Αρχική » Ζωή (Σελίδα 2)

Αρχείο κατηγορίας Ζωή

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 6 7 9 8 1

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Σεπτέμβριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 183 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 449

Έτοιμο και το 449 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.448, ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Στο «Επί Κολωνώ» συνεχίζει το θερινό σινεμά

4 Σεπτεμβρίου 2026 / Σχολιάστε

Ο Σεπτέμβρης στην Αθήνα κρατά ακόμη κάτι από τη γλυκιά αίσθηση του καλοκαιριού και το Επί Κολωνώ αξιοποιεί αυτή την όμορφη εποχή με έναν ξεχωριστό κινηματογραφικό τρόπο. Η δροσερή αυλή του μετατρέπεται και πάλι σε έναν ατμοσφαιρικό χώρο προβολών, προσκαλώντας το κοινό να απολαύσει μερικές από τις πιο δυνατές και ξεχωριστές ιστορίες της έβδομης τέχνης κάτω από τον έναστρο αττικό ουρανό και τη σκιά του πλάτανου.

Από τις 5 έως και τις 29 Σεπτεμβρίου, καθημερινά εκτός Δευτέρας, οι φίλοι του κινηματογράφου θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν ένα πρόγραμμα με βραβευμένες ταινίες, επιλεγμένες με γνώμονα την καλλιτεχνική ποιότητα και την ιδιαίτερη αισθητική που χαρακτηρίζει την Ομάδα Νάμα.

Η κινηματογραφική διαδρομή περνά από σημαντικούς δημιουργούς και αγαπημένους πρωταγωνιστές. Από τον Ρομάν Πολάνσκι έως τον Τιμ Μπάρτον, και από τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ έως τον Τζόνι Ντεπ, το πρόγραμμα επιχειρεί να συνδυάσει διαφορετικές εποχές, κινηματογραφικά ύφη και αφηγηματικούς κόσμους, προσφέροντας στους θεατές την ευκαιρία να ξανασυναντήσουν σπουδαίες ταινίες ή να ανακαλύψουν έργα που αξίζει να γνωρίσουν.

Και όλα αυτά σε ένα περιβάλλον που μοιάζει φτιαγμένο για θερινές κινηματογραφικές βραδιές. Η αυλή, ο πλάτανος, η ατμόσφαιρα του χώρου και η μεγάλη οθόνη δημιουργούν ένα σκηνικό όπου η κινηματογραφική εμπειρία αποκτά έναν πιο άμεσο και ανθρώπινο χαρακτήρα. Μακριά από την τυπική αίθουσα ενός κινηματογράφου, οι προβολές δίνουν την ευκαιρία για μια διαφορετική έξοδο, με επίκεντρο την τέχνη και τη συντροφιά.

Δείτε ΕΔΩ το πρόγραμμα…

Κρίνος του Αυγούστου, η «Χόστα» που ευωδιάζει

1 Σεπτεμβρίου 2026 / Σχολιάστε

Κάποιοι γωνιές δεν χρειάζονται επιτηδευμένες πολυτέλειες για να μεταμορφωθούν σε μικρούς, επίγειους παραδείσους. Αρκεί η αγάπη για τη φύση, η φροντίδα και ένα ιδιαίτερο φυτό που ξέρει να μαγνητίζει τα βλέμματα την πιο κατάλληλη στιγμή. Σε έναν τέτοιο παράδεισο, στον δροσερό κήπο του φίλου μας του Ηλία, στην Αναστασιά των Σερρών, συναντήσαμε ένα από τα πιο αριστοκρατικά και συνάμα ταπεινά διαμάντια της κηπουρικής: τη Χόστα (Hosta plantaginea), γνωστή και ως «Κρίνος του Αυγούστου». Όσο κι αν η βοτανική της ονομασία ακούγεται επίσημη, ο Ηλίας —όπως και κάθε αυθεντικός λάτρης των φυτών— την απολαμβάνει καθημερινά χωρίς να τον απασχολούν οι ετικέτες. Και πώς να συμβεί διαφορετικά, όταν η εικόνα του φυτού μιλάει κατευθείαν στην καρδιά;

Όπως διακρίνεται καθαρά και στις φωτογραφίες, η Χόστα είναι ένα φυτό με επιβλητική παρουσία. Το πρώτο πράγμα που καθηλώνει τον παρατηρητή είναι το πλούσιο, πυκνό της φύλλωμα. Τα φύλλα της είναι πλατιά, ολοζώντανα, σε σχήμα καρδιάς και διαθέτουν ένα γλυκό, ανοιχτοπράσινο χρώμα. Οι παράλληλες, έντονες νευρώσεις στην επιφάνειά τους μοιάζουν με ανάγλυφα γλύμματα, δίνοντας στο φυτό μια μοναδική υφή και αρχιτεκτονική δομή που γεμίζει τον χώρο. Όμως, η αληθινή αποκάλυψη έρχεται προς το τέλος του καλοκαιριού. Εκεí που τα περισσότερα λουλούδια αρχίζουν να κουράζονται από τη ζέστη, η Χόστα αποφασίζει να προσφέρει το δικό της ξεχωριστό θέαμα.

Ανάμεσα από το καταπράσινο χαλί των φύλλων ξεπροβάλλουν ψηλά, κομψά στελέχη. Στην κορυφή τους σχηματίζονται μπουμπούκια που εξελίσσονται σε εντυπωσιακά, σωληνοειδή λευκά άνθη. Το μυστικό της Χόστα κρύβεται στην ώρα της άνθισης. Τα λευκά της μπουμπούκια επιλέγουν να ανοίξουν αργά το απόγευμα, μόλις η ένταση του ήλιου αρχίσει να υποχωρεί και οι πρώτες σκιές απλωθούν στον κήπο. Τότε είναι που απελευθερώνεται η μεγαλύτερη χάρη της: ένα πολύ γλυκό, έντονο και μεθυστικό άρωμα που πλημμυρίζει τον αέρα. Καθώς σουρουπώνει, το λευκό χρώμα των ανθέων μοιάζει να φέγγει στο μισόφως, ενώ η ευωδιά της προσκαλεί τους πάντες να σταματήσουν για λίγο τη διαδρομή τους, να ανασάνουν βαθιά και να ηρεμήσουν.

Ο «Κρίνος του Αυγούστου» στον κήπο της Αναστασιάς δεν είναι απλώς ένα καλλωπιστικό φυτό. Είναι μια υπενθύμιση ότι η ομορφιά βρίσκεται στις λεπτομέρειες: στο άνοιγμα ενός λουλουδιού την ώρα του δειλινού, στη δροσιά ενός πλατιού φύλλου, στην αυθεντική φιλοξενία ενός φιλικού κήπου. Αν αναζητάτε ένα φυτό που θα χαρίσει αριστοκρατικό αέρα, πλούσιο πράσινο και άρωμα που μένει ανεξίτηλο στη μνήμη, η Χόστα είναι αδιαμφισβήτητα η απόλυτη πρωταγωνίστρια του όψιμου καλοκαιριού.

Μια απρόσμενη μελωδία στη σκιά της Ακρόπολης

25 Αυγούστου 2026 / Σχολιάστε

Υπάρχουν κάποιες μέρες που ο καύσωνας φαίνεται να παρατείνει τη διάρκεια του 24ώρου, εγκλωβίζοντας την πόλη σε μια θερμή, σχεδόν ακινητοποιημένη ατμόσφαιρα. Όταν όμως το ρολόι προσπεράσει τις οκτώ το απόγευμα και ο ήλιος αρχίσει να υποχωρεί γλυκά, γεννιέται η ανάγκη για μια ανάσα δροσιάς. Μια ανάγκη να βγεις έξω, να περπατήσεις σε μέρη οικεία, να νιώσεις τον παλμό της πόλης χωρίς τη βαρύτητα της καθημερινής βιασύνης. Ο δρόμος οδηγεί φυσικά στον πεζόδρομο της Αποστόλου Παύλου στο Θησείο. Έναν από τους πιο όμορφους και ιστορικούς περιπάτους της Αθήνας, που ανηφορίζει ήρεμα προς τον ιερό βράχο της Ακρόπολης.

Αυτή την ώρα, ο κόσμος είναι αισθητά λιγότερος. Οι ντόπιοι έχουν αναζητήσει καταφύγιο στη σκιά ή στη θάλασσα, κι έτσι η διαδρομή ανήκει κυρίως στους ταξιδιώτες. Για εκείνους, η Αθήνα και η Ακρόπολη δεν είναι απλώς ένας προορισμός, αλλά ένα όνειρο ζωής που εκπληρώνεται, ακόμα κι αν οι θερμοκρασίες είναι ανυπόφορες. Τους βλέπεις να περπατούν ράθυμα, κρατώντας ένα χέρι ή μια φωτογραφική μηχανή, μαγεμένοι από τη γαλήνη του τοπίου καθώς το λυκόφως χρωματίζει τον αττικό ουρανό. Ανηφορίζεις, ανάμεσα στα δέντρα, τους μικρούς υπαίθριους πάγκους των μικροπωλητών και τα κιγκλιδώματα του αρχαιολογικού χώρου, και κάπου εκεί, μια απρόσμενη εικόνα σε κάνει να σταματήσεις.

Δίπλα στα κάγκελα, λουσμένη από το ζεστό, κιτρινωπό φως δύο προβολέων, μια νεαρή γυναίκα κάθεται σε ένα ιδιοκατασκευασμένο, ξύλινο πιάνο/αρμόνιο. Παίζει με μια σπάνια αφοσίωση, γεμίζοντας τον πεζόδρομο με γλυκές, καθαρές νότες που ταξιδεύουν στον βραδινό αέρα. Ο ήχος είναι εξαιρετικός, σχεδόν μαγικός μέσα στη φυσική ακουστική του τοπίου. Όμως, αυτό που κάνει τη στιγμή πραγματικά συγκινητική βρίσκεται ακριβώς δίπλα της: ένα διπλό καρότσι περιπάτου. Μέσα σε αυτό, ανάμεσα στα μαξιλάρια, βρίσκονται τα δύο από τα τέσσερα παιδιά της. Τα μικρά παρακολουθούν ήσυχα, εξοικειωμένα με τη μουσική της μητέρας τους, που καταφέρνει να συνδυάζει την τέχνη με τη μητρότητα με έναν τρόπο τόσο φυσικό όσο και αξιοθαύμαστο.

Μπροστά της, μια ανοιγμένη ξύλινη κασετίνα με λουλούδια και το QR code για φιλοδωρήματα υποδέχεται την εκτίμηση των περαστικών. Σταματήσαμε. Αφήσαμε τη μουσική να μας παρασύρει για λίγο, ξεχνώντας τη ζέστη, την κούραση και την καθημερινότητα. Ήταν από εκείνες τις μικρές, αναπάντεχες στιγμές που σου υπενθυμίζουν την ομορφιά της Αθήνας. Με την καρδιά γεμάτη όμορφες εικόνες και μελωδίες, πήραμε σιγά-σιγά τον δρόμο της επιστροφής. Μια απλή βραδινή βόλτα μετατράπηκε σε μια ανάμνηση που θα μας συντροφεύει για καιρό.

37 χρόνια μαζί! Και στην αιωνιότητα παιδιά…

29 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Κάποιες επέτειοι δεν είναι απλώς μια υπενθύμιση του χρόνου που περνάει, αλλά μια ζωντανή απόδειξη του τι σημαίνει να αγαπάς, να μοιράζεσαι και να συμπορεύεσαι. Χθες, ο Κώστας —ο γιος της Σούλας— και η Άννυ συμπλήρωσαν 37 χρόνια κοινής πορείας. Τριάντα επτά χρόνια γάμου! Μια ολόκληρη ζωή με στιγμές χαράς, δυσκολίες, ταξίδια, αναμνήσεις και, πάνω απ’ όλα, μια βαθιά, ανεξίτηλη αγάπη.

Η όμορφη αυτή μέρα τους βρίσκει, για λίγο, χωριστά χιλιομετρικά, όμως η καρδιά και η σκέψη τους δεν γνωρίζουν αποστάσεις. Η Άννυ μόλις έφτασε στην Ελλάδα την Τρίτη 28/7 το απόγευμα, ενώ ο Κώστας αναμένεται να σμίξει μαζί της μέσα στον Αύγουστο. Αυτή η μικρή αναμονή κάνει την επέτειό τους ακόμα πιο ξεχωριστή, σαν ένα πρόλογο για τη μεγάλη γιορτή που ετοιμάζουμε όλοι μαζί. Γιατί τέτοιες διαδρομές δεν γιορτάζονται βιαστικά· αξίζουν αγκαλιές, χαμόγελα, τσουγκρίσματα και τραπέζια γεμάτα δικούς τους ανθρώπους, κάτω από τον ελληνικό αυγουστιάτικο ουρανό.

Κοιτάζοντας τις φωτογραφίες τους, νιώθεις αμέσως τη ζεστασιά που εκπέμπουν. Στο φόντο, ένα γλυκό βασίλεμα του ηλίου ζωγραφίζει τον ορίζοντα πάνω από τη θάλασσα. Δίπλα στις γραμμές του τρένου και στον πεζόδρομο όπου ο κόσμος βγαίνει την παραθαλάσσια βόλτα του, εκείνοι στέκονται αγκαλιασμένοι, αποκομμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο. Ένα φιλί γεμάτο τρυφερότητα, ένα βλέμμα γεμάτο οικειότητα και σεβασμό. Είναι από τις εικόνες που σου θυμίζουν ότι ο χρόνος δεν γερνάει την αγάπη όταν αυτή έχει γερά θεμέλια· αντίθετα, την κάνει πιο ώριμη, πιο γλυκιά, πιο ουσιαστική.

Ο Κώστας και η Άννυ έχουν καταφέρει κάτι σπάνιο στις μέρες μας: να κρατήσουν τη σπίθα τους ζωντανή μέσα στα χρόνια, να στηρίζουν ο ένας τον άλλον και να δημιουργήσουν μια οικογένεια γεμάτη αρχές και ζεστά συναισθήματα.

Ανυπομονούμε λοιπόν για τον Αύγουστο! Περιμένουμε τη στιγμή που θα βρεθούμε όλοι μαζί γύρω από το ίδιο τραπέζι, να ευχηθούμε στον Κώστα και την Άννυ να είναι πάντα υγιείς, αγαπημένοι και ερωτευμένοι όπως την πρώτη μέρα.

Και στην αιωνιότητα, Κώστα και Άννυ! Καλή αντάμωση τον Αύγουστο για να το γιορτάσουμε όπως σας αξίζει!

Εσείς την είδατε, την Πανσέληνο του Ιουλίου;

27 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Χθες Τετάρτη (29/7) είδαμε να φωτίσει τον ουρανό μας  η πανσέληνος του «Κόκκινου Ελαφιού» ή «Buck Moon», ένα από τα πιο εντυπωσιακά αστρονομικά φαινόμενα της χρονιάς. Η Πανσέληνος του Ιουλίου, ανέβηκε στον ουρανό την Τετάρτη, 29 Ιουλίου, φτάνοντας στο αποκορύφωμα της φωτεινότητάς της στις 03.30 τη νύχτα προς 30 Ιουλίου.

Η πανσέληνος του Ιουλίου, ονομάζεται φεγγάρι του κόκκινου ελαφιού, επειδή αυτή την εποχή τα αρσενικά ελάφια αναπτύσσουν τα νέα τους κέρατα, τα οποία καλύπτονται από ένα χνουδωτό, βελούδινο δέρμα. Κάθε χρόνο τα ελάφια ρίχνουν και αναγεννούν τα κέρατά τους, ώστε να είναι δυνατά στην περίοδο του ζευγαρώματος.

Στην αγγλική παράδοση, η Πανσέληνος αυτή αποκαλείται Buck Moon, από τη λέξη buck που σημαίνει αρσενικό ελάφι, ενώ συχνά αναφέρεται και ως Red Deer Full Moon.

Πού οφείλεται το μέγεθος και η πορτοκαλί της απόχρωση;

Η Πανσέληνος φαίνεται συχνά μεγαλύτερη κατά την ανατολή, απ’ ό,τι όταν βρίσκεται ψηλότερα στον ουρανό, χάρη σε ένα οπτικό φαινόμενο που σχετίζεται με τον τρόπο που ο ανθρώπινος εγκέφαλος αντιλαμβάνεται τα μεγέθη κοντά στον ορίζοντα. Ένα σώμα μοιάζει μεγαλύτερο όταν αυτό πλαισιώνονται από κτίρια ή φυσικά τοπία. Στην πραγματικότητα ωστόσο, ο σεληνιακός δίσκος δεν αλλάζει μέγεθος.

Η χαρακτηριστική κιτρινωπή ή πορτοκαλί απόχρωση προκύπτει επειδή, όταν η Σελήνη βρίσκεται χαμηλά, το φως της διασχίζει μεγαλύτερη απόσταση μέσα στην ατμόσφαιρα. Οι μπλε ακτίνες διασκορπίζονται περισσότερο, ενώ οι κόκκινες και πορτοκαλί φτάνουν ευκολότερα στα μάτια μας, δημιουργώντας την εντυπωσιακή καλοκαιρινή εικόνα που συνοδεύει κάθε θερινή Πανσέληνο.

Στο γάμο τους χάρισαν στιγμές απόλυτης ευτυχίας

26 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το κείμενο μιλούν από μόνες τους. Κάθε εικόνα είναι μια μαρτυρία ευτυχίας, μια αποτύπωση στιγμών που θα μείνουν αξέχαστες. Εδώ, βλέπουμε την είσοδο του ζευγαριού στην Αίθουσα Βασιλείας που έγινε ο γάμος τους… Ο Ηλίας, κομψός στο γκρι κουστούμι του με το μπλε σακάκι και το παπιγιόν, και η Γκρεσίλντα, πανέμορφη και λαμπερή στο λευκό νυφικό της, περπατούν χέρι-χέρι, συνοδευόμενοι από τα χαμόγελα και τις ευχές των αγαπημένων τους προσώπων. Τα κινητά τηλέφωνα που είναι στραμμένα πάνω τους αποτυπώνουν την αγάπη και την ανυπομονησία όλων να μοιραστούν αυτή τη στιγμή.

Εδώ, η ατμόσφαιρα γίνεται πιο πνευματική. Το ζευγάρι στέκεται μπροστά στον θρησκευτικό λειτουργό, σε μια στιγμή βαθιάς συγκίνησης και δέσμευσης. Η διακόσμηση με τα λευκά λουλούδια και το μήνυμα “Love” ενισχύει την αίσθηση της αγάπης και της αμοιβαίας υπόσχεσης. Στις επόμενες δύο φωτογραφίες, η εστίαση είναι στα πρόσωπα. Ο Ηλίας και η Γκρεσίλντα κοιτάζονται με τρυφερότητα, καθώς ανταλλάσσουν τις βέρες τους. Είναι μια στιγμή ιδιωτικής, σχεδόν μυστικής, επικοινωνίας, όπου τα μάτια λένε περισσότερα από τα λόγια.

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ δεν έχει διαφημίσεις, δεν έχει εξαρτήσεις, δεν έχει σκοπιμότητες. Είναι ένα βήμα ελεύθερης έκφρασης, ένας χώρος όπου μοιραζόμαστε ό,τι μας αγγίζει, ό,τι μας εμπνέει, ό,τι μας κάνει να νιώθουμε. Και ο γάμος του Ηλία και της Γκρεσίλντα ήταν ακριβώς αυτό: μια πηγή καθαρής, ανόθευτης χαράς. Σήμερα, κάνουμε μια δεύτερη ανάρτηση. Γιατί το αξίζουν. Ο Ηλίας και η Γκρεσίλντα δεν είναι απλώς ένα όμορφο ζευγάρι, είναι δύο εξαιρετικά παιδιά, δύο άνθρωποι με ήθος, καλοσύνη και ευαισθησία. Κι αυτό είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε για να τιμήσουμε την αγάπη τους και να τους ευχηθούμε τα καλύτερα για το κοινό τους μέλλον.

Η μέρα του γάμου τους θα μείνει χαραγμένη στις καρδιές μας, όχι μόνο για την προσωπική μας χαρά, αλλά και για την απίστευτη αγάπη που μας δείξατε εσείς, οι αναγνώστες του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Το πρώτο δημοσίευμα για τον γάμο του Ηλία και της Γκρεσίλντα δεν ήταν απλώς μια ανάρτηση. Ήταν μια εξομολόγηση, ένα άνοιγμα της καρδιάς μας, σαν να μιλούσαμε σε έναν αγαπημένο φίλο, σε έναν άνθρωπο της οικογένειάς μας, στην πιο όμορφη στιγμή της ζωής του. Η ανταπόκρισή σας ήταν συγκλονιστική. Σπάσατε το κοντέρ επισκεψιμότητας του site, μια έκφραση αγάπης που μας ξάφνιασε, μας συγκίνησε και μας γέμισε ευγνωμοσύνη. Αν και, όπως καλά γνωρίζετε, ο στόχος μας δεν ήταν ποτέ τα νούμερα.

Εδώ, η χαρά ξεχειλίζει. Το ζευγάρι δέχεται τα συγχαρητήρια και τις αγκαλιές των φίλων και της οικογένειας. Είναι μια στιγμή γιορτής, μια στιγμή που η αγάπη μοιράζεται και πολλαπλασιάζεται. Ο Ηλίας και η Γκρεσίλντα, με την αγάπη τους, μας θύμισαν ότι η ευτυχία είναι απλή, είναι αυθεντική, είναι ανθρώπινη. Και εσείς, με την αγάπη σας, μας θυμίσατε ότι ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ είναι μια κοινότητα, μια οικογένεια, ένας χώρος όπου η αγάπη βρίσκει πάντα τρόπο να εκφραστεί. Σας ευχαριστούμε από τα βάθη της καρδιάς μας. Και στον Ηλία και την Γκρεσίλντα, ευχόμαστε μια ζωή γεμάτη αγάπη, ευτυχία και στιγμές σαν κι αυτές που μας χάρισαν.

Hμέρα γεμάτη αγάπη, φως για Ηλία – Γκρεσίλντα

25 Ιουλίου 2026 / 1 σχόλιο στο Hμέρα γεμάτη αγάπη, φως για Ηλία – Γκρεσίλντα

Στιγμές απόλυτης ευτυχίας, κατάνυξης και συγκίνησης έζησε η εκκλησιαστική μας κοινότητα χθες το απόγευμα, καθώς δύο δικά μας, αγαπημένα παιδιά, ο Ηλίας και η Γκρεσίλντα, ένωσαν τις ζωές τους ενώπιον Θεού και ανθρώπων, δίνοντας ιερό όρκο αγάπης, αφοσίωσης και αιώνιας πίστης. Η ατμόσφαιρα στην εκκλησία ήταν διάχυτη από χαρά, χαμόγελα και ζεστά συναισθήματα. Οικογένεια, συγγενείς, φίλοι αλλά και μέλη της κοινότητας συγκεντρώθηκαν για να τιμήσουν το νεαρό ζευγάρι στο ξεκίνημα της νέας του κοινής πορείας.

Ομιλητής της τελετής ήταν ο αγαπημένος σε όλους Δημήτρης Αντωνιάδης, ο οποίος με τον πάντα μεστό, ενθαρρυντικό και γεμάτο αγάπη λόγο του, στάθηκε δίπλα στο ζευγάρι. Μέσα από πνευματικές νουθεσίες και θερμές ευχές, υπενθύμισε στον Ηλία και τη Γκρεσίλντα τη σημασία της αμοιβαίας υποστήριξης, της κατανόησης και της ακλόνητης πίστης ως θεμέλια για έναν δυνατό και ευλογημένο γάμο.

Η νύφη, πανέμορφη και λαμπερή μέσα στο κομψό, δαντελένιο νυφικό της, κρατούσε μια διακριτική ανθοδέσμη με ροζ και λευκά τριαντάφυλλα, ενώ ο γαμπρός, κομψός και φανερά συγκινημένος μέσα στο ανοιχτόχρωμο κοστούμι του, δεν έπαιρνε τα μάτια του από πάνω της. Οι δυο τους, καθισμένοι δίπλα-δίπλα, εξέπεμπαν μια γλυκιά ηρεμία και βεβαιότητα για την απόφαση της ζωής τους.

Ο χώρος της εκκλησίας ήταν προσεκτικά στολισμένος με λευκά άνθη, ενώ τα καθίσματα γέμισαν από νωρίς με αγαπημένα πρόσωπα που παρακολουθούσαν με έκδηλη συγκίνηση και προσευχή την κάθε στιγμή της τελετής.

Το σημερινό μας σημείωμα αποτελεί απλώς μια πρώτη γεύση από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε όλοι μαζί χθες. Η χαρά μας είναι τόσο μεγάλη που δεν χωρά σε λίγες γραμμές!

Γι’ αυτό, αύριο θα επανέλθουμε με ένα εκτενέστερο αφιέρωμα, πλουσιότερο φωτογραφικό υλικό, αναλυτικά στιγμιότυπα και περισσότερες λεπτομέρειες από αυτή τη λαμπερή ημέρα.

Από τα βάθη της καρδιάς μας, ευχόμαστε στον Ηλία και τη Γκρεσίλντα να είναι για πάντα μαζί, αγαπημένοι, χαρούμενοι, ευτυχισμένοι και ευλογημένοι σε κάθε βήμα της κοινής τους ζωής! Να δημιουργήσετε ένα σπιτικό γεμάτο ζεστασιά, χαμόγελα και άφθονη αγάπη.

Να ζήσετε!

Πλοήγηση άρθρων

← Προηγούμενα άρθρα Επόμενα άρθρα →