Μια ακόμα μικρή παράταση της καραντίνας ώς τις 14 του Δεκέμβρη. Υπομονή, δεν πειράζει

paratasi

14dekΤη νέα παράταση του lockdown μέχρι τις 14 Δεκεμβρίου, όπως άλλωστε αναμενόταν, καθώς το δεύτερο κύμα κορονοϊού δεν υποχωρεί σε βαθμό επαρκή για να ανοίξει ευρύτερα η οικονομία και η κοινωνία, ανακοίνωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέλιος Πέτσας. 

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία υπάρχει σταθεροποίηση και μείωση κρουσμάτων αλλά με πιο αργούς ρυθμούς από ό,τι αναμενόταν, εξακολουθεί να υπάρχει πίεση σε πολλά νοσοκομεία στη Βόρεια Ελλάδα και επιδημιολογικό φορτίο υψηλό, επομένως το σταδιακό άνοιγμα απομακρύνεται χρονικά και παρατείνονται τα υφιστάμενα μέτρα μέχρι και τη Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου.

Μόνη εξαίρεση αποτελούν τα καταστήματα πώλησης αμιγώς Χριστουγεννιάτικων εποχιακών ειδών, που θα ανοίξουν από τη Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Ανάπτυξης. 

Τα σχολεία έκλεισαν οι διακοπές για τα παιδιά άρχισαν

Posted in Μαρτυρίες

Τα σχολεία έκλεισαν από την Παρασκευή 13 Ιουνίου για τις καλοκαιρινές διακοπές τους. Και τη Δευτέρα 16 πήγαμε με τον Λαμπρούκο στην κατασκήνωσή του. Δεν κάθισε πολύ. Μόλις μια εβδομάδα. Και μετά στο χωριό του παππού στην Πελοπόννησο. Κι από κε,ι την πρώτη εβδομάδα του Ιουλίου, θα τον πάρω να πάμε δύο εβδομάδες στο χωριό μου Θραψανό, στην Κρήτη, όπως κάνουμε τα τελευταία χρόνια.

Την Παρασκευή 6/6 είχαμε στην αποχαιρετιστήρια γιορτή μας. Μια ξεχωριστή βραδιά που τη χαρήκαμε όλοι εμείς που δώσαμε τον καλύτερο εαυτό μας στις δραστηριότητες του Σαββάτου μέσα από τους Συλλόγους Γονέων.

Φωτογραφίες μπορείτε να δείτε στο blog του Νίκου και στον «Διάλογο». Αποτυπώνουν στιγμές όμορφες, σίγουρα όμως αλλιώς θα ήταν αν ήσασταν εκεί και τις ζούσατε μαζί μου.

Το Σεπτέμβρη ο Λάμπρος πάει Γυμνάσιο πια… Πώς πέρασαν τα χρόνια!!!. Σαν χθες μου φαίνετα,ι μωράκι, που τον έγραψα στο νηπιαγωγείο και το δημοτικό!!!

Μετακόμισα στο καινούριο σπίτι μου

Posted in Τα δικά μου

Ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες για το καινούριο σπίτι στον Κολωνό. Μέσα σε μια μέρα έκανα τη μεταφορά - μετακόμιση. Την Τρίτη 20 Μαϊου 2008 τα παιδιά με το φορτηγό έκαναν καλή δουλειά. Τέσσερα χρόνια έμεινα στη Βίαντος, μερικά στενά πιο πέρα, στην ίδια περιοχή. Και να, που άλλαξαν τα πράγματα και μετακόμισα σε δικό μου χώρο.

Τελευταίος, φαντάζομαι σταθμός λίγο πριν πάω οριστικά στα πατρώα εδάφη με τη σύνταξη μου.

Αλλά η καινούρια φωλιά έχει τα τρεξίματά της. Ένα νέο σπίτι που πρωτοκατοικείται τα έχει αυτά. Υπομονή. Όλα θα γίνουν σιγά σιγά. Δεν έχω κάτι που να με βιάζει. Το τηλέφωνο δεν άλλαξε. Την Πέμπτη θα γίνει η μεταφορά του. Κερνάω ουζάκι στους καλούς φίλους που θα ήθελαν να έρθουν.

Ξανά στις δραστηριότητες του Σαββάτου

Posted in Τα δικά μου

Παρών και φέτος. Από το Σάββατο 10 Ιανουαρίου επιστρέψαμε στις δραστηριότητες του Σαββάτου. Τα σχολεία άνοιξαν λίγο νωρίτερα από τι χριστουγεννιάτικες διακοπές. Παρ' ότι ο γιος μου δεν πάει πια στο δημοτικό, αλλά στο γυμνάσιο και φέτος δήλωσα παρών στο προσκλητήριο των Συλλόγων Γονέων των 146 και 62 δημοτικών σχολείων της Αθήνας να διδάξω δημοσιογραφία στα παιδιά.

Έτσι τα Σάββατα 11.30-12.30 βρισκόμαστε στο σχολείο και με χαρά προσφέρω εθελοντικά τις γνώσεις μου πάνω στη δουλειά στην Ομάδα Δημοσιογραφίας που αποτελείται από επτά παιδιά, τα περισσότερα κορίτσια.

Πρωτομαγιά με καλούς φίλους στην Πάχη

Posted in Επικαιρότητα

Το κάνουμε τα τελευταία χρόνια αρκετοί φίλοι που πάνε τα παιδιά μας στο ίδιο σχολείο με αφορμή την Πρωτομαγιά. Μαζευόμαστε με τα παιδιά και πάμε κάπου στην εξοχή, στο Καβούρι, στο Αλεποχώρι είχαμε πάει πέρσι, στο εξοχικό του Άγγελου Χονδρορίζου, βάζουμε φωτιά και ψήνουμε μπριζόλες. Καλή παρέα με μπόλικο κρασάκι κόκκινο και ιστορίες και γέλια. Ευκαιρία να παίξουν και τα παιδιά.
Αλλά φέτος είναι λίγο διαφορετικά τα πράγματα. Ο γιος μου είναι στο χωριό του παππού του, στο Ελληνικό Γορτυνίας, όπως και άλλα παιδιά από την προηγούμενη εβδομάδα. Και σχεδιάζουν να γυρίσουν λίγο πριν ανοίξουν τα σχολεία.
Αλλά ο Γιώργος Θελερίτης «τρώγεται». Να πάμε κάπου κι εφέτος. Και χωρίς να πάρουμε μαζί μας κρέας. Να βρούμε εκεί και να φάμε. Δεν έχω αντίρρηση. Αρκεί να βρούμε και συνήθως είναι δύσκολη μέρα για τις ταβέρνες η Πρωτομαγιά. Το μόνο ενθαρρυντικό είναι ότι φέτος, έτσι όπως πέφτει μεσοβδόμαδα και λίγο μετά από το Πάσχα, ίσως να μην έχουμε τόσους εκδρομείς, φυσιολάτρες του πράσινου και της Πρωτομαγιάς.
Όσοι πιστοί προσέλθετε λοιπόν. Αν πάλι επιθυμείτε να πάτε στις πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις στην Αθήνα θα βρείτε δύο (και ίσως τρεις) συγκεντρώσεις. Η κεντρική της ΓΣΕΕ στο Πεδίον του Άρεως, του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα και της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς κάπου στην Ομόνοια. Κατά τις 11 θα συγκεντρωθούν. Συγνώμη αλλά τα τελευταία χρόνια έτσι όπως έχει καταντήσει το συνδικαλιστικό κίνημα μας έχει απογοητεύσει, Προτιμούμε να πάμε στην εξοχή με φίλους. Εξάλλου οι δημοσιογράφοι απεργούν περίεργα. Την προηγούμενη δηλαδή και όχι αυθημερόν. Διότι δεν βγαίνει φύλλο με ημερομηνία 1η Μαΐου. Διαλέξαμε να πάμε στην Πάχη, κοντά στην Αθήνα, δίπλα στη θάλασσα και περάσαμε πολύ ωραία. Και του χρόνου να είμαστε καλά να το ξανακάνουμε!

Πάσχα στην ορεινή Γορτυνία

Posted in Επικαιρότητα

Στο χωριό Ελληνικό της Αρκαδίας έκανα και φέτος Πάσχα. Μαζί με το γιό μου που του αρέσει αυτό το χωριό, το χωριό του παππού Λάμπρου, γιατί είναι δυο ώρες και κάτι από την Αθήνα, έχει παιδιά και παίζουν από την ώρα που θα κατέβουν στην πλατεία ώς αργά το βράδυ.

Φέτος ήρθαν και οι γονείς του Χριστόφορου, η Κατερίνα με το Μιχάλη και η αδελφή του, Δώρα. Ο ίδιος ο Χριστόφορος δούλευε στην Αθήνα και δεν μπόρεσε να έρθει.

Ο Γιώργος είχε ετοιμάσει τα πάντα. Αρνί, κοντοσούβλι, μαγειρίτσα… Ο καιρός πήγε να μας τα χαλάσει λιγάκι με τη βροχή αλλά εμείς είχαμε το χαγιάτι και η σούβλα ήταν μεταφερόμενη. Έτσι δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα.

Από το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής ώς το μεσημέρι της Δευτέρας του Πάσχα στο χωριό. Ύστερα επιστροφή σε ένα δύσκολο από την κίνηση δρόμο. Πέρασα όμορφα. Δείτε περισσότερες φωτογραφίες στο Blog μου

Tην Μεγάλη Παρασκευή φεύγω για το χωριό

Posted in Επικαιρότητα

Το απόγευμα της Μεγάλης Παρασκευής θα φύγω για το χωριό Ελληνικό Γορτυνίας να κάνω Πάσχα κοντά στο γιο μου. Είναι όμορφα αυτή την περίοδο. Η εξοχή αγκομαχά να ανθίσει. Θα σουβλίσουμε αρνί μαζί με τους γονείς και την αδελφή του Χριστόφορου, του παιδιού που έχει αρραβωνιαστεί την Ειρήνη.

Επιστροφή στην Αθήνα το απόγευμα ανήμερα του Πάσχα ή το πρωί της Δευτέρας, ανάλογα πως θα είμαι...

Αδειάζει σιγά σιγά η Αθήνα... Όλοι ψάχνουν κάπου να πάνε. Και η ζυγαριά στην πρόχειρη δημοσκόπηση δίπλα προς τα εκεί τείνει. Το χωριό.

Βρήκα τη Vespa!

Posted in Επικαιρότητα

Συνέβη κι αυτό! Πριν κλείσει μια εβδομάδα είχα και τα δύο κυρίαρχα συναισθήματα. Από τη μια, την περασμένη Τετάρτη 16/4/2008 μου έκλεψαν τη vespa κάτω από την πρωινή δουλειά μου μέρα μεσημέρι κι από την άλλη το Σάββατο 19/4/2008 με ειδοποίησε η ασφάλεια πως τη βρήκαν και να πάω να την πάρω... Απίστευτα πράγματα!

Η μηχανή ήταν σε άριστη κατάσταση. Μόνο τη μπαταρία είχαν αδειάσει στην προσπάθεια τους να βάλουν μπροστά. Σωτήριο το ιμομπιλάιζερ "έκοβε" την προσπάθεια. Τέλος καλό, όλα καλά!

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Συνταξιούχος με τα όλα του

Τελικά είναι μεγάλη υπόθεση η υπομονή… Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Επιτέλους! Άπό τις 24/10/2020 είμαι και επίσημα συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. Η αγωνία μου μετρούσε από τον περσινό Νοέμβριο, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! Και τώρα θα έχω τη δυνατότητα πια, να μπαλώσω ένα σωρό τρύπες που δημιουργήθηκαν τους ατέλειωτους μήνες της προσμονής. Όλα αυτά ήταν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς εφημερίδες. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA