Αρχείο κατηγορίας Ζωή

Ο χειμώνας έδειξε για τα καλά τα δόντια του τις τελευταίες ημέρες, με τον υδράργυρο να κάνει «βουτιά» σε πολλές περιοχές της χώρας. Οι πολικές θερμοκρασίες μπορεί να δυσκολεύουν την καθημερινότητα, όμως η φύση φρόντισε να μας αποζημιώσει με εικόνες σπάνιας ομορφιάς που θυμίζουν τοπία της Βόρειας Ευρώπης. Στα Γρεβενά, το σκηνικό είναι πραγματικά απόκοσμο. Ο ποταμός Βενέτικος, ένας από τους ομορφότερους της Ελλάδας, παραδόθηκε στο δριμύ ψύχος. Τα ορμητικά νερά του «κοκκάλωσαν», δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό στρώμα πάγου που καλύπτει την επιφάνειά του, προσφέροντας ένα θέαμα που σπάνια αντικρίζει κανείς με τέτοια ένταση.

Την ίδια ώρα, το Καϊμακτσαλάν φόρεσε τα λευκά του. Το χιόνι κάλυψε τις πλαγιές του βουνού, προσελκύοντας δεκάδες επισκέπτες που έσπευσαν να απολαύσουν το χειμωνιάτικο τοπίο. Παρά τις χαμηλές θερμοκρασίες, η διάθεση παρέμεινε στα ύψη, με το χιονοδρομικό κέντρο να σφύζει από ζωή. Η φωτογραφία δείχνει ξακάθαρα τη διάθεση των ανθρώπων για παιχνίδι. Επειδή όλοι έχουμε μέσα μας ένα παιδί που ψάχνει ευκαιρίες για να του δώσει χώρο να εκφραστεί…

Η κακοκαιρία δεν άφησε παραπονεμένη ούτε την Κρήτη. Στο Οροπέδιο Λασιθίου, η πρωινή πάχνη και το χιόνι μεταμόρφωσαν τον κάμπο σε μια απέραντη λευκή έκταση. Η ηρεμία του τοπίου κάτω από τον καθαρό ουρανό δημιουργεί μια ατμόσφαιρα γαλήνης, αποδεικνύοντας ότι ο χειμώνας στα ορεινά της Κρήτης είναι μια εμπειρία μοναδική. Πηγή Φωτογραφιών: Οι υπέροχες λήψεις προέρχονται από τις ομάδες Fire & Weather Hellas και Meteo Hellas στο Facebook, τα μέλη των οποίων απαθανάτισαν με τον καλύτερο τρόπο το πέρασμα του ψύχους από τη χώρα μας.

Πολλοί πιστεύουν πως ο χειμώνας είναι η εποχή που η φύση πέφτει σε λήθαργο. Πως τα δέντρα «κοιμούνται» περιμένοντας την άνοιξη για να ξυπνήσουν. Όμως, αν κοιτάξεις λίγο πιο προσεκτικά —όπως έκανε ο φίλος μας ο Πέτρος στην πρόσφατη βόλτα του— θα ανακαλύψεις ένα μικρό θαύμα που συμβαίνει ακριβώς μπροστά στα μάτια μας. Αν παρατηρήσετε τις άκρες των κλαδιών, θα δείτε τους νέους βλαστούς, τα λεγόμενα «κεριά». Παρά το κρύο και την υγρασία του χειμώνα, το δάσος δεν σταματά ποτέ να εργάζεται. Αυτή είναι η εποχή της προετοιμασίας.

Το πεύκο δεν περιμένει τον Μάρτιο για να ξεκινήσει· έχει ήδη αρχίσει να χτίζει το μέλλον του, απλώνοντας νέες βελόνες και δυναμώνοντας τον κορμό του. Ο χειμώνας είναι, στην πραγματικότητα, η εποχή που το δάσος μεγαλώνει «προς τα μέσα» για να μπορέσει να ξεπεταχτεί «προς τα έξω» μόλις ζεστάνει ο καιρός. Κάθε νέα βελόνα που βλέπετε στις φωτογραφίες είναι αποτέλεσμα εβδομάδων αθόρυβης ανάπτυξης. Το δέντρο δεν πτοείται από τις χαμηλές θερμοκρασίες. Αντίθετα, χρησιμοποιεί τις βροχές του χειμώνα ως το απαραίτητο «καύσιμο» για τη νέα του ζωή.

Υπάρχουν στιγμές που η απόσταση είναι απλώς ένας αριθμός, γιατί η καρδιά βρίσκεται εκεί που χτυπά η αληθινή φιλοξενία. Το περασμένο Σάββατο 20/12/2025, οι Αμπελόκηποι Καστοριάς «πλημμύρισαν» από μελωδίες και χαμόγελα, καθώς το εστιατόριο «Αθήρι» γιόρτασε μια σπουδαία επέτειο: 20 χρόνια δημιουργικής διαδρομής. Η Ευθαλία Ρουσκοπούλου, η γυναίκα που αποτελεί την ψυχή και την κινητήριο δύναμη πίσω από αυτό το γαστρονομικό καταφύγιο, υποδέχθηκε φίλους, συνεργάτες και θαμώνες σε μια βραδιά που θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη όλων.

Μια ατμόσφαιρα σαν μια μεγάλη αγκαλιά. Μπαίνοντας στον χώρο, ένιωθες αμέσως τη ζεστασιά. Ο ήχος από το μπουζούκι και την κιθάρα έδινε τον ρυθμό, ενώ τα τραπέζια ήταν γεμάτα από ανθρώπους κάθε ηλικίας που έγιναν μια μεγάλη παρέα. Η Ευθαλία, περιτριγυρισμένη από τα παιδιά της και τους πολύτιμους συνεργάτες της –τις γυναίκες με τις κόκκινες ποδιές που δίνουν καθημερινά τον δικό τους αγώνα στην κουζίνα– έλαμπε από συγκίνηση και περηφάνια. 20 Χρόνια Εμπιστοσύνης!

Ένα γλυκό «ευχαριστώ» για τα 20 χρόνια που το «Αθήρι» μας προσφέρει τις σπεσιαλιτέ του, τιμώντας την παράδοση, αλλά και την ποιότητα.  «Το Αθήρι δεν είναι απλώς ένα εστιατόριο· είναι ο κόπος, το μεράκι και η αγάπη της Ευθαλίας για τον τόπο της και τους ανθρώπους του». Αν και δεν καταφέραμε να βρεθούμε εκεί με φυσική παρουσία, οι εικόνες που έφτασαν στα χέρια μας, μιλούν από μόνες τους. Είδαμε το κέφι, τη ζωντάνια και την εκτίμηση του κόσμου προς το πρόσωπο της Ευθαλίας και της ομάδας της.

Υπάρχουν κάποια σημεία στην Αθήνα που μοιάζουν να ξεπήδησαν από ασπρόμαυρη ταινία. Η Ταβέρνα «Η Τριχωνίδα» είναι ένα από αυτά. Ανάμεσα στις πολυκατοικίες και τη βοή των τρένων, αυτό το χαμηλό λευκό σπιτάκι με τα κεραμίδια, την κληματαριά και τη λεμονιά στην αυλή, στέκεται ως ένας «φάρος» αυθεντικής ελληνικής φιλοξενίας. Το όνομα, μας ταξιδεύει στην Αιτωλοακαρνανία, τη γη της μεγαλύτερης λίμνης της Ελλάδας. Από εκεί έφεραν μαζί τους όχι μόνο το όνομα, αλλά και τη φιλοσοφία του «ευ ζην»: το καλό κρασί, τις καθαρές πρώτες ύλες και το τραπέζι που ενώνει τους ανθρώπους.

Για χρόνια, η «Τριχωνίδα» αποτελεί το κρυφό μυστικό των καλοφαγάδων της περιοχής. Εδώ, ο χρόνος σταματά. Το λευκό του ασβέστη στους τοίχους, τα παραδοσιακά βαρέλια και η απλότητα του χώρου σε προδιαθέτουν για αυτό που ακολουθεί: φαγητό με ψυχή. Αν ψάχνετε έναν λόγο για να δώσετε ραντεβού με τους φίλους σας στην «Τριχωνίδα», σας έχουμε: Σε έναν κόσμο γεμάτο “concept stores” και “industrial design”, η Τριχωνίδα προσφέρει την πολυτέλεια της απλότητας. Είναι το μέρος όπου θα νιώσετε αμέσως οικεία, σαν να βρίσκεστε στην αυλή του χωριού σας ή στο σπίτι ενός καλού φίλου.

Αυτό το όμορφο φυτό που είδαμε στο Δυρράχιο της Αλβανίας είναι το Senecio angulatus (Σενέκιο το γωνιώδες). Στην Ελλάδα και σε άλλες μεσογειακές χώρες είναι γνωστό με την κοινή ονομασία «Κισσός του Ακρωτηρίου» (Cape Ivy), επειδή τα φύλλα του μοιάζουν πολύ με του κισσού, αν και στην πραγματικότητα ανήκει στην οικογένεια των Μαργαριτών (Asteraceae). Το συγκεκριμένο φυτό είναι ιδιαίτερα αγαπητό στις παραθαλάσσιες περιοχές για τους εξής λόγους: Ανθίζει κυρίως από το τέλος του φθινοπώρου έως το μέσο του χειμώνα, δίνοντας έντονο κίτρινο χρώμα όταν τα περισσότερα άλλα φυτά είναι σε λήθαργο. Είναι εξαιρετικά ανθεκτικό στην αλμύρα της θάλασσας και στην ξηρασία, γι’ αυτό και ευδοκιμεί τόσο πολύ στο παραλιακό μέτωπο του Δυρραχίου. Αν πλησιάσεις τα λουλούδια του, θα παρατηρήσεις ότι έχουν ένα απαλό, γλυκό άρωμα που θυμίζει μέλι.

Μια ηλιόλουστη ανάσα στην καρδιά της πόλης. Αυτό το χειμωνιάτικο πρωινό στην Πλατεία Κοραή (ή Πλατεία Πανεπιστημίου) αιχμαλωτίζει τέλεια την αθηναϊκή αντίθεση: το φως, η κίνηση και η βαριά ιστορία. Στο βάθος, η κλασική αρχιτεκτονική του Πανεπιστημίου Αθηνών στέκεται επιβλητική, θυμίζοντας πως κάτω από τον ίδιο ουρανό, χτίστηκαν ιδέες αιώνων. Πάνω από όλα, ο λόφος του Λυκαβηττού δεσπόζει, ένας σιωπηλός μάρτυρας του χρόνου και μόνιμο φόντο σε κάθε σημαντική στιγμή της πόλης.

Από την άλλη, το μπροστινό μέρος είναι γεμάτο ζωή και το παρόν: η σύγχρονη στέγαση, το δροσερό νερό του σιντριβανιού, και τα εορταστικά στολίδια (όπως το τεράστιο γλειφιτζούρι και το cupcake) που χαρίζουν μια παιχνιδιάρικη νότα, σπάζοντας τη σοβαρότητα της κλασικής τριλογίας. Είναι μια στιγμή όπου η ιστορία συναντά το σήμερα, όλα φωτισμένα από τον απροσδόκητα ζεστό, χειμωνιάτικο ήλιο της Αθήνας.

Είναι κάτι παραπάνω από ένα δίτροχο. Είναι η αχώριστη συντροφιά μου, η βοηθός που με έχει συντροφεύσει αδιαμαρτύρητα στους δρόμους της πόλης για 21 ολόκληρα χρόνια. Μιλάω για τη Vespa μου, ένα όχημα που αποδεικνύει καθημερινά ότι η αξία ενός αντικειμένου δεν μετριέται μόνο στην τιμή, αλλά κυρίως στον χρόνο, την εξυπηρέτηση και τις αναμνήσεις που χτίζουμε μαζί του. Από την πρώτη στιγμή που την πήρα, ολοκαίνουργια, από το κατάστημα του αγαπημένου μου φίλου, Λευτέρη Θεοδωράκη (τότε στη Μεγάλου Αλεξάνδρου…), ένιωσα ότι αυτή η Vespa ήταν φτιαγμένη για μένα.

Σε αυτά τα 25 χρόνια, η μόνη της απαίτηση ήταν πάντα τα βασικά: λίγα καύσιμα για να συνεχίσει να με πηγαίνει παντού. Μια πραγματική ηρωίδα της καθημερινότητας, που δεν ζητάει τίποτα, πέρα από την αγάπη και τη φροντίδα μου. Για να παραμένει σε τέτοια εξαιρετική κατάσταση, η συντήρηση είναι απαραίτητη. Κάθε έξι μήνες, επισκέπτομαι τον άνθρωπο που μου την πούλησε και την ξέρει καλύτερα από τον καθένα, τον Λευτέρη. Στο συνεργείο του, ΕΛ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ SERVICE, φροντίζει για την αλλαγή λαδιών και φίλτρου λαδιού ‘η ότι άλλο χρειάζεται. Είναι μια ρουτίνα που εξασφαλίζει ότι η Vespa μου θα συνεχίσει να είναι τόσο αξιόπιστη όσο την πρώτη μέρα.

Ο Λευτέρης Θεοδωράκης είναι ο δικός μου Ήρωας! Είναι σπάνιο στις μέρες μας να διατηρείς μια τέτοια σχέση εμπιστοσύνης και ποιότητας εξυπηρέτησης. Τον ευχαριστώ και του εύχομαι να είναι πάντα καλά! Αν έχετε Vespa ΚΑι ψάχνετε για γνήσια ανταλλακτικά, αξεσουάρ, ή έναν τεχνικό που ξέρει πραγματικά τη δουλειά του και σέβεται το δίτροχό σας όσο εσείς, σας συστήνω ανεπιφύλακτα τον Λευτέρη. Η σχέση μου με τη Vespa και το συνεργείο του είναι η ζωντανή απόδειξη ότι η ποιότητα και η εμπιστοσύνη πάνε χέρι-χέρι.