που έχουν ένα σωρό προβλήματα. Έτσι, ενώ το Περιστέρι δίπλα μας, έχει τρεις - τέσσερεις εβδομαδιαίες εφημερίδες, εδώ δεν υπάρχει καμιά. Όλες οι προσπάθειες που έγιναν κατά καιρούς ναυάγησαν. Κι όμως η ανάγκη ύπαρξης και λειτουργίας ενός τέτοιου εντύπου είναι ευδιάκριτη...

Το είδαμε στην κίνηση των Κατοίκων Ακαδημίας Πλάτωνα που κι εδώ συζητούν την έκδοση εφημερίδας. Το διαπιστώσαμε κι εδώ σε μας, στο «Μήνυμα», όπου μάλιστα υπάρχει και η εμπειρία, η μαγιά και θα μπορούσε να αξιοποιηθεί καλύτερα. Το ζήτημα είναι βέβαια να μην κάνουμε μικρές - μικρές δράσεις, αλλά να ανώσουμε τις δυνάμεις μας διατηρώντας την αυτονομία και την αυτοτέλεια μας. Και να δούμε πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τους Συλλόγους Γονέων, είτε δίνοντάς τους χώρο έκφρασης μέσα στο έντυπο, είτε την τεχνογνωσία να κάνουν τη δική τους προσπάθεια.
Θέλουν κουβέντα όλα αυτά. Και προβληματισμό για να δούμε όλες τις πλευρές. Φυσικά δεν πρέπει να εξαντληθούμε μόνο σ' αυτό. Απαιτούνται συγκεκριμένες κινήσεις που θα πρέπει να γίνουν χωρίς χρονοτριβή στο αμέσως επόμενο διάστημα.
Ένα άλλο σημείο που μας προβλημάτισε ήταν το μέλλον του Blog. Από την κουβέντα φάνηκε πως θα πρέπει να μετακομίσουμε από την blog.com στην blogspot.com για να έχουμε μια πιο αξιοπρεπή εμφάνιση. Και για να έχει μια πιο συγκεριμένη και ταχύτερη ενημέρωση ζητήσαμε, εκτός από μένα και τον Δημήτρη, να μπουν δύο ακόμα διαχειριστές που θα έχουν μαζί μας την ευθύνη της ενημέρωσης του.
Οι οριστικές αποφάσεις θα παρθούν την ερχόμενη Παρασκευή, αλλά ήδη μπήκε σε καλό δρόμο ο προβληματισμός και η γόνιμη σκέψη...

Αυτή κι αν είναι βροχή!

Posted in Επικαιρότητα

Οι δρόμοι της βρεγμένης Αθήνας έχουν τα προβλήματά τους...

Από χθες το μεσημέρι βρέχει συνέχεια στην Αθήνα. Μια βροχή αχι σαν κατεγίδα, αλλά χαλαρή ποτιστική, χρήσιμη, να δροσιστούν τα ξεραμένα από το καλοκαίρι κομμάτια γης που υπάρχουν γύρω μας. Φυσικά στην ανοχύρωτη πόλη που ζούμε όλα αυτά μπορεί να εκληφθούν και ως καιρικά φαινόμενα...

Οι δρόμοι πλημμυρίζουν και γίνονται «ποτάμια», οι εθνικές οδοί τύπου Κηφισού, είναι σε μερικά σημεία αδιάβατες, σπίτια απειλούνται, οι άνθρωποι σε επιφυλακή ζουν με τον τρόμο και την αγωνία του αύριο αντί να χαίρονται την πρώτη βροχή που, πιο πολύ μοιάζει με χειμωνιάτικη παρά με φθινοπωρινή...

Ξυπνήσαμε από τους ήχους ενός συναγερμού που ήταν κάπου κοντά στη γειτονιά. Φταίνε οι συνεχείς βροχές, οι κεραυνοί, δεν ξέρω, αλλά αυτό χτύπαγε σαν τρελό για ώρες, δεν είχε σταματημό. Και κανείς ιδιοκτήτης δεν το άκουγε για να κάνει κάτι και να σταματήσει. Ποιος ξέρει πόσο μακριά θα το άφησε από τον τόπο που μένει... Διότι το παρκάρισμα εδώ, είναι μια άλλη θλιβερή ιστορία...

Στο μεταξύ από την ΕΜΥ εκδόθηκε πριν από λίγο νέα ανακοίνωση που αναφέρει ότι «οι ισχυρές βροχές και οι καταιγίδες που εκδηλώνονται σήμερα Σάββατο (12-9-2009) κατά τόπους στην ανατολική Στερεά (συμπεριλαμβάνονται και οι ανατολικές περιοχές της Αττικής) και στην Εύβοια θα συνεχιστούν και το επόμενο εξάωρο. Στη συνέχεια τα φαινόμενα αυτά θα εξασθενήσουν και τη νύχτα θα σταματήσουν».

Ήρθαμε με τον Λάμπρο στην εφημερίδα, μέσα σ' αυτόν τον καιρό. Είμαι πρωινή βάρδια στο κυριακάτικο φύλλο της «Κ». Κι έχουμε δυο άλλαγές να κάνουμε. Τις προετοίμασα και περιμένω...

Στον αγιασμό της νέας σχολικής χρονιάς…

Posted in Μαρτυρίες

Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 10 το πρωί. Η ώρα του αγιασμού...

Τελικά «άνοιξε» λίγο η μέρα. Το’ κανε για να ξεκινήσουν καλά τα παιδιά στη νέα σχολική χρονιά; Γεγονός είναι ότι έγινε και ήταν καλό γιατί μπόρεσαν τα παιδιά που μπήκαν για πρώτη φορά φέτος στις γραμμές τους να… υποστούν τον παπά με τις ψαλμωδίες και την αγιαστούρα του.

Κι εμείς οι γονείς, πολλούς γνωστούς από τα χρόνια του δημοτικού είδα στις κερκίδες του προαυλίου να περιμένουμε να δούμε τι θα κάνουν τα… καμάρια μας την πρώτη τους μέρα.

Η πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων του 54 Γυμνασίου με πλησιάζει μαζί με άλλο ένα μέλος του Δ.Σ. διερευνώντας ημέρα για να βρεθούμε στο πρώτο Δ.Σ. Είμαστε από φέτος μαζί με τον Άγγελο τον Χονδρορίζο τακτικά μέλη του Δ.Σ. Προσανατολιζόμαστε για την άλλη Παρασκευή στις 7.

Ο παπάς διαβάζει το μήνυμα του αρχιεπισκόπου Αθηνών. Αυτή κι αν είναι παρέμβαση θρησκευτική! Ύστερα το λόγο παίρνει η υποδιευθύντρια κ. Γκόγκα. Καλεί τα παιδιά της πρώτης να φύγουν και να έρθουν εδώ τη Δευτέρα το πρωί στις 8,15, να χωριστούν σε τμήματα και να πάρουν βιβλία.

Ύστερα χωρίζουν τις υπόλοιπες τάξεις σε τμήματα και συνοδεία καθηγητών ανεβαίνουν στις τάξεις τους. Προφανώς για να τους δώσουν βιβλία.

Η κ. Λιάσκου δεν είναι εδώ. Σε ένα θρανίο μπροστά στην είσοδο σε μπολάκια γυάλινα είναι μερίδες σοκολάτας υγείας και καραμέλες που πέρσι κέρναγε η ίδια παιδιά και γονείς στην αυλή. Φέτος δεν είδα να γίνεται τέτοιο πράγμα.

Όλα τέλειωσαν γρήγορα. Ούτε μισή ώρα δεν κράτησε το πράγμα. Βιάζονται διότι στον ίδιο χώρο πρόκειται να γίνει ο αγιασμός για το 54 Λύκειο της Αθήνας. Περιμένω μαζί με άλλους γονείς τα παιδιά μας μήπως χρειάζονται βοήθεια στα βιβλία. Διότι τους τα δίνουν. Είδα κι όλας τα πρώτα παιδιά να βγαίνουν με χοντρές μπλε τσάντες πλαστικές τίγκα στο βιβλίο.

Μια ακόμα φωτογραφία από το ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς στο Γυμνάσιο του Λάμπρου...

Σχετικά με τα ονόματα των υποψηφίων βουλευτών…

Posted in Δημοσιογραφικά

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 12/09/2009

Μέρα τη μέρα «μπαίνουμε» όλο και πιο βαθιά στα νερά των εκλογών. Τα ψηφοδέλτια ολοκληρώνονται, ο χρόνος πιέζει ασφυκτικά, πότε θα προλάβουν οι υποψήφιοι να βγάλουν ένα στοιχειώδες υλικό για να το δουν οι ψηφοφόροι τους, πότε θα ανοίξουν ένα γραφείο για να λειτουργήσουν το μηχανισμό τους.

Μπορεί να μη μας ενδιαφέρουν άμεσα τέτοιου είδους προβλήματα, αλλά μέσα στο γενικό «κακό» όλα έχουν την αξία τους.

Εδώ, καλά – καλά, δεν έχουν γίνει επίσημα γνωστά τα ονόματα που θα απαρτίζουν τα ψηφοδέλτια. Ότι ξέρουμε το γνωρίζουμε από τις ελεγχόμενες διαρροές των κομματικών σχηματισμών. Σαν πολύ επιτηδευμένο μου φαίνεται κάτι τέτοιο και δεν μου… μυρίζει και πολύ δημοκρατία.

Εκείνοι που θα αντιμετωπίσουν μεγάλο πρόβλημα είναι οι νέοι υποψήφιοι. Πώς και με ποιο τρόπο θα κάνουν αισθητή την παρουσία τους; Όταν μάλιστα υπάρχει, απ’ ότι άκουσα, σχετική οδηγία από τα μεγάλα κόμματα για μείωση έως μηδενισμό των πολιτικών αφισών και φυλλαδίων;

Υπάρχει μια σκέψη, αφού τα τυπογραφεία δε θα’ χουν δουλειά, να προστρέξουν στις πληρωμένες καταχωρήσεις των εφημερίδων ή στις συνεντεύξεις προβολής που πιο πολύ μοιάζουν με γκρίζα διαφήμιση. Και φυσικά τη μερίδα του λέοντος θα πάρουν τα ραδιόφωνα και τα κανάλια, τοπικής και πανελλαδικής εμβέλειας. Το κακό είναι – και η αγορά το γνωρίζει αφού δεν υπάρχει κανείς έλεγχος- πως ότι παρουσιάζεται ως δημοσιογραφικό θα έχει και ένα μανδύα «μαύρων» χρημάτων από την πίσω πόρτα προκειμένου να δοθεί το βήμα προβολής.

Πρώτο κουδούνι στα σχολείο σε λίγο…

Posted in Μαρτυρίες

«Όταν πηγαίναμε μαζί σχολείο…» Από το πρωί τα ραδιόφωνα παίζουν τραγούδια για τους μαθητές, για τα σχολεία, τη σχολική ζωή που αρχίζει σε λίγες ώρες καθώς η προγραμματισμένη ώρα ραντεβού για τον αγιασμό. Στο δικό μας σχολείο έχει οριστεί για τις 9.30.

Θα είμαστε σε λίγο εκεί, στην Καλαμά 2 στα Σεπόλια, στο 54 Γυμνάσιο Αθηνών, στον προαύλιο χώρο του σχολείου, να δούμε παλιούς φίλους, τα παιδιά τους, να ανταλλάξουμε τα νέα του καλοκαιριού, πού πήγαμε, τι κάναμε…

Όμορφες είναι αυτές οι ώρες… Λείπουν από ανθρώπους σαν κι εμάς που σαν καλοκουρδισμένα στρατιωτάκια τρέχουμε να προλάβουμε τις υποχρεώσεις που έχουμε φορτώσει στις πλάτες μας.

Μέσα σε ένα άκρως φθινοπωρινό τοπίο… Μαυρισμένος καιρός που «απειλεί» με βροχή. Ώρα την ώρα λες, θα ανοίξουν οι ουρανοί…

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA